တတြ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ မဟာမောဏ္ဏလ္လာနော၊ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်သည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
အာဝုသော ဘိက္ခဝေ၊ ငါ့ရှင်ရဟန်းတို့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာမန္တေ သိ၊ မိန့်ခေါ်တော်မူပြီ။
အာဝုသော၊ အရှင်ဘုရား။
ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့ပင်။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုစုဝေးနေသော ရဟန်းတို့သည်။
အာယသ္မတော မဟာမောဂ္ဂလ္လာနဿ၊ အရှင်မဟာ မောဂ္ဂလ္လာန်၏။
(အာမန္တနံ၊ အမိန့်စကားတော်ကို။)
ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေးရှုနာယူကြကုန်ပြီ။
အာယသ္မာ မဟာမောဂ္ဂလ္လာနော၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊
(ကိန္တိအဝေါစ)၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်ကို။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အညံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။
ဗျာကရောတိ၊ ထုတ်ဖော်ပြော၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ဗျာကရောတိ၊ ထုတ်ဖော်ပြောသနည်းဟူမူ။)
ဇာတိ၊ ပဋိသန္ဓေသည်။
ဝါ၊ ဘဝအသစ် အထပ်ထပ်ဖြစ်ခြင်းသဘောသည်။
ခီဏာ၊ ကုန်ခန်းပြီ။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အရိယမဂ်အကျင့်ကို။
ဝါ၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယကို။
ဝုသိတံ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီးပြီ။
ကရဏီယံ၊ ပြုသင့်ပြုထိုက်သော (၁၆) ပါးသော မဂ်ကိစ္စကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီးပြီ။
ဣတ္ထတ္တာယ၊ ဤ (၁၆) ပါး ကွဲပြားသော မဂ်ကိစ္စ၏ အဖြစ်ဟူသော အကျိုးငှာ။
ဝါ၊ ဤထူးထွေ ကွဲပြားခြားနာေးသာ ကိလေသာကုန်ခန်းစေခြင်းကိစ္စ၏ အဖြစ်ဟူသော အကျိုးမှာ။
အပရံ၊ နောက်ထပ်တမျိုးတခြား မဂ်ဖြစ်ပွားစေခြင်းကိစ္စသည်။
န (အတ္ထိ)၊ ငါ့မှာ မရှိတော့ပြီ။
[ဤပုဒ်များနှင့် စပ်၍ ရေးသင့်သမျှကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၅၉) တိကဏ္ဏသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။]
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဇာနာမိ၊ သိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဗျာကရောတိ၊ ၏။)
တမေနံ၊ (အရဟတ္တဖိုလ်ကို ထုတ်ဖော်ပြောသော) ထိုရဟန်းကို။
တထာဂတော ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သော်လည်းကောင်း။
ဈာယီ၊ စိုက်စိုက်စူးစူးအထူးရှုငြား ဈာန်ဝင်စားသော။
သမာပတ္တိကုသလော၊ ဈာန်သမာပတ်၌ကျွမ်းကျင်သော။
ပရစိတ္တကုသလော၊ သူတပါးစိတ်၌ သိမြင်ကျွမ်းကျင်သော။
ပရစိတ္တပရိယာကုသလော၊ သူတပါး၏ စိတ်အဆက်ဆက် ဖြစ်နေပုံ၌ သိမြင်ကျွမ်းကျင်သော။
တထာဂတသာဝကော ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်တော်သည်သော်လည်းကောင်း။
သမနုယုဉ္စတိ၊ အဖြေပေးအောင် စစ်ဆေးမေးမြန်း၏။
သမနုဂ္ဂါဟတိ၊ နှိုက်ယူစုံစမ်းမေးမြန်း၏။
သမုဘာသတိ၊ အကြောင်းယုတ္တိပေါ်အောင်မေးမြန်း၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တထာ ဂတေန ဝါ၊ သည်သော်လည်းကောင်း။
ဈာယိနာ၊ သော။
သမာပတ္တိကုသလေန၊ သော။
ပရစိတ္တကုသလေန၊ သော။
ပရစိတ္တပရိယာယကုသလေန၊ သော။
တထာဂတသာဝကေန ဝါ၊ ကောင်း။
သမနုယုဉ္ဇိယမာနော၊ အဖြေပေးအောင် စစ်ဆေးမေးမြန်းအပ်လသော်။
သမနုဂ္ဂါဟိယမာနော၊ အပ်လသော်။
သမနုဘယိယမာနော၊ အပ်လသော်။
ဣရီဏံ၊ အချည်းနှီး၏ အဖြစ်သို့။ဣရီဏံ ဝိပိနံ ။ ။ "ဣရီဏန္တိ တုစ္ဆဘာဝံ၊ ဝိပိနန္တိ ဂုဏဝိဝိတ္တကံ၊ နိဂ္ဂုဏဘာဝံ၊ အထဝါ ဣရီဏသင်္ခါတံ အရညံ ဝိပိနသင်္ခါတံ မဟာဂဟနဉ္စ အာပန္နာ ဝိယ ဟောတိ" ဟူ၍ အဋ္ဌကထာ၌ နှစ်နည်းဖွင့်ပြ၏၊ ထိုတွင် ပဌမနည်းအလို ဣရီဏသဒ္ဒါသည် တုစ္ဆအနက်ဟောဖြစ်၍ ဝိပိနသဒ္ဒါသည် ဝိဝိတ္တအနက်ဟောဖြစ်၏၊ အနိဿယမဟီဘာဂေ၊ တွိရီဏံ ဦသရေ သိယာ " ဟူသော အဘိဓာန်ဂါထာ (၈၈၆) ၌ ဣရီဏသဒ္ဒါ၏ အနိဿယမဟီဘာဂ (လွင်တီးကောင် ဟင်းလင်းပြင်) ဟူသော အနက်သည် တုစ္ဆအနက်နှင့် သဘောတူ၏၊ ဝိပိနသဒ္ဒါဩ ဝိဝိတ္တအနက်နှင့်လည်း သဘောတူပင်တည်း။ ဤပဌမနည်း၌ "ဣရီဏံ (တုစ္ဆဘာဝံ)- အချည်းနှီး၏ အဖြစ်သို့၊ ဝိပိနံ(ဝိဝိတ္တဘာဝံ)- ဂုဏ်ဆိတ်သုဉ်းသည် အဖြစ်သို့" ဟူ၍ ဘာဝပ္ပဓာန ကြံရမည် ဖြစ်၏။
ဒုတိယအဖွင့်အလို ဣရီဏသဒ္ဒါနှင့် ဝိပိနသဒ္ဒါနှစ်လုံးပင် တောအနက် ဟောချည်းဖြစ်၏၊ ထိုတွင် သာမန်ရိုးရိုး အရည (တော) ကို ဣရီဏ ဟုဆိုလို၍ မဟာဂဟန (ကြီးစွာသော တောအုပ်တောရှုပ်) ကို ဝိပိန ဟု ဆိုလိုကြောင်း အဋ္ဌကထာဖွင့်ပြ၏၊ အဘိဓာန် (၅၃၆) ဂါထာ၌လည်း "အရညံ ကာနနံ ဒါယော၊ ဂဟနံ ဝိပိနံ ဝနံ" ဟူ၍ တောအနက်ဟော ပရိယာယ် ပုဒ်များ၌ ဂဟနနှင့် ဝိပိနကို ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်၏၊ ဤအဘိဓာန်နှင့် အဋ္ဌကထာ အဖွင့်တို့ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဝိပိနသဒ္ဒါသည်သာလျှင် ဣရီဏသဒ္ဒါနှင့် အနက်သဘောအားဖြင့် လိုက်လောညီထွေဖြစ်၍ ဣရီဏသဒ္ဓါ၏ တွဲဖက်ဖြစ်နိုင်၏၊ တာလုဇပဌမက္ခရာ "စ" လုံးနှင့် ဝိစိနသဒ္ဒါကား ဣရီဏသဒ္ဒါ၏တွဲဖက်မဖြစ်နိုင်၊ ထို့ကြောင့် တာလုဇ စလုံးဖြင့် ဝိစိနဟု မရှိသင့်ကြောင်းနှင့် အဋ္ဌကထာ၌လည်း "ဝိစိနတန္တိ ဂုဏဝိစိနတံ။ပ။ ဝိစိနသင်္ခါတံ"ဟု မရှိသင့်ကြောင်း ကိုလည်းကောင်း, သိမူအတိုင်း "ဝိပိနန္တိ ဂုဏတိဝိတ္တတံ ။ပ။ ဝိပနသင်္ခါတံ" ဟုသာ ရှိသင့်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း သတိပြုသင့်ပါသည်။ (အရဟတ္တဖိုလ်, မသိုမမှီး အချည်းနှီး၏ အဖြစ်သို့)။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဝိပိနံ၊ (အရဟတ္တဖိုလ်ဂုဏ်မှ) ဆိတ်သုဉ်းသည်အဖြစ်သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ [တနည်း- ဣရီဏံ၊ လူသူမရော မြိုင်တောထဲသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဝိပိနံ၊ ကြီးစွာသော တောအုပ်တောရှုပ်ထဲသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။] အနယံ၊ မကြီးပွားခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဗျသနံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ အနယျဗျသနံ၊ မကြီးပွားခြင်း, ပျက်စီးခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ [သတ္တကနိပါတ် စာပိုဒ် (၂၂) ဝဿကာရသုတ်လည်းကြည့်။]
ဒုတိယအဖွင့်အလို ဣရီဏသဒ္ဒါနှင့် ဝိပိနသဒ္ဒါနှစ်လုံးပင် တောအနက် ဟောချည်းဖြစ်၏၊ ထိုတွင် သာမန်ရိုးရိုး အရည (တော) ကို ဣရီဏ ဟုဆိုလို၍ မဟာဂဟန (ကြီးစွာသော တောအုပ်တောရှုပ်) ကို ဝိပိန ဟု ဆိုလိုကြောင်း အဋ္ဌကထာဖွင့်ပြ၏၊ အဘိဓာန် (၅၃၆) ဂါထာ၌လည်း "အရညံ ကာနနံ ဒါယော၊ ဂဟနံ ဝိပိနံ ဝနံ" ဟူ၍ တောအနက်ဟော ပရိယာယ် ပုဒ်များ၌ ဂဟနနှင့် ဝိပိနကို ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်၏၊ ဤအဘိဓာန်နှင့် အဋ္ဌကထာ အဖွင့်တို့ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဝိပိနသဒ္ဒါသည်သာလျှင် ဣရီဏသဒ္ဒါနှင့် အနက်သဘောအားဖြင့် လိုက်လောညီထွေဖြစ်၍ ဣရီဏသဒ္ဓါ၏ တွဲဖက်ဖြစ်နိုင်၏၊ တာလုဇပဌမက္ခရာ "စ" လုံးနှင့် ဝိစိနသဒ္ဒါကား ဣရီဏသဒ္ဒါ၏တွဲဖက်မဖြစ်နိုင်၊ ထို့ကြောင့် တာလုဇ စလုံးဖြင့် ဝိစိနဟု မရှိသင့်ကြောင်းနှင့် အဋ္ဌကထာ၌လည်း "ဝိစိနတန္တိ ဂုဏဝိစိနတံ။ပ။ ဝိစိနသင်္ခါတံ"ဟု မရှိသင့်ကြောင်း ကိုလည်းကောင်း, သိမူအတိုင်း "ဝိပိနန္တိ ဂုဏတိဝိတ္တတံ ။ပ။ ဝိပနသင်္ခါတံ" ဟုသာ ရှိသင့်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း သတိပြုသင့်ပါသည်။ (အရဟတ္တဖိုလ်, မသိုမမှီး အချည်းနှီး၏ အဖြစ်သို့)။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဝိပိနံ၊ (အရဟတ္တဖိုလ်ဂုဏ်မှ) ဆိတ်သုဉ်းသည်အဖြစ်သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ [တနည်း- ဣရီဏံ၊ လူသူမရော မြိုင်တောထဲသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဝိပိနံ၊ ကြီးစွာသော တောအုပ်တောရှုပ်ထဲသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။] အနယံ၊ မကြီးပွားခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဗျသနံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ အနယျဗျသနံ၊ မကြီးပွားခြင်း, ပျက်စီးခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ [သတ္တကနိပါတ် စာပိုဒ် (၂၂) ဝဿကာရသုတ်လည်းကြည့်။]
တမေနံ၊ ထိုရဟန်းကို။
တထာဂတော ဝါ၊ ကောင်း။
။ပ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။
စေတသာ၊ မိမိတို့၏ စိတ်ဖြင့်။
စေတော၊ ထိုရဟန်း၏ စိတ်ကို။
ပရိစ္စ၊ ခွဲခြားသိ၍။
မနသိ ကရောတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။
ဝါ၊ ဆင်ခြင်းစဉ်းစား၍။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
မနသိကရောတိ၊ နှလုံးသွင်းသနည်းဟူမူ။)
ကိံ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
အယံ အာယသ္မာ၊ ဤအရှင်သည်။
ဇာတိ၊ သည်။
ခီဏာ၊ ပြီ။
။ပ။ ပဇာနာမိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အညံ၊ ကို။
ဗျာကရောတိ နုခေါ၊ ထုတ်ဖော်ပြောကြားလေသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(မနသိကရောတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။)
တမနံ၊ ကို။
တထာဂတောဝါ၊ ကောင်း။
။ပ။ စေတော၊ ကို။
ပရိစ္စ၊ ခွဲခြား၍။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ပဇာနာတိ၊ ဟူမူ။)
အယံ အာယသ္မာ၊ ဤအရှင်သည်။
ကောဓနော၊ စိတ်ဆိုးလေ့ရှိ၏။
ဝါ၊ ဒေါသကြီး၏။
ကောဓပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ဒေါသသည် ထကြွလွှမ်းမိုး အုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
ဝါ၊ ထကြွသောင်းကျန်းသော ဒေါသရှိသော။
စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
ဗဟုလံ၊ များစွား။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ခေါ ပန၊ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်။
ဧတံကောဓမရိယုဋ္ဌာနံ၊ ဤဒေါသ၏ ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေခြင်းသည်။
ဝါ၊ ဒေါသထကြွ သောင်းကျန်းခြင်းသည်။
တထာဂ တပ္ပဝေဒိတေ၊ မြတ်စွာဘုရားဟောကြားသိစေအပ်သော။
ဓမ္မဝိနယေ၊ သုတ်အဘိဓမ္မာနည်းဟူသော သာသနာတော်၌။
ပရိဟာနံ၊ ဆုတ်ယုတ်ကြောင်း တရားပေတည်း။
ဝါ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းပေတည်း။
ပန၊ ထို့အပြင်။
အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
ဥပနာဟီ၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့တတ်၏။
ဥပနာဟပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ဒေါသရန်ငြိုးသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
ဝါ၊ ထကြွသောင်းကျန်းသော ဒေါသရန်ငြိုးရှိသော။
စေတသာ၊ ဖြင့်။
ဗဟုလံ၊ များစွာ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ခေါပန၊ ဖြင့်။
ဧတံ ဥပနာဟ ပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ဤဒေါသရန်ငြိုး၏ ထကြွလွှမ်းမိုး အုပ်စိုးတည်နေခြင်းသည်။
ဝါ၊ ဒေါသရန်ငြိုး ထကြွသောင်းကျန်းခြင်းသည်။
။ပ။ ပရိဟာနံ၊ ပေတည်း။
ပန၊ ထို့အပြင်။
အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
မက္ခီ၊ သူတပါးဂုဏ်ကို ချေဖျက်တတ်သော သဘောရှိ၏။
(သူတပါးဂုဏ်ကို ချေဖျက်တတ်သော ဒေါသမူစိတ်စေတသိက်ရှိ၏။)
မက္ခပရိယုဋ္ဌိတေန၊ သူတပါးဂုဏ်ကို ချေဖျက်တတ်သော သဘောသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
။ပ။၊
ဧတံ မက္ခပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ဤမက္ခ၏ ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေခြင်းသည်။
ဝါ၊ ဤမက္ခ၏ ထကြွသောင်းကျန်းခြင်းသည်။
။ပ။ ပရိဟာနံ၊
ပန၊ ထို့အပြင်။
အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
ပဠာသီ၊ ကိုယ့်ထက်သာသူ, တန်းတူယှဉ်တူ ဂုဏ်ပြိုင်ပြုတတ်သော တရားသဘောရှိ၏။
(ဒေါသမူ စိတ္တုပါဒ်ဟူသော တရားသဘောရှိ၏။)
ပဠာသပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ကိုယ့်ထက်သာသူ, တန်းတူယှဉ်တူ, ဂုဏ်ပြိုင်ပြုတတ်သော တရားသဘောသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
[ပဠာသ၏ ဝစနတ္ထကို ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ် (၈၂) ဝီတရာဂသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။]
။ပ။၊
ဧတံ ပဠာသပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ဤကိုယ့်ထက်သာသူ တန်းတူယှဉ်တု, ဂုဏ်ပြိုင်ပြုတတ်သော တရားသဘော၏ ထကြွလွှမ်းမိုး အုပ်စိုးတည်နေခြင်းသည်။
ဝါ၊ ဤပဋ္ဌာသ၏ ထကြွသောင်းကျန်းခြင်းသည်။
။ပ။ ပရိဟာနံ၊ တည်း။
ပန၊ ပြင်။
အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
ဣဿုသီ၊ ငြုစူတတ်၏။
ဣဿာ ပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ငြူစူခြင်းသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုး တည်နေအပ်သော။
ဝါ၊ ထကြွသောင်းကန်းသော ငြူစူခြင်း သဘောရှိသော။
။ပ။၊
ဧတံ ဤဿာပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ဤငြူစူခြင်းသဘော၏ ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေခြင်းသည်။
ဝါ၊ သည်။
။ပ။၊
အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
ပစ္ဆရီ၊ (အာဝါသ, ကုလစသည်တို့၌) ဝန်တိုလျှို့ဝှက်ခြင်းသဘောရှိသည်။
ပစ္ဆေရပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ဝန်တိုလျှို့ဝှက်ခြင်းသဘောသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
။ပ။၊
ဧတံ မစ္ဆေရပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ဤဝန်တိုလျှို့ဝှက်ခြင်းသဘော၏ ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေခြင်းသည်။
။ပ။၊
အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
သဌော၊ စဉ်းလဲကောက်ကျစ်တတ်၏။
ဝါ၊ မိမိ၌ မရှိသော ဂုဏ်ကို အရှိလုပ်ကာ လွဲမှားစွာ ပြောဆိုတတ်သူတည်း။
[ဆက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် (၃၆) ဝိဝါဒမူလသုတ်လည်းကြည့်။]
သာဌေယျပရိယုဋ္ဌိတေန၊ စဉ်းလဲကောက်ကျစ်တတ်သူ၏ အဖြစ်သည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
။ပ။၊
ဧတံ သာဌေယျပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ဤစဉ်းလဲကောက်ကျစ်သူအဖြစ်၏ ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေခြင်းသည်။
။ပ။၊
ပန၊ ပြင်။
အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
မာယာဝီ၊ မိမိအပြစ်ကို ဖုံးကွယ်လှည့်ပတ်ခြင်း (မာယာ) သဘောရှိ၏။
မာယာပရိယုဋ္ဌိတေန၊ မိမိအပြစ်ကို ဖုံးကွယ်လှည့်ပတ်ခြင်း (မာယာ) သဘောသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
။ပ။၊
ဧတံ မာယာပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ဤမိမိအပြစ်ကို ဖုံးကွယ်လှည့်ပတ်ခြင်း (မာယာ) သဘော၏ ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေခြင်းသည် ။
။ပ။၊
ပါပိစ္ဆော၊ ယုတ်မာသော လောဘအလိုရမ္မက်ရှိ၏။
ဣစ္ဆာပရိယုဋ္ဌိတေန၊ လောဘအလိုရမ္မက်သည် ထကြွလွှမ်းမိုး အုပ်စိုးတည်နေအပ်သော။
။ပ။၊
ဧတံ ဣစ္ဆာပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ဤလောဘအလိုရမ္မက်၏ ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေခြင်းသည်။
။ပ။၊
အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
ဥတ္တရိ၊ နောက်ထပ်တဖန်။
ကရဏီယေ၊ (တရားထူးရအောင် ) ပြုသင့်သော ကိစ္စသည်။
သတိ၊ ရှိနေသေးလသော်။
ဝါ၊ ရှိနေလျှင်။
ဩရမတ္တကေန၊ အနည်းငယ်မျှသော။
ဝါ၊ နည်းပါးသော အတိုင်းအရှည်ရှိသော။
ဝိသေသာဓိဂမေန၊ တရားထူးကို ရခြင်းဖြင့်။
ဝါ၊ ရအပ်သော တရားထူးဖြင့်။
အန္တရာ၊ (အရဟတ္တဖိုလ်သို့ မရောက်မီ) အကြားကာလ၌သာလျှင်။
ဝေါသာနံ၊ ပြီးဆုံးခြင်းသို့။
အာပန္နော၊ ရောက်လေပြီ။
ခေါ ပန၊ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်။
အန္တရာ၊ ၌။
ဝေါသာနဂမနံ၊ ပြီးဆုံးခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းတည်းဟူသော ။
ဧတံ၊ ဤဖြစ်ရပုံသည်။
တထာဂတပ္ပဝေဒိတေ၊ သော။
ဓမ္မဝိနယေ၊ ၌။
ပရိဟာနံ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ပေတည်း။
ဝါ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းကြောင်းပေတည်း။
အာဝုသော၊ တို့။
ဝတ၊ အမှန်တကယ်ပင်။
သော ဘိက္ခု၊ သည်။
ဒသ၊ ဆယ်မျိုးကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မေ၊ ဤတရားတို့ကို။
(ကောဓပရိယုဋ္ဌာန မှ စ၍ အန္တရာဝေါသာနဂမနတိုင်အောင်သော ဤတရားတို့ကို။)
အပ္ပဟာယ၊ မပယ်မူ၍။
ဝါ၊ မပယ်လျှင်။
။ပ။ နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
။ပ။၊
ပဟာယ၊ ပယ်၍။
ဝါ၊ ပယ်လျှင်။
။ပ။ ဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။
။ပ။၊
စတုတ္ထံ၊ ။