ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
သမ္ပန္နသီလာ၊ ပြည့်စုံသော သီလရှိကုန်လျက်။
သမ္ပန္နပါတိမောက္ခာ၊ ပြည့်စုံသော ပါတိမောက်သီလ ရှိကြကုန်လျက်။
ဝိဟရထ၊ နေကြကုန်လော။
ပါတိမောက္ခသံဝရသံဝုတာ၊ စည်းကြကုန်လျက်။
ဝါ၊ စုံကုန်လျက်။
[စာပိုဒ် (၁၇) ပဌမနာထသုတ်ကြည့်။]
အာစာရဂေါစရသမ္ပန္နာ၊ ကုန်လျက်။
ဝိဟရထ၊ ကုန်လော။
။ပ။ သိက္ခထ၊ ဖြည့်ကျင့်ကြကုန်လော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
သဗြဟ္မစာရီနံ၊ သီတင်းသုံးဖော် ရဟန်းတို့၏။
ပိယော စ၊ ချစ်ခင်အပ်သူသည် လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ချစ်ဖွယ်မျက်လုံးဖြင့် အကြည့်ခံရသူသည်လည်းကောင်း။
မနာပေါ စ၊ ပီတိစိတ်ကို တိုးပွားစေတတ်သူသည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မေတ္တာစိတ်ဖြင့် ဆိုက်ရောက်ဖြန့်မိုးအပ်သူသည်လည်းကောင်း။
ဂရု စ၊ ကျောက်ထီးတန္တု အလေးပြုအပ်သူသည်လည်းကောင်း။
ဘာဝနီယော စ၊ ချီးမွမ်းထက်သူသည်လည်းကောင်း။
(သိမြင်သင့်သည်ကို သိမြင်ပါပေသည်ဟု ချီးမွမ်းထိုက်သူသည်လည်းကောင်း။)
အဿံ၊ ဖြစ်လိုပါ၏။
ဝါ၊ ဖြစ်ပါရစေ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စေ အာကင်္ခေယျ၊ အကယ်၍ လိုလားတောင့်တငြားအံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ လိုလားတောင့်တသည် ဖြစ်လသော်။
သောဘိက္ခု၊ ထိုလိုလားတောင့်တသော ရဟန်းသည်။)
သီလေသု၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိ သီလတို့၌။
ပရိပူရကာရီဧဝ၊ ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ကျင့်မှု ပြုလေ့ရှိသည်သာ လျှင်လည်းကောင်း။
ပရိပူရကာရီ ဧဝ ။ ။ ဤနေရာ၌ "သီလေသွေဝ- သီလတို့၌ သာလျှင်၊ ပရိပူရကာရီ- ဖြည့်ကျင့်မှုပြုလေ့ရှိသည်" ဟူ၍ အနက်ပြန်ဆိုခဲ့လျှင် "သီလတို့၌သာ ဖြည့်ကျင့်မှု ပြုလေ့ရှိ၏၊ သမာဓိပညာသိက္ခာနှစ်ပါးတို့၌ ဖြည့်ကျင့်မှုပြုလေ့မရှိ" ဟူ၍ သမာဓိပညာသိက္ခာနှစ်ပါးကို ကန့်မြစ်ထုတ်ပယ်ပစ်ရာရောက်၏၊ ထို့ကြောင့် "သီလေသု- သီလတို့၌ ၊ ပရိပူရကာရီ ဧဝ- ဖြည့်ကျင့်မှု ပြုလေ့ရှိသည်သာလျှင်" ဟူ၍ အဝဓာရဏကို နောက်ပုဒ်၌ ပြောင်းထည့်၍ အနက်ပြန်ဆိုရသည်။သီလေသွေဝဿ ပရိပူရ ကာရီတိ သီလေသု ပရိပူရကာရီ ဧဝ ဘဝေယျာတိ ဧဝံ ဥတ္တရပဒါဝဓာရဏံ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ဧဝံ ဟိ ဣမိနာ ပဒေန ဥပရိသက္ခာဒွယံ အနိဝတ္တိတမေဝ ဟောတိ။ ဋိကာ။
အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိ၏။အဇ္ဈတ္တံ စေတာသမထမနုယုတ္တော ။ ။ "အဇ္ဈတ္တံ စေတော သမထမနုယုတ္တောတိ အတ္တနော စိတ္တသမထေ" ဟူ၍ ဤမျှသာ ဤသုတ် အဋ္ဌကထာဖွင့်ဝါကျ တွေ့ရ၏၊ မူကပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာ၊ ပ- ၁၆၀ (အာကင်္ခေယျသုတ်) ၌မူ ထိုဝါကျနှင့် တဆက်တည်းပင် "ဧတ္ထ ဟိ အဇ္ဈတ္တန္တိ ဝါ အတ္တနောတိ ဝါ ဧကံ ဧကတ္ထံ၊ ဗျဉ္စနမေဝ နာနံ၊ ဘုမ္မတ္ထေ ပနေတံ သမထန္တိ ဥပယောဂဝစနံ၊ အနူတိ ဣမိနာ ဥပသဂ္ဂေန သိဒ္ဓံ" ဟူ၍ ယခု ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာမူတွေ့ရ၏။
ထိုအဋ္ဌကထာ၌ အဇ္ဈတ္တံပုဒ်နှင့် အတ္တနောပုဒ်တို့သည် သဒ္ဒါသာကွဲ၍ အနက်တူသည်ဟု ဆိုသောကြောင့် "အတ္တနော- မိမိ၏" ဟု အနက်ပြန်ဆို ရသကဲ့သို့ "အဇ္ဈတ္တံ- မိမိ၏" ဟု အနက်ပြန်ဆိုရ၏။ (အံဝိဘတ္တီနမကာရန္တာ အဗျယီဘာဝါ- သုတ်ဖြင့် သဝိဘတ်ကို အံပြုရ၏။) ဝိဂြိုလ်ပြုသော အခါ၌ကား ထုံးစံအတိုင်း "အတ္တာနံ အဓိအဇ္ဈတ္တံ ၊ (သို့မဟုတ်) အတ္တာနံ အဓိကိစ္စ ပဝတ္တံ- မိမိကိုယ်ကို (မိမိရုပ်နာမ်ခန္ဓာအစဉ်ကို) စွဲမှီရည်စူး၍ ဖြစ်သောတရား၊ ဝါ- အတ္တကို စွဲမှီရည်စူး၍ ဖြစ်သောတရား၊ ဝါ- အတ္တကိုစွဲမှီ၍ဖြစ်သောတရား" ဟုသော်လည်းကောင်း, "အတ္တနိ ပဝတ္ထံ အဇ္ဈတ္တံ (အတ္တနော သန္တာနေ နိဗ္ဗတ္တံ အဇ္ဈတ္တံ)- မိမိသန္တာန် (မိမိခန္ဓာအစဉ်) ၌ ဖြစ်သောတရား " ဟုသော်လည်းကောင်း ဝိဂြိုဟ်ပြုရ၏။ ထိုဝိဂြိုဟ်နှင့်အညီ မိမိကိုယ်ကို စွဲမှီရည်စူး၍ ဖြစ်သဖြင့် မိမိခန္ဓာအစဉ်၌ဖြစ်သော (ပါဝင်သော) ထိုအဇ္ဈတ္တနာမည်ရရှိသော တရားများကို မြန်မာလို "မိမိ" ဟူ၍ တိုတိုကျဉ်းကျဉ်းခေါ်ဝေါ်ရ၏။ ထိုကြော့် "အတ္တနော- မိမိ၏"ဟု မြန်မာပြန်သကဲ့သို့ "အဇ္ဈတ္တံ- မိမိ၏" ဟူ၍ ဤသုတ်၌ မြန်မာပြန်ရသည်၊ "အဇ္ဈတ္တံ- မိမိ၏၊ ကာယေ- ဝင်လေထွက်လေ အပေါင်း၌" ဟူသော မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ်မှ အဇ္ဈတ္တံပုဒ်နှင့်အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဤကား အဋ္ဌကထာဋီကာ အဖွင့်များအတိုင်း ရှင်းလင်းပြခြင်းတည်း။
သက္ကတသဒ္ဒါကျမ်းများနှင့် မောဂ္ဂလ္လန်သမာသ် (၂) သုတ် အလိုအားဖြင့်မူ ဤသုတ်မှ အဇ္ဈတ္တံပုဒ်ကို ဝိဘတျတ္ထအဗျယီဘောသမာသ်ပုဒ်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး "အတ္တနောတိ အဇ္ဈတ္တံ" ဟု ဝိဂြိုဟ်ပြုရမည် ဖြစ်၏ [အတ္ထနော- မိမိ၏၊ ဣတိ- ဤအနက်ကြောင့်၊ အဇ္ဈတ္တံ- အဇ္ဈတ္တမည်၏၊ အဇ္ဈတ္တံ-မိမိ၏] သို့သော် ဈာန်ခန်းစသော များစွာသော နေရာတို့၌မူ အဇ္ဈတ္တံပုဒ်သည် ဈာနံပုဒ်စသည်တို့၏ ဝိသေသနဖြစ်သောကြောင့် "အဇ္ဈတ္တံ- မိမိသန္တာန် (မိမိခန္ဓာအစဉ်) ၌ဖြစ်သော" စသည်ဖြင့် အရာဌာနအားလျော်စွာ အနက်ပြန်ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး ဝိဘတျတ္ထအဗျယီဘောဟုလည်း မဆိုရ၊ အဘယာရာမ မောဂ္ဂလ္လာန်နိဿယနှင့် ပစ္စည်းဘာသာဋီကာသမာဿ်ခန်း "အညသ္မာ လောပေါစ" သုတ်လည်းကြည့်ပါ။
ထို့နောင် အဋ္ဌကထာဖွင့်ထားသည့်အတိုင်း စေတာသမထံ၌ ဒုတိယာ ဝိဘတ်ကို (အနုသဒ္ဒါ၏ ယှဉ်ရာဖြစ်သောကြောင့်) တတိယ သတ္တမီနဉ္စသုတ်ဖြင့် သတ္တမီအနက်၌သက်ပါ။ စေတောသမထံ၊ စိတ်ကိုငြိမ်သက် စေခြင်းကိစ္စ၌။ အနုယုတ္တော၊ မကွေမကွာယှဉ်သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကြိုးစားအုပ်ထုတ်သည်လည်းကောင်း။ အနိရာကထဇ္ဈာနော၊ အပြင်အပ၌ မထုတ်ပယ်အပ်သော ဈာန်ရှိသူသည်လည်းကောင်း။ (အခါခပ်သိမ်း ပွါးများအားထုတ်မှု မပြုခြင်းအားဖြင့် အပြင်အပ၌ ထုတ်ပယ်ထားအပ်သော ဈာနဘာဝနာရှိသူ မဟုတ်သည်လည်းကောင်း။) ဝါ၊ မဖျက်ဆီးအပ်သော ဈာန်ရှိသူသည်လည်းကောင်း။ (ပွားများအားထုတ်မှု ပြုပါသော်လည်း ကြိုးကြားကြိုးကြား တွန့်ဆုတ်နေခြင်းအားဖြင့် ဖျက်ဆီးအပ်သော ဈာနဘာဝနာရှိသူ မဟုတ်သည်လည်းကောင်း။) ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်။ (အနိစ္စာနုပဿနာစသော ခုနှစ်မျိုးသော အနုပဿနာဟူသော ဝိပဿနာနှင့်။) သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသူသည်လည်းကောင်း။ သုညာဂါရာနံ၊ (တောကျောင်း, သစ်ပင်ရင်းစသော) ဆိတ်ငြိမ်သောကျောင်းတို့ကို။ ဗြူဟေတာ၊ တိုးပွားစေတတ်သူသည်လည်းကောင်း။ အဿ၊ ဖြစ်ရမည်။
ထိုအဋ္ဌကထာ၌ အဇ္ဈတ္တံပုဒ်နှင့် အတ္တနောပုဒ်တို့သည် သဒ္ဒါသာကွဲ၍ အနက်တူသည်ဟု ဆိုသောကြောင့် "အတ္တနော- မိမိ၏" ဟု အနက်ပြန်ဆို ရသကဲ့သို့ "အဇ္ဈတ္တံ- မိမိ၏" ဟု အနက်ပြန်ဆိုရ၏။ (အံဝိဘတ္တီနမကာရန္တာ အဗျယီဘာဝါ- သုတ်ဖြင့် သဝိဘတ်ကို အံပြုရ၏။) ဝိဂြိုလ်ပြုသော အခါ၌ကား ထုံးစံအတိုင်း "အတ္တာနံ အဓိအဇ္ဈတ္တံ ၊ (သို့မဟုတ်) အတ္တာနံ အဓိကိစ္စ ပဝတ္တံ- မိမိကိုယ်ကို (မိမိရုပ်နာမ်ခန္ဓာအစဉ်ကို) စွဲမှီရည်စူး၍ ဖြစ်သောတရား၊ ဝါ- အတ္တကို စွဲမှီရည်စူး၍ ဖြစ်သောတရား၊ ဝါ- အတ္တကိုစွဲမှီ၍ဖြစ်သောတရား" ဟုသော်လည်းကောင်း, "အတ္တနိ ပဝတ္ထံ အဇ္ဈတ္တံ (အတ္တနော သန္တာနေ နိဗ္ဗတ္တံ အဇ္ဈတ္တံ)- မိမိသန္တာန် (မိမိခန္ဓာအစဉ်) ၌ ဖြစ်သောတရား " ဟုသော်လည်းကောင်း ဝိဂြိုဟ်ပြုရ၏။ ထိုဝိဂြိုဟ်နှင့်အညီ မိမိကိုယ်ကို စွဲမှီရည်စူး၍ ဖြစ်သဖြင့် မိမိခန္ဓာအစဉ်၌ဖြစ်သော (ပါဝင်သော) ထိုအဇ္ဈတ္တနာမည်ရရှိသော တရားများကို မြန်မာလို "မိမိ" ဟူ၍ တိုတိုကျဉ်းကျဉ်းခေါ်ဝေါ်ရ၏။ ထိုကြော့် "အတ္တနော- မိမိ၏"ဟု မြန်မာပြန်သကဲ့သို့ "အဇ္ဈတ္တံ- မိမိ၏" ဟူ၍ ဤသုတ်၌ မြန်မာပြန်ရသည်၊ "အဇ္ဈတ္တံ- မိမိ၏၊ ကာယေ- ဝင်လေထွက်လေ အပေါင်း၌" ဟူသော မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ်မှ အဇ္ဈတ္တံပုဒ်နှင့်အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဤကား အဋ္ဌကထာဋီကာ အဖွင့်များအတိုင်း ရှင်းလင်းပြခြင်းတည်း။
သက္ကတသဒ္ဒါကျမ်းများနှင့် မောဂ္ဂလ္လန်သမာသ် (၂) သုတ် အလိုအားဖြင့်မူ ဤသုတ်မှ အဇ္ဈတ္တံပုဒ်ကို ဝိဘတျတ္ထအဗျယီဘောသမာသ်ပုဒ်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး "အတ္တနောတိ အဇ္ဈတ္တံ" ဟု ဝိဂြိုဟ်ပြုရမည် ဖြစ်၏ [အတ္ထနော- မိမိ၏၊ ဣတိ- ဤအနက်ကြောင့်၊ အဇ္ဈတ္တံ- အဇ္ဈတ္တမည်၏၊ အဇ္ဈတ္တံ-မိမိ၏] သို့သော် ဈာန်ခန်းစသော များစွာသော နေရာတို့၌မူ အဇ္ဈတ္တံပုဒ်သည် ဈာနံပုဒ်စသည်တို့၏ ဝိသေသနဖြစ်သောကြောင့် "အဇ္ဈတ္တံ- မိမိသန္တာန် (မိမိခန္ဓာအစဉ်) ၌ဖြစ်သော" စသည်ဖြင့် အရာဌာနအားလျော်စွာ အနက်ပြန်ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး ဝိဘတျတ္ထအဗျယီဘောဟုလည်း မဆိုရ၊ အဘယာရာမ မောဂ္ဂလ္လာန်နိဿယနှင့် ပစ္စည်းဘာသာဋီကာသမာဿ်ခန်း "အညသ္မာ လောပေါစ" သုတ်လည်းကြည့်ပါ။
ထို့နောင် အဋ္ဌကထာဖွင့်ထားသည့်အတိုင်း စေတာသမထံ၌ ဒုတိယာ ဝိဘတ်ကို (အနုသဒ္ဒါ၏ ယှဉ်ရာဖြစ်သောကြောင့်) တတိယ သတ္တမီနဉ္စသုတ်ဖြင့် သတ္တမီအနက်၌သက်ပါ။ စေတောသမထံ၊ စိတ်ကိုငြိမ်သက် စေခြင်းကိစ္စ၌။ အနုယုတ္တော၊ မကွေမကွာယှဉ်သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကြိုးစားအုပ်ထုတ်သည်လည်းကောင်း။ အနိရာကထဇ္ဈာနော၊ အပြင်အပ၌ မထုတ်ပယ်အပ်သော ဈာန်ရှိသူသည်လည်းကောင်း။ (အခါခပ်သိမ်း ပွါးများအားထုတ်မှု မပြုခြင်းအားဖြင့် အပြင်အပ၌ ထုတ်ပယ်ထားအပ်သော ဈာနဘာဝနာရှိသူ မဟုတ်သည်လည်းကောင်း။) ဝါ၊ မဖျက်ဆီးအပ်သော ဈာန်ရှိသူသည်လည်းကောင်း။ (ပွားများအားထုတ်မှု ပြုပါသော်လည်း ကြိုးကြားကြိုးကြား တွန့်ဆုတ်နေခြင်းအားဖြင့် ဖျက်ဆီးအပ်သော ဈာနဘာဝနာရှိသူ မဟုတ်သည်လည်းကောင်း။) ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်။ (အနိစ္စာနုပဿနာစသော ခုနှစ်မျိုးသော အနုပဿနာဟူသော ဝိပဿနာနှင့်။) သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသူသည်လည်းကောင်း။ သုညာဂါရာနံ၊ (တောကျောင်း, သစ်ပင်ရင်းစသော) ဆိတ်ငြိမ်သောကျောင်းတို့ကို။ ဗြူဟေတာ၊ တိုးပွားစေတတ်သူသည်လည်းကောင်း။ အဿ၊ ဖြစ်ရမည်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
စီဝရ... က္ခာရာနံ၊ သင်္ကန်း, ဆွမ်း, အိပ်ရာနေရာကျောင်း, လူမမာ၏ရောဂါအတွက် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ အသက်၏ အကာအကွယ်နှင့် အကြောင်း အဆောက်အဦးဖြစ်သော ဆေးတို့ကို။
လာဘီ၊ ရခြင်းရှိသည်။
အဿံ၊ ဖြစ်လိုပါ၏။
ဝါ၊ ဖြစ်ပါရစေ။
ဣတိ၊ သို့။
စေ အာကင်္ခေယျ၊ အကယ်၍ လိုလားတောင့်တငြားအံ့။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ယေသံ၊ အကြင်နတ်လူတို့၏။
စီဝရံ... က္ခာရာနံ၊ တို့ကို။
ပရိဘုဉ္ဇာမိ၊ ဘုဉ်းပေးသုံးစွဲ၏။
တေသံ၊ ထိုနတ်လူတို့၏။
တေ ကာရာ၊ ထိုပစ္စည်းလေးပါးလှူဒါန်းမှု ကုသိုလ်တို့သည်။
မဟပ္ဖလာ၊ များသော လောကီသုခအကျိုးရရှိကုန်သည်။မဟပ္ဖလာ မဟာနိသံသာ။ ။ ယခင် အာကင်္ခေယျသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ "မဟန္တံ လောကိယသုခံ ပသဝန္တီတိ မဟပ္ဖလာ၊ မဟတော လောကုတ္တရသုခဿ ပစ္စယာ ဟောန္တီတိ မဟာနိသံသာ" ဟူ၍ ထိုနှစ်ပုဒ်ကို ဝိဂြိုဟ်ဝစနတ္ထ အထူးအဆန်းဖွင့်ပြထား၏၊ မဟပ္ဖလပုဒ်ကို မဟန္တသဒ္ဒူပပဒဖလဓာတ် အပစ္စည်းဖြင့် ကုမ္ဘကာရပုဒ်ကဲ့သို့ ကိတန္တတပ္ပုရိသ်သမာသ် ဝစနတ္ထပြုထားခြင်း ဖြစ်၏။ မဟာနိသံသာပုဒ်ကိုလည်း "မဟတော လောကုတ္တရသုခဿ အာနိသံသာ ပစ္စယာ မဟာနိသံသာ" ဟု ဆဋ္ဌီတပ္ပုရိသ်သမာသ်ဝစနတ္ထပြု၊ အာနိသံသသဒ္ဒါ ပစ္စယအနက်ဟောဟု ဆိုလို၏၊ ထို့အဖွင့်အလို "မဟပ္ဖလာ- ကြီးမားမြင့်မြတ်သော လောကီ သုခအသီးကို သီတတ်, ဖြစ်ပွားစေတတ်ကုန်သည်၊ မဟာနိသံသာ- ကြီးမားမြင့်မြတ်သော လောကုတ္တရာ သုခ၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သည်" ဟု အနက်ဆိုပါ။
တနည်းအားဖြင့်မူ "ပဉ္စိမေ ဂဟပတယော အာနိသံသာ" စသည်၌ကဲ့သို့ အာနိသံသသဒ္ဒါသည် အကျိုးဟူသော အနက်ဟော ဖလပုဒ်၏ အနက်တူပရိယာယ်ဖြစ်၏၊ ဝိဂြိုလ်ပြုလျှင်ကား ထုံးစံအတိုင်း "မဟန္တံ ဖလံ ဧတေသံ (ကာရာနံ) တိ မဟပ္ဖလာ၊ မဟန္တော အာနိသံသော ဧတေသန္တိ မဟာနိသံသာ" ဟု ဝစနတ္ထပြု၊ နိဿယခန်း၌ ထိုဗဟုဗ္ဗီဟိသမာသ်ဝစနတ္ထအတိုင်း အနက်ပြန်ဆိုထား၏။
အဖွင့်နှစ်နည်းနှိုင်းယှဉ်ချက် ။ ။ ထိုအဋ္ဌကထာအဖွင့်နှစ်နည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ပဌမနည်း၌ မဟပ္ဖလ၌ ကြီးမားမြင့်မြတ်သော လောကီသုခဟူသော အသီးကို သီတတ်, ဖြစ်ပွားစေတတ်သော (ဖလ) တရားဟူသည် အဘယ်နည်းဟု ဆိုလျှင် ပါဠိတော်၌ ဟောတော်မူသည့်အတိုင်း ပစ္စည်းလေးပါး လှူဒါန်းမှု ဒါနကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်း (ဖလ) တရားဖြစ်ပါသည်ဟု ဖြေဆိုရမည်ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ပဌမနည်း၌ ဖလသဒ္ဒါသည် အကြောင်းတရားဟူသော အနက်ကို ဟောရကား အကြောင်း (ပစ္စယ) အနက် ဟော အာနိသံသသဒ္ဒါနှင့်အနက်တူဖြစ်၏၊ ဤသို့ အားဖြင့် ပဌမနည်း၌ ဖလနှင့် အာနိသံသသဒ္ဒါနှစ်ခုတို့သည် အကြောင်းအနက်ဟောခြင်း တူသကဲ့သို့ပင် ဒုတိယနည်း၌လည်း ပြခဲ့သည့်အတိုင်း အကျိုးအနက်ဟောချင်းတူနေပေသည်။ မဟာနိသံသာ၊ များသော လောကုတ္တရာသုခအကျိုး ရရှိကုန်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်စေလိုပါကုန်၏။ ဝါ၊ ဖြစ်ပါစေကုန်သတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စေ အာကင်္ခေယျ၊ ငြားအံ့။ ။ပ။၊
တနည်းအားဖြင့်မူ "ပဉ္စိမေ ဂဟပတယော အာနိသံသာ" စသည်၌ကဲ့သို့ အာနိသံသသဒ္ဒါသည် အကျိုးဟူသော အနက်ဟော ဖလပုဒ်၏ အနက်တူပရိယာယ်ဖြစ်၏၊ ဝိဂြိုလ်ပြုလျှင်ကား ထုံးစံအတိုင်း "မဟန္တံ ဖလံ ဧတေသံ (ကာရာနံ) တိ မဟပ္ဖလာ၊ မဟန္တော အာနိသံသော ဧတေသန္တိ မဟာနိသံသာ" ဟု ဝစနတ္ထပြု၊ နိဿယခန်း၌ ထိုဗဟုဗ္ဗီဟိသမာသ်ဝစနတ္ထအတိုင်း အနက်ပြန်ဆိုထား၏။
အဖွင့်နှစ်နည်းနှိုင်းယှဉ်ချက် ။ ။ ထိုအဋ္ဌကထာအဖွင့်နှစ်နည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ပဌမနည်း၌ မဟပ္ဖလ၌ ကြီးမားမြင့်မြတ်သော လောကီသုခဟူသော အသီးကို သီတတ်, ဖြစ်ပွားစေတတ်သော (ဖလ) တရားဟူသည် အဘယ်နည်းဟု ဆိုလျှင် ပါဠိတော်၌ ဟောတော်မူသည့်အတိုင်း ပစ္စည်းလေးပါး လှူဒါန်းမှု ဒါနကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်း (ဖလ) တရားဖြစ်ပါသည်ဟု ဖြေဆိုရမည်ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ပဌမနည်း၌ ဖလသဒ္ဒါသည် အကြောင်းတရားဟူသော အနက်ကို ဟောရကား အကြောင်း (ပစ္စယ) အနက် ဟော အာနိသံသသဒ္ဒါနှင့်အနက်တူဖြစ်၏၊ ဤသို့ အားဖြင့် ပဌမနည်း၌ ဖလနှင့် အာနိသံသသဒ္ဒါနှစ်ခုတို့သည် အကြောင်းအနက်ဟောခြင်း တူသကဲ့သို့ပင် ဒုတိယနည်း၌လည်း ပြခဲ့သည့်အတိုင်း အကျိုးအနက်ဟောချင်းတူနေပေသည်။ မဟာနိသံသာ၊ များသော လောကုတ္တရာသုခအကျိုး ရရှိကုန်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်စေလိုပါကုန်၏။ ဝါ၊ ဖြစ်ပါစေကုန်သတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စေ အာကင်္ခေယျ၊ ငြားအံ့။ ။ပ။၊
ဘိက္ခု၊ သည်။
မေ၊ ငါ၏။
ပေတာ၊ (ပြိတ္တာဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်) တမလွန်ဘဝ၌ ဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်နေကြကုန်လော။
ပေတာ ဉာတီ သာလောဟိတာ ။ ။ ဤနေရာဝယ် မူလပဏ္ဏာသပါဠိတော် အာကင်္ခေယျသုတ် (၄၀) ၌မူ ဤသုတ်နှင့် မတူဘဲ "ဉာတီသာလော ဟိတာ ပေတာ ကာလင်္ကတာ" ဟူ၍ စာမူရှိ၏၊ ထို၌ ဝိသေယျ နှစ်ပုဒ်က ရှေ့ကနေပြီး ဝိသေသနနှစ်ပုဒ်က နောက်ကနေသဖြင့် ဝိသေသျနှင့် ဝိသေသန တသန့်စီရှိနေခြင်းကြောင့် သာ၍ကောင်း၏။
[ပေတ၊ ပ+ဣ+တ၊ ပေစ္စဘာဝံ ဣတာ ဂတာ ပေတာ။]
ကာလင်္ကတာ၊ ကွယ်လွန်မှုကို ပြုပြီးကုန်သော။
ဝါ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကွယ်လွန်မှုရှိကုန်သော။
ဝါ၊ ကွယ်လွန်ရာအခါကို ပြုပြီးကုန်သော။
ဝါ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကွယ်လွန်ရာ အခါရှိကုန်သော။
[ကာလ၊ ကွယ်လွန်ခြင်း။
ဝါ၊ ကွယ်လွန်ရာအခါ။]
ယေ ဉာတီ၊ အကြင်ယောက္ခမနှင့် ယောက္ခမဘက်က ဆွေမျိုးတို့သည်လည်းကောင်း။
ယေ သာလောဟိတာ၊ အကြင်သွေးသားစပ်သော အဘအဘိုးမစရှိသော သားချင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
ပသန္နစိတ္တာ၊ ကြည်ညိုသောစိတ်ရှိကြကုန်လျက်။
အနုဿရန္တိ၊ ငါ့ကိုအောက်မေ့အမှတ်ရကြကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုဆွေမျိုးသားချင်းတို့၏။
တံ၊ ထိုငါ၌ ကြည်ညိုသော စိတ်သည်။
ဝါ၊ ထိုကြည်ညိုစိတ်ဖြင့် ငါ့ကို အောင်မေ့အမှတ်ရခြင်းသည်။
မဟပ္ဖလံ၊ များသော လောကီသုခအကျိုးရရှိသည်။
မဟာနိသံသံ၊ များသော လောကုတ္တရာသုခအကျိုးရရှိသည်။
အဿ၊ ဖြစ်စေလိုပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
စေ အာင်္ခေယျ၊ ငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
(အဟံ) ဣတရီတရ... က္ခာရေန၊ အကောင်းအဆိုး မမျှော်ကိုးဘဲ တမျိုးမျိုးရရှိလာသော သင်္ကန်း, ဆွမ်း, အိပ်ရာနေရာကျောင်း, ဂိလာန၏ ပစ္စည်းဖြစ်သော ဆေးအသုံးအဆောင်ဖြင့်။
သန္တုဋ္ဌော၊ ရောင့်ရဲကျေနပ်လွယ်ကူသည်။
အဿံ၊ ဖြစ်လိုပါ၏။
ဝါ၊ ဖြစ်ပါရစေ။
ဣတိ စေ အာကင်္ခေယျ၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
(အဟံ) သီတဿ၊ အအေးကိုလည်းကောင်း။
ဥဏှဿ၊ မီးပူကိုလည်းကောင်း။
ဇိဃစ္ဆာယ၊ ဆာလောက်ခြင်းကို လည်းကောင်း။
ပိပါသာယ၊ ရေငတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ဍံသ+ မကသ+ ဝါတ+ အာတပ + သမ္ဖဿာနံ၊ မှက်+ ခြင်+လေ+နေပူ+ မြွေကင်းတို့၏ + ကိုက်ခဲ့,ထိပါး + အတွေ့နှစ်ပါးတို့ကို လည်းကောင်း။
ဒုရုတ္တာနံ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်ကုန်သော။
ဒုရာဂတာနံ၊ မကောင်းသဖြင့် သောတဒွါရသို့ ရောက်လာကုန်သော။
ဝစနပထာနံ၊ စကားဟူသော အကြောင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို သိလိုသောသူ, သိစေလိုသော သူတို့၏ အကြောင်းဖြစ်သော စကားတို့ကိုလည်းကောင်း။
ခမော၊ သည်းခံနိုင်ခြင်းရှိသည်။
အဿံ၊ ဖြစ်လိုပါ၏။
ဝါ၊ ဖြစ်ပါရစေ။
ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်သော ။
သာရီိရိကာနံ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ စွဲကပ်နေကုန်သော။
ဒုက္ခာနံ၊ ခက်ခဲသဖြင့် သည်းခံအပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ သည်းခံနိုင်ခဲကုန်သော။
တိဗ္ဗာနံ၊ ထူထပ်ကုန်သော။
(အဆက်မပြတ် တရစပ်ဖြစ်ခြင်းအားဖြင် ထူထပ်ကုန်သော။)
ဝါ၊ (ပူပြင်းဆင်းရဲစေခြင်း အားဖြင့်) ကြမ်းကြုတ်ကုန်သော။
ခရာနံ၊ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ကုန်သော။
ကဋုကာနံ၊ ထက်မြက်စူးရှကုန်သော။
ဝါ၊ ခါးစပ်သော အရသာနှင့်တူကုန်သော။
အသာတာနံ၊ ချိုသာခံချင်ဖွယ် မကောင်းကုန်သော။
အမနာပါနံ၊ စိတ်နှလုံးကို မတိုးပွားစေတတ်ကုန်သော။
ဝါ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်ကုန်သော။
ပါဏဟရာနံ၊ အသက် ကို ဆောင်ယူပယ်ရှားနိုင်ကုန်သော။
ဝေဒနာနံ၊ ဝေဒနာတို့ကို။
အဓိဝါသကဇာတိကော၊ သည်းခံနိုင်သူ၏ သဘောရှိသည်။
အဿံ၊ ၏။
ဝါ၊ စေ။
ဣတိ စေ အာကင်္ခေယျ၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
(အဟံ)၊
အရတိ+ရတိ+သဟော၊ (သမထ ဝိပဿနာဟူသော) နေက္ခမ္မ အကျင့်၌ မပျော်မွေ့ခြင်းနှင့် + ကာမဂုဏ်တို့၌ ပျော်မွေ့ခြင်းကို+ ဖိစီးလွှမ်းမိုးနိုင်သူသည်။
အဿ၊ ၏။
ဝါ၊ စေ။
မံ စ၊ ငါ့ကိုကား။
ဝါ၊ ငါ့ကိုတော့။
အရတိရတိ၊ နေက္ခမ္မအကျင့်၌ မပျော်မွေ့ခြင်း, ကာမဂုဏ်တို့၌ ပျော်မွေ့ခြင်းသည်။
န သဟေယျ၊ မဖိစီးမလွှမ်းမိုးနိုင်ပါစေလို။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော။
အရတိရတိံ၊ ကို။
အဘိဘုယျ အဘိဘုယျ၊ လွှမ်းဖိ၍ လွှမ်းဖိ၍။
ဝိဟရေယျံ၊ နေလိုပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
စေ အာကင်္ခေယျ၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
(အဟံ) ဘယ+ဘေရဝ+သဟော၊ စိတ်ကြောက်ရွံ့ခြင်းဘေးနှင့် +ကြောက်ဖွယ်အာရုံဘေးကို+ ဖိစီးလွှမ်းမိုးနိုင်သူသည်။
အဿံ၊ ၏။
ဝါ၊ စေ။
[အဋ္ဌကနိပါတ် စာပိုဒ် (၅၈) ဒုတိယ အာဟုနေယျသုတ်လည်းကြည့်။]
မံ စ၊ ငါ့ကိုကား။
ဘယဘေရဝေါ၊ စိတ်ကြောက်ရွံ့ခြင်းဘေးနှင့် ကြောက်ဖွယ်အာရုံဘေးသည်။
နသဟေယျ၊ စေလို။
ဥပ္ပန္နံ၊ သော။
ဘယဘေရဝံ၊ ကို။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
(အဟံ) အာဘိစေတသိကာနံ၊ ကုန်သော။
[စာပိုဒ် (၈) ဈာနသုတ်ကြည့်။]
။ပ။ အကသိရလာဘီ၊ သည်။
အဿံ၊ ၏။
ဝါ၊ စေ။
ဣတိ စေ အာကင်္ခေယျ၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
(အဟံ) အာသဝါနံ၊ တို့၏။
ခယာ၊ ကြောင့်။
။ပ။ ဝိဟရေယျံ၊ နေလိုပါ၏။
ဝါ၊ နေပါရစေ။
ဣတိ စေ အာကင်္ခေယျ၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္ပန္နသီလာ၊ ကုန်လျက်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ ကုန်လော။
ဣတိ၊ ဟူ၍။
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
[တနည်း- "သမ္ပန္နသီလာ ဘိက္ခဝေ၊
။ပ။၊
သိက္ခာပဒေသူတိ၊ သမ္ပန္နသီလာ ဘိက္ခဝေ။
။ပ။၊
သိက္ခာပဒေသု"၊
ဟူ၍၊
ဣတိ၊ ဤသို့သော။]
ယံ တံ၊ အကြင်စကားကို။
(မယာ၊ ငါသည်။)
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အနက်သဘောကို။
(သီလဖြည့်ကျင့်ခြင်း, စေတောသမထ၌ မကွေမကွာယှဉ်ခြင်း စသော အကြောင်းကြောင့် သဗြဟ္မစာရီတို့၏ ပိယ မနာပ စသည်ဖြစ်ရခြင်း အကျိုးမှစ၍ စေတောဝိမုတ္တိပညာဝိမုတ္တိသို့ ကိုယ်တိုင်ဆိုက်ရောက် မျက်မှောက် ပြုနေနိုင်ခြင်း အကျိုးတိုင်အောင်သော လောကီလောကုတ္တရာအကျိုးတို့ကို ရရှိခြင်းဟူသော ဤအနက်သဘောကို။)
ပဋိစ္စ၊ ရည်ရွယ်၍။
(မယာ၊ ငါသည်။)
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ပဌမံ၊
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီမြို့အနီး၌။
မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော်၌။
ဝါ၊ ကြီးစွာသောတော၌။
ကူဋာဂါရသာလာယံ၊ အထွတ်တပ်ဆင်ထားအပ်သော ပြာသာဒ်ကျောင်းတော်၌။
ဝါ၊ ကူဋာဂါရသာလာကျောင်းတိုက်၌။
သမ္ဗဟုလေဟိ၊ များစွာကုန်သော။
အဘိညာတေဟိ အဘိညာတေဟိ၊ (နေလအသွင်) ပေါ်လွင်ထင်ရှားကုန်, ထင်ရှားကုန်သော။
ထေရေဟိ၊ ထေရ်ရှင်မြတ်ဖြစ်တော်မူကြကုန်သော။
သာဝကေဟိ၊ တပည့်တို့နှင့်။
ဝါ၊ တပြည့်ဖြစ်ကြကုန်သော။
အာယသ္မတာ စ စာလေန၊ အရှင်စာလနှင့် လည်းကောင်း။
အာယသ္မတာ စ ဥပစာလေန၊ အရှင် ဥပစာလနှင့်လည်းကောင်း။
အာယသ္မာတာ စ ကုက္ကုဋေန၊ အရှင်ကုက္ကုဋနှင့်လည်းကောင်း။
အာယသ္မတာ စ ကဠိမ္ဘေန၊ အရှင်ကဠိမ္ဘနှင့်လည်းကောင်း။
အာယသ္မတာ စ နိကဋေန၊ ကောင်း။
အာယသ္မတာ စ ကဋိဿဟေန၊ ကောင်း။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွလည်းကောင်း။
အညေဟိ၊ အခြားကုန်သော။
အဘိညာတေဟိ အဘိညာတေဟိ၊ ကုန်သော။
တေရေဟိ၊ ကုန်သော။
သာဝကေဟိ၊ တို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ စ၊ အတူတကွလည်းကောင်း။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
သမ္ဗဟုလာ၊ ကုန်သော။
အဘိညာတာ အဘိညာတာ၊ ကုန်သော။
လိစ္ဆဝီ၊ လိစ္ဆဝီမင်းတို့သည်။
ဘဒြေဟိ ဘဒြေဟိ၊ ကောင်းကုန်, ကောင်းကုန်သော။
ယာနေဟိ၊ ယာဉ်တို့ဖြင့်။
ပရပုရာယ၊ နောက်လိုက် ရှေ့ပြေး အခြံအရံများစွာဖြင့်။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဒဿနာယ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။
ဥစ္စာသဒ္ဒါ၊ မြင့်တက်သော အသံရှိကုန်လျက်လည်းကောင်း။
မဟာသဒ္ဒါ၊ များမြားကျယ်လောက်သော အသံရှိကုန်လျက်လည်းကောင်း။
မဟာဝနံ၊ မဟာဝုန်သို့။
ဝါ၊ များစွာသော တောသို့။
အဇ္ဈောဂါဟန္တိ၊ ဝင်လာကြကုန်၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
တေသံ အာယသ္မန္တာနံ၊ ထိုထေရ်ရှင်မြတ်တို့၏။
ဝါ၊ တို့မှာ။
ဧတံ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဟောသိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
သမ္ဗဟုလာ၊ ကုန်သော။
အဘိညာတာ အဘိညာတာ၊ ကုန်သော။
ဣမေ လိစ္ဆတီ၊ ဤလိစ္ဆဝီမင်းတို့သည်။
။ပ။ အဇ္ဈောဂါဟန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားစည်။
ဈာနာ၊ ဈာန်တို့ကို။
သဒ္ဒကဏ္ဋကာ၊ အသံဟူသော ဆူးရှိကုန်၏ ဟူ၍။
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဂေါသိင်္ဂသာလ ဝနဒါယော၊ ဂေါသိင်္ဂမည်သော အင်ကြင်းတောခေါ်တွင်သော တောသည်။
(ပင်စည်မှ နွားဦးချိုသဏ္ဌာန်ရှိသော အခွပေါ်ထွက်လာရာ သစ်ပင်ကြီး တပင်ကို အကြောင်းပြု၍ ဂေါသိင်္ဂမည်သော အင်ကြင်းတောအမည်ရသော တောသည်။)
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမေယျာမ၊ သွားကြရပါကုန်မူကား။
ယံနူန၊ ကောင်းလေစွာ့။
တတ္ထ၊ ထိုဂေါသိင်္ဂအင်ကြင်းတော၌။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
အပ္ပသဒ္ဒါ၊ နည်းသော လူသံရှိကုန်လျက်။
ဝါ၊ မြို့ရွာ ဆူညံ လူသံမရှိကုန်ဘဲ။
အပ္ပါကိဏ္ဏာ၊ လူတို့နှင့် မရောပြွမ်းကုန်ဘဲ။
ဝိဟရေယျာမ၊ နေကြရပါမူကား။
ယံနူန၊ ကောင်းလေစွာ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။)
အထခေါ၊ စဉ်းစားကြပြီးရာထိုအခါ၌။
တေ အာယသ္မန္တော၊ ထိုအရှင်တို့သည်။
ယေန၊ ၌။
။ပ။ ဥပသင်္ကမိံသု၊ ကြွသွားတော်မူကြကုန်ပြီ။
တတ္ထ၊ ၌။
။ပ။ ဝိဟရန္တိ၊ နေတော်မူကြကုန်၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အာမန္တေ သိ၊ ဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စာလော၊ စာလသည်။
ကဟံ နုခေါ၊ အဘယ်မှာနည်း။
[တနည်း -ကဟံ၊ အဘယ်အရပ်၌။
ဝိဟရတိ နုခေါ၊ နေသနည်း။]
ဥပစာလော၊ ဥပစာလသည်။
ကဟံ နုခေါ၊ နည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ထေရာ၊ ကုန်သော။
တေ သာဝကာ၊ ထိုတပည့်တို့သည်။
ကဟံ၊ အဘယ်အရပ်၌။
ဂတာ နုခေါ၊ သွားကြကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အာမန္တေိသိ)၊
ဘန္တေ၊ ရား။
ဣဓ၊ ဤအရပ်၌။
။ပ။၊
ဘန္တေ၊ ရား။
အထခေါ၊ ၌။
တေ အာယသ္မန္တော၊
။ပ။၊
ဝိဟရန္တိ၊ ၏။
ဣတိ (အဝေါစုံ)၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သာဓု သာဓု၊ ကောင်းပါပေ၏ ၊ ကောင်းပါပေ၏။
ယထာ၊ ယင်းသို့ ငါဟောတော်မူအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝါ၊ မူအပ်ပြီးသည့်အတိုင်း။
တေ မဟာသာဝကာ၊ ထိုတပည့်ကြီးတို့သည်။
ဗျာကရမာနာ၊ ပြောဆိုကြကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဝါ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။)
သမ္မာ၊ မှန်ကန်စွာ။
ဗျာကရေယျုံ၊ ပြောဆိုနိုင်ကြပေကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဟိ၊ မှန်လှပေ၏။
ဈာနာ၊ ဈာန်တို့ကို။
သဒ္ဒကဏ္ဋကာ၊ ဟူ၍။
မယာ၊ သည်။
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးကုန်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကဏ္ဋကာ၊ ဆူးတို့သည်။
ဝါ၊ ဆူးကဲ့သို့ ထိုးဖောက်စူးဝင်တတ်သော တရားတို့သည်။
ဣမေ ဒသ၊ ဤဆယ်မျိုးတို့ပေတည်း။
ဒသ၊ ဆယ်မျိုးတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
ပဝိဝေကာ ရာမဿ၊ (ကာယဝိဝေကစသော သုံးမျိုးသော) ကင်းရှင်း ဆိတ်ငြိမ်မှု၌ ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသူ၏။
သင်္ဂဏိကာရာမတာ၊ အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ပေါင်းစု နေထိုင်ခြင်း၌ ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသူ၏ အဖြစ်သည်။၏
ဝါ၊ အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ပေါင်းစုနေထိုင်ခြင်းဟူသော ပျော်မွေ့ဖွယ်ရှိသူ၏ အဖြစ်သည်။
(အပေါင်းဖော်တို့နှင့် ပျော်ပျော်ပါးပါး ပေါင်းစုနေထိုင်မှုအကုသိုလ်သည်။)
ကဏ္ဋကော၊ ဆူးတည်း။
ဝါ၊ ဆူးကဲ့သို့ ထိုးဖောက်စူးဝင်တတ်သော တရားတည်း။
[တနည်း- သင်္ဂဏိကာရာမတာ၊ သည်။
ပဝိဝေကာရာမဿ၊ သူ၏။
ကဏ္ဋကော၊ တည်း။]
အသုဘနိမိတ္တာနုယောဂံ၊ အသုဘဈာန်၏ အကြောင်းဖြစ်သော အာရုံကို အဖန်ဖန်ရှုပွားအားထုတ်မှုဝီရိယကို။
အနုယုတ္တဿ၊ အဖန်ဖန်အားထုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
သုဘနိမိတ္တာ နုယောဂေါ၊ ရာဂ၏ အကြောင်းဖြစ်သော တင့်တယ်သော ဣဋ္ဌာရုံကို အဖန်ဖန်ရှုစား အားထုတ်ခြင်းသည်။
ကဏ္ဋကော၊ တည်း။
ဣန္ဒြိယေသု၊ စက္ခုစသော ဣန္ဒြေခြောက်ပါးတို့၌။
ဂုတ္တဒွါရဿ၊ ပိတ်ဆီးအပ်သော ဒွါရပေါက်ရှိသူ၏။
ဝိသူကဒဿနံ၊ မြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမတော်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ငြောင့်တံကျင်ပမာ ဖီလာဖြစ်သော ပွဲလမ်းသဘင် ကြည့်ရှုနားထောင် ခြင်းသည်။
ကဏ္ဋကော၊ တည်း။
ဗြဟ္မစရိယဿ၊ မြတ်သော အကျင့်၏။
ဝါ၊ မြတ်သော အကျင့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
မာတုဂါမူပစာရော၊ မိန်းမ၏ အနီးအပါးသွားလာခြင်းသည်။
ကဏ္ဋတော၊ တည်း။
ပဌမဿ၊ ပဌမဖြစ်သော။
ဈာနဿ၊ ဈာန်၏။
သဒ္ဒေါ၊ အသံသည်။
ကဏ္ဋကော၊ တည်း။
[တနည်း- သဒ္ဒေါ၊ အသံသည်။
ပဌမဿ၊ သော။
ဈာနဿ၊ ၏။
ကဏ္ဋကော၊ တည်း။]
ဒုတိယဿ၊ ဒုတိယဖြစ်သော။
ဈာနဿ၊ ဈာန်၏။
ဝိတက္ကဝိစာရာ၊ ဝိတက်ဝိစာရတို့သည်။
ကဏ္ဋကာ၊ ဆူးတို့တည်း။
ဝါ၊ တို့တည်း။
[တနည်း- ဝိတက္ကဝိစာရာ၊ တို့သည်။
ဒုတိယော၊ သော။
ဈာနဿ၊ ၏။
ကဏ္ဋကာ၊ တို့တည်း။]
တတိယဿ၊ သော။
ဈာနဿ၊ ၏။
ပီတိ၊ ပီတိသည်။
ကဏ္ဋကော၊ ဆူးတည်း။
စတုတ္ထဿ၊ သော။
ဈာနဿ၊ ၏။
အဿာသပဿာသော၊ ဝင်သက်လေ, ထွက်သက်လေသည်။
ကဏ္ဋကော၊ တည်း။
[တနည်း -
အဿာသပဿာသော၊ သည်။
စတုတ္ထဿ၊ သော။
ဈာနဿ၊ ၏။
ကဏ္ဋကော၊ ]
သညာဝေဒိယိတနိရောဓသမာပတ္တိယာ၊ သညာဝေဒနာတို့၏ ချုပ်ငြိမ်း သို့ကောင်းစွာ ရောက်ခြင်းသဘောတရား၏။
သညာ စ၊ သညာသည်လည်းကောင်း။
ဝေဒနာ စ၊ ဝေဒနာသည်လည်းကောင်း။
ကဏ္ဋကော၊ တည်း။
ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။
ကဏ္ဋကော၊ တည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
အကဏ္ဋကာ၊ ကြီးသော ဆူးမရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ဝိဟရထ၊ နေကြကုန်လော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
နိက္ကဏ္ဋကာ၊ သေးငယ်သော ဆူးမရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ) ဝိဟရထ၊ လော။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
အကဏ္ဋကနိက္ကဏ္ဋကာ၊ ကြီးသော ဆူးမရှိကုန်, သေးငယ်သော ဆူးမရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ) ဝိဟရထ၊ လော။
ဘိကခဝေ၊ တို့။
အရဟန္တော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အကဏ္ဋကာ၊ ကြီးမားသော ဆူးမရှိကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အရဟန္တော၊ တို့သည်။
နိက္ကဏ္ဋကာ၊ သေးငယ်သော ဆူးမရှိကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အရဟန္တော၊ တို့သည်။
အကဏ္ဋကနိက္ကဏ္ဋကာ၊ ကြီးမားသော ဆူးလည်းမရှိ, သေးငယ်သော ဆူးလည်းမရှိကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ဒုတိယ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
လောကသ္မိံ၊ သတ္တလောက၌။
ဒသ၊ ဆယ်မျိုးကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။
ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သည်။
ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သည်။
မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးသည် သက်ရောက်အပ်ကုန်သည်။
ဝါ၊ မြတ်နိုးအပ်ကုန်သည်။
ဒုလ္လဘာ၊ ခက်ခဲသဖြင့် ရအပ်ကုန်သည်။
ဝါ၊ ရနိုင်ခဲ့ကုန်သည်။
(ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။)
ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ဒသ၊ ကုန်သော။
(ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ဣဋ္ဌာ၊ ကုန်သည်။
။ပ။ ဒုလ္လဘာ၊ ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်းဟူမူ။)
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ဘောဂါ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာတို့သည်။
ဣဋ္ဌာ၊ ကုန်သည်။
။ပ။ ဒုလ္လဘာ၊ ကုန်သည်။
(ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။)
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ဝဏ္ဏော၊ ကိုယ်အဆင်းသည်။
ဣဋ္ဌော၊ အလိုရှိအပ်သည်။
ကန္တော၊ နှစ်သက်အပ်သည်။
မနာပေါ၊ အပ်သည်။
ဒုလ္လဘော၊ အပ်သည်။
ဝါ၊ ခဲသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
လောကသ္မိံ၊ ၌။
အာရောဂျံ၊ အနာရောဂါမရှိသူ၏ အဖြစ်သည်။
ဝါ၊ ရောဂါကင်းကွာ ကျမ်းမာခြင်းသည်။
ဣဋ္ဌံ၊ အလိုရှိအပ်သည်။
။ပ။၊
ဒုလ္လဘံ၊ အပ်သည်။
ဝါ၊ သည်။
(ဟောတိ) လောကသ္မိံ၊ ၌။
သီလံ၊ သီလသည်။
။ပ။၊
ဗြဟ္မစရိယံ၊ (သိက္ခာသုံးရပ်ဟူသော) မြတ်သောအကျင့်သည်။
။ပ။၊
လောကသ္မိံ၊ ၌။
မိတ္တာ၊ မိတ်ဆွေတို့သည်။
ဣဋ္ဌာ၊ ကုန်သည်။
။ပ။၊
ဗဟုဿစ္စံ၊ များစွာကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်သော ကျမ်းဂန်အတတ်ပညာရှိသူ၏ အဖြစ်သည်။
။ပ။၊
ပညာ၊ ပညာသည်။
။ပ။၊
ဓမ္မာ၊ လောကုတ္တရာ တရားကိုးပါးတို့သည်။
။ပ။၊
သဂ္ဂါ၊ နတ်ပြည် နတ်ဘဝတို့သည်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ဣဋ္ဌာနံ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။
ကန္တာနံ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။
မနာပါနံ၊ စိတ်နှလုံးသည် သက်ရောက်အပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ မြတ်နိုးအပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ စိတ်နှလုံးကို တိုးပွားစေတတ်ကုန်သော။
ဒုလ္လဘာနံ၊ ခက်ခဲသဖြင့် ရအပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ ရနိုင်ခဲကုန်သော။
ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
ဣမေသံ ဓမ္မာနံ၊ ဤတရားတို့၏။
ဒသ၊ ဆယ်မျိုးကုန်သော။
ပရိပန္ထာ၊ အနှောင့်အယှက် အဖျက်အဆီးဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
(ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။)
အာလသျံ၊ ပျင်းရိသူ၏ အဖြစ်သည်။
အနုဋ္ဌာနံ၊ ထကြွလုံ့လဝီရိယ မရှိခြင်းသည်။
ဘောဂါနံ၊ စီးပွား ဥစ္စာတို့၏။
ပရိပန္ထော၊ အနှောင့်အယှက် အဖျက်အဆီးတည်း။
အမဏ္ဍနာ၊ သနပ်ခါးနှစ်, နံ့သာပျစ်တို့ဖြင့် နိမ့်ရာ၌ မဖို့သိပ် မပြင်ဆင်ခြင်းသည်။
အဝိဘူသနာ၊ အရောင်တင်ဆေး နံ့သာမွှေးဖြင့် မလိမ်းကျံ မပြင်ဆင်ခြင်းသည်။
ဝဏ္ဏဿ၊ ကိုယ်အဆင်း၏။
ပရိပန္ထော၊ တည်း။
အသပ္ပါယကိရိယာ၊ ကျန်းမာရေးနှင့် မသင့်လျော်သော အပြုအမူသည်။
။ပ။၊
ပါပမိတ္တတာ၊ ယုတ်မာသော မိတ်ဆွေရှိသူ၏ အဖြစ်သည်။
သီလာနံ၊ သီလတို့၏။
။ပ။ ဣန္ဒြိယအသံဝရော၊ ဣန္ဒြေမစောင့်စည်းခြင်းသည်။
။ပ။ ဝိသံဝါဒနာ၊ လိမ်လည်လှည့်ဖြား မုသားပြောဆိုခြင်းသည်။
မိတ္တာနံ၊ မိတ်ဆွေတို့၏။
အသဇ္ဈာကကိရိယာ၊ ရွတ်အံသရဇ္ဈာယ်မှု မပြုခြင်းသည်။
ဗာဟုဿစ္စဿ၊ များစွာ ကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်သော ကျမ်းဂန်အတတ် ပညာရှိသူ၏ အဖြစ်၏။
ပရိပန္ထော၊ တည်း။
အဿုဿူသာ၊ မကြားနာလိုခြင်းသည်။
အပရိပုစ္ဆာ၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို မမေးမြန်း မသင်ယူခြင်းသည်။
ပညာယ၊ ပညာ၏။
။ပ။ အနနုယောဂေါ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရား အားမထုတ်ခြင်းသည်။
အပစ္စဝေက္ခဏာ၊ မဆင်ခြင် မသုံးသပ် မရှုမှတ်ခြင်းသည်။
ဓမ္မာနံ၊ လောကုတ္တရာတရားကိုးပါးတို့၏။
။ပ။ မိစ္ဆာပဋိပတ္တိ၊ လွဲမှားစွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ခြင်းသည်။
သဂ္ဂါနံ၊ နတ်ပြည် နတ်ဘဝတို့၏။
ပရိပန္ထော၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
။ပ။၊
ဒသ၊ ကုန်သော။
အာဟာရာ၊ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
(ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။)
ဥဋ္ဌာနံ၊ ထကြွလုံ့လဝီရိယသည်။
အနာလသျံ၊ မပျင်းရိသူ၏ အဖြစ်သည်။
ဘောဂါနံ၊ တို့၏။
အာဟာရော၊ အကြောင်းတည်း။
မဏ္ဍနာ၊ သနပ်ခါးနှစ် နံ့သာပျစ်တို့ဖြင့် နိမ့်ရာ၌ သိပ်ပြင်ဆင်ခြင်းသည်။
ဝိဘူသနာ၊ အရောင်တင်ဆေး နံ့သာမွှေးဖြင့် လိမ်းကျံပြင်ဆင်ခြင်းသည်။
။ပ။ သပ္ပါယကိရိယာ၊ ကျန်းမာရေးနှင့် သင့်လျော်သော ပြုလုပ်မှုသည်။
။ပ။ ကလျာဏမိတ္တတာ၊ ကောင်းသော မိတ်ဆွေရှိသူ၏ အဖြစ်သည်။
။ပ။ ဣန္ဒြိယသံဝရော၊ ဣန္ဒြေစောင့်စည်းခြင်းသည်။
။ပ။၊
အဝိသံဝါဒနာ၊ လိမ်လည်လှည့်ဖြား မပြောကြားခြင်းသည်။
။ပ။ သဇ္ဈာယကိရိယာ၊ ရွတ်အံသရဇ္ဈာယ်မှုပြုခြင်းသည်။
။ပ။ ဿုဿူသာ၊ ကြားနာလိုခြင်းသည်။
ပရိပုစ္ဆာ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို မေးမြန်းသင်ယူခြင်းသည်။
။ပ။ အနုယောဂေါ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း တရားအားထုတ်ခြင်းသည်။
ပစ္စဝေက္ခဏာ၊ အဖန်ဖန်ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရှုမှတ်ခြင်းသည်။
။ပ။ သမ္မာပဋိပတ္တိ၊ မှန်ကန်စွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ခြင်းသည်။
သဂ္ဂါနံ၊ ။
။ပ။၊
တတိယံ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
ဝဍ္ဎီဟိ၊ ကြီးပွားခြင်းတို့ဖြင့်။
ဝဍ္ဎမာနော၊ ကြီးပွားသော။
အရိယသာဝကော၊ ဗုဒ္ဓမုန်စွာ အရိယာသူတော်ကောင်း၏ တပည့်သည်။
ဝါ၊ အရိယာ သူတော်ကောင်းဖြစ်သော တပည့်သည်။
အရိယာ ထ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်၏ ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာဖြစ်သော။
ဝဍ္ဎိယာ၊ ကြီးပွားခြင်းဖြင့်။
ဝဍ္ဎတိ၊ ကြီးပွား၏။
ကာယဿ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏။
သာရာဒါယီစ၊ အနှစ်သာရကို ယူတတ်သည် လည်းကောင်း။
ဝရာဒါယီ စ၊ မွန်မြတ်သော တရားကို ယူသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ကတမာဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ဒသဟိ၊ ကုန်သော။
(ဝဍ္ဎိဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ဝဍ္ဎမာနော၊ သော။
အရိယသာဝကော၊ သည်။
အရိယာယ၊ သော။
ဝဍ္ဎိယာ၊ ဖြင့်။
ဝဍ္ဎတိ၊ ကြီးပွားသနည်း။
ကာယဿ၊ ၏။
သာရာဒါယီ စ၊ ကောင်း။
ဝရာဒါယီ စ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ နည်းဟူမူ။)
ခေတ္တဝတ္ထူဟိ၊ လယ်ယာတို့ဖြင့်။
ဝဍ္ဎတိ၊ ကြီးပွား၏။
ဓနဓညေန၊ ရွှေငွေစသော ဥစ္စာစပါးဖြင့်။
ဝဍ္ဎတိ၊ ၏။
ပုတ္တဒါရေဟိ၊ သားမယားတို့ဖြင့်။
။ပ။၊
ဒါသ, ကမ္မကရ, ပေါရိသေဟိ၊ ကျွန်, အခကြေးစားအလုပ်သ္မား, မှီခိုနေထိုင်သူလူတို့ဖြင့်။
။ပ။ စတုပ္ပဒေဟိ၊ အခြေလေးချောင်းရှိသော သတ္တဝါတို့ဖြင့်။
။ပ။ သဒ္ဓါယ၊ သဒ္ဓါတရားဖြင့်။
။ပ။ သီလေန၊ သီလဖြင့်။
။ပ။ သုတေန၊ သုံးဖြာပိဋကတ်ပရိယတ်ဟူသော သုတဖြင့်။
ဝါ၊ ကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်သော သုံးဖြာပိဋကတ်ပရိယတ်ဖြင့်။
။ပ။ စာဂေန၊ စွန့်ကြဲလှူဒါန်းမှုကုသိုလ်ဖြင့်။
။ပ။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။
ဝဍ္ဎတိ၊ ၏။
။ပ။၊
[ဂါထာ] ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဓနေနစ၊ ရွှေငွေ စသော ဥစ္စာဖြင့် လည်းကောင်း။
ဝညေန စ၊ စပါးဖြင့် လည်းကောင်း။
ပုတ္တေဟိ စ၊ သားသမီးတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဒါရေဟိ စ၊ မယားတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
စတုပ္ပဒေဟိစ၊ ခြေလေးချောင်းရှိသော ကျွဲနွား စသော သတ္တဝါတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
တဍ္ဎတိ၊ ၏။
သ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဘောဂဝါ၊ စီးပွားဥစ္စာရှိသည်။
ယသဿီ၊ အခြံအရံရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
ဉာတီဟိ၊ ဆွေမျိုးတို့သည်လည်းကောင်း။
မိတ္တေဟိ၊ မိတ်ဆွေတို့သည်လည်းကောင်း။
အထောပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။
ရာဇုဘိ၊ မင်းတို့သည် လည်းကောင်း။
ပူဇိတော၊ ပူဇော်အပ်သူသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ယော (သပ္ပုရိသော)၊ အကြင်အရိယာ သူတော်ကောင်းသည်။
သဒ္ဓါယစ၊ သဒ္ဓါတရားဖြင့်လည်းကောင်း။
သီလေနစ၊ ကောင်း။
ပညာယစ၊ ကောင်း။
စာဂေန၊ စွန့်ကြဲလှူဒါန်းမှုလည်းဖြစ်သော။
သုတေန၊ ပရိယတ္တိဓမ္မသုတလည်းဖြစ်သော။
ဥဘယံ (ဥဘယေန) စ၊ နှစ်မျိုးစုံဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝဍ္ဎတိ၊ ၏။
တာဒိသော၊ ထိုကဲ့သို့ တွေ့မြင်အပ်သော။
ဝိစက္ခဏော၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်မြော်မြင်တတ်သော။
သော သပ္ပုရိသော၊ ထိုအရိယာ သူတော်ကောင်းသည်။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ယခုမျက်မြင်အတ္တလော၌ပင်။
ဥဘယေန၊ လောကီလောကုတ္တရာ နှစ်ဖြာသော ကြီးပွားခြင်းဖြင့်။
ဝဍ္ဎတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
စတုတ္ထံ၊
အထ ခေါ၊ ဲ၌။
အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။
ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။
နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကို ကောင်းမွန်ညီညာစွာ ပြင်ဝတ်၍။
ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
ဝါ၊ ကိုင်ဆောင်ခြုံရုံ၌။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
မိဂသာလာယ၊ မိဂသာလာမည်သော။
ဥပါသိကာယ၊ သီတင်းသည် ဒါယိကာမ၏။
နိဝေသနံ၊ နေအိမ်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွားတော်မူ၏။
ဝါ၊ မူပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကြွသွားတော်မူပြီး၍။
ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။
အာသနေ၊ နေရာထိုင်ခင်း၌။
နိသီဒိ၊ ထိုနေတော်မူပြီ။
အထခေါ၊ ၌။
မိဂသာလာ၊ သော။
ဥပါသိကာ၊ သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ သည်။
(အတ္ထိ)တေန၊ ၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ရောက်လာပြီ။
ဝါ၊ သွားပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
အာယသ္မန္တံ အာနန္ဒံ၊ အရှင်အာနန္ဒာကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာ ရှိခိုးပြီး၍။
ဧကမန္တံ၊ သင့်လျော်သည့် တခုသော နေရာ၌ ။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေပြီးသော။
မိဂသာလာ၊ သော။
ဥပါသိကာ၊ သည်။
။ပ။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်သနည်းဟူမူ။)
ဘန္တေ အာနန္ဒ၊ အရှင်အာနန္ဒာ။
ယတြ (ယသ္မိံ ဓမ္မေ)၊ အကြင်တရားတော်၌။
ဗြဟ္မစာရီစ၊ (မေထုတ်မှ ရှေင်ကြဉ်ခြင်းတည်းဟူသော) မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်သော သူသည်လည်းကောင်း။
အဗြဟ္မစာရီစ၊ (မေထုန်မှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတည်းဟူသော) မြတ်သောအကျင့်ကို မကျင့်သော သူသည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ယုတ်နိမ့်မအပ် မမြတ်သော မေထုန်အမှုပြုကျင့်သော သူသည်လည်းကောင်း။
ဥဘော၊ နှစ်ဦးသော ထိုသူတို့သည်။
အဘိသမ္ပရာယံ၊ နောင်တမလွန်ဘဝ၌။
သမသမဂတိကာ၊ တထပ်တည်းကျ တူညီမျှသော လားရာဘတရှိကုန်သည်။
ဘဝိသန္တိ နာမ၊ (မဖြစ်သင့်ဘဲ) ဖြစ်နေခဲ့ကြလေကုန်ပြီ။
[အတိတ်အနက်၌ သက်သော အနာဂတ်ဝိဘတ်တည်း။]
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အယံ ဓမ္မော၊ ဤတရားကို။
ကထံ ကထံ နာမ၊ အဘယ်အဘယ်မည်သော အကြောင်းယုတ္တိဖြင့်။
ဒေသိတော၊ ဟောတော်မူအပ်၏ ဟူ၍။
(ဗြဟ္မာစာရီနှင့် အဗြဟ္မစာရီနှစ်ဦးစလုံး၏ တမလွန်ဘဝ အဆင့်အတန်း ကို ထပ်တူညီမျှထား၍ ဟောကြားတော်မူအပ်၏ ဟူ၍။)
အညေယျော၊ သိမှတ်ရပါမည်နည်း။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
မေ၊ တပည့်တော်မူ၏။
ပိတာ၊ ဖခင်ဖြစ်သော။
ပုရာဏော၊ ပုရာဏသည်။
ဗြဟ္မစာရီ၊ (မေထုတ်မှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတည်း ဟူသော) မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်သည်။
အာရာစာရီ၊ မေထုန်မှ ဝေးစွာကျင့်သည်။
မေထုနာ၊ မေထုန်ဖြစ်သော။
ဝါ၊ ရာဂထလာ, ညီညာတူကြ, အဖိုအမတို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။
ဂါမဓမ္မာ၊ ရွာသူရွာသားတို့၏ အကျင့်တရားမှ။
ဝိရတော၊ ရှောင်ကြဉ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုဖခင် ပုရဏသည်။
ဝါ၊ ကို။
ကာလင်္ကတော၊ ကွယ်လွန်မှုပြုပြီးသည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်။)
(ပုရာဏော၊ ပုရာဏသည်။)
သကဒါဂါမီ၊ သကဒါဂါမ်ဖြစ်သော။
ဝါ၊ ဤလူ့ရွာသို့ တကြိမ်မျှသာ ပဋိသန္ဓေတည်နေလာရောက်တတ်သော။
သတ္တော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
တုသိတံ၊ တုသိတာမည်သော။
ကာယံ၊ နတ်အပေါင်း၌။
ဝါ၊ နတ်ဘုံ၌။
ဥပပန္နော၊ ဖြစ်ပြီ။
[တနည်း-
တုသိတံ၊ သော။
ကာယံ၊ နတ်အပေါင်းတို့။
ဝါ၊ နတ်ဘုံသို့။
ဥပပန္နော၊ ကပ်ရောက်ပြီ။
ဝါ၊ လားရောက်ပြီ။]
ဣတိ၊ ဤသို့ ။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ဗျာကတော၊ မိန့်ကြားတော်မူအပ်ပါပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ တပည့်တော်မ၏။
ပိတာမဟော၊ အဘိုးဖြစ်သော။ပိတာမဟော, ပေတ္တေယျော- ဟူသော ပါဌ်နှစ်မျိုး ။ ။ ဤသုတ်၌ "ပိတာမဟော" ဟု တွေ့ရပြီး ဆက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် (၄၄) မိဂသာလာသုတ်၌မူ "ပေတ္တေယျော" ဟု တွေ့ရ၏၊ ပိတုပုဒ် အာမဟပစ္စည်းဖြင့် ရုပ်ပြီး၍ "ပိတု ပိတာ ပိတာမဟော" ဟု ဝစနတ္ထပြုရသော ပိတာမဟပုဒ်ကို အဘိုးဟုသာ အနက်ပြန်ဆိုရမည်ဖြစ်၍ အခြားပြန်ဆိုစရာ အနက်မရှိ၊ ပိတာမဟပုဒ်ကို အဘိုးဟု အနက်ပြန်ဆိုလျှင်လည်း ထိုပုဒ်၏ မူကွဲဖြစ်သော ပေတ္တေယျပုဒ်ကိုလည်း အဘိုးဟူသာ အနက်ပြန်ဆိုရတော့မည်ဖြစ်၏၊ သို့ဖြစ်လျှင် ဣသိဒတ္တသည် မိဂသာလာမည်သော ဥပါသိကာ၏ ပိတာမဟ (အဘိုး) ပေတ္တေယျ (အဘိုး) ဖြစ်သောကြောင့် မိဂသာလာ၏ အဖေဖြစ်သော ပုရာဏကို ဣသိဒတ္တ၏သားဟု ဆိုရတော့မည်ဖြစ်၏။
သို့သော် မောဂ္ဂလ္လာန် ဏာဒိကဏ္ဍ "ပိတိတော ဘာတရိ ရေယျဏ်"ဟူသော (၃၆) သုတ်အလိုအားဖြင့်ကား ပေတ္တေယျပုဒ်ကို ပိတုပုဒ် ရေယျဏ် ပစ္စည်းဖြင့် ရုပ်စီရင်ရပြီး "ပိတု ဘာတာ ပေတ္တေယျော" ဟု ဝစနတ္ထပြုရသောကြောင့် "ပေတ္တေယျော- ဘကြီး, ဘထွေး" ဟုသာ အနက်ပြန်ဆိုရမည် ဖြစ်၏၊ သို့ဖြစ်လျှင် ဣသိဒတ္တသည် မိဂသာလာ၏ ဘကြီး (သို့မဟုတ်) ဘထွေးဖြစ်၍ မိဂသာလာ၏ အဖေဖြစ်သော ပုရာဏသည် ဣသိဒတ္တ၏အကို (သို့မဟုတ်) ညီတော်စပ်သူဟု ဆိုရမည်ဖြစ်၏၊ ဤသို့ အားဖြင့် ပိတာမဟော, ပေတ္တေယျောဟုပါဌ်နှစ်မျိုးရှိနေသောကြောင့် မိဂသာလာ, ဣသိဒတ္တ, ပုရာဏတို့သုံးဦး မည်သို့တော်စပ်ကြသည် ဆိုသည့် ပြဿနာ၏ အဖြေမှာ မသေမချာဖြစ်လာစရာရှိ၏၊ မိမိစဉ်းစားမိသည်ကား-
မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသပါဠိတော် ဓမ္မစေတိယသုတ် (၃၂၅၊ ၃၂၆) နှင် မဟာဝဂ္ဂသံယုတ်ပါဠိတော် ထပတိသုတ် (၃၀၃) တို့၌ ဣသိဒတ္တနှင့် ပုရဏတို့ နှစ်ဦးအကြောင်းတွေ့ရ၏၊ ထိုနှစ်ဦးစလုံးပင် အင်္ဂုတ္တိုရ်မိဂသာလာသုတ်နှစ်သုတ်တို့မှ ဣသိဒတ္တ, ပုရာဏတို့ပင်ဖြစ်ကြောင်းကို မဇ္ဈျမပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာအဖွင့် (၂၄၃) ဖြင့် သိနိုင်၏၊ ထို့အဖွင့်၌ "ဣသိဒတ္တပုရာဏာတိ ဣသိဒတ္တော စ ပုရာဏော စ၊ တေသု ဧကော ဗြဟ္မစာရီ၊ ဧကော သဒ္ဒါရသန္တုဋ္ဌော" ဟုမိန့်သောကြောင့် အင်္ဂုတ္တိုရ်မိဂသာလာသုတ်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်၏၊ ဆက်လက်၍ ဖော်ပြရသော်-
ဣသိဒတ္တ, ပုရာဏတို့နှစ်ဦးသည် ကောသလဘုရင်၏ အမှုတော်ထမ်းလက်သ္မားဆရာကြီးများဖြစ်ကြပြီး မြတ်စွာဘုရားထံသို့ အတူသွား၍ တရားနာကြသူများလည်းဖြစ်ကြ၏။ တချိန်က ကောသလမင်း စစ်ချီ ထွက်ရာသို့ လိုက်ပါသွားကြပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော တည်းခိုအဆောက်အဦးတခုတည်း၌ ကောသလမင်းနှင့် အတူတူတည်းခိုကြရသော ထို လက်သ္မားဆရာနှစ်ဦးတို့သည် ညဉ့်နက်သည်အထိ တရားစကားပြောဆို ဆွေးနွေးကြပြီးနောက် အိပ်ကြသောအခါ မြတ်စွာဘုရားရှိရာဘက်သို့ ခေါင်းပြုပြီး ကောသလမင်းဘက်သို့ ခြေဆင်း၍ အိပ်ကြကြောင်းနှင့် အမြဲတမ်းလစာရိက္ခာ အထောက်အပံ့ပေးနေသော ကောသလမင်းထက် မြတ်စွာဘုရားကို ပို၍ အရိုအသေပြုကြကြောင်းကို ကောသလမင်းကိုယ်တိုင် မြတ်စွာဘုရားအားလျှောက်ထားဘူး၏။
ဤသို့အားဖြင့် ဣသိဒတ္တနှင့် ပုရာဏတို့သည် ဘုရင့်အမှုတော်ထမ်းဖော်ထမ်းဖော်, သွားဖော်လာဖက်, လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်, တရားနာဖက်, တရားဆွေးနွေးဖက်ဖြစ်ကြခြင်းအားဖြင့် တဦးနှင့်တဦး ဆက်ဆံနေထိုင်ကြပုံအမှုအရာတို့သည် ညီအစ်ကိုတို့၏ တန်းတူရည်တူဆင်ဆံနေထိုင်ခြင်းမျိုးသာဖြစ်၍ သားအဖတို့၏ ဆက်ဆံနေထိုင်ကြခြင်းမျိုး မဟုတ်ကြ၊ ထိုကြောင့် မိဂသာလာ၏ အဖေဖြစ်သော ပုရာဏသည် ဣသိဒတ္တ၏ ညီ (သိုမဟုတ်) အစ်ကိုဖြစ်၍ ဣသိဒတ္တသည် မိဂသာလာ၏ ဘကြီး (သို့မဟုတ်) ဘထွေးဟုသာဆိုသင့်ရကား ပေတ္တေယျပုဒ်ကိုလည်း မောဂ္ဂလ္လာန်သဒ္ဒါကျမ်းများဆိုသည့်အတိုင်း ဘကြီး, ဘထွေးအနက်သာဖြစ်သင့်သည်ဟု ယူဆပါသည်၊ ထို့အပြင် ပိတာမဟောပုဒ်ကို မူရင်းစာမူအဖြစ်ဖြင့် သင်္ဂါယနာစာအုပ်၌ ပြထားသော်လည်း စာအုပ်၏ အောင်ခြေ၌ "ပေတ္တာ ပိယော မေ(သီ)၊ ပိတုပိယော မေ(သျာ) ဟူ၍ မူကွဲများလည်း ပြထားသောကြောင့် ပိတာမဟောပုဒ်လည်း သေချာသောပါဌ်မဖြစ်နိုင်ပါ။ [တနည်း- မေ၊ တပည့်တော်မ၏။ ပေတ္တေယျော၊ ဘကြီးဖြစ်သော။ ဝါ၊ ဘထွေးဖြစ်သော။] ဣသိဒတ္တော၊ ဣသိဒတ္တသည်။ အဗြဟ္မစာရီ၊ (မေထုန်မှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတည်းဟူသော) မြတ်သောအကျင့်ကို မကျင့်သည်။ သဒါရ သန္တုဋ္ဌော၊ မိမိ၏မယာဖြင့် ရောင့်ရဲကျေနပ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပါပြီ။
သို့သော် မောဂ္ဂလ္လာန် ဏာဒိကဏ္ဍ "ပိတိတော ဘာတရိ ရေယျဏ်"ဟူသော (၃၆) သုတ်အလိုအားဖြင့်ကား ပေတ္တေယျပုဒ်ကို ပိတုပုဒ် ရေယျဏ် ပစ္စည်းဖြင့် ရုပ်စီရင်ရပြီး "ပိတု ဘာတာ ပေတ္တေယျော" ဟု ဝစနတ္ထပြုရသောကြောင့် "ပေတ္တေယျော- ဘကြီး, ဘထွေး" ဟုသာ အနက်ပြန်ဆိုရမည် ဖြစ်၏၊ သို့ဖြစ်လျှင် ဣသိဒတ္တသည် မိဂသာလာ၏ ဘကြီး (သို့မဟုတ်) ဘထွေးဖြစ်၍ မိဂသာလာ၏ အဖေဖြစ်သော ပုရာဏသည် ဣသိဒတ္တ၏အကို (သို့မဟုတ်) ညီတော်စပ်သူဟု ဆိုရမည်ဖြစ်၏၊ ဤသို့ အားဖြင့် ပိတာမဟော, ပေတ္တေယျောဟုပါဌ်နှစ်မျိုးရှိနေသောကြောင့် မိဂသာလာ, ဣသိဒတ္တ, ပုရာဏတို့သုံးဦး မည်သို့တော်စပ်ကြသည် ဆိုသည့် ပြဿနာ၏ အဖြေမှာ မသေမချာဖြစ်လာစရာရှိ၏၊ မိမိစဉ်းစားမိသည်ကား-
မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသပါဠိတော် ဓမ္မစေတိယသုတ် (၃၂၅၊ ၃၂၆) နှင် မဟာဝဂ္ဂသံယုတ်ပါဠိတော် ထပတိသုတ် (၃၀၃) တို့၌ ဣသိဒတ္တနှင့် ပုရဏတို့ နှစ်ဦးအကြောင်းတွေ့ရ၏၊ ထိုနှစ်ဦးစလုံးပင် အင်္ဂုတ္တိုရ်မိဂသာလာသုတ်နှစ်သုတ်တို့မှ ဣသိဒတ္တ, ပုရာဏတို့ပင်ဖြစ်ကြောင်းကို မဇ္ဈျမပဏ္ဏာသအဋ္ဌကထာအဖွင့် (၂၄၃) ဖြင့် သိနိုင်၏၊ ထို့အဖွင့်၌ "ဣသိဒတ္တပုရာဏာတိ ဣသိဒတ္တော စ ပုရာဏော စ၊ တေသု ဧကော ဗြဟ္မစာရီ၊ ဧကော သဒ္ဒါရသန္တုဋ္ဌော" ဟုမိန့်သောကြောင့် အင်္ဂုတ္တိုရ်မိဂသာလာသုတ်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်၏၊ ဆက်လက်၍ ဖော်ပြရသော်-
ဣသိဒတ္တ, ပုရာဏတို့နှစ်ဦးသည် ကောသလဘုရင်၏ အမှုတော်ထမ်းလက်သ္မားဆရာကြီးများဖြစ်ကြပြီး မြတ်စွာဘုရားထံသို့ အတူသွား၍ တရားနာကြသူများလည်းဖြစ်ကြ၏။ တချိန်က ကောသလမင်း စစ်ချီ ထွက်ရာသို့ လိုက်ပါသွားကြပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော တည်းခိုအဆောက်အဦးတခုတည်း၌ ကောသလမင်းနှင့် အတူတူတည်းခိုကြရသော ထို လက်သ္မားဆရာနှစ်ဦးတို့သည် ညဉ့်နက်သည်အထိ တရားစကားပြောဆို ဆွေးနွေးကြပြီးနောက် အိပ်ကြသောအခါ မြတ်စွာဘုရားရှိရာဘက်သို့ ခေါင်းပြုပြီး ကောသလမင်းဘက်သို့ ခြေဆင်း၍ အိပ်ကြကြောင်းနှင့် အမြဲတမ်းလစာရိက္ခာ အထောက်အပံ့ပေးနေသော ကောသလမင်းထက် မြတ်စွာဘုရားကို ပို၍ အရိုအသေပြုကြကြောင်းကို ကောသလမင်းကိုယ်တိုင် မြတ်စွာဘုရားအားလျှောက်ထားဘူး၏။
ဤသို့အားဖြင့် ဣသိဒတ္တနှင့် ပုရာဏတို့သည် ဘုရင့်အမှုတော်ထမ်းဖော်ထမ်းဖော်, သွားဖော်လာဖက်, လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်, တရားနာဖက်, တရားဆွေးနွေးဖက်ဖြစ်ကြခြင်းအားဖြင့် တဦးနှင့်တဦး ဆက်ဆံနေထိုင်ကြပုံအမှုအရာတို့သည် ညီအစ်ကိုတို့၏ တန်းတူရည်တူဆင်ဆံနေထိုင်ခြင်းမျိုးသာဖြစ်၍ သားအဖတို့၏ ဆက်ဆံနေထိုင်ကြခြင်းမျိုး မဟုတ်ကြ၊ ထိုကြောင့် မိဂသာလာ၏ အဖေဖြစ်သော ပုရာဏသည် ဣသိဒတ္တ၏ ညီ (သိုမဟုတ်) အစ်ကိုဖြစ်၍ ဣသိဒတ္တသည် မိဂသာလာ၏ ဘကြီး (သို့မဟုတ်) ဘထွေးဟုသာဆိုသင့်ရကား ပေတ္တေယျပုဒ်ကိုလည်း မောဂ္ဂလ္လာန်သဒ္ဒါကျမ်းများဆိုသည့်အတိုင်း ဘကြီး, ဘထွေးအနက်သာဖြစ်သင့်သည်ဟု ယူဆပါသည်၊ ထို့အပြင် ပိတာမဟောပုဒ်ကို မူရင်းစာမူအဖြစ်ဖြင့် သင်္ဂါယနာစာအုပ်၌ ပြထားသော်လည်း စာအုပ်၏ အောင်ခြေ၌ "ပေတ္တာ ပိယော မေ(သီ)၊ ပိတုပိယော မေ(သျာ) ဟူ၍ မူကွဲများလည်း ပြထားသောကြောင့် ပိတာမဟောပုဒ်လည်း သေချာသောပါဌ်မဖြစ်နိုင်ပါ။ [တနည်း- မေ၊ တပည့်တော်မ၏။ ပေတ္တေယျော၊ ဘကြီးဖြစ်သော။ ဝါ၊ ဘထွေးဖြစ်သော။] ဣသိဒတ္တော၊ ဣသိဒတ္တသည်။ အဗြဟ္မစာရီ၊ (မေထုန်မှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတည်းဟူသော) မြတ်သောအကျင့်ကို မကျင့်သည်။ သဒါရ သန္တုဋ္ဌော၊ မိမိ၏မယာဖြင့် ရောင့်ရဲကျေနပ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပါပြီ။
သောပိ၊ ထိုအဘိုးဣသိဒတ္တသည်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
[တနည်း- သောပိ၊ ထိုဘကြီး (ဘထွေး) ဣသိဒတ္တသည်လည်း။]
ကာလင်္ကတော၊ သည်။
(သမာနော၊ သော်။)
(ဣသိဒတ္တော၊ ဣသိဒတ္တသည်။)
သကဒါဂါမီ၊ သော။
သတ္တော၊ သည်။
(ဟုတွာ) တုသိတံ၊ သော်။
ကာယံ၊ ၌။
ဥပပန္နော၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ဗျာကတော၊ ပြီ။
ဘန္တေ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ယတြ (ယသ္မိံ ဓမ္မေ)၊ ၌။
ဗြဟ္မာစာရီ စ၊ ကောင်း။
။ပ။ ဘဝိဿန္တိ နာမ၊ ကုန်ပြီ။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
အယံ ဓမ္မော၊ ကို။
ကထံ ကထံ နာမ၊
။ပ။၊
အညေယျော၊ နည်း။
ဣတိ (အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
ဘဂိနိ၊ နှမ။
ဧတံ၊ ဤပုရာဏနှင့် ဣသိဒတ္တတို့၏ လားရောက်အပ်သော ဘဝအဆင့်အတန်းကို။
ဧဝံခေါ၊ ဤသင့်လျောက်သည့်အတိုင်း ထပ်တူညီမျှ ထား၍ သာလျှင်။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ဗျာကတံ၊ မိန့်ကြားတော်မူအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ အရှင်အာနန္ဒာမိန့်ကြားတော်မူပြီ။)
အထခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ သည်။
မိဂသာလာယ၊ သော။
ဥပါသိကာယ၊ ၏။
နိဝေသနေ၊ နေအိမ်၌။
ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းကို။
ဂဟေတွာ၊ ခံယူပြီး၍။
အာသနာ၊ ထိုင်နေရာမှ ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲခွာသွားပြီ။
အထခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ သည်။
ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးရာ ကာလမှ နောက်၌။
ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တော၊ ဆွမ်းခံရာအရပ်မှ ဖဲခွါတော်မူပြီးသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
။ပ။၊
ဘန္တေ၊ ရား။
ဣဓ၊ ဤအရပ်၌။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
။ပ။၊
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အဟံ၊ သည်။
(အသ္မိ)၊
။ပ။၊
မံ၊ တပည့်တော်ကို။
။ပ။၊
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ မိဂသာသာဥပါသိကာက လျှောက်ထားအပ်လသော်။
အဟံ၊ သည်။
မိဂသာလံ၊ သော။
ဥပါသိကံ၊ ကို။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
ဗာလာ၊ မသိနားမလည်သော။
အဗျတ္တာ၊ မကျွမ်းကျင် မလိမ္မာသော။
အမ္မကာ၊ မိန်းမသားမျှသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
အမ္မကပညာ၊ မိန်းမသားတို့၏ အသိပညာမျှသာရှိသော။
မိဂသာလာ၊ သော။
ဥပါသိကာ၊ သည်။
ကာစ၊ အဘယ်မိန်းမတဲ့နည်း။
(တမလွန်လောကလားရာဂတိကို မှန်ကန်စွာ ခွဲခြားသိသော ဘုရားရှင်တို့၏ ဉာဏ်အရာဝယ် အဘယ်မျှလောက်ခွဲခြားသိနိုင်သော မိန့်မတဲ့နည်း။)
ပုရိသပုဂ္ဂလပရောပရိယ ဉာဏေ၊ ယောင်္ကျားပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဣန္ဒြေထက်သည်, နုံသည်အဖြစ်ကို သိသော (ဣန္ဒြိယပရောပရိယ) ဉာဏ်အရာ၌။
(အပ္ပဋိဟတဝိသယာ၊ အဆီးအတားမရှိသော အာရုံရှိတော်မူကြကုန်သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ မြတ်စွာဘုရားရှင်တို့သည်။)
ကေစ၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့တဲ့နည်း။
(မိဂသာလာ၏ ဉာဏ်ဖြင့် ဝေဘန်ဖြစ်ရာ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့တဲ့နည်း။)
[ဆက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် (၄၄) မိဂသာလာသုတ်လည်းကြည့်။]
အာနန္ဒာ၊ န္ဒာ။
လောကသ္မိံ၊ သတ္တလောက၌။
ဒသ၊ ဆယ်ဦးကုန်သော ။
ဣမေ ပုဂ္ဂလာ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
သန္တော၊ ထင်ရှားရှိကုန်၏။
သံဝိဇ္ဇာမာနာ၊ ရအပ်ကုန်၏။
ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ဒသ၊ ကုန်သော။
(ဣမေ ပုဂ္ဂလော၊ တို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
သန္တော၊ ထင်ရှားရှိကုန်သနည်း။
သံဝိဇ္ဇမာနာ၊ ရအပ်ကုန်သနည်းဟူမူ။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဒုဿီလော၊ သီလမရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယတ္ထ၊ အကြင်စေတောဝိမုတ္တိ, ပညာဝိမုတ္တိ၌။
အဿ၊ ထိုသီလမရှိသူ၏။
တံဒုဿိလျံ၊ ထိုသီလမရှိသူ၏ အဖြစ်ဟူသော အကုသိုလ်သည်။
အပရိသေသံ၊ အကြွင်းအကျန်မရှိအောင်။
နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။
တဉ္စ စေတောဝိမုတ္တိံ၊ ထိုကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော ဖိုလ်စိတ်သမာဓိကိုလည်းကောင်း။
တဉ္စ ပညာဝိမုတ္တိံ၊ ထိုကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော ဖိုလ်ပညာကိုလည်းကောင်း။
ယထာဘူတံ၊ အဖြစ်မှန်သဘောအတိုင်း။
ဝါ၊ ဟုတ်မှန်စွာ။
နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိ။
(သင့်ယူခြင်း, အနက်ဓိပ္ပါယ် မေးမြန်းခြင်းဖြင့် မသိ)။
တဿ၊ ထိုသီလမရှိသူသည်။
သဝနေနပိ၊ တရားဓမ္မကြားနားခြင်းဖြင့်လည်း။
ဝါ၊ တရားဓမ္မကြားနာခြင်းကိုလ်း။
အကတံ၊ မပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဗာဟုဿစ္စေနပိ၊ ဗဟုသုတရှိသူ၏ ဖြစ်ကြောင်း လုံ့လဝီရိယဖြင့်လည်း။
ဝါ၊ များစွာကြားနာသတ်မှတ်အပ်ပြီးသော သုံးဖြာပိဋကတ်ပရိယတ်ရှိသူ၏ ဖြစ်ကြောင်း လုံ့လဝီရိယဖြင့်လည်း။
အကတံ၊ (ပြုသင့်သော ကုသိုလ်ကို) မပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒိဋ္ဌိယာပိ၊ ပညာဖြင့်လည်း။
အပ္ပဋိဝိဒ္ဓံ၊ (ထိုထွင်းသိသင့်သော တရားကို) ထိုးထွင်းမသိအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သာမာယိကံ၊ သင့်လျော်သည့်အခါတိုင်းအခါတိုင်း၌ တရားနာမှုကို အမှီတကဲပြု၍ ရသင့်ရထိုက်သော။
ဝိမုတ္တိမ္ပိ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော ပီတိပါမောဇ္ဇကိုလည်း။
န လဘတိ၊ မရ။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကာယဿ၊ ဥပါဒိန္နကိုယ်ခန္ဓာ၏။
ဘေဒါ၊ ပျက်စီးခြင်းတည်းဟူသော။
မရဏာ၊ သေခြင်းမှ။
ဝါ၊ သေသည်မှ။
ပရံ၊ နောက်၌။
ဝါ၊ နောက်ဖြစ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူခြင်း၌။
ဝါ၊ နောက်ထပ်ယူအပ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကိုယ်၌။
ဟာနာယ၊ (နတ်ပြည်နှင့် မဂ်တရားတို့မှ) ယုတ်လျော့နိမ့်ကျခြင်းမှာ။
ပရေတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိသေသာယ၊ (နတ်ပြည်နှင့် မဂ်တရားတို့၏) တိုးတက်မြင့်မားထူးခြားခြင်းငှာ။
နော ပရေတိ၊ မဖြစ်။
ဟာနဂါမီယေဝ၊ ယုတ်လျော့နိမ့်ကျခြင်းသို့ ရောက်သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိသေသဂါမီ၊ တိုးတက်မြင့်မား ထူးခြားခြင်းသို့ ရောက်သည်။
နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပန၊ နောက်ထပ် ပုဂ္ဂိုလ်တဦးကား။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
။ပ။၊
ပဇာနာတိ၊ (သင်ယူခြင်း, မေးမြန်းခြင်းအားဖြင့်) သိ၏။
။ပ။၊
သဝနေနပိ၊ ဖြင့်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဗာဟုဿစ္စေနပိ၊ ဖြင့်လည်း။
ကတံ၊ (ပြုသင့်သော ကုသိုလ်ကို) ပြုအပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒိဋ္ဌိယာပိ၊ ဖြင့်လည်း။
ပဋိဝိဒ္ဓံ၊ ( ထိုးထွင်း၍ သိသင့်သော တရားကို) ထိုးထွင်းသိအပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သမာယိကံ၊ သော။
ဝိမုတ္တိမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
လဘတိ၊ ရ၏။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
တတြ၊ ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၌။
ဝါ၊ ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးတို့၏ ဟာနဂါမီ, ဝိသေသဂါမီဖြစ်ခြင်း, မဖြစ်ခြင်း ကိစ္စ၌။
ပမာဏိကာ၊ အတိုင်းအတာပမာဏကို ယူငင်မှတ်သားကြသူတို့သည်.
ဝါ၊ နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာကြသော သူတို့သည်။
ပမိဏန္တိ၊ နှိုင်းယှဉ် တိုင်းတာခြင်းငှာ အားထုတ်ကြကုန်၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ ပမိဏန္တိ= ကုန်သနည်းဟူမူ။)
ဣမဿမိ၊ ဤဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း။
တေဝ ဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်ပင်။
(ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်ရှိကုန်၏။)
အပရိဿပိ၊ အခြားဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း။
တေဝ ဓမ္မာ၊ ပင်။
(ဟောန္တိ၊ ၏။)
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
နေသံ၊ ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးတို့တွင်။
ဧကော၊ တဦးသည်။
ဟီနော၊ ဂုဏ်တို့ဖြင့် ယုတ်နိမ့်အောက်ကျနေသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ဧကော၊ တဦးသည်။
ပဏီတော၊ ဂုဏ်တို့ဖြင့် သာလွန်မြင့်မြတ်နေသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။)
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ပမိဏန္တိ၊ ကုန်၏။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဟိ၊ နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာခြင်း၏ အပြစ်ကား။
တေသံ၊ ထိုပမာဏိကပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
တံ၊ ထိုနှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာမှု ပြုလုပ်ခြင်းသည်။
ဒိဃရတ္တံ၊ ရှည်မြင့်ကြာသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။
အဟိတာယ၊ စီးပွားကင်းမဲ့ဖို့အကျိုးငှာ။
ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲခြင်းငှာ။
စောတိ၊ ၏။
[ပမီဏန္တီတိ တုလေတုံ အာရဘန္တိ၊ (ဆက္ကနိပါတ်အဋ္ဌကထာ) ဤ၌ "အရဟန္တိ" ဟု ပါဌ်ပျက်၏။]
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
တတြ၊ ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးတို့တွင်။
ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဒုဿီလော၊ သည်။
။ပ။၊
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
(ပါဠိသင်ယင်ယူခြင်း, အနက်အဓိပ္ပာယ်မေးမြန်းခြင်းဖြင့် သိ၏။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ
အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(တရားနာခြင်း, ဗာဟုဿစ္စဖြင့် ပြုသင့်သော ကုသိုလ်ကိုပြုခြင်း စသော အကြောင်းအင်္ဂါတို့နှင့် ပြည့်စုံသော ဤဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
ပုရိမေန၊ ရှေး၌ဖြစ်သော။
အမုနာ ပုဂ္ဂလေန၊ ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်ထက်။
(တရားနာခြင်း, ဗာဟုဿစ္စဖြင့် ပြုသင့်သော ကုသိုလ်ကို ပြုခြင်းစသော အကြောင်းအင်္ဂါချို့တဲ့သော ထိုဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်ထက်။)
အဘိက္ကန္တ တရောစ၊ သာလွန်ကောင်းမွန်သည်လည်းကောင်း။
ပဏီတတရောစ၊ သာလွန်မြင့်မြတ်သည်လည်းကောင်း။
(ဟောတိ၊ ၏။)
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့သာလွန်ကောင်းမွန်မြင့်မြတ်သည်အဖြစ်သည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဟိ၊ အကြင်ကြောင့်။
ဣမံ ပုဂ္ဂလံ၊ (တရားနာမှု စသည်နှင့် ပြည့်စုံသော) ဤဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဓမ္မသောတော၊ (အရှိန်အဝါကြီးမြင့်ရဲရင့်စွာ ဖြစ်လာသော) ဝိပဿနာဉာဏ်တရား အယဉ်သည်။
နိဗ္ဗဟတိ၊ အရိယဘုံ အဆင့်သို့ပို့ဆောင်၏။
(တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ သာလွန်ကောင်းမွန် မြင့်မြတ်သည်အဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။)
တဒန္တရံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
(ထိုဝိပဿနာဉာဏ်တရား အယဉ်က အရိယဘုံအဆင့်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်းတည်းဟူသော ထိုအကြောင်းကို)။
တထာဂတေန၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
အညတြ၊ ချွင်းချန်ထား၍။
ကော၊ အဘယ်သူသည်။
ဇာနေယျ၊ သိနိုင်အံ့နည်း။
နာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ မြတ်စွာဘုရားမှ တပါး အဘယ်သူမျှ ထိုအကြောင်းကို မသိနိုင်သည်အဖြစ်ကြောင့်။)
ဣဟ၊ ဤသာသနာတော်၌။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
ပုဂ္ဂလေသု၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။
ပမာဏိကာ၊ တို့သည်။
မာ အဟုဝတ္ထ၊ မဖြစ်ကြကုန်လင့်။
ပုဂ္ဂလေသု၊ တို့၌။
ပမာဏံ၊ အတိုင်းအတာပမာဏကို။
မာ ဂဏှိတ္ထ၊ မယူငင် မမှတ်သားကြကုန်လင့်။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပုဂ္ဂလေသု၊ တို့၌။
ပမာဏံ၊ ကို။
ဂဏှန္တော၊ ယူငင်သော သူသည်။
ခညတိ ဟိ၊ မိမိ၏ အကျင့်ဂုဏ်ကို တူးဖြိုမိတော့သည်သာတည်း။
[ခညတိကို ကတ္တုရုပ်ကြံသည်။ တနည်းအားဖြင့် ခညတိကို ထုံးစံအတိုင်း ကမ္မရုပ်ကြံ၍
"ပုဂ္ဂလေသု၊ တို့၌။
ပမာဏံ၊ ကို။
ဂဏှန္တော၊ သူကို။
ခညတိ ဟိ၊ (နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာမှု ပြုကြောင်း အကုသိုလ်က ထိုတိုင်းတာသူ၏ အကျင့်ဂုဏ်ကို တူးဖြိုခြင်းအားဖြင့်) တူးဖြိုအပ်, တူးဖြိုခံရတော့သည်သာတည်း" ဟု အနက်ဆိုပါ။]
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
အဟံ ဝါ၊ ငါသည်သော်လည်း။
ပုဂ္ဂလေသု၊ တို့၌။
ပမာဏံ၊ ကို။
ဂဏှေယျံ၊ ယူငင်မှတ်သားသင့်၏။
ဝါ၊ ယူငင်မှတ်သားရမည်။
ပန၊ သို့မဟုတ်။
ယော၊ (ငါမှတပါး အခြားသော) အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
မာဒိသော၊ ငါကဲဲ့သို့သော သဗ္ဗညု မြတ်စွာဘုရားသည်ပင်။
အဿ၊ ဖြစ်၏။
(သော ဝါ၊ ငါကဲ့သို့သော ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်သော်လည်း။
ပမာဏံ၊ ကို။
ဂဏှေယျ၊ ယူငင်မှတ်သားသင့်၏။
ဝါ၊ ရမည်။)
အာနန္ဒာ၊ န္ဒာ။
ပန၊ နာက်ထပ်ပုဂ္ဂိုလ်တဦးကား။
ဣဓ၊ ၌။
ဧကစ္စော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
သီလဝါ၊ လောကီသီလရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ယတ္ထ၊ ၌။
အဿ၊ ထိုသီလရှိသူ၏။
တံ သီလံ၊ ထိုလောကီသီလသည်။
အပရိသေသံ၊ အောင်။
နိရုဇ္ဈတိ၊ ၏။
တဉ္စ စေတောဝိမုတ္တိံ၊ လည်း။
။ပ။၊
တဿ၊ ထိုသီလရှိသူသည်။
သဝနေနပိ၊ ဖြင့်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
။ပ။၊
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကာယဿ၊ ၏။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
တတြ၊ ထိုသီလရှိသူနှစ်ဦး၌။
ဝါ၊ ထိုသီလရှီသူနှစ်ဦး၏ ဟာနဂါမီ, ဝိသေသဂါမီဖြစ်ခြင်း မဖြစ်ခြင်းကိစ္စ၌။
ပမာဏိကာ၊ တို့သည်။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပန၊ နောက်ထပ်ပုဂ္ဂိုလ်တဦးကား။
ဣဓ၊ ၌။
ဧကစ္စော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
တိဗ္ဗရာဂေါ၊ ထူထပ်သော ရာဂရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ယတ္ထ၊ ၌။
အဿ၊ ထိုတိဗ္ဗရာဂပုဂ္ဂိုလ်၏။
သော ရာဂေါ၊ ထိုရာဂသည်။
အပရိသေသော၊ အကြွင်းအကျန်မရှိအောင်။
နိရုဇ္ဈတိ၊ ၏။
။ပ။၊
တဿ၊ ထိုတိဗ္ဗရာဂပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သဝနေနပိ၊ လည်း။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
တတြ၊ ထိုတိဗ္ဗရာဂပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၌။
ဝါ၊ ထိုတိဗ္ဗရာဂပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ ဟာနဂါမီ, ဝိသေသဂါမီဖြစ်ခြင်း မဖြစ်ခြင်းကိစ္စ၌။
ပမာဏိကာ၊ တို့သည်။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပန၊ ကား။
ဣဓ၊ ၌။
ဧကစ္စော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ကောဓနာ၊ စိတ်ဆိုးလေ့ရှိသည်။
ဝါ၊ ဒေါသကြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ယတ္ထ၊ ၌။
အဿ၊ ထိုကောဓနပုဂ္ဂိုလ်၏။
သော ကောဓော၊ ထိုအမျက်ဒေါသသည်။
။ပ။၊
တဿ၊ ထိုကောဓနပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သဝနေနပိ၊
။ပ။၊
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကာယဿ၊ ၏။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
တတြ၊ ထိုကောဓန ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၌။
ဝါ၊ ထိုကောဓနပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ ဟာနဂါမီ, ဝိသေသဂါမီ ဖြစ်ခြင်း မဖြစ်ခြင်းကိစ္စ၌။
ပမာဏိကာ၊ တို့သည်။
ပမိဏန္တိ၊
။ပ။၊
ဥဒ္ဓတော၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် စိတ်ပျံ့လွင့်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ယတ္ထ၊ ၌။
အဿ၊ ထိုဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်၏။
တံ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ထိုစိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်းကို။
။ပ။၊
တဿ၊ ထိုဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်သည်။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
တတြ၊ ထိုဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၌။
ဝါ၊ ထိုဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ ဟာနဂါမီ ဝိသေသဂါမီဖြစ်ခြင်း မဖြစ်ခြင်းကိစ္စ၌။
ပမာဏိကာ၊ တို့သည်။
ပမိဏန္တိ၊ ကုန်၏။
(ကိန္တိ ပမိဏန္တိ)၊
ဣမဿပိ၊ ဤဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း။
တေဝ ဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်ပင်။
(ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်ရှိကုန်၏။)
အပရဿပိ၊ အခြားသော ဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း။
တေဝ ဓမ္မာ (ဟောန္တိ)၊
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
နေသံ၊ ထိုဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးတို့တွင်။
ဧကော၊ တဦးသည်။
ဟီနော၊ သည်။
(ဟုတွာ) ဧကော၊ သည်။
ပဏီတော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ သနည်း)။
ဣတိ၊ သို့။
(ပမိဏန္တိ၊ ကုန်၏။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဟိ၊ နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာခြင်း၏ အပြစ်ကား။
တေသံ၊ ထိုပမာဏိက ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
တံ၊ ထိုနှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာမှု ပြုလုပ်ခြင်းသည်။
။ပ။ ဒုက္ခာယ၊ ငှာ။
ဟောတိ၊ ၏။
အာနန္ဒာ၊ န္ဒာ။
တတြ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဥဒ္ဓတော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(တရားနာခြင်း, ဗာဟုသစ္စဖြင့် ပြုသင့်သော ကုသိုလ်ကို ပြုခြင်းစသော အကြောင်းအင်္ဂါတို့နှင့် ပြည့်စုံသော ဤဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
ပုရိမေန၊ ရှေး၌ဖြစ်သော။
အမုနာ ပုဂ္ဂလေန၊ ထိုဥဒ္ဓတ ပုဂ္ဂိုလ်ထက်။
(တရားနာခြင်း, ဗာဟုသစ္စဖြင့် ပြုသင့်သော ကုသိုလ်ကိုပြုခြင်း စသော အကြောင်းအင်္ဂါချို့တဲ့သော ထိုဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်ထက်။)
အဘိက္ကန္တ တရော စ ပဏီ တတရော စ ဟောတိ၊
။ပ။၊
အာနန္ဒာ၊ န္ဒာ။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဣမံ ပုဂ္ဂလံ၊ (တရားနားမှု စသည်နှင့် ပြည့်စုံသော) ဤဥဒ္ဓတပုဂ္ဂိုလ်ကို။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ယထာ ရူပေန၊ အကြင်သို့ သဘောရှိသော။
သီလေန၊ သီလနှင့် (မေထုနဝိရတိဟူသော ဗြဟ္မစရိယသီလနှင့်) ။
ပုရာဏော၊ ပုရာဏသည်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
တထာ ရူပေန၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။
သီလေန၊ သီလနှင့် (ပုရာဏမှာ ပြည့်စုံနေသော သီလနှင့်) ။
ဣသိဒတ္တော၊ ဣသိဒတ္တသည်။
သမန္နာဂတော၊ သည်။
အဘဝိသာ၊ ဖြစ်ခဲ့ငြားအံ့။
ဣဓ၊ ဤပုရာဏနှင့် ဣသိဒတ္တတို့နှစ်ဦး နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာရာ၌။'
ပုရာဏော၊ သည်.
ဣသိဒတ္တဿ၊ ၏။
ဂတိမ္ပိ၊ အညိဉာဏ်အဆင့်အတန်းကိုလည်း။
န အညဿ၊ မသိနိုင်ရာ။
ဝါ၊ မမှီနိုင်ရာ။
အနန္ဒ၊ န္ဒာ။
စ၊ ထို့အပြင်။
ယထာ ရူပါယ၊ အကြင်သို့သဘောရှိသော။
ပညာယ၊ ပညာနှင့်။
ဣသိဒတ္တော၊ သည်။
သမန္နာဂတော၊ သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
တထာရူပါယ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။
ပညာယ၊ နှင့်။
(ဣသိဒတ္တမှာ ပြည့်စုံနေသောပညာနှင့်) ။
ပုရာဏော၊ သည်။
သမန္နာဂတော၊ သည်။
အဘဝိဿ၊ အံ့။
ဣဓ၊ ၌။
။ပ။ န အညဿ၊ ရာ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဣတိ ခေါ၊ ဤနည်းဤပုံအားဖြင့်။
(ပုရာဏနှင့် ဣသိဒတ္တတို့သည် တဦး၏ဂတိအဆင့်အတန်းကို တဦးက မသိနိုင်သည် မဟုတ်ဘဲ သိနိုင်မှီနိုင်ခြင်းအားဖြင့်။)။
ဥဘော၊ နှစ်ဦးကုန်သော။
ဣမေ ပုဂ္ဂလာ၊ (ပုရာဏနှင့် ဣသိဒတ္တမည်သော) ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဧကင်္ဂဟီနာ၊ တပါးပါးသော ဂုဏ်အင်္ဂါအားဖြင့် ယုတ်လျော့နေကြကုန်၏။
(သီလပညာဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါနှစ်ပါးတို့တွင် တပါးပါးသော ဂုဏ်အင်္ဂါအားဖြင့် ယုတ်လျော့နေကြကုန်၏။)
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
[ဤနေရာ၌ ရေးသင့်သော အဓိပ္ပါယ်များကို ဆက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် (၄၄) မိဂသာလာသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။]
ပဉ္စမံ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တယော၊ သုံးမျိုးကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။
လောကေ၊ လောက၌။
န သံဝိဇ္ဇေယျုံ၊ မရှိကုန်ငြားအံ့။
အရဟံ၊ ကိလေသာတို့မှ ဝေးကွာတော်မူသော။
ဝါ၊ ပူဇော်အထူးကို ခံယူတော်မူထိုက်သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ အမှားမပါ, မှန်စွာပိုင်နိုင်, ကိုယ်တိုင်စထွင်, ကုန်စင်ခပင်း, ကျန်ကြွင်းမရှိ, သိမြင်တော်မူသော။
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
န ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ မပွင့်ထွန်းမပေါ်လာနိုင်ရာ။
တထာဂတပ္ပ ဝေဒိတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဟောကြားသိစေတော်မူအပ်သော။
ဓမ္မဝိနယော၊ အသုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်းတရားတော်သည်လည်း။
လောကေ၊ လောက၌။
(သတ္တလောက, ဩကာသလောက၌)။
န ဒိဗ္ဗေယျ၊ မထွန်းထောက်လာနိုင်ရာ။
တယော၊ သုံးပါးသော တရားတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
ဇာတိစ၊ ဘဝဖန်ခါ ခန္ဓာအသစ် ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ရခြင်းသည် လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ပဋိသန္ဓေနေရခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဇရာ စ၊ ခန္ဓာဟောင်းမြင်း အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်းသည် လည်းကောင်း။
မရဏဉ္စ၊ ခန္ဓာပျက်ယွင်းသေရခြင်းသည် လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တယော၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
။ပ။၊
န ဒိဗ္ဗေယျ၊ ရာ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စခေါ၊ ထိုသို့မဟုတ်မူ၍။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
လောကေ၊ ၌။
တယော၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
သံဝိဇ္ဇန္တိ၊ ထင်ရှားရှိနေကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
လောက၊ ၌။
အရဟံ၊ သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သော။
တထာဂတော၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ပွင့်ထွန်းပေါ်လာတော်မူ၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်ပင်။
(ထိုသို့ တထာဂတ ပွင့်ထွန်းပေါ်လာတော်မူသည် အဖြစ်ကြောင့်ပင်.)
လောကေ၊ ၌။
တထာဂတပ္ပဝေဒိတော၊ သော။
ဓမ္မဝိနယော၊ သည်။
ဒိဗ္ဗတိ၊ ထွန်းတောက်နေပေ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တယော၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မေ၊ ဤတရားတို့ကို။
အပ္ပဟာယ၊ မဖယ်ရှားမူ၍။
ဝါ၊ မပယ်ရှားလျှင်။
ဇာတိံ၊ ဘဝဖန်ခါ, ခန္ဓာအသစ်, ထပ်တလဲလဲဖြစ်ရခြင်းကို။
ပဟာတုံ၊ ပယ်ရှားခြင်းငှာလည်းကောင်း။
ဇရံ၊ ကို။
မဟာတုံ၊ ကောင်း။
မရဏံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။
ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
တယော၊ ကုန်သော။
(ဣမေ ဓမ္မေ၊ တို့ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
ဇာတိံ၊ ကို။
မဟာတုံ၊ လည်းကောင်း။
ဇရံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
မရဏံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်သနည်းဟူမူ။)
ရာဂံ၊ ရာဂကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
ဒေါသံ၊ ဒေါသကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
မောဟံ၊ မောဟကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
(ဇာတိံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
ဇရံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
မရဏံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တယော၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မေ၊ တိုကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
။ပ။ ပဟာတုံ အဘဗ္ဗော၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တယော၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မေ၊ တို့ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
ရာဂံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
ဒေါသံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
မောဟံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။
။ပ။၊
သက္ကာယဒိဋ္ဌိံ၊ သက္ကဒိဋ္ဌိကို။
ဝါ၊ အစစ်အမှန် ပရမတ်အနက်အားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်း၌ အသက်ရှင်အတ္တကောင်ဟု မှားယွင်းစွာ ယူဆသော သဿတဒိဋ္ဌိ, ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
ဝိစိကိစ္ဆံ၊ ဝိစိကိစ္ဆာကို။
ဝါ၊ ရတနာသုံးဖြာ အကျင့်သိက္ခာ စသည်တို့၌ ယုံမှားတွေးတောခြင်းသဘောကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
သီလဗ္ဗတပရာမာသံ၊ ..... မာသကို။
ဝါ၊ နွားခွေးအလေ့အကျင့် စသည်တို့ကို ကိလေသာမှ စင်ကြယ်ကြောင်းအကျင့်ဟူ၍ မှားယွင်းစွာ သုံးသပ်ခြင်းသဘောကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
(ရာဂံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
ဒေါသံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
မောဟံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။)
။ပ။၊
အယောနိသောမနသိကာရံ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၏ သင့်လျော်သော အကြောင်းမဟုတ်သောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသဘောကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
ကုမ္မဂ္ဂသေဝနံ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် အပါယ်လမ်းကြောင်း မကောင်းမှုကို မှီဝဲခြင်းကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
စေတသော၊ စိတ်၏။
လီနတ္တံ၊ တွန့်ဆုတ်သည်အဖြစ်ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
(သက္ကာယဒိဋ္ဌိံ၊ ကို။
။ပ။ အဘဗ္ဗော၊ )
။ပ။၊
မုဋ္ဌဿစ္စံ၊ လွတ်ကင်းပျောက်ပျက်သော သတိရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
အသမ္ပဇညံ၊ သမ္ပဇာဉ်ဉာဏ်ပညာ မရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
စေတသော၊ စိတ်၏။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ခြင်း သဘောကို။
[တနည်း-
စေတသော၊ စိတ်ကို။
ဝိက္ခေပံ၊ အာရုံ အမျိုးမျိုးသို့ ပစ်လွှင့်တတ်သော ဥဒ္ဓစ္ဏကို။]
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
(အယောနိသောမနသိကာရံ ။ပ။ လီနတ္တ ပဟာတုံ အဘဗ္ဗော။)
အရိယာနံ၊ အရိယာသူတော်ကောင်းတို့ကို။
အဒဿနကမျတံ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ အလိုမရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
အရိယ ဓမ္မဿ၊ အရိယာ သူတော်ကောင်းတို့၏ တရားကို။
အသောတုကမျတံ၊ ကြားနာခြင်းငှာ အလိုမရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဥပါရမ္ဘစိတ္တတံ၊ ကဲ့ရဲ့ဖိနှိပ်, အပြစ်တင်လိုစိတ်ရှိသူ၏အဖြစ်ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဝါ၊ လျှင်။
(မုဋ္ဌဿစ္စံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊
။ပ။၊
အဘဗ္ဗော၊ )
။ပ။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ မငြိမ်မသက်ကြွတက်ပျံ့လွင့်သော စိတ်၏ ဖြစ်ကြောင်း သဘောတရားကို။
ဝါ၊ စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်းသဘောကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
အသံဝရံ၊ ဣန္ဒြေမစောင့်စည်းခြင်းသဘောကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
ဒုဿိလျံ၊ သီလမရှိသူ၏ အဖြစ်ကို ။
အပ္ပဟာယ၊
။ပ။၊
အဿဒ္ဓိယံ၊ သဒ္ဓါတရားမရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
(ရတနာသုံးပါးနှင့် ကံ, ကံ၏ အကျိုးတို့၌ ယုံကြည် ကြည်ညိုသော သဒ္ဓါတရားမရှိသူဖြစ်ကြောင်းဖြစ်သော လွဲမှားသော ဆုံးဖြတ်ချက် မိစ္ဆာဓိမောက္ခကို။)
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
အဝဒညုတံ၊ (ကြမ်းတမ်းသော ဝန်တိုမစ္ဆရိယကြောင့်) ပေးပါကူညီပါ တောင်းခံလာသူ၏ စကားကို မသိသူ၏ အဖြစ်ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
[အဝဒညုတာတိ ထဒ္ဓမစ္ဆရိယဝသေန ဒေဟိ ကရောဟီတိ ဝစနဿ အဇာနတာ။ ခုဒ္ဒက ဝတ္ထုဝိဘင်းအဋ္ဌကထာ၊ ၄၈၁။]
ကောသဇ္ဇံ၊ ပျင်းရိသူ၏ အဖြစ်ကို။
အပ္ပဟာယ၊ ။
။ပ။၊
အနာဒရိယံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ဓမ္မ၌ ရိုသေခြင်းမရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
။ပ။၊
ဒေါဝစဿတံ၊ ဆိုဆုံးမခက်သူ လူရိုင်းစိုး၏ မလေးစားမှု အပြုအမူစေတနာ ရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
။ပ။၊
ပါပမိတ္တတံ၊ ယုတ်မာသော မိတ်ဆွေ ရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
အပ္ပဟာယ၊
။ပ။၊
အဟိရိကံ၊ အကုသိုလ်ဒုစ္စရိတ်ကို မရှက်မစက်ဆုပ်သူ၏ ဖြစ်ကြောင်း အကုသိုလ်ကို။
ဝါ၊ အကုသိုလ်ဒုစ္စရိတ်ကို မရှက်မစက်ဆုပ်ခြင်းသဘောကို။
။ပ။၊
အနောတ္တပ္ပံ၊ အကုသိုလ်ဒုစ္စရိတ်ကြောင့် မကြောက်လန့်သူ ဖြစ်ကြောင်း အကုသိုလ်ကို။
ဝါ၊ အကုသိုလ်ဒုစ္စရိတ်ကြောင့် မကြောက်လန့်ခြင်းသဘောကို။
။ပ။ ပမာဒံ၊ သတိလွတ်ကင်း မေ့လျော့ခြင်းသဘောကို။
အပ္ပဟာယ၊ ၍။
(အနာဒရိယံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊
။ပ။၊
အဘဗ္ဗေါ၊ )
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဟိရိကော၊ အကုသိုလ်ဒုစ္စရိတ်ကို မရှက် မစက်ဆုပ်သော။
အနောတ္တာပီ၊ အကုသိုလ်ဒုစ္စရိတ်ကြောင့် မကြောက်လန့်သော။
အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပမတ္တော၊ (ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌) မေ့လျော့သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပမတ္တော၊ သည်။
သမာနော၊ ဖြစ်လသော်။
အနာဒရိယံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ပယ်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။
။ပ။ ပါပမိတ္တတံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပါမမိတ္တော၊ ယုတ်မာသော မိတ်ဆွေရှိသည်။
သမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
ကုသီတော၊ စက်ဆုပ်ဖွယ် တွန့်ဆုတ်သည်။
ဝါ၊ ပျင်းရိသည်။
သမာနော၊
။ပ။၊
ဒုဿီလော၊ သီလမရှိသည်။
။ပ။၊
ဥပါရမ္ဘစိတ္တော၊ ကဲ့ရဲ့ဖိနှိပ်, အပြစ်တင်လိုစိတ်ရှိသည်။
။ပ။၊
ဝိက္ခိတ္တ စိတ္တော၊ အာရုံအမျိုးမျိုး၌ ပစ်လွှင့်အပ်သော စိတ်ရှိသည်။
ဝါ၊ ပျံလွင့်သော စိတ်ရှိသည်။
။ပ။ လီနစိတ္တော၊ တွန့်ဆုတ်သော စိတ်ရှိသည်။
။ပ။၊
ဝိစိကိစ္ဆော၊ ဝိစိကိစ္ဆာရှိသည်။
ဝါ၊ ရတနာသုံးဖြာ အကျင့်သိက္ခာစသည်တို့၌ ယုံမှားတွေးတောခြင်းရှိသည်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တယော၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မေ၊ တို့ကို။
ပဟာယ၊ ပယ်ရှား၍။
ဝါ၊ ပယ်ရှားလသော်။
။ပ။၊
[ပါဠိတော် စာအုပ် စာမျက်နှာ (၃၇၄) နောက်ဆုံးစာပိုဒ်သို့ သွားအံ့။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဟိရိမာ၊ အကုသိုလ်ဒုစ္စရိတ်ကို ရှက်ခြင်းစက်ဆုပ်ခြင်းရှိသော။
ဩတ္တာပီ၊ အကုသိုလ် ဒုစ္စရိတ်ကြောင့် ကြောက်လန့်တတ်သော။
အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အပ္ပမတ္တော၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌ မမေ့လျော့သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အပ္ပမတ္တော၊ သည်။
သမာနော၊ သော်။
အနာဒရိယံ၊ ကို။
ပဟာတုံ၊ ကောင်း။
။ပ။ ဘဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကလျာဏ မိတ္တော၊ (သဒ္ဓါတရားရှိသူစသော) ကောင်းသောမိတ်ဆွေရှိသည်။
သမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
အာရဒ္ဓဝီရိယော၊ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသည်။
။ပ။၊
သီလဝါ၊ သီလရှိသည်။
။ပ။၊
အနုပါရမ္ဘစိတ္တော၊ ကဲ့ရဲ့ဖိနှိပ်, အပြစ်တင်လိုစိတ် မရှိသည်။
။ပ။၊
ဆဋ္ဌံ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကာကော၊ ကျီးသည်။
ဒသဟိ၊ ဆယ်မျိုးကုန်သော။
အသဒ္ဓမ္မေဟိ၊ သူယုတ်မာ တရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
ကတမေဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ဒသဟိ၊ ကုန်သော။
(အသဒ္ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသနည်းဟူမူ။)
(ကာကော၊ ကျီးသည်)။
ဓံသီ စ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်လည်း။
(မည်သူ့ဂုဏ်ကျေးဇူးကိုမျှ ထောက်ထားလေးစားမှုမရှိဘဲ ပေးကမ်းသူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှာပင် မစင်စွန့်ချ ဖျက်ဆီးတတ်သည်လည်း)။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပဂဗ္ဘော စ၊ (ကိုယ်နှုတ်စိတ်အမူအရာအားဖြင့်) ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသည်လည်း။
ပဂဗ္ဘော ။ ။ ပပုဗ္ဗ ဂမ္ဘဓာတ် အပစ္စည်းဖြင့်ပြီးသော ပဂဗ္ဘပုဒ်သည် ရိုင်းစိုးကြမ်းတမ်းသူဟူသော အနက်ကို ဟော၏၊ ထိုပဂဗ္ဘပုဒ်နောင် ဘောဟောဏျပစ္စည်းဆင့်လျှင် "ပါဂဗ္ဘိယ" ဟု ဖြစ်၏၊ ပါဂဗ္ဘိယ- ရိုင်းစိုင်းသူ၏ အဖြစ်၊ ရိုင်းစိုင်းခြင်း၊ မာနထန်ပြင်း၍ ကြမ်းတမ်းခြင်း၊ ထိုပါဂဗ္ဘိယသည် ကာယဂါဂဗ္ဘိယ, ဝစီပါဂဗ္ဘိယ, မနောဂါဂဗ္ဘိယဟူ၍ သုံးမျိုးရှိ၏။ မဟာနိဒ္ဒေသ ပါဠိတော် တုဝဋကသုတ္တနိဒ္ဒေသ (၃၀၇) ကြည့်ပါ။
(ဟောတိ)၊
တိန္တိဏော စ၊ ငတ်မွတ်သော တဏှာရှိသည်လည်း။
တိန္တိဏော ။ ။ "တိန္တိဏောတိ တိန္တိဏံ ဝုစ္စတိ တဏှာ၊ တာယ သမန္နာဂတော၊ အာသင်္ကာဗဟုလော ဝါ" ဟူသော ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ အဖွင့်အလို တိန္တိဏသဒ္ဒါသည် တဏှာဟူသော အနက်နှင့် အာသင်္ကာ (ယုံမှားခြင်း၊ ဝါ- ယုံကြည်စိတ်ချမှု မရှိခြင်း) အနက်ကို ဟောသော ရုဠှီအနိပ္ဖန္နပါဋိပဒိကပုဒ်တည်း၊ ထို့နောက် "တိန္တိဏံ အဿ အတ္ထီတိ တိန္တိဏော- ငတ်မွတ်သော တဏှာရှိသူ၊ ဝါ- သူတပါးအပေါ် ယုံကြည်စိတ်ချမှု မရှိ၍ များစွာ သင်္ကာမကင်း ယုံမှားခြင်းရှိသူ" ဟူ၍ အဿတ္ထိတဒ္ဓိတ်ဆင့်ပါ။
ဝါ၊ များစွာ သင်္ကာမကင်း ယုံမှားခြင်းရှိသည်လည်း။
(သူတပါးအပေါ်၌ ယုံကြည်စိတ်ချမှုမရှိ၍ များစွာ သင်္ကာမကင်း ယုံမှားခြင်းရှိသည်လည်း။)
ဟောတိ၊ ၏။
မဟဂ္ဃသော စ၊ အလွန်များစွာ စားတတ်သည်လည်း။
(အစားကြူးသည်လည်း။)
စေဟာတိ၊ ၏။
[မဟန္တံ ဃသတိ ဘက္ခတီတိ မဟဂ္ဃသော။]
လုဒ္ဒေါစ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်လည်း။
(ဟောသိ)၊
အကာရုဏီကော စ၊ သနားညှာတာ ဂရုဏာမရှိသည်လည်း။
(ဟောတိ)၊
ဒုဗ္ဗလော စ၊ အားမရှိသည်လည်း။
(ကိုယ်အား, ဉာဏ်အား, လုံ့လအား နည်းပါသည်လည်း။)
ဟောတိ၊ ၏။
ဩရဝိတာ စ၊ ဆူဆူညံညံအော်မြည်တတ်သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
မုဋ္ဌဿတိ စ၊ လွင်းကင်းပျောက်ပျက်သော သတိရှိသည်လည်း။
(ဟောတိ)၊
နေစယိကော စ၊ စားဖွယ်ရာဆောင်သိမ်းဆည်းမှု ပြုတတ်သည်လည်း။
နေစယိကော ။ ။ နေစယိကောတိ နိစယကရော (ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ)၊ ဤနေစယိကပုဒ်သည် ဂဟပတိနစယိကာ၌ နေစယိကပုဒ်နှင့် အနက်တူ၏၊ နိပုဗ္ဗ စိဓာတ် အပစ္စည်း၊ နိစယံ ကရောတီတိ နေစယိကော- ပစ္စည်းဥစ္စာ စုဆောင်းသိမ်းဆည်းမှု ပြုသူ၊ နိစယေ နိယုတ္တော ဝါ နေစယိကော- စုဆောင်းခြင်း၌ ယှဉ်သူ။ နိစယနံ ဓနဓညာနံ သဉ္စယနံ နိစယော၊ တတ္ထ နိယုတ္တာတိ နေစယိကာ၊ ဂဟပတီ ဧဝ နေစယိကာ ဂဟပတိ နေစယိကာ။ ဒီ, ပါထိကဝဂ်၊ ပါထိကသုတ်ဋီကာ၊ နှာ - ၈။
(ဟောတိ၊ ၏။)
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
ပါမဘိက္ခု၊ ယုတ်မာသော ရဟန်းသည်။
ဒသဟိ၊ ကုန်သော။
အသဒ္ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ၏။
။ပ။၊
(ပါပဘိက္ခု၊ သည်။)
ဓံသီ စ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်လည်း။
(ဟောတိ) ပဂဗ္ဘော စ၊ လည်း။
(ဟောတိ)။ပ။၊
နေစယိကောစ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာစုဆောင်းသိမ်းဆည်းခြင်း ပြုတတ်သည်လည်း။
(ဟောတိ) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပါပဘိက္ခု၊ သည်။
ဒသဟိ၊ ကုန်သော။
ဣမေဟိ အသဒ္ဓမ္မေဟိ၊ ဤ သူယုတ်မာတရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
သတ္တမံ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိဂဏ္ဌာ၊ တက္ကတွန်းတို့သည်။
ဒသဟိ၊ ကုန်သော။
အသဒ္ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိဂဏ္ဌာ၊ တို့သည်။
အဿဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားမရှိကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိဂဏ္ဌာ၊ တို့သည်။
ဒုဿီ လာ၊ သီလမရှိကုန်။
။ပ။၊
အဟိရိကာ၊ အကုသိုလ်ဒုစရိုက်ကို မရှက်မစက်ဆုပ်ကုန်။
။ပ။၊
အနောတ္ထပ္ပိနော၊ အကုသိုလ်ဒုစရိုက်ကြောင့် မကြောင့်လန့်ကုန်။
။ပ။၊
အသပ္ပုရိသ သမ္ဘတ္တိနော၊ သူယုတ်မာတို့ကို ဆည်းကပ်ခြင်းရှိကုန်၏။
။ပ။၊
အတ္တုက္ကံသကပရဝမ္ဘကာ၊ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ပြောဆို၍ သူတပါးကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချတတ်ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိဂဏ္ဌာ၊ တို့သည်။
သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသာ၊ မိမိအယူဝါဒကို မှားယွင်းမှာ သုံးသပ်တတ်ကုန်၏။
[ဆက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် (၃၆) ဝိဝါဒမူလသုတ် လည်းကြည့်။]
အာဓာနဂ္ဂါဟီ၊ (ငါ့အယူဝါဒသာ အမှန်ဟု) မြဲမြံစွာ ဆုတ်ကိုင်ထားတတ်ကုန်၏။
ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂိနော၊ မိမိ၏အယူမှားကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ကြကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိဂဏ္ဌာ၊ တို့သည်။
ကုမာကာ၊ လူအပေါင်းကို အံ့ဩစေတတ်ကုန်၏။
(မိမိ၌ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မရှိကြောင်းကို ရိပ်ကာသီကာပြောခြင်း စသည်ဖြင့် လူတို့ကို အံ့ဩစေတတ်ကုန်၏။)
။ပ။၊
ပါပိစ္ဆာ၊ ယုတ်မာသော လောဘအလိုရမ္မက် ရှိကုန်၏။
။ပ။၊
ပါပမိတ္တာ၊ ယုတ်မာသော မိတ်ဆွေရှိကုန်၏။
။ပ။၊
အဋ္ဌမံ၊ ။
[နဝက နိပါတ် စာပိုဒ် (၂၉) အာဃာတဝတ္ထုသုတ်ကြည်၊ "အဋ္ဌာနေ စ ကုပ္ပတိ" ဟူသော အဋ္ဌာနကောပဝါကျမျှသာထူး၏။]
စ၊ ထို့အပြင်။
အဋ္ဌနေ၊ အမျက်ထွက်သင့်သော အရာမဟုတ်သော သစ်ငုတ်ဆူးငြောင့်စသည်၌။
ကုပ္ပတိ၊ အမျက်ထွက်၏။
[နောက်သုတ်၌ "စ၊ ထို့အပြင်။
အဋ္ဌာနေ၊ ၌။
န ကုပ္ပတိ၊ အမျက်မထွက်" ဤမျှသာထူး၏။]
နဝမံ၊
ဒသမံ၊ ။
တတိယော၊ သော။
အာကင်္ခဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်တည်း။