အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
(ဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌မြတ်စွာဘုရားသီတင်းသုံးနေတော်မူရာထိုအခါ၌)
အနာထပိဏ္ဍိကော၊ အနာထပိဏ်မည်သော။
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ပ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
ဝါ၊ အောင်။
ဝါ၊ စွာ။
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေပြီးသော။
အနာထပိဏ္ဍိကံ၊ အနာထပိဏ်မည်သော။
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်ကို။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဧတံ၊ ဤတရားစကားတော်ကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(ကိန္တိ အဝေါစ)
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်။
ဘောဂါနံ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့၏။
အာဒိယာ၊ ယူငင်ပြုလုပ်သင့်သောအကြောင်းတို့သည်။
ဣမေ ပဉ္စ၊ ဤငါးမျိုးတို့တည်း။
ပဉ္စ၊ ငါးမျိုးတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
အရိယသာဝကော၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာအရိယာသူတော်ကောင်း၏တပည့်သည်။
ဝါ၊ အရိယာသူတော်ကောင်းဖြစ်သောတပည့်သည်။
ဥဋ္ဌာနဝီရိယာဓိဂတေဟိ၁။ ဥဋ္ဌာနနှင့် ဝီရိယပုဒ်တို့ အနက်တူမတူ အဖွင့်နှစ်နည်း။ ။ဥဋ္ဌာန၊ တက်တက်ကြွကြွ အားထုတ်တတ်သော (အားထုတ်ခြင်းဟူသော)+ဝီရိယ=လုံ့လဝီရိယ။ ဥဋ္ဌာနဉ္စ တံ ဝီရိယဉ္ဇာတိ ဥဋ္ဌာနဝီရိယံ။ ဤသို့ အနက်အရတူပြု၍ ကမ္မဓာရယသမာသ် တွဲရာ၏။
(တနည်း) ဥဋ္ဌာနပုဒ်အရ ကာယိကဝီရိယကို ၍ ဝီရိယပုဒ်အရ စေတသိက ဝီရိယကိုယူ၍လည်းကောင်း(တနည်း) ဥဋ္ဌာနပုဒ်အရ စီးပွားဥစ္စာ ရရှိအောင် တက်တက်ကြွကြွ အားထုတ်တတ်သော လုံ့လဥဿာဟကိုယူ၍ ဝီရိယပုဒ်အရ ထိုလုံ့လအားလျော်သော လုံ့လဥဿာဟဝီရိယကို ယူ၍လည်းကောင်း ဤသို့အားဖြင့် ဥဌာနပုဒ် နှင့် ဝီရိယပုဒ်တို့၏ အနက်အရကောက် ကွဲပြားထူးခြားအောင် ကောက်ယူ၍ ဥဌာနဉ္စ ဝီရိယဉ္စ ဥဋ္ဌာနဝီရိယာနိ”ဟူ၍ ဒွန်သမာသ်နည်းကိုလည်း ဋီကာဖွင့်၏။ ၊ ထကြွလုံ့လဝီရိယကြောင့်ရအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ တက်တက်ကြွကြွအားထုတ်မှုကာယိကဝီရိယနှင့်စေတသိကဝီရိယတို့ကြောင့်ရအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ စီးပွားဥစ္စာရရှိအောင်တက်တက်ကြွကြွအားထုတ်မှုလုံ့လနှင့်ထိုလုံ့လအားလျော်သောလုံ့လဥဿာဟဝီရိယတို့ကြောင့်ရအပ်ကုန်သော။ ဗာဟာဗလပရိစိတေဟိ၊ လက်ရုံးခွန်အားဖြင့်ဆည်းပူးစုဆောင်းထားအပ်ကုန်သော။ သေဒါဝက္ခိတ္တေဟိ၊ ထွက်ကျယိုစီးစေအပ်သောချွေးပေါက်ရှိကုန်သော။ ဝါ၊ ချွေးတဒီးဒီးယိုစီးအောင်ကြိုးစားသဖြင့်ရရှိထားအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မိကေဟိ၊ တရားနှင့်ယှဉ်ကုန်သော။(ကုသိုလ်ကမ္မပထတရားဆယ်ပါးနှင့်ယှဉ်ကုန်သော)။ ဓမ္မလဒ္ဓေဟိ၊ (ကုသိုလ်ကမ္မပထ)တရားဖြင့်ရအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ကုသိုလ်ကမ္မပထတရားမပျက်ပြားစေဘဲရအပ်ကုန်သော။ ဘောဂေဟိ၊ စီးပွားဥစ္စာတို့ဖြင့်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ သုခေတိ၊ ချမ်းသာစေ၏။ ပီဏေတိ၊ နှစ်သက်ပြည့်ဖြိုးအင်အားတိုးစေ၏။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ ပရိဟရတိ၊ ဆောင်ထား၏။
(တနည်း) ဥဋ္ဌာနပုဒ်အရ ကာယိကဝီရိယကို ၍ ဝီရိယပုဒ်အရ စေတသိက ဝီရိယကိုယူ၍လည်းကောင်း(တနည်း) ဥဋ္ဌာနပုဒ်အရ စီးပွားဥစ္စာ ရရှိအောင် တက်တက်ကြွကြွ အားထုတ်တတ်သော လုံ့လဥဿာဟကိုယူ၍ ဝီရိယပုဒ်အရ ထိုလုံ့လအားလျော်သော လုံ့လဥဿာဟဝီရိယကို ယူ၍လည်းကောင်း ဤသို့အားဖြင့် ဥဌာနပုဒ် နှင့် ဝီရိယပုဒ်တို့၏ အနက်အရကောက် ကွဲပြားထူးခြားအောင် ကောက်ယူ၍ ဥဌာနဉ္စ ဝီရိယဉ္စ ဥဋ္ဌာနဝီရိယာနိ”ဟူ၍ ဒွန်သမာသ်နည်းကိုလည်း ဋီကာဖွင့်၏။ ၊ ထကြွလုံ့လဝီရိယကြောင့်ရအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ တက်တက်ကြွကြွအားထုတ်မှုကာယိကဝီရိယနှင့်စေတသိကဝီရိယတို့ကြောင့်ရအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ စီးပွားဥစ္စာရရှိအောင်တက်တက်ကြွကြွအားထုတ်မှုလုံ့လနှင့်ထိုလုံ့လအားလျော်သောလုံ့လဥဿာဟဝီရိယတို့ကြောင့်ရအပ်ကုန်သော။ ဗာဟာဗလပရိစိတေဟိ၊ လက်ရုံးခွန်အားဖြင့်ဆည်းပူးစုဆောင်းထားအပ်ကုန်သော။ သေဒါဝက္ခိတ္တေဟိ၊ ထွက်ကျယိုစီးစေအပ်သောချွေးပေါက်ရှိကုန်သော။ ဝါ၊ ချွေးတဒီးဒီးယိုစီးအောင်ကြိုးစားသဖြင့်ရရှိထားအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မိကေဟိ၊ တရားနှင့်ယှဉ်ကုန်သော။(ကုသိုလ်ကမ္မပထတရားဆယ်ပါးနှင့်ယှဉ်ကုန်သော)။ ဓမ္မလဒ္ဓေဟိ၊ (ကုသိုလ်ကမ္မပထ)တရားဖြင့်ရအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ကုသိုလ်ကမ္မပထတရားမပျက်ပြားစေဘဲရအပ်ကုန်သော။ ဘောဂေဟိ၊ စီးပွားဥစ္စာတို့ဖြင့်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ သုခေတိ၊ ချမ်းသာစေ၏။ ပီဏေတိ၊ နှစ်သက်ပြည့်ဖြိုးအင်အားတိုးစေ၏။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ ပရိဟရတိ၊ ဆောင်ထား၏။
မာတာပိတရော၊ မိဘတို့ကို။ပ။
ပုတ္တဒါရ+ဒါသ+ကမ္မကရ+ပေါရိသေ၊ သားမယား+ကျွန်+အခကြေးစားအလုပ်သမား+မှီခိုအသက်မွေးသူလူတို့ကို။ပ။
သုခံ၊ ကို။
ပရိဟရတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤအကြောင်းသည်။
(ဤမိမိနှင့်မိဘစသောအိမ်သူအိမ်သားတို့ကိုချမ်းသာစေခြင်းဟူသောအကြောင်းသည်)
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
ဘောဂါနံ၊ စီးပွားတို့၏။
အာဒိယော၊ ယူငင်ပြုလုပ်သင့်သောအကြောင်းပေတည်း။
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ်အခြားသောအကြောင်းတမျိုးကား။
[တနည်း-ပုနစ၊ နောက်ထပ်လည်း။
အပရံ၊ အခြားသောအကြောင်းတမျိုးကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့]
အရိယသာဝကော၊ သည်။
ဓမ္မလမ္မေဟိ၊ ကုန်သော။
ဘောဂေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
မိတ္တ+အမစ္စေ၊ မိတ်ဆွေ+သူငယ်ချင်းတို့ကို။
သုခေတိ၊ ၏။ပ။
ပရိဟရတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤအကြောင်းသည်။
(ဤမိတ်ဆွေ,သူငယ်ချင်းတို့ကိုချမ်းသာစေခြင်းဟူသောအကြောင်းသည်)
ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။
ဘောဂါနံ၊ တို့၏။
အာဒိယော၊ ယူငင်ပြုလုပ်သင့်သောအကြောင်းပေတည်း။
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ်အခြားသောအကြောင်းတမျိုးကား။
အရိယသာဝကော၊ သည်။ပ။
ဓမ္မလမ္မေဟိ၊ ကုန်သော။
ဘောဂေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
[ပရိယောဓာယ ဝတ္တတိ၌စပ်]
အဂ္ဂိတော ဝါ၊ မီးကြောင့်သော်လည်းကောင်း။
ဥဒကတော ဝါ၊ ရေကြောင့်သော်လည်းကောင်း။
ရာဇတော ဝါ၊ မင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း။
စောရတောဝါ၊ သူခိုးကြောင့်သော်လည်းကောင်း။
အပ္ပိယတော၊ မချစ်အပ်သော။
ဒါယာဒတော ဝါ၊ အမွေခံသားသမီးဆိုးကြောင့်သော်လည်းကောင်း။
ယာ တာ အာပဒါ၊ အကြင်ဘေးရန်တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်လာတတ်ကုန်၏။
တထာရူပါသု၊ ထိုသို့သဘောရှိကုန်သော။
အာပဒါသု၊ ဘေးရန်တို့၌။
[တနည်း-အာပဒါသု၊ ဘေးရန်တို့သည်။
ဥပ္ပန္နာသု၊ ဖြစ်လာကုန်လသော်]
ဘောဂေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
[စတုက္ကစာပိုဒ်(၆၀)ပတ္တကမ္မသုတ်၌ ဤဒုတိယ“ဘောဂေဟိ”ပုဒ်မပါ။ပါဖွယ်မလိုဟုယူဆ၏]
ပရိယောဓာယ၊ ပိတ်ပင်တားဆီး၍။
ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
သောတ္ထိံ၊ ဘေးရန်ကင်းကွာချမ်းသာအောင်။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
အယံ၊ ဤအကြောင်းသည်။
(ဤစီးပွားဥစ္စာတို့ဖြင့်ရန်သူမျိုးငါးပါးတို့ကိုတားဆီး၍မိမိကိုယ်ကိုဘေးရန်ကင်းကွာချမ်းသာအောင်ပြုခြင်းဟူသောအကြောင်းသည်)
တတိယော၊ သုံးခုမြောက်သော။
ဘောဂါနံ၊ တို့၏။
အာဒိယော၊ ပေတည်း။
။ပ။ဓမ္မလဒ္ဓေဟိ၊ ကုန်သော။
ဘောဂေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ပဉ္စဗလိံ၊ ငါးမျိုးသောပေးကမ်းဖွယ်ဒါနဝတ္ထုကို။
ကတ္တာ၊ စီမံပြုလုပ်တတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဉာတိဗလိံ၊ ဆွေမျိုးတို့အားပေးကမ်းဖွယ်ဒါနဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း။
အတိထိဗလိံ၊ ဧည့်သည်တို့အားပေးကမ်းဖွယ်ဒါနဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း။
ပုဗ္ဗပေတဗလိံ၊ ရှေးကသေလွန်ပြီးသောဆွေမျိုးတို့အားပေးကမ်းဖွယ်ဒါနဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း။
ရာဇဗလိံ၊ မင်းအားဆက်သဖွယ်ဒါနဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း။
ဒေဝတာဗလိံ၊ နတ်တို့အားပူဇော်ပသဖွယ်ဒါနဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း။
(ကတ္တာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏)
အယံ၊ ဤအကြောင်းသည်။
(ဤစီးပွားဥစ္စာတို့ဖြင့် ဗလိ ငါးမျိုးကိုစီမံပြုလုပ်ခြင်းဟူသောအကြောင်းသည်)
စတုတ္ထော၊ လေးခုမြောက်သော။
ဘောဂါနံ၊ တို့၏။
အာဒိယော၊ တည်း။ပ။
ဓမ္မလဒ္ဓေဟိ၊ ကုန်သော။
ဘောဂေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
[ဒက္ခိဏံ ပတိဋ္ဌာပေတိ-၌စပ်]
ယေ တေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ အကြင်ရဟန်းသူတော်ကောင်းတို့သည်။
မဒပ္ပမာဒါ၊ မာန်တက်ဝင့်ကြွားခြင်းမေ့လျော့ခြင်းမှ။
ပဋိဝိရတာ၊ ရှောင်ကြဉ်ကြကုန်၏။
ခန္တီသောရစ္စေ၊ သည်းခံခြင်းတင့်တယ်သောကာယကံဝစီကံတို့၌မွေ့လျော်သူ၏အဖြစ်၌။
[ဆက္ကစာပိုဒ် (၅၂)သုတ်(ဤစာအုပ်စာမျက်နှာ-၅၄၇-၈) လည်းကြည့်]
နိဝိဋ္ဌာ၊ သက်ဝင်တည်နေကုန်၏။
ဧတံ၊ အဖော်မမှီးတယောက်တည်းသော။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ဒမေန္တိ၊ ဣန္ဒြေတို့ကိုဆုံးမခြင်းဖြင့်ဆုံးမကုန်၏။
ဧကံ၊ တခုသော။
အတ္တာနံ၊ မိမိစိတ်ကို။
သမေန္တိ၊ ကိလေသာတို့ကိုငြိမ်းအေးစေခြင်းဖြင့်ငြိမ်းအေးစေကုန်၏။
ဧကံ၊ တခုသော။
အတ္တာနံ၊ မိမိစိတ်ကို။
ပရိနိဗ္ဗာပေန္တိ၊ ကိလေသာတို့ကိုချုပ်ငြိမ်းစေခြင်းဖြင့်ချုပ်ငြိမ်းစေကုန်၏။
တထာရူပေသု၊ ထိုသို့သဘောရှိကုန်သော။
သမဏဗြာဟ္မဏေသု၊ ရဟန်းသူတော်ကောင်းတို့၌။
ဥဒ္ဓဂ္ဂိကံ၊ အထက်အထက်နတ်ခြောက်ဘုံတို့၌ကံအကျိုးရှိသော။
ဝါ၊ အထက်အထက်နတ်ခြောက်ဘုံတို့၌ကံအကျိုးကိုပေးသော။
သောဝဂ္ဂိကံ၊ နတ်ပြည်၏စီးပွားဖြစ်သော။
သုခဝိပါကံ၊ (ဖြစ်လေရာရာဌာန၌)သုခသက်သက်ဖြစ်သောအကျိုးဝိပါက်ရှိသော။
သဂ္ဂသံဝတ္တနိကံ၊ လွန်စွာစသောအကျိုးထူးဆယ်ပါးတို့ကိုဖြစ်စေတတ်မြင့်မြတ်သောနတ်အဆင်းအာရုံသော။
ဒက္ခိဏံ၊ ကြီးပွားတိုးတက်ကြောင်းဒါနကုသိုလ်ကို။
ပတိဋ္ဌာပေတိ၊ တည်စေ၏။
အယံ၊ ဤအကြောင်းသည်။
(ရဟန်းသူတော်ကောင်းတို့၌ဒါနကုသိုလ်ကိုတည်စေခြင်းဟူသောဤအကြောင်းသည်)
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။
ဘောဂါနံ၊ တို့၏။
အာဒိယော၊ တည်း။ပ။
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
ဘောဂါနံ၊ တို့၏။
ဣမေ ပဉ္စ အာဒိယေ၊ ဤယူငင်ပြုလုပ်သင့်သောအကြောင်းငါးမျိုးတို့ကို။
အာဒိယတော(အာဒိယန္တဿ)၊ ဟူသော။
ဝါ၊ ပြုလုပ်သော။
[မိမိနှင့် မိဘစသည်တို့ကိုချမ်းချမ်းသာသာ ရှိအောင်ပြုလုပ်ခြင်း, ရန်သူမျိုးငါးပါးတို့ကိုတားဆီး၍မိမိကိုယ်ကိုဘေးရန်ကင်းအောင်ပြုလုပ်ခြင်း, ဗလိငါးမျိုးတို့ကိုစီမံပြုလုပ်ခြင်း, သမဏဗြာဟ္မဏတို့၌ဒါနကုသိုလ်ကိုတည်မြဲစေခြင်းဟူသောအကြောင်း(လုပ်ငန်းကိစ္စ)ငါးမျိုးတို့ကိုပြုလုပ်သောဟုဆိုလိုသည်]
တဿ အရိယသာဝကဿ၊ ထိုအရိယာတပည့်၏။
ဘောဂါ၊ စီးပွားဥစ္စာတို့သည်။
ပရိက္ခယံ၊ ကုန်ခန်းခြင်းသို့။
စေ ဂစ္ဆန္တိ၊ အကယ်၍ရောက်ကုန်အံ့။
(ဧဝံ သန္ဓေသု၊ ဤသို့ရောက်ကုန်သည်ဖြစ်ကုန်လသော်)
တဿ၊ ထိုအရိယသာဝကမှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့စဉ်းစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့စဉ်းစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ)
ဝတ၊ အမှန်တကယ်ပင်။
ဘောဂါနံ၊ စီးပွားဥစ္စာတို့၏။
ယေ အာဒိယာ၊ အကြင်ယူငင်ပြုလုပ်သင့်သောအကြောင်းကိစ္စငါးမျိုးတို့သည်။
(သန္တိ၊ ရှိကုန်၏)
တေ စ၊ ထိုယူငင်ပြုလုပ်သင့်သော အကြောင်းကိစ္စငါးမျိုးတို့ကိုလည်း။
အဟံ၊ ငါသည်။
အာဒိယာမိ၊ ယူ၏။
ဝါ၊ ပြုလုပ်၏။
[စီးပွားဥစ္စာတို့ကို ယူငင်ပြုလုပ်သင့်သောအကြောင်း(လုပ်ငန်းကိစ္စ)ငါးမျိုးတို့ကိုပြုလုပ်၏ဟူလို]
မေ၊ ငါ၏။
ဘောဂါ စ၊ စီးပွားဥစ္စာတို့သည်လည်း။
ပရိက္ခယံ၊ ကုန်ခန်းခြင်းသို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့စဉ်းစားခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏)
ဣတိ၊ ဤသို့စဉ်းစား၍။
အဿ၊ ထိုအရိယသာဝကမှာ။
အဝိပ္ပဋိသာရော၊ စိတ်နှလုံးကြည်လင်ရွှင်လန်းခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်။
ဘောဂါနံ၊ တို့၏။
ဣမေ ပဉ္စ အာဒိယေ၊ တို့ကို။
အာဒိယတော (အာဒိယန္တဿ)၊ သော။
တဿ အရိယသာဝကဿ၊ ၏။
ဘောဂါ၊ တို့သည်။
စေ အဘိဝဍ္ဎန္တိ၊ အကယ်၍တိုးပွားလာကုန်အံ့။
(ဧဝံ သန္တေသု၊ ဤသို့တိုးပွားလာကုန်သည်ဖြစ်ကုန်လသော်)
တဿ၊ ထိုအရိယသာဝကမှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့စဉ်းစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(ကိန္တိ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဟူမူ)
ဝတ၊ ပင်။ပ။
အဘိဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွားလာကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့စဉ်းစားသည်။
(ဟောတိ၊ ၏)
ဣတိ၊ ဤသို့စဉ်းစား၍။
အဿ၊ ထိုအရိယသာဝကမှာ။
ဥဘယေနေဝ၊ (စီးပွားဥစ္စာကုန်ခန်းခြင်းနှင့်တိုးပွားခြင်းဟူသော)နှစ်မျိုးအားဖြင့်ပင်လျှင်။
အဝိပ္ပဋိသာရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
မေ၊ ငါသည်။
ဘောဂါ၊ စီးပွားဥစ္စာတို့ကို။
ဘုတ္တာ၊ သုံးဆောင်အပ်ကုန်ပြီ။
(ဘောဂေဟိ၊ စီးပွားဥစ္စာတို့ဖြင့်)
ဘစ္စာ၊ ကျွေးမွေးထိုက်သောမိဘသားမယားစသည်တို့ကို။
ဘတာ၊ ကျွေးမွေးအပ်ကုန်ပြီ။
အာပဒါသု၊ ဘေးရန်တို့ကို။
ဝိတိဏ္ဏာ၊ ကူးခပ်လွန်မြောက်အပ်ကုန်ပြီ။
ဥဒ္ဓဂ္ဂါ၊ အထက်အထက်နတ်ခြောက်ဘုံတို့၌ကံအကျိုးရှိသော။
ဝါ၊ အထက်အထက်နတ်ခြောက်ဘုံတို့၌အကျိုးပေးသော။
ဒက္ခိဏာ၊ အလှူဒါနကို။
ဒိန္နာ၊ ပေးလှူအပ်ပေပြီ။
အထော၊ ထိုမှတပါး။
ပဉ္စဗလီ၊ ငါးမျိုးသော ပေးလှူဖွယ်တို့ကို။
ကတာ၊ ပြုလုပ်အပ်ပြီးကုန်ပြီ။
သီလဝန္တော၊ သီလရှိကုန်သော။
သညတာ၊ ကိုယ်နှုတ်တို့မှမကောင်းမှုကိုတားဆီးစောင့်ရှောက်ကုန်သော။
ဗြဟ္မစာရယော၊ မြတ်သောအကျင့်ကိုကျင့်သောသူတော်ကောင်းတို့ကို။
ဥပဋ္ဌိတာ၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးအပ်ကုန်ပြီ။
ဃရံ၊ အိမ်၌။
အာဝသံ(အာဝသန္တော)၊ နေသော။
ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသည်။
ယဒတ္တံ၊ အကြင်အကျိုးငှာ။
(မိဘသားမယားစသည်တို့ကိုကျွေးမွေးခြင်းစသောအကြင်အကျိုးငှာ)
ဘောဂံ၊ စီးပွားဥစ္စာကို။
ဣစ္ဆေယျ၊ အလိုရှိရာ၏။
မေ၊ ငါသည်။
သော အတ္တော၊ ထိုအကျိုးကို။
(မိဘသားမယားစသည်တို့ကို ကျွေးမွေးခြင်းစသော ထိုအကျိုးကို)
အနုပ္ပတ္တော၊ ရောက်အပ်ရအပ်ပြီ။
အနနုတာပိယံ၊ နောင်တတဖန်မပူပန်စေနိုင်သောကုသိုလ်ကောင်းမှုကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီးပြီ။
မစ္စော၊ သတ္တဝါဟူသော။
နရော၊ လူသည်။
ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကို။
(မိဘ သားမယားစသည်တို့ကိုကျွေးမွေးခြင်း, ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုပြီးခြင်းဟူသောဤအကြောင်းကို)
အနုဿရံ(အနုဿရန္တော)၊ ထပ်တလဲလဲအမှတ်ရနေလျက်။
အရိယဓမ္မ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ငါးပါးသီလတရား၌။
ဌိတော၊ ရပ်တည်၏။
နံ(နရံ)၊ ထိုလူကို။
ဣဓေဝ၊ ဤယခုပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ပင်။
(ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိသူတော်ကောင်းတို့သည်)
ပသံသန္တိ၊ ချီးမွမ်းကြကုန်၏။
(သော နရော၊ အရိယဓမ္မ၌ရပ်တည်သောထိုလူသည်)
ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝသို့ပြောင်းရွှေ့သွား၍။
ဝါ၊ တမလွန်ဘဝသို့ပြောင်းရွှေ့သွားလသော်။
သဂ္ဂေ၊ နတ်ပြည်၌။
ပမောဒတိ၊ ဝမ်းမြောက်ရ၏။
ဝါ၊ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းချမ်းသာစွာနေထိုင်ရ၏။
ဣတိ(အဝေါစ) ပဌမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
သပ္ပုရိသော၊ သူတော်ကောင်းသည်။
ကုလေ၊ အမျိုး၌။
ဇာယမာနော၊ ဖြစ်ထွန်းလာလသော်။
ဗဟုနော၊ များစွာသော။
ဇနဿ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။
ဟိတာယ၊ စီးပွားအလို့ငှာ။
သုခါယ၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာချမ်းသာခြင်းငှာ။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
မာတာပိတူနံ၊ မိဘတို့၏။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။ပ။
ပုတ္တဒါရဿ၊ သားမယား၏။ပ။
ဒါသ ကမ္မကရ ပေါရိသဿ၊ ကျွန်,အခကြေးစားအလုပ်သမား,မှီခိုအသက်မွေးသူလူအပေါင်း၏။ပ။
မိတ္တာမစ္စာနံ၊ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတို့၏။ပ။
သမဏဗြာဟ္မဏာနံ၊ ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့၏။
ဝါ၊ ရဟန်းသူတော်ကောင်းတို့၏။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မဟာမေဃော၊ သည်းထန်စွာရွာသွန်းသောမိုးကြီးသည်။
သဗ္ဗသဿာနိ၊ အားလုံးသောကောက်ပင်တို့ကို။
သမ္ပာဒေန္တော၊ ပြည့်စုံစေလသော်။
ဗဟုနော၊ သော။ပ။
ဟောတိ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
သပ္ပုရိသော၊ သည်။ပ။
(ယော၊ အကြင်သူတော်ကောင်းသည်)
ဘောဂေ၊ စီးပွားဥစ္စာတို့ကို။
ပဋိပဇ္ဇ(ပဋိပဇ္ဇိတွာ)၊ ရှာဖွေသမှုပြုလုပ်၍။
[တနည်း-“ပဋိပဒံ(ပဋိပဇ္ဇန္တော)၊ ရှာဖွေသမှုပြုလုပ်လျက်ဟုသော်လည်းအနက်ဆို။
ဥပေန္ဒဝဇိရာဂါထာပါဒဖြစ်၍ဆန္ဒာနုရက္ခဏအကျိုးငှာ “ပဋိပဇ္ဇ”ဟု နိဂ္ဂဟိတ်ချေထားသည်ဟုကြံပါ]
ဗဟုန္နံ၊ များစွာသောပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဟိတော၊ စီးပွားကိုပြုကျင့်သူသည်။
(ဟောတိ၊ ၏)
ဓမ္မဂုတ္တံ၊ တရားကိုစောင့်ရှောက်သော။
တံ၊ ထိုသူတော်ကောင်းကို။
ဒေဝတာ၊ နတ်သည်။
ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်၏။
ဗဟုဿုတံ၊ များသောအကြားအမြင်ရှိသော။
ဝါ၊ များစွာကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်သောသုံးဖြာပိဋကတ် ပရိယတ်ရှိသော။
သီလဝတူပပဋံ၊ သီလအကျင့်နှင့်ပြည့်စုံသော။
ဓမ္မေ၊ သူတော်ကောင်းတရား၌။
ဌိတံ၊ တည်သော။
(တံ၊ ထိုသူတော်ကောင်းကို)
ကိတ္တိ၊ ကျော်ဇောမှုဂုဏ်သတင်းသည်။
န ဝိဇဟတိ၊ မစွန့်။
ဓမ္မဋ္ဌံ၊ (ကုသိုလ်ကမ္မပထ)တရား၌တည်သော။
သီလသမ္ပန္နံ၊ သီလနှင့်ပြည့်စုံသော။
သစ္စဝါဒိံ၊ မှန်ကန်သောစကားကိုပြောဆိုလေ့ရှိသော။
ဟိရီမနံ၊ မကောင်းမှုဒုစ္စရိတ်ရှက်သောသဘောနှင့်ယှဉ်တွဲသောစိတ်ရှိသော။
တံ၊ ထိုသူတော်ကောင်းကို။
ဇမ္ဗောနဒဿ၊ ဇမ္ဗူရစ်ရွှေစင်စစ်၏။
[တိကစာပိုဒ်(၆၄)လည်းကြည့်]
နေက္ခံ ဣဝ၊ တနိက္ခအလေးချိန်ရှိသောရွှေတုံးရွှေခဲလေးကဲ့သို့။
ကော၊ အဘယ်သူသည်။
နိန္ဒိတုံ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းငှာ။
အရဟတိ၊ ထိုက်အံ့နည်း။
နံ၊ ထိုသူတော်ကောင်းကို။
ဒေဝါပိ၊ နတ်တို့သည်လည်း။
ပသံသန္တိ၊ ချီးမွမ်းကြကုန်၏။
(သော၊ ထိုသူတော်ကောင်းကို)
ဗြဟ္မနာပိ၊ မဟာဗြဟ္မာသည်လည်း။
ပသံသိတော၊ ချီးကျူးအပ်၏။
ဣတိ(အဝေါစ) ဒုတိယံ။
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်ဒါယကာ။
လောကသ္မိံ၊ သတ္တလောက၌။
ပဉ္စ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့ကို။
ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်၏။
ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်၏။
မနာပါ၊ မြတ်နိုးအပ်ကုန်၏။
ဝါ၊ စိတ်နှလုံးသည်သက်ရောက်အပ်ကုန်၏။
ဒုလ္လဘာ၊ ခက်ခဲသဖြင့်ရအပ်ကုန်၏။
ဝါ၊ ရနိုင်ခဲကုန်၏။
ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ပဉ္စ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
(ဓမ္မာ၊ တရားတို့ကို။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သနည်း။
ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သနည်း။
မနာပါ၊ မြတ်နိုးအပ်ကုန်သနည်း။
ဒုလ္လဘာ၊ ခက်ခဲသဖြင့်ရအပ်ကုန်သနည်းဟူမူ။)
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်ဒါယကာ။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
အာယု၊ အသက်ကို။
ဝါ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကို။
ဣဋ္ဌော၊ အလိုရှိအပ်၏။
ကန္တော၊ နှစ်သက်အပ်၏။
မနာပေါ၊ မြတ်နိုးအပ်၏။
ဒုလ္လဘော၊ ၏။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ဝဏ္ဏော၊ ကိုယ်အဆင်းကို
ဣဋ္ဌော၊ ၏။ပ။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
သုခံ၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာချမ်းသာကို။
ဣဋ္ဌံ၊ အလိုရှိအပ်၏။ပ။
ယသော၊ အခြံအရံကို။ပ။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
သဂ္ဂါ၊ နတ်ပြည်တို့ကို။
ဝါ၊ လွန်စွာမြင့်မြတ်သောနတ်အဆင်းအာရုံစသောအကျိုးထူးတရားတို့ကို။
ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်၏။ပ။
ဒုလ္လဘာ၊ ကုန်၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ပဉ္စ၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့ကို။ပ။
ဒုလ္လဘာ၊ ကုန်၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ဣဋ္ဌာနံ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။
ကန္တာနံ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။
မနာပါနံ၊ မြတ်နိုးအပ်ကုန်သော။
ဒုလ္လဘာနံ၊ ရနိုင်ခဲကုန်သော။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
ဣမေသံ ဓမ္မာနံ၊ ဤတရားတို့ကို။
အာယာ စနဟေတု ဝါ၊ (ပေးပါကမ်းပါဟု)တောင်းခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်လည်းကောင်း။
ပတ္ထနာဟေတု ဝါ၊ တောင့်တခြင်းဆုတောင်းခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်လည်းကောင်း။
ပဋိလာဘံ၊ ရခြင်းကို။
(အဟံ၊ ငါသည်)
န ဝဒါမိ၊ မမိန့်ဆို။
ဂဟပတိ၊ ကာ။ပ။
ပတ္ထနာဟေတု ဝါ၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။
ပဋိလာဘော၊ ရခြင်းသည်။
အဘဝိဿ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ကော၊ အဘယ်သူသည်။
ကေန၊ အဘယ်တရားမှ။
ဟာယေထ၊ ယုတ်လျော့ရာတော့အံ့နည်း။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
အာယုကာမော၊ အသက်ကိုအလိုရှိသော။
ဝါ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကိုအလိုရှိသော။
အရိယသာဝကော၊ အရိယာဖြစ်သောတပည့်သည်။
ဝါ၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာအရိယာ၏တပည့်သည်။
အာယုံ၊ အသက်ကို။
ဝါ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကို။
အာယာစိတုံ ဝါ၊ တောင်းခြင်းငှာလည်းကောင်း။
ဝါ၊ တောင့်တခြင်းငှာလည်းကောင်း။
အဘိနန္ဒိတုံ ဝါ၊ နှစ်သက်နေခြင်းငှာလည်းကောင်း။
န ခေါ အရဟတိ၊ မထိုက်သည်သာ။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
အပိ၊ စင်စစ်ဧကန်အမှန်အားဖြင့်ကား။
အာယုကာမေန၊ သော။
အရိယသာဝကေန၊ သည်။
အာယုဿ၊ အသက်ရှည်ခြင်းဟူသော။
ဟေတု၊ အကြောင်းကြောင့်။
အာယုသံဝတ္တနိကာ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကိုဖြစ်စေတတ်သော။
ပဋိပဒါ၊ (ဒါနသီလစသော)ကုသိုလ်အကျင့်ကို။
ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗာ၊ ကျင့်သင့်ကျင့်ထိုက်၏။
ဝါ၊ ကျင့်ရမည်။
အဿ၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။
ဝါ၊ ထိုအရိယသာဝကမှာ။
အာယုသံဝတ္တနိကာ၊ သော။
ပဋိပဒါ၊ ဒါနသီလစသောကုသိုလ်အကျင့်ကို။
ဝါ၊ သည်။
ပဋိပန္နော၊ ကျင့်အပ်သည်။
(သမာနာ၊ ဖြစ်လသော်)
ဟိ၊ အမှန်တကယ်ပင်။
အာယုပဋိလာဘာယ၊ အသက်ကိုရခြင်းငှာ။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။
ဒိဗ္ဗဿ ဝါ၊ နတ်ပြည်၌လည်းဖြစ်သော။
မာနုဿ ဝါ၊ လူ၌လည်းဖြစ်သော။
အာယုဿ၊ အသက်ကို။
လာဘီ၊ ရခြင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
ဝဏ္ဏကာမော၊ ကိုယ်အဆင်းကိုအလိုရှိသော။
အရိယသာဝကော၊ သည်။
ဝဏ္ဏံ၊ ကိုယ်အဆင်းကို။ပ။
ဂဟပတိ၊ ကာ။
အပိ၊ စင်စစ်ဧကန်အမှန်အားဖြင့်ကား။
ဝဏ္ဏကာမေန၊ ကိုယ်အဆင်းကိုအလိုရှိသော။
အရိယသာဝကေန၊ သည်။
ဝဏ္ဏဿ၊ ကိုယ်အဆင်းဟူသော။
ဟေတု၊ အကြောင်းကြောင့်။
ဝဏ္ဏသံဝတ္တနိကာ၊ ကိုယ်အဆင်းကိုဖြစ်စေတတ်သော။ပ။
ဝဏ္ဏပဋိလာဘာယ၊ ကိုယ်အဆင်းကိုရခြင်းငှာ။ပ။
သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။
ဒိဗ္ဗဿ ဝါ၊ သော။
မာနုသဿဝါ၊ သော။
ဝဏ္ဏဿ၊ ကိုယ်အဆင်းကို။
လာဘီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။ပ။
သုခကာမော၊ ချမ်းသာကိုအလိုရှိသော။ပ။
သုခံ၊ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာကို။ပ။
ယသကာမော၊ အခြံအရံကိုအလိုရှိသော။ပ။
ယသံ၊ အခြံအရံကို။ပ။
ယသဿ၊ အခြံအရံဟူသော။
ဟေတု၊ အကြောင်းကြောင့်ပါ။
သဂ္ဂကာမော၊ နတ်ပြည်ကိုအလိုရှိသော။ပ။
သဂ္ဂံ၊ နတ်ပြည်ကို။ပ။
သဂ္ဂါနံ၊ နတ်ပြည်တို့ဟူသော။
ဝါ၊ လွန်စွာမြင့်မြတ်သောနတ်အဆင်းအာရုံစသောအကျိုးထူးတရားတို့ဟူသော။
ဟေတု၊ အကြောင်းကြောင့်။
သဂ္ဂသံဝတ္တ နိကာ၊ နတ်ပြည်၌ပဋိသန္ဓေအကျိုးကိုဖြစ်စေတတ်သော။
ပဋိပဒါ၊ ဒါနသီလစသော ကုသိုလ်အကျင့်ကို။ပ။
သဂ္ဂပဋိလာဘာယ၊ နတ်ပြည်၌ပဋိသန္ဓေအကျိုးကိုရခြင်းငှာ။
ဝါ၊ လွန်စွာမြင့်မြတ်သောနတ်အဆင်းအာရုံစသောအကျိုးထူးတရားတို့ကိုရခြင်းငှာ။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။
သဂ္ဂါနံ၊ နတ်ပြည်တို့ကို။
ဝါ၊ လွန်စွာမြင့်မြတ်သောနတ်အဆင်းအာရုံစသောအကျိုးထူးတရားတို့ကို။
လာဘီ၊ ရခြင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
အာယုံ၁။ “အာယုံ ဝဏ္ဏ။ပ။ သမ္ပရာယိကော" တိုင်အောင် ဂါထာတို့ကို လွယ်ကူ အောင် ဂါထာအစဉ်အတိုင်းပင် နိဿယခန်းအနက်ပြန်ဆိုထားပါသည်“အာယုံ ဝဏ္ဏ။ပ။ အပရာပရာ ဟူသော ပဌမဂါထာကို အကျိုးဝါကျပြုလုပ်၍ နောက်ဆုံး၌ ထားကာ (အဋ္ဌကထာဋီကာအဖွင့်အတိုင်းထိုသုံးဂါထာကို အနက်ပြန်ဆိုလိုလျှင်-
(ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်) ပဏ္ဍိတာ= (ဘုရားအစရှိသော) ပညာရှိတို့သည်အပ္ပမာဒံ= မမေ့မလျော့ခြင်းကို၊ ပသံသန္တိ= ချီးမွမ်းတော်မူကြကုန်၏(တသ္မာ စ= ထိုသို့ချီးမွမ်းတော်မူကြကုန်သည် အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ယသ္မားအဖြင့် ကြောင့်) ပုညကိရိယာသု= ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌၊ အပ္ပမတ္တော= မမေ့လျော့သော၊ ပဏ္ဍိတော= ပညာရှိသည်၊ ဒိန္တေ ဓမ္မေ= ယခုမျက်မှောက်ဘဝ၌၊ ယော အက္ကော စ= အကြင် အကျိုးစီးပွားသည်လည်းကောင်း၊ သမ္ပရာယိကော= တမလွန်ဘဝ၌ဖြစ်သော၊ ယော အတ္ထော စ= သည်လည်းကောင်း(အတ္ထိ= ရှိ၏) ဥဘော= နှစ်မျိုးကုန်သော၊ တေ အတ္ထေ= ထိုအကျိုးစီးပွားတို့ကို၊ အဓိဂဏှာတိ= ရယူ၏(တသ္မာ စ= ထိုသို့ မျက်မှောက်တမလွန် နှစ်တန်သော အကျိုးစီးပွားတို့ကို ရယူသည်အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း) အာယုံ= အသက်ရှည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဝဏ္ဏံ= အဆင်းလှခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ယသံ= ကိုလည်းကောင်း။ပ။ အပရာပရာ= ကုန်သော၊ ရတိယော= တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ပတ္ထယာနေန= တောင့်တသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊(အပ္ပမာဒေါဝ= ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌ မမေ့လျော့မှု သတိတရားကိုသာလျှင်၊ ကာတဗ္ဗော= ပြုသင့် ဖြစ်စေသင့်၏၊ ဝါ= ပြုရ ဖြစ်စေရမည်
ပုရိမသ္မိံ အတ္ထဝိကပွေ "ပုညကိရိယာသူ"တိ ပဒဿ "အပ္ပမတ္တော"တိ ဣမိနာ သမ္ဗန္ဓော။ ယသ္မာ ပဏ္ဍိတာ အပ္ပမာဒံ ပသံသန္တိယသ္မာ စ ပုညကိရိယာသု အပ္ပမတ္တော ဥဘော အတ္ထ အဓိဂတော ဟောတိတသ္မာ အာယုအာဒိနိ ပတ္ထယန္တေန အပ္ပမာဒေါဝ ကာတဗ္ဗော။သံယုတ်ဋီကာ(ပ-၁၈၇)နှင့် ဤသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ၊၂ဝ။
(တနည်း)ပဏ္ဍိတာ၊ (ဘုရားအစရှိသော) ပညာရှိတို့သည်၊ ပုညကိရိယာသု= တို့၌၊ အပ္ပမာဒံ= ကို၊ ပသံသန္တိ= ၏၊ (ကသ္မာ= အဘယ်ကြောင့်၊ ပသံသန္တိ= နည်းဟူမူ၊ ယသ္မာ= ကြောင့်) အပ္ပမတ္တော= ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌ မမေ့မလျော့သော၊ ပဏ္ဍိတော= ပညာရှိသည်၊ ဒိဋ္ဌေ ဓမ္မ= ၌၊ ယော အတ္ထော စ= လည်းကောင်း၊ သမ္ပရာယိကော= သော၊ ယော အတ္ထော စ= လည်းကောင်း၊ (အတ္ထိ) ဥဘော= ကုန်သော၊ တေ အတ္ထ= တို့ကို၊ အဓိဂဏှာတိ= ၏၊ (တသ္မာ= ထိုသို့ မျက်မှောက် တမလွန် နှစ်တန်သော အကျိုးစီးပွားကို ရယူသည်အဖြစ်ကြောင့်၊ အပ္ပမာဒံ= ကို၊ ပသံသန္တိ= ကုန်၏၊ တသ္မာ= ထိုသို့ ကုသိုလ် ကောင်းမှုတို့၌ မမေ့မလျော့ခြင်းကို ပညာရှိတို့ ချီးမွမ်းတော်မူကြကုန်သည် အဖြစ် ကြောင့်) အာယုံ= ကိုလည်းကောင်း၊ ဝဏ္ဏံ= လည်းကောင်း။ပ။ ပတ္တယာနေန= သည်၊ (အပ္ပမာဒေါဝ= လျှင်၊ ကာတဗ္ဗော= ၏) နိဿယခန်း၌ ဤနောက်နည်းကို ရေးထားသည်]။
ယသ္မာ ဝါ ပုညကိရိယာသု ပဏ္ဍိတာ အပ္ပမာဒံ ပသံသန္တိ၊ တသ္မာ အာယုအာဒီနိ ပတ္ထယန္တေန အပ္ပမာဒေါဝ ကာတဗ္ဗော။ သံယုတ်အဋ္ဌကထာ၊ ပ-၁၄၃။
ဒုတိယသ္မိံ အတ္ထဝိကပ္ပ-ပဏ္ဍိတာ အပ္ပမာဒံ ပသံသန္တိ၊ ကတ္ထာတိ? ပုညကိရိယာသုကသ္မာတိ စေ? ယသ္မာ အပ္ပမတ္တော ဥဘော အတ္ထ အဓိဂ္ဂဏှာတိ ပဏ္ဍိတော၊ တသ္မာတိ အတ္ထောဋီကာများ။ ထို့နောက် “အတ္ထာဘိသမယာ။ပ။ ပဝုစ္စတိ"ကို ဆက်လက်၍ အနက်ဆိုပါ။ ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏံ၊ ရုပ်အဆင်းလှခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ယသံ၊ အခြံအရံပရိသတ်ပေါများခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ကိတ္တိံ၊ ကျော်စောခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သဂ္ဂံ၊ နတ်ပြည်ကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ နတ်ပြည်၌ဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ လွန်စွာမြင့်မြတ်သောနတ်အဆင်းအာရုံစသောအကျိုးထူးတရားကိုလည်းကောင်း။ ဥစ္စာကုလီနတံ၊ မြင့်မြတ်သောအမျိုးရှိသည်အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
(ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်) ပဏ္ဍိတာ= (ဘုရားအစရှိသော) ပညာရှိတို့သည်အပ္ပမာဒံ= မမေ့မလျော့ခြင်းကို၊ ပသံသန္တိ= ချီးမွမ်းတော်မူကြကုန်၏(တသ္မာ စ= ထိုသို့ချီးမွမ်းတော်မူကြကုန်သည် အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ယသ္မားအဖြင့် ကြောင့်) ပုညကိရိယာသု= ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌၊ အပ္ပမတ္တော= မမေ့လျော့သော၊ ပဏ္ဍိတော= ပညာရှိသည်၊ ဒိန္တေ ဓမ္မေ= ယခုမျက်မှောက်ဘဝ၌၊ ယော အက္ကော စ= အကြင် အကျိုးစီးပွားသည်လည်းကောင်း၊ သမ္ပရာယိကော= တမလွန်ဘဝ၌ဖြစ်သော၊ ယော အတ္ထော စ= သည်လည်းကောင်း(အတ္ထိ= ရှိ၏) ဥဘော= နှစ်မျိုးကုန်သော၊ တေ အတ္ထေ= ထိုအကျိုးစီးပွားတို့ကို၊ အဓိဂဏှာတိ= ရယူ၏(တသ္မာ စ= ထိုသို့ မျက်မှောက်တမလွန် နှစ်တန်သော အကျိုးစီးပွားတို့ကို ရယူသည်အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း) အာယုံ= အသက်ရှည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဝဏ္ဏံ= အဆင်းလှခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ယသံ= ကိုလည်းကောင်း။ပ။ အပရာပရာ= ကုန်သော၊ ရတိယော= တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ပတ္ထယာနေန= တောင့်တသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊(အပ္ပမာဒေါဝ= ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌ မမေ့လျော့မှု သတိတရားကိုသာလျှင်၊ ကာတဗ္ဗော= ပြုသင့် ဖြစ်စေသင့်၏၊ ဝါ= ပြုရ ဖြစ်စေရမည်
ပုရိမသ္မိံ အတ္ထဝိကပွေ "ပုညကိရိယာသူ"တိ ပဒဿ "အပ္ပမတ္တော"တိ ဣမိနာ သမ္ဗန္ဓော။ ယသ္မာ ပဏ္ဍိတာ အပ္ပမာဒံ ပသံသန္တိယသ္မာ စ ပုညကိရိယာသု အပ္ပမတ္တော ဥဘော အတ္ထ အဓိဂတော ဟောတိတသ္မာ အာယုအာဒိနိ ပတ္ထယန္တေန အပ္ပမာဒေါဝ ကာတဗ္ဗော။သံယုတ်ဋီကာ(ပ-၁၈၇)နှင့် ဤသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ၊၂ဝ။
(တနည်း)ပဏ္ဍိတာ၊ (ဘုရားအစရှိသော) ပညာရှိတို့သည်၊ ပုညကိရိယာသု= တို့၌၊ အပ္ပမာဒံ= ကို၊ ပသံသန္တိ= ၏၊ (ကသ္မာ= အဘယ်ကြောင့်၊ ပသံသန္တိ= နည်းဟူမူ၊ ယသ္မာ= ကြောင့်) အပ္ပမတ္တော= ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌ မမေ့မလျော့သော၊ ပဏ္ဍိတော= ပညာရှိသည်၊ ဒိဋ္ဌေ ဓမ္မ= ၌၊ ယော အတ္ထော စ= လည်းကောင်း၊ သမ္ပရာယိကော= သော၊ ယော အတ္ထော စ= လည်းကောင်း၊ (အတ္ထိ) ဥဘော= ကုန်သော၊ တေ အတ္ထ= တို့ကို၊ အဓိဂဏှာတိ= ၏၊ (တသ္မာ= ထိုသို့ မျက်မှောက် တမလွန် နှစ်တန်သော အကျိုးစီးပွားကို ရယူသည်အဖြစ်ကြောင့်၊ အပ္ပမာဒံ= ကို၊ ပသံသန္တိ= ကုန်၏၊ တသ္မာ= ထိုသို့ ကုသိုလ် ကောင်းမှုတို့၌ မမေ့မလျော့ခြင်းကို ပညာရှိတို့ ချီးမွမ်းတော်မူကြကုန်သည် အဖြစ် ကြောင့်) အာယုံ= ကိုလည်းကောင်း၊ ဝဏ္ဏံ= လည်းကောင်း။ပ။ ပတ္တယာနေန= သည်၊ (အပ္ပမာဒေါဝ= လျှင်၊ ကာတဗ္ဗော= ၏) နိဿယခန်း၌ ဤနောက်နည်းကို ရေးထားသည်]။
ယသ္မာ ဝါ ပုညကိရိယာသု ပဏ္ဍိတာ အပ္ပမာဒံ ပသံသန္တိ၊ တသ္မာ အာယုအာဒီနိ ပတ္ထယန္တေန အပ္ပမာဒေါဝ ကာတဗ္ဗော။ သံယုတ်အဋ္ဌကထာ၊ ပ-၁၄၃။
ဒုတိယသ္မိံ အတ္ထဝိကပ္ပ-ပဏ္ဍိတာ အပ္ပမာဒံ ပသံသန္တိ၊ ကတ္ထာတိ? ပုညကိရိယာသုကသ္မာတိ စေ? ယသ္မာ အပ္ပမတ္တော ဥဘော အတ္ထ အဓိဂ္ဂဏှာတိ ပဏ္ဍိတော၊ တသ္မာတိ အတ္ထောဋီကာများ။ ထို့နောက် “အတ္ထာဘိသမယာ။ပ။ ပဝုစ္စတိ"ကို ဆက်လက်၍ အနက်ဆိုပါ။ ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏံ၊ ရုပ်အဆင်းလှခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ယသံ၊ အခြံအရံပရိသတ်ပေါများခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ကိတ္တိံ၊ ကျော်စောခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သဂ္ဂံ၊ နတ်ပြည်ကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ နတ်ပြည်၌ဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ လွန်စွာမြင့်မြတ်သောနတ်အဆင်းအာရုံစသောအကျိုးထူးတရားကိုလည်းကောင်း။ ဥစ္စာကုလီနတံ၊ မြင့်မြတ်သောအမျိုးရှိသည်အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
ဥဠာရာ၊ မြတ်ကုန်သော။
အပရာပရာ၊ အမျိုးမျိုးကုန်သော။
ရတိယော၊ ပျော်ရွှင်မှုတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ပျော်ရွှင်ဖွယ်အာရုံတို့ကိုလည်းကောင်း။
ပတ္ထယာနေန၊ တောင့်တသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(အပ္ပမာဒေါ၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌မမေ့မလျော့မှုသတိတရားကို။
ကာတဗ္ဗော၊ ပြုသင့်ဖြစ်စေသင့်၏)။
ပဏ္ဍိတာ၊ (ဘုရားအစရှိသော)ပညာရှိသူတော်ကောင်းတို့သည်။
ပုည ကိရိယာသု၊ (ဒါနသီလစသော) ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌။
အပ္ပမာဒံ၊ မမေ့လျော့ခြင်းကို။
ပသံသန္တိ၊ ချီးမွမ်းတော်မူကြကုန်၏။
(ကသာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
ပသံသန္တိ၊ ချီးမွမ်းတော်မူကြကုန်သနည်းဟူမူ။
ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်)
အပ္ပမတ္တော၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌မမေ့လျော့သော။
ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသည်။
[အဓိဂဏှာတိ ၌စပ်]
ဒိဋ္ဌေ ဓမ္မေ၊ ယခုမျက်မှောက်ဘဝ၌။
ယော အတ္ထော စ၊ အကြင်အကျိုးစီးပွားသည်လည်းကောင်း။
သမ္ပရာယိကော၊ တမလွန်ဘဝ၌ဖြစ်သော။
ယော အတ္ထောစ၊ အကြင်အကျိုးစီးပွားသည်လည်းကောင်း။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)
ဥဘော၊ နှစ်မျိုးကုန်သော။
တေ အတ္ထ၊ ထိုအကျိုးစီးပွားတို့ကို။
အဓိဂဏှာတိ၊ ရယူ၏။
(တသ္မာ၊ ထိုသို့အကျိုးစီးပွားနှစ်ပါးတို့ကိုရသည်အဖြစ်ကြောင့်။
ပသံသန္တိ၊ ချီးမွမ်းတော်မူကြကုန်၏)
အတ္ထာဘိသမယာ၊ (ပစ္စုပ္ပန်တမလွန်) နှစ်တန်သောအကျိုးစီးပွားကိုရခြင်းကြောင့်။
ဓီရော၊ ပညာဖြင့်ယူတတ်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို။
[ဓိယာ ပညာယ ရာတိ ဂဏှာတီတိ ဓီရော]
ပဏ္ဍိတောတိ၊ ပညာရှိဟူ၍။
ပဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဣတိ (အဝေါစ) တတိယံ။
[စာမျက်နှာ (၇၅)လည်းကြည့်]
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။
နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကိုကောင်းမွန်စွာပြင်ဝတ်၍။
ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
ဝါ၊ ကိုင်ဆောင်ခြုံရုံ၍။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဝေသာလိကဿ၊ ဝေသာလီမြို့သားဖြစ်သော။
ဥဂ္ဂဿ၊ ဥဂ္ဂမည်သော။
(ဂုဏ်တို့ဖြင့် ပြန့်တက်ကျော်ကြားထင်ရှားသည်အဖြစ်ကြောင့်ဥဂ္ဂမည်သော)
ဂဟပတိနော၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်၏။
နိဝေသနံ၊ အိမ်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)
တေန၊ ထိုဥဂ္ဂသူကြွယ်၏အိမ်ရှိရာအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွားတော်မူပြီ။
ဝါ၊ ကြွရောက်လာတော်မူပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကြွသွားတော်မူပြီး၍။
ဝါ၊ ကြွရောက်လာတော်မူပြီး၍။
ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။
အာသနေ၊ နေရာ၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေတော်မူပြီ။
အထ ခေါ၊ (မြတ်စွာဘုရားထိုင်နေတော်မူရာ)ထိုအခါ၌။
ဝေသာလိကော၊ သော။
ဥဂ္ဂေါ၊ ဥဂ္ဂမည်သော။
ဂဟပတိ၊ သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
(အတ္ထိ) တေန၊ မြတ်စွာဘုရားရှိတော်မူရာထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ရောက်လာပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ပ။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
“မနာပဒါယီ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းသောအရာဝတ္ထုကိုလှူဒါန်းသောသူသည်။
မနာပံ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို။
လဘတေ၊ ရ၏။”
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ဧတံ၊ ဤတရားစကားတော်ကို။
(မယာ၊ တပည့်တော်သည်)
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်တော်၌။
သုတံ၊ ကြားနာမှတ်သားထားအပ်ပါပြီ။
သမ္မုခါ၊ ၌။
ပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ သင်ယူမှတ်သားထားအပ်ပါပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ တပည့်တော်၏။
သာလပုပ္ဖကံ၊ အင်ကြင်းပန်းပွင့်နှင့်တူသော။
ခါဒနီယံ၊ ခဲဖွယ်သည်။
(စတုမဓူနှင့်ရောစပ်ထားအပ်သောသလေးဆန်မှုန့်ခဲဖွယ်သည်)
မနာပံ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းလှပါ၏။
ဘဂဝါ၊ သည်။
အနုကမ္မံ၊ ငဲ့ညှာထောက်ထားသနားမှုကို။
ဥပါဒါယ၊ အကြောင်းပြု၍။
မေ၊ တပည့်တော်၏။
တံ၊ ထိုအင်ကြင်းပန်းမုန့်ခဲဖွယ်ကို။
ပဋိဂ္ဂဏှာတု၊ ခံယူတော်မူပါ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)
ဘဂဝါ၊ သည်။
အနုကမ္မံ၊ ကို။
ဥပါဒါယ၊ ၍။
ပဋိဂ္ဂဟေသိ၊ ခံယူတော်မူပြီ။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ တပည့်တော်၏။
သမ္ပန္နကောလကံ၊ ချိုမြိန်ကောင်းမြတ်သောဆီးသီးပါရှိသော။
သူကရမံသံ၊ ဝက်ပျိုသားဟင်းသည်။
(ဇီရာ အစရှိသော ပစ္စည်းတို့ဖြင့်ရောစပ်ချက်ထားအပ်သောတနှစ်သားအရွယ်ရှိဝက်ပျိုသားဟင်းသည်)
မနာပံ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းပါ၏။
ဘဂဝါ၊ သည်။
အနုကမ္မံ၊ ကို။
ဥပါဒါယ၊ ၍။
မေ၊ ၏။
တံ၊ ထိုဝက်ပျိုသားဟင်းကို။
ပဋိဂ္ဂဏှာတု၊ ပါ။
ဣတိ(အဝေါစ)။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ ၏။
နိဗ္ဗတ္တတေလကံ၊ ဝေ့တက်ပျံထွက်စေအပ်သောဆီရှိသော။
နာလိယာသာကံ၊ ကန်စွန်းရွက်ကြော်သည်။
(သလေးဆန်မှုန့်ဖြင့်နယ်၍ဇီရာစသည်နှင့်စတုမဓူတို့ဖြင့်ရောစပ်လျက်ထောပတ်ဖြင့်ကြော်ချက်ထားအပ်သောကန်စွန်းရွက်ဟင်းသည်)
မနာပံ၊ ၏။ပ။
တံ၊ ထိုကန်စွန်းရွက်ဆီပျံကြော်ဟင်းကို။
ပဋိဂ္ဂဏှာတု၊ ပါ။
[“နာလိယာ၊ ကန်စွန်း”ဟု ဆရာအစဉ်အဆက်မြန်မာပြန်တော်မူကြသည်။“နာလိယာ”ဟုဣတ္ထိလိင် အာကာရန္တပါဌ်ရှိရမည်ဟုဝိသုဒ္ဓါရုံပိဋက အဘိဓာန်၌မိန့်ဆို၏]။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ ၏။
ဝိစိတကာဠကော၊ ရွေးကောက်ဖယ်ထုတ်အပ်ပြီးသောမည်းနက်သောဆန်လုံးခဲလုံးစသည်ရှိသော။
ဝါ၊ မည်းနက်သောဆန်လုံးခဲလုံးစသည်ကိုရွေးကောက်ဖယ်ထုတ်ပြီးသော။
အနေကသူပေါ၊ များစွာသောပဲဟင်းရှိသော။
အနေကဗျဉ္ဇနော၊ များစွာသောအသားဟင်းပါရှိသော။
သာလီနံ၊ သလေးဆန်တို့၏။
သြဒနော၊ ဆွမ်းသည်။
မနာပေါ၊ ၏။ပ။
တံ၊ ထိုသလေးဆွမ်းကို။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ ၏။
ကာသိကာနိ၊ ကာသိတိုင်းပြည်၌ဖြစ်ကုန်သော။
ဝတ္ထာနိ၊ အဝတ်တို့သည်။
မနာပါနိ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းလှပါကုန်၏။ပ။
တာနိ၊ ထိုကာသိတိုင်းဖြစ်အဝတ်တို့ကို။
ပဋိဂ္ဂဏှာတု၊ ပါ။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ တပည့်တော်၏။
ဂေါနကတ္တတော
၁။ “ဂေါနကတ္ထတော ပစ္စတ္ထရဏော”စသည်ဖြင့် အတ္ထတ ပုဒ်ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ပလ္လင်္ကပုဒ်ကဲ့သို့ ပုလ္လင်ဖြင့်လည်းကောင်း ပြထားသောကြောင့် ဂေါနကတ္ထတောစသော (၅) ပုဒ်တို့သည် ပလ္လင်္ကပုဒ်၏ ဝိသေသနချည်းတည်း၊ သို့သော် ထိုပလ္လင်္က၏အပေါ်၌ ဂေါနက စသော အခင်းအားလုံး တပြိုင်နက် ထပ်ဆင့်ခင်းထားသည်ဟုကားအဓိပ္ပာယ် မယူရတပည့်တော်၏ ဂေါနက စသော အခင်းလေးမျိုးနှင့် နီမြန်းသော ခြေအုံး ခေါင်းအုံး နှစ်လုံးတို့နှင့်တကွ ပလ္လင်္က (အိပ်ခုတင်)သည် မနာပဖြစ်ပါ၏”ဟု လျှောက် ထားခြင်းဖြစ်၏၊ ဤစာသွားမျိုးကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၃၅) ဟတ္ထကသုတ်နှင့် ဒီ မဟာသုဒဿနသုတ်(နှာ၊ ၁၅၃)တို့၌လည်းရှိ၏၊ တိကနိပါတ် စာပိုဒ် (၆၄) ဝေနာဂပုရသုတ်ဒုအကြိမ်ရိုက် ပထမတွဲနှာ(၄၁၈-စည်)၌လည်း ရေးခဲ့ပြီ။
၊ လက်လေးသစ်ထက်ရှည်သောအမွေးရှိသောကော်ဇောနက်ကြီးဖြင့်လည်းခင်းထားအပ်သောပန်းပြောက်ခြယ်အပ်သောသားမွေးအခင်းဖြင့်လည်း။
ပဋလိကတ္ထတော၊ အားလုံးစုံခင်းထားအပ်သော။
ကဒလိမိဂပဝရပစ္စတ္ထရဏော၊ ဝံပိုင်မည်သောသားကောင်၏အရေဖြင့်ပြီးသောမြတ်သောအခင်းဖြင့်လည်းခင်းထားအပ်သော။
သဥတ္တရစ္ဆဒေါ၊ နီမြန်းသောအိပ်ရာလွှမ်းအခင်းနှင့်လည်းတကွဖြစ်သော။
ဥဘတောလောဟိ တကူပဓာနော၊ ခြေရင်းခေါင်းရင်းနှစ်ဖက်တို့၌နီမြန်းသောခြေအုံးခေါင်းအုံးနှစ်လုံးရှိသော။
ပလ္လင်္ကော၊ အိပ်ခုတင်သည်။
မနာပေါ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းပါ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
အပိစ၊ ထိုသို့ပင်မနာပဖြစ်ပါသော်လည်း။
"ဧတံ၊ ထိုဂေါနကစသည်နှင့်တကွသောအိပ်ခုတင်သည်။
ဘဂ၀တော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
န ကပ္ပတိ၊ မအပ်။”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧတံ၊ ထိုမအပ်စပ်သည်အဖြစ်ကို။
မယံပိ၊ တပည့်တော်တို့သည်လည်း။
ဇာနာမ၊ သိပါကုန်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ ၏။
ဣဒံ စန္ဒနဖလကံ၊ ဤစန္ဒကူးသားအပြားသည်။
အဓိကသတသဟဿံ၊ တသိန်းထက်ကျော်လွန်သောအဖိုးငွေကို။
ဝါ၊ တန်ဖိုးငွေတသိန်းကျော်။
အဂ္ဃတိ၊ ထိုက်တန်ပါ၏။
ဘဂဝါ၊ သည်။
အနုကမ္ပံ၊ ကို။
ဥပါဒါယ၊ ၍။
မေ၊ ၏။
တံ၊ ထိုစန္ဒကူးသစ်သားပြားကို။
ပဋိဂ္ဂဏှာတု၊ ခံယူတော်မူပါ။
ဣတိ(အဝေါစ)။ပ။
အထခေါ၊ အလှူခံတော်မူပြီးရာထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဝေသာလိကံ၊ ဝေသာလီမြို့သားဖြစ်သော။
ဥက္ကံ၊ ဥဂ္ဂမည်သော။
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်ကို။
ဣမိနာ အနုမောဒနီယေန၊ ဤဝမ်းမြောက်ကြောင်းတရားစကားဖြင့်။
အနုမောဒိ၊ ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်မိန့်မြွက်တော်မူပြီ။
မနာပဒါယီ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ပစ္စည်းဝတ္ထုကိုလှူဒါန်းသောသူသည်။
မနာပံ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်အကျိုးတရားကို။
လဘတေ၊ ရ၏။
ယော(သပ္ပုရိသော)၊ အကြင်သူတော်ကောင်းသည်။
ဥဇ္ဇုဘူတေသု၊ (ကိုယ်နှုတ်စိတ်တို့ဖြင့်) ကောက်ကျစ်မှုကင်းဖြောင့်စင်းသူဖြစ်သောရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။
ဝါ၊ တို့အား။
အစ္ဆာဒနံ၊ အ၀တ်သင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း။
သယနံ၊ အိပ်ရာနေရာကျောင်းကိုလည်းကောင်း။
အန္နပါနံ၊ ဆွမ်းနှင့်အဇ္ဈေ်ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ စားဖွယ်သောက်ဖွယ်ကိုလည်းကောင်း။
နာနပ္ပကာရာနိ၊ အမျိုးမျိုးအစားစားများစွာကုန်သော။
ပစ္စယာနိ စ၊ ပစ္စည်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဆန္ဒသာ၊ မြတ်နိုးကြည်ညိုလိုလိုလားလားအားဖြင့်။
ဒဒါတိ၊ ပေးလှူ၏။
(ယေန သပ္ပုရိသေန၊ အကြင်သူတော်ကောင်းသည်)
အရဟန္တေ၊ ရဟန္တာအရှင်မြတ်တို့။
ခေတ္တူပမေ၊ ကုသိုလ်ကောင်းမျိုးစေ့စု၏ကြီးထုမြင့်မားဖွံ့ထွားပေါက်ရောက်ရာလယ်ယာမြေကောင်းဥပမာရှိကုန်၏ဟူ၍။
ဝိဒိတွာ၊ သိနားလည်၍။
(မနာကံ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ပစ္စည်းဝတ္ထုကို)
စတ္တဉ္စ၊ စွန့်ကြဲလှူဒါန်းလည်းစွန့်ကြဲလှူဒါန်းအပ်ပြီ။
မုတ္တဉ္စ၊ တွယ်တာမှုကင်းရှင်းလင်းစွာလည်းစွန့်လွှတ်အပ်ပြီ။
အနဂ္ဂဟီတံ စ၊ ငဲ့ကွက်ခင်မင်စိတ်အစဉ်ဖြင့်အမျှင်မပြတ်မယူငင်လည်းမယူငင်အပ်။
[အနဂ္ဂဟိတံ-ဟူသော သီ။ သျာစာမူအတိုင်းအာဥပသာရဖြင့် “န+အာ+ဂဟိတံ”ဟုပုဒ်ဖြတ်။ န၌ ဥသရဖြင့် အနုဂ္ဂဟိတံဟုရှိသည်ကားမကောင်း]
မနာပဒါယီ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ပစ္စည်းဝတ္ထုကိုလှူဒါန်းသော။
သော သပ္ပုရိသော၊ ထိုသူတော်ကောင်းသည်။
ဒုစ္စဇံ၊ အများလူသူစွန့်လှူနိုင်ခဲသောပစ္စည်းဝတ္ထုကို။
စဇိတွာ၊ စွန့်လှူပြီး၍။
ဝါ၊ စွန့်လှူခြင်းကြောင့်။
မနာပံ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို။
လဘတေ၊ ရ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အနုမောဒိ၊ ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်မိန့်မြွက်တော်မူပြီ)။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။ပ။
အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်မိန့်မြွက်တော်မူပြီး၍။
အာသနာ၊ ထိုင်နေရာမှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထတော်မူ၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲခွာကြွသွားတော်မူပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
ဝေသာလိကော၊ ဝေသာလီမြို့သားဖြစ်သော။
ဥဂ္ဂေါ၊ သော။
ဂဟပတိ၊ သည်။
အပရေန၊ တပါးသော။
သမယေန၊ အခါ၌။
ကာလံ၊ ကွယ်လွန်ခြင်းကို။
အကာသိ၊ ပြုပြီ။
စ၊ ဆိုဖွယ်ရှိသေးသည်ကား။
ကာလင်္ကတော၊ ကွယ်လွန်ပြီးသော။
ဝေသာလိကော၊ သော။
ဥဂ္ဂေါ၊ သော။
ဂဟပတိ၊ သည်။
အညတရံ၊ တခုသော။
မနောမယံ၊ ဈာန်စိတ်ကြောင့်ဖြစ်သော။
ကာယံ၊ သုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာအပေါင်းသို့။
ဥပပဇ္ဇိ၊ လားရောက်ပြီ။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
(ဥဂ္ဂသူကြွယ်၏ သုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာအပေါင်းသို့ လားရောက်ရာထိုအခါ၌)
ဘဂဝါ၊ သည်။ပ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဥဂ္ဂေါ၊ ဥဂ္ဂမည်သော။
ဒေဝပုတ္တော၊ နတ်သားသည်။
ဝါ၊ ဗြဟ္မာသည်။
အဘိက္ကန္တာယ၊ ညဉ့်ဦးယာမ်ကိုကျော်လွန်ပြီးသော။
ဝါ၊ အလွန်နှစ်သက်အပ်ကောင်းမြတ်သော။
ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်သန်းခေါင်၌။
ဝါ၊ ညဉ့်အလယ်ပိုင်းမဇ္ဈိမယာမ်၌။
အဘိက္ကန္တပဝဏ္ဏော၊ အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်တင့်တယ်သောကိုယ်အရေအဆင်းအရောင်ရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
ကေ၀လကပ္ပံ၊ ပတ်လည်ဝန်းကျင်ကုန်စင်အောင်။
ဝါ၊ အားလုံးလောက်နီးနီးဖြစ်သော။
[ဒုတိယအကြိမ်ရိုက်နှိပ်သော ပထမတွဲ နိဿယ။နှာ-၅၉၇။ ၅၉၈။ တိကနိပါတ်စာပိုဒ်(၁၂၈)ဟတ္ထကသုတ်၌လည်းကြည့်ပါ]
ဇေတဝနံ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်ကို။
သြဘာသေတွာ၊ (ကိုယ်အရောင်တန်ဆာရောင်တို့ဖြင့်)ထွန်းလင်းစေ၍။ပ။
အဋ္ဌာသိ၊ ရပ်ပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
ဌိတံ၊ ရပ်နေသော။
ဥဂ္ဂံ၊ ဥဂ္ဂမည်သော။
ဒေဝပုတ္တံ၊ ကို။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဥဂ္ဂ၊ ဥဂ္ဂ။
ကစ္စိ၊ အဘယ်သို့နည်း။
ဝါ၊ ဘယ့်နှယ်လဲ။
တေ၊ သင့်မှာ။
ယထာဓိပ္ပါယော၊ အလိုဆန္ဒအားလျော်သည်။
ဝါ၊ အလိုဆန္ဒအတိုင်းပြည့်စုံသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏လော)
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးမားမြတ်စွာဘုရား။
တဂ္ဃ၊ အမှန်တကယ်ပင်။
မေ၊ တပည့်တော်မှာ။
ယထာဓိပ္ပါယော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါ၏)
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ)
အထခေါ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဥဒ္ဓံ၊ သော။
ဒေဝပုတ္တံ၊ ကို။
ဂါထာဟိ၊ ဂါထာတို့ဖြင့်။
အဇ္ဈဘာသိ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဇ္ဈဘာသိ၊ မိန့်ကြားတော်မူသနည်းဟူမူ)။
မနာပဒါယီ၊ သည်။
မနာပံ၊ ကို။
လဘတေ၊ ရ၏။
အဂ္ဂဿ၊ မြတ်သောအရာဝတ္ထုကို။
ဒါတာ၊ ပေးလှူသောသူသည်။
ပုန၊ အတုံ့အပြန်တဖန်အားဖြင့်။
အဂ္ဂံ၊ မြတ်သောအကျိုးကိုလဘတေ=ရ၏။
ဝရဿ၊ တောင့်တအပ်ကောင်းမြတ်သောအရာဝတ္ထုကို။
ဒါတာ၊ သည်။
ဝရလာဘီ၊ တောင့်တအပ်ကောင်းမြတ်သောအရာဝတ္ထုကိုရသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သေဋ္ဌံ၊ ချီးမွမ်းအပ်ကောင်းမြတ်သောအရာဝတ္ထုကို။
ဒဒေါ၊ ပေးလှူသောသူသည်။
သေဋ္ဌံ၊ ချီးမွမ်းအပ်ကောင်းမြတ်သောနေရာဌာနသို့။
ဥပေတိ၊ လားရောက်၏။
ယော နရော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဂ္ဂဒါယီ၊ မွန်မွန်မြတ်မြတ်အရာဝတ္ထုကိုပေးလှူ၏။
ဝရဒါယီ၊ တောင့်တအပ်ကောင်းမြတ်သောအရာဝတ္ထုကိုပေးလှူ၏။
ယော နရော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သေဋ္ဌဒါယီ၊ ချီးမွမ်းအပ်ကောင်းမြတ်သောအရာဝတ္ထုကိုပေးလှူ၏။
(သော နရော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်)
ယတ္ထ ယတ္ထ၊ အကြင်အကြင်ဘုံဘဝ၌။ (အကြင်အကြင်မင်းပုဏ္ဏားသူဌေးဟူသောပြည့်စုံသောအမျိုးနှင့်နတ်ပြည်ခြောက်ထပ်ဘုံဘဝ၌)
ဥပပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
(တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုဘုံဘဝ၌)
ဒီဃာယု၊ ရှည်သောအသက်ရှိသည်လည်းကောင်း။
ယသဝါ၊ များသောအခြံအရံရှိသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဇ္ဈဘာသိ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ)
စတုတ္ထံ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဣမေ ပုညာဘိသန္ဒာ၊ ဤကောင်းမှု၏အယဉ်တို့သည်။
ဝါ၊ ဤကောင်းမှုတည်းဟူသောမပြတ်အစဉ်တသွင်သွင်စီးသွားတတ်သောမြစ်တို့သည်။
ဝါ၊ ဤမပြတ်အစဉ်တသွင်သွင်စီးသွားဖြစ်ပွားတတ်သောကောင်းမှုတို့သည်။
ဣမေ ကုသလာဘိသန္ဒာ၊ ဤကုသိုလ်၏အယဉ်တို့သည်။
ဝါ၊ ဤကုသိုလ်တည်းဟူသောမပြတ်အစဉ်တသွင်သွင်စီးသွားတတ်သောမြစ်တို့သည်။
ဝါ၊ ဤမပြတ်အစဉ်တသွင်သွင်စီးသွားဖြစ်ပွားတတ်သောကုသိုလ်တို့သည်။
သုခဿာဟာရာ၊ သုခကိုဆောင်ကုန်သည်။
သောဝဂ္ဂိကာ၊ အလွန်မြတ်သောရူပါရုံစသည်တို့ကိုပေးတတ်ကုန်သည်။
[စတုက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် (၅၁)သုတ်(ဒုတိယအကြိမ်ရိုက်နှိပ်သော ဒုတိယတွဲ နိဿယစာမျက်နှာ-၁၄၄)လည်းကြည့်]
သုခ ဝိပါကာ၊ ချမ်းသာသုခဟူသောအကျိုးရှိကုန်သည်။
သဂ္ဂသံဝတ္တနိကာ၊ နတ်ပြည်၌ပဋိသန္ဓေနေခြင်းငှာဖြစ်ကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍)
ဣဋ္ဌာယ၊ အလိုရှိအပ်သောအကျိုးဝိပါက်အလို့ငှာ။
ကန္တာယ၊ နှစ်သက်ဖွယ်အကျိုးဝိပါက်အလို့ငှာ။
မနာပါယ၊ စိတ်နှလုံးကိုတိုးပွားစေတတ်သောအကျိုးဝိပါက်အလို့ငှာ။
ဟိတာယ၊ စီးပွားအလို့ငှာ။
သုခါယ၊ ချမ်းသာခြင်းငှာ။
သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
[တနည်း–ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ပုညာဘိသန္ဒာ၊ ကောင်းမှုအယဉ်တို့သည်။
ကုသလာဘိသန္ဒာ၊ ကုသိုလ်အယဉ်တို့သည်။
သုခဿာ ဟာရာ၊ သုခကိုဆောင်ကုန်သည်သောဝဂ္ဂီကာ=ကုန်သည်။ပ။
သုခါယ၊ ငှာ။
သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်းဟူမူ]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ယဿ၊ အကြင်ဒါယကာ၏။
စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။
ပရိဘုဉ္စမာနော၊ ဝတ်ရုံသုံးစွဲစဉ်။
အပ္ပမာဏံ၊ အပ္ပမာဏတရားဖြစ်သော။
ဝါ၊ သတ္တဝါတို့၏အကျင့်ဂုဏ်ပမာဏကိုဖော်ပြပြုလုပ်သကဲ့သို့ဖြစ်သောကိလေသာမရှိသော။
စေတောသမာဓိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်စိတ်နှင့်ယှဉ်သောသမာဓိသို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ရောက်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေအံ့။
တဿ၊ ထိုသင်္ကန်းလှူသောဒါယကာမှာ။
အပ္ပမာဏော၊ အတိုင်းအတာမရှိသော။
ဝါ၊ အလွန်များလှစွာသော။
ပုညာဘိသန္ဒော၊ ကောင်းမှု၏အယဉ်သည်။
ကုသလာဘိသန္ဒော၊ ကုသိုလ်၏အယဉ်သည်။
သုခဿာဟာရော၊ သုခကိုဆောင်သည်။ပ။
သဂ္ဂသံဝတ္တနိကော၊ ငှာဖြစ်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
ဣဋ္ဌာယ၊ ငှာ။ပ။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ပ။
ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းကို။
ပရိဘုဉ္စမာနော၊ ဘုဉ်းပေးစဉ်။ပ။
တဿ၊ ထိုဆွမ်းဒါယကာမှာ။
အပ္ပမာဏော၊ အတိုင်းအတာမရှိသော။
ဝါ၊ သော။
ပုညာဘိသန္ဒော၊ သည်။ပ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။ပ။
ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းကို။
ပရိဘုဉ္စမာနော၊ မှီခိုသုံးစွဲနေထိုင်စဉ်။ပ။
တဿ၊ ထိုကျောင်းဒါယကာမှာ။ပ။
ပဉ္စပီဌံ၊ ညောင်စောင်းအင်းပျဉ်ကို။
ပရိဘုဉ္ဇမာနော၊ သုံးစွဲနေစဉ်။ပ။
တဿ၊ ထိုညောင်စောင်းအင်းပျဉ်အလှူရှင်ဒါယကာမှာ။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ယဿ၊ အကြင်ဒါယကာ၏။
ဂိလာနပစ္စယဘေသဇ္ဇပရိက္ခာရံ၊ လူမမာ၏ရောဂါအတွက်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍အသက်၏အကာအကွယ်နှင့်အကြောင်းအဆောက်အဦဖြစ်သောဆေးကို။
[ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ်(၂)သုတ်၌လည်းကြည့်]
ပရိဘုဉ္စမာနော၊ သောက်သုံးမှီဝဲနေစဉ်။ပ။
တဿ၊ ထိုဆေးဒါယကာမှာ။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဉ္စ၊ ကုန်သော။
ဣမေ ပုညာဘိသန္ဒာ၊ တို့သည်။
ဣမေ ကုသလာဘိသန္ဒာ၊ တို့သည်။
သုခဿာ ဟာရာ၊ ကုန်သည်။ပ။
သုခါယ၊ ငှာ။
သံဝတ္တန္တိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စ ပန၊ ကောင်းမှုကုသိုလ်ပမာဏများပြားလှပုံကား။
ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဣမေဟိ ပုညာဘိသန္ဒေဟိ၊ ဤကောင်းမှုအယဉ်တို့နှင့်။
ဣမေဟိ ကုသလာဘိသန္ဒေဟိ၊ ဤကုသိုလ်အယဉ်တို့နှင့်။
သမန္နာဂတဿ၊ ပြည့်စုံသော။
အရိယသာဝကဿ၊ အရိယသူတော်ကောင်းဖြစ်သောတပည့်၏။
ပုညဿ၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏။
ပမာဏံ၊ အရေအတွက်ပမာဏကို။
[ဂဟေတုံ၌စပ်]
“ဧတ္တကော၊ ဤမျှအရေအတွက်ရှိသော။
ပုညာဘိသန္ဒော၊ ကောင်းမှုအယဉ်သည်။ပ။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏"
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂဟေတုံ၊ မှတ်ယူခြင်းငှာ။
န သုကရံ၊ လွယ်ကူစွာမပြုအပ်။
အထ ခေါ၊ အမှန်စင်စစ်ကား။
အသင်္ချေယျော၊ မရေတွက်နိုင်သော။
အပ္ပမေယျော၊ မချင့်ချိန်နိုင်သော။
မဟာပုညက္ခန္ဓောတွေဝ၊ ကြီးမားလှသောကောင်းမှုအစုအပုံဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်အဖြစ်သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရလျှင်ကား။
မဟာသမုဒ္ဒေ၊ မဟာသမုဒြာ၌။
"ဧတ္တကာနိ၊ ဤမျှအရေအတွက်ရှိကုန်သော။
ဥဒကာဠှကာနိ၊ ရေပြည်ကွမ်းစားတို့တည်း။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။
ဧတ္တကာနိ၊ ကုန်သော။
ဥဒကာဠှကသဟဿာနီ၊ ရေပြည်ကွမ်းစားအရာတို့တည်း။
ဣတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဧတ္တကာနိ၊ ကုန်သော။
ဥဒကာဠကသဟဿာနိ၊ ရေပြည်ကွမ်းစားအထောင်တို့တည်း။
ဣတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဧတ္တကာနိ၊ ကုန်သော။
ဥဒကာဠှကသတသဟဿာနိ၊ ရေပြည်ကွမ်းစားအသိန်းတို့တည်း။
ဣတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဥဒကဿ၊ ရေ၏။
ပမာဏံ၊ အရေအတွက်ပမာဏကို။
ဂဟေတုံ၊ မှတ်ယူခြင်းငှာ။
နသုကရံ၊ အပ်။
အထခေါ၊ အမှန်စင်စစ်သော်ကား
အသင်္ချေယျော၊ သော။
အပ္ပမေယျော၊ သော။
မဟာဥဒကက္ခန္ဓောတွေဝ၊ ကြီးမားလှစွာသောရေအစုအပုံဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။ပ။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
မဟောဒဓိံ၊ များစွာသောရေတို့ကိုဆောင်ထားတတ်သော။
အပရိမိတံ၊ (ပြည်ကွမ်းစားအရေအတွက်အားဖြင့်)မချင့်ချိန်မရေမတွက်နိုင်သော။
မဟာသရံ၊ ကြီးမားလှသောရေအိုင်ဖြစ်သော။
ဝါ၊ ကြီးမားသောအသံရှိရာဖြစ်သော။
ဗဟုဘေရဝံ၊ များစွာသောသက်ရှိသက်မဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်အာရုံရှိရာဖြစ်သော။
ရတ္နဂဏာနံ၊ ရတနာအပေါင်းတို့၏။
အာလယံ၊ တည်ရာဌာနဖြစ်သော။
သာဂရံ၊ သမုဒြာသို့။
နရဂဏသင်္ဃသေဝိတာ၊ လူအုပ်စု လူအပေါင်းတို့သည် မှီခိုအပ်ကုန်သော။
ပုထူ၊ များပြားလှကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍)
သဝန္တီ၊ စီးသွားကုန်သော။
နဇ္ဇော၊ မြစ်တို့သည်။
ဥပယန္တိ ယထာ၊ စီးဝင်သက်ရောက်ကုန်သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
အန္နဒ ပါနဝတ္တဒံ၊ အစားအစာကို ပေးလျှူတတ်, အဇ္ဈေ်နှင့် အဝတ်သင်္ကန်းကို ပေးလျှူတတ်သော။
သေယျာနိသဇ္ဇတ္ထရဏဿ၊ အိပ်ရာ ထိုင်ရာကျောင်းနှင့် အခင်းကို။
ဒါယကံ၊ ပေးလျှူတတ်သော။
ပဏ္ဍိတံ၊ ပညာရှိသော။
နရံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သို့။
ပုညဿ၊ ကောင်းမှု၏။
ဓာရာ၊ အယဉ်တို့သည်။
ဥပယန္တိ၊ ကပ်ရောက်ကုန်၏။
(ကေ ဝိယ၊ အဘယ်တို့ကဲ့သို့နည်းဟူမူ)
ဝါရိဝဟာ၊ ရေကိုဆောင်တတ်ကုန်သော။
နဇ္ဇော၊ မြစ်တို့သည်။
သာဂရံ၊ သမုဒြာသို့။
ဥပယန္တိ ယထာ၊ စီးဝင်သက်ရောက်ကုန်သကဲ့သို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ) ပဉ္စမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
သမ္ပဒါ၊ ပြည့်စုံခြင်းတို့သည်။
ဣမာ ပဉ္စ၊ ဤငါးပါးတို့တည်း။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးတို့ဟူသည်။
ကတမာ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
သဒ္ဓါသမ္ပဒါ၊ =သဒ္ဓါ၏ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်း။
သီလသမ္ပဒါ၊ သီလ၏ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်း။
သုတသမ္ပဒါ၊ ကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်သောပရိယတ္တိတရား၏ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်း။
စာဂသမ္ပဒါ၊ စွန့်ကြဲပေးကမ်းမှုကုသိုလ်၏ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်း။
ပညာသမ္ပဒါ၊ ပညာ၏ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္ပဒါ၊ တို့သည်။
ဣမာ ပဉ္စ၊ တည်း။
ဣတိ (အဝေါစ) ဆဋ္ဌံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဓနာနိ၊ ဥစ္စာတိုသည်။
ဣမာနိ ပဉ္စ၊ ဤငါးမျိုးတို့တည်း။
ပဉ္စ၊ ဟူသည်။
ကတမာနိ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
သဒ္ဓါဓနံ၊ သဒ္ဓါဟူသောဥစ္စာလည်းကောင်း။
သီလဓနံ၊ သီလဟူသောဥစ္စာလည်းကောင်း။
သုတဓနံ၊ သုတဟူသောဥစ္စာလည်းကောင်း။
(ကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်သောပရိယတ္တိတရားဟူသောဥစ္စာလည်းကောင်း)
စာဂဓနံ၊ စွန့်ကြဲပေးကမ်းလှူဒါန်းမှုကုသိုလ်စေတနာဟူသောဥစ္စာလည်းကောင်း။
ပညာဓနံ၊ ပညာဟူသောဥစ္စာလည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သဒ္ဓါဓနံ၊ သဒ္ဓါဥစ္စာဟူသည်။
ကတမဉ္ဇ၊ အဘယ်နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ပ။
[ဒု-အကြိမ်ရိုက်၊ ဤစာအုပ်၊ နှာ-၃၊ ၄ ကြည့်]
ပါဏာတိပါတာ၊ မှ။
[ဤစာအုပ်။ စာမျက်နှာ-၆၄ ကြည့်]
ပဋိဝိရတော၊ ရှောင်ကြဉ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ပ။
သုရာမေရယမဇ္ဇပမာဒဋ္ဌာနာ၊ မှ။
ပဋိဝိရတော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤ(အရိယသာဝက၏)ပါဏာတိပါတစသည်မှရှောင်ကြဉ်ခြင်းကို။
သီလဓနံ၊ သီလဥစ္စာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သုတဓနံ၊ သုတဥစ္စာဟူသည်။
ကတမဉ္စ၊ ဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
အရိယသာဝကော၊ သည်။ပ။
ဒိဋ္ဌိယာ၊ ဖြင့်။
သုပ္ပဋိဝိဒ္ဓါ၊ ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
[ဤ၌ပဋိဝိဒ္ဓေါဟု ဩကာရန္တဖြင့်စာရိုက်လွဲနေ၏။ထို့ပြင်သုတဓန၏ အဖြေဝိတ္ထာရဝါကျသည်ဤပဉ္စကနိပါတ်၌ ရှေးကတခါမျှမပါခဲ့ဖူးသေး။ထို့ကြောင့်ဤနေရာ၌ပေယျာလမမြှုပ်သင့်။ဝါကျအပြည့်အစုံကိုသတ္တကနိပါတ်ပါဠိတော်။နှာ-၃၉၉(သတ္တကနိပါတ်စာပိုဒ်(၆)ဝိတ္တတဓနသုတ်ကြည့်။အနက်ကိုမူဤပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ်(၈၇)သုတ်(ဤစာအုပ်စာမျက်နှာ-၁၉၇)ကြည့်]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤများစွာကြားနာသင်မှတ်ဆည်းပူးထားအပ်သောသုံးဖြာပိဋကတ်ပရိယတ်ကို။
သုတဓနံ၊ သုတဥစ္စာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စာဂဓနံ၊ စွန့်ကြဲမှုဥစ္စာဟူသည်။
ကတမဉ္စ၊ ဟူမူ။ပ။
ဝိဂတမလမစ္ဆေရေန၊ ကင်းရှင်းသောဝန်တိုမှုအညစ်အကြေးရှိသော။
စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
မုတ္တစာဂေါ၊ လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်စွန့်ကြဲမှုရှိလျက်။
ပယတပါဏိ၊ ဆေးကြောအပ်သောလက်ရှိလျက်။
ဝေါသဂ္ဂရတော၊ စွန့်လွှတ်လှူဒါန်းမှု၌မွေ့လျော်လျက်။
ယာစယောဂေါ၊ တောင်းရမ်းအလှူခံခြင်းငှာသင့်လျော်လျက်။
ဝါ၊ တောင်းရမ်းအလှူခံသူတို့နှင့်ယှဉ်တွဲမှုရှိလျက်။
ဒါန သံဝိဘာရဂတော၊ ပေးလှူခြင်းခွဲခြမ်းဝေဖန်ခြင်း၌မွေ့လျော်လျက်။
အဂါရံ၊ အိမ်၌။
အဇ္ဈာဝသတိ၊ နေ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤဝန်တိုမှုကင်းစွန့်ကြဲလှူဒါန်းခြင်းတည်းဟူသောကုသိုလ်စေတနာကို။
စာဂဓနံ၊ စွန့်ကြဲမှုဥစ္စာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
[ထို့နောက် ဤပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ်(၂)သုတ်(ဤစာအုပ်။နှာ-၅)ကြည့်]။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤဥဒယတ္ထဂါမိနီစသောဂုဏ်နှင့်ပြည့်စုံသောပညာကို။
ပညာဓနံ၊ ပညာဥစ္စာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။ပ။
ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
တထာဂတေ၊ မြတ်စွာဘုရား၌။
အစလာ၊ လှုပ်ရှားယိမ်းယိုင်ခြင်းမရှိသော။
သုပ္ပတိဋ္ဌိတာ၊ ကောင်းမွန်ခိုင်ခံ့တည်တံ့သော။
သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါသည်။
(သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ မဂ်ဖြင့်လာသောသဒ္ဓါသည်)
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
ကလျာဏံ၊ ကောင်းသော။
အရိယကန္တ၊ အရိယာတို့နှစ်သက်အပ်သော။
ပသံသိတံ၊ (ဘုရားအစရှိသောပညာရှိတို့)ချီးမွမ်းအပ်သော။
သီလဉ္စ၊ သီလသည်လည်း။(သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏သီလသည်လည်း)
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
သင်္ဃေ၊ သံဃာတော်၌။
ပသာဒေါ၊ ကြည်ညိုခြင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဥဇုဘူတံ၊ ဖြောင့်မတ်သည်ဖြစ်သော။
ဒဿနဉ္စ၊ ဉာဏ်အမြင်သည်လည်း။
(ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏ဉာဏ်အမြင်သည်လည်း)
အတ္ထိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။(သဒ္ဓါသီလပသာဒနှင့်ဒဿနမည်၊ လေးလီစုံမှတ်၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မြတ်ကို)
အဒလိဒ္ဒေါတိ၊ ဥစ္စာမမွဲမဆင်းရဲသူဟူ၍။
ဝါ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာကြွယ်ဝချမ်းသာသူဟူ၍။
အာဟု၊ မိန့်ဆိုတော်မူကြကုန်၏။
တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှင်ခြင်းကို။
အမောဃံ၊ အကျိုးမပြီးအချည်းနှီးမဟုတ်ဟူ၍။
(အာဟု၊ ကုန်၏)။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ယင်းလေးပါးတို့နှင့်ပြည့်စုံ၍မဆင်းရဲသူဖြစ်ခြင်းအချည်နှီးအသက်ရှင်နေခြင်းမဟုတ်၍အသက်ရှင်ရကျိုးနပ်ခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်)
ဗုဒ္ဓါနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။
သာသနံ၊ အဆုံးအမသြဝါဒကို။
သရံ(သရန္တော)၊ သတိရလျက်။
ဝါ၊ သတိရသော။
မေဓာဝီ၊ ပညာရှိသည်။
သဒ္ဓဉ္စ၊ သဒ္ဓါတရားကိုလည်းကောင်း။
သီလဉ္စ၊ သီလကိုလည်းကောင်း။
ပသာဒဉ္စ၊ ရတနာမြတ်သုံးပါးတို့၌ကြည်ညိုခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ဓမ္မဒဿနဉ္စ၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိမြင်သောဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း။
အနုယုဗ္ဗေထ၊ အထပ်ထပ်အားထုတ်သင့်၏။
ဝါ၊ အားထုတ်မနားဖြစ်ပွားစေသင့်၏။
ဣတိ(အဝေါစ) သတ္တမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမဏေန ဝါ၊ ရဟန်းသည်လည်းကောင်း။
ဗြာဟ္မဏေန ဝါ၊ ပုဏ္ဏားသည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဗြာဟ္မဏအမည်ခံပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။
ဒေဝေန ဝါ၊ နတ်သည်လည်းကောင်း။
မာရေန ဝါ၊ မာရ်နတ်သည်လည်းကောင်း။
ဗြဟ္မနာ ဝါ၊ ဗြဟ္မာသည်လည်းကောင်း။
လောကသ္မိံ၊ သတ္တလောက၌။
ကေနစိ ဝါ၊ အခြားတဦးဦးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။
အလဗ္ဗနီယာနိ၊ မရအပ်မရနိုင်ကုန်သော။
ဌာနာနိ၊ အကြောင်းတရားတို့သည်။
ဣမာနိ ပဉ္စ၊ ဤငါးမျိုးတို့ပေတည်း။ပ။
ဇရာဓမ္မံ၊ ငါ၏အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်းသဘောသည်။
မာဇီရိ၊ မအိုမင်းမရင့်ရော်ပါစေသတည်း။
[အိုခြင်းသဘောမှ တမျိုးတဖုံပြောင်းလဲ၍ မအိုခြင်းသဘော ဖြစ်သွားပါစေသတည်းဟူလို]
ဣတိ၊ ဤသို့တောင့်တသည့်အတိုင်းမအိုခြင်းသည်။
သမဏေန ဝါ၊ ရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ပ။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ကေနစိ ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။
အလဗ္ဘနီယံ၊ မရအပ်မရနိုင်သော။
ဌာနံ၊ အကြောင်းပေတည်း။
ဗျာဓိဓမ္မံ၊ ငါ၏မကျန်းမမာနာခြင်းသဘောသည်။
မာ ဗျာဓီယိ၊ မနာပါစေသတည်း။
(မကျန်းမမာ နာခြင်းမဖြစ်ပါစေသတည်း)
ဣတိ၊ ဤသို့တောင့်တသည့်အတိုင်းမနာခြင်းသည်။
သမဏေန ဝါ၊ လည်းကောင်း။ပ။
ကေနစိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
အလဗ္ဘနီယံ၊ သော။
ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။
မရဏဓမ္မံ၊ ငါ၏သေခြင်းသဘောသည်။
မာ မီယိ၊ မသေပါစေသတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့တောင့်တသည့်အတိုင်းမသေခြင်းသည်။ပ။
အလဗ္ဘနီယံ၊ သော။
ဌာနံ၊ တည်း။
ခယဓမ္မံ၊ ငါ၏ကုန်ခန်းခြင်းသဘောသည်။
မာ ခီယိ၊ မကုန်ခန်းပါစေသတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့တောင့်တသည့်အတိုင်းမကုန်ခန်းခြင်းသည်။ပ။
ဌာနံ၊ တည်း။
နဿနဓမ္မံ၊ ငါ၏ပျက်စီးခြင်းသဘောသည်။
မာ နဿိ၊ မပျက်စီးပါစေသတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့တောင့်တသည့်အတိုင်းမပျက်စီးခြင်းသည်။ပ။
ဌာနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဿုတဝတော၊ အကြားအမြင်သုတမရှိသော။
ဝါ၊ အာဂမသုတအဓိဂမသုတမရှိသော။
[ဧကကနိပါတ်စာပိုဒ် (၅၁)လည်းကြည့်]
ပုထုဇ္ဇနဿ၊ အန္ဓပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဝါ၊ အဝိဇ္ဇာလွှမ်းဖိ၍အကန်းပကတိဖြစ်သောပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဇရာဓမ္မံ၊ အိုခြင်းသဘောသည်။
ဇီရတိ၊ အို၏။
သော၊ ထိုအန္ဓပုထုဇဉ်သည်။
ဇရာဓမ္မေ၊ အိုခြင်းသဘောသည်။
ဇိဏ္ဏေ၊ အိုလသော်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
န ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ မဆင်ခြင်မစဉ်းစား။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
န ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ မဆင်ခြင်မစဉ်းစားသနည်းဟူမူ)
ဧကဿ၊ တယောက်တည်းသော။
မယှံ ဧဝ၊ ငါ၏သာလျှင်။
[တနည်း- မယံ ဧဝ ဧကဿ၊ ငါတယောက်တည်း၏သာလျှင်]
ဇရာဓမ္မံ၊ သည်။
န ဇီရတိ၊ အိုသည်မဟုတ်။
အထ ခေါ၊ အဟုတ်အမှန်ကား။
သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့၏။
အာဂတိ၊ ရှေးဘဝမှဤယခုဘဝသို့လာရောက်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဤယခုဘဝသို့လာခဲ့ရာရှေးဘဝသည်လည်းကောင်း။
ဂတိ၊ နောက်အနာဂတ်ဘဝသို့သွားရောက်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ နောက်ထပ်သွားရောက်ရမည့်ဘဝသည်လည်းကောင်း။
စုတိ၊ စုတေသေလွန်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဥပပတ္တိ၊ အထပ်ထပ်ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်ပမာဏရှိ၏။
သဗ္ဗေသံ၊ အားလုံးစုံကုန်သော။
တေသံ သတ္တာနံ၊ (အာဂတိဂတိစသည်ရှိနေသော)ထိုသတ္တဝါဟူသမျှတို့၏လည်း။
ဇရာဓမ္မံ၊ သည်။
ဇီရတိ၊ ၏။
ခေါ ပန၊ ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက်(ထိုသို့သတ္တဝါအားလုံးတို့၏အိုခြင်းသဘောသည်အိုသည်သာဖြစ်ပါလျက်)
အဟံ၊ ငါသည်။
ဇရာဓမ္မေ၊ အိုခြင်းသဘောသည်။
ဇိဏ္ဏေ၊ အိုလသော်။
စေ သောစေယျံ၊ အကယ်၍ဝမ်းနည်းပူဆွေးငြားအံ့။
စေကိလမေယျံ၊ အကယ်၍ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ငြားအံ့စေ
ပရိဒေဝေယျ၊ အကယ်၍ငိုကြွေးငြားအံ့။
ဥရုတ္တာဠိံ၊ ရင်ဘတ်ကိုတီးခတ်ထုရိုက်၍။
စေ ကန္ဒေယျ၊ အကယ်၍မြည်တမ်းငြားအံ့။
သမ္မောဟံ၊ ပြင်းထန်စွာတွေဝေခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇေယျ၊ အကယ်၍ရောက်ငြားအံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ဝမ်းနည်းခြင်းစသည်ဖြစ်နေလသော်)
မေ၊ ငါ့အား။
ဝါ၊ ငါ၏စိတ်၌။
ဘတ္တမ္ပိ၊ ထမင်းသည်လည်း။
နစ္ဆာဒေယျ၊ မဆာလောင်မနှစ်သက်ရာ။
ဝါ၊ ဆာလောင်နှစ်သက်မှုကိုမဖြစ်စေရာ။
ကာယေပိ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌လည်း။
ဒုဗ္ဗတ္တိယံ၊ မတင့်တယ်သောအဆင်းရှိသူ၏အဖြစ်သည်။
ဝါ၊ အဆင်းမလှသူ၏အဖြစ်သည်။
သြက္ကမေယျ၊ သက်ရောက်ရာ၏။
ကမ္မန္တာပိ၊ လုပ်ငန်းကိစ္စတို့သည်လည်း။
နပ္ပဝတ္တေယျုံ၊ မဖြစ်ကုန်တော့ရာ။
ဝါ၊ ပျက်စီးကုန်ရာ၏။
အမိတ္တာပိ၊ ရန်သူတို့သည်လည်း။
အတ္တမနာ၊ မနှစ်သက်သောစိတ်ရှိကုန်သည်။
အဿု၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။
မိတ္တာပိ၊ မိတ်ဆွေတို့သည်လည်း။
ဒုမ္မနာ၊ မကောင်းသောစိတ်ရှိကုန်သည်။
ဝါ၊ စိတ်မချမ်းသာကုန်သည်။
အဿု၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(န ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ မဆင်ခြင်မစဉ်းစား)
သော၊ ထိုအန္ဓပုထုဇဉ်သည်။ပ။
သောစတိ၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေး၏။
ကိလမတိ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၏။
ပရိဒေဝတိ၊ ငိုကြွေး၏။
ဥရုတ္တာဠိံ၊ ၍။
ကန္တတိ၊ မြည်တမ်း၏။
သမ္မောဟံ၊ ပြင်းထန်စွာတွေဝေခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဿုတဝါ၊ သော။
အဟံ ပုထုဇ္ဇနော၊ ဤအန္ဓပုထုဇဉ်သည်။
သဝိသေန၊ အဆိပ်နှင့်တကွဖြစ်သော။
ဝါ၊ အဆိပ်လူးသော။
သောကသလ္လေန၊ သောကတည်းဟူသောမြားငြောင့်သည်။
ဝိဒ္ဓေါ၊ စူးဝင်အပ်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
အတ္တာနံယေဝ၊ မိမိကိုယ်ကိုသာလျှင်။
ပရိတာပေတိ၊ ပူလောင်စေ၏။
(ဣတိ၊ ဤသို့)
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စ၊ နောက်ထပ်တဖန်လည်း။
အပရံ၊ အခြားသောအလဗ္ဘနီယဌာနကို။
(အဟံ၊ ငါသည်။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူဦးအံ့)
အဿုတဝတော၊ သော။
ပုထုဇ္ဇနဿ၊ ၏။
ဗျာဓိဓမ္မံ၊ နာခြင်းသဘောသည်။
ဗျာဓိယတိ၊ နာ၏။ပ။
မရဏဓမ္မံ၊ သေခြင်းသဘောသည်။
မီယတိ၊ သေ၏။ပ။
ခယဓမ္မံ၊ ကုန်ခန်းခြင်းသဘောသည်။
ခီယတိ၊ ကုန်ခန်း၏။ပ။
နဿနဓမ္မံ၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောသည်။
နဿတိ၊ ပျက်စီး၏။
သော၊ ထိုပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
နဿနဓမ္မေ၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောသည်
နဋ္ဌေ၊ ပျက်စီးလသော်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
န ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ စား။
(ကိန္တိ၊ သို့။
န ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဟူမူ)
ဧကဿ၊ သော။
မယှံ ဧဝ၊ လျှင်။
နဿနဓမ္မံ၊ သည်။
န နဿတိ၊ ပျက်စီးသည်မဟုတ်။
အထခေါ၊ ကား။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စ ခေါ၊ အရိယသာဝကအတွက်ချီးမွမ်းဖွယ်ကား။
သုတဝတော၊ အကြားအမြင်သုတရှိသော။
ဝါ၊ အာဂမသုတ အဓိဂမသုတရှိသော။
အရိယသာဝကဿ၊ အရိယာသူတော်ကောင်းဖြစ်သောတပည့်၏။
ဝါ၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာအရိယာသူတော်ကောင်း၏တပည့်၏။
ဇရာဓမ္မံ၊ သည်။
ဇီရတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ပ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဋိသန္နိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ပဋိသန္နိက္ခတိ၊ ဟူမူ)။ပ။
န သောစတိ၊ ဝမ်းမနည်း။
ဝါ၊ မပူဆွေး။
န ကိလမတိ၊ မပင်ပန်းမနွမ်းနယ်။ပ။
ဥရတ္တာဠိံ၊ ၍။
န ကန္ဒတိ၊ မမြည်တမ်း။
သမ္မောဟံ၊ သို့။
န အာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေန၊ အကြင်သောကမြားငြောင့်သည်။
ဝိဒ္ဓေါ၊ စူးဝင်အပ်သော။
ဝါ၊ စူးဝင်ခံရသော။
အဿုတဝါ၊ သော။
ပုထုဇ္ဇနော၊ သည်။
အတ္တာနံယေဝ၊ လျှင်။
ပရိတာပေတိ၊ ၏။
အဿုတဝါ၊ အကြားအမြင်သုတရှိသော။
ဝါ၊ သော။
အယံ အရိယသာဝကော၊ ဤအရိယာသူတော်ကောင်းတပည့်သည်။
သဝိသံ၊ အဆိပ်နှင့်တကွဖြစ်သော။
ဝါ၊ အဆိပ်လူးအပ်သော။
တံ သောကသလ္လံ၊ ထိုသောကမြားငြောင့်ကို။
အဗ္ဗူဟိ၊ ဆွဲနုတ်ပြီ။
အသောကော၊ ပူဆွေးဝမ်းနည်းမှ(သောက)မရှိသည်။
ဝိသလ္လာ၊ မြားငြောင့်မရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
အရိယသာဝကော၊ သည်။
အတ္တာနံယေဝ၊ လျှင်။
ပရိနိဗ္ဗာပေတိ၊ ငြိမ်းအေးစေ၏။
(ဣတိ၊ ဤသို့)
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စ၊ နောက်ထပ်လည်း။
အပရံ၊ အခြားသောချီးမွမ်းဖွယ်ကို။
(အဟံ၊ သည်။
ဘာသိဿာမိ၊ အံ့)။ပ။
[ပရိနိဗ္ဗာ ပေတီတိ-ဟူ၍ ဣတိသဒ္ဒါပါဖွယ်မလိုပါ။သို့သော် ပါနေခြင်းကြောင့်ဝုစ္စတိသို့ပြန်စပ်ဖို့သာရှိတော့၏]။
[ဂါထာ]ဣဓ၊ ဤလောက၌။
သောစနာယ၊ ပူဆွေးဝမ်းနည်းနေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။
ပရိဒေဝနာယ၊ ငိုကြွေးနေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။
အပ္ပကောပိ၊ အနည်းငယ်မျှလည်းဖြစ်သော။
အတ္တော၊ (အိုနာသေခြင်းစသည်တို့၏)မအိုမနာမသေခြင်းစသောအကြောင်းတရားကို။
အပိ၊ အမှန်တကယ်ပင်။
န လဗ္ဘာ၊ မရအပ်မရနိုင်။
ပစ္စတ္ထိကာ၊ ရန်သူတို့သည်။
ဧနံ၊ ထိုပုထုဇဉ်လူဗာလကို။
သောစန္တံ၊ ပူဆွေးဝမ်းနည်းလျက်။
ဒုခိတံ၊ ဖြစ်သောဒုက္ခရှိသည်ကို။
ဝါ၊ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို။
ဝိဒိတွာ၊ သိကြကုန်၍။
အတ္တမနာ၊ ကုန်သည်။
ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
စ ခေါ၊ အရိယာပညာရှိတို့အတွက်ချီးမွမ်းဖွယ်ကား။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
အတ္ထဝိနိစ္ဆယညူ၊ (ဖြစ်ပေါ်လာသော)ထိုထိုအကြောင်းကိစ္စ၏အဆုံးအဖြတ်ကိုသိမြင်သော။
ပဏ္ဍိတော၊ အရိယာတပည့်ပညာရှိသည်။
အာပဒါသု၊ (အိုနာသေစသော)ဘေးရန်တို့ကြောင့်။
န ဝေဓတိ၊ မတုန်လှုပ်။
ဝါ၊ မပူဆွေး။
(တတော၊ ထိုအခါ၌)
အဿ၊ ထိုပညာရှိ၏။
ပစ္စတ္ထိကာ၊ ရန်သူတို့သည်။
[ပစ္စတ္ထိကာ+အဿ]အဿ၊ ထိုပညာရှိ၏။
[လိုက်ပေးသည်]
အဝိကာရံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းမရှိသော။
ဝါ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းမရှိသည်အဖြစ်ကြောင့်။
ပုရာဏံ၊ ရှေးပင်ကိုပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်သော။
မုခံ၊ မျက်နှာကို။
ဒိသွာ၊ မြင်ကြရ၍။
ဒုခိတာ၊ ဒုက္ခရောက်ကြကုန်သည်။
ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဇပ္ပေန၊ (အိုနာသေဘေးစသည်တို့၏)ဂုဏ်ကိုချီးမွမ်းပြောဆိုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
မန္တေန၊ တန်ခိုးအစွမ်းထက်သောမန္တန်ကိုရွတ်အံခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
သုဘာသိတေန၊ (အိုနာသေဘေးစသည်တို့ကို)ကောင်းစွာတောင်းပန်ပြောဆိုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
အနုပ္ပဒါနေန၊ တံစိုးလက်ဆောင်တရာတထောင်ပေးကမ်းခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ပဝေဏိယာ ဝါ၊ မျိုးနွယ်စဉ်ဆက်အလေ့အကျက်ကိုပြောဆိုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ယတ္တ၊ အကြင် အကြင်အရပ်၌။
ယထာ ယထာ၊ (ဇပ္ပမန္တစသော)အကြင် အကြင်နည်းလမ်းဖြင့်။
(ပရက္ကမန္တော၊ ကြိုးစားအားထုတ်လသော်)
အတ္တံ၊ မအိုခြင်းစသောအကြောင်းတရားကို။
လဘေထ၊ ရနိုင်ရာ၏။
တတ္ထ၊ ထိုထိုအရပ်၌။
တထာ တထာ၊ ထိုထိုနည်းလမ်းဖြင့်။
(မအိုမနာခြင်းစသည်တို့ကိုရနိုင်လောက်သောနည်းလမ်းဖြင့်)
ပရက္ကမေယျ၊ ကြိုးစားအားထုတ်ရလေရာ၏။
[ဇပ္ပ မန္တ သုဘာသိတ စသော နည်းလမ်းဖြင့်မအိုမနာ မသေအောင် ကြိုးစားအားထုတ်၍ရနိုင်လျှင် ကြိုးစားအားထုတ်ရလေရာ၏။ သို့သော်မည်သို့ပင်ကြိုးစားသော်လည်း အိုမည်နာမည်သေမည်သာ ဖြစ်၏ဟူလို။ဤသုတ်နှင့် အဋ္ဌကထာကြည့်၍အရာဌာန အားလျော်စွာ အနက်အဓိပ္ပာယ်ယူရ၏။ထို့ကြောင့် ပဉ္စကနိပါတ်ဇာတ်အဋ္ဌကထာ(ဇာ၊ဋ္ဌ၊တ-၁၉၁)နှင့်တထပ်တည်းမတူနိုင်]။
မယာ ဝါ၊ ငါသည်လည်းကောင်း။
အညေန ဝါ၊ အခြားပုဂ္ဂိုလ်တဦးဦးသည်လည်းကောင်း။
ဧသ အတ္ထော၊ ထိုမအိုခြင်းစသောအကြောင်းတရားကို။
အလဗ္ဘနေယျော၊ မရအပ်မရနိုင်။
(ဣတိ၊ ဤသို့)
သစေ ပဇာနေယျ၊ အကယ်၍သိငြားအံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့သိသည်ဖြစ်လသော်။
မယာ၊ ငါသည်)
ကမ္မံ၊ ဝဋ္ဋဂါမိကံကို။
ဝါ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲသို့လားရောက်စေတတ်သောကံကို။
ဒဠှံ၊ ခိုင်မြဲစွာ။
(အာယူဟိတံ၊ အားထုတ်စုဆောင်းအပ်ခဲ့ပြီ။
သော အဟံ၊ ထိုငါသည်)
ဒါနိ၊ ယခု။
ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ကရောမိ၊ ပြုလုပ်နိုင်တော့မည်နည်း။
[တနည်း-ကိန္တိကရောမိ၊ ဘာတတ်နိုင်ဘော့မည်နည်း။
ဝဋ္ဋဂါမိကံတွေကို ပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်အိုနာသေဘေး စသည်ကင်းဝေးဖို့ရာမည်သည့်နည်းနဲ့မျှမတတ်နိုင်တော့ဟူလို]
ဣတိ၊ ဤသို့ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍။
အသောစမာနော၊ မပူဆွေးဝမ်းမနည်းဘဲ။
အဓိဝါသယေယျ၊ အောင့်အည်းသည်းခံရမည်။
(ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
အဋ္ဌမံ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ပသေနဒိ၊ ပသေနဒိမည်သော။
ကောသလော၊ ကောသလတိုင်းပြည်၏အကြီးအကဲအရှင်သခင်ဖြစ်သော။
[ကောသလရဋ္ဌဿ အဓိပတိကောသလော]
ရာဇာ၊ မင်းသည်။ပ။
နိသီဒိ၊ ပြီ။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
(ကောသလမင်း မြတ်စွာဘုရားထံ သွားရောက်၍ ရှိခိုးပြီးထိုင်နေရာထိုအခါ၌)။
မလ္လိကာ၊ မလ္လိကာမည်သော။
ဒေဝီ၊ မိဖုရားသည်။
ကာလင်္ကတာ၊ ကွယ်လွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အထ ခေါ၊ (မလ္လိကာမိဖုရားကွယ်လွန်ရာ)ထိုအခါ၌။
အညတရော၊ တယောက်သော။
ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ပသေနဒိ၊ သော။
ကောသလော၊ သော။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
(အတ္တိ၊ ရှိ၏)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွား၏။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
ပသေနဒိဿ၊ ပသေနမည်သော။
ကောသလဿ၊ ကောသလတိုင်းပြည့်ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သော။
ရညော၊ မင်း၏။
ဥပကဏ္ဏကေ၊ နားအရင်း၌။
ဝါ၊ နားအနီး၌။
“ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။
မလ္လိကာ၊ သော။
ဒေဝီ၊ သည်။
ကာလင်္ကတာ၊ ကွယ်လွန်ပါ”
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာရောစေသိ၊ သံတော်ဦးတင်ပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ သံတော်ဦးတင်အပ်လသော်။
ပသေနဒိ၊ သော။
ကောသလော၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်။
ဒုက္ခီ၊ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းရှိသည်။
ဒုမ္မနော၊ မကောင်းသောစိတ်ရှိသည်။
ပတ္တက္ခန္နော၊ အောက်သို့ငိုက်ဆိုက်ကျသောလည်ကုပ်ရှိသည်။
အဓောမုခေါ၊ အောက်သို့ငုံ့သောမျက်နှာရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
ပဇ္ဈာယန္တော၊ ထိုထိုဤဤကြံစည်မှိုင်တွေလျက်။
အပ္ပဋိဘာနော၊ ဉာဏ်အားရှေ့ရှုထင်ပေါ်လာသောစကားမရှိဘဲ။
(စကားတခွန်းမျှမပြောဘဲ)
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပသေနဒိံ၊ သော။
ကောသလံ၊ ကောသလတိုင်းပြည့်ရှင်ဖြစ်သော။
ရာဇာနံ၊ မင်းကို။
ဒုက္ခိံ၊ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းရှိသည်ကို။
ဒုမ္မနံ၊ မကောင်းသောစိတ်ရှိသည်ကို။
ပတ္တက္ခန္ဓံ၊ ရှိသည်ကို။
အဓောမုခံ၊ ကို။
ပဇ္ဈာယန္တံ၊ ထိုထိုဤဤကြံစည်မှိုင်တွေနေသည်ကို။
အပ္ပဋိဘာနံ၊ မရှိသည်ကို။
ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။ပ။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစ၊ ဟူမူ)
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
သမဏေန ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဗြာဟ္မဏေန ဝါ၊ လည်းကောင်း။ပ။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
ကေနစိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
အလဗ္ဗနီယာနိ၊ ကုန်သော။
ဌာနာနိ၊ တို့သည်။
ဣမာနိ ပဉ္စ၊ တည်း။ပ။
နဝမံ။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
အာယသ္မာ နာရဒေါ၊ အရှင်နာရဒသည်။
ပါဋလိပုတ္တေ၊ ပါဋလိပုတ်မြို့၌။
ကုက္ကုဋာရာမေ၊ ကုက္ကုဋကျောင်းတိုက်၌။
ဝါ၊ ကုက္ကုဋသူဌေးသည်ဆောက်လုပ်စေအပ်သောကျောင်းတိုက်၌။
[အာရာမ၊ အာရာမ်။
ဝါ၊ ကျောင်းတိုက်]
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
(အရှင်နာရဒ၏ပါဋလိပုတ်မြို့ကုက္ကုဋကျောင်းတိုက်၌သီတင်းသုံးနေတော်မူရာထိုအခါ၌)
မုဏ္ဍဿ၊ မုဏ္ဍမည်သော။
ရညော၊ မင်း၏။
ပိယာ၊ ချစ်ခင်အပ်သော။
မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးကိုတိုးပွားစေတတ်သော။
ဘဒ္ဒါ၊ ဘဒ္ဒါမည်သော။
ဒေဝီ၊ မိဖုရားသည်။
ကာလင်္ကတာ၊ ကွယ်လွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုမုဏ္ဍမည်သောမင်းသည်။
ပိယာယ၊ ချစ်ခင်အပ်သော။
မနာ ပါယ၊ စိတ်နှလုံးကိုတိုးပွားစေတတ်သော။
ဘဒ္ဒါယ၊ ဘဒ္ဒါမည်သော။
ဒေဝိယာ၊ မိဖုရားသည်။
ကာလင်္ကတာယ၊ ကွယ်လွန်လသော်။
နေဝ နှာယတိ၊ ရေလည်းမချိုး။
န ဝိလိမ္ပတိ၊ နံ့သာလည်းမလိမ်းကျံ။
ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။
န ဘုဉ္ဇတိ၊ မစားလည်းမစား။
ကမ္မန္တံ၊ တိုင်းပြည်ရေးရာလုပ်ငန်းကိစ္စကို။
န ပယောဂေတိ၊ ကြိုးစားအားထုတ်မပြုလုပ်လည်းမပြုလုပ်စေ။
ဝါ၊ ကြောင့်လည်းမစိုက်။
ရတ္တိန္ဒိဝံ၊ နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။
ဘဒ္ဒါယ၊ ဘဒ္ဒါမည်သော။
ဒေဝိယာ၊ မိဖုရား၏။
သရီရေ၊ ကိုယ်ကောင်၌။
အဇ္ဈောမုစ္ဆိတော**၁။ အဇ္ဈောမုန္တိတ၊ အဓိ**+သြ (အဝ)+မုစ္ဆာ+ဣတ(ဣဓာတ် တပစ္စည်း)။ အဓိ= လွန်ကဲသောတဏှာဟူသော တွေဝေမေ့လျော့ခြင်း (မေ့လျော့ကြောင်း) သဘောတရား ဖြင့် +သြမုစ္ဆာ (အဝမုစ္ဆာ)= တွေဝေမေ့လျော့ခြင်းသို့ +ဣတ= ရောက်သောဘုရင်မင်း။ ဩမုတ္တံ ဣတော ပတ္တောတိ ဩမုစ္ဆိတော၊ အဓိမတ္တာယ တဏှာမုစ္ဆာယ သြမုစ္ဆိတောအဇ္ဈေမုန္တိတော။
(တနည်း) သြမုစ္ဆာ သာတာ ယဿ ရညောတိ သမုစ္ဆိတော၊ ဖြစ်သော တွေဝေမေ့လျော့ခြင်းရှိသော ဘုရင်မင်း သဉ္ဇာတ အဿတ္ထိအနက်ဟော ဣတပစ္စည်း တည်း](တနည်း)မုစ္ဆဓာတ် တပစ္စည်းကြံ၍ “သြမုစ္ဆတီတိ သြမုစ္ဆိတော= တွေဝေမေ့လျော့ သော ဘုရင်”စသည်ဖြင့် ဝစနတ္ထပြု၍ အနက်ဆိုလေ။ ၊ လွန်ကဲသောတဏှာဖြင့်တွေဝေမေ့လျော့ခြင်းသို့ရောက်၏။ (မျိုချလိုက်သကဲ့သို့ကိစ္စတုံးအဆုံးသတ်ဖမ်းချုပ်ဆုပ်ကိုင်တတ်သောတဏှာဟူသောတွေဝေမေ့လျော့ကြောင်းသဘောတရားဖြင့်တွေဝေမေ့လျော့ခြင်းသို့ရောက်၏)။
(တနည်း) သြမုစ္ဆာ သာတာ ယဿ ရညောတိ သမုစ္ဆိတော၊ ဖြစ်သော တွေဝေမေ့လျော့ခြင်းရှိသော ဘုရင်မင်း သဉ္ဇာတ အဿတ္ထိအနက်ဟော ဣတပစ္စည်း တည်း](တနည်း)မုစ္ဆဓာတ် တပစ္စည်းကြံ၍ “သြမုစ္ဆတီတိ သြမုစ္ဆိတော= တွေဝေမေ့လျော့ သော ဘုရင်”စသည်ဖြင့် ဝစနတ္ထပြု၍ အနက်ဆိုလေ။ ၊ လွန်ကဲသောတဏှာဖြင့်တွေဝေမေ့လျော့ခြင်းသို့ရောက်၏။ (မျိုချလိုက်သကဲ့သို့ကိစ္စတုံးအဆုံးသတ်ဖမ်းချုပ်ဆုပ်ကိုင်တတ်သောတဏှာဟူသောတွေဝေမေ့လျော့ကြောင်းသဘောတရားဖြင့်တွေဝေမေ့လျော့ခြင်းသို့ရောက်၏)။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
မုဏ္ဍော၊ မုဏ္ဍမည်သော။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
ပိယကံ၊ ပိယကမည်သော။
ကောသာရက္ခံ၊ ဘဏ္ဍာတိုက်စောင့်ကို။
အာမန္တေသိ၊ အမိန့်ရှိသိစေပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အာမန္တေသိ၊ ဟူမူ)
သမ္မ ပိယက၊ အဆွေပိယက။
တေနဟိ၊ ငါတိုက်တွန်းပါ၏။
ဝါ၊ ငါအမိန့်ပေးပါ၏။
ဝါ၊ ထိုသို့ဘဒ္ဒါမိဖုရားကိုငါချစ်ခင်သည်အဖြစ်ကြောင့်။
[“ယထာမယံ”စသည်ကိုရှေးဦးစွာအနက်ပေးမည်]
ယထာ၊ အကြင်သို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
(ပက္ခိပိယမာနံ၊ ဆီခေါင်း၌ထည့်သွင်းထားအပ်လသော်။
ဝါ၊ ဆီခေါင်း၌ထည့်သွင်းထားအပ်သော)
ဘဒ္ဒါယ၊ သော။
ဒေဝိယာ၊ ၏။
သရီရံ၊ ကိုယ်ကောင်ကို။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
စိရတရံ၊ သာ၍ကြာမြင့်စွာ။
ပဿယျာမ၊ မြင်နိုင်ကုန်ရာ၏။
(တထာ၊ ထိုသို့သာ၍ကြာမြင့်စွာငါတို့မြင်နိုင်လောက်အောင်သောအခြင်းအရာအားဖြင့်)
ဘဒ္ဒါယ၊ သော။
ဒေဝိယာ၊ ၏။
သရီရံ၊ ကိုယ်ကောင်ကို။
အာယသာယ၊ သံဖြင့်ပြီးသော။
တေလဒေါဏိယာ၊ ဆီဖြင့်ပြည့်သောခေါင်း၌။
ပဋိပိတွာ၊ ထည့်သွင်း၍။
အညိဿာ၊ အခြားသော။
အာယသာယ၊ သော။
ဒေါဏိယာ၊ ခေါင်းဖြင့်။
ပဋိကုဇ္ဇထ၊ ဖုံးအုပ်ထားကြကုန်လော။
[တနည်း-သမ္မ ပိယက၊ မိတ်ဆွေပိယက။
တေနဟိ၊ ၏။
ဘဒ္ဒါယ၊ သော။
ဒေဝိယာ၊ ၏။
သရီရံ၊ ကို။
အာယသာယ၊ သော။
တလဒေါဏိယာ၊ ၌။
ပက္ခိပိတွာ၊ ၍။
အညိဿာ၊ သော။
အာယသာယ၊ သော။
ဒေါဏိယာ၊ ဖြင့်။
ပဋိကုဇ္ဇထ၊ လော။
ယထာ၊ ယင်းသို့ဆီခေါင်း၌ထည့်သွင်းဖုံးအုပ်ထားခြင်းကြောင့်။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ဘဒ္ဒါယ၊ သော။
ဒေဝိယာ၊ ၏။
သရီရံ၊ ကို။
စိရတရံ၊ စွာ။
ပဿယျာမ၊ မြင်နိုင်ပါကုန်၏]
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အာမန္တေသိ၊ အမိန့်ပေးသိစေပြီ)
ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။
ဧဝံ၊ ကောင်းပါပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပိယကော၊ သော။
ကောသာရကော၊ သည်။
မုဏ္ဍဿ၊ သော။
ရညော၊ မင်းအား။
ပဋိဿုတွာ၊ စကားတုံ့ပြန်ဝန်ခံပြီး၍။ပ။
ပဋိကုဇ္ဇိ၊ ဖုံးအုပ်ထားပြီ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ပိယကဿ၊ သော။
ကောသာရက္ခဿ၊ ဘဏ္ဍာတိုက်စောင့်မှာ။
ဧတံ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့သောအကြံသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ)
မုဏ္ဍဿ၊ သော။
ဣမဿ ရညော၊ ဤမင်း၏။
ပိယာ၊ သော။
မနာပါ၊ သော။
ဘဒ္ဒါ၊ သော။
ဒေဝီ၊ သည်။
ကာလင်္ကတာ၊ ကွယ်လွန်ပြီ။
သော၊ ထိုမင်းသည်။ပ။
အဇ္ဈာမုစ္ဆိတော၊ ၏။
မုတ္တော၊ သော။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
ကံ၊ အဘယ်မည်သော။
သမဏံ ဝါ၊ မကောင်းမှုအကုသိုလ်တို့ကိုငြိမ်းစေပြီးသောရဟန္တာအရှင်မြတ်ကိုလည်းကောင်း။
ဗြာဟ္မဏံဝါ၊ မကောင်းမှုတို့ကိုပယ်ရှားမျောသွားစေပြီးသောသူတော်သူမြတ်ကိုလည်းကောင်း။
ပယိရုပါသေယျ နုခေါ၊ ဆည်းကပ်သင့်လေသနည်း။
(မုတ္တော၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်)
ယဿ၊ ယင်းသမဏဗြာဟ္မဏ၏။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။
ဝါ၊ ကြားနာရခြင်းကြောင့်။
သောကသမ္မံ၊ သောကမြားငြောင့်ကို။
ပဇဟေယျ၊ ပယ်နုတ်နိုင်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။
(အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ)။
(တနည်း)
အဇ္ဈေမုစ္ဆိတော၊ ၏။
(မုဏ္ဍာ၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်)
ယဿ၊ အကြင် သမဏဗြာဟ္မဏ၏။
ဓမ္မံ၊ ကို။
သုတွာ၊ ၍။
ဝါ၊ ကြောင့်။
သောကသလ္လ၊ ကို။
ပဇဟေယျ၊ ပယ်နုတ်နိုင်ရာ၏။
မုဏ္ဍာ၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်။
ကံ၊ အဘယ်မည်သော။
တံ သမဏံ ဝါ၊ ထိုမကောင်းမှုတို့ကိုငြိမ်းစေပြီးသောရဟန္တာအရှင်မြတ်ကိုလည်းကောင်း။
တံ ဗြာဟ္မဏံ ဝါ၊ ထိုမကောင်းမှုတို့ကိုပယ်ရှားမျောသွားစေပြီးသောသူတော်ကောင်းကိုလည်းကောင်း။
ပယိရုပါသေယျ၊ ဆည်းကပ်သင့်လေသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
။ပ။အယံ အာယသ္မာ နာရဒေါ၊ ဤအရှင်နာရဒသည်။
ပါဋလိပုတ္တေ၊ ၌။
ကုက္ကုဋာရာမေ၊ ၌။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
တံ ခေါ ပန အာယသန္တနာရဒံ၊ ထိုအရှင်နာရဒ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ကလျာဏော၊ ကောင်းသော။
ကိတ္တိသဒ္ဓေါ၊ ချီးကျူးအံ့သြပြောဆိုအပ်သောဂုဏ်သတင်းသည်။
အဗ္ဗုဂ္ဂတော၊ ပျံ့နှံ့၍တက်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဂ္ဂတော၊ ဟူမူ)
(အာယသ္မာ နာရဒေါ၊ အရှင်နာရဒသည်)
ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိ၏။
ဝိယတ္တော၊ ကျွမ်းကျင်ထက်မြက်၏။
ဝါ၊ ထင်ရှားစွာပြုတတ်သောဉာဏ်ပညာရှိ၏။
[ပဉ္စကနိပါတ် စာပိုဒ်(၁၃၄)ယဿံဒိသံသုတ်၊ ဒုတိယအကြိမ်ရိုက် ဤစာအုပ်စာမျက်နှာ-၂၄၈၂၄၉ကြည့်ပါ]
မေဓာဝီ၊ လျင်မြန်စွာမှတ်သားဆောင်ထားနိုင်သောဉာဏ်ပညာရှိ၏။
ဝါ၊ ကျောက်တောင်ဖြိုဖျက်မိုးကြိုးစက်သို့ကိလေသာတို့ကိုဖြိုခွင်းညှဉ်းဆဲတတ်သောဉာဏ်ပညာရှိ၏။
[အဋ္ဌသာလိနီ (၁၉၂)အတိုင်း အနက်ပေးသည်]
ဗဟုဿုတော၊ များစွာသော ပရိယတ္တိဓမ္မသုတ ရှိ၏။
ဝါ၊ များစွာကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်သောသုံးဖြာပိဋကတ်ပရိယတ်တရားရှိ၏။
စိတ္တကထီ၊ တရားစကားကိုဆန်းကြယ်စွာပြောဟောတတ်၏။
ဝါ၊ ဆန်းကြယ်သောတရားစကားကိုပြောဟောတတ်၏။
ကလျာဏပဋိဘာနော၊ ကောင်းသော ပဋိဘာန်ဉာဏ်ပညာရှိ၏။
[ကလျာဏပဋိဘာနောတိသုန္ဒရပညာ။ မဟာနိဒ္ဒေသအဋ္ဌကထာ။ ၂၃၆]
ဝုဒ္ဓေါ စေဝ၊ အသက်အရွယ်အားဖြင့်လည်းကြီး၏။
အရဟာ စ၊ ရဟန္တာလည်းဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဗ္ဘုဂ္ဂတော၊ ပြီ)
မုဏ္ဍော၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်။
အာယသန္တိ နာရဒံ၊ အရှင်နာရဒကို။
ယံ နူန ပယိရုပါသေယျ၊ ဆည်းကပ်ပါမူကောင်းလေစွ။
မုတ္တော၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်။
အာယသ္မတော နာရဒဿ၊ အရှင်နာရဒ၏။
ဓမ္မံ၊ ကို။
သုတွာ၊ ၍။
ဝါ၊ ကြောင့်။
သောကသလ္လံ၊ ကို။
အပ္ပေဝ နာမ ပဇဟေယျ၊ ပယ်နုတ်နိုင်တန်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။
(အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ)။ပ။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
မုဏ္ဍော၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွားပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွားပြီး၍။
မုဏ္ဍံ၊ မုဏ္ဍမည်သော။
ရာဇာနံ၊ မင်းကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ သံတော်ဦးတင်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ ဟူမူ)
ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။
အယံ အာယသ္မာ နာရဒေါ၊ သည်။ပ။
အရဟာ စ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဗ္ဘုဂ္ဂတော၊ ပြီ)
ဒေဝေါ၊ မင်းမြတ်သည်။
အာယသ္မန္တံ နာရဒံ၊ အရှင်နာရဒကို။
ယဒိ ပန ပယိရုပါသေယျ၊ အကယ်၍ဆည်းကပ်ပါမူကား။
ဒေဝေါ၊ သည်။
အာယသ္မတော နာရဒဿ၊ ၏။
ဓမ္မံ၊ ကို။
သုတွာ၊ ၍။
သောကသမ္မံ၊ ကို။
အပ္ပေဝ နာမ ပဇဟေယျ၊ ရာ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ သံတော်ဦးတင်ပြီ)
သမ္မ ပိယက၊ မိတ်ဆွေပိယက။
တေန ဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်။
(တွံ၊ သင်သည်)
အာယသ္မန္တံ နာရဒံ၊ ကို။
ပဋိဝေဒေဟိ၊ လျှောက်ထားပါဦးလော။
ကထံ ဟိ၊ အဘယ်ကြောင့်။
မာဒိသော၊ ငါကဲ့သို့သောဘုရင်မင်းသည်။
ဝိဇိတေ၊ တိုင်းနိုင်ငံ၌။
ဝသန္တိ၊ သီတင်းသုံးနေထိုင်သော။
သမဏံ ဝါ၊ ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။
ဗြာဟ္မဏံ ဝါ၊ သူတော်ကောင်းကိုလည်းကောင်း။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးဦးမဆွပဌမက။
ဝါ၊ ကြိုတင်၍။
အပ္ပဋိသံဝိဒိတော၊ မလျှောက်ထားပဲ။
ဝါ၊ အသိမပေးဘဲ။
ဥပသင်္ကမိတဗ္ဗ၊ ချဉ်းကပ်သင့်၏ဟူ၍။
မညေယျ နာမ၊ သိမှတ်ထိုက်ပါအံ့နည်း။
ဝါ၊ သဘောထားထိုက်ပါအံ့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်ကြားပြီ)
ဧဝံ ဒေဝ၊ ကောင်းပါပြီမင်းမြတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။ပ။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အာယသ္မာ နာရဒေါ၊ သည်။ပ။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
မုဏ္ဍဿ၊ မုဏ္ဍမည်သော။
ဣမဿ ရညော၊ ဤမင်း၏။ပ။
အဇ္ဈေမုန္တိတော၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။
(အာယသ္မန္တေ နာရဒေ၊ အရှင်မြတ်နာရဒသည်။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသန္တေ၊ ဟောကြားလသော်)
မုတ္တော၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်။
အာယသ္မတော နာရဒဿ၊ ၏။
ဓမ္မံ၊ ကို။
သုတွာ၊ ၍။
သောကသလ္လံ၊ ကို။
ပဇဟေယျ၊ ပယ်နုတ်နိုင်ရာ၏။
တထာ၊ ထိုပယ်နုတ်နိုင်လောက်သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
အာယသ္မာ နာရဒေါ၊ သည်။
မုဏ္ဍဿ၊ သော။
ရညော၊ မင်းအား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေတု၊ ဟောတော်မူပါလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ)
ပိယက၊ ဝိယက။
ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
မုဏ္ဍော၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်။
ယဿ(ဓမ္မဿဝနဿ)၊ အကြင်တရားနာခြင်း၏။
ကာလံ၊ အချိန်အခါကို။
မညတိ၊ သိ၏။
(တံ ဓမ္မဿဝနံ၊ ထိုတရားနာခြင်းကို။
တွံ၊ သင်သည်။
ကာရာပေဟိ၊ ပြုပါစေလော)။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်ဆိုပြီ)
[ဤ၌ “ကာရာပေဟိ”၏ကာရိတ်ကံကို “မုဏ္ဍန ရညာ”ဟု ထည့်၍ “မုဏ္ဍန၊ မုဏ္ဍမည်သော။
ရညာ၊ မင်းကို။
တံ ဓမ္မဿဝနံ၊ ကို။
တွံ၊ သည်။
ကာရာပေဟိ၊ လော”ဟု
အနက်ဆိုနိုင်၏]
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ပိယကော၊ သော။
ကောသာရက္ခော၊ သည်။
အာသနာ၊ ထိုင်နေရာမှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
အာယသ္မန္တံ နာရဒံ၊ ကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာရှိခိုးပြီး၍။
ပဒက္ခိဏံ၊ အရိုအသေကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
မုဏ္ဍော။ပ။ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။
(ဒေဝေါ၊ မင်းမြတ်သည်)
အာယသ္မတာ နာရဒေန၊ အရှင်နာရဒက။
ကတာဝကာသော၊ ပြုအပ်သောခွင့်ပေးမှုရှိပါ၏။
ဝါ၊ ခွင့်ပေးလိုက်ပါ၏။
ဒေဝေါ၊ မင်းမြတ်သည်။
ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ယဿ(ပယိရုပါသနဿ)၊ အကြင်ဆည်းကပ်ခြင်း၏။
ကာလံ၊ အချိန်အခါကို။
မညတိ၊ သိ၏။
(တံ ပယိရုပါသနံ၊ ထိုဆည်းကပ်ခြင်းကို။
ကရောတု၊ မိမိဆန္ဒအတိုင်းပြုတော်မူပါ)
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ သံတော်ဦးတင်ပြီ)။
သမ္မ ပိယက၊ မိတ်ဆွေပိယက။
တေန ဟိ၊ ထိုသို့အရှင်နာရဒကခွင့်ပြုလိုက်လျှင်။
(တွံ၊ သင်သည်)
ဘဒြာနိ ဘဒြာနိ၊ ကောင်းကုန်ကောင်းကုန်သော။
ယာနာနိ၊ ယာဉ်တို့ကို။
ယောဇာပေဟိ၊ ယှဉ်တပ်ပါစေလော။
ဝါ၊ ကပါစေလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်ဆိုပြီ)။ပ။
ယောဇာပေတွာ၊ ယှဉ်တပ်စေပြီး၍။ပ။
ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။
တေ၊ အရှင်မင်းမြတ်၏။
ဘဒြာနိ ဘဒြာနိ၊ ကုန်သော။
ယာနာနိ၊ ယာဉ်တို့ကို။
ယုတ္တာနိ၊ ယှဉ်တပ်စေအပ်ပြီးပါပြီ။
ဒေဝေါ၊ မင်းမြတ်သည်။
ဒါနိ၊ ၌။
ယဿ(ဂမနဿ)၊ အကြင်ကြွသွားခြင်း၏။
ကာလံ၊ ကို။
ပညတိ၊ သိ၏။
(တံ ဂမနံ၊ ထိုကြွသွားခြင်းကို။
ဒေဝေါ၊ မင်းမြတ်သည်။
ကရောတု၊ မိမိအလိုဆန္ဒအတိုင်းပြုတော်မူပါ)
ဣတိ (အဝေါစ)။
အထခေါ၊ ၌။
မုတ္တော၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်။
ဘဒြံ၊ ကောင်းသော။
ယာနံ၊ ယာဉ်ကို။
အဘိရုဟိတွာ၊ တက်စီး၍။
ဘဒြေဟိ ဘဒြေဟိ၊ ကောင်းကုန်ကောင်းကုန်သော။
ယာနေဟိ၊ ယာဉ်တို့ဖြင့်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ကုက္ကုဋာရာမော၊ ကုက္ကုဋကျောင်းတိုက်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
အာယသ္မန္တံ နာရဒံ၊ ကို။
ဒဿနာယ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။
မဟစ္စာ၁။ မဟစ္စာ ရာဇာနုဘာဝေန။ ။ဤသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိတော် အဋ္ဌကထာတို့၌ အဆုံးအာဒီဃဖြင့် “မဟစ္စာ"ဟု ပါဌ်ရှိသော်လည်း သီလက္ခန်သာမညဖလသုတ် အဋ္ဌကထာ (၁၃၅)၌မူ ထိုပါဌ်ကို “မဟစ္စာတိပိ ပါဠိ၊ မဟတိယာတိ အတ္တော၊ လိင်္ဂဝိပရိယာယော ဧသ”ဟူ၍ မူကွဲပါဌ်အဖြစ်ဖြင့် ဖွင့်ပြထား၏၊ ထိုပါဌ်နှင့်စပ်၍ မှတ်သားဖွယ်များကို ဤစာအုပ် ဒုတိယအကြိမ်ရိုက်၌ အကျယ်တဝင့် ထည့်သွင်းဖော်ပြ ပေအံ့။
“နဒီ ဇာတိ ပထဝီ”စသော သဒ္ဒါတို့၌ နာဝိဘတ်ဖြင့် “နယာ နဇ္ဇာဇာတိယာ ဇစ္စာပထဝိယာ ပထဗျာ”စသည်ဖြင့် ရုပ်နှစ်မျိုးစီ ရှိသကဲ့သို့ မဟန္တီနှင့် အလားတူဖြစ်သော မဟတီ သဒ္ဒါ၌လည်း "မဟဘိယာ မဟစ္စာ”ဟု နာဝိဘတ်ဖြင့် ရုပ်နှစ်မျိုးရှိသည်။ ထိုပုဒ်တို့၌ မဟတိယာပုဒ်မှ မဟစ္စာဟု ရုပ်ပြီးသည် မဟုတ်“အမာ ပတော သို့ သ္မာနံဝါ"ဟူသော ကစ္စည်းသုတ်၌ “အာ ပတောဟူသော ယောဂဝိဘာဂဖြင့် “မဟတီ + နာ၌ နာဝိဘတ်ကို အာပြု၊ ဤကို ယပြု၊ တျကို စပြု၊ ဒွေဘော်လာ၍ မဟစ္စာ-ဟု ရုပ်ပြီးခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုမဟစ္စာသည် သူ၏ ဝိသေသျဖြစ်သော ရာဇာနုဘာဝေနနှင့် လိင်မတူသော ကြောင့် လိင်္ဂဝိပလ္လာသနည်းဖြင့် “မဟတာ မဟန္တေနဟူသော ပုလ္လိင်မှ ဣတ္ထိလိင်သို့ ပြောင်း၍ မဟစ္စာဟု ဖြစ်ရကြောင်းကို ပြခဲ့သော သီလက္ခန် အဋ္ဌကထာ၌ ဖွင့်ပြ၏ထို့အတူ ဤနာရဒသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ၌လည်း“မဟန္နာဟိ မဟတိယာ၊ လိင်္ဂဝိပလ္လာသေန စေတံ ဝုတ္တံ၊ တေနာဟ-မဟတာ ရာဇာနဘာဝေနာတိ"ဟု ဖွင့်၏။
မဟစ္စံ(မဟဉ္စ)ရာဇာနုဘာဝေန။ ။ယခုအခါ သီလက္ခန်ပါဠိ အဋ္ဌကထာ စသည်တို့၌ နိဂ္ဂဟိတ်မပါဘဲ “မဟစ္စ”ဟု ရိုက်နှိပ်ထားသော်လည်း ရှေးကမူ နိဂ္ဂဟိတ်နှင့် တကွ “မဟညံ့”ဟုလည်း ပါဌ်ရှိ၏၊ မဟန္တသဒ္ဒါနောင် ကျပစ္စည်းသက်ကာ ‘မဟန္တောယေဝ မဟအံ့”ဟုလည်း သွတ္ထတဒိတ် ကြံတော်မူကြ၏၊ သီလက္ခန်ဋီကာသစ်၊ ဒု-၂၂ ၌ကား “မဟန္တဿ ဘာဝေါ မဟအံ့”ဟု အျပစ္စည်းကို ဘာဝအနက်ဟောပင်ကြံထားတော်မူလေသေး၏၊ သို့သော် ယင်းသို့ အျပစ္စည်းသက်၍ တဒ္ဓိတ်ပုဒ်ကြံလိုက် ပါက ထိုမဟစံပုဒ်သည် နပုလ္လင်ဖြစ်သွားသောကြောင့် သူ၏ ဝိသေသျ(ပုလ္လိင်)ဖြစ်သော ရာဇာနဘာဝေနနှင့် လိင်မတူနိုင်တော့ပေ၊ လိင်မတူလျှင် မဟန္နပုဒ်ကို လိင်္ဂဝိပလ္လာသ နည်းအားဖြင့် ပုလ္လိင်မှ နပုလ္လိင်သို့ ပြောင်းသည်ဟု ဆိုရပေတော့မည်၊ သို့သော် အဋ္ဌကထာဋီကာတို့၌ ထိုမဟန္နံ(မဟစ္စ)ပါဌ်အတွက် လိင်္ဂဝိပလ္လာသဟု အထူးဖွင့်ဆို မထားကြယင်းသို့ အထူးဖွင့်ဆိုမထားသည်ကို ထောက်လျှင် ထိုမဟန္နံပါဌ်သည် မှန်ကန်သောပါဌ် မဖြစ်နိုင်၊ နိဂ္ဂဟိတ်မပါသော မဟစ္စဟူသော ပါဌ်ကား “ကရဏတ္ထ ပစ္စတ္တဝစနံ”ဟူသော သီလက္ခန်ဋီကာများနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်၏။ ထို့ကြောင့်
မောဂ္ဂလ္လာန်နိဿယ၊ သျာဒိကဏ္ဍ(၁၅၀)သုတ်၌ “မဉ္စ”ဟု ပါဌ်ရှိသင့် ကြောင်း ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏၊ မဟံနှင့် စနိပါတ်ပုဒ်ကို တွဲလိုက်လျှင်“မဟဉ္စ”ဟုဖြစ်၏၊ ထို၌ မဟံသည် အထူးအဆန်းမဟုတ်“ဂန္တံ ဂစ္ဆန္တော”ကဲ့သို့ “မဟံ မဟန္တော”ပင်တည်း၊ ထိုမဟံသည် သူ၏ဝိသေသျဖြစ်သော ရာဇာနုဘာဝေနနှင့် လိင်ကားတူ၏၊ ဝိဘတ်ကား မတူ၊ ထို့ကြောင့် မဟံ၌ ပထမာဝိဘတ်ကို ကရိုဏ်းအနက်၌ သက်ဟု သီလက္ခန်ဋီကာ ဖွင့်ရသည်၊ ယင်းမဟဉ္စ”ဟူသောပါဌ်ကို ပညာရှိတို့ လက်ခံအတည်ပြုတော်မူကြ၏ထို့ကြောင့် သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်း ယခု ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာစာမူ(၂၁၆)၌ “မဟဉ္ဇာတိ ကရဏတ္ထ ပစ္စတ္တဝစနံတိ အာဟ-မဟတာ စာတိ”ဟု စာမူပြင်ဆင် ရိုက်နှိပ်ထားသည် မှာ မောဂ္ဂလ္လာန်နိဿယ ဆုံးဖြတ်တော်မူသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ သို့ရာတွင်
သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်း၌ မဟဉ္စဟူသော ထိုစာမူသစ်ကို အတည်ပြုရိုက်နှိပ် လိုက်ခြင်းကြောင့် ဘာမျှဆိုဖွယ်မရှိအောင် ကောင်းမွန်နေသော်လည်း စဒွေဘော်နှင့် တကွသော မဟညံ့ဟူသော ရှေးပါဌ်ကို အတည်ပြုပြီး “မဟန္တဿ ဘာဝေါ” ဟူ၍ ဘာဝတဒ္ဓိတ်ဝိဂြိုဟ်ဆိုထားသော သီလက္ခန်ဋီကာသစ်၌ “မဟဉ္စ”ဟူသော ထိုစာမူကို ယခုရိုက်နှိပ်ထားခြင်းကိုကား “မဟန္တဿ ဘာဝေါ”ဟူသော ဝိဂြိုဟ်ဝါကျက တခြား၊ မဟဉ္စဟူသော ရုပ်ပြီး နိန္နပုဒ်က တခြား (ကိုယ်ကတခြားဦးခေါင်းကတခြား) ဖြစ်နေပါပေါ့ကလားဟု ပြောစရာ ဆိုစရာ ရှိနေပါတော့သည်၊ မဟန္တဿ ဘာဝေါ ဟူသော ယင်းဋီကာသစ်အတိုင်း ရုပ်စီရင်ပါက “မဟန္တ+r”၌ န် နှင့် ဏ် အနုဗန်ကိုချေ၊ တျကို စပြု၊ စဒွေဘော်လာ၊ သိဝိဘတ်ကို အံပြုပြီးလျှင် “မဟ’”ဟုသာ ရုပ်ပြီးနိုင်၍ “မဟဉ္စ”ဟု ရုပ်မပြီးနိုင်ကြောင်း စဉ်းစားကြည့်ကြပါကုန်) ၊ ကြီးမားလှစွာသော။ ရာဇာနုဘာဝေန၊ မင်း၏တန်ခိုးအာနုဘော်ဖြင့်။ ဝါ၊ မင်း၏သြဇာအာဏာဘုန်းကျက်သရေအရှိန်အဝါဖြင့်။ ပါယာသိ၊ သွားပြီ။
“နဒီ ဇာတိ ပထဝီ”စသော သဒ္ဒါတို့၌ နာဝိဘတ်ဖြင့် “နယာ နဇ္ဇာဇာတိယာ ဇစ္စာပထဝိယာ ပထဗျာ”စသည်ဖြင့် ရုပ်နှစ်မျိုးစီ ရှိသကဲ့သို့ မဟန္တီနှင့် အလားတူဖြစ်သော မဟတီ သဒ္ဒါ၌လည်း "မဟဘိယာ မဟစ္စာ”ဟု နာဝိဘတ်ဖြင့် ရုပ်နှစ်မျိုးရှိသည်။ ထိုပုဒ်တို့၌ မဟတိယာပုဒ်မှ မဟစ္စာဟု ရုပ်ပြီးသည် မဟုတ်“အမာ ပတော သို့ သ္မာနံဝါ"ဟူသော ကစ္စည်းသုတ်၌ “အာ ပတောဟူသော ယောဂဝိဘာဂဖြင့် “မဟတီ + နာ၌ နာဝိဘတ်ကို အာပြု၊ ဤကို ယပြု၊ တျကို စပြု၊ ဒွေဘော်လာ၍ မဟစ္စာ-ဟု ရုပ်ပြီးခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုမဟစ္စာသည် သူ၏ ဝိသေသျဖြစ်သော ရာဇာနုဘာဝေနနှင့် လိင်မတူသော ကြောင့် လိင်္ဂဝိပလ္လာသနည်းဖြင့် “မဟတာ မဟန္တေနဟူသော ပုလ္လိင်မှ ဣတ္ထိလိင်သို့ ပြောင်း၍ မဟစ္စာဟု ဖြစ်ရကြောင်းကို ပြခဲ့သော သီလက္ခန် အဋ္ဌကထာ၌ ဖွင့်ပြ၏ထို့အတူ ဤနာရဒသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ၌လည်း“မဟန္နာဟိ မဟတိယာ၊ လိင်္ဂဝိပလ္လာသေန စေတံ ဝုတ္တံ၊ တေနာဟ-မဟတာ ရာဇာနဘာဝေနာတိ"ဟု ဖွင့်၏။
မဟစ္စံ(မဟဉ္စ)ရာဇာနုဘာဝေန။ ။ယခုအခါ သီလက္ခန်ပါဠိ အဋ္ဌကထာ စသည်တို့၌ နိဂ္ဂဟိတ်မပါဘဲ “မဟစ္စ”ဟု ရိုက်နှိပ်ထားသော်လည်း ရှေးကမူ နိဂ္ဂဟိတ်နှင့် တကွ “မဟညံ့”ဟုလည်း ပါဌ်ရှိ၏၊ မဟန္တသဒ္ဒါနောင် ကျပစ္စည်းသက်ကာ ‘မဟန္တောယေဝ မဟအံ့”ဟုလည်း သွတ္ထတဒိတ် ကြံတော်မူကြ၏၊ သီလက္ခန်ဋီကာသစ်၊ ဒု-၂၂ ၌ကား “မဟန္တဿ ဘာဝေါ မဟအံ့”ဟု အျပစ္စည်းကို ဘာဝအနက်ဟောပင်ကြံထားတော်မူလေသေး၏၊ သို့သော် ယင်းသို့ အျပစ္စည်းသက်၍ တဒ္ဓိတ်ပုဒ်ကြံလိုက် ပါက ထိုမဟစံပုဒ်သည် နပုလ္လင်ဖြစ်သွားသောကြောင့် သူ၏ ဝိသေသျ(ပုလ္လိင်)ဖြစ်သော ရာဇာနဘာဝေနနှင့် လိင်မတူနိုင်တော့ပေ၊ လိင်မတူလျှင် မဟန္နပုဒ်ကို လိင်္ဂဝိပလ္လာသ နည်းအားဖြင့် ပုလ္လိင်မှ နပုလ္လိင်သို့ ပြောင်းသည်ဟု ဆိုရပေတော့မည်၊ သို့သော် အဋ္ဌကထာဋီကာတို့၌ ထိုမဟန္နံ(မဟစ္စ)ပါဌ်အတွက် လိင်္ဂဝိပလ္လာသဟု အထူးဖွင့်ဆို မထားကြယင်းသို့ အထူးဖွင့်ဆိုမထားသည်ကို ထောက်လျှင် ထိုမဟန္နံပါဌ်သည် မှန်ကန်သောပါဌ် မဖြစ်နိုင်၊ နိဂ္ဂဟိတ်မပါသော မဟစ္စဟူသော ပါဌ်ကား “ကရဏတ္ထ ပစ္စတ္တဝစနံ”ဟူသော သီလက္ခန်ဋီကာများနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်၏။ ထို့ကြောင့်
မောဂ္ဂလ္လာန်နိဿယ၊ သျာဒိကဏ္ဍ(၁၅၀)သုတ်၌ “မဉ္စ”ဟု ပါဌ်ရှိသင့် ကြောင်း ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏၊ မဟံနှင့် စနိပါတ်ပုဒ်ကို တွဲလိုက်လျှင်“မဟဉ္စ”ဟုဖြစ်၏၊ ထို၌ မဟံသည် အထူးအဆန်းမဟုတ်“ဂန္တံ ဂစ္ဆန္တော”ကဲ့သို့ “မဟံ မဟန္တော”ပင်တည်း၊ ထိုမဟံသည် သူ၏ဝိသေသျဖြစ်သော ရာဇာနုဘာဝေနနှင့် လိင်ကားတူ၏၊ ဝိဘတ်ကား မတူ၊ ထို့ကြောင့် မဟံ၌ ပထမာဝိဘတ်ကို ကရိုဏ်းအနက်၌ သက်ဟု သီလက္ခန်ဋီကာ ဖွင့်ရသည်၊ ယင်းမဟဉ္စ”ဟူသောပါဌ်ကို ပညာရှိတို့ လက်ခံအတည်ပြုတော်မူကြ၏ထို့ကြောင့် သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်း ယခု ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာစာမူ(၂၁၆)၌ “မဟဉ္ဇာတိ ကရဏတ္ထ ပစ္စတ္တဝစနံတိ အာဟ-မဟတာ စာတိ”ဟု စာမူပြင်ဆင် ရိုက်နှိပ်ထားသည် မှာ မောဂ္ဂလ္လာန်နိဿယ ဆုံးဖြတ်တော်မူသည့်အတိုင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ သို့ရာတွင်
သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်း၌ မဟဉ္စဟူသော ထိုစာမူသစ်ကို အတည်ပြုရိုက်နှိပ် လိုက်ခြင်းကြောင့် ဘာမျှဆိုဖွယ်မရှိအောင် ကောင်းမွန်နေသော်လည်း စဒွေဘော်နှင့် တကွသော မဟညံ့ဟူသော ရှေးပါဌ်ကို အတည်ပြုပြီး “မဟန္တဿ ဘာဝေါ” ဟူ၍ ဘာဝတဒ္ဓိတ်ဝိဂြိုဟ်ဆိုထားသော သီလက္ခန်ဋီကာသစ်၌ “မဟဉ္စ”ဟူသော ထိုစာမူကို ယခုရိုက်နှိပ်ထားခြင်းကိုကား “မဟန္တဿ ဘာဝေါ”ဟူသော ဝိဂြိုဟ်ဝါကျက တခြား၊ မဟဉ္စဟူသော ရုပ်ပြီး နိန္နပုဒ်က တခြား (ကိုယ်ကတခြားဦးခေါင်းကတခြား) ဖြစ်နေပါပေါ့ကလားဟု ပြောစရာ ဆိုစရာ ရှိနေပါတော့သည်၊ မဟန္တဿ ဘာဝေါ ဟူသော ယင်းဋီကာသစ်အတိုင်း ရုပ်စီရင်ပါက “မဟန္တ+r”၌ န် နှင့် ဏ် အနုဗန်ကိုချေ၊ တျကို စပြု၊ စဒွေဘော်လာ၊ သိဝိဘတ်ကို အံပြုပြီးလျှင် “မဟ’”ဟုသာ ရုပ်ပြီးနိုင်၍ “မဟဉ္စ”ဟု ရုပ်မပြီးနိုင်ကြောင်း စဉ်းစားကြည့်ကြပါကုန်) ၊ ကြီးမားလှစွာသော။ ရာဇာနုဘာဝေန၊ မင်း၏တန်ခိုးအာနုဘော်ဖြင့်။ ဝါ၊ မင်း၏သြဇာအာဏာဘုန်းကျက်သရေအရှိန်အဝါဖြင့်။ ပါယာသိ၊ သွားပြီ။
ယာနဿ၊ ယာဉ်၏။
ဘူမိ၊ သွားနိုင်လောက်ရာမြေအရပ်သည်။
ယာဝတိကာ၊ အကြင်မျှလောက်အတိုင်းအတာရှိ၏။
(တာဝတိကံ၊ ထိုမျှလောက်အတိုင်းအတာရှိသော။
ဘူမိ၊ မြေအရပ်သို့)
ယာနေန၊ ယာဉ်ဖြင့်။
ဂန္တွာ၊ သွားပြီး၍။
ယာနာ၊ ယာဉ်မှ။
ပစ္စောရောဟိတွာ၊ ဆင်းသက်၍။
ပတ္တိကောဝ၊ ခြေဖြင့်သွားသည်သာလျှင်။
ဝါ၊ ခြေကျင်သွားသည်သာလျှင်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
အာရာမံ၊ ကျောင်းတိုက်သို့။
ပါဝိသိ၊ ဝင်ပြီ။ပ။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
သမဏေန ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ပ။
ကေနစိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
အလဗ္ဘနီယာနိ၊ ကုန်သော။
ဌာနာနိ၊ တို့သည်။
ဣမာနိ ပဉ္စ၊ တည်း။ပ။
[စာမျက်နှာ-၅၅ သို့ သွားအံ့]
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ အရှင်နာရဒကဟောကြားအပ်လသော်။ပ။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အယံ ဓမ္မပရိယာယော၊ ဤတရားဒေသနာတော်သည်။
ကောနာမော၊ အဘယ်အမည်ရှိပါသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ)
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
အယံ ဓမ္မပရိယာယော၊ သည်။
သောကသလ္လဟရဏောနာမ၊ သောကသလ္လဟရဏမည်ပါ၏။
ဝါ၊ သောကမြားငြောင့်ကိုဆွဲနုတ်ပယ်ရှားတတ်သောတရားဒေသနာမည်ပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်ကြားပြီ)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
တဂ္ဃ၊ အမှန်တကယ်ပင်။
သောကသလ္လဟရဏော၊ သောကမြားငြောင့်ကိုဆွဲနုတ်ပယ်ရှားတတ်ပါ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဟိ၊ အမှန်အတိုင်းလျှောက်ရသော်။
မေ၊ တပည့်တော်သည်။
ဣမံ ဓမ္မပရိယာယံ၊ ဤတရားဒေသနာတော်ကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။
ဝါ၊ ကြားနာရခြင်းကြောင့်။
သောကသမ္မံ၊ သောကမြားငြောင့်ကို။
ပဟီနံ၊ ဆွဲနုတ်ပယ်ရှားအပ်ပါပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
မုဏ္ဍော၊ သော။
ရာဇာ၊ သည်။
ပိယကံ၊ သော။
ကောသာရက္ခံ၊ ကို။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်ဆိုပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်ဆိုသနည်းဟူမူ)
သမ္မ ပိယက၊ က။
တေန ဟိ၊ ငါတိုက်တွန်း၏။
ဝါ၊ ငါအမိန့်ပေး၏။
ဝါ၊ ထိုသို့သောကမြားငြောင့်ကိုငါဆွဲနုတ်ပယ်ရှားပြီးသည်အဖြစ်ကြောင့်။
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်)
ဘဒ္ဒါယ၊ သော။
ဒေဝိယာ၊ ၏။
သရီရံ၊ ကိုယ်ကောင်ကို။
ဈာပေထ၊ မီးရှို့လိုက်ကြကုန်လော။
အဿာ၊ ထိုဘဒ္ဒါမိဖုရား၏။
ထူပဉ္စ၊ အရိုးဂူကိုလည်း။
ကရောထ၊ တည်ထားကြကုန်သော။
ဒါနိ၊ ၌။
အဇ္ဇတံ၊ ယနေ့ကို။
အဂ္ဂေ၊ အဦးအစကို။
(ကတွာ၊ ပြု၍)
မယံ၊ ငါတို့သည်။
နှာယိဿာမ စေ၀၊ ရေချိုးလည်းချိုးကုန်တော့အံ့။
ဝိလိမ္ပိဿာမ စ၊ နံ့သာလိမ်းလည်းလိမ်းကုန်တော့အံ့။
ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။
ဘုဉ္ဇိဿာမ စ၊ စားလည်းစားကုန်တော့အံ့။
ကမ္မန္တေ၊ တိုင်းရေးပြည်ရာလုပ်ငန်းကိစ္စတို့ကို။
ပယောဇေဿာမ စ၊ စီမံကြိုးကုတ်အားထုတ်လည်းအားထုတ်စေကုန်တော့အံ့။
ဣတိ၊ သို့။
(အာမန္တေသိ၊ မိန့်ဆိုပြီ)
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သုတ်တည်း။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။
မုဏ္ဍရာဇဝဂ္ဂေါ၊ မုဏ္ဍရာဇဝဂ်တည်း။ပ။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
ပဏ္ဏာသကော၊ သုတ်ငါးဆယ်အစုအပေါင်းသည်။
သမတ္တော၊ ပြီးပြီ။