၁၀၁။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
သေခဝေသာရဇ္ဇကရုဏာ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ကြောက်ရွံ့မှုကင်းရဲတင်းရွှင်ပျသူ၏အဖြစ်ကိုပြုတတ်ကုန်သော။
(သေက္ခပုဂ္ဂိုလ် တို့၏ကင်းသောကြောက်ရွံ့မှုရှိသူ၏ဖြစ်ကြောင်း ဉာဏသောမနဿကို ပြုတတ်ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော)
[စတုက္ကစာပိုဒ် (ဂ)သုတ်(ဒုတိယအကြိမ် ရိုက်နှိပ်သော ဒုတိယတွဲနိဿယ စာမျက်နှာ-၁၉)လည်းကြည့်]
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
ဣမေ ပဉ္စ၊ ဤငါးပါးတို့ပေတည်း။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဝါ၊ ဤသာသနာတော်က။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
[တနည်း-ဣဓ၊ ဤမြတ်စွာဘုရားအဆုံးအမတရားတော်၌။
ပဋိပန္နကော၊ ကျင့်ကြံအားထုတ်သော။
ဘိက္ခု၊ သည်]
သဒ္ဓေါ၊ (ရတနာမြတ်သုံးပါးတို့၌ကြည်ညိုယုံကြည်မှု) သဒ္ဓါတရားရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သီလဝါ၊ သီလရှိသည်။
(ပါတိမောက္ခသံဝရသီလရှိသည်။
ဝါ၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလရှိသည်)
ဟောတိ၊ ၏။
ဗဟုသုတော၊ များသောပရိယတ္တိဓမ္မဟူသောသုတရှိသည်။
ဝါ၊ များစွာကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်သောကျမ်းဂန်ပိဋကတ်ပရိယတ်တရားရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာရဒ္ဓဝီရိယော၊ အားထုတ်အပ်သောဝီရိယရှိသည်။
ဝါ၊ ပြည့်စုံစေအပ်ပြီးသောဝီရိယရှိသည်။
(သမ္ပပ္ပဓာန်လုံ့လဝီရိယရှိသည်)
ဟောတိ၊ ၏။
ပညဝါ၊ ပညာရှိသည်။
(ဝိပဿနာပညာ၊ မဂ်ပညာရှိသည်)
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဿဒ္ဓဿ၊ (ရတနာမြတ်သုံးပါးတို့၌ကြည်ညိုယုံကြည်မူ)သဒ္ဓါတရားမရှိသောသူမှာ။
ယံ သာရဇ္ဇံ၊ အကြင်ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည်(အကြင်ကြောက်ရွံ့မှုစိတ်ဆင်းရဲမှုဟူသောဒေါမနဿသည်)
ဟောတိ၊ ၏။
သဒ္ဓဿ၊ သဒ္ဓါတရားရှိသောသူမှာ။
တံ သာရက္ခံ၊ ထိုကြောက်ရွံ့ခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့သဒ္ဓါတရားမရှိသောသူမှာသာရဇ္ဇဖြစ်၍သဒ္ဓါတရားရှိသူမှာသာရဇ္ဇမဖြစ်သည်အဖြစ်ကြောင့်)
အယံ ဓမ္မော၊ ဤသဒ္ဓါတရားသည်။
သေခဝေသာရဇ္ဇကရဏော၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ကြောက်ရွံ့မှုကင်း၊ ရဲတင်းရွှင်ပျသူ၏အဖြစ်ကိုပြုတတ်သောတရားပေတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုဿီလဿ၊ သီလမရှိသောသူမှာ။
ယံ သာရဇ္ဇ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သီလဝတော၊ သီလရှိသောသူမှာ။ပ။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ သီလမရှိသူမှာသာရဇ္ဇဖြစ်၍။
သီလရှိသူမှာ သာရဇ္ဇမဖြစ်သည်အဖြစ်ကြောင့်)
အယံ ဓမ္မော၊ ဤသီလတရားသည်။
သေခဝေသာရဇ္ဇကရဏော၊ တည်း။ပ။
အပ္ပသုတဿ၊ နည်းသောပရိယတ္တိဓမ္မသုတရှိသူမှာ။
ဝါ၊ ၀ါပရိယတ္တိဓမ္မ သုတ မရှိသူမှာ။ပ။
ဗဟုဿုတဿ၊ များသောပရိယတ္တိဓမ္မသုတရှိသူမှားပ။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။(ထိုသို့ အပ္ပသုတပုဂ္ဂိုလ်မှာသာရဒ္ဓဖြစ်၍ဗဟုသုတပုဂ္ဂိုလ်မှာသာရဒ္ဓမဖြစ်သည်အဖြစ်ကြောင့်)
အယံ ဓမ္မော၊ ဤကျမ်းဂန်ပိဋကတ်ပရိယတ္တိ ဓမ္မသုတဟူသောတရားသည်။ပ။
ကုသီတဿ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ်တွန့်ဆုတ်သောသူမှာ။
ဝါ၊ ပျင်းရိသူမှာ။ပ။
အာရဒ္ဓဝီရိယဿ၊ ရှိသောသူမှာပ။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ပျင်းရိသူမှာသာရဇ္ဇဖြစ်၍။အားထုတ်အပ်သောဝီရိယရှိသူမှာသာရဇ္ဇမဖြစ်သည်အဖြစ်ကြောင့်)
အယံဓမ္မော၊ ဤဝိရိယတရားသည်။ပ။
ဒုပ္ပညဿ၊ ပညာမရှိသောသူမှာ။ပ။
ပညဝတော၊ ပညာရှိသောသူမှာ။ပ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အယံ ဓမ္မော၊ ဤတရားသည်။
သေခဝေသာရဇ္ဇကရဏော၊ ပေတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေခဝေသာရဇ္ဇကရဏာ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ဣမေ ပဉ္စ၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
ပဌမံ၊ ပဌမသုတ်တည်း။