၈၁။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ထေရော၊ (ဆယ်ဝါပြည့်မှီ)ထေရ်ဖြစ်သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သဗြဟ္မစာရီနံ၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့၏။
အဂ္ဂိယော စ၊ မချစ်အပ်သူသည်လည်းကောင်း။
အမနာပေါ စ၊ စိတ်နှလုံးကိုမတိုးပွားစေတတ်သူသည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မမြတ်နိုးအပ်သူသည်လည်းကောင်း။
အဂရု စ၊ အလေးဂရုမပြုထိုက်သူသည်လည်းကောင်း။
အဘာဝနီယော စ၊ မချီးမွမ်းထိုက်သူသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကတမေဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။
(ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ သော။
ထေရော၊ သော။ပ။
အဘာဝနီယော စ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
(ထေရော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်)
ရဇနီယေ၊ တပ်မက်စွဲလမ်းဖွယ်အာရုံ၌။
ရဇ္ဇတိ၊ တပ်မက်စွဲလမ်း၏။
ဒုဿနီယေ၊ စိတ်မနှစ်သက်ဒေါသထွက်ဖွယ်အာရုံ၌။
ဒုဿတိ၊ ဒေါသထွက်၏။
မောဟနီယေ၊ တွေဝေအသိမှားမောဟပွားဖွယ်အာရုံ၌။
မုယှတိ၊ တွေဝေအသိမှား၊ မောဟပွား၏။
ကုပ္ပနီယေ၊ အာဃာတထားအမျက်ပွားဖွယ်အာရုံ၌။
ကုပ္ပတိ၊ အာဃာတထားအမျက်ပွား၏။
မဒနီယေ၊ မာန်တက်ထောင်လွှားဖောက်ကြွားဖွယ်အာရုံ၌။
မဇ္ဇတိ၊ မာန်တက်ထောင်လွှားမောက်ကြွား၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။
ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ဤတရားတို့နှင့်။ပ။
ပိယော စ၊ ချစ်အပ်သူသည်လည်းကောင်း။
မနာပေါ စ၊ စိတ်နှလုံးကိုတိုးပွားစေတတ်သူသည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မြတ်နိုးအပ်သူသည်လည်းကောင်း။
ဂရု စ၊ အလေးဂရုပြုထိုက်သူသည်လည်းကောင်း။
ဘာဝနီယော စ၊ ချီးမွမ်းထိုက်သူသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
[ဒသကနိပါတ်ဋ္ဌ၃၂၁-၌ သမ္ဘာဝနီယော ဟုဖွင့်လတ္တံ့]။ပ။
(ထေရော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်)
ရဇနီယေ၊ ၌။
န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်မစွဲလမ်း။ပ။
န ဒုဿတိ၊ ဒေါသမထွက်။ပ။
န မုယုတိ၊ တွေဝေမရှိအမှန်သိ၏။ပ။
န ကုပ္ပတိ၊ အပျက်မပွား။ပ။
န မဇ္ဇတိ၊ မာန်မတက်။
ဝါ၊ မထောင်လွှားမမော်ကြွား။ပ။
ပဌမံ။