(ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား၊ ဣဒံ သုတ္တံ= ဤသံခိတ္တသုတ်ကို)။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဤ ယခုလျှောက်ထားမည့်အတိုင်း။
မေ၊ တပည့်တော်သည်။
သုတံ၊ (မြတ်စွာဘုရားအထံတော်မှ) နာယူမှတ်သားထားအပ်ပါပြီ။
(ကထံ၊ အဘယ်သို့။
သုတံ၊ နာယူမှတ်သားအပ်သည်းဟူမူ)
[ကျန်သော အနက်ပေးနည်းများကို ဧကကနိပါတ်ပဌမသုတ်၌ ကြည့်ပါ။]
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိမြို့တော်အနီး၌။
ဇေတဝနေ၊ ဇေတဝန်မည်သော။
ဝါ၊ ဇေတမင်းသား၏ ဥယျာဉ်တောဖြစ်သော။
အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ အနာထပိဏ်သူဌေး၏။ (ခိုကိုးရာမဲ့သူ လူဆင်းရဲတို့အား ထမင်းရိက္ခာပေးတတ်သည်အဖြစ်ကြောင့် အနာထပိဏ်ဟုခေါ်ဝေါ်အပ်သော သုဒတ္ထမည်သော သူဌေး၏)
အာရာမေ၊ ကျောင်းတိုက်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တတြ၊ ထိုအခါ၌။ (ဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌ မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးနေတော်မူရာ ထိုအခါ၌)
ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးနေတော်မူရာထိုဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌။
ဝါ၊ ထိုတရားဟောခြင်းငှာ ရဟန်းတို့ကို မိန့်ခေါ်သင့်ရာ အရပ်ဒေသအချိန်ကာလ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
ဘိက္ခဝေါ၊ ရဟန်းတို့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်ခေါ်တော်မူပြီ။
ဘဒန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တေ ဘိက္ခူ၊ (စုဝေးနေသော) ထိုရဟန်းတို့သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
(အာမန္တေနံ၊ မိန့်ခေါ်တော်မူခြင်းကို။
ဝါ၊ အမိန့်စကားတော်ကို)
ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေ့ရှု နာယူကြကုန်ပြီ။
ဝါ၊ စကားတုံ့ပြန် နာခံကြကုန်ပြီ။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤတရားစကားတော်ကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူသနည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
သေခဗလာနိ၊ သေခဗိုလ်တို့သည်။
ဝါ၊ သေက္ခ ပုဂ္ဂိုလ်ခုနစ်ဦးတို့၏ မလှုပ်မယိုင် မြဲခိုင်သောစွမ်းအားတို့သည်။
ဣမာနိ ပဉ္စ၊ ဤငါးပါးတို့တည်း။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးတို့ဟူသည်။
ကတမာနိ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
သဒ္ဓါဗလံ၊ သဒ္ဓါဗိုလ်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ (အဿဒ္ဓိယ အကုသိုလ်ကြောင့်) မလှုပ်မယိုင် ခိုင်မြဲသော သဒ္ဓါဟူသော စွမ်းအားလည်းကောင်း။
ဟိရီဗလံ၊ ဟိရီဗိုလ်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ (အဟိရိက အကုသိုလ်ကြောင့်)မလှုပ်မယိုင် ခိုင်မြဲသော ဟိရီဟူသော စွမ်းအားလည်းကောင်း။
သြတ္တပ္ပဗလံ၊ သြတ္တပ္ပဗိုလ် လည်းကောင်း။
ဝါ၊ (အနောတ္တပ္ပ အကုသိုလ်ကြောင့်) မလှုပ်မယိုင် ခိုင်မြဲသော သြတ္တပ္ပဟူသော စွမ်းအားလည်းကောင်း။
ဝီရိယဗလံ၊ ဝီရိယဗိုလ်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ (ကောသဇ္ဇ အကုသိုလ်ကြောင့်) မလှုပ်မယိုင် ခိုင်မြဲသော ဝီရိယစွမ်းအား လည်းကောင်း။
ပညာဗလံ၊ ပညာဗိုလ်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ (အဝိဇ္ဇာကြောင့်) မလှုပ်မယိုင်ခိုင်မြဲသော ပညာစွမ်းအားလည်းကောင်း။
(ဣတိ၊ ဤသည်တို့တည်း)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေခဗလာနိ၊ တို့သည်။
ဣမာနိ ပဉ္စ၊ တည်း။
(တသ္မာတိဟ၊ တသ္မာ+ဣဟ) ဘိက္ခဝေ=တို့။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့် ။ (ထိုသို့ သဒ္ဓါစသော တရားငါးပါးတို့သည် သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ စွမ်းအား ဗလဖြစ်ကုန်သည် အဖြစ်ကြောင့်)
ဣဟ၊ ဤသာသနာတော်၌။
(ဝေါ၊ သင်တို့သည်)
ဧဝံ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမည်။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ နှလုံးသွင်း၍။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမည်နည်းဟူမူ။
မယံ၊ ငါတို့သည်)
သဒ္ဓါဗလေန၊ သဒ္ဓါမည်သော စွမ်းအားဗလတည်းဟူသော။
သေခဗလေန၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ စွမ်းအားဗလနှင့်။
သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံသူ တို့သည်။
ဘဝိဿာမ၊ ဖြစ်ကြကုန်အံ့။
ဟိရီဗလေန၊ ဟိရီမည်သော စွမ်းအားဗလ တည်းဟူသော။
သေခဗလေန၊ နှင့်။
သမန္နာဂတာ၊ တို့သည်။
ဘဝိဿာမ၊ ကုန်အံ့။ပ။
ပညာဗလေန၊ ပညာစွမ်းအားတည်းဟူသော။
သေခ ဗလေန၊ နှင့်။
သမန္နာဂတာ၊ တို့သည်။
ဘဝိဿာမ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။
(သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ရမည်) [ပြန်စပ်သည်]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံဟိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍သာလျှင်။
ဝေါ၊ သင်တို့သည်။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ရမည်။
ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ=မိန့်တော်မူပြီ)
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဣဒံ၊ ဤတရားစကားတော်ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
တေ ဘိက္ခု၊ ထိုတရားနာရဟန်းတို့သည်။
အတ္တမနာ၊ နှစ်သက် ဝမ်းမြောက်သောစိတ်ရှိကြကုန်လျက်။
ဝါ၊ ပီတိသောမနဿတို့သည် ယူအပ်သောစိတ် ရှိကြကုန်လျက်။
ဝါ၊ ပြည့်စုံသောစိတ်အကြံရှိကြကုန်လျက်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဝါ၊ သည်။
ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားစကားတော်ကို။
အဘိနန္ဒုံ၊ ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံနာယူကြကုန်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ (သုတံ= နာယူ မှတ်သားထားအပ်ပါပြီ)
ပဌမံ၊ ပတ္တမသုတ်တည်း။