၁၂၂(စာပိုဒ်)။ ၂-သတိသူပဋ္ဌိတသုတ်။ ။ [စာပိုဒ်(၆၇)သုတ်(ဤစာအုပ် စာမျက်နှာ-၁၅၇)လည်းကြည့်]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။
အဇ္ဈတ္တပညဝ၁။ အာဇ္ဈတ္တညေဝ သတိ သူပဋ္ဌိတာ ဟောတိ၊ မိမိခန္ဓာအစဉ်(နိယကဇ္ဈတ္တ) ၌သာလျှင် သတိသည် ကောင်းစွာ စွဲကပ်တည်နေ၏၊ ဘာဖြင့် စွဲကပ်တည်နေသနည်း ဥဒယတ္ထဂါမိနီပညာဖြင့် စွဲကပ်တည်နေ၏-ဟု အဓိပ္ပာယ်မှတ်ပါ။
**အနက်ပြန်ဆိုမှု သတိပြုဖွယ်**။ ။ ဤ၌ ဥဒယတ္ထဂါမိနိပညာဟူသည် လောကီခန္ဓာငါးပါးတို့၏အဖြစ်အပျက်ကို သိမြင်သော ဝိပဿနာပညာတည်း၊ အသုဘာ နုပဿနာကား မိမိ၏ ကရဇကာယ(ရုပ်ခန္ဓာ)ကို အပြင်ဘက်မှ ဥဒ္ဓုမာတကစသော သူသေကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ အသုဘသဘောထင်မြင်အောင် ရှုသောတရားတည်းသို့ဖြစ်၍ ဥဒယတ္ထဂါမိနီပညာနှင့် အသုဘာနုပဿနာသည် သဘာဝချင်း အာရုံချင်း အလျင်းမတူရကား(သဟဇာတ, အညမညအစရှိသော ပစ္စည်းပစ္စယုပ္ပန်သဘောအားဖြင့်) လုံးဝပေါင်းစပ်၍ မဖြစ်နိုင်၊ထို့ကြောင့် ဥဒယတ္ထဂါမိနိယာ၊ သော၊ပညာယ=ဖြင့်၊ကာယေ =၌အသုဘာနုပဿီ=လျက်၊ ဝိဟရတိ=နေ၏”ဟု အနက်မပြန်ဆိုသင့်“သူ့ပဋ္ဌိတာဟောတိ၏ နောက်၌ အပိုဒ်မခတ်ရသေး၊ ပညာယ၏နောက်ကျမှ အပိုဒ်ခတ်ပါ။ ၊ မိမိခန္ဓာအစဉ်၌သာလျှင်။
သတိ၊ သတိသည်။
ဓမ္မာနံ၊ လောကီခန္ဓာငါးပါးတရားတို့၏။
ဥဒယတ္ထဂါမိနိယာ၊ အဖြစ်အပျက်ကိုထိုးထွင််းသိမြင်သော။
ပညာယ၊ ဝိပဿနာပညာဖြင့်။
သူပဋ္ဌိတာ၊ ကောင်းစွာစွဲကပ်တည်နေသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၁။ပ။
၁၂၃။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သော။ ဂိလာနော၊ သူနာသည်။ ဒူပဋ္ဌာ။ ၂။ ဒူပဋ္ဌော ဟု ရှိသင့်။ ။ စာတို့၌ ဒူပဋ္ဌာကော-ဟုရှိနေ၏၊ထ္တုပစ္စည်းဖြင့် ဥပဋ္ဌာကပုဒ်သည် “ပြုစုလုပ်ကျွေးသူ” ဟူသောအနက်နှင့်သာသင့်လျော်၏၊ “အပြုစုခံ င်္ဂလာန”ဟူသောအနက်နှင့်မသင့်လျော်၊ ထို့ကြောင့် “ပဋ္ဌာကောနေရာ၌ ဝိနည်း မဟာဝါပါဠိတော်(၄၁၈)အတိုင်း ဒူပဋ္ဌာဟု ရှိသင့်၏။ဒုက္ခေနဥပဋ္ဌိယတေတိ ဒူပဋ္ဌော။ ၊ ခက်ခဲစွာပြုစုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကတမေဟိ၊ ကုန်သော။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ (ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သော။ ဂိလာနော၊ သည်။ ဒူပဋ္ဌော၊ သည်။ ဟောတိ၊ နည်းဟူမူ။ ဂိလာနော၊ သည်) အသပ္ပါယကာရီ၊ မလျောက်ပတ်မသင့်မြတ်သောအမှုကိုပြုလေ့ရှိသည်။ (မလျောက်ပတ်သော စားသောက်သွားလာနေထိုင်မှုတို့ကို ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်) ဟောတိ၊ ၏။ သပ္ပါယေ၊ လျောက်ပတ်သောအမှု၌။ မတ္တံ၊ အတိုင်းအတာ ပမာဏကို။ န ဇာနာတိ၊ မသိ။ ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။ နပ္ပဋိသေဝိတာ၊ မမှီဝဲသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အတ္တကာမဿ၊ အကျိုးကိုလိုလားသော။ ဂိလာနုပဋ္ဌာကဿ၊ သူနာပြုစုသူအား။ “အဘိက္ကမန္တံ၊ ရောဂါတိုးလာသည်ကို။ အဘိက္ကမတီတိ ဝါ၊ ရောဂါတိုးလာ၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ ပဋိက္ကမန္တံ၊ ရောဂါယုတ်လျော့သွားသည်ကို။ ပဋိက္ကမ တီတိ ဝါ၊ ရောဂါယုတ်လျော့သွားသည်ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဌိတံ၊ ရောဂါတန့်ရပ်နေသည်ကို။ ဋ္ဌိတောတိ ဝါ၊ ရောဂါတန်ရပ်နေ၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ ယထာဘူတံ၊ အဖြစ်မှန်သဘောအတိုင်း။ အာဗာဓံ၊ (မိမိ၏)အနာရောဂါကို။ အာဝိ ကတ္တာ၊ ထင်ရှားဖွင့်ဟပြောပြတတ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်သော။ သာရီရိကာနံ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌စွဲကပ်နေကုန်သော။ [တိကနိပါတ်စာပိုဒ် ၅၀လည်းကြည့်] ဒုက္ခာနံ၊ ခက်ခဲသောအားဖြင့်သည်းခံအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ သည်းခံနိုင်ခဲကုန်သော။ တိဗ္ဗာနံ၊ ထူထပ်ကုန်သော(အဆက်မပြတ်တရစပ်ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်ထူထပ်ကုန်သော)။ ဝါ၊ (ပူပြင်း ဆင်းရဲစေခြင်းအားဖြင့်) ကြမ်းကြုတ်ကုန်သော။ ခရာနံ၊ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ကုန်သော။ ကဋကာနံ၊ ထက်မြက်စူးရှကုန်သော။ ဝါ၊ ခါးစပ်သော အရသာနှင့်တူကုန်သော။ အသာတာနံ၊ ချိုသာခံချင်ဖွယ်မကောင်းကုန်သော။ အမနာပါနံ၊ စိတ်နှလုံးကိုမတိုးပွားစေတတ်ကုန်သော။ ဝါ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်ကုန်သော။ ပါဏဟရာနံ၊ အသက်ကိုဆောင်ယူပယ်ရှားနိုင်ကုန်သော။ ဝေဒနာနံ၊ ဝေဒနာတို့ကို။ အနဓိ ဝါသကဇာတိကော၊ သည်းခံနိုင်သူ၏သဘောမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ပ။ သူပဋ္ဌော၊ လွယ်ကူစွာပြုစုအပ်သည်။ပ။ သပ္ပာယကာရီ၊ လျောက်ပတ်သောအမှုကိုပြုလေ့ရှိသည်။ပ။ တတိယံ။
အသပ္ပါယကာရီ၊ မလျောက်ပတ်မသင့်မြတ်သောအမှုကိုပြုလေ့ရှိသည်။ (မလျောက်ပတ်သော စားသောက်သွားလာနေထိုင်မှုတို့ကို ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်) ဟောတိ၊ ၏။ သပ္ပါယေ၊ လျောက်ပတ်သောအမှု၌။ မတ္တံ၊ အတိုင်းအတာ ပမာဏကို။ န ဇာနာတိ၊ မသိ။ ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။ နပ္ပဋိသေဝိတာ၊ မမှီဝဲသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အတ္တကာမဿ၊ အကျိုးကိုလိုလားသော။ ဂိလာနုပဋ္ဌာကဿ၊ သူနာပြုစုသူအား။ “အဘိက္ကမန္တံ၊ ရောဂါတိုးလာသည်ကို။ အဘိက္ကမတီတိ ဝါ၊ ရောဂါတိုးလာ၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ ပဋိက္ကမန္တံ၊ ရောဂါယုတ်လျော့သွားသည်ကို။ ပဋိက္ကမ တီတိ ဝါ၊ ရောဂါယုတ်လျော့သွားသည်ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဌိတံ၊ ရောဂါတန့်ရပ်နေသည်ကို။ ဋ္ဌိတောတိ ဝါ၊ ရောဂါတန်ရပ်နေ၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ ယထာဘူတံ၊ အဖြစ်မှန်သဘောအတိုင်း။ အာဗာဓံ၊ (မိမိ၏)အနာရောဂါကို။ အာဝိ ကတ္တာ၊ ထင်ရှားဖွင့်ဟပြောပြတတ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်သော။ သာရီရိကာနံ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌စွဲကပ်နေကုန်သော။ [တိကနိပါတ်စာပိုဒ် ၅၀လည်းကြည့်] ဒုက္ခာနံ၊ ခက်ခဲသောအားဖြင့်သည်းခံအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ သည်းခံနိုင်ခဲကုန်သော။ တိဗ္ဗာနံ၊ ထူထပ်ကုန်သော(အဆက်မပြတ်တရစပ်ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်ထူထပ်ကုန်သော)။ ဝါ၊ (ပူပြင်း ဆင်းရဲစေခြင်းအားဖြင့်) ကြမ်းကြုတ်ကုန်သော။ ခရာနံ၊ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ကုန်သော။ ကဋကာနံ၊ ထက်မြက်စူးရှကုန်သော။ ဝါ၊ ခါးစပ်သော အရသာနှင့်တူကုန်သော။ အသာတာနံ၊ ချိုသာခံချင်ဖွယ်မကောင်းကုန်သော။ အမနာပါနံ၊ စိတ်နှလုံးကိုမတိုးပွားစေတတ်ကုန်သော။ ဝါ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်ကုန်သော။ ပါဏဟရာနံ၊ အသက်ကိုဆောင်ယူပယ်ရှားနိုင်ကုန်သော။ ဝေဒနာနံ၊ ဝေဒနာတို့ကို။ အနဓိ ဝါသကဇာတိကော၊ သည်းခံနိုင်သူ၏သဘောမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ပ။
ဘိက္ခု၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဣတရီတရေန၊ (ကောင်းဆိုးမမှန်းရရှိလာသောသင်္ကန်းစသည်တို့တွင်)တမျိုးမျိုးသော။ စီဝရေန၊ သင်္ကန်းဖြင့်။ အသန္တုဋ္ဌော၊ မရောင့်ရဲမကျေနပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ [ဣတရီတရေနပုဒ်၏ အနက်နှင့်စပ်၍ ရေးသင့်သမျှကိုစတုက္ကနိပါတ် စာပိုဒ် ၂၈-သုက်၌ရေးခဲ့ပြီ] ဣတရီတရေန၊ (ကောင်းဆိုးမမှန်းရရှိလာသောဆွမ်းစသည်တို့တွင်) တမျိုးမျိုးသော။ ပိဏ္ဍပါတေန၊ ဆွမ်းဖြင့်။ အသန္တုဋ္ဌော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတရီတရေန၊ (ကောင်းဆိုးမမှန်းရရှိလာသောသေနာသနစသည်တို့တွင်)တမျိုးမျိုးသော။ သေနာသနေန၊ အိပ်ရာနေရာကျောင်းဖြင့်။ပ။
ဣတရီတရေန၊ (ကောင်းဆိုးမမှန်းရရှိလာသောဆေးစသည်တို့တွင်)တမျိုးမျိုးသော။ ဂိလာနပ္ပစ္စယဘေသဇ္ဇ ပရိက္ခာရေန၊ လူမမာရောဂါ၏ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍အသက်၏အကာအကွယ်နှင့်အကြောင်းအဆောက်အဦဖြစ်သောဆေးဖြင့်။ အသန္တုဋ္ဌော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကာမသင်္ကပ္ပဗဟုလော စ၊ များသောကာမဝိတက်ရှိသည်လည်း။ ဝါ၊ များသောဝတ္ထုကာမတို့၌တွေးတောကြံစည်မှုရှိသည်လည်း။ ဝါ၊ များသောကာမရာဂနှင့်ယှဉ်သောတွေးတောကြံစည်မှရှိသည်လည်း။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍) ဝိဟရတိ၊ နေ၏။