Issues
Select Version
Bhikkhu Bodhi
English
sāsanāre-သာသနာရေး
မြန်မာဘာသာ
Pañcakanipātapāḷi
Pañcakanipātapāḷi

4. Samaṇasukhumālasuttaṃ

Author: sāsanāre-သာသနာရေး @ IAPT

၁၀၄။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပဉ္စဟိ။ပ။ ဘိက္ခု၊ သည်။ သမဏေသု၊ ရဟန်းတို့တွင်။ သမဏသုခုမာလော၊ (ကိုယ်စိတ်ဒုက္ခ၊ ကင်းပချမ်းမြေ့)သိမ်မွေ့နုနယ်သောရဟန်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ကတမေဟိ၊ ကုန်သော။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ (ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ သမဏေသု၊ တို့တွင်။ သမဏ သုခုမာလော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ) [ထို့နောက်စာပိုဒ်(၃၁)သုမနသုတ်(ဤစာအုပ်စာမျက်နှာ-၆၀)ကြည့်ဤသုတ်၌“မနာပံယေဝဗဟုလံဥပဟာရံဥပရန္တိ”ဟုစာရှိရမည်ဖြစ်ပါလျက်ဗဟုလံပုဒ်ကျနေသည်။ ယာနိ ခေါ ပန တာနိ-အစချီသောဝါကျကိုအနက်ပေးအံ့]။
ပန၊ ထို့ပြင်။ ပိတ္တသမုဋ္ဌာနာနိ ဝါ၊ သည်းခြေကြောင့်လည်းဖြစ်တတ်ကုန်သော။ သေမှသမုဋ္ဌာနာနိ ဝါ၊ သလိပ်ကြောင့်လည်းဖြစ်တတ်ကုန်သော။ ဝါတသမုဋ္ဌာနာနိ ဝါ၊ လေကြောင့်လည်းဖြစ်တတ်ကုန်သော။ သန္နိပါတိကာနိ ဝါ၊ ထိုသလိပ်၊ သည်းခြေ၊ လေသုံးမျိုးတို့မညီမမျှပေါင်းစုမိခြင်းကြောင့်လည်းဖြစ်တတ်ကုန်သော။ [ သန္နိပါတ၊ ပေါင်းစုမိခြင်းကြောင့်+က္ကက= ဖြစ်တတ်သောဝေဒနာများ] ဥတုပရိဏာမဇာနိ ဝါ၊ လွန်ကဲသောအအေးအပူဥတုပြောင်းလဲဖောက်ပြန်မှုကြောင့်လည်းဖြစ်တတ်ကုန်သော။ ဥတု၊ အအေးအပူဥတု၏+ပရိဏာမ= ပြောင်းလဲမှု,ဖောက်ပြန်မှုကြောင့်+ဇ= ဖြစ်တတ်သောဝေဒနာ] ဝိသမပရိဟာရဇာနိ ဝါ၊ (အလွန်အကဲထိုင်ခြင်းရပ်ခြင်းစသည်ဖြင့်)ခန္ဓာကိုယ်ကိုမညီမမျှအသုံးချခြင်းကြောင့်လည်းဖြစ်တတ်ကုန်သော။ [ဝိသမ၊ မညီမမျှ+ပရိဟာရ= အသုံးချခြင်းကြောင့်+ဇ= ဖြစ်တတ်သောဝေဒနာများ]။ ဩပက္ကမိကာနိဝါ၊ (ရိုက်နှက်သတ်ပုတ်ချုပ်နှောင်ခြင်းစသော)သူတပါးလုံ့လပယောဂကြောင့်လည်းဖြစ်တတ်ကုန်သော။ ဥပက္ကမ၊ သူတပါးတို့၏လုံ့လပယောဂကြောင့်+ဏိက= ဖြစ်သောဝေဒနာ] ကမ္မဝိပါကဇာနိ ဝါ၊ ရှေးကံအကျိုးဝိပါက်၏အဖြစ်ဖြင့်လည်းဖြစ်တတ်ကုန်သော။ ယာနိ တာနိ ဝေဒယိတာနိ၊ အကြင်ဒုက္ခဝေဒနာတို့သည်။ (သန္တိ၊ ရှိကုန်၏) တာနိ ဝေဒယိတာ နိ၊ ထိုဒုက္ခဝေဒနာတို့သည်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ (သရီရေ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌) ဗဟု ဒေဝ၊ များစွာသာလျှင်။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ (သော၊ ထိုရဟန်းသည်)
အပ္ပါဗာဓော၊ နည်းပါးသောအနာရောဂါရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ [ထို့နောက် ဤပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ်၈၇-သုတ်(ဤစာအုပ်စာမျက်နှာ-၁၉၈)ကြည့်။ကမ္မဝိပါကဇပုဒ်၏အဖွင့်ကိုပဉ္စမတွဲနိဿယစာမျက်နှာ-၄၆၃။ဒသကနိပါတ်စာပိုဒ်(၆၀)ဂိရိမာနန္ဒသုတ်ကြည့်]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ အထူးဆိုဖွယ်ကား။ “သမဏေသုသမဏသုခုမာလောတိ၊ သမဏေသုသမဏသုခုမာလော”ဟူသော။
ယံ တံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝဒမာနော၊ ပြောဆိုသောသူသည်။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဝါ၊ ဟုတ်မှန်စွာ။ ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုလိုငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “သမဏေသု သမဏသုခုမာလောတိ၊ သမဏေသု…သမဏသုခုမာလော”ဟူသော။ တံ၊ ထိုစကားကို။ မမံ ဧဝ၊ ငါ့ကိုသာလျှင်။ ဝဒမာနော၊ ပြောဆိုလသော်။ ဝါ၊ ပြောဆိုပါမှ။ သမ္မာ၊ စွာ။ ဝါ၊ စွာ။ ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုသည်မည်၏။ ဝါ၊ ပြောဆိုရာရောက်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ ထိုစကားအမှန်ပင်ဖြစ်၏။
အဟံ၊ ငါသည်။ ယာစိတော၀၊ လျှင်။ပ။
ပန၊ ထိုမှတပါး (အဟံ၊ ငါသည်) ယေဟိ ဘိက္ခူဟိ၊ အကြင်ရဟန်းတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။ တေ ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ မေ၊ ငါ့အတွက်။ [မံဟု စာပျက်နေသည်]။ပ။
တာနိ ဝေဒယိတာနိ၊ ထိုဒုက္ခဝေဒနာတို့သည်။ မေ၊ ငါ၏။ (သရီရေ၊ ၌) ဗဟုဒေဝ၊ လျှင်။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
အဟံ၊ ငါသည်။ အပ္ပါဗာဓော၊ သည်။ အသ္မိံ၊ ဖြစ်၏။ ပန၊ ထိုမှတပါး။ အာဘိစေတသိကာနံ၊ ကုန်သော။ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရာနံ၊ ကုန်သော။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဈာနာနံ၊ တို့ကို။ပ။ အကသိရလာဘီ၊ သည်။ အသ္မိံ၊ ဖြစ်၏။ပ။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။ ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။ [ထို့နောက်“ယံဟိတံ၌ဟိကိုအနက်မဲ့နိပါတ်ကြံပါ]။ပ။
စတုတ္ထံ။