သတိကို အကျယ်ဝေဖန်ပြရာအခန်း၌ ပညာ(နေပက္က)ကို ယူထားခြင်းဖြစ်၏၊ ယင်းသို့ယူထားရခြင်းအကြောင်းကို သာ(ပညာ)သတိယာ ဥပကာရကဘာဝေန ဂဟိတာ(ထိုပညာသည် သတိအား ကျေးဇူးပြုတတ်၏၊ ထို့ကြောင့် ပညာကို ယူထားသည်) ဟူ၍ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာဖွင့်၏၊ ထို့အပြင် ဉာဏသမ္ပယုတ်သတိဖြစ်၍အားကောင်းသော သတိဖြစ်ကြောင်း (အားနည်းသော ဉာဏဝိပ္ပယုတ်သတိ မဟုတ်ကြောင်း) ကိုပြခြင်းအကျိုးငှာ ပညာကို ယူထားခြင်းဖြစ်သည်ဟုလည်း မဇ္ဈိမပဏ်ဋ္ဌ (၂၁) ၌ မိန့်ဆို၏။
**ဋီကာအလို သတိနေပက္က။ ။**မဇ္ဈိမပဏ်ဋီကာ (၁၅)၌ကား နေပက္ကအရပညာကိုယူသည်ကို မနှစ်သက်ပေ၊ ထို့ကြောင့် "သတနေပက္ကနာတိ သတိယာနေပက္ကောန၊ တိက္ခ ဝိသဒသူရဘာဝေန" စသည်ဖြင့် ဖွင့်၏၊ နိပကဿ ဘာဝေါနေပက္ကံ၊ ထက်မြက်သန့်ရှင်း ရဲရင့်သောသတိ၏အဖြစ်၊ သတိယာ နေပက္ကံ သတိနေပက္ကံ=သတိ၏ ထက်မြက်သန့်ရှင်း ရဲရင့်သည်၏အဖြစ်၊ ဝါ=သတိ၏ ထက်မြက်သန့်ရှင်း ရဲရင့်ခြင်းသဘော။ တရားကိုယ်မှာ သတိပင်ဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ဤဋီကာအလို နေပတ္တအရ ပညာကိုမယူရ၊ သတိကိုသာယူရ၏၊ ထိုသတိသည် ပညာပါမှသာ အားကောင်းသည်မဟုတ်၊ သူ့ချည်းသက်သက်လည်း အားကောင်းပါ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျမ်းဂန်ကို ရွတ်အံခြင်း၊ အနိစ္စတာ စသည်ဖြင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းကိစ္စတို့ကို ပြုလုပ်ရာအခါ၌ အလေ့အလာများသောအခါ ပညာ မပါသော(ဉာဏဝိပ္ပယုတ်)သတိဖြင့်လည်း ရွတ်အံမှ ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှုတို့ကို ပြုလုပ် နိုင်ပါ၏ဟု ဖွင့်ဆိုသည်။ ၊ သတိ,ပညာနှင့်။ ဝါ၊ သတိ၏ ထက်မြက်သန့်ရှင်း ရဲရင့်သည်အဖြစ်နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ စိရကတမ္ပိ၊ (မိမိနှင့် သူတပါးတို့) ကြာမြင့်စွာကာလတုန်းကကိုယ်ဖြင့် ပြုလုပ်အပ်ဖူးသော ကျင့်ဝတ်ဖြည့်ကျင့်ခဲ့ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ မိမိနှင့် သူတပါးတို့ ကြာမြင့်စွာကာလတုန်းက ကိုယ်ဖြင့်ပြုလုပ်အပ်ဖူးသော ကျင့်ဝတ်ဖြည့်ကျင့်ခဲ့ခြင်း သဘောအားဖြင့်ဖြစ်သော ရုပ်နာမ်တရားတို့၏ အဖြစ်အပျက်ကိုလည်းကောင်း။ စိရဘာသိတမွီ၊ (မိမိနှင့် သူတပါးတို့) ကြာမြင့်စွာ ကာလတုန်းက နှုတ်ဖြင့်မြွက်ဆို အပ်ဖူးသော ပါဠိသင်ယူပို့ချ ဟောပြောခဲ့ခြင်း ကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ မိမိနှင့် သူတပါးတို့ ကြာမြင့်စွာကာလတုန်းက နှုတ်ဖြင့် မြွက်ဆိုအပ်ဖူးသော ပါဠိ သင်ယူပို့ချ ဟောပြောခဲ့ခြင်း သဘောအားဖြင့်ဖြစ်သော ရုပ်နာမ်တရားတို့၏ အဖြစ်အပျက်ကိုလည်းကောင်း။ သရိတာ၊ (တကြိမ်တခါ) အောက်မေ့အမှတ်ရနေသည်ဝါ=တကြိမ်တခါ အောက်မေ့အမှတ်ရမှ သတိ သမ္ဗောဇ္ဈင်ကို ဖြစ်စေသည်။ အနုဿရီတာ၊ အထပ်ထပ် အောက်မေ့အမှတ်ရနေသည်။ ဝါ၊ အထပ်ထပ် အောက်မေ့အမှတ်ရမှု သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်ကို ဖြစ်စေသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ၊ ဤစိရကတ စီရဘာသိတတို့ကို အောက်မေ့ အမှတ်ရမှ သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်ကို။ သတိဗလံ၊ သတိဗိုလ်ဟူ၍။ ဝါ၊ သတိစွမ်းအားဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ပီတိယာ၊ ပီတိကို။ ဝိရာဂါစ၊ စက်ဆုပ်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။ (ဝူပသမာ စ၊ ချုပ်ငြိမ်းစေခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။) ဥပေက္ခကော၊ (သုခ ဒုက္ခဘက်မကျအောင်) သင့်လျော်ညီမျှစွာ ရှုတတ်သော တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာရှိသည်။ ဝါ၊ လျစ်လျူရှုတတ်သော တတြမဇ္ဈတ္တပေက္ခာရှိသည်။ (ဟုတွာစ၊ ဖြစ်၍လည်း) ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ သတော၊ ဈာန်၏အာရုံကို အောက်မေ့အမှတ်ရ သည်။ ဝါ၊ သတိရှိသည်။ သမ္ဗဇာနော၊ (ဈာန်၏အာရုံကို) ကောင်းစွာခွဲခြား သိသည်။ ဝါ၊ သမ္ပဇာဉ် ဉာဏ်ပညာရှိသည်။ (ဟုတွာ စ၊ လည်း။ ဝိဟရတိ၊ ၏) သုခဉ္စ၊ စေတသိကသုခ ကာယိကသုခကိုလည်း။ ကာယေန၊ နာမကာယဖြင့်။ (တတိယဈာန်စိတ္တုပ္ပာဒ် ကာယဝိညာဏ်စိတ္တုပ္ပာဒ်ဟူသော နာမကာယဖြင့်) ပဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစား၏။
ယံ၊ အကြင် တတိယဈာန်ကြောင့်။ တံ၊ ထိုတတိယဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အရိယာ၊ ဘုရားအစရှိသော အရိယာသူတော်ကောင်းတို့သည်။ အာစိက္ခန္တိ၊ ချီးမွမ်းစကား ပြောကြားတော်မူကြကုန်၏။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ အာစိက္ခန္တိ၊ ချီးမွမ်းစကား ပြောကြားတော်မူကြကုန်သနည်းဟူမူ) (အယံ၊ ဤတတိယဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်သည်)