ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဓာနာယ၊ ဘာဝနာကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းအားထုတ်ခြင်းငှာ။
အသမယာ၊ မသင့်လျော်သောအချိန်အခါတို့သည်။
ဣမေ ပဉ္စ၊ ဤငါးပါးတို့တည်း။
ပဉ္စ၊ ငါးပါးတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဇိဏ္ဏော၊ အသက်ကြီးပြင်းအိုမင်းသည်။
ဇရာယ၊ အိုခြင်းတရားသည်။
အဘိဘူတော၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤအသက်ကြီးပြင်းအိုမင်းရာအခါသည်။
ပဓာနာယ၊ ဘာဝနာကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းအားထုတ်ခြင်းငှာ။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
အသမယော၊ မသင့်လျော်သောအချိန်အခါတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ်အခြားသောအသမယတမျိုးကား။
[တနည်း-ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စ၊ နောက်ထပ်တဖန်လည်း။
အပရံ၊ အခြားသော
အသမယ၊ ကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူဦးအံ့]
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဗျာဓိတော၊ ဖြစ်ပွားသောအနာရောဂါရှိသည်။
ဗျာဓိနာ၊ အနာရောဂါသည်။
အဘိဘူတော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤမကျန်းမမာရောဂါစွဲကပ်ရာအခါသည်။
ပဓာနာယ၊ ငှာ။
ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။
အသမယော၊ မသင့်လျော်သောအခါတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ်အခြားသောအသမယတမျိုးကား။
(ဝိဇိတံ၊ တိုင်းနိုင်ငံသည်)
ဒုဗ္ဘိက္ခံ၊ ရခဲသောထမင်းရှိသည်။
ဝါ၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးအစာရှားသည်။
ဒုဿ၊ မပြည့်စုံသောကောက်စပါးရှိသည်။
ဝါ၊ ပိုးစသည်တို့ဖျက်ဆီးအပ်သောကောက်စပါးရှိသည်။
ဒုလ္လဘပိဏ္ဍ၊ ခက်ခဲသဖြင့်ရအပ်သောဆွမ်းရှိသည်။
ပဂ္ဂဟေန၊ ပွေ့ပိုက်စွဲကိုင်အပ်သောသပိတ်ဖြင့်။
ဥဉ္ဆေန၊ ဆွမ်းရှာမှီးခြင်းဖြင့်။
ယာပေတုံ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာရှည်ကြာတည်တံ့ခြင်းသို့ရောက်စေခြင်းငှာ။
ဝါ၊ မျှတခြင်းငှာ။
န သုကရံ၊ လွယ်ကူစွာပြုအပ်သည်အဖြစ်မရှိသည်။
ဝါ၊ လွယ်ကူစွာပြုလုပ်နိုင်ခြင်းမရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤငတ်မွတ်ခေါင်းပါးအစာရှားရာအခါသည်။
ပဓာနာယ၊ ငှာ။
တတိယော၊ သုံးခုမြောက်သော။
အသမယော၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ ကား။
အဋဝိသင်္ကောပေါ၊ တောပုန်းဓားပြထကြွသောင်းကျန်းခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော။
ဘယံ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည်။
(ကြောက်ရွံ့ခြင်းတည်းဟူသော စိတ္တုတြာသဘေးသည်)
ဟောတိ၊ ၏။
[တနည်း အဋဝိသင်္ဘောပေါ၊ တောပုန်းဓားပြ ထကြွသောင်းကျန်းခြင်းဟူသော။
ဘယံ၊ ကြောက်ဖွယ်ဘေးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပဌမနည်း၌ကား “အဋဝိသင်္ကောပ" အရထကြွသောင်းကျန်းခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့ခြင်း(စိတ္တုတြာသဘယ) တိုင်အောင်ကာရဏပစာရအားဖြင့် ယူ၍ အနက်ပေးသည်။ တိကနိပါတ် စာပိုဒ် ၆၃-သုတ်လည်းကြည့်]
စက္ကသမာရုဠာ၊ ဣရိယာပုထ်စက်,ယာဉ်ရထားစက်ကိုတက်စီးကြကုန်လျက်။
ဇာနပဒါ၊ ဇနပုဒ်နေသူတို့သည်။
ဝါ၊ တိုင်းသူပြည်သားတို့သည်။
ပရိယာယန္တိ၊ ဝန်းကျင်ပတ်လည်ထိုဤရပ်ခြားပြေးသွားကြကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤတောပုန်းဓားပြထကြွမှုကြောင့်ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ရာအခါသည်။
ပဓာနာယ၊ ငှာ။
စတုတ္ထာ၊ လေးခုမြောက်သော။
အသမယော၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ ကား။
သံဃော၊ ရဟန်းသံဃာသည်။
ဘိန္နော၊ အုပ်စုကွဲသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ဖြစ်ပေါ်လာသောမကောင်းကျိုးကား။
သံဃေ၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။
ဘိန္နော၊ အုပ်စုကွဲလသော်။
(ဘိက္ခု၊ ရဟန်းတို့သည်)
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
အက္ကောသာ စ၊ ဆဲရေးကြကုန်သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
ပရိဘာသာ စ၊ ဘေးကိုပြ၍ခြိမ်းခြောက်ကြကုန်သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ၏။
အညမညံ၊ ချင်း။
ပရိက္ခေပါစ၊ ထုတ်ပယ်ကြကုန်သည်လည်း။ပ။
ပရိစ္စဇာ စ၊ စွန့်ခွာရှောင်ရှားကြကုန်သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုသံဃာသင်းကွဲရာအရပ်၌။
အပ္ပသန္နာ စေဝ၊ မကြည်ညိုသေးသောသူတို့သည်လည်း။
နပ္ပသီဒန္တိ၊ မကြည်ညိုကြတော့ကုန်
ပသန္နာနံ၊ ကြည်ညိုပြီးကုန်သော။
ကစ္စာနံ စ၊ အချို့သောသူတို့မှာလည်း။
အညထတ္တံ၊ အမြင်လွဲမှားအကြည်ညိုပျက်ပြားကုန်သည်အဖြစ်သည်။ (ကြည်ညို ခြင်းဟူသောအပြားမှတပါးတခြားသောမကြည်ညိုခြင်းဟူသောအပြား၏အဖြစ်သည်)
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤသံဃာသင်းကွဲရာအခါသည်။
ပဓာနာယ၊ ငှာ။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။
အသမယော၊ မသင့်လျော်သောအခါတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဓာနာယ၊ ငှာ။
အသမယာ၊ မသင့်လျော်သောအခါတို့သည်။
ဣမေ ပဉ္စ၊ ဤငါးမျိုးတို့ပေတည်း။
[ထို့နောက် ဣတိသဒ္ဒါရှိနေသည်မှာ အပိုသာတည်း]။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဓာနာယ၊ ဘာဝနာကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းအားထုတ်ခြင်းငှာ။
သမယာ၊ အချိန်ကောင်းအခါကောင်းတို့သည်။
ဣမေ ပဉ္စ၊ တည်း။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဒဟရော၊ ငယ်ရွယ်သည်။
ယုဝါ၊ ပျိုမျစ်သည်။
သုသု၊ နုနယ်သည်။
ကာဠကေသော၊ ကောင်းစွာမည်းနက်သောဆံပင်ရှိသည်။
ဘဒြေန၊ ကောင်းသော။
ယောဗ္ဗနေန၊ နုပျိုသူ၏အဖြစ်နှင့်။
ပဌမေန၊ ပဌမဖြစ်သော။
ဝယသာ၊ အရွယ်နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤအသက်အရွယ်ငယ်သေးရာအချိန်အခါသည်။
ပဓာနာယ၊ ငှာ။
ပဌမော၊ သော။
သမယော၊ အချိန်ကောင်းပေတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ်အခြားသောသမယတမျိုးကား။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အပ္ပါဗာဓော၊ သည်။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤရောဂါကင်းကွာကျန်းမာရာအခါသည်။
ပဓာနာယ၊ ငှာ။
ဒုတိယော၊ သော။
သမယော၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ ကား။
(ဝိဇိတံ၊ တိုင်းနိုင်ငံသည်)
သုဘိက္ခု၊ ရလွယ်သောထမင်းရှိသည်။
သုသဿံ၊ ပြည့်စုံသောကောက်စပါးရှိသည်။
သုလဘပိဏံ၊ လွယ်ကူစွာရအပ်သောဆွမ်းရှိသည်။
ပဂ္ဂဟေန၊ ဖြင့်။
ဥဉ္ဆေန၊ ဖြင့်။
ယာပေတုံ၊ ငှာ။
သုကရံ၊ လွယ်ကူစွာပြုအပ်သည်အဖြစ်ရှိသည်။
ဝါ၊ လွယ်ကူစွာပြုနိုင်ခြင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤသာယာဝပြောအစာပေါများရာအခါကာလသည်။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ ကား။
မနုဿာ၊ လူတို့သည်။
သမဂ္ဂါ၊ စည်းလုံးညီညွတ်ကြကုန်လျက်။
သမ္မောဒမာနာ၊ ဝမ်းမြောက်ကြကုန်လျက်။
အဝိဝဒမာနာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်မပြောကြကုန်ဘဲ။
ဝါ၊ မငြင်းခုံကြကုန်ဘဲ။
ခီရောဒကီဘူတာ၊ နို့ရည်နှင့်ရေကဲ့သို့ဖြစ်ကုန်လျက်။
ဝါ၊ နို့ရည်နှင့်ရေအလားတသားတည်းရောနှောကြကုန်လျက်။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
ပိယစက္ခူဟိ၊ အချစ်မျက်လုံးတို့ဖြင့်။
ဝါ၊ ချစ်ခင်သူ၏ဖြစ်ကြောင်းမေတ္တာစိတ်ကောင်းကိုဖော်ပြသောမျက်လုံးတို့ဖြင့်။
သမ္ပဿန္တာ၊ ကြည့်ရှုကြကုန်လျက်။
ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤလူတို့စည်းလုံးညီညွတ်ကြရာအချိန်အခါသည်။ပ။
သံဃော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။
သမဂ္ဂေါ၊ စည်းလုံးညီညွတ်လျက်။
သမ္မောဒမာနော၊ ဝမ်းမြောက်လျက်။
အဝိဝဒမာနော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်မပြောဘဲ။
ဝါ၊ မငြင်းခုံဘဲ။
ဇကုဒ္ဒေသော၊ တပေါင်းတည်းရွတ်ပြအပ်သောပါတိမောက်ရှိလျက်။
ဖာသု၊ ချမ်းသာစွာ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ဖြစ်ပေါ်လာသောကောင်းကျိုးတရားများကား။
သင်္ဃေ၊ ရဟန်းသံဃာသည်။
သမဂ္ဂေ၊ စည်းလုံးညီညွတ်လသော်။
(ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်)
အညမညံ၊ ချင်း။
အက္ကောသာ စေဝ၊ လည်း။
န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်တော့ကုန်။
အညမညံ၊ ချင်း။
ပရိဘာသာ စ၊ လည်း။
န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်တော့ကုန်။ပ။
ပရိစ္စဇာ စ၊ လည်း။
န ဟောန္တိ၊ ကုန်။
တတ္ထ၊ ထိုသံဃာညီညွတ်ရာဌာန၌။ပ။
ပသီဒန္တိ၊ ကြည်ညိုကြကုန်၏။
ပသန္နာနာဉ္စ၊ ကြည်ညိုပြီးသောသူတို့မှာလည်း။
ဘိယျောဘာဝေါ၊ တိုးတက်များပြားသဒ္ဓါတရားဖြစ်ပွားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤသံဃာညီညွတ်ရာအခါသည်။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဓာနာယ၊ ငှာ။
သမယာ၊ တို့သည်။
ဣမေ ပဉ္စ၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့(အဝေါစ= မိန့်တော်မူပြီ)
စတုတ္ထော၊ လေးခုမြောက်သုတ်တည်း။