စ၊ ဆက်။ ဒွေပိ၊ ၂-ပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ သမ္မုတိသစ္စာ, ပရမတ္ထသစ္စာတို့သည်။ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထာ၊ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထတို့သည်။ ယဒိ (ဟောန္တိ)၊ ကုန်အံ့။ (ဧဝံ သတိ)သစ္စိကဋ္ဌေကဒေသေန၊ သမ္မုတိသစ္စာဟူသော သစ္စိကဋ္ဌတစိတ်အားဖြင့်။ ဥပလဒ္ဓိံ၊ ပညာဖြင့် ကပ်၍ ရှုမှတ်သည်ရှိသော် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရနိုင်ခြင်းကို။ ဣစ္ဆန္တေန၊ အလိုရှိသော သကဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌပရမတ္ထေနာတိအာဒိ၊ အစရှိသော။ အနုယောဂေါ၊ မေးစိစစ်ခြင်းကို။ န ကာတဗ္ဗော၊ မပြုထိုက်။
သစ္စိကဋ္ဌေကဒေသေန၊ ရုပ္ပန အခြင်းအရာ စသော သစ္စိကဋ္ဌတစိတ်ဖြင့်။ အနုယောဂေါ စ၊ မေးစိစစ်ခြင်းသည်လည်း။ န ယုတ္တော၊ မသင့်။၁။ ယဒိ ဥဘယံ ။ ပေ ။ သိယာ။ ။မိမိနှင့် သကဝါဒီ ၂-ယောက်လုံးပင် သမ္မုတိ ပရမတ္ထသစ္စာ ၂-ပါးလုံးကို “သစ္စိကဋ္ဌ”ဟု အလိုရှိလျှင် ““သမ္မုတိသစ္စ ပရမတ္ထသစ္စာနိ ဝါ ဧကတော ကတွာပိ”ဟု ဝါ-သဒ္ဒါဖြင့် တနည်း မဆိုသင့်တော့ပင်ကိုယ်ကပင် သစ္စာ ၂-ပါးလုံးကို အလိုရှိပြီး ဖြစ်သည်-ဟူလို။ ဤအပြစ်ပြခြင်းများ သည် ပရဝါဒီ၏ ဒုတိယပြဿနာကို သကဝါဒီက “န ဘေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ”ဟု ဖြေဆိုပုံနှင့် စပ်၍ ဖြစ်၏။ ၂။ ယဒိ စ ဒွေပိ ။ ပေ ။ န ကာတဗ္ဗော။ ။သကဝါဒီ၏ ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော အနုလောမနယနှင့်စပ်၍ အပြစ်ပြလိုသောကြောင့် “ယဒိ စ”စသည်ကို မိန့်။ [ဣစ္ဆန္တေ နာတိ သကဝါဒိနာ။-မဓု၊] ပရမတ္ထသစ္စာ သစ္စုတိသစ္စာ ၂-ပါးလုံးပင် သစ္စိကဋ္ဌ ပရမတ္ထချည်း ဖြစ်အံ့။ (ဤသို့ဖြစ်လျှင်) သမ္မုတိသစ္စာ ဟူသော သစ္စိကဋ္ဌတစိတ်ဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရနိုင်ခြင်းကို အလိုရှိသော သကဝါဒီသည် “ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတိ သစ္စိကဋ္ဌ " ပရမတ္ထေန” စသော မေးစိစစ်မှုကို (အနုလောမနယတုန်းကပင်) မပြုထိုက်၊ ဘာ့ကြောင့်နည်း-မိမိ၏ အယူတစိတ်နှင့် ပရဝါဒီ၏ အယူသည် တူနေသောကြောင့် တည်း။ ၃။ န စ ။ ပေ ။ ယုတ္တော။ ။[နနု ရုပ္ပနာဒိအာကာရေန အနုယောဂေါ ကာတဗ္ဗောတိ အာဟ န စာတိအာဒိ။-မဓု] ရှေ့ဝါကျ၌ “တစ္စိကဋ္ဌေကဒေသေန”ကို “သမ္မုတိသစ္စေန”ဟု ဖွင့်၍ ဤဝါကျ၌ “ရုပ္ပနာဒိအာကာရေန”ဟု ဖွင့်သည်။ ဤသို့ “အာကာရေန”ဟု ဖွင့်ပုံကို ထောက်၍ အနုလောမနယတုန်းက ဒုတိယပုစ္ဆာကို စိစစ် နေသည်-ဟု မှတ်ပါ။ ဤ၌ “သစ္စိကဋ္ဌတစိတ်” ဟူသည် ပရမတ္ထသစ္စာထဲတွင် တစိတ်ဖြစ်သော ရုပ္ပန စသော အခြင်းအရာတည်း။ ထို့ကြောင့် နောက်၌ “န ဟိ ဝေဒယိတာကာရေန”စသည်ဖြင့် ပရမတ္ထသစ္စာတစိတ်ကို ဖွင့်သည်။
အတ္တနော စ၊ မိမိဟူသော ပရဝါဒီ၏၎င်း။ ပရဿစ၊ မိမိမှတပါးသော သကဝါဒီ၏၎င်း။ လဒ္ဓိံ၊ အယူကို။ ဝဒန္တဿ၊ ပြောဆိုသော ပရဝါဒီ၏အပေါ်၌။ ဒေါသော၊ ရှေ့နောက် ဆန့်ကျင်ခြင်းဟူသောအပြစ်သည်။၁။ အယံ ပဋိက္ခေပေါ။ ပေ။ အာပဇ္ဇတိ။ ။"န ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ”ဟုပရဝါဒီ၏ ဤပယ်ခြင်းသည် သူ၏ အယူအတိုင်း ပြုအပ်သော ပယ်ခြင်းဖြစ်လျှင်(ရုပ် ဝေဒနာ စသော ပရမတ္ထ အခြင်းအရာအားဖြင့်သာ ပုဂ္ဂိုလ်ကို မရအပ်။) ပရမတ္ထမှ တပါးသော သမ္မုတိသစ္စာ အခြင်းအရာအားဖြင့်ကား ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရအပ်၏-ဟူသော ဤအယူသည် ပရဝါဒီ၏ အယူဖြစ်၏-ဟူသော အနက်အဓိပ္ပါယ် ဖြစ်၏။ **၂။ တထာ စ သတိ ။ပေ။ နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗော**၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သမ္မုတိသစ္စာ အားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရခြင်းကို သကဝါဒီလည်း အလိုရှိပြီးဖြစ်ရကား (အယူချင်း မကွဲ သောကြောင့်) ဤ ပရဝါဒီကို သကဝါဒီက မနှိပ်ထိုက်။ “အာဇာနာဟိ နိဂ္ဂဟံ” စသည်ဖြင့် ဆို၍ မနှိပ်ထိုက်-ဟူလို။ ၃။ အထ။ ပေ။ န နိဂ္ဂဟိတဗ္ဗော။ ။ပရဝါဒီသည် “သမ္မုတိသစ္စာအားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရနိူင်၏”ဟူသော သူ့အယူကို လျှို့ဝှက်၍ သကဝါဒီ၏ အယူအားဖြင့် “ပရမတ္ထသစ္စာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မရအပ်”ဟု ပယ်သည်ဖြစ်အံ့။ ဤသို့ဖြစ်လျှင် ပဌမ ပုစ္ဆာတုန်းက သမ္မုတိသစ္စာအားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရအပ် ရနိုင်၏”ဟူသော ပဋိညာဉ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် မဖြစ်။ ထိုသို့ မဆန့်ကျင်သောကြောင့် ပရဝါဒီကို သကဝါဒီက မနှိပ်ထိုက်။ န အာပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ [ပုရိမပဋိညာယ အဝိရောဓိတ ဘာဝေါ ဝိညာယတိ။]
ပန၊ ထိုသို့ပင် ပဋိညာဉ်ကို ဆန့်ကျင်ဘက် မဖြစ်စေပါသော်လည်း။ အတ္တနော၊ မိမိဟူသော ပရဝါဒီ၏။ လဒ္ဓိယာ၊ အယူအားဖြင့်။ ပဋိဇာနိတွာ၊ အာမန္တာဟု ဝန်ခံပြီး၍။ ပရလဒ္ဓိယာ၊ တပါးသော သကဝါဒီ၏ အယူ အားဖြင့်။ ပဋိက္ခိပန္တေန၊ “န ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ”ဟု ပယ်သော ပရဝါဒီကို။ ဝါ၊ သည်။ (ဂဟိတာ၊ ၌ စပ်။) အတ္တနော၊ ၏။ လဒ္ဓိံ၊ ကို။ ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်၍။ ပရလဒ္ဓိ၊ တပါးသော သကဝါဒ၏အယူသည်။ ဝါ၊ ကို။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်သည်။ ဝါ၊ ယူအပ်ရာရောက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗော၊ နှိပ်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတ္ထ၊ ဤ “ပရမတ္ထဝသေန၊ ပေ ၊ ပရဝါဒိဿ”ဟူသော စကားရပ်၌။ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့သောအလိုသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
“သဗ္ဗတ္ထ ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတီတိ အာဒိကဿ၊ အစရှိသော။အမှာ။ ။"ဤအဖွင့်သည် ဩကာသာဒိသစ္စိကဋ္ဌဝယ် ပရဝါဒီ၏ စကားရှေ့သွားရှိ၍ သကဝါဒီ၏ ပဋိကမ္မ စသော စကား နောက်လိုက်ရှိသော ပစ္စနီကာ နူလောမအဖွင့် ဖြစ်၏”ဟု ရှေးဦးစွာ သတိပြုပါ။ ထို့ကြောင့် ပရဝါဒီ၏ “ပုဂ္ဂလော နူပလဗ္ဘတိ" စသော စကားသည် “အာဇာနာတိ နိဂ္ဂဟံ”ကို ထောက်၍ နိဂ္ဂဟပဉ္စက ဖြစ်၏။ ထိုနိဂ္ဂဟဉ္စကကိုပင် အဋ္ဌကထာ၌“တတ္ထ အနူလောမပဉ္စကဿ”ဟု အနုလောမ ပဉ္စကအမည်ဖြင့် ဆိုထား၏။ ဘာကြောင့်နည်း-နောက်၌ ပဋိကမ္မစတုက္က စသော ပစ္စနီကတွေ လာလတ္တံ့ ဖြစ်သောကြောင့် ထို ပစ္စနီကကို ထောက်လျှင် “အနုလောမဟု ခေါ်နိုင်သောကြောင့်တည်း။ ၁။ အနုလောမ ။ ပေ ။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။ ။"အနုလောမပဉ္စကံ ” ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ဤ ပစ္စနီကာနုလောမပါဠိတော်ဝယ် “အာဇာနာဟိ နိဂ္ဂဟံ”ဟု လာသော “နိဂ္ဂဟ ပဉ္စက”ကို ဆိုသည်ဟု၎င်း “ ပစ္စနီကဿ စ" ဟု လာသော အဋ္ဌကထာပါဌ်ဝယ် “ပစ္စနီကံ”ပါဌ်ဖြင့် ပါဠိတော်၌ ချုံးရာတွင် ပါဝင်သွားသော ပဋိကမ္မကို ဆိုသည်ဟု ၎င်း မှတ်ပါ။ ကဿ၊ အစရှိသော။ အနုလောမပဉ္စကဿ၊ ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ သဗ္ဗတ္ထပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတီတိအာဒိပါဠိံ၊ အစရှိသော ပါဠိတော်ကို။ သင်္ခိပိတွာ၊ ချုံး၍။ အာဂတေ၊ လာသော။ သရူပေန၊ သရုပ်သကောင် အားဖြင့်။ အဝုတ္တေ၊ မဆိုအပ်သော။ (ပစ္စနီကေ၊ ၌။) ယသ္မာ သရီရံ သန္ဓာယာတိ အာဒိနာ၊ အစရှိသော။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော သဒ္ဒါနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ (တနည်း) ယသ္မာ သရီရံ သန္ဓာယာတိအာဒိနာ၊ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်နည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏ ။
“သဗ္ဗတ္ထ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတီ”တိ အာဒိကဿ၊ အစရှိသော။ ပဋိကမ္မကရဏဝသေန၊ ပဋိကမ္မကို ပြုခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တဿ၊ ဟောတော်မူ အပ်သော။ ပစ္စနီကဿစ၊ ပစ္စနီက၏လည်း။ အတ္ထော၊ ကို။ ပဋိကမ္မာဒိပါဠိံ၊ ပဋိကမ္မ အစရှိသော ပါဠိကို။ [အာဒိဖြင့် နိဂ္ဂဟစတုက္က, ဥပနယန စတုက္က,နိဂ္ဂမန စတုက္က တို့ကိုယူ။] သံခိပိတွာ၊ ချုံး၍။ အာဒိမတ္တဒဿနေန၊ အစမျှဖြစ်သော အနုလောမပဉ္စကကို ပြခြင်းဖြင့်။ အာဂတေ၊ လာသော။ “ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတီ”တိအာဒိမှိ၊ အစရှိသော။ အနုလောမေ၊ ၌။၁။ အနုလောမပဉ္စကဿ အတ္ထော။ ။ဤပုဒ်ကို “သဗ္ဗတ္ထ ပုဂ္ဂလော နုပလဗ္ဘတီတိ အာဒိကဿ”ဟု သရုပ်ဖော်သည်။ [ပစ္စနိကာနုလောမ အခန်းဝယ် ဒုတိယပုစ္ဆာနှင့် အဖြေပင်တည်း။] ထိုပါဠိ၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို... ၂။ သဗ္ဗတ္ထ ။ပေ။ ဝုတ္တနယေန။ ။အနုလောမ ပစ္စနီကဝယ် ပစ္စနီက၌ “သဗ္ဗတ္ထပုဂ္ဂလော နူပလဗ္ဘတိ" ဟူသော ပါဠိသည် ချုံးအပ်သော ပါဠိဖြစ်၍ စာအုပ်တို့၌ တိုက်ရိုက် မတွေ့ရ၊ ထို ပစ္စနီကကို ဖွင့်ရာ၌ “ယသ္မာ သရီရံ သာယ သဗ္ဗတ္ထ န ဥပလဗ္ဘတီ”တိ ဝုတ္တေ သရီရတော ဗဟိ ဥပလဗ္ဘတီတိ-ဟု ဆိုခဲ့၏။ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့် ဤ ပစ္စနီက၌ အနက်အဓိပ္ပါယ်-ဟု ဆိုသည်။ ၃။ သာဒိနာ ဝုတ္တနယေန။ ။"ယသ္မာ သန္ဓာယာတိ အာဒိနာ- ဤပုဒ်ကို ဝုတ္တနယေန၏ ဝိသေသနဖြစ်အောင် “အစရှိသော”ဟု ပေးလျှင် “ဝုတ္တနယ” အရ ဆိုအပ်ပြီးသော သဒ္ဒါနည်းကို ယူရ၏။ “အာဒိနာ-အစရှိသောပါဌ်ဖြင့်"ဟု ကရိုဏ်းအနက် ပေးလျှင် “ဝုတ္တနယ”အရ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်အဓိပ္ပါယ်နည်းကို ယူရ၏။ နေရာတိုင်း၌ ဤသို့ သဒ္ဒနယ အတ္ထနယ ယူပုံကို အနက်ပေးပုံလိုက်၍ သိပါ။ ၄။ ပစ္စနီကဿ စ။ ။ဤ“ပစ္စနီကဿ”ကို “သဗ္ဗတ္ထ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတီ”တိ အာဒိကဿ ပဋိကမ္မကရဏဝသေန ဝုတ္ထဿ- ဟု သရုပ်ဖော်၍ ထို ပစ္စနီက၏ အနက်ကို… **၅။ ပဋိကမ္မာဒိပါဠိံ ။ပေ။ အနုလောမေ**၊ အဋ္ဌကထာဝယ်“ပါဠိံ သံခိပိတွာ အာဂတေ အနုလောမေ”ကို “ပဋိကမ္မာဒိပါဠိံ သံခိပိတွာ အာဒိမတ္တဒဿနေန အာဂတေ ပုဂ္ဂလော ဥပလဗ္ဘတီတိ အာဒိမှိ အနုလောမေ”ဟု ဖွင့်သည်။ ထိုအဖွင့်အရဩကာသာဒိသစ္စကဋ္ဌ အနုလောမ ပစ္စနီက ပါဠိဝယ် ပဋိကမ္မစတုက္က စသော ပါဠိကိုဆိုသည်ဟု မှတ်ပါ။ "သဗ္ဗတ္ထာတိ သရီရံ သန္ဓာယ အနုယောဂေါ သကဝါဒိဿာ”တိ အာဒိနာ၊ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော သဒ္ဒါကို ညွှန်ပြသောနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ (နောက်တနည်းလည်း ပေးပါ။) ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အတ္တော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။