၂၄၁။ **ယံ ပနေတ္ထာ**တိအာဒိမှိ၊ အစရှိသော စကားရပ်၌။
(ဝိစာရဏာ၊ စိစစ်ခြင်းကို။
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ သောနည်းဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိထိုက်၏။)
ဒဿနမဂ္ဂဖလေ၊ နိဗ္ဗာန်ကို ရှေးဦးစွာ သိမြင်တတ်သော သောတာပတ္တိမဂ်ဖိုလ်၌။
[“ဒဿနေန ပဟာတဗ္ဗာ ဓမ္မာ”ကို သတိပြုပါ။]
ဌိတဿ၊ တည်သော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏။
အနန္တရံ၊ အခြားမဲ့၌။
အရဟတ္တပ္ပတ္တိံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ခြင်းကို၎င်း။
တတော၊ ထို အရဟတ္တဖိုလ်မှ။
ပရိဟာယိတွာ၊ ဆုတ်ယုတ်၍။
တတ္ထ၊ ထို သောတာပတ္တိမဂ်ဖိုလ်၌။
ဌာနံ စ၊ တည်ခြင်းကို၎င်း။
ဣစ္ဆန္တော၊ အလိုရှိသော ပရဝါဒီသည်။
ပုန၊ တဖန်။
ဝါယာမေန၊ ဝိပဿနာကို အားထုတ်ခြင်းကြောင့်။
တဒနန္တရံ၊ ထိုသောတာပတ္တိဖိုလ်၏ အခြားမဲ့၌။
အရဟတ္တပတ္တိံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ခြင်းကို။
နဣစ္ဆတိ၊ အလိုမရှိ။
ဣတိ ဧတံ၊ ဤ အလိုမရှိခြင်းကို။
ဝိစာရေတဗ္ဗံ၊ စိစစ်ထိုက်၏။
[အရဟတ္တပတ္တိံကို ဣစ္ဆန္တော ၌စပ်။
ထိုသို့ အလိုရှိသော ပရဝါဒီကို ပါဠိတော်၌ မတွေ့ရ၊ စဉ်းစားပါ။]
၂၆၂။ **အဝသိပ္ပတ္တော ဈာနလာဘီ**တိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
သေက္ခော၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ကို။
(သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊
ပန၊ အဖို့တပါးကား။
ဝသိပ္ပတ္တော၊ ဝသိဘော်သို့ ရောက်သည်လည်းဖြစ်သော။
အဝသိပ္ပတ္တော၊ ဝသိဘော်သို့ မရောက်သည်လည်းဖြစ်သော။
ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်ကို။
သမယဝိမုတ္တ အသမယဝိမုတ္တ တန္တိယာ၊ သမယဝိပုတ္တအသမယဝိမုတ္တ ပါဠိတော်ဖြင့်။
အဂ္ဂဟိတော၊ ယူတော်မမူအပ်။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
ဘဇာပိယမာနော၊ ကပ်ဝင်စေအပ်သော်။
သမာပတ္တိဝိက္ခိမ္ဘိတာနံ၊ ဈာန်သမာပတ်ဖြင့် ခွာအပ်ပြီးကုန်သော။
ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့နှင့်။
ဝသေန၊ ဝပ်သဖြင့်။
သမယဝိမုတ္တဘာဝံ၊ သမယဝိမုတ္တ၏အဖြစ်သို့။
ဘဇေယျ၊ ကပ်ဝင်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တော၊ ရှေးဆရာဆိုအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
အရိယပုဂ္ဂလသံသန္ဒနပရိဟာနိဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။