၂၉၁။ အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။
သရာဂါဒိဘာဝေ၊ သရာဂ အစရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။
(သတိ၊ သော်။)
ပုထုဇ္ဇနေန၊ ပုထုဇဉ်နှင့်။
အ နာနတ္တံ၊ မထူးသည်၏ အဖြစ်သည်၎င်း။
ဗြဟ္မစရိယဝါသဿ၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးရခြင်း၏။
အ ဖလတာ၊ အကျိုးမရှိသည်၏ အဖြစ်သည်၎င်း။
**ယုတ္တိဝိရောဓော**၊ အသင့်ယုတ္တိနှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်း မည်၏။
ဣတိ ဧဝမာဒိကော၊ ဤသို့ အစရှိသည်ကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်ထိုက်၏။
အရဟန္တာဒိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။