၃ဝ၁။ **လောကုတ္တရဘာဝံ ပုစ္ဆနတ္ထာယာ**တိ၊ ဟူသောပါဌ်၏။
လောကိယ လောကုတ္တရာယ၊ လောကီ လောကုတ္တရာဖြစ်သော။
သမ္မာသတိယာ၊ သမ္မာ သတိ၏။
သတိပဋ္ဌာနတ္တာ၊ သတိပဋ္ဌာန်မည်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါ၊ တနည်း။
လောကုတ္တရာယယေဝ၊ လောကုတ္တရာသတိ၏သာ။
ပရမတ္ထသတိ ပဋ္ဌာနတ္တာ၊ အစစ်အမှန် သတိပဋ္ဌာန်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တဿာ၊ ထိုသတိပဋ္ဌာန်၏။
ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။
လောကုတ္တရဘာဝံ၊ လောကုတ္တရာ၏အဖြစ်ကို။
ပုစ္ဆနတ္ထာယ၊ မေးခြင်းအကျိုးငှါ။
(ဝုတ္တာနိ-၌စပ်။)
ဣတိ အတ္ထော၊ ၁။ ကထံ စောဒေတဗ္ဗော။ ။အကျိုး မပေးရသော ကံသည် သတ္တဝါတို့ သန္တာန်၌ လောကပြောရိုးအားဖြင့် “အတ္ထိ-အရှိ”ပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အတ္ထိ မေကတံ-ငါ့မှာ ပြုအပ်ပြီးသော ကံရှိ၏ဟု ပြောကြသည်။ထိုသို့ လောကပြောရိုးအတိုင်းပြောသော ပရဝါဒီကို အဘယ်ကြောင့် "ဟဉှိ”စသည်ဖြင့် ဌပနာထား၍ အပြစ်တင်ထိုက်ပါသနည်း-ဟု မေးဖွယ်ရှိသည်။
**၂။ ဝိစာရေတိ ။ ပေ ။ ဣစ္ဆန္တီတိ**။ ။“ကမ္မူပစယံ ။ပေ။ ဣစ္ဆန္တိ”ဟု အဋ္ဌကထာ၌ တိုက်ရိုက်မပါ။ “ကမ္မာနံ အဝိနာသသင်္ခါတော ကမ္မူပစယော နာမေကော အတ္ထိ”ကို ကောက်ချက်ချ၍ ဆိုအပ်သော စကားတည်း။ ပရဝါဒီတို့၏ အယူကို အဋ္ဌကထာအဓိပ္ပါယ်၌ ပြထားပြီ။ “ဝိစာရေတိ”အရ “စိစစ်ခြင်း”ဟူသည် သင့်-မသင့်ကို စီစစ်ခြင်းမဟုတ်၊ “ကမ္မာနံ ။ ပေ ။ လဒ္ဓိယံ ဌတွာ”ဟု ပရဝါဒိ၏ အယူမှားကို ပြခြင်းသည်ပင် “စောဒနာထိုက်ကြောင်းကို စိစစ်ရာရောက်သည်”ဟု မှတ်ပါ။
**ပဘေဒပုစ္ဆာဝသေနာ**တိ၊ ကား။
လောကိယလောကုတ္တရသတိပဋ္ဌာနသမုဒါယဘူတဿ၊ လောကီ, လောကုတ္တရာ သတိပဋ္ဌာန် အပေါင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။
သတိပဋ္ဌာနဿ၊ သတိပဋ္ဌာန်၏။
ပဘေဒါနံ၊ အပြားတို့ကို။
ပုစ္ဆာဝသေန၊ မေးခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
(ဝုတ္တာနိ-၌ စပ်။)
သတိပဋ္ဌာနကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။