၄၉၂။ **ဖဿော သုခဝေဒနိယာဒိဘေဒေါ ဟောတီ**တိ၊ ဟူသောပါဌ် ဖြင့်။
(“ဒသောတွာ”-၌ စပ်။)
ဖဿေန၊ ဖဿဖြင့်။
သဗ္ဗမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။
ကမ္မဝိပါကံ၊ ကံ၏ အကျိုးကို။
ဒဿေတွာ၊ ပြပြီး၍။
ပုန၊ ဖန်။
အတ္တဝဇ္ဇေဟိ၊ မိမိဟူသော ဖဿသည် ကြဉ်အပ်သော ဝေဒနာ,သညာအစ ရှိသောတရားတို့နှင့်။
သမ္ပယောဂဒဿနတ္ထံ၊ သမ္ပယောဂကို ပြခြင်း အကျိုးငှါ။
**သော စ သညာဒယော စာ**တိ အာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။
(သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
**အတ္ထိစ နေသန္တိ**၊ ဟူသော စကားကို။
သာဝဇ္ဇနေ၊ အာဝဇ္ဇန်းနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။
စက္ခုဝိညာဏာဒိသဟဇာတဓမ္မေ၊ စက္ခုဝိညာဉ် အစရှိသော တကွဖြစ်ဖက်တရားတို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
(သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္ထံ၊
**ယော တတ္ထ ။ ပေ ။ ပတ္ထနာ**တိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
(“ဒဿတိ”-၌စပ်။)
ဣဋ္ဌဝိပါကေ ဧဝ၊ အလိုရှိအပ်သော အကျိုး၌သာ။
ပတ္ထနံ၊ တောင့်တမှုကို။
ကတွာ၊ ၍။
ကမ္မံ၊ ကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကြကုန်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ကမ္မူပနိဿယဘူတမေဝ၊ (ဖဿ အစရှိသော အကျိုးတို့ကို ဖြစ်စေတတ်သော) ကံ၏အားကြီးသောမှီရာ အကြောင်းဖြစ်၍ သာလျှင် ဖြစ်သော။
ပတ္ထနံ၊ ကို။
(သင်္ဂဟကာရော) ဒဿေတိ။ ဝါ၊ တနည်း။
ပစ္စုပ္ပန္နဝေဒနာပစ္စယံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဝေဒနာ ဟူသောအကြောင်းရှိသော။
ဥပါဒါနာဒိနိဗ္ဗတ္တနဝသေန၊ ဥပါဒါန် အစရှိသည်ကို ဖြစ်စေခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
ဒုက္ခဿာ၊ (နောင်ဘဝ၌ ဖြစ်လတ္တံ့ သော) ဒုက္ခကို။
ပဘာဝိတံ၊ စ၍ ဖြစ်စေတတ်သော။
တဏှံ၊ တဏှာကို။
(သင်္ဂဟကာရော ဒဿတိ။)
ပစ္စုပ္ပန္နဝိပါကဝဋ္ဋဒုက္ခနိဗ္ဗတ္တကကမ္မဿ၊ ပစ္စုပ္ပန်၌ဖြစ်သောဝိပါကဝဋ်ဒုက္ခကိုဖြစ်စေတတ်သော ကံ၏။
ဥပနိဿယဘူတံ၊ ဥပနိဿယ ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။
ပုရိမတဏှံ၊ ရှေးဘဝ၌ဖြစ်သော တဏှာကို။
**မူလတဏှာ**တိ၊ ဟူ၍။
(ဒသောတိ။) ဝါ၊ နည်း။
ဝိပါကဿ၊ ဝိပါက်၏။
ဥပနိဿယဘူတံ၊ သော။
ကမ္မသဟာယံ၊ ကံ၏အဖော်ဖြစ်သော တဏှာကို။
မူလတဏှာတိ၊ ဟူ၍။
(ဒဿေတိ။) [မူလတဏှာတိ ဒဿေတီတိ ယောဇနာ။ တထာ ဥပနိဿယဘူတန္တိ ဧတ္ထ ပိ။-အနု။]
၄၉၃။ သကသမယဝသေန စ၊ မိမိ၏ အယူ၏ အစွမ်းဖြင့်လည်း။
စောဒနာယ၊ ငှါ။
ပယုဇ္ဇမာနတံ၊ သင့်သည်၏အဖြစ်ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှါ။
**တေသဉ္စလဒ္ဓိယာ**တိအာဒိ၊ ကို။
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
[ဩကာသကတုပ္ပန္နံ အခေပေတွာ ပရိနိဗ္ဗာနဘာဝေါ သကသမယဝသေန စောဒနာယ ယုဇ္ဇမာနတာ။−အနု။]
၄၉၄။ **ပဋိလာဘဝသေနာ**တိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
(“ဒဿေတိ”-၌ စပ်။)
ကမ္မေ၊ သည်။
သတိ၊ သော်။
ပထဝိယာဒီနံ၊ မြေအစရှိသည်တို့ကို။
ပဋိလာဘော၊ ရခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ကမ္မံ၊ သည်။
တံသံဝတ္တနိကံ နာမ၊ ထိုဣဿရိယ,အာဓိပစ္စ ဟူသောအကျိုးကို ဖြစ်စေတတ်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤ အနက်ကို။
(သင်္ဂဟကာရော) ဒဿေတိ၊
ပထဝီကမ္မဝိပါကောတိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။