၂၃၉။ “ဒွေမေ ဘိက္ခဝေ ဓမ္မာ ။ ပေ ။ သံဝတ္တန္တီတိ"၊ ဟူသော။
ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်သည်။
အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။
ပရိဟာနိလဒ္ဓိယာ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းဟူသောအယူ၏။၁။ ဣတော ပုရိမာ။ ။တတ္ထ တတ္ထ သကဝါဒိ ပဋိက္ခေပါဒိ ဝိဘာဝန ဝသေန (ထိုထို ပြဿနာဝယ် သကဝါဒိ၏ ပယ်ခြင်း (အာဒိဖြင့် ဝန်ခံခြင်း) တို့ကို ထင်စွာ ပြခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်) ပဝတ္တာ ဣတော အတ္ထသံဝဏ္ဏနတော ပုရိမာ။
ဆိုလိုရင်းကား- အဋ္ဌကထာဝယ် “ယထာ ရုပါဒယော ဓမ္မာ ပစ္စတ္တလက္ခဏ သာမညလက္ခဏဝသေန အတ္ထိ, န ဧဂံ ပုဂ္ဂလော ။ ပေ ။ လောကနိရုတ္တိယာ အတ္ထိ ပုဂ္ဂလော”ဟု ဆိုခဲ့၏။ ဋီကာ၌လည်း ’ပစ္စတ္တသာမညဝသေန ။ ပေ ။ ပဋိက္ခိပိတွာ ပေ ။ ပုဂ္ဂလောတိ ကောစိ သဘာဝေါ နတ္တီတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ” ဟု အဋ္ဌကထာ စကားကိုပင် လိုရင်းကောက်၍ ဆိုခဲ့၏။ ထို စကားနှင့် ညီညွတ်အောင်, ဒိဋ္ဌိပရာမာသမဖြစ်အောင်, လောက ပြောရိုးကိုလည်း မလွန်အောင် ရှေးက အတ္ထသံဝဏ္ဏနာများ ကိုလည်း သုံးစွဲပါ-ဟု အမှာ စကားကို ဆိုသည်။ နိဿယော၊ မှီရာသည်။
န၊ မဟုတ်။
[“သေက္ခဿ ဘိက္ခုနော” ဟု ဆိုသောကြောင့် အရဟတော ပရိဟာနိ” ဟူသော အယူ၏မှီရာမဟုတ်။]
အထခေါ၊ အဟုတ်ကား။
အနာဂါမိအာဒီနံ၊ အနာဂါမ် အစရှိသော သေက္ခ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ပရိဟာနိလဒွိယာ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းဟူသော အယူ၏။
နိဿယော၊ မှီရာတည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
**အရဟတောပိ ပရိဟာနိံ ဣစ္ဆန္တီ**တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
ပိသဒ္ဒေန၊ ပိသဒ္ဒါဖြင့်။
အနာဂါမိဿာပိ၊ အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏၎င်း။
သကဒါဂါမိဿာပိ၊ သကဒါဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်၏၎င်း။
(ပရိဟာနိံ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းကို။
ဣစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။)
ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။
ယောဗေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်စေထိုက်၏။
[“သကဒါဂါမိဿ”ဟု ဆိုသောကြောင့် သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်အတွက်ကား သောတာပတ္တိဖိုလ်မှ မဆုတ်ယုတ်တော့။ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌“ကမေန ပရိဟာယိတွာ (အနာဂါမ်, သကဒါဂါမ် ဖြစ်ပြီးလျှင် သောတာပန် အဖြစ်သို့ ရောက်သောအခါ) သောတာပတ္တိဖလေ ဌိတဿ အရဟတော ပရိဟာနိံ န ဣစ္ဆတိ”ဟု ဆိုသည်။]
**တတိယသ္မိမ္ပိ မုဒိန္ဒြိယာဝ အဓိပ္ပေတာ**၊
**တေသဉှိ သဗ္ဗေသမ္ပိ ပရိဟာနိ နဟောတီတိ တဿ လဒ္ဓီ**တိ၊ ဟူ၍။
ပုရိမပါဌော၊ ရှေး၌ဖြစ်သောပါဌ်သည်။
(အတ္ထိ)၊ ပန၊ ထိုသို့ ရှေးပါဌ်ရှိပါသော်လည်း။
မုဒိန္ဒြိဋ္ဌိယေသွေဝ၊ မုဒိန္ဒြိယရဟန္တာတို့ကိုသာ။
အဓိပ္ပေတေသု၊ အလိုရှိအပ်ကုန်လသော်။
ပဋိက္ခေပေါ၊ "နဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ”ဟု ပယ်မြစ်ခြင်းကို။
န ကာတဗ္ဗော၊ မပြုထိုက်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
(ပဋိက္ခေပေါစ၊ ပယ်ခြင်းကိုလည်း။)
ကတော၊ ပြုအပ်ပြီ။
[ပါဠိတော် ကြည့်ပါ။]
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
**“တတိယသ္မိမ္ပိ တိက္ခိန္ဒြိယာဝ အဓိပ္ပေတာ**၊
**တေ သဉှိ သဗ္ဗေသမ္ပိ ပရိဟာနိ န ဟောတီတိ တဿ လဒ္ဓီ**တိ၊ ဟူ၍။
ပဌန္တိ၊ နောက်ဆရာတို့ ရွတ်ဆိုကြကုန်၏။
**အယောနိသော အတ္ထံ ဂဟေတွာ**တိ၊ ကား။
သောတာပန္နောယေဝ၊ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ။
[ဧဝဖြင့် သကဒါဂါမ်, အနာဂါမ် ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုကန့်။]
နိယတောတိ၊ နိယတ ဟူ၍။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သော ယေဝ၊ ထို သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်သာ။
န ပရိဟာယတိ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်မှ မယုတ်လျော့။
ဣတရေ၊ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်မှ တပါးအခြားသော သကဒါဂါမ်အစ ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
န ပရိဟာယန္တိ၊ မယုတ်လျော့ကုန်သည်ကား။
န၊ မဟုတ်။
ဣတိ၊ သို့။
အတ္ထံ၊ ဤ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
(ပဋိက္ခိပတိ-၌ စပ်။)
ပန၊ ဆက်။
ဥပရိမဂ္ဂတ္ထာယာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
အဂ္ဂဟေတွာ၊ မယူမူ၍။
နိယတောတိ၊ နိယတောဟူသော ပုဒ်၏။
သောတာပတ္တိဖလာ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်မှ။
န ပရိဟာယတိ၊ မယုတ်လျော့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧတံ အတ္ထံ၊ ဤ အနက်ကို။
ဂဏှိ၊ ယူပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒန္တိ၊ ဆိုကြကုန်၏။
[ပဌမနည်း၌ “သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ “နိယတော”ဟု ဟောတော်မူ၏။” ထို့ကြောင့် “ထို သောတာပန်သည်သာ သောတာပတ္တိဖိုလ်မှ မဆုတ်ယုတ်။ အထက် ဖလဋ္ဌ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကား ဆိုင်ရာဖိုလ်မှ ဆုတ်ယုတ်ကြ၏”ဟု ယူခြင်းကို “အယောနိသော အတ္ထံ ဂဟေတွာ”ဟု ဆိုသည်။ ဒုတိယနည်း၌ "နိယတော၊ အထက်မဂ် အလို့ငှါမြဲ၏” ဟူသော အနက်ကို မယူနိုင်ပဲ သောတာပတ္တိဖိုလ်မှ မဆုတ်ယုတ်ပဲ မြဲ၏-ဟူသော အနက်ကို ယူခြင်းကို “အယောနိသော အတ္ထံ ဂဟေတွာ”ဟု ဆိုသည်။]
ဝါဒယုတ္တိပရိဟာနိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။