၃၅၇။ ယထာဝုတ္ထနယေန၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ပဋိဇာနန္တဿ၊ အာမန္တာ-ဝန်ခံသော ပရဝါဒီ၏ အလိုအားဖြင့်။
ဒွိန္နံ၊ ၂-ပါးကုန်သော။
ဖဿာနံ၊ တို့၏။
သမောဓာနံ၊ ပေါင်းခြင်းသည်။
ကထံ အာပဇ္ဇတိ၊ အဘယ်မှာ ဖြစ်သင့်ပါအံ့နည်း။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝိစာရေတဗ္ဗံ၊ စိစစ်ထိုက်၏။၁။ ကထံ အယံစောဒေတဗ္ဗော။ ။“တထာဂတဗလံ သာဝကသာဓာရဏန္တိ၊ အာမန္တာ”ဟု ပရဝါဒီဝန်ခံ၏။ ထိုသို့ဝန်ခံသော ပရဝါဒီသည် "ဌာနာဌာနာဒိ မတ္တဇာနန” ကို ရည်ရွယ်၍ ဝန်ခံရလျှင် မှန်သောကြောင့် အပြစ်တင်စရာ မလိုပါ။ သို့သော် ပါဠိတော်၌ “တထာဂတဗလံ (သည်) သာဝကဗလံ (လော)။ သာဝကဗလီ တထာဂတဗလံ-လော"စောဒနာထား၏။ ထို စောဒနာကို စဉ်းစားထိုက်သည်-ဟူလို။
၂။ ဒွိန္နံ ဖဿာနံ ။ ပေ။ အာပဇ္ဇတိ။ ။ပါဠိတော်၌ “ဌာနာဌာနဉ္စ မနသိကရောတိ သုညတဉ္စ မနသိကရောတိ-လော”ဟု မေးရာဝယ် “အာမန္တာ”ဟု ဝန်ခံ၏။ ထိုအခါ ဒွိန္နံ ဖဿာနံ သမောဓာနံ ဟောတိ” စသည်ဖြင့် သကဝါဒီက မေးစိစစ်၏။ ဋီကာဆရာကား ထိုသို့ မမေးထိုက်။ ဘာ့ကြောင့်နည်း- သုညတာရမ္မဏ၌ သုညဆိုသော်လည်း နိဗ္ဗာန် သုညတမဟုတ် မိမိ၏မိစ္ဆာအယူဖြင့် ကြံဆအပ်သော သင်္ခါရ သုညတဖြစ်သောကြောင့် ဌာနာဌာန၏အာရုံလည်း သင်္ခါရဖြစ်ရကား ဖဿ၂-မျိုး စသည် တပြိုင်နက် မပေါင်းဆုံ နိုင်သောကြောင့်တည်း။´
ပရိကပ္ပဝသေန၊ မိစ္ဆာဉာဏ်ဖြင့် ကြံဆခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
ဌပေတဗ္ဗတာယ၊ ထားထိုက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သတ္တော၊ သတ္တဝါကို။
ပဏိမီတိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂဟကာရေန)၊ ဝုတ္တော၊ ပြီ။
ပန၊ ဆက်။
သော၊ ထို ပဏိဓိကို။
ဧကသ္မိမ္ပိ၊ တပါးသော ခန္ဓာ၌လည်း။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
န ဌပေတဗ္ဗော၊ မထားထိုက်။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဧကသ္မိံမ္ပိ၊ တပါးသော ခန္ဓာ၌လည်း။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
ဌပေတဗ္ဗေန၊ ထားထိုက်သော။
တေန၊ ထို-ပဏိဓိဟု ဆိုအပ်သော သတ္တမှ။
ရဟိတတာ၊ ခန္ဓာ၌ ကင်းဆိတ်သည်၏အဖြစ်ကို။
ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
အရိယန္တိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။