၄၈၃။ ပရိဘောဂမယံ နာမ၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်၏ သုံးစွဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်မည်သော။
စိတ္ထဝိပ္ပယုတ္တံ၊ စိတ်နှင့် မယှဉ်သော။
ပုညံ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏။
ဣတိ၊ သို့။
လဒ္ဓိ၊ သည်။
(ဟောတိ။)
ဟိ၊ မှန်။
တံ၊ ထို ပရိဘောဂမယဖြစ်သော စိတ္တဝိပ္ပယုတ္တကောင်းမှုကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
တေ၊ ထို ပရဝါဒီတို့သည်။
ပရိဘောဂမယံ၊ အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်၏ သုံးစွဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော။
ပုညံ၊ သည်။
ပဝဍ္ဎတိ၊ တိုးပွါး၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ(အယံ)၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
၄၈၅။ **တဿာပိ ဝသေနာ**တိ၊ ကား။
တဿာပိ လဒ္ဓိယာ၊ ထို ၅-ပါး သော ဝိညာဉ်တို့၏ ပေါင်းဆုံခြင်းရှိ၏ဟူသော အယူ၏လည်း။
ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။
(ပရဝါဒီ ပဋိဇာနာတိ-၌ စပ်)
ပဉ္စဝိညာဏာနံ ဝိယ၊ ၅-ပါးသောဝိဉာဉ်တို့၏ကဲ့သို့။
၁။ဝေတသိကဿ ။ပေ။ မောစနတ္ထံ။ ။စေတသိက်ဖြစ်သော ဒါနစေတနာ သည် ဣဋ္ဌဖလအားဖြင့် ဒါန နာမည်ရ၏။ ဒါတဗ္ဗအနက်အားဖြင့်ကား ပေးလှူ၍ မဖြစ်သောကြောင့် ဒါနအဖြစ်မှ လွတ်၏။ ဒေယျဓမ္မ ဖြစ်သော ပစ္စည်းသည် ဒါတဗ္ဗအနက်အားဖြင့် ဒါန အမည်ရသော်လည်း အကျိုး မပေးသောကြောင့် ဣဋ္ဌဖလအနက် အားဖြင့်ကား ဒါနအဖြစ်မှ လွှတ်၏။ ဤသို့ သူ့ အနက်နှင့်သူ ဒါနအဖြစ်မှ လွတ်သွားသည်ရှိသော် ဒါနစေတနာနှင့် ဒေယျဓမ္မတို့၏ ရောနှောခြင်းမရှိပဲ သီးသန့် ခွဲခြားပြီး ဖြစ်တော့သည်။ ထို့ကြောင့် “သဘာဝသင်္ကရမောစနတ္ထံ- သဘောအားဖြင့် ရောနှောသည်၏ အဖြစ်မှ လွှက်စေခြင်း အကျိုးငှါ”ဟု အနုဋီကာ၌ ဆိုသည်။
ဧတေသမ္ပိ၊ ဖြစ်ဆဲစိတ် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်၏ သုံးစွဲခြင်း ကြောင့်ဖြစ်သော ကောင်းမှု ၂-မျိုးလုံးတို့၏လည်း။
သမောဓာနံ၊ ပေါင်းဆုံခြင်းသည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။
(ပရဝါဒီ) ပဋိဇာနာတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဆိုကြပါကုန်သော်လည်း။
ပဉ္စဝိညာဏဖဿာဒီနမေဝ၊ ပဉ္စဝိညာဉ်ဖဿ အစရှိသည်တို့၏ပင်။
သမောဓာနံ၊ ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
(ပရဝါဒီ) ပဋိဇာနာတိ၊ ၏။
ဣတိ(အယံ)၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
၄၈၆။ **အပရိဘုတ္တေပီ**တိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
ပဋိဂ္ဂါဟကော ပဋိဂ္ဂဟေတွာ နပရိဘုဉ္စတိ ဆဍ္ဍေတီတိ အာဒိကံ၊ အစရှိသောစကားကို။
ဒဿေတိ၊ ၏။
(မသုံးဆောင် ဟူသည် သူတပါးတို့အား စွန့်ခြင်း အစရှိသည်တည်း။)
ဒေယျဓမ္မေ၊ ပေးလှူထိုက်သော သဘောရှိသော ပစ္စည်းကို။
အပရိဘုတ္တေ၊ မသုံးဆောင်အပ်သော်။
ပုညဘာဝတော၊ ကောင်းမှု၏ ရှိခြင်းကြောင့်။
ပရိဘောဂမယံ၊ သော။
ပုညံ၊ သည်။
ပဝဍ္ဎတိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ ဝါဒေါ၊ ဤ ပရဝါဒီ၏ ဝါဒသည်။
ဟီယတိ၊ ယုတ်ညံ့၏။
စ၊ ဆက်။
တသ္မိံ၊ ထို ပရဝါဒီ၏ ဝါဒသည်။
ဟီနေ၊ ယုတ်ညံ့လသော်။
သကဝါဒီဝါဒေါ၊ သည်။
ဗလဝါ၊ အားရှိ၏။
ဟိ၊ မှန်။
စာဂစေတနာယဧဝ၊ စွန့်ကြဲကြောင်း စေတနာ၏ပင်။
ပုညဘာဝေါ၊ ကောင်းမှု၏အဖြစ်သည်။
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အပြားအားဖြင့်။
(ဒေယျဓမ္မကို အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်သည် မသုံးဆောင်အပ်သော်လည်း ကောင်းမှုရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးစီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ(အယံ)၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
ဒေယျဓမ္မေ၊ ကို။
အပရိဘုတ္တေပိ၊ သော်လည်း။
ပုညဘာဝါ (တနည်း၊ ပုညဘာဝေန)၊ ကောင်းမှု၏ အဖြစ်ကြောင့်။
စာဂစေတနာယ ဧဝ၊ ၏ပင်။
ပုညာဘာဝေါ၊ သည်။
(ဟောတိ။) ဣတိ၊ ကြောင့်။
**သကဝါဒီဝါဒေါဝ ဗလဝါ**တိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
ပရိဘောဂမယကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။