၂ဝ၈။ **အနာဂတံ ဝါပစ္စုပ္ပန္နံ ဝါ ဟုတွာ ဟောတီတိတိ ဝုတ္တန္တိ** ဧတ္ထ၊ ဟူသောဤစကားရပ်၌။
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော တရားကို။
(ဝုတ္တံ-၌ စပ်။)
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပုန၊ တဖန်။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်လသော်။
ဟုတွာ၊ အနာဂတ် အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်၍။
ဟောတိ၊ ပစ္စုပ္ပန် အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဟုတွာ၊ ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
(ဝုတ္တံ၊ သကဝါဒီဆိုအပ်ပြီ။)
တထာ၊ ထိုမှတပါး။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောတရားကို။
(ဝုတ္တံ-၌ စပ်။)
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်သည်။
ဟောန္တံ၊ ဖြစ်လသော်။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ယခု ပစ္စုပ္ပန်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဟုတွာ ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ သကဝါဒီဆိုအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်ထိုက်၏။
**ကိံ တေ တမ္ပိ ဟုတွာ ဟောတီ**တိ၊ ကား။
တဗ္ဘာဝါဝိဂမတော (တဗ္ဘာဝ+အဝိဂမတော)၊ ထို ဟုတွာ ဟောတိအဖြစ်၏ မကင်းခြင်းကြောင့်။
ဟုတွာဟောတိဘာဝါနုပရမံ၊ ဟုတာ ဟောတိ အဖြစ်၏ မကင်းပုံကို။
အနုပစ္ဆေဒံ၊ ဟုတွာဟောတိ၏ ပြတ်စဲခြင်းမရှိပုံကို။
ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာ၏ အလိုသည်။
ယုတ္တော၊ သင့်၏။၁။ အနာဂတံ ဝါ။ပေ။ ဝုတ္တန္တိဧတ္ထ။ ။ဤ၌ ဝါသဒ္ဒါကို အနိယမတ္ထဟု အနုဋီကာဖွင့်၏။ ယထာ"ခန္ဓိရေ ဝါ ဗဒိတဗ္ဗံ ပလာသေ ဝါ"တိ ဟု ပုံစံပြ၏။ ရှားပင်၌သော်လည်း ဖွဲ့ချည့်ပါ။ သို့မဟုတ် ပေါက်ပင်၌သော်လည်း ဖွဲ့ချည်ပါ-ဟူလို။ သဒ္ဓါကျမ်းတို့၌ ပြောရိုးရှိသော ဝိကပ္ပနတ္ထ ဝါသဒ္ဒါနှင့် သဘောတူနေ၏။ ပြောရိုးအနိယ မတ္ထနှင့်ကား သဘောမတူပါ။ ထို ဝါသဒ္ဒါအတွက် “ဟုတွာ ဟောတိ”၌ ဟောတိ သဒ္ဒါသည် အနာဂတံနှင့်လည်း စပ်နိုင်၏။ ပစ္စုပ္ပနှံ့နှင့်လည်း စပ်နိုင်၏။ သို့သော် ၂-ပါးလုံးနှင့်ကား တပြိုင်နက် မစပ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် အနာဂတံ ။ပေ။ ဟုတွာ ဟောတိဟု၎င်း, ပစ္စုပ္ပန္နံ ။ ပေ ။ ဟုတွာ ဟောတိ”ဟု၎င်း ဖွင့်သည်။
၂။ ကိံ တေ တမ္ပိ ဟုတွာ ဟောတီတိ။ ။“တဗ္ဘာဝဝိဂမတော ပုစ္ဆတိ”ဟု ဖွင့်၏။ တဗ္ဘာဝဝိဂမတောကို အနုဋီကာ၌ “ပစ္စုပ္ပန္နဘာဝတော (ပစ္စုပ္ပန်၏ အဖြစ်ကြောင့်) ဟုတွာ ဟောတိ ဘာဝါနုပဂမနတော”ဟု ဖွင့်၏။ တဗ္ဗာဝကို “ဟုတွာ ဟောတိဘာဝ”ဟု ဖွင့်၍ အဝိဂမတောကို "အနုပဂမနတော”ဟု ဖွင့်ခြင်းတည်း။ ထို့ကြောင့်“တဗ္ဘာဝါဝိဂမတော”ကို ထို ဟုတွာ ဟောတိအဖြစ်၏မကင်းခြင်းကြောင့် ဟု ပေးရသည်။ အနုပရမံ-ကို အနုပစ္ဆေဒံ-ဟု ထပ်ဖွင့်သည်။
မှတ်ချက်။ ။သဒ္ဒါကျမ်းတို့၌ ဝတ္တမာန် ၄-မျိုးကို ပြရာဝယ် "ပဝတ္တာ ဝိရတ (ပဝတ္တာပိရာမ)” ဝတ္တမာန်ဟု ရှိ၏။ ထို ပဝတ္တအပိရာမ ဝတ္တမာန်ကိုပင် ဤ၌ “ဟုတွာ ဟောတိဘာဝ + အနုပရာမ”ဟု ဆို၍ ထို အနူပရာမကိုပင် အနူပစ္ဆေဒံ-ဟု ထပ်ဖွင့်သည်။
**ဟုတွာဘူတဿပု ဟုတွာ အဘာဝတော**တိ၊ ကား။
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပစ္စုပ္ပန္နဘူတဿ၊ ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်ပြီးသော တရား၏။
ပုန၊ တဖန်။
ဝါ၊ ထပ်၍။
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပစ္စုပ္ပန္နာဘာဝတော၊ ပစ္စုပ္ပန်၏ မဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
(နဟေဝန္တိ ပဋိက္ခိပတိ-၌ စပ်။)
**ယသ္မာ တန္တိ**၊ ကား။
ဟုတွာ၊ အနာဂတ် အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်၍။
ဘူတံ၊ ဖြစ်ဟူ၍။
သော၊ ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။
တံ၊ ထို တရားသည်ပင်။
(သင်္ချံ ဂတံ- ၌ စပ်။)
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်သည်။
ဟောန္တံ၊ ဖြစ်လသော်။
ဟုတွာ ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
သင်္ချံ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။
ဂတံ၊ ရောက်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဒုတိယမ္ပိ၊ ၂-ကြိမ်မြောက်လည်း။
ဟုတွာ ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
ဝစနံ၊ ပြောဆိုခြင်းကို။
အရဟတိ၊ ထိုက်၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
ပဋိဇာနာတိ၊ အာမန္တာဟု ဝန်ခံ၏။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာ ဆရာ၏အလိုတည်း။
ပန၊ ဆက်။
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။
ဓမ္မေ၊ ပရမတ္ထ သဘာဝဖြစ်သောတရား၌။
ဟုတွာ ဟောတိဘာဝါနုပရမံ၊ ဟုတွာ ဟောတိ အဖြစ်၏မကင်းခြင်းကို။
ဝဒန္တဿ၊ ဆိုသော ပရဝါဒီ၏။
(ဝါဒေ၊ အယူ၌။)
အဓမ္မေ၊ ပရမတ္ထ သဘာဝဓမ္မ မဟုတ်သော။
သသဝိသာဏေ၊ ယုန့်ချို၌။
န ဟုတွာန ဟောတိ ဘာဝါနုပရမော၊ န ဟုတွာ န ဟောတိ အဖြစ်၏ မကင်းခြင်းသည်။
အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိအဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့သောအလိုဖြင့်။
**အထ နန္တိ**အာဒိံ၊ ကို။
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
**ပဋိက္ခိတ္တနယေနာ**တိ၊ ကား။
ကာလနာနတ္တေန၊ ကာလ၏ ထူးသည်၏ အဖြစ်အားဖြင့်။
(ပဋိက္ခိပိတွာ- ၌စပ်။)
**ပဋိညာတနယေနာ**တိ၊ ကား။
အတ္ထာနာနတ္တေန၊ အနက်၏ မထူးသည်၏ အဖြစ်အားဖြင့်။
(ပဋိဇာနာတိ- ၌ စပ်။)
[အဓိပ္ပါယ်ကို အဋ္ဌကထာဘာသာဋီကာ၌ ရေးခဲ့ပြီ။]
ပန၊ ထိုသို့ပင်ပဋိက္ခိတ္တနယဖြင့် ပယ်၍ ပဋိညာတနယဖြင့် ဝန်ခံပါသော်လည်း။၁။ ဟုတွာ။ပေ။သဘာဝတောတိ။ ။အဋ္ဌကထာ၌ “ဟုတွာ”ကို“အနာဂတံ ဟုတွာ”ဟု ၎င်း, ဘူတဿ ကို “ပစ္စုပ္ပန္နဘူတဿ” ဟု၎င်း, နောက် ဟုတွာကိုလည်း အနာဂတံ ဟုတွာဟု၎င်း, အဘာဝတော ကို ပစ္စုပ္ပန္နာဘာဝတောဟု၎င်း ဖွင့်သည်။ [ဤပဌမ အမေး၌ ပရဝါဒီသည် ပဝတ္တာဝိရာမ ဝတ္တမာန်ဟု မယူဆပဲ "ဟုတွာဘူတ ဖြစ်ပြီးသော တရား၏ နောက်ထပ် ဟုတွာဘူတ မဖြစ်နိူင်သောကြောင့် န ဟေဝံ ဝတ္ထဗ္ဗေ”ဟု ပယ်သည်။
၂။ ယသ္မာ တန္တိ။ ။တံကို “ တံ ဟုတွာ ဘူတံ ပစ္စုပ္ပန္နံ”ဟု ဖွင့်၏။ ရှေ့၌ ပြအပ်ပြီးသော တံ ပစ္စုပ္ပန္နံ ဟုတွာ ဘူတဿ”ကို ရည်ရွယ်၍ ဖွင့်ခြင်းတည်း။ ဤ"တံ ပစ္စုပ္ပန္နံ”ပုဒ်ကို တသ္မာ၏ နောက်၌ရှိသော ဝစနံ အရဟတိ-၌ စပ်ပါ။
အတ္ထာနာနတ္ထံ၊ အနက်၏ မထူးသည်၏ အဖြစ်ကို။
ဣစ္ဆန္တောပိ၊ အလိုရှိပါသော်လည်း။
အနာဂတဿ၊ အနာဂတ်တရား၏။
ပစ္စုပ္ပန္နေ၊ ပစ္စုပ္ပန်၌။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။
ဟောတိဘာဝံ၊ ဟောတိ၏ အဖြစ်ကို၎င်း။
ပစ္စုပ္ပန္နဿ၊ ပစ္စုပ္ပန်တရား၏။
အနာဂတေ၊ အနာဂတ်၌။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။
ဟုတွာဘာဝံ စ၊ ဟုတွာ၏ အဖြစ်ကို၎င်း။
ကထံ၊ အဘယ်နည်းဖြင့်။
ပဋိဇာနာတိ၊ ဝန်ခံနိုင်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝိစာရေတဗ္ဗံ၊ စိစစ်ထိုက်၏။
ဟိ၊ မှန်။
(တနည်း) ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
ဝိစာရေတဗ္ဗံ၊ နည်း။
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
တေန၊ ထို ပရဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အတ္ထာနာနတ္တမေဝ၊ အနက်၏မထူးသည်၏ အဖြစ်ကိုသာ။
အနုညာယတိ၊ ခွင့်ပြုအပ်၏။
အနာဂတေ၊ အနာဂတ်တရား၌။
ပစ္စုပ္ပန္နဘာဝေါ၊ ပစ္စုပ္ပန်၏ အဖြစ်ကို၎င်း။
ပစ္စုပ္ပန္နေ၊ ပစ္စုပ္ပန် တရား၌။
အနာဂတဘာဝေါ ဝါ၊ အနာဂတ်၏ အဖြစ်ကို၎င်း။
န အနုညာယတိ၊ ခွင့်မပြု အပ်။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝိစာရေတဗ္ဗံ၊ စိစစ်ထိုက်၏။
**ပုရိမံ ပဋိက္ခိတ္တပဉှံ ပရိဝတ္တိတွာ**တိ၊ ဟူသောပါဌ်၏။
(အတ္ထော-၌ စပ်။)
အနုညာတပဉှဿ၊ ခွင့်ပြုအပ်သော သိခြင်းငှါ အလိုရှိအပ်သော အနက်၏။
ဟုတွာ ဟောတိ ဟုတွာ ဟောတီတိ၊ ဟူသောပါဌ်၌။
ဒေါသော၊ အပြစ်ကို။
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။
[“အပရော နယော”မရောက်မီ ပဌမ နည်းတုန်းက ဆိုခဲ့ပြီ။]
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝုတ္တဒေါသံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အပြစ်ရှိသောပြဿနာကို။၁။ အနုညာတပဉှဿ။ ။အနညာတပဉှဿာတိ “တညေဝ အနာဂတံ၊ တံပစ္စုပ္ပန္နံတိ၊ အာမန္တာ”တိ ဧဝံ အတ္ထာနာနတ္တံ (အတ္ထ၏မထူးသည်၏အဖြစ်ကို) သန္ဓာယ အနုညာတဿ အတ္တဿ-ဟု အနုဋီကာ ဖွင့်၏။ “အာမန္တာ”ဟု အဖြေ တိုင်အောင် “ဆိုလိုသောကြောင့် “ပဉှဿ”အရ ပြဿနာကို မယူစေပဲ အနက်ကို “ပဉှ”ဟု ယူစေလိုသည်။ ဉာတုံဣစ္ဆိတော ဟိ အတ္ထော ပဉှော-သိခြင်းငှါ အလိုရှိအပ်သောအနက်သည် ပဉှ မည်၏။-အနုဋီကာ။
၂။ ဒေါသော ဝုတ္တော။ ။ဒေါသော ဝုတ္တောတိ အနာဂတံ ဟုတွာ ပစ္စုပ္ပန္နဘူတဿ ပုန အနာဂတံ ဟုတွာ ပစ္စုပ္ပန္နဘာဝါပတ္တိသင်္ခါတော ဒေါသော ဝုတ္တောပုရိမနယေ (အပရော နယော မရောက်မီ ရှေ့နည်း၌)၊ ယဒိ တေ တံ အနာဂတံ ဟုတွာ ပစ္စုပ္ပန္နံ ဟောန္တံ ဟုတွာ ဟောတီတိ သင်္ခံ ဂတံ ပုန ဟုတွာ တောတိ-ဟု ယဒိ သဒ္ဒါဖြင့် ပြအပ်သော စကားကို ရည်ရွယ်၍ “ဟုတွာ ဟောတိ ဟုတွာ ဟောတီတိ ဒါသော ဝုတ္တော”ဟု ဆိုသည်။
၃။ ဝုတ္တဒေါသံ ။ ပေ ။ အတ္ထော။ ။စာအုပ်တို့၌ “အင်္ဂုတ္တဒေါသံ”ဟု ရှိ သော်လည်း “ဒေါသော ဝုတ္တော” ဟူသော ရှေ့စကားကို ထောက်၍ ဝုတ္တဒေါသံဟုရှိမှ ရှေ့နောက်လည်းညီ, အဓိပ္ပါယ်လည်းမှန်သည်။[ရှေးနိဿယ၌လည်း "ဝုတ္တဒေါသံ” ဟု မူကွဲရှိ၏။] “ပဋိက္ခိတ္တ ပဉှ”ဟူသည် “ဟုတွာ ဟောတိ ဟုတွာ ဟောတီတိ”ကို"နဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ"ဟုပယ်အပ်သော ပဌမပြဿနာတည်း။ ထိုပြဿနာကို ယူ၍"တေန၊ ထိုပယ်ကြောင်းစကားဖြင့်။ စောဒေတိ၊ နဟုတွာ နဟောတိ, န ဟုတွာ နဟောတိ-လော"ဟု စောဒနာတည်း။ အတိက္ကမ္မ၊ ကျော်လွန်၍။
ပဋိက္ခိတ္တပဉှံ၊ ပယ်အပ်သော ပြဿနာ ကို။
ပုန၊ တဖန်။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
တေန၊ ထို အနာဂတ်ပစ္စုပ္ပန်တရားတို့၏ ဟုတွာ ဟောတိ အဖြစ်ကို ပယ်ကြောင်းစကားဖြင့်။
စောဒေတိ၊ န ဟုတွာ နဟောတိဟု စောဒနာ၏။
ဣတိအတ္ထော၊
စ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤ “ဟုတွာ ဟောတိ” ဟူသော ပြဿနာ၌။
အတ္ထာနာန တ္တေန၊ အနက်၏ မထူးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဟုတွာ ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
အနုဇာနန္တဿ၊ ခွင့်ပြုသော ပရဝါဒီ၏။
ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။
ကာလနာနတ္တာယေဝ၊ ကာလ၏ထူးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်ပင်။
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်တရားသည်။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်လော။
ဣတိ၊ ဤ ပြဿနာကို။
ပဋိက္ခေပေန၊ ပယ်မြစ်ခြင်းကြောင့်။
ကတံ ဟောတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤကား။
စောဒနာ၊ တည်း။
တဿေဝ၊ ထို ပရဝါဒီ၏ပင်။
အနုဇာနနပဋိက္ခေပတော၊ ပဌမ ပြဿနာကို ခွင့်ပြု၍ ဒုတိယပြဿနာကို ပယ်ခြင်းကြောင့်တည်း။
ဣတိ၊ ဤကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
**ဧကေကန္တိ**၊ ကား။
အနာဂတမ္ပိ၊ အနာဂတ်တရား တစ်ပါးတည်းသည်လည်း။
န ဟုတွာ န ဟောတိ၊ နဟုတွာ နဟောတိ မည်၏။
ပစ္စုပ္ပန္နမ္ပိ၊ ပစ္စုပ္ပန် တရား တစ်ပါးတည်း သည်လည်း။
နဟုတွာန ဟောတိ၊ မည်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
တဒုဘယံ၊ ထို တရား ၂-ပါးကို။
ဂဟေတွာ၊ ဟူ၍။
**ဧကေကံ**၊ တပါးတပါးကို။
**န ဟုတွာ န ဟောတိ န ဟုတာ န ဟောတီ**တိ၊ ဟူ၍။၁။ တေန စောဒေတိ။ ။တေနာတိ အနာဂတ ပစ္စုပ္ပန္နာ နံ ဟောတိ ဟုတွာ ဘာဝပဋိက္ခေပေန။ ( အနာဂတ်တရား၏ ဟောတိ အဖြစ်ကို၎င်း, ပစ္စုပ္ပန် တရား၏နဟုတွာ အဖြစ်ကို၎င်း ပယ်ကြောင်းစကားဖြင့်) စောဒေတိ၊ (နဟုတွာ နဟောတိ, နဟုတွာ နဟောတိ-လော-ဟု စောဒနာသည်။)
၂။ ဧတ္ထ ။ ပေ ။ ကထံ ဟောတိ။ ။[ဧတ္ထာတိ ဟုတွာ ဟောတီတိ ဧတသ္မိံ ပဉှေ၊ ကထံ ဟောတိ ဒေါသောတိ၊- အနု။] ဟုတွာ ဟောတိ ဟူသော ဤ ပြဿနာ၌ အနက်အရ မထူးသည့် အတွက် “ဟုတွာ ဟောတိ-လော”ဟု မေးရာ၌ ဝန်ခံသော ပရဝါဒီမှာ ကာလထူးသည့်အတွက်ကြောင့်ပင် “အနာဂတ်သည် ပစ္စုပ္ပန်လော”ဟု မေးရာ၌ ပယ်ခြင်းကြောင့် “ဒေါသော ကထံ ဟောတိ-အပြစ်သည် အဘယ်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါသနည်း-ဟု ပရဝါဒီဘက်က မေးသည်။
၃။ တဿေဝ။ ပေ။ ပဋိက္ခေပတော။ ။[တဿေဝါတိ ပရဝါဒိနော ဧဝ-အနု။] ထို ပရဝါဒီတစ်ယောက်တည်း၏ပင် ပဌမ ပုစ္ဆာကို ခွင့်ပြု၍ ဒုတိယပုစ္ဆာကို ပယ်ခြင်းကြောင့် အပြစ် ဖြစ်သည်။ ဟူလို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ဧကေကမေဝ၊ ၂-ပါးစုံကိုမယူပဲ တစ်ခုစီ တစ်ခုစီကိုသာလျှင်။
န ဟုတွာ န ဟောတိ န ဟုတွာ န ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
န (ဝုတ္တံ)၊ ဆိုအပ်သည် မဟုတ်။
ပုရိမသ္မိံ၊ ရှေးဖြစ်သော။
**ဧကေကံ ဟုတွာ ဟောတိ ဟုတွာ ဟောတီ**တိ ဝစနေပိ၊ ဟူသောစကား၌လည်း။
ဧသ၊ ဤ ဆိုအပ်ပြီးသော အစီအရင်သည်။
နယော၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို ဆောင်ကြောင်း အစီအရင်တည်း။
ဟိ၊ မှန်။
အနာဂတဿ၊ အနာဂတ်တရား၏။
ဟုတွာ ဟောတီတိ၊ ဟူသော။
နာမံ၊ အမည်၎င်း။
ပစ္စုပ္ပန္နဿ၊ ပစ္စုပ္ပန်တရား၏။
ဟုတွာ ဟောတီတိ၊ ဟူသော။
နာမံ၊ အမည်၎င်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒွေပိ၊ ၂-ပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။
နာမာနိ၊ အမည်တို့ကို။
သင်္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းယူ၍။
ဟုတွာ ဟောတိ ဟုတွာ ဟောတီတိ၊ ဟုတွာဟောတိ ဟုတွာ ဟောတိ ဖြစ်သလောဟူ၍။
စောဒိတံ၊ စောဒနာအပ်ပြီ။
တထာ၊ ထို့အတူ။
[ဒွေပိ နာမာနိ သင်္ဂဟေတွာကို ညွှန်းသည်။]
န ဟုတွာ န ဟောတိ နဟုတွာ န ဟောတီတိတိ၊ ဖြစ်သလောဟူ၍။
စောဒိတံ၊ စောဒနာအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
**သဗ္ဗတော အန္ဓကာရေန ပရိယောနဒ္ဓေါ ဝိယာ**တိ ဧတေန၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။
အပရိယောနဒ္ဓေန၊ အမိုက်မှောင်သည် မမြှေးယှက်အပ်သူသည်။
(သမာနေန၊ ဖြစ်လသော်။)
ပဋိဇာနိတဗ္ဗံ၊ အာမန္တာ ဝန်ခံထိုက်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဒဿေတိ၊ ပြ၏
စ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤ ၂ ပါးသောနည်းတို့တွင်။
ပုရိမနယေ၊ ရှေ့နည်း၌။
ဟုတွာ၊ အနာဂတ်အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်၍။
ဘူတဿ၊ ပစ္စုပ္ပန်အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်သော တရား၏။
ပုန၊ တဖန်။
(ထပ်၍။) ဟုတွာ ဟောတိဘာဝေါ၊ ဟုတွာ ဟောတိ၏အဖြစ်ကို။
စောဒိတော၊ စောဒနာ အပ်ပြီ။
ဒုတိယနယေ၊ နည်း၌။
အနာဂတာဒီသု၊ အနာဂတ် အစရှိသောတရားတို့တွင်။
ဧကေကဿ၊ တစ်ပါး တပါးသော တရား၏။
ဟုတွာ ဟောတိနာမတာ၊ ဟုတွာ ဟောတိ မည်သည်၏ အဖြစ်ကို။
စောဒိတာ၊ စောဒနာအပ်ပြီ။
ဣတိ အယံ၊ ဤ ဆိုအပ်ပြီးကား။
ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။
[အနာဂတာဒီသု၌ အာဒိအရ ပစ္စုပ္ပန် အတိတ်တို့ကိုယူပါ၊ မှန်၏- ပထမဝါရ၌ အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် ၂-ပါးတွင် တပါးပါးကို “ဧကေကံ”ဟု ဆို၏၊ ဒုတိယဝါရ၌ ပစ္စုပ္ပန် အတိတ် ၂-ပါးတွင် တပါးပါး ကို“ဧကေကံ”ဟု ဆို၏၊ တတိယဝါရ၌ အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် အတိတ်၃-ပါးတွင် တပါးပါးကို“ဧကေကံ”ဟု ဆို၏။]
ဝစနသောဓနဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။