Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Kathāvatthupakaraṇa-mūlaṭīkā
Kathāvatthupakaraṇa-mūlaṭīkā

11. Dakkhiṇāvisuddhikathāvaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၈၀၀-၈၀၁၊
ဒက္ခိဏာဝိသုဒ္ဓိကထာယံ၊ ၌။ **ဝိသုဇ္ဈေယျာ**တိ ဧတဿ၊ ဟူသောဤပုဒ်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြလိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ **မဟပ္ဖလာ ဘဝေယျာ**တိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော)အာဟ၊ ပြီ။
**ဒါယကဿေဝ စိတ္တဝိသုဒ္ဓဝိပါကဒါယိကာ ဟောတီ**တိ၊ ဟူသောစကားရပ်၌။ (အဓိပ္ပါ‌ယော၊ ၌စပ်။) ပဋိဂ္ဂါဟကနိရပေက္ခာ၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကို ငဲ့ခြင်း မရှိသော။ ပစ္စယဘူတေန၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ပဋိဂ္ဂါဟကေန၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်နှင့်။ ဝိနာ၊ ကင်း၍။ ဒါယကေနေဝ၊ ပေးလှူတတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်သာ။ မဟာဝိပါကစေတနတ္တံ၊ များသော အကျိုးရှိသော စေတနာ၏ အဖြစ်သို့။ အာပါဒိတာ၊ ရောက်စေအပ်သော။ (စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ၊ စိတ်၏ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။) ဝိပါကဒါယိကာ၊ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဣတိ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
**အညော အညာဿ ကာရကောတိ ယဒိ ဒါယကဿ ဒါနစေတနာ နာမ**၊ **ပေ**၊ **ယုတ္တရူပံ သိယာ**တိ၊ ဟူသောစကားကို။ (သင်္ဂဟကာရေန၊ သည်။) ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သနည်း။ လဒ္ဓိကိတ္တနေ၊ ပရဝါဒီ၏အယူကိုပြောဆိုရာ အခဏ်း၌။၁။ ပဋိဂ္ဂါဟက ။ပေ။ အဓိပ္ပါယော။"ဒါယကာဝ"၌ ဧ၀-အတွက် "ပဋိဂ္ဂါဟကနိရပေက္ခာ"ဟု ထည့်၍ ထို ပဋိဂ္ဂါဟကနိရပေက္ခာကိုပင် “ပဋိဂ္ဂါဟကေန ပစ္စယဘူတေန ဝိနာ”ဟု ထပ်၍ သရုပ်ဖော်သည်။ “ဒါယကေနေဝ”သည် အာပါ ဒိတာ၏ ကတ္တားတည်း။ [အာပါဒိကာ-ဟု မရှိရ။] “အာပါဒိတာ”အရ ဝိပါကဒါယိကာနှင့် အရတူအောင် စိတ္တဝိသုဒ္ဓိကို ကောက်ပါ။
၂။ ပဋိဂ္ဂါဟကေန ပစ္စယဘူတေန။ ။ပြောရိုးဆိုစဉ်အားဖြင့် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ် သည် အကျိုးကြီးခြင်း၏ အကြောင်းတမျိုးဖြစ်၏။ (သီလရှိသူအား လှူခြင်းနှင့် ဒုဿီလအား လှူခြင်းတို့၏ အကျိုးပေးကွာခြားပုံကို သတိပြုပါ။) ဤသို့ မဟာ ဝိပါက၏ အကြောင်းဖြစ်သော်လည်း ပရဝါဒီက ထိုပဋိဂ္ဂါဟကအကြောင်းကို မငဲ့ သောကြောင့် "ပဋိဂ္ဂါဟကေန ပစ္စယဘူတေန ဝိနာ"ဟု ဆိုသည်။
အမှာ။ ။စာအုပ်တို့၌ “ပဋိဂ္ဂါဟကနိရပေက္ခာ”ပုဒ်သည် ၂-ထပ် ပါနေသော ကြောင့် “အာပါဒိတာ”၌ ပိုဒ်ခတ်၍ စကားတရပ် ဖြတ်ထား၏။ အမှန်အားဖြင့် “အာပါဒိတာ”၌ပိုဒ်ခတ်ရမည် မဟုတ်။ “ဒါယကဿေဝ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ ဝိပါကဒါယိကာ ဟောတိ”၏အဖွင့်ဖြစ်သောကြောင့်“ဝိပါကဒါယိကာ ဟောတိ”တိုင်အောင် တဝါကျ တည်း ဆက်သွားရမည်။ ထို့ကြောင့် “အာပါဒိတာ”နောက်၌ “ပဋိဂ္ဂါဟကနိရ ပေက္ခာ”သည် ရှေးနိဿယ၌ မပါသောကြောင့်၎င်း, အဓိပ္ပါယ်လည်း ထပ်နေသော ကြောင့်၎င်း ပါဌ်ပိုသာဟု မှတ်ပါ။
၃။ နနု လဒ္ဓိကိတ္တနေ။ ။ကထာတိုင်း၌ ပရဝါဒီ၏အယူကို ပြောပြရာအခန်း ပါရှိ၏။ ဤကထာ၌လည်း “တတ္ထ ယဒိ ပဋိဂ္ဂါဟကတော ။ပေ။ ဒါယကဿေဝ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ ဝိပါကဒါယိကာ ဟောတိ”တိုင်အောင် ပရဝါဒီအယူကို ပြောပြသော လဒ္ဓိကိတ္တန စကားပါ၏။ ထို လဒ္ဓိကိတ္တန စကားဝယ် "ဒါယကေန ဒါနံ ဒိန္နံ။ ပေ ။ ကာရကော ဘဝေယျ"ဟု ပါရှိသည်ကို ရည်ရွယ်၍ “နနု သဒ္ဓိကိတ္တနေ ။ပေ။ ဘဝေယျာတိ ဝုတ္တံ”ဟု ဆိုသည်။ ထို လဒ္ဓိကိတ္တနစကားရပ်၌“ဝိပါကော နိဗ္ဗတ္ထိ တော"ဝယ် အကျိုးဝိပါက်ကို ဖြစ်စေခြင်းဟူရာ၌ “အကယ်၍ ပဋိဂ္ဂါဟက ပုဂ္ဂိုလ်က ဒါနစေတနာကို ဖြစ်စေသောအားဖြင့် အကျိုးဝိပါက်ကို ဖြစ်စေခြင်းဖြစ်လျှင် ပြုလုပ်သူအခြားတယောက်က ခံစားသူ အခြားတယောက်အတွက် ကံကို ပြုးရာရောက်၏” ဟု အဓိပ္ပါယ် မှတ်ပါ၊ ဤသို့ ယူလျှင် “ထိုသို့ ထပ်၍ ဆိုအပ်သော စကားသည် ယုတ္တရူပံ သိယာ-သင့်စရာ ရှိသည် ဟူလို။
ဒါယကေနဒါနံဒိန္နံ၊ ပေ၊ ကာရကော ဘဝေယျာတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရေန၊ သည်။) ဝုတ္တံ နနု၊ ဆိုအပ်ပြီ မဟုတ်ပါလော။ ဣတိ၊ ဤကား စောဒနာတည်း။ ဧတံ၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသည်သာ။ သစ္စံ၊ မှန်ပါပေ၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင် မှန်ပါသော်လည်း။ ပဋိဂ္ဂါဟကေန၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝိပါကနိဗ္ဗတ္တနမ္ပိ၊ အကျိုးကို ဖြစ်စေခြင်းသည်လည်း။ ဒါနစေတနာ နိဗ္ဗတ္တနေန၊ ဒါနစေတနာကို ဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့်။ ယဒိ ဘဝေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ သော်။ အညော၊ ပြုသူမှတပါး အခြားသူသည်။ အညဿ၊ ခံစားသူမှတပါး အခြားသူအတွက်။ ကာရကော၊ ပြုလုပ်တတ်၏။ ဣတိ၊ ဤအနက်သည်။ ယုတ္တရူပံ၊ သင့်လျော်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော သဘောရှိသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
ဒဏ္ခိဏာဝိသုဒ္ဓိကထာဝဏ္ဏနာ နိဋ္ဌိတာ၊
သတ္တရသမဝဂ္ဂဝဏ္ဏနာ နိဋ္ဌိတာ၊