Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Kathāvatthupakaraṇa-mūlaṭīkā
Kathāvatthupakaraṇa-mūlaṭīkā

5. Vacībhedakathāvaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၃၂၆။ ဝစီဘေဒကထာယံ၊ ၌။ **လောကုတ္တရံ ပဌမဇ္ဈာနံသမာပန္နော**တိ၊ ဟူသော စကားကို။ ပဌမမဂ္ဂံ၊ ရှေးဦးစွာသော သောတာပတ္တိမဂ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) ဝဒတိ၊ ဆို၏။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သော၊ ထို သောတာပတ္တိမဂ်၌ တည်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒုက္ခန္တိ၊ ဒုက္ခဟူ၍။ ဝိပဿတိ၊ ဝိပဿနာ ရှု၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုက္ခမိစ္စေဝ၊ ဒုက္ခဟူ၍သာ။ ဝါစံ၊ စကားကို။ ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။ သမုဒယောတိအာဒီနိ၊ သမုဒယော အစရှိသော စကားတို့ကို။ န ဘာသတိ၊ မပြောဆို။ ဣတိ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ ပရဝါဒီ၏ အလိုတည်း။
၃၂၈။ **ယေန တံ သဒ္ဒံ သုဏာတီ**တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤ စကားသည်။ ဝစီသမုဋ္ဌာပနက္ခဏေ ဧဝ၊ စကားကို ဖြစ်စေရာ ခဏ၌ပင်။ ဧတံ သဒ္ဒံ၊ ဤ ဒုက္ခ ဟူသော အသံကို။ (သမာပန္နော၊ ဝင်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။) သုဏာတိ၊ ကြားရ၏။ ဣတိ၊ ဤ အနက်ကို။ ဣစ္ဆိတော၊ ပရဝါဒီသည်အလိုရှိအပ်သော်။၁။ ကိံ ကာရဏာတိ။ ။ပါဠိတော်ပုဒ်ရေ(၃ဝဝ)၌ “ကိံ ကာရဏာတိ၊ ဟန္ဒ ဟိ ဝိမတိံ ဂါဟယိဿာမီတိ”ဟု ရှိ၏။ ဤသို့ ကာရဏကို မေးသောကြောင့် ““ဟန္ဒသဒ္ဒါလည်း ဖြေဖို့ရန် အကြောင်းပြသော ကာရဏအနက်ပင် ဖြစ်သင့်၏"ဟု ဆိုသည်၊ ဤစာသွားသည် ဗြဟ္မစရိယကထာတုန်းကလည်း ပါသောကြောင့် "ဗြဟ္မစရိယကထာယံ ဝိယ"ဟု ဆိုသည်။ ဆက်ဦးအံ့- ကာရဏတ္ထ-ဟု ဆိုသော်လည်း ဝါကျ တစ်ခုလုံး၏ ကာရဏအနက်ကို ထွန်းပြသော ကာရဏဇောတကတည်း။ **အနုဋီကာ**။ ။ဝိမတိဂါဟဿ၊ ယုံမှားသံသယကို (ရဟန္တာကို) ယူစေခြင်း၏။ နိစ္ဆိတတံ၊ ဆုံးဖြတ်အပ်ပြီး၏အဖြစ်ကို။ ဟန္ဒဟီတိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ ပရံ၊ သူတပါးကို။ ဇောတေတိ၊ ထင်လင်းစေ၏။ ဝါ၊ ထွန်းပြ၏။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဗျဝသာယတ္ထေတိ၊ ဤသို့ အနုဋီကာက ဟန္ဒ၏ ဗျဝသာယ အနက်ကိုပင် ယူစေလိုသည်။ ဤ၌လည်း “ဇောတေတိ”ဟု ဆိုသောကြောင့် “ဟန္ဒ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ကား”ဟု နိဿယ အနက်ပေးဖွယ် မလို။ “ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို ယုံမှားသံသယ ဖြစ်စေလိုခြင်း၌ ဆုံးဖြတ်ချက်ပြုပြီ”ဟု အဓိပ္ပါယ်ကိုသာ သိစေလိုခြင်းကို ဟန္ဒ၊သဒ္ဒါက ထွန်းပြသည်-ဟု ဆိုလိုသည်။ ဝါ၊ တနည်း။ အာရောပိတေ၊ ယုတ္တိကို ထုတ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ထို အနက်တင်ထားအပ်သော်။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်၏။
၃၃၂။ လောကုတ္တရမဂ္ဂက္ခဏေ၊ လောကုတ္တရာမဂ် ခဏ၌။ ဝစီဘေဒံ၊ စကားလုံး၏ ကွဲပြားခြင်းကို။ ဣစ္ဆတော၊ အလိုရှိသော။ ပရဿ၊ ပရဝါဒီ၏။ အဘိဘူသုတ္တာဟရဏေ၊ အဘိဘူသုတ်ကို ဆောင်ခြင်း၌။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုကို။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုထိုက်၏။ [အဘိဘူသုတ္တာဟရဏေ အဓိပ္ပါယော ဝတ္တဗ္ဗောတိ ဧတေန၊ ဤပါဌ်ဖြင့်။ ၏ တဒါဟရဏဿ၊ ထိုသုတ်ကို ပရဝါဒီက ဆောင်ပြခြင်း၏။ အသမ္ဗန္ဓတံ၊ သူ့ စကားနှင့် မဆက်စပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ တေနာဟ "တသ္မာ အသာဓကန္တိ၊ အနု။ ပရဝါဒီကမူ အဘိဘူ၊ ရဟန္တာ၏ စကားကို လောကုတ္တရာ ဇောစိတ်ဖြင့် ပြောအပ်သော စကားဟု ထင်ဟန်တူပါသည်။]
ဝစီဘေဒကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။