၄၀၂။ **ဗောဓိသတ္တမေဝ သန္ဓာယ ဝုတ္တန္တိ**၊ ကား။
လက္ခဏသမန္နာဂတေသု၊ ၃၂ပါးသော ယောကျ်ားမြတ်တို့၏လက္ခဏာတို့နှင့်ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်တို့နှင့်။
အဗောဓိသတ္တေ၊ ဘုရားအလောင်းမဟုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်၍။
ဗောဓိသတ္တမေဝ၊ ကိုသာ။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဣဒံသုတ္တံ၊ ဤဒွတ္တိံသိမာနိ အစရှိသောသုတ်ကို။၁။ အဂ္ဂဟေတွာ။ပေ။ နတ္ထိတာယ။ ။"အဂ္ဂဟေတွာ"အရ "မယူ"ဟူသည် "သကဝါဒီ၏မယူခြင်းတည်း။ ထိုသို့မယူလျှင်"ပတ္တိဓမ္မ" ဟုခေါ်အပ်သောမဂ်ဉာဏ် ၄ပါးနှင့် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုရခြင်းတို့တွင် မဂ်ဉာဏ်ကိုရခြင်းသည် ဘုရားရှင်၏ သန္တာန်၌ ထိုအချိန်မှ မရှိတော့ရကား "အဂ္ဂဟေတွာ"နှင့်တွဲဖို့ရန် "နတ္ထိတာယ"ပါဌ်သာ ပါဌ်မှန်တည်း။
စာစပ်ပုံ။ ။ "နတ္ထိတာယ"ကို "ဗောဓိယာ သမန္နာဂတော ဗုဒ္ဓေါတိ ယေသံလဒ္ဓိ"ဟူသော အနိယမဝါကျအတွင်း၌မစပ်ဘဲ" တေသန္ဓာယ ပုစ္ဆာအနုယောဂေါစ" ဟူသောနိယမဝါကျ၌စပ်ပါ။ ဆိုလိုရင်းကား- ထိုမဂ်ဉာဏ်နှင့် သဗ္ဗညုတဉာဏ်၂-ပါးစုံကို အဂ္ဂဟေတွာ(မယူလိုက်လျှင်) ပတ္တိဓမ္မ အဖြစ်ဖြင့် ဗောဓိတရားမရှိတော့သည့်အတွက် "ဗောဓိယာ သမန္နာဂတော ဗုဒ္ဓေါ"ဟူသော ပရဝါဒီ၏အယူမှားကို ဖယ်ရှားဖို့ရန် သကဝါဒီက "ဗောဓိယာ ဗုဒ္ဓေါ"ဟု ပုစ္ဆာလည်းထုတ်, ဗောဓိယာနိရုဒ္ဓါယ။ ပေ။ အဗုဒ္ဓေါ ဟောတိ" အနုယောဂလည်း လုပ်သည်-ဟူလို။
ဆက်ဦးအံ့။ ။ဗုဒ္ဓမည်၏ အကြောင်းသည် သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်သာဖြစ်၏။ မဂ်ဉာဏ် ၄ပါးကား သဗ္ဗညုတဉာဏ်၏အကြောင်းရင်း အခြေခံသာဖြစ်သည်။ဗုဒ္ဓအမည်ရခြင်း၏ လိုရင်းမဟုတ်။ ထို့ကြောင့် "တာယ ဗောဓိယာ ဒုက္ခံ ပရိဇာနာတိ" စသည်ဖြင့် သကဝါဒီက မေးသောအခါထို(ဗောဓိက မဂ်ဉာဏ်၏ ကိစ္စကို မပြုနိုင်သောကြောင့်)"နဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ"ဟု ပရဝါဒီပယ်သည်။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဗောဓိသတ္တတော၊ မှ။
အညော၊ သော။
လက္ခဏသမန္နာဂတော၊ ၃၂-ပါးသော ယောက်ျားမြတ်တို့၏ လက္ခဏာတို့နှင့် ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
န နတ္ထိ၊ မရှိမဟုတ် ရှိသည်သာ။
(“နတ္ထီတိ”ဟု ဣတိ သဒ္ဒါ ပါသည်ကား မကောင်း။ ရှေးနိဿယ၌လည်း မပါ။)
သဗ္ဗေသံ၊ ကုန်သော။
လက္ခဏသမန္နာဂတာနံ၊ တို့၏။
ဗောဓိသတ္တတာအပိ၊ ဘုရားအလောင်း၏အဖြစ်သည်လည်း။
န (နတ္ထိ)၊ သည်သာ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အသာဓကံ၊ သာဓကမမြောက်။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
လက္ခဏကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။