Vinītavatthuvaṇṇanā
132. Anāpatti , bhikkhu , cittuppādeti ettha kevalaṃ cittaṃ , tasseva uppādetabbāpattīhi anāpattīti attho .
Etthāha – upanikkhittasādiyanādīsu , sabbesu ca akiriyasikkhāpadesu na kāyaṅgacopanaṃ vā vācaṅgacopanaṃ vā , apicāpatti , kasmā imasmiṃyeva sikkhāpade anāpatti , na sabbāpattīhīti ?
Na , kasmā .
Kattabbā sādhikaṃ sikkhā , viññattiṃ kāyavācikaṃ ;
Akatvā kāyavācāhi , aviññattīhi taṃ phuse .
Na lesabhāvattā .
Sappāye ārammaṇe aṭṭhatvā paṭiladdhāsevanaṃ hutvā tato paraṃ suṭṭhu dhāvatīti sandhāvati .
Tato abhijjhāya sahagataṃ , byāpādasahagataṃ vā hutvā visesato dhāvatīti vidhāvati .
137. Vaṇaṃ katvā gahetun ti ettha kiñcāpi iminā sikkhāpadena anāpatti , itthirūpassa nāma yattha āmasantassa dukkaṭanti keci .
‘‘ Kāyapaṭibaddhaggahaṇaṃ yuttaṃ , taṃ sandhāya vaṭṭatīti vuttan ’’ ti vadanti .
Ubhayaṃ vicāretvā gahetabbaṃ .