Issues
Select Version
arhaငaindāsabha
မြန်မာဘာသာ
云台教理组
中文
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā

3. Pattavaggo

Author: arhaငaindāsabha @ IAPT

၁-ပတ္တသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

၆၀၂။ တတိယဝဂ္ဂ၊ တတိယဝဂ်၏။ ပဌမ၊ ပထမသိက္ခာပုဒ်၌။ “ အ”တိ ဝစနံ၊ ဟူသော စကားကို။ မာဂဓိကာယ၊ မာဂဓရာဇ်တိုင်း၌ ဖြစ်သော။ မာနတုလာယ၊ ချင်ကြောင်း နှိုင်းယှဉ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဝှက် ဖြင့်။ အခုတရသပလပရိတံ၊ တဆယ်နှစ်ပလခွဲဖြင့် နှိုင်းယှဉ်အပ်သော။ ဥဒကံ၊ ရေကို။ ဂဏှန္တံ၊ သော ကွမ်းစားကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (၃၄ဂ)တထာ ပရိမိတံ= ထို့အတူ တဆယ် နှစ်ပလခွဲ နှိုင်းယှဉ်အပ်သော။ ယဝမာသာဒိ၊ မယော ပဲအစရှိသည်ကို။ ဂဏှန္တိ၊ သော ကွမ်းစားကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ဝုတ္ထံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ကေစိ၊ အချို့ဆရာတို့ သည်။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အာစရိယဓမ္မပါလတ္ထေရေန ပ၊ ဆရာ ဓမ္မပါလ မထေရ်သည်ကား။ (ဝုတ္တံ-၌ စပ်) ။“စတုဋ္ဌိကံ = လေးဆုပ်သည်။ ကုဍဝံ၊ ကျုံ့မည်၏။စတုဂံ= လေးခြုံသည်။ နာဠိ၊ တကွမ်းစားတည်း။ တာယ နာဋိယာ၊ လေးခြုံဝင် ကွမ်းစားဖြင့်။ သောဠသ နာဠိယော၊ တဆယ် ခြောက်ကွမ်းစားတို့သည်။ ဒေါဏံ၊ တဒေါဏမည်၏။ တံ ပန၊ ထိုလေးကုဋဝင် ကွမ်းစားဖြင့် တဆယ်ခြောက်ကွမ်းစားဝင်သော ဒေါဏသည်ကား။ မဂဓ… နာဋိယာ၊ မဂဓရာဇ်ကွမ်းစားဖြင့်။ ဒွါဒသ နာဠိယော= တဆယ် နှစ်ကွမ်းစား တို့တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။” ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

(ဤဓမ္မပါလမထေရ်အယူ၌မဂဓရာဇ်ကွမ်းစားကား ငါးကုဍ တဆုပ်နှင့် တဆုပ်တွင် သုံးဖို့တဖွဲ့ဝင်၏)။

“ဒနာ”တိ ဝစနံ၊ ဟူသောစကားကို။ ပုရာဏနာသ္မိ၊ ရှေးကျမ်းစား ဟောင်းကို။ သန္ဓာယ= ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

သာစ၊ ထို ရှေးကွမ်းစား ဟောင်းသည်လည်း။ စတုကေဟိ၊ လေးဆုပ်ရှိကုန်သော။ ကုဍဝေဟိ၊ ကုသျှံတို့ဖြင့်။ အဋ္ဌကုဝါ၊ ရှစ်ချီရှိကုန်၏။ မဂဓနာဠိ”၊ မဂဓရာဇ် ကွမ်းစားသည်။ တာယ နာဋိယာ၊ ထိုရှစ်ကုဍဝင်သော ရှေးကွမ်းစားဟောင်း ဖြင့်။ ရွှေနာယော၊ နှစ်ကွမ်းစားတို့ကို။ ဂဏှာတိ၊ ဆံ့၏။ “
ပုရာဏာ ပန သီဟနာဠိ၊ သီဟိုဠ် ကွမ်းစားဟောင်းသည်ကား။ တိဿော နာဠိယာ၊ ရှေးသုံးကွမ်းစားတို့ကို။ ဂဏှာတိ၊ ဆံ ့၏။ ဝါ၊ ဝင်၏။” ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသံ၊ ထို လေး ကုဋသည် ကျေးကွမ်းစား ကျေ။ နှစ်ကွမ်း စားသည် မဂဓရာဇ် တကွမ်းစားဖြစ်၏-ဟု ဆိုသော ဆရာတို့၏။ မေန၊ အလိုအားဖြင့်။ မဂဓနသ္မိ၊ မဂဓရာင်ကွမ်းစားသည်။ ဣဒါနိ ပဝတ္ထုမာနာယ၊ ယခုကာလ၌ ဖြစ်သော။ စတုကုဍဝါယ၊ လေးကုဍုံဝင်သော။ ဒမိဠနာဠိ- ယာ၊ ကျေးကွမ်းစားဖြင့်။ စတုနာဠိကာ၊ လေးကွမ်းစားရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပုရာဏဒမိဠနာသင်္ခါတံ၊ ကျေးကွမ်းစားဟောင်းဟု ဆိုအပ်သော။ တတော မဂဓနာဠိတော်၊ ထိုမဂဓရာင်ကွမ်းစားအောက်။ ဥပဗုဒ္ဓ၊ ထက်ဝက် ငယ်သောခွက်သည်လည်း။ ပုရာဏာဒမိဠနာသင်္ခါတံ၊ သော။ ပတ္တံ နာမ၊ ပတ္ထမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ စ၊ ဆက်၍ ဆိုအံ့။ ဧတေန၊ ထိုဆရာတို့ စကားနှင့်။ “ ဩမကော နာမ ပတ္တော ပတ္တောဒနံ ဂဏှာတိ”တိ ပါဠိဝစနဉ္စ၊ ဟူသောပါဠိစကားသည်လည်း။ သမေတိ၊ ညီ၏။ လောကိယဟိပိ၊ လောက စကားတို့နှင့်လည်း၊ သမေတိ၊ ညီ၏။

“လောကိယံ မဂဓမ္မေတိ၊ ပတ္ထဒ္ဓယမုဒါဟတ္တံ့။

လောကိယံ သောဠသ ပလံ၊ ဟူ၍။ မာဂဓံ ဒိဂုဏံ မတန္တိ၊ ဤသို့။ လောကေ နာဋိယာ၊ လောက၌ ပုရာဏဒမိဠကွမ်းစားထက်။ မဂဓနသ္မိ၊ မဂဓရာင်ကွမ်းစားကို။ ဒိဂုဏ၁တိ၊ နှစ်ဆတက်ကြီး၏ ဟူ၍။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။ ဂါထာအနက်ကား လောကိယံ၊ လောကီကွမ်းစားလည်းကောင်း၊ မဂဓဉ္စ၊ မဂဓရာင်ကွမ်း စားလည်းကောင်း။

ဣတိ၊ သို့။ ပတ္ထဒ္ဓယံ၊ ကွမ်းစားနှစ်ပါးအပေါင်းကို။ ဥဒါ– ဟတ္ထံ= ထုတ်အပ်၏။ လောကိယံ၊ လောကီကွမ်းစားသည်။ သောဠသ လံ၊ တဆယ် ခြောက်ပလရှိ၏။ (နှစ်ဆုပ်ကို တပလခေါ်သည်)။ မာဂဓံ၊ မာဂဓရောင် ကွမ်းစားကို။ ဒိဂုဏံ၊ လောကီကွမ်းစား နှစ်ဆတက်ဟူ၍။ မတံ၊ သိအပ်၏။ (ဂါထာအနက်တည်း) ။

ဧဝဉ္စ၊ ဤသို့လျှင်။ ဂယှမာနေ၊ ယူအပ်သည်ရှိသော်။ ဩမကပတ္တ စ၊ ဩမကသပိတ်၏လည်း။ ယာပနမတ္တောဒနဂါဟိကာ၊ မျှလောက်သော အတိုင်း အရှည်ရှိသောဆွမ်းကို ဆံ”သောအဖြစ်သည်။ သိဒ္ဓါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဟိ၊ သင့်စ္စ။ အဋ္ဌဝတော၊ ရှစ်ကုချုံအောက်။ ဝါ၊ နှစ်စလယ် အောက်။ ဦနောဒနဂါဟိနာ၊ ယုတ်သောဆွမ်းကိုသာ အံ့သော။ ပဇ္ဇေန၊ သပိတ်ဖြင့်။ အထူပီကတံ၊ စုန့်စုန့်မတက်သော။ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းကို။ ပရိ- ယေသိက္ခာ၊ ရှာ၍။ ယာပေတုံ၊ မျှခြင်းငှါ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ ဝေရဉ္စကဏ္ဍဋ္ဌကထာယံ၊ ဝေရဉ္စကဏ္ဍ အဋ္ဌ ကထာ၌။ “ ပတ္တော နာမ နာဋိမတ္တံ ဟောတိ ဧက- ပုရိသဿ အလံ ယာပနာယ။
ဝုတ္ထမ္ပိ ဟေတံ “ ပတ္တောဒနော နာလ” မယံ ဒုဝိ ဟိ”၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ= ၏။ “ ဧကေက ဒို့ တိတ္ထိ ပဟောတီတိ စ၊ ဟူ၍လည်း။ အာဂတံ၊ လာ၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ ဝုတ္ထနယာ- နုသာရေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းကို အစဉ်လျှောက်သဖြင့်သာလျှင်။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
“အာလောပအနုရူပ”န္တိ ဧတ္ထိ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ “ ဗျဉ္စနာ မတ္တာ နာမ ဩဒနတာ စတုတ္ထဘာဂေါ” တိ၊ ဟူ၍။ ဗြဟ္မာယုသုတ္ထဋ္ဌကထာယံ၊ ဗြဟ္မာယုသုတ်၏ အဋ္ဌကထာ၌။ ဝုတ္တတ္ထာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အာလောပ= ဆွမ်းလုတ်၏။ စတုတ္ထဘာဂမေဝ၊ လေးဖို့တဖို့ရှိသည်သာ လျှင်ဖြစ်သော။ ဗျဉ္စန၊ စားမဲဟင်းလျာကို။ အနုပ္ပန္တိ၊ လျော်၏ဟူ၍။ ဒဋ္ဌဗ္ဗ၊ ၏။
ဩဒနဂတိကာနေဝါတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဩဒနဿ= ထမင်း၏။ အန္တော ဝ၊ အတွင်းကိုသာလျှင်။ ပဝိသနသီလာနိ၊ ဝင်လေ့ ရှိကုန်သည်။ သိယုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဩကာသံ၊ တည်ရာကို။ န ဂဝေသန္တိ၊ မရှာကုန်။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
နာမမတ္တေတိ၊ ဟူသည် ကား။ “ မဇ္ဈိမော ပတ္တော မဇ္ဈိမောမကော”တိ အာဒိနာမမတ္တေ၊ အစရှိသော အမည်မျှဖြင့်။
၆ဝ၇-၈။ ဧဝံ ပယောဂ ပယောဂတိ၊ ဟူသည်ကား။ ပရိယော- သာနာလောပဇ္ဇောဟရဏပယောဂ ပယောဂ၊ အဆုံးစွန်၌ဖြစ်သော ဆွမ်း လုတ်ကို မျိုခြင်းတည်းဟူသော ပယောဂတိုင်း ပယောဂတိုင်း။ အာလော- ပေ အာလောပေ၊ အလုတ်တိုင်း အလုတ်တိုင်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
ကဟ္မာတိ၊ ဟူသည်ကား။ ပါကပရိယာသာနံ၊ ဖုတ်၍ ပြီးသည် ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။
ပစိတာ ဌပေမ”တိ ဝစနံ၊ ဟူသောစကားကို။ ကာဠဝဏ္ဏ၊ မည်းနက်သော အဆင်းရှိအောင်။ ပါကံ၊ ဖုတ်ခြင်းကို။ (၃၄၉) သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္ထံ၊ ၏။
ဆိဒ္ဒန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ မုခင့်တော၊ မျက်နှာ ရေးမှု။ ဒွင်္ဂုလသာ၊ လက်နှစ်သစ်၏။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဆိဒ္ဒ၊ အပေါက် ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
သေသံ၊ ကြွင်းသော စကားသည်။ ပဌမကထိနေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိသလျှင်ကတည်း။
ပတ္တသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

၂-ဦနပဉ္စဗန္ဓနသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

၆၀၉-၆၁၃။ ဒုတိယေ၊ ဒုတိယသိက္ခာပုဒ်။ ပါဠိယံ= ပါဠိ၌။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပတ္တေန၊ သပိတ်ဖြင့်။ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ သန္တ- ပောမိ၊ ရောင့်ရဲစေအံ့။ ဣတိ၊ သ္မိ။ သေသော၊ ပါဌသေသသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ “
အပတ္တော”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော စကားဖြင့်။ အဓိဋ္ဌာန- ဝိဗဟနမ္မိ၊ အဓိဋ္ဌာန်စွန့်ခြင်းကိုလည်း။ ဒသောတိ၊ ၏။
ပဉ္စဗန္ဓနေပိ ပတ္တေ၊ ငါးဖွဲ့ရှိသော သပိတ်၌လည်း။ အပရိပုဏ္ဏပါကေ၊ အဖုတ် မပြည့်စုံသော။ ပတ္တေဝိယ၊ သပိတ်၌ကဲ့သို့။ အဓိဋ္ဌာနံ၊ သည်။ န ရူဟတိ၊ မရောက်။
“တိပုပဉ္စကေန ဝါ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တမ္ဗလောဟာဒီဟိ၊ ကြေးနီအစရှိကုန်သော။ ကပ္ပိယလောဟေဟိ၊ အပ်သော ကြေးတို့ဖြင့်။ အယောပတ္တ၊ သံသပိတ်၏။ ဆိဒ္ဓံ၊ အပေါက်ကို။ ဒေတုံ၊ ဖုံးလွှမ်းခြင်းငှါ။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ “လောဟမဏ္ဍလကေနာ” တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣမသ္မိံသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ အကာဠဝဏ္ဏမ္ပိ၊ မမည်းသေးသော အဆင်းရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ကပ္ပိယ- ပတ္တံ၊ အပ်သော သပိတ်ကို။ ဝိညာပေန္တဿ၊ တောင်းသော ရဟန်းအား။ အာပတ္တိ ဧဝ၊ အာပတ်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗ၊ မှတ်အပ်၏။
အဓိဋ္ဌာ- နုပဂပတ္ထ၊ အဓိဋ္ဌာန်လောက်သော သပိတ်၏။ ဦနပဉ္စဗန္ဓနတာ၊ ငါးဖွဲ့ အောက် ယုတ်သောအဖြစ်လည်းကောင်း။ အတ္တု ဒေသိကတာ၊ မိမိဖို့ ရည် ညွှန်းသောအဖြစ်လည်းကောင်း။ အကတဝိညတ္တိ၊ မပြုအပ်သည်၌ တောင်း ခြင်းလည်းကောင်း။ တာယ၊ ထိုတောင်းခြင်းဖြင့်။ ပဋိလာဘာ စ၊ ရခြင်း လည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးပါးတို့သည်။ တ္ထိ၊ ဤ သိက္ခာပုဒ်၌။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ဦနပဉ္စဗန္ဓနသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

၃. ဘေသဇ္ဇသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

၆၁၈-၆၂၁။ တတိယေ၊ တတိယသိက္ခာပုဒ်၌။ ပါဠိယံ၊ ၌။ ပိလိန္- ၀စ္ဆတ္ထေရေန၊ ပိလိန္ဒဝစ္ဆမထေရ်သည်။ (ပဋိက္ခိပိက္ခာ ဂဟိတတ္ထာ-၌ စပ်)။ “န ခေါ မဟာရာဇ ဘဂဝတာ အာရာမိကေဒ အနုညာတော”တိ၊ ဟူ၍ ပဌမံ၊ စာ။ ပဋိက္ခိပိတွာ၊ ပယ်ဦး၍။ “ အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အာရာမိက န္တိ၊ ဟူ၍။ ပုဂ္ဂလာနမွ်၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့အားလည်း။ အာရာမိကနာမေန၊ အရံ စောင့်အမည်ဖြင့်။ ဒါသဂ္ဂဟဏေ၊ ကျွန်ကို ခံခြင်းကို။ အနုညာတေ ဝေ= ခွင့်ပြုတော်မူမူသာလျှင်။ အာရာမိကာနံ၊ အရံစောင့်တို့ကို။ ဂဟိတတ္ထာ၊ ခံအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဝိညာယတိ-၌ စပ်)။ ခေတ္တဝတ္ထာဒီနိ၊ လယ် ယာအစရှိသည်တို့ကို။ တထာ အနုညာတတ္တ၊ ထိုကျွန်ကို ခွင့်ပြုသည်နှင့်အတူ ခွင့်ပြုတော်မူသောကြောင့်။ (န ဝတိ-၌ စပ်)။ ကပ္ပိယ ဝေါဟာရနပိ၊ ဝိဟာရ ဒေမ”စသော ကပ္ပိယဝေါဟာရဖြင့်လည်း။ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့အား။ ဂဟေတုံ၊ ခံခြင်းငှါ။ န ဝူတီတိ၊ မအပ်ဟူ၍။ ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။ “ခေတ္တဝတ္ထုပဋိဂ္ဂဟဏာ ပဋိဝိရတော ဟောတိ” တိအာဒိနာ၊ ရှိသည်ဖြင့်။ ပဋိက္ခိတ္တေသု၊ ပယ်အပ်ကုန်သောလယ်ယာ, ကျွန် စပါး ကျွဲ နွား အစရှိသည်တို့တွင်။ ဧကဝ၊ အရံစောင့် ကျွန်တခုကိုသာလျှင်။ ပုဂ္ဂလိကဝသေန၊ ပုဂ္ဂလိကအစွမ်းအားဖြင့်။ ဂဟဏေ၊ ခံခြင်းကို။ အနု- ညာတေ၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်ရှိသော်။ ဣတရီတရာနံ၊ ထိုကျွန်မှုတပါးသော လယ် ယာအစရှိသည်တို့၏။ တထာ န ဂဟေတဗ္ဗတာ၊ ထိုကျွန်ကို ခံသကဲ့သို့ မခံ အပ်သော အဖြစ်သည်။ သိဒ္ဓါဝ၊ ပြီးသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
ပိလိန္ဒဝစ္ဆတ္ထေန၊ သည်။ ဒါယကကုလာ၊ အရံစောင့်မျိုးဖြစ်သော။ ဒါရိကာယ= သတို့သမီးအား။ (ဝေသာလိယာ ပုရေ-ကဲ့သို့ ဝိသေသန ဝိသေသယျ လိင်မတူ)။ သုဝဏ္ဏမာလာဝသေန၊ ရွှေပန်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တိဏ္ဍုပကာ၊ မြက်ကတ်ကို။ ယဉ္စ နိမ္မာနံ၊ အကြင် ဖန်ဆင်းခြင်း သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ နိမ္မာနံ၊ ထိုဖန်ဆင်းခြင်းသည်။ “အနာပတ္တိ ဘိက္ခဝေ ဣဒ္ဓိမာ ဣဒ္ဓိဝိသယေ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝစတော၊ ဆိုခြင်းကြောင့်။ ကုလသင်္ဂဟာဒိ၊ ကုလသင်္ဂဟ-အစရှိသည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ကတိ၊ ၏ ဣတိ၊ သ္မိံ။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။ “ခီဏာသဝါနံ၊ ရဟန္တာတို့အား။ လဘိစ္ဆာယ၊ လာဘ်ကို လိုချင်ခြင်း၏။ အဘာဝတော= မရှိခြင်းကြောင့်။ (၃၅၀) ကုလသင်္ဂဟေ= အမျိုးကို ချီး မြောက်ခြင်းသည်။ သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။ အာဇီဝကောပေါ၊ အာဇီဝပျက် ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။” ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ န ယုတ္ထံ၊ မသင့်။ ကသ္မာ၊ ကား။ ခီဏာသဝါနန္ဒီ၊ ရဟန္တာတို့သည်လည်း။ အာဇီဝဝိပတ္တိဟေနံ= အာဇီဝပျက်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ပိဏ္ဍ- ဒါနာဒီနံ၊ ဆွမ်းပေးခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇေတဗ္ဗတော၊ ကြဉ်ရှောင် အပ်သောကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ သင့်စွ။ ဓမ္မသေနာပတိနာ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ မထေရ်သည်။ “နေဝ ဘိန္တေယျ မာဇီဝံ၊ စဗမာနောပိ ဇီဝိတ” န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ စာနေသိ၊ စွန့်သော်လည်း၊ အာဇီဝ၊ သမ္မာအာဇီဝ သီလကို။ နေဝ ဘိန္တေယျ၊ မဖျက်ဆီးရာသာလျှင် ကသည်း။
ဘဂဝတာ စ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ “ဂါထာဂီတံ မေ အဘောဇနီယန္တိအာဒိ= အစရှိသောစကားကို ဝုတ္ထံ၊ ၏။ မေ၊ ငါသည်။ ဂါထံ၊ သဒ္ဓါ ဗီး တေပေါဋ္ဌိ-အစရှိသော ဂါထာကို။ အဘိဂီတံ၊ ဆိုအပ်ပြီး အဘောဇနီယံ၊ မစားအပ်။
၆၂၂။ ဥဂ္ဂဟိတကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ပရိဘောဂံ၊ ကို။ မောစေက္ခာ၊ လွှတ်စေ၍။ သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ ဂဟိတံ၊ ကိုင်အပ်သည်ကို။

(ဤ၌ ပရိဘောဂတ္ထာယ သယံ ဂဟိတံ-ဟု ပါဌ်အချို့ရှိ၏၊ ယောဇနာခဲ့သော အတိုင်းသာ ရှိသင့်သည်) ။

သယံ ကရောတီတိ၊ ဟူသည်ကား။ ပစိက္ခာ၊ ချက်၍။ ကရောတိ၊ ၏။

ပုရေဘတ္ထန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတတ္တာ၊ ဝတ္ထုဖြစ်သော နို့ရည်, နို့ခမ်းနှင့်တကွ အကပ်ခံအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တဒဟုပုရေ- ဘတ္ကမေဝ၊ ထိုနေ့ နံနက်၌သာလျှင်။ ဝဋတိ၊ ၏။
သယံ ကတန္တိ၊ ဟူသည် ကား။ ခီရနဝနီတံ၊ နို့ရည်ဆီဦးကို။ စိတ္တာ၊ ချက်၍။ ကတံ၊ ပြုအပ် သော ထောပတ်သည်။
“နိရာပိသမေဝါ”တိ ဝစနံ၊ ဟူသော စကားကို။ တဒပုရေဘတ္တံ၊ ထိုနေ့ နံနက်ကို။ သင်္ချာယ၊ ၍ ဝုတ္တံ၊ ၏။
အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ သယံ ကတံ၊ ကိုယ်တိုင်ပြုအပ်သော ထောပတ်ကို။ နိရာမိသမေဝ၊ အာမိသကင်းသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ ဘုဉ္စန္တာ၊ သုံးဆောင်သော ရဟန်းအား။ ကသ္မာ= အဘယ် ့ကြောင့်။ သာမပါကော၊ သာမပါကသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်သနည်း။ ဣတိ စောဒေတဗ္ဗတော၊ ဤသို့ စောဒနာသင့်သောကြောင့်။ “န၀နိတံ တာပေန္တာ”တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ အဟ ။
ပဋိဂ္ဂဟိတေဟီ” တိ ဝစနံ၊ ပစ္ဆာဘတ္တပဋိဂ္ဂဟိတေပိ-ဟူသော စကားကို။ ခီရဒဓီနိ၊ နို့ရည်နို့စမ်းတို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဥဂ္ဂဟိ- တကေဟိ၊ အကပ်ပျက်ဖြစ်သော နို့ရည်, နို့ခမ်းတို့ဖြင့် ကတံ၊ ပြုအပ် သော ထောပတ်ကို။ အဗ္ဗဉ္စနာဒီသု၊ ခြေနယ်ဆီ အစရှိသည်တို့၌။ ဥပနေ- တပုံ၊ ဆောင်အပ်၏။ ဣတိ အယ်၊ ဤကား။ ယောဇနာ၊ တည်း။
သေဝ နယော”တိ၊ ဟူသောစကားကို။ နိဿဂ္ဂိယာပတ္တိ= နိဿဂ္ဂိယအာပတ်ကို။ သန္ဓာယ= ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
အကပ္ပိယမံသသမှီတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဟတ္ထိ- အာဒီနံ၊ ဆင်အစရှိသည်တို့၏။ သပ္ပိမှိ၊ တောပတ်၌။
ဧတ္ထ ပနာတိ၊ ဟူသည်ကား။ နပနီတေ၊ ဆီဦး၌။ ဝိသေသော၊ အထူး သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
ဓောတံ ဝဋ္ဋတီတိ၊ ကား။ ဓာတမေဝ၊ စင်ကြယ်စွာ စစ်ပြီးသော ဆီဦးကိုသာလျှင်။ ပဋိဂ္ဂဟေ- တုမ္မိ၊ အကပ်ခံခြင်းငှာလည်း။ ဝဋတိ၊ ၏။ ဣတရထာ၊ မစစ်ပဲ နို့ဓမ်း ပေါက် ရက်တက်ပေါ်နှင့်တကွ ခံသည်ရှိသော်။ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ ဝတ္ထု နှင့်တကွ ခံခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရာနံ၊ ထက်ဝက် သောမထေရ်တို့၏။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဝတ္ထုနော၊ မှီရာဖြစ်သောနို့ရည်၏။ ဝိယောကိတတ္တာ၊ ကင်းသည်၏အဖြစ် ကြောင့်။ ဒဓိဌိကာဒီဟိ၊ နို့ဓမ်းခဲ အစရှိသည်တို့နှင့်။ ယုတ္တတာမတ္တေန၊ ယှဉ်သောအဖြစ်မျှဖြင့်။ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတံ နာမ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကွ အကပ် ခံခြင်းမည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တက္ကတာ၊ ရက်တက်မှု။ ဥတမတ္ထမေဝ၊ ထုတ်ကာမျှသာလျှင်ဖြစ်သော ဆီဦးကို။ ပဋိဂ္ဂ- ဟေတွာ၊ အကပ်ခံ၍။ ဓောရိက္ခာ ဝါ၊ သုတ်သင်၍လည်းကောင်း။ ပစိက္ခာ ဝါ၊ ချက်၍လည်းကောင်း။ နိရာမိသမေဝ၊ အာမိသကင်းသည်ကိုသာလျှင်။ ကက္ခာ၊ ၍။ ပရိဘူဒ္ဓိ”သူ၊ သုံးဆောင်ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ မဟာသိဝစ္ဆေရာ၊ မဟာသိဝ မထေရ်၏။ အဓိပ္ပါယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒဓိဌိကာဒီဟိ၊ နိုဝမ်းခဲ အစရှိသည်တို့နှင့်။ သဟ၊ တကူ။ ဝိကာလေ၊ နေလွှဲသော ကာလ၌။ သု၊ စားကုန်၏။ ဣတိ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့သော အလိုသည်။ န၊ မဟုတ်။
တေန၊ ထိုကြောင့်။ “ တသ္မာ နဝနီတံ ပရိဘုဉ္ဇန္တေန သဝတ္ထုကပဋိ- တံနာမ န ဟောတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထို တသ္မာ နဝနီတံ ပရိဘုဉ္စန္တေန အစရှိသော ပါဌ်၌။ အဓောတံ၊ မသုတ်မသင်သော ဆီဦးကို။ ပဋိဂ္ဂဟေတုပိ၊ အကပ်ခံ၍လည်း။ တံ နဝနီတံ၊ ထို ဆီဦးကို။ ပရိဘုဉ္စန္တေန၊ သုံးဆောင်သော ရဟန်းသည်။ ဒဓိအာဒီနိ၊ နို့ဓမ်းအစရှိသည်တို့ကို။ နေတွာ၊ ပယ်၍။ ပရိဘုဉ္စိတတ္ထံ၊ သုံးဆောင်အပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကာ။ အတ္ထော၊ တည်း။
ခယံ ဂမိာတီတိ၊ ဟူသည်ကား။ နိရာမိသံ၊ အာမိသ ကင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဝိကာလေပိ၊ လည်း။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထေ၊ တည်း။
ဧတ္ထာဝတာတိ၊ ဟူ သည်ကား။ နဝနီတေ၊ ဆီဦး၌။ လဂ္ဂမတ္တေန၊ ကပ်ကာမျှသော။ ဝိသုံ၊ အသီး။ ဒဓိအာဒိဝေါဟာရံ၊ နို့ဓမ်းစသော အမည်ကို။ အလဇ္ဇေန၊ မရသော။ အပ္ပ- မတ္တေန၊ အနည်းငယ်သော။ ဒဓိအာဒိနာ၊ ဝမ်း အစရှိသည်ဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဧတေန၊ ဤတွေဝတာ-အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝိသုံ ပဋိဂ္ဂဟိတဒဓိအာဒီဟိ၊ အသီး အကပ်ခံအပ်သော နို့ဓမ်းအစ ရှိသည်တို့နှင့်။ သဟ ပက္ကံ၊ တက္ခချက်အပ်သော ထောပတ်သည်။ သဝတ္ထုက- ပဋိဂ္ဂဟိတသင်္ချေမေဝ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကွ အကပ်ခံ၏ ဟူသော အရေအတွက်သို့ သာလျှင်။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
တသ္မိံမွီတိ၊ ဟူ သည်ကား။ နိရာမိသဘူတေပိ၊ အာမိသကင်းသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော ထောပတ် ၌လည်း ။
ကုက္ကုစ္စကာနံ ပန၊ အလိုလိုရှိကုန်သော ရဟန်းတို့၏ကား။အယံ အဓိပ္ပါ၊ ဤသို့သော အလိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပဋိဂ္ဂဟဏေ၊ ခံခြင်း၌။ ဂုဠ- ပိဏ္ဍာဒိ၊ တင်လဲဆိုင်အစရှိသည်သည်။ သဟိတေန၊ တကွဖြစ်သော။ ဘ တ္တေန၊ ထမင်းဖြင့်။ အသမ္ဘိန္နရသံ ၀ိယ၊ မစပ်သောအရသာ ရှိသကဲ့သို့။ သပ္ပံ၊ ထာ ပတ်သည်။ ဒဓိအာဒီဟိ၊ နို့ဓမ်းအစရှိသည်တို့နှင့်။ အသမ္ဘိန္တရသတ္တာ= မစပ် သော အရသာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတံ နာမ၊ ဝတ္ထု၊ နှင့်တကွ အကပ်ခံခြင်းမည်သည်။ တာဝ န ဟောတိ၊ မဖြစ်သည်ရှိစေတော့ (၃၅၁)တံ= ထို နို့ဓမ်း ရက်တက်ပေါက် အရောရော အကပ်ခံသော ဆီဦးကို။ ပစနေ့နဲ့ ပန၊ ချက်သောရဟန်းသည်ကား။ ဓောဝိဇ္ဇာဝ= သုတ်သင်၍သာလျှင်။ ပစိတတ္ထံ၊ ချက် အပ်၏။ ဣတရထာ၊ မသုတ်သင်ပဲ ချက်သည်ရှိသော်။ ပစနက္ခဏေ၊ ချက်ဆဲ ခဏ၌။ ပစ္စမာနဒဓိဌိကာဒီဟိ၊ ချက်သော နိုဝမ်းခဲအစရှိသည်တို့နှင့်။ သမ္ဘိန္နတာယ၊ စပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သာမုံပက္ကံ= သာမံကျက်သည်။ ဇာတံ၊ ဖြစ်၏။ တေသု၊ ထို နို့ဓမ်းပေါက်, ရက်တက်ပေါက်တို့သည်။ ခီဏေသုပိ၊ ကုန်ပေတမုံ ့လည်း။ သာမံပက္ကမေဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နီရာမိသမေဝ၊ အာမိသကင်းသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ ပစိတတ္ထံ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ “ အာမိသေန သဟ ပတ္တာ”၊ အကြောင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
”တိ၊ ဟူ၍။ ကာရဏံ ဧတ္ထ၊ ဤနို့ဓမ်းရက်တက်ပေါက်နှင့်တကွ ဆီဦးကို ချက်ရာ၌။ အဟံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့ သည်ကား။ ဝိစာရဏာ၊ စိစစ်ခြင်းတည်း။ အာမိသေန၊ နှင့်။ သဟ၊ တက္ခ။ ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ ပဏ္ဏာ၊ ချက်သော ဆီဦး၏။ သဝတ္ထုက- ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထာဘာဝေ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကွ အကပ်ခံအပ်သော အဖြစ်၏ မရှိခြင်း သည်။ သတိ၊ သော်။ သယံပါကဒေါသော ဝါ၊ သမံပဏ္ဏအပြစ်ကိုလည်း ကောင်း။ ယာဝကာလိကတာ ဝါ၊ ယာဝကာလိက၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ပရိသကီယတိ၊ ယုံမှားရာ၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။ ဧတ္ထု၊ ဤ နို့ဓမ်း ရက်တက် ပေါက်နှင့်တကွချက်အပ်သောဆီဦး၌။သတ္တာဟကာလိကတ္တားသတ္တာဟ ကာလိ ကဖြစ်သောကြောင့်။သယံ ပါကဒေါသော၊ ပက္ကဒေါသသည်။ န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်။(တာဝ-ကား ဝတ္ထုဗ္ဗန္တရာပေက္ခ)။ ဟိ၊ ယာဝကာလိကအဖြစ် မရှိသည်ကို ဆိုအံ့။
တတ္ထ၊ ထိုဆီဦး၌။ ယံ ဒဓိအာဒိ အာမိသဂတံ၊ အကြင် နို့ဓမ်းအစ ရှိသော အာမိသသည်။ (ဂတ-သဒ္ဒါ အနက်မရှိ)။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ၊ နို့ဓမ်း အစရှိသော အာမိသည်။ ပရိက္ခိဏံ၊ ကုန်လေပြီ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဝိစာရဏာ၊ စိစစ်ခြင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဆီဦး၌။ ယံ ဒဓိအာဒိ အာမိသဂတံ၊ အကြင် နို့ဓမ်းအစ ရှိသော အာမိသသည်။ (ဂတ-သဒ္ဒါ အနက်မရှိ)။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ၊ နို့ဓမ်း အစရှိသော အာမိသည်။ ပရိက္ခိဏံ၊ ကုန်လေပြီ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဝိစာရဏာ၊ စိစစ်ခြင်းတည်း။
အထ၊ ထိုသို့ မဟုတ်။ ပဋိဂ္ဂဟိတဒဓိဌိကာဒိ- နာ၊ အကပ်ခံသော နို့ဓမ်းခဲစသည်နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ အတ္တနာ၊ ကိုယ်တိုင်။ ပက္ကတ္တာ၊ ချက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဝတ္ထုကပတ္တံ ဝိယ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကူ ချက်သကဲ့သို့။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပရိသကီယတိ၊ ယုံမှား ငြားအံ့။ တဒါ၊ ထိုသို့ ယုံမှားသည်ရှိသော်။“အာမိသေန သဟ ပဋိဂ္ဂဟိ- တတ္ထာတိ= ဟူ၍။ ကာရဏံ၊ ကုက္ကုစ္စဖြစ်ခြင်း အကြောင်းကို။ ဝတ္ထံ၊ ဆိုအပ်၏။“ပဏ္ဏတ္တာ”တိ= အသိသေန သဒ္ဓိ ံ ပဏ္ဏတ္ထာ-ဟူ၍။ န ဝတ္တတ္ထံ၊ မဆိုသင့်။
တထာ စ သတိ၊ ထိုသို့ အာမိသေန သဟ ပဋိဂ္ဂဟိတတ္တာ-ဟု ဆိုသော်လည်း။ (သတိ-ကားထည့်သည်)။ ဥပမုတ္တေရာနံ၊ ထက်ဝက်လော မထေရ်တို့၏။ မတေမဝ၊ အလိုကိုသာလျှင်။ အင်္ဂကတံ၊ အတူပြုသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တတ္ထ စ ထို ဥပမထေရ်တို့၏ အယူ၌လည်း။ သာ- မဏေရာဒီဟိ၊ သာမဏေအစရှိသည်တို့သည်။ ပဏ္ဏမ္ပိ၊ ချက်အပ်သော်လည်း။ ယာဝကာလိကမေဝ၊ သည်သာလျှင်။ သိယာ၊ ၏။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။ ပဋိဂ္ဂဟိတဓီရာဒိ”၊ အကပ်ခံအပ်သော နို့ရည်အစရှိသည်တို။ ပစိက္ခာ၊ ချက်၍။ အနုပသမ္ပန္နေဟိ၊ လူသာမဏေတို့သည်။ ကထသပ္ပံအာဒိ ဝိ= ပြုအပ်သော ထောပတ်အစရှိသည်တို့ကဲ့သို့တည်း။ တဉ္စ၊ ထို ယာ၀- ကာလိကဖြစ်ခြင်းသည်လည်း။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဘိက္ခာ- စာရေန၊ ဆွမ်းခံခြင်းငှါလှည့်လည်သဖြင့်။ လဒ္ဓနဝနီတာဒီနံ၊ ရအပ်သော ဆီဦးအစရှိသည်တို့၏။ တက္ကသိအသိသသံသဂ္ဂသမ္ဘိဝေန၊ ရက်တက်အစရှိသော အာမိသနှင့် ရောယှက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့်။ အပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗတာပသင်္ဂတော၊ မသုံး ဆောင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် လျဉ်းပါးခြင်းကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ သင့်စွ။ ဂဟဋ္ဌာ၊ ဒါယကာတို့သည် ဓောဝိဇ္ဇာ ဝါ၊ သုတ်သင်၍လည်းကောင်း။ သော မေတာဝါ၊ စင်ကြယ်၍ လည်းကောင်း။ ပစ္ဆေ၊ သပိတ်၌။ အာကိုရန္တီတိ၊ လောင်းကုန်၏ဟူ၍။ နိယမော၊ မြဲသောအမှတ်သည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ အဋ္ဌကထာယဉ္စ၊ ၌လည်း။ “ ယထာ တတ္ထ ပတိတတဏ္ဍု လ- ကဏာဒယော န ပစ္စန္တိ၊ ဧဝံ ။ပ။ ပုန ပစိက္ခာ ဒေတိ၊ ပုရိမနနေဝ သတ္တာဟံ ။ ဝဋ္ဋတီ”တိ၊ ဟူသော။ ဣမိနာ ဝစနပိ၊ ဤစကားနှင့်လည်း။ ဧတံ၊ ဤယာဝကာလိကဖြစ်၏’ဟူသော စကားသည်။ ဝိရုဇ္ဈတိ၊ ဆန့်ကျင်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤနို ့ဓမ်း, ရက်တက်ပေါက်နှင့်တကွ ဆီဦးကို အကပ်ခံ၍ ချက်ရာ၏။ ကုက္ကုစ္စကာနံ= တို့အား။ ကုက္ကုစ္စုပ္ပတ္တိယာ၊ ကုက္ကုစ္စ ဖြစ်ခြင်း၏။ နိမိတ္တမေဝ= အကြောင်းသည်ပင်လျှင်။ နဒိဿတိ၊ မထင်။ ဧတ္ထ၊ ဤ ကုက္ကုစ္စဖြစ်ရာ၌။ နိမိတ္တံ၊ အကြောင်းသည်။ န ဒိဿတိ ယထာ၊ မထင် သကဲ့သို့။
ဝံ တထာ၊ ထိုအတူ။ “လဇ္ဇီ သာမဏေရော ယထာ တက္က ပတိတတဏ္ဍုလကဏာဒယော န ပစ္စန္တိ၊ ဧဝံ သာမိသပါကံ မောစေန္တော အဂ္ဂိမှိ ဝိလီယာပေက္ခာ ။ပ။ ဝဋ္ဋတီ”တိ၊ ဟူသော။ ဝစနာပိ၊ အဋ္ဌကထာ စကား၏လည်း။ နိမိတ္တံ၊ အကြောင်းသည်။ န ဒိဿတ၊ မထင်။
ဟိ၊ သင့်စွ။ ဧတံ၊ လဇ္ဇီ သာမဏေရော အစရှိသော စကားကို။ ယာဝကာလိက- သံသဂ္ဂပရိဟာရာယ၊ ယာဝကာလိကနှင့် ရောယှက်သည်ကို ပယ်ခြင်းငှါ။ ပုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ယဒိ သိယာ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။ အတ္တနာပိ၊ ကိုယ်တိုင် လည်း။ တထာ၊ ထို သာမဏေအတူ။ ကာတဗ္ဗ၊ ပြုအပ်သည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဂဟဋ္ဌေဟိ၊ ဒါယကာတို့သည်။ ဒိန္နသဒ္ဓိအာဒီသု စ၊ လှူအပ်သော ထောပတ်အစရှိသည်တို့၌လည်း။ အာမီသသံသဂ္ဂတာ၊ အာမိသနှင့်ရောယှက် ခြင်းသည်။ န ဝိဂစ္ဆေယျ၊ မကင်းရာ။
ဟိ၊ သစ္စ။ ဂဟဋ္ဌာ၊ ဒါယိကာ တို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသာမဏေအတူ။ ဝိလီယာပေတွာ၊ ကြေစေ၍။ပရိ– သာဝေန္နာ= စစ်၍။ တမ္ဗုလာဒိ၊ ဆန်အစရှိသည်ကို။ အပနေတာ။ - ပယ်၍။ ပုန တဖန်။ န ပစန္တိ၊ မချက်ကုန်။ အပိစ၊ တနည်းသော်ကား။ ဘေသဇ္ဇေဟိ၊ ဆေးတို့နှင့်။ သဒ္ဓိ၊ တကွ။ ခီရာဒိ၊ နို့ရည်အစရှိသည်ကို။ ပက္ခပိက္ခာ၊ထည့်၍။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။ ခီရာဒိ၊ နို့ရည်စသည် သည်။ ခယံ၊ ကုန်ခြင်းသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအခြင်း အာဖြင့်။ ပရေဟိ၊ သူတပါးတို့သည်။ ပက္ကဘေသဇ္ဇတေလာပိပိ၊ ချက်အပ် သော ဆေး, ဆီ အစရှိသည်သည်လည်း။ ယာဝကာလိကမေဝ၊ ယာဝကာ- လိကသည်သာလျှင်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တဿ၊ ထိုရွာမှ ရခဲ့သောထောပတ် ဆီဦး၏။ (ထည့်)။ တမ္ပိ ယာဝကာလိကတ္တံ၊ ထို ယာဝကာလိက၏အဖြစ်သည် လည်း။ န ယုတ္တိ၊ မသင့်။ကသ္မာ= နည်း။ ဒဓိအာဒိခယကရဏတ္ထ၊ နို့ဓမ်းအစရှိ သည် ကုန်ခြင်းကို ပြုခြင်းငှါ။ ပုန ပစိက္ခာ ဒေတီတိ၊ ဟူ၍ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ မဟာသိဝတ္ထေရ- ဝါဒေ၊ မဟာသိဝမထေရ်အယူ၌။ ကုက္ကုစံ၊ အလို့လိုကို။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။ အဓောတမ္ပိ၊ မသုတ်သင်ပဲလည်း။ နဝနီတံ၊ ဆီဦးကို။ တဒဟုပိ၊ ထိုနေ့၌ လည်းကောင်း။ ပုန ဒိ၀သာဒီသုပ်၊ ထို ့နောက် တနေ့ အစရှိသည် တို့၌ လည်းကောင်း။ ပ စိတုဥ၊ ချက်ခြင်းငှါလည်း။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏ တမ္ဗုလာဒိ- မိဿံ သဒ္ဓိအာဒိ၊ ဆန်အစရှိသည်နှင့် ရောသော ထောပတ်အစရှိသည်ကို။ အတ္တနာပိ၊ ကိုယ်တိုင်လည်း။ အဂ္ဂိမှိ၊ မီး၌။ ဝိလီယာပေၻာ၊ ကြေစေ၍။ ပရိဿာ ဝေတွာ၊ စစ်၍။ ပုန၊ တဖန်။ တက္ကာဒိခယတ္ထံ၊ ရက်တက်စသည် ကုန်ခြင်းငှါ။ ပစိတုဉ္စ၊ ချက်ခြင်းငှါလည်း၊ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
(၃၅၂)။ ကသ္မာနည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဆန်အစရှိသည်နှင့် ရောသော ထောပတ်, ဆီဦး၌။ ဝိဇ္ဇမာနဿာပိ၊ ရှိသော်လည်း။ ပစ္စမာနက္ခဏေ၊ ကျက်သော ခဏ၌။ သမ္ဘိရသ၊ စပ်သော အရသာရှိသော။ ယာဝ- ကာလိကာ၊ ၏။ အဗ္ဗောဟာရိကတ္တေန၊ မခေါ်ဝေါ်လောက်သော အဖြစ် ဖြင့်။ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတပုရေပရိဂ္ဂဟိတာနမ္ပိ၊ ဝတ္ထုနှင့်တကူ အကပ်ခံခြင်း, နေ့၌ အကပ်ခံခြင်းတို့၏။ အဗ္ဗောဟာရိကတော၊ အဗ္ဗောဟာရိက ဖြစ်သော ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ တ္ထိ၊ ဤအရာ၌။ နိဂုံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းသို့။ ဂန္ထမ္မံ၊ ရောက်အပ်၏။ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ တ္ထာ- ဝတာ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတံ နာမ န ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပန၊ အထူးကို ဆိုအံ့။ဝိ သုံ ပဋိဂ္ဂဟိတေန၊ အသီး အကပ်ခံအပ်သော။ ခီရာဒိအာ- မိသေန၊ နို့ရည်အစရှိသော အာမိသနှင့်။ နဝနီတာဒိ၊ ဆီဦးအစရှိသည်ကို။ မိတူာ၊ ရော၍။ ဘိက္ခုနာ ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ အညေဟိ ဝါ၊ တပါးသော သူတို့သည်လည်းကောင်း။ ပက္ကတေလဒိဘေသဇ္ဇံ၊ ချက်အပ် သော ဆီအစရှိသော ဆေးသည်။ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတသင်္ချေမေဝ၊ ဝတ္ထုနှင့် တကွ အကပ်ခံ၏-ဟူသောအရေအတွက်သို့သာလျှင်။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ ကသွား နည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဆေး၌။ ပဝိဋ္ဌယာဝကာလိကာ၊ ဝင်သော ယာဝကာလိ က၏။ အဗ္ဗောဟာရိကတ္တာဘာဝါ၊ အဗ္ဗောဟာရိကအဖြစ်၏ မရှိခြင်းကြောင့် တည်း။
ပုရေပရိဂ္ဂဟိတဘေသဇ္ဇေဟိ၊ ရွှေနေ့၌ အကပ်ခံအပ်သော ဆေးကို ဖြင့်။ အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတံ ဓီရာဒိ”၊ အကပ်မခံအပ်သော နို့ရည်အစရှိသည်ကို။ ပက္ခိပိက္ခာ၊ ထည့်၍။ ယံ ပက္ကတေလာဒိကံ၊ အကြင် ချက်အပ်သော ဆီအစရှိ သည်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏ တံ၊ ထို ချက်အပ်သော ဆီအစရှိသည်သည်။ အနုဟ သမ္ပန္နေဟေ၀၊ လူသာမဏေတို့သည်ပင်လျှင်။ ပဏ္ဏမ္ပိ၊ ချက်အပ်သော်လည်း ။ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတမ္ပိ၊ ဧတ္ထနှင့်တကွ အကပ်ခံရာရောက်သည်လည်း။ ဟော- တိ၊ ၏။ သန္နိဓိ၊ သန္နိမိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ တတ္ထ၊ ထို ရှေ့နေ့က အာပ်ခံအပ်သော ဆေး၌။ ပက္ခတ္တခိုရာဒိကဿပိ၊ ထည့်အပ်သော နို့ရည် အစရှိသည်၏လည်း။ တသ္မိံခဏ၊ ထိုထည့်သော ခဏ၌။ သမ္ဘိန္နရသတာယ၊ စပ်သော အရည်ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ပုရေ- ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထာပတ္တိတော၊ ရှေ့နေ့က အကပ်ခံ အပ်သည်၏အဖြစ်သို့ ရောက် ခြင်းကြောင့်တည်း။ အပ္ပတ္တိတေဟေ၀၊ အကပ်မခံအပ်သော ဆေးတို့ဖြင့် သာလျှင်။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတင်္ခရာဒိ"၊ အကပ်မခံအပ်သော နို့ရည်အစရှိသည်ကို။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ (နှစ်ပုဒ်ထည့်)။ အညေဟိဝါ၊ သူတပါးတို့သည် လည်း။ ပက္ကတေလာဒီသုပိ၊ ချက်အပ်သော ဆီအစရှိသည် တို့၌လည်း။ အာမိသရသော၊ အာမိသအရည်သည်။ သစေ ပန ပညာယတိ၊ အကယ်၍ ထင်သည်ဖြစ်ငြားအံ့။ (ဤ၌ သစေတခု ပါဌ်လွန်)။ တံ၊ ထိုအာမိသအရှည် ထင်သော ဆီချက် အစရှိသည်သည်။ ယာဝကာလိကမေဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဥဂ္ဂတာတိ၊ ဟူသည်ကား။ သယမဝ၊ မိမိအလိုလိုသာလျှင်။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍
ပရိာဝေတာ ဂဟိတန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ တမ္ဗုလာဒိဝိဂမတ္ထံ၊ ဆန်အစ ရှိသည်မှု ကင်းခြင်းငှါ။ ပရိဘာဝေတာ၊ စစ်၍။ တက္ကာဒိဝိဂမတ္ထံ၊ ရက်တက် အစရှိသည်မှု ကင်းခြင်းငှါ။ ဟိက္ခာ၊ ချက်၍။ ဂဟိတံ၊ ယူအပ်သော ထော ပတ် ဆီဦးသည်။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
ပဋိဂ္ဂဟေတွာ ဌပိတဘေသဇ္ဇေတိ၊ ဟူသည်ကား။ အတိရေကသတ္တာဟ ပဋိဂ္ဂဟိတေဟိ၊ အကပ်ခံ၍ ခုနစ်ရက်လွန်သော ဆေးတို့ဖြင့်။ ဧတေန၊ ဤ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ ဌပိတဘေသဇ္ဇေဟိ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ တေဟိ= ထိုအကပ်ခံ၍ ခုနစ်ရက်လွန် သော ဆေးတို့နှင့်။ ယုတ္တမ္ပိ၊ ယှဉ်သော်လည်း။ သမ္ဘိအာဒိ၊ ထောပတ်အစ ရှိသည်သည်။ အတိရေကသတ္တာဟပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ အကပ်ခံ၍ ခုနစ်ရက်ကို လွန်ရာ ကျသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
ဝဇ္ဇလိသမယေတိ၊ ဟူသည်ကား။ ၀ကာလသမယေ= မိုးရွာအံ့သောအခါ၌။ အနာတပ- ကာလေ၊ နေမပူသောအခါ၌။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
နိဗ္ဗဇ္ဇိတတ္ထာတိ၊ ဟူသည်ကား။ ယာဝကာလိက ဝတ္ထုတော၊ ယာဝကာလိက ဝတ္ထုဖြစ်သော နှမ်းမှု= ဝိဝေစိတတ္ထာ= ကင်းစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧတေန၊ ဤ အတ္တနာ ကတတေလံ ပန နိဗ္ဗဇ္ဇိတတ္ထာ-အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ တေလသဘာဝတော၊ ဆီသဘောရှိသောကြောင့်။ ယာဝကာလိကတ္တာဘာ ဝဥ္စ၊ ယာဝကာလိက မဟုတ်သော အဖြစ်ကိုလည်း။ ဒတိ၊ ၏။ ဘိက္ခု- နော၊ ၏။ သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟဏေန၊ ဝတ္ထုနှင့်တကွ အကပ်ခံခြင်းကြောင့်။ ယာဝကာလိကတ္တုပဂမနဉ္စ၊ ယာဝကာလိကအဖြစ်သို့ ရောက်ခြင်းကိုလည်း။ ဒဿေတိ၊ ၏။
ဥဘယမ္ပိတိ၊ ဟူသည်ကား။ အတ္တနာ စ၊ မိမိသည်လည်း ကောင်း။ အညေဟိ စ၊ သူတပါးတို့သည် လည်းကောင်း။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော ဆီဦးသည်။

၆၂၃။ “အစ္ဆဝသန္တိ ပဒံ၊ ဟူသောပုဒ်သည်။ ဒုက္ကဋဝတ္ထုနညေဝ၊ ဒုက္ကဋ်ဝတ္ထုဖြစ်သော ကျားဆီ ဆီ အစရှိသည်တို့ကိုသာလျှင်။

ဥပလက္ခဏံ၊ မှုတ်ကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ “ဌပေတွာ မနုဿာဝသန္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

သံသန္တိ၊ ဟူသည့်ကား။ ပရိဿာပိတံ၊ စစ်အပ်၏။
““တိဏ္ဏံဒုက္ကဋာနန္တိ ဝစနံ၊ ဟူသောစကားကို။ အတ္ထုဟာရေ အဂျော့ဟာရေ၊ မျိုတိုင်း မျိုတိုင်း၌။ တီဏိ ဒုက္ကဋာနိ၊ ဒုက္ကဋ်သုံးခုတို့ကို။ သန္ဒာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ်သုံးဆောင်ခြင်းငှါ= ဝိကာလေ= နေလွဲသောအခါ ၌။ ပဋိဂ္ဂဟဏပစနပရိာဝနာဇီသု၊ အကပ်ခံခြင်း, ချက်ခြင်း, စစ်ခြင်းအစရှိ ကုန်သော ပုဗ္ဗပယောဓဂသု= ရှေးပယောဂတို့၌။ ပါဠိယံ၊ ၌လည်းကောင်း။ အဋ္ဌကထာယဉ္စ၊ ၌လည်းကောင်း ။ အာပတ္တိ၊ ကို။ ကိဉ္စာပိ န ဝုတ္တာ၊ အကယ်၍ မဆိုအပ်၏ရှင့်။ တထပိ၊ ထိုသို့ မဟုတ်အပ်ပေတမုံ့ လည်း ဧတ္ထ၊ ဤ ပုဗ္ဗ ပယောဂတို့၌။ အာခံတ္တိယာ ဝေ၊ သည်သာလျှင်။ ဘပိတတ္ထံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ပဋိက္ခိတ္တာ၊ ဝိကာလေ ပဋိဂ္ဂဟဏ-အစရှိသည်ကို။ ကရဏ- * တော့၊ ပြုခြင်းကြောင့်တည်း။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူထား။ အာဟာ- ရတ္ထာယ၊ အာဟာရအလို့ငှါ။ ပိကာလေ၊ နေလွဲသောအခါ၌။ ယာမကာလိကာ- ဒီနံ၊ ယာမကာလိက အစရှိသည်တို့ကို။ ပဋိဂ္ဂဟဏေ၊ အကပ်ခံခြင်း၌။ အာပတ္တိ ဝိယ၊ အာပတ်ကဲ့သို့တည်း။
ယသ္မာ၊ ကြောင့် ခီရာဒို= နို့ရည်အစရှိသည်ကို။ ပက္ခိ ပိန္နာ၊ ထည့်၍။ ပက္ကဘေသဇ္ဇတေလေ၊ ချက်အပ်သော ဆေးဖြစ်သော ဆီ၌။ ကသတ္ထံ၊ အဖတ်သည်။ အာမိသဂတိကံ၊ အာမိသနှင့် အလားတူ၏။ တေန၊ ထို အဖတ်နှင့်။ သဟ၊ တကူ။ တေလံ၊ ကို။ ပဋိဂ္ဂဟေတုံ ဝါ၊ ခံခြင်းငှါလည်းကောင်း။ ပစိတုံဝါ၊ ချက်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ ဘိက္ခုနော၊ အား။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ “ပက္ကတေလကသဋေ ဝိယ ကုက္ကုစ္စာယတိ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဝသာယ၊ ဆီကြည်နှင့်။ သဟ ပက္ကတ္တာ၊ တကွ ချက်အပ်သည် ၏အဖြစ်ကြောင့်။ သစေ န တိ၊ အကယ်၍ ထောပတ် ဆီဦး, ဆီကြည် ကို တပေါင်းတည်း ချက်၍ ထုတ်အပ်သော သားဆီ မကပ်သည်ဖြစ်အံ့။ ဣဒံ၊ ဤ နိုဝမ်း, ရက်တက်ပေါက်နှင့်တကွ အကပ်မခံသော .. ဆီဦးသည်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ န ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆာ၊ မေးလိုကုန်သည်ဖြစ်၍။(၃၅၃) “ဘန္တေ နဝနိတေ ဒဓိဌိကာ ဝါတက္က- ဗိန္ဒု ဝါဟောတိ= ဧတံ ူတီ’တိ= ဟူ၍။ အာသု၊ တပည့်တို့က ဆို ကုန်၏။
ထေရော၊ ဥပတိဿမထေရ်သည်။ အတိကုက္ကုစ္စတာယ၊ လွန်စွာ ကုက္ကုစ္စရှိတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “တမ္ပိ၊ ဤနို့ဓမ်း, ရက်တက်ပေါက် ပါသော ဆီဦးသည်လည်း။ န ဝတီ”တိ၊ မအပ်ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
ရောဂနိဂ္ဂဟတ္ထာယ၊ အနာကို ငြိမ်းစေခြင်း ငှါသာလျှင်။ ဝသာယ၊ သားဆီ၏။ အနုညာတတ္တံ၊ ခွင့်သလ္လကွေတာ= ပြုတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ မှုတ်၍။ ပစ္ဆာ၊ နောက်မှု။ “သာဓု”တိ၊ ကောင်း၏ဟူ၍။ သမ္ပဋိစ္ဆိ၊ ဝန်ခံ၏။
“မဓုရီဟိ နာမ မရမက္ခိကာဟီ”တိ၊ ဟူသော။ ဣဒံ ပဒယံ၊ ဤပုဒ် နှစ်ခုအပေါင်းသည်။ ဒီနှုံ ဝေ၊ နှစ်ပါးသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။ ခုဒ္ဒကဘမရာနံ၊ ခုကပက္ခိက ဘမရမက္ခိကတို့၏။ ဝိသေသန၊ ဝိသေသနတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ကေစိ၊ တို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ အညေ ပန၊ တပါးသော ဆရာတို့သည်ကား။ - “ဒဏ္ဍကေသု၊ လှံကံတို့၌။ မဓုကာရှိကာ၊ ပျားအုံ့ကို ပြုတတ်သော ပျားတို့သည်။ မကရိမက္ခိကာ နာမ၊ မည်ကုန်၏။ တာဟိ၊ ထိုမဓုကရီမက္ခိကမည်သော ပျားတို့နှင့်။ သဟ၊ တကူ။ တိဏ္ဏော မဓုမက္ခိ- ကာဇာတိယော၊ ပျားသုံးမျိုးတို့တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘမရမက္ခိတာ၊ ဟူသည်ကား။ မဟာပဋ္ဌလကာရိကာ၊ ပျားအုံ့ကြီးကို ပြုတတ် ကုန်သော ပျားတို့တည်း။
သိလေသသဒိသန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ သုက္ခတာယ ဝါ၊ ခြောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပတ္တတာယ ပါ၊ ကျက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဃနီဘူတံ၊ တခဲနက်ဖြစ်သော။
ဣတရန္တိ၊ ဟူ သည်ကား။ တနုကမမုကာရိကံ”၊ ငယ်သော ပျားအုံကို။
“ဥစ္ဆရသံ ဥပါဒါယာ”တိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ နိက္ကသဒ္ဒရသဿာပိ၊ အဖတ်မရှိသော ကြံရည်၏လည်း.. သတ္ထာဟကာလိကတံ= သတ္တာဟကာလိ- က၏ အဖြစ်ကို။ ဒတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဥစ္ဆမှာ နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။ ပါဠိယံ၊ ၌။ သာမညတော၊ သာမန်အားဖြင့်။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောတော် မူအပ်သောကြောင့်တည်း။
သုတ္တန္တဋ္ဌကထာယံ၊ သုတ္တန်အဋ္ဌကထာ၌။ “ဥ စေ၊ ယာဝကာလိကော။ ဥရသော စေ၊ ယာမကာလိကော။
ဖာဏိတံ စေ၊ သတ္တာဟကာလိကံ။
တစော စေ၊ ယာဝဇီဝကော”တိ= ဟူ၍။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ ကို။ အမ္မဖလရသာဒိမိ- တာယ၊ သရက်သီးရည် အစရှိသည်တို့နှင့် ရောသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဥစ္ဆေရသဿ၊ ကြံရည်၏။ (ထည့်)။ ယာမကာလိကတ္တံ၊ ယာမကာလိက အဖြစ်ကို။ သန္နာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဂဟေတတ္ထံ၊ ယူအပ်၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ အဝိနယဝစနတ္ထာ၊ ဝိနည်းအဋ္ဌကထာစကား မဟုတ် သောကြောင့်။ အပ္ပမာဏံ၊ ပမာဏမမူလောက်။ ဣတိ၊ ဤသို့မှုတ်အပ်၏။
တေနေ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ “ပုရေဘတ္တံ ပဋိဂ္ဂဟိတေန အပရိာပိတ- ဥစ္ဆရသနာ” တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို= ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဂုရု၊ သကြား တင်လဲကို။ ကတေ၊ ပြုအပ်သည်ရှိသော်။ တတ္ထ_ ထိုတင်လဲ၌။ ဝိဇ္ဇမာနမ္ပိ၊ ရှိသော်လည်း။ ကသစ္စံ၊ ကြံဖတ်သည်။ ပါကေန၊ ချက်လိုက်သဖြင့်။ သုက္ခတာယ၊ ခြောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ယာဝဇီဝိကတ္တံ၊ ယာဝဇီဝိက အဖြစ်ကို။ ဘာတိ၊ ဝင်၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
“နိရာမိသမေဝ ဝဋ္ဋတိ တတ္ထ ပပိဋ္ဌ ယာဝကာလိက အဗ္ဗောဟာရိကတ္ထာ” တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။ ဝုတ္ထံ၊ ၏။ ဟိ၊ သင့်စွ။
တာ၊ ထို မစစ်သော ကြံရည်ဖြင့် ရဟန်းကိုယ်တိုင် ချက်အပ်သော … သကြားတင်လဲ၏။ ယာဝကာလိကတ္တေ၊ ယာဝကာလိက အဖြစ်သည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ သာမံပါကေန၊ သာသံပါက ကြောင့်။ ပုရေဘတ္တေပိ၊ နံနက်၌လည်း။ အနဗ္ဗောဟရဏီယံ၊ မမျိုး အပ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗဪ၊ ၏။
“သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတတ္တာ” တိ ဣဒံ၊ ဟူသောစကားကို။ ဥစ္ဆေရသေးကြံရည်၌။ စုဏ္ဏပိစုတ္ထံ၊ အမှုန့်အမှုန့်။ ဟုတာ၊ ဖြစ်၍။ ဌိတံ၊ တည်သော။ ကသတ္ထံ၊ ကြံဖတ်ကို။ သန္ဓာ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တေနစ၊ ထို သဝတ္ထုကပဋိဂ္ဂဟိတတ္တာ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ အပ္ပရိဘာဝိတေန၊ မစစ်အပ်သော။ အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတေန၊ အကပ်မခံသေးသော ကြံရည်ဖြင့်။ အနုပ သမ္ပန္နေဟိ၊ လူသာမဏေတို့သည်။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော တင်လဲသည်။ပြုအပ်သော သတ္တာဟံ= ခုနစ်ရက်။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
ဈာပ– ဥစ္ဆေဖာဏိတန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ အဂ္ဂိမှိ၊ မီး၌။ ဥ၊ ကြံကို။ တာပေက္ခာ၊ မီးဖုတ်၍။ ကတံ၊ ပြုအပ်သောတင်ခဲ့သည်။
ကောဋ္ဌိတဥာဏိတန္တိ၊ ဟဟူသည်ကား။ ခုဒ္ဒါနုကံ၊ သေးသေး နုပ်နုပ်။ ဆိန္ဒိက္ခာ၊ ဖြတ်၍။ ကော- တွာ၊ ထောင်း၍။ နိပ္ပီငွေတူာ၊ ညှစ်၍။ ကတံ၊ ပြုအပ်သောတင်လဲတည်း။
တတ္ထ၊ ထိုထောင်း၍ ပြုအပ်သောဟင်လဲ၌။ ဝိဇ္ဇမာနမ္ပိ၊ ရှိသော်လည်း။ တံ ကသတ္ထံ၊ ထိုကြံဖတ်သည်။ ပက္ကကာလေ၊ ချက်သော အခါ၌။ ယာဝ ကာလိကတ္တံ= ယာဝကာလိကအဖြစ်ကို။ ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။ ဣတိ၊ ထို ကြောင့်။ “တံ ယုတ္တ ိန္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
သီတောဒကေန ကတန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ မဓုကပုပ္ဖါနိ၊ သစ်မည်စည်ပွင့်တို့ကို။ သီတောဒကေန၊ ရေအေး ဖြင့်။ မဇ္ဈိတူာ၊ နယ်၍။ ပရိဿာဝေတာ၊ စစ်၍။ ပစိတွာ၊ ချက်၍။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော တင်လဲတည်း။ အမဂ္ဂီတာ၊ မနယ်ပဲ။ ကတန္တိ၊ ပြုအပ်၏ ဟူ၍။ ကေစိ၊ သာရတ္ထဒီပနီဆရာတို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထို အဂ္ဂိတာကတံဟူသော စကား၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ န ဒိသာတိ မထင်။
ဒီရဇလ္လိကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ခီရဖေဏံ၊ နို့ရည်မြှုပ်ကို။
“မရကပုဂံ ပနာ”တိအာဒိဝစနံ၊ အစရှိသော စကားကို။ ယာဝကာလိကသရူပေန၊ ယာဝ ကာလိကသရုပ်ဖြင့်။ ဌိတဿာပိ၊ တည်သော သစ်မည်စည်ပွင့်၏လည်း။ အူ- နကံ၊ မအပ်သော။ မေရယဗီဇဝတ္ထု၊ အရက်မျိုးစေ့ဝတ္ထုအဖြစ်ကို။ ဒတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်၏။
(၃၅၄) သဗ္ဗာနိပီတိ၊ ဟူသည်ကား။ ပဉ္စပိ၊ ဝါးပါးလည်း ဖြစ်ကုန် သော။ သပ္ပအာဒီနိ၊ ထောပတ်အစရှိသည်တို့ကို။
အာဟာရကိစ္စ၊ အာဟာရ ကိစ္စကို။ ကရောန္တာနိ၊ ပြုတတ်ကုန်လျက်။ တောနိ၊ ဤထောပတ်အစရှိသည် တို့ကို။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ပရိဘုဉ္စိတဗ္ဗာနိ၊ သုံးဆောင်အပ်ကုန် သနည်း။ ဣတိ စောဒနာပရိဟာရာယ၊ ဤသို့ စောဒနာကို ပယ်ခြင်း ငှါ။ ဘေသဇ္ဇောဒိဿံ၊ ဘေသဇ္ဇောဒိကို။ ဒန္တေန၊ ပြလိုသော အဋ္ဌကထာ ဆရာသည်။ တပ္ပသင်္ဂေန= ထိုဘေသဇ္ဇောဒိသာနှင့် လျဉ်းပါးသဖြင့်။ သဗ္ဗာနိပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဩဒိဿကာနိ၊ ဩဒိဿာခုနစ်ပါးတို့ကို။ ဧကတော၊ တပေါင်းတည်း။ ဒတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။ “သက္ကဝိဓံဟိ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္ထံ၊ ၏။
အပကတိဘေသတ္တာ၊ ပြကတေ့ ဆေး မဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိကဋာနိ ပိဋပါနိ စ၊ ဖေါက်ပြန်ကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဝိသရဏတော၊ မြွေဆိပ်ကို ပယ်တတ်သော အား ဖြင့်။ မဟာဝိသယတ္ထာ၊ အရာကျယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဟောန္တိ= 이 ကြီးကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုနှစ်ပါးသော အကြောင်းကြောင့်။ မဟာဝိကဋာနိ၊ မည်ကုန်၏။
“ဥပသမ္ပဒါဒီနီ”တိ ဧတ္တေ၊ ဟူသောပုဒ်၌။ အာဒိသဇ္ဇေန၊ အာဒိသဒ္ဓါဖြင့်။ ဂဏဂုံပါဟနာဒိ၊ အထပ် များသော ဖိနပ်အစရှိသည်ကို။ သင်္ဂဏှာတိ၊ သင်္ဂြိုဟ်၏။
အဓိဋ္ဌတီတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဧတံ၊ ဤထောပတ်,တင်လဲအစရှိသည်သည်။ ဗာဟိရပရိဘောဂတ္ထံ၊ ကိုယ်ပ၌ သုံးဆောင်ခြင်းအကျိုးရှိ၏။ ဣတိ= သို့။ စိတ္တံ၊ အကြံကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဗာဟိရပရိဘောဂတ္ထဟု အကြံဖြစ်သည်ရှိသော်။ ပရိဘောဂေ၊ သုံးဆောင် ခြင်း၌။ အနပေက္ခတာယ၊ မငဲ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ အကပ်ခံခြင်းကို။ ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတည်း။
ဧဝံ၊ သို့။ အညေသုပိ၊ သတ္ထာဟကာလိကမ္မ တပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ကာလိကေသုပ်၊ တို့၌လည်း။ မျိုခြင်းငှါ အလိုမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သုဒ္ဓ- အနဇ္ဈောဟရိတုကာမတာယ၊ စိတ္တေန= စင်ကြယ်သောစိတ်ဖြင့်။ ဗာဟိရပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ဗာဟိရ အသုံး အဆောင်အလို ့ငှါ။ နိယမေပိ၊ မှုတ်ခြင်း၌လည်း။ ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ အကပ်ခံခြင်းကို။ ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ဣဒမ္ပိ၊ ဤအဇ္ဈောဟရဏကို မငဲ့ခြင်း သည်လည်း။ ဝိသုံ၊ အသီးသော။ ဧကံ၊ တခုသော။ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဇဟနကာရဏံ၊ အကပ်ခံခြင်းကို စွန့်ခြင်း၏ အကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
၆ ၂၅။ သစေဒိန္နံ သန္တကံ ဧကေန ပဋိဂ္ဂဟိတံ အဝိဘတ္တံ ဟောတိ။ပ။ ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန န ဝတီ”တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသော ဝါကျ၌။ ပါဌော၊ သတ္တာဟာ- တိက္ကမေ ဒိန္နမ္ပိ အနာပတ္တိ-ဟူသော ပါဌ်သည်။ ဂဠိတော၊ လျော့၏။ ဝါ၊ ကျ၏။ “သစေ ဒိန္နံ သန္တ ကံ ဧကေန ပဋိဂ္ဂဟိတံ အဝိဘတ္တံ ဟောတိ၊ သတ္တာဟတိဣမေ ဒိမိအနာပတ္တိ= ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန နဝတီ”တိ= ဟူ၍။ ဧဝံ၊ 'ဤသို့။ ဧတ္ထု၊ ဤအရာ၌။ ပါဌော၊ ပါဌ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိသစ္စံ၊ ၏။ အညထာ၊ ရှိတိုင်းသောပါဌ်၏အစွမ်းအားဖြင့် ယူသည်ရှိသော်။ ပနသပ္ပယော- ဂေါပိ၊ ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန ဟု ပန-သဒ္ဒါကိုယှဉ်ခြင်းသည်လည်း= န သံဂစ္ဆတိ= မညီမညွတ်။
“ဂဏ္ဌိပဒေပိ စ ဂဏ္ဌိပုဒ်၌လည်း။ အယမေဝပါဌော၊ ဤ ငါပြင်အပ်သော ပါဌ်ကိုပင်လျှင်။ ဒဿိတော”တိ၊ ပြအပ်၏ဟူ၍။ သာရတ္ထဒီပနိယံ၊ ၌။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ဒိုနမ္ပိ အနာပတ္တိ”တိ၊ ဟူသောစကားကို။ အဝိဘတ္တတ္တာ၊ မဝေဖန်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန န ဝတီ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။ “သတ္တာဟပရမံ သန္နိဓိကာ- ရကံ ပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ ဆိုခြင်းကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ယေန ပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ တေန ဝိဇ္ဇတတ္တာ”တိ ဣမိနာ= ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဥပသမ္ပန္နော၊ ပဉ္စင်းအား။ ဒါနမ္ပိ၊ ပေးခြင်းကိုလည်း။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “ပိဿတီ”တိ ဣဒံ= ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒတိ၊ ၏။
ဥပသမ္ပန္နော၊ ပဉ္စင်းအား။ ဝိဝတ္ထုမှိ၊ ပေးအပ်သော ဝတ္ထု၌။ ပဋိဂ္ဂဟဏသာ၊ အကပ်ခံခြင်း၏။ အဝိဂတတ္တေ၊ မကင်းသောအဖြစ် သည်။ သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။ သကသန္တကတာ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်သည်။ ဝိဂတာဝ၊ ကင်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ `မဖြစ်။
အတ္ထနာဝ၊ မိမိသည်သာလျှင်။ ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထဉ္စ၊ အကပ်ခံအပ်သော အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ သကသန္တ ကတ္တဉ္စ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမေဟိ ဒီဟိ ကာရဏေဟေ၀၊ နှစ်ပါးသော အကြောင်းတို့ကြောင့်သာလျှင်။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧကေန၊ အကြောင်းတခုကြောင့်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အနုပသန္နော၊ လူသာမဏေအား။ နိရပေက္ခဒါနေ ပန= မငဲ့မကွက် ပေးရာ၌ကား။ တဘ ယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သကသန္တက, ပဋိဂ္ဂဟဏကိုလည်း။ ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤ လူသာမဏေအား မငဲ့မကွက် ပေးရာ၌။ ပရိဘောဂေါပိ၊ သုံး ဆောင်သည်လည်း။ ဝဋတိ၊ ၏။ သာပေက္ခဒါနေ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍ ပေးရာ၌။ ဒါနလက္ခဏာဘာဝတေစ၊ ဒါနလက္ခဏာ၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ တဒုဘယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သကသန္တက, ပဋိဂ္ဂဟဏကိုလည်း။ န ဝိဇဟတိ၊ မစွန့်။ ပရိဘောဂေါပိ၊ သုံးဆောင်သည်လည်း။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဝိဿဇ္ဇေတီ တိ ဧတသ္မိံဉ္စ ပါဠိပဒေ၊ ဝိဿတိ-ဟူသော ဤပါဠိတော်ပုဒ်၌လည်းဧကသာစိ= တစုံတယောက်သော သူအား။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ အနေပက္ခတာယ၊ မင့် မကွက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဆဒ္ဒနမ္ပိ၊ စွန့်ခြင်းကိုလည်း။ သင်္ဂဟိတန္တိ၊ သင်္ဂြိုဟ် အပ်၏ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အနပေက္ခာ ဒဇ္ဇာတိ ဣဒဉ်စ၊ ဟူသော စကားကိုလည်း။ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဇဟဏဝိဓိဒဿနတ္ထမေဝ၊ အကပ်ပျက်သော အစီ အရင်ကို ပြခြင်းငှါသာလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စ္စ။ ပဋိဂ္ဂဟဏေ၊ အကပ် ခံခြင်းသည်။ ဝိဇဟိတေ= ပျက်သည်ရှိသော်။ ပုန၊ တဖန်။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ အကပ်ခံ၍။ ပရိဘောဂေါ၊ သုံးဆောင်ခြင်းသည်။ သယမဝ၊ အလိုလိုသာ လျင်း ဝဋ္ဋိ= အပ်လတ္တံ့ ။ တမ္မိဇဟနဉ္စ၊ ထို အကပ်ခံသည်ကို စွန့်ခြင်းသည် လည်း။ ဝတ္ထုနော၊ ဝတ္ထု၏။ သကသန္တကတာပရိစ္စာဂေ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်ကို မစွန့်သည်ရှိသော်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧတေန စ၊ ဤ အနပေက္ခော ဒတွာ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ (သိဇ္ဈတိ-၌ စပ်)။ ဝတ္ထုမှိ၊ ဝတ္ထု၌။ အဇ္ဈောဟရဏာပေက္ခာယ၊ မျိုးခြင်းငှါ ငဲ့ကွက်ခြင်းသည်။ သတိ၊ ရှိသော်= ဝါ= ရှိလျက်။ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဿဇ္ဇနံ နာမ၊ အကပ်ခံခြင်းကို စွန့်ခြင်း မည်သည်ကို။ ဝိသုံ၊ အသီး။ န လဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။ ဣတိ အယံ အဓိပ်ပါ- ယော၊ ဤသို့သော အဓိပ်ပါယျသညျ။ သိဇ္ဈတိ၊ ပြီး၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။ ဣတရထာ၊ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဘဇ္ဇနကိုလည်း အသီး ရအပ်သည်ရှိသော်။ ပဋိဂ္ဂဟဏေ(၃၅၅) အနပေက္ခော၊ ပဋိဂ္ဂဟဏံ ဝိဿဇ္ဇတာ ပုန ပဋိဂ်ဂဟေၦာ ဘုတီတိ= ဟူ၍။ ဝတ္ထုတ္ထံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထာတိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဧကသာ၊ ရဟန်းတယောက်၏။ သန္တကံ၊ ဥစ္စာကို။ အက္ခေန၊ တပါးသော ရဟန်းသည်။ ပဋိဂ္ဂဟိတမ္ပိ၊ အကပ်ခံအပ်သော်လည်း။ နိဂ္ဂိယံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒာတိ၊ ၏။
“ဧဝ”န္တိ ပဒေန၊ ဧဝံဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ “ပုန၊ တဖန်။ ဂဟောမီ”တိ၊ ယူအံ့ဟူ၍။ အပေက္ခံ၊ ငဲ့ခြင်းကို။ အကာ၊ မပြုမူ၍။ သုဒ္ဓစိတ္တေန၊ စင် ကြယ်သော စိတ်ဖြင့်။ ပရိစ္စတ္တတံ၊ စွန့်အပ်သော အဖြစ်ကို။ ပရာမသတိ၊ သုံး သပ်၏။
ပရိဘုဉ္စန္တသာ အနာပတ္တိဒသာနတ္တန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ နိဿဂ္ဂိယမူလိကာဟိ၊ နိဿဂ္ဂိယလျှင်မူလရှိကုန်သော။ ပါစိတ္တိယာဒိအာပတ္တိဟိ၊ ပါစိတ်အစရှိသော အာပတ်တို့ဖြင့်။ အနာပတ္တိဒဿနတ္ထံ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို ပြခြင်းငှါ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ မဟာသူမ မထေရ် အလိုတည်း။
”ပရိဘောဂေ အနာပတ္တိဒဿနတ္ထန္တိ ဧတ္ထ ပန၊ ဟူသော ပုဒ်၌ကား။ နိဿဋ္ဌပဋိလဒ္ဓဘာ စွန့်အပ်ပြီးမှ ရအပ်သည်ကို။ ကာယိကပရိဘောဂါဒီသု၊ ကိုယ်၌ပြုအပ်သော သုံးဆောင်ခြင်းအစရှိသည်တို့၌။ ယာ ဒုက္ကဋာပတ္တိ၊ အကြင် ဒုက္ကဋ်အာပတ်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောအပ်၏။ တာယ၊ ထို ဒုက္ကဋ်အာပတ်ဖြင့်။ အနာပတ္တိဖဿာနတ္ထံ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို ပြခြင်းငှါ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ မဟ ပဒုမ မထေရ် အလိုတည်း။
သမ္ဗုအာဒီနံ၊ ထောပတ်အစရှိသည်တို့ကို။ အတ္တ- နာပဋိဂ္ဂဟိတဘာဝေါ၊ မိမိအကပ်ခံအပ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။ အတ္တနော သန္တကတာ၊ မိမိဥစ္စာ၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သတ္ထာဟာတိက္ကမော၊ ခုနစ်ရက် ကိုလွန်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။ ဧတ္ထု၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ဘေသဇ္ဇသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

၄-ဝဿိကသာဋိကသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

၆၂၈။ စတုတ္တေ၊ စတုတ္ထသိက္ခာပုဒ်၌။ “ဇေဋ္ဌမူလပုဏ္ဏမာသိယာ။ပ။ ကရဏက္ခေတ္ထဥာတိ ဝစနံ၊ ဟူသော စကားကို။ ပဌမဒ္ဓမာသမ္ပိ၊ ရှေးဦးစွာ သော နယုန်လဆုတ်ဖြစ်သော လခွဲကိုလည်း။ ကရုဏထံ ကတွာ၊ ပြု ရာသော ခေတ်ပြု၍။ ဝုတ္ထံ၊ ၏။
တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ “ကတွာနိဝါ သေတဗ္ဗ” န္တိဣမဿ၊ ဟူသော ဤပုဒ်၏။ (အတ္ထိ-၌ စပ်)။ ပုရိမဒ္ဓမာသေ ဝါ၊ နယုတ်လဆုတ်ဖြစ်သောရှေ့ လခွဲ၌လည်းကောင်း။ ပစ္ဆိမဒ္ဓမာသေ ဝါ= ဝါ ဆိုလဆန်းဖြစ်သော နောက်လခွဲ၌လည်းကောင်း။ ကတွာ၊ ချုပ်၍။ ပစ္ဆိ မဒ္ဓမာ”၊ ဝါဆိုလဆန်းဖြစ်သော နောက်လခွဲ၌ သာလျှင်။ နိဝါဘောတ္ထံ၊ ဝတ်အပ်၏။ ဣတိ ဧဝံ အတ္ထံ၊ ဤသို့သော အနက်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ နိဝါသနေယေဝ၊ ဝတ်ခြင်း၌သာလျှင်။ အာ- ပတ္တိယာ၊ အာပတ်ကို။ ဝုတ္တတ္ထာ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ သိအပ်၏။ မာတိကာဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ “မာနံ ပစ္ဆိမော မာသော ပရိယေသနက္ခေတ္တံ၊ ပစ္ဆိမော အဒ္ဓမာသော ကရဏနိဝါသနက္ခေတ္တ=” တိ= ဟူ၍။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကား ကို။ တသ္မိံ ယေ၀ အဒ္ဓမာသေ၊ ထို နောက်လခဲ့ရောက်မှုသာလျှင် ။ နိဝါသေ တပ္မံ၊ ဝတ်အပ်၏။ ဣတိ ဧဝံ အတ္ထံ၊ ဤသို့သော အနက်ကို။ ဂတာ၊ ယူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပ၊ ယင်းသို့ ဆိုသော်လည်း။ ဣ၊ ဤသမန္တပါသာဒိ- က၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။ အတ္တေ၊ အနက် ကို။ ဂဟိတေ၊ ယူသည်ရှိသော်။ ဝိရောဓော၊ ဆန့်ကျင်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
“ဝတ္ထဘေဒေ ဒုက္ကဋ္ဌ ကိ ု ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။ ဝဿိကသာဋိက- အဒိန္နပုဗ္ဗေ၊ မိုးရေခံသင်္ကန်း မလှူဖူးသော ဒါယကာတို့ကို။ သန္ဓာ၊ ဌ်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။ “မနုဿာ”တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ ၏။
ပကတိယာ၊ ပြကတေ့အားဖြင့်။ ဝဿိကသာဋိက- ဒါယကာ နာမ၊ မိုးရေခံသင်္ကန်းလှူသော ဒါယကာတို့မည်သည်ကား။ သံဃံ၊ ကိုး အပ္ပဝါရေတာ၀= မဖိတ်၍သာလျှင်။ အနုသံဝစ္ဆရံ၊ နှစ်တိုင်းနှစ် တိုင်း။ ဒါယကာ၊ ပေးလှူတတ်သော ဒါယကာတို့သည်။
၆၃၀။ “ဆ မာသေ ပရိယာရံ လဘတီ”တိ ဧတေန၊ ဟူသော ပါဌ် ဖြင့်။ အန္တောဝဲာပိ= ဝါတွင်း၌လည်း။ ဝာနဘာ၊ မိုးလ၏။ ဟာဝ ပစ္ဆိမဒိ၀သာ၊ အဆုံးဖြစ်သော နေ့တိုင်အောင်။ အကတာ၊ ပြု၍ မပြီးသေး သော မိုးရေခံသည်။ ပရိဟာရံ၊ အစောင့်အရှောက်ကို။ လဘတိ၊ ရ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒီပိတံ၊ ပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
“ဧကမသန္တိ၊ ဟူသော စကားကို။ ဟေမန္တာ= ဆောင်းလ၏။ ပစ္ဆိမုပေါသထေန၊ နောက်ဆုံး ဖြစ် သော ဥပုသ်နေ့နှင့်။ သဟ၊ တက္ခ။ ဂဟေတွာ၊ ရေတွက်၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (၃၅၆) ဟိ၊ သင့်စွ။
တသ္မိံ ဥပေါသထဒိဝသေ ဝေ၊ ထို ဟေမန္တ ပစ္ဆိမ ဥပုသို့ဖြစ်သော တပေါင်းလပြည့်၌သာလျှင်။ တံ၊ ထို မပြီးသော မိုးရေခံကို။ မူလစီဝရံ၊ မူလသင်္ကန်းကို။ ကာတတ္ထံ၊ ၏။ ဟိ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း ဟူမူကား။ ဣတရထာ၊ တပေါင်းလပြည့်နေ့၌ မူလသင်္ကန်းမပြုသည်ရှိသော်။ နိနိဒ္ဓိဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ န္ဒိယတော၊ “ကာဒီဟာဒိဝသေန။ပ။
လဒ္ဓါစေဝ နိဋ္ဌိတာ စတိ ဧတ္ထိ၊ ဟူသော ဝါကျ၌။ ဝပနာယိ- ကာယ၊ ဝါဆိုကပ်အံ့သောနေ့သို့။ ဧကာဟာနာဂတာယ၊ - တရက်ဖြင့် မရောက်မီ။ လဂွါ စေဝ၊ ရလည်း ရအပ်သော။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးလည်း ပြီးစေအပ်သော မိုးရေခံသင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း။ ဒီဟာနာဂတာယ၊ နှစ် ရက်ဖြင့် မရောက်မီ။ပ။ ဝသူပနာယိကာယ၊ ဝါကပ်အံ့သော နေ့သို့။ ဒသာဟ- နာဂတာယ၊ ဆယ်ရက်ဖြင့် မရောက်ပဲ။ လဒ္ဓါ စေ၀၊ ရအပ်သည်လည်း ဖြစ်သော။ နိဋ္ဌိတာခွဲစ၊ ပြီးသည်လည်းဖြစ်သော မိုးရေခံကိုလည်းကောင်း။ အန္တောဝ ဝါ၊ ဝါတွင်း၌လည်း။ လဒ္ဓါ စေဝ၊ ရသည်လည်း ဖြစ် သော။ နိဋ္ဌိတာ ပြီးသည်လည်းဖြစ်သော မိုးရေခံကို လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
တတ္ထ ၀စနေ၊ ထို စကား၌။ အာသဒ္ဓိမာသ၊ ဝါဆိုလ၏။ ဗုဏှပပုဏ္ဏမိယံ၊ လဆန်းပက္ခ ပုဏ္ဏမီ၌။ ဝါ၊ လပြည့်နေ့၌။ လဒ္ဓါ၊ ရသော။ တဒဟေဝ= ထို ရသောနေ့၌ သာလျှင်။ ရဇနကမ္မ ပရိယောသာနေဟိ၊ ဆိုးခြင်းကိစ္စဆုံးခြင်းတို့ဖြင့်။ နိဋ္ဌိ- တာ စ၊ ပြီးသည်လည်းဖြစ်သော။ ဝဿိကသာဋိကာ၊ မိုးရေခံသင်္ကန်းကို။ “၀ပနာယိကာယ၊ ဝါကပ်အံ့သောနေ့သို့။ ဧကာဟာနာဂတဿံ၊ တရက် ဖြင့် မရောက်မီ။ လဒ္ဓါစေဝ နိဋ္ဌိတာ စာ”တိ၊ ရလည်းရ ပြီးလည်းပြီးသည် ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဧတေနေ၀ နယေန၊ ဤသို့သော နည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဗုဏှပက္ခာ၊ ဝါဆိုလဆန်းပက္ခ၏။ ဆဌိယံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သော နေ့၌။ လဒ္ဓါ နိဋ္ဌိတာ စ= ရလည်းရ ပြီးလည်းပြီး ဖြစ်သော သင်္ကန်းကို။ “ဧဝ- ပနာယိကာယ၊ သို့။ ဒသာဟာနာဂတာယ၊ ဆယ်ရက်ဖြင့် မရောက်မီ။ လဒ္ဓါ- စေဝ နိဋ္ဌိတာ စ”တိ၊ ရလည်းရပြီးလည်းပြီးသည် ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ယာဝ၊ အကြင်၍လောက်။ ပဌမကတ္တိကတမာသိပုဏ္ဏမာ၊ ဝါဆိုလ၏အဆုံး ဖြစ်သော သီတင်းကျွတ် လပြည့်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တာဝ၊ ထို၍လောက်။ လဒ္ဓါ နိဋ္ဌိတာ စ၊ ရသည်, ပြီးသည်လည်းဖြစ်သော သင်္ကန်းကို။ “အန္တေဘ ဝာ၊ လဒ္ဓါစေဝ ဝါတွင်း၌။ နိဋ္ဌိတာ စာ” တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ပဌမကတ္တိကတေမာသိပုဏ္ဏမိတော၊ ဝါဆိုလပြည့်အဆုံးဖြစ်သော သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့မှ။ ပရံ= နောက်၌။ လဒ္ဓါ စေဝ နိဋ္ဌိတာ စ၊ ရသည်ပြီးသည်လည်း ဖြစ်သော သင်္ကန်းကို။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ စီဝရကာလော၊ သင်္ကန်း ကာလသည်။ နာတိက္ကမတိ၊ မလွန်သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ အနဓိဋ္ဌ- ဟိက္ခာပိ၊ အဓိဋ္ဌာန် မတင်ပူ၍လည်း။ ဌပေတုံ၊ ထားခြင်းငှါ။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
စ္ဆေ စ၊ ဤဝါကျ၌လည်း။ “တသ္မိံယေဝ အန္တောဒသာဟေ အဓိဋ္ဌာ- တဗ္ဗာ”တိ၊ ဟူ၍။အဝိသေသေန= သာမညအားဖြင့်။ ပုံစ္ဆေပိ၊ ဆိုသော်လည်း။ ဝာနတော၊ မိုးလမှု။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ဧကာဟ ဒီဟာဒိဝသေန၊ တရက်, နှစ်ရက်အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ၀ပနာယိကာယ၊ ဝါဆိုအံ့သော နေ့သို့။ အနာဂတာယ၊ မရောက်မီ။ လဒ္ဓါ၊ ရသော မိုးရေခံကို။ တေဟိ ဝိဝသေဟိ၊ ထို ဝါမဆိုမီ နေ့တို့နှင့်။ သဒ္ဓိ၊ တကူ။ (ထည့်)။ ဒသာဟံ၊ ဆယ်ရက်ကို။ အနတိက္ကမန္တေန၊ မလွန်စေသဖြင့်။ ဝာပနာယိကဒိ၀သတော= ဝါကပ်သည့် နေ့မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ အဓိဋ္ဌာနက္ခေတ္တံ၊ အဓိဋ္ဌာန်ခေတ်သို့။ သမ္ပတ္တာ ဝေ၊ ရောက်ခါမှသာလျှင်။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာ= အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်၏။ တေတာ ပန= ထိုမိုးလမူကား။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေ့၌။ ဒသာဟာတိက္ကမေန၊ ဆယ်ရက်လွန်သဖြင့်။ ဝါ၊ လွန်မှု= နိဋ္ဌိတာပိ= ပြီးသော်လည်း။ အဓိဋ္ဌာနာ၊ ၏။ အခေတ္တတ္တာ၊ ခေတ်မဟုတ်သောကြောင့်။ န အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာ၊ အဓိဋ္ဌာန် မတင်အပ်။
တာဒိသာ ပန၊ ထိုသို့ ၀ါမကပ်မီက ဒသာဟကို လွန်ခြင်းသဘောရှိသော မိုးရေခံကိုကား။ ၀ပနာယိကဒိဝသေ ဧဝ၊ ဝါကပ်သောနေ့၌ သာလျှင်။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာ၊ ၏။ အနဓိဋ္ဌတော၊ အဓိဋ္ဌာန်မတင်သော ရဟန်းအား။ အရုဏုဂ္ဂမနေန၊ အရုဏ် တက်သဖြင့်။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အဓိဋ္ဌာနက္ခေတ္တံ၊ အဓိဋ္ဌာန် ခေတ်သို့။ သမ္ပတ္တာယေဝ၊ ရောက်မှုသာလျှင်။ ယဒိ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာ= အကယ်၍ အဓိဋ္ဌာန် တင်သည်ဖြစ်အံ့။ ဝံ သတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ “ဒသာဟာနာ ဂတာယာတိ ဣမိနခ၊ ပါဌ်ဖြင့်။ ကိ ပယောဇနံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိသ နည်း။
ဣတိ စေ၊ ဤသို့မေးငြားအံ့။ ဝဿာနတော= မိုးလယ္။ ပုဗ္ဗေ ဧဝ၊ ရှေ့၌သာလျှင်။ ဒသာဟေ၊ ဆယ်ရက်သည်။ အတိက္ကန္တေ၊ လွန်ခါမှု။ နိဋ္ဌိ- တာ၊ ပြီးသော မိုးရေခံကို။ ဝသူပနာယိကဒိဝသေ o၊ ၌သာလျှင်။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာ၊ ၏။ ဣတိ အတ္ထ၊ ဤသို့သော အနက်ကို။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှါ။ တံ ဝစနံ၊ ထို ဒသာဟာနာဂတာယ-ဟူသော စကားကို။ (ထည့်) ။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ “ဒသာဟာတိက္ကမေနိဋ္ဌိတာ တဒဟေဝ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ= ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝိဇ္ဇ- တဗ္ဗော၊ ဖြေအပ်၏။ (ထည့်)။
ဒသာဟေ အပ္ပဟောန္တေ စီဝရကာလံ နာတိက္ကမေတဗ္ဗာတိ၊ ဟူသည်ကား။ တေမာသန္တရေ၊ ဝါတွင်းသုံးလ၌။ ဒသာဟေ၊ ဆယ်ရက်သည်။ အပူ- ဟောန္တေ၊ မလောက်ခါမှ။ ကတ္တိကတေမာသိပုဏ္ဏမာဃ၊ ဝါတွင်းသုံးလအဆုံး ဖြစ်သော သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့သို့။ နဂါဟနာဂဟာယ၊ ကိုးရက်ဖြင့် မရောက်မီ။ သတ္ထမိတော၊ သီတင်းကျွတ်လဆန်း ခုနစ်ရက်နေ့မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍ လဒ္ဓါ = ရသည်လည်းဖြစ်သော။ နိဋ္ဌိတာ စ၊ ပြီးသည်လည်းဖြစ်သော။ ဝဿိကသာဋိကာ၊ ကို။ (ထည့်)။ စီဝရကာလံ၊ ကို။ နာတိက္ကမေတဗ္ဗာ၊ မလွန်စေအပ်။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
တထာ ဟိ၊ ထို ကြောင့်သာလျှင်။ “မာသော သေသော ဝိမာနန္တိ ဘိက္ခုနာ ဝဿိကသာ- ဋိကစီဝရံ ပရိယေသိတဗ္ဗ” န္တိ ဟူ၍။ ပရိယေသနက္ခေတ္တံ၊ ရှာရသော ခေတ်ကို။ ဝတျော၊ ဟော၍။ “ဝဿိကသာဋိက ဂဏာနံ စာတုမာသံ အဓိဋ္ဌာတုန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တတ္ထာ၊ ဟောအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကတာယပိ၊ ပြုပြီးသော မိုးရေခံ၏လည်းကောင်း။ (၃၅၇)အကတာယပိ၊ ပြု၍မပြီးသေးသော မိုးရေ ခံ၏လည်းကောင်း။ မဒသမတ္တံ၊ တလအတိုင်းအရှည်။ အနဓိဋ္ဌာတဗ္ဗတာ၊ အဓိဋ္ဌာန် မတင်ထပ်သောအဖြစ်သည်။ သိဒ္ဒါ၊ ပြီး၏။
ယသ္မာ စ၊ ကြောင့် လည်း။ အကတာ၊ ပြု၍ မပြီးသေးသော မိုးရေခံသည်။ ဝဿိကသာဋိက- သင်္ချ၊ ဝဿိကသာဋိက အရေအတွက်သို့။ န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။ အကရ- ဏဉ္စ၊ မပြုခြင်းသည်လည်း။ ကေနစိ ဝေကလေန၊ တစုံတခု ချို့ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဟောတိ= ၏။ အနာဒရေန၊ မဇ္ဈိမသေသဖြင့်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ စာတုမာသံ၊ လေးလပတ်လုံး။ အကတတ္တာ ဧဝ= မပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ပရိဟာရံ၊ အစောင့်အရှောက် ကို။ လဘတိ= ရ၏။ ကတာပန၊ ပြုပြီးသော မိုးရေခံကိုကား။ အဓိဋ္ဌာန- က္ခေတ္တေ၊ ၌။ အကတာ စ၊ ပြု၍မပြီးသေးသော မိုးရေခံကိုလည်း။ စီးရ- ကာလေ၊ ၌ ဒသာဟပရမသိက္ခာပဒေနေဝ= ဒသာဟပရမ သိက္ခာပုဒ်ဖြင့် သာလျှင်။ ပရိဟာရံ၊ ကို။ လဘတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက် ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။
ကသ္မာတိ၊ ကသ္မာဟူသော ပုစ္ဆာသည်။ အတ္ထနော မတိယာ၊ အတ္ထနောမတိ၏။ ကာရဏပုစ္ဆာ၊ အကြောင်းကို မေးသော ပုစ္ဆာ တည်း။
တသ္မာတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဝာနေယေ၀၊ မိုးလ၌သာလျှင်။ ဝဿိကသာဋိကာယ= ၏။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗတာဝစနတော၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်သည် အဖြစ်ကို ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။
“တိစီဝရံ အဓိဋ္ဌာတု”န္တိ သုတ္တံ ပန၊ ဟူသော ပါဠိကိုကား။ ထွေ၊ ဤအရာ၌။ သေသစီဝရာနံ၊ မိုးရေခံမှ ကြွင်း သော သင်္ကန်းတို့၏။ ဧဝံ၊ ဤမိုးရေခံအတူ။ ကာလနိယမာဘာဝံ၊ ကာလ ကို မှတ်သားခြင်း၏ မရှိခြင်းကို။ သာဓေတုံ= ပြီးစေခြင်းငှါ။ ဥစ္စတ္တံ၊ ထုတ် အပ်၏။
ဟိ၊ သင့်စု။ တေန၊ ထို တိစီဝရံ အဓိဋ္ဌာတုံ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ တွေ့၊ ဤအရာ၌။ အသံ၊ တပါးသော။ ပယောဇနံ၊ အကျိုးသည်။ န အတ္ထိ၊ ' မရှိ။
“ကဒါ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာ”တိအာဒိကုန္ဒိဝစနေနာပိ၊ ကဒါ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာ- အစရှိသော ကုရုန္ဒီစကားဖြင့်လည်း။ “ယဒါ ဝါ တဒါ ဝါ၊ ဟုတ်ဟုတ် ငြားငြားသော အခါ၌။ အဓိဋ္ဌာတုံ၊ ငှါ။ ဝတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ပဝတ္တံ၊ (ထည့်)။ ဖြစ်သော။ ဣဒံ ဝါဒ၊ ဤအယူကို။ ဋိက္ခိပိတာ၊ ပယ်၍။ ဒသာဟတ္ထန္တရေ ဝေ၊ ၌သာလျှင်။ ကတာယ= ပြုအပ်ပြီးသော မိုးရေခံ၏။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗတံ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်သော အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။
ပါဠိယံ၊ ၌။ “အစ္ဆိစီဝရာ” တိအာဒီသု၊ အစရှိသည်တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ (ထည့်)။ အစ္ဆိသေသစီဝရဿ၊ မိုးရေခံမှုကြွင်းသော သင်္ကန်းကိုခိုးသူလုသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ နဋ္ဌသေသစီဝရ၊ မိုး ရေခံမှ ကြွင်းသော သင်္ကန်းပျောက်သောရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အနာ- ပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။
ဟိ၊ သင့်စွ။ ဧတေသံ၊ ထိုမိုးရေခံမှတပါးသော သင်္ကန်းကို ခိုးသူလုကုန် ပျောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။ အသမယေ၊ အခါ မဟုတ်သည်၌။ နိဝါသနာပတ္တိယာ ဧဝ၊ ဝတ်ခြင်းကြောင့်သင့်သော အာ ပတ်ဖြင့်သာလျှင်။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို။ ဝုတ္ထာ၊ ၏။
တေ- နေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ မာတိကာဋ္ဌကထာယံ= ၌။ “အစ္ဆိန္နစီဝရဿ ဝါ နဋ္ဌစီဝရဿ ဝါ အနိဝတ္ထိ စောရာ ဟီရန္တိတိ ဧဝံ အာပဒါသု ဝါ နိဝါသယတော ဥမ္မတ္တကာဒီန၌ အနာပတ္တိ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣဓ ပန သမန္တပါသာဒိကာယံ၊ ဤ သမန္တပါသာဒိကအဋ္ဌကထာ၌ကား။ နိဿ ဂ္ဂိယာ= နိဿဂ္ဂိအာပတ်ဖြင့်။ အယံ အနာပတ္တိ၊ ဤ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ ပါဠိတော၊ ပါဠိအားဖြင့်။ သယမေဝ၊ အလိုလိုသာလျှင်။ သိဇ္ဈတိ၊ ပြီး၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ဣမံ၊ ဤနိတ္တိဖြင့်အာပတ်မသင့်ခြင်းကို။ အဒတွာ၊ မပြ မူ၍။ အသိန္ဓုမာနံ၊ မပြီးသော။ (အနာပတ္တိ-၌ စပ်)။ နဂ္ဂ၊ အချည်းစည်း။ နာယတော၊ ရေချိုဤသော ရဟန်းအား။ ဒုက္ကဋာပတ္တိယာ ဝေ၊ ဖြင့်သာ လျှင်။ အနာပတ္တိ ံ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို။ ဒသောတုံ၊ ငှါ။ “အစ္ဆိန္နစီဝရ- ဆာ” တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သ္မိ။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်။ ဧသော အနာပတ္တိ၊ ဤမိုးရေခံသင်္ကန်းကို ခိုးသူ လု၍ အချည်းစည်းရေချိုးသော ရဟန်းအား အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။ အဂုဏ္ဏေးမဆိုသည်ရှိသော်။ န သိတိ၊ မပြီး။ ဣတိ၊ ဤသို့ သိအပ်၏။
ဝဿိကသာဋိကာယ၊ ၏။ အတ္ထုဒေသိကတာ၊ မိမိအကျိုးငှါ ညွှန်းအပ် သော အဖြစ် လည်း ကောင်း။ အသမယေ၊ ´အခါမဟုတ်သည်၌။ ပရိ- ယေသနံတာ၊ ရှာသောအဖြစ်လည်းကောင်း။ တာယ၊ ထိုရှာခြင်းဖြင့်။ ပဋိ- လာဘော ရခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့ သည်။ တာ၀၊ ရှေးဦးစွာ။ ပရိယေသနာပတ္တိယာ၊ ရှာခြင်းကြောင့် သင့် သော အာပတ်၏။ အင်္ဂါနိ= တို့တည်း။
နိဝါသနာပတ္တိယာ၊ ဝတ်ခြင်း ကြောင့် သင့်သောအာပတ်၏။ အင်္ဂါနိ ပန၊ အင်္ဂါတို့ကား။ သစီဝရတာ၊ မိုးရေခံမှ တပါးသော သင်္ကန်းရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ အာပဒါ– ဘာ ဝေါ၊ ဘေးရန်မရှိခြင်းလည်းကောင်း။ ဝဿိကသာဋိကာယ၊ ၏။ သက’ ဘာ ဝေါ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်လည်းကောင်း။ အသမယေ၊ အခါမဟုတ်သည်၌။ နိ ဝါသနံ၊ ဝတ်ခြင်းလည်းကောင်း= ဣတိ= သို့။ အင်္ဂါနိ၊ တို့သည်။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးတို့တည်။
ဝဿိကသာဋိကသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

၅-စီဝရအစိနသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

(၃၅၈) ၆၃၁။ ပဉ္စမ၊ ပဉ္စမသိက္ခာပုဒ်၌။ “ယမ္ပိ။ပ။ အစ္ဆိ”တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပါဠိတော်၌။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ တေ၊ သင့်အား။ အဟံ၊ ငါသည်။ ယံ စီဝရံ၊ အကြင်သင်္ကန်းကို။ အဒါသိ၊ ပေး၏။ တံ စီဝရံ၊ ကို“မယာ= ငါနှင့်။ သဒ္ဓိ၊ တကွ။ ပက္ကမိတီ”တိ သညာယ၊ သွားလိမ့်-ဟု မှတ်ထင်၍။ အဒါသိ၊ ပေး၏။ တညထာ၊ တပါးသော အခြင်းအရာဖြင့်။ န အဒါသိ၊ မပေး။ ဣတိ၊ ဤဆိုအပ်၍။ ကုပ်တော၊ အပျက်ထွက်သော ရှင်ဥပနန်သည်။ အစိန္တိ၊ လုယက်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဇ္ဈာဟရိက္ခာ၊ ပါဌသေသ ဆောင်၍။ ယောဇေတတ္ထံ၊ ယောဇနာအပ်၏။
၆၃၃။ ဧကံ ဒုက္ကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ အာဏတ္တော၊ စေအပ်သော ရဟန်းသည်။ အဝဿံ၊ မချွတ်။ ယဒိ အစိန္တိတိ၊ အကယ်၍ လုသည်ဖြစ်ငြား အံ့။ အာဏတ္တိက္ခဏေ၊ စေသောခဏ၌။ ပါစိတ္တိယံ ဧဝ၊ ပါစိတ်သာလျှင် ကတည်း။
ယဒိ န အစ္ဆိန္ဒတိ၊ အကယ်၍ မလုသည်ဖြစ်အံ့။ တဒါ ဧဝ၊ ထို မလှသော အခါ၌သာလျှင်။ ဒုက္ကန္တိ၊ ဟူ၍။ ဒဌဗ္ဗံ၊ ၏။
ဧကဝါစာယ သမ္ဗုလာ အာပတ္တိယောတိ၊ ဟူသည်ကား။ အာဏတ္ထော၊ စေခိုင်းအပ် သော ရဟန်းသည်။ အနန္တရာယေန၊ အန္တရာယ်မရှိသဖြင့်။ ယဒိ အစ္ဆိန္ဒတိ၊ အကယ်၍ လူသည်ဖြစ်အံ့။ အာဏတ္တိက္ခဏေယေဝ၊ စေသော ခဏ၌သာ လျှင်။ ဝတ္ထု ဂဏနာယ၊ ဝတ္ထုအရေအတွက်ဖြင့်။ ပါစိတ္တိယအာပတ္တိယော၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ= ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ပယောဂကရုဏက္ခဏေယေ၀၊ ပယောဂကို ပြုဆဲခဏ၌သာလျှင်။ အာပတ္တိယာ= သို့။ အာပဏ္ဍိတဗ္ဗတော၊ ရောက်သင့်သောကြောင့်တည်း။ စီဝရံ ပန၊ သင်္ကန်းသည်ကား။ အန္တိ- ယေဝ၊ လုယက်ပြီးမှသာလျှင်။ နိဗ္ဗိယံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထို စေခိုင်းအပ်သော ရဟန်းသည်။. ယဒိ န အစ္ဆိန္ဒတိ၊ အကယ်၍ မလုတုံ အံ့။ အာဏတ္တိက္ခဏေ၊ စေခိုင်းသော ခဏ၌။ ဧကမေဝ ဒုက္ကဋ၊ ဒုက္ကဋ် တချက်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။ အညတ္ထာပိ၊ တပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဤဒိသေသု၊ ဤသို့သဘောရှိသော သိက္ခာပုဒ်တို့ ၌။ နယော၊ နည်းကို။ ဉာတဗ္ဗော၊ ၏။
၆၃၅။ “ဥပဇ္ဇံ ဂဏှိတီ”တိ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ သာမဏေရဿာ၊ အား။ ဒါနံ၊ သင်္ကန်းပေးခြင်းကို။ ဒီပေတိ၊ သိစေ၏။ တေန စ၊ ထို ဥပဇ္ဇံ ဂဏိဿတိ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ သာမဏေရကာလေ၊ သာမဏေ တုန်း ကာလက။ ဒက္ခာ၊ ပေး၍။ ဥပသမ္ပန္နကာလေ၊ ပဉ္စင်းခံသော အခါ ၌။ အစ္ဆိန္ဒတောပိ၊ လုယက်သော ရဟန်းအားလည်း။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ ဒီပေတိ၊ ၏။
“ဘိက္ခုသာ သာမံ စီဝရံ ဒာ” တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကား ကို။ ဥက္ကဋ္ဌဝသေန၊ ဥက္ကဋ္ဌနည်းအစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကမ္မ၊ အမှုကို။ အကတေ၊ မပြုသည်ရှိသော်။ ဘတိသဒိသတ္တာ၊ အခနှင့် တူသည်၏ အဖြစ် ကြောင့်။ “အာဟရာပေတုံ ပန ဝဋတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဝိကပ္ပနု- ပဂပစ္ဆိမစီးရတာ၊ အငယ်ဆုံး ဝိကပ္ပနာလောက်သော သင်္ကန်း၏အဖြစ်လည်း ကောင်း။ သာမံ ဒိန္နတာ၊ ကိုယ်တိုင်ပေးအပ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။ ယက- သညိတာ၊ မိမိဥစ္စာဟု အမှတ်ရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ - ဥပသမ္ပန္နေတာ၊ ပဉ္စင်း၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ ကောဓဝသေန၊ အမျက်၏အစွမ်းဖြင့်။ အစ္ဆိနံ ဝါ၊ ကိုယ်တိုင် လုခြင်းလည်းကောင်း။ အစ္ဆိန္ဒာပနံ ဝါ၊ သူတပါးကို လု စေခြင်းလည်းကောင်း။ ဣမာနိ ပဉ္စ၊ ဤငါးပါးတို့သည်။ ဧတ္ထု၊ ဤသိက္ခာ ပုဒ်၌။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
စီဝရအစ္ဆိန္ဒနသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
၆၃၆။ ဆဋ္ဌေ၊ ဆဋ္ဌသိက္ခာပုဒ်၌။ ဂီတပီတဋ္ဌာနံ၊ ကို။ ယသ္မိံ စတုရာ- ဒါရုမှိ၊ အကြင် လေးထောင့်သစ်သား၌။ ပလိဝေ၊ ရစ်ကုန်၏။ တထာ၊ ထို လေးထောင့်သစ်သား၏။ ဝါ၊ လိပ်၏။ “တုရီ တိ နာမံ၊ တုရိဟူသော အမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဝါယန္တာ၊ ရက်ကုန်သည်ရှိသော်။ တိရိယံ သုတ္တံ၊ ဖီလာဖြစ်သော ချည်ကို။ ဝါ၊ အဖောက်ချည်ကို။ ပဝေသတာ၊ သွင်း၍။ ယေန၊ အကြင် လက်ခတ်ဖြင့်။ အာကောန္တော၊ ခတ်ကုန်လျက်။ ဝတ္ထေ၊ အဝတ်၌။ ယနဘာဝံ၊ တခဲနက် ထူသည်၏ အဖြစ်သို့။ အာပါ ဒေန္တိ၊ ရောက်စေကုန်၏။ တံ၊ ထိုခတ်ကြောင်းဖြစ်သော လက်ခတ်ကို။ “ဝေမန္တိ”၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
“ဣသရသ္မိံ တထေဝ ဒုက္ကဋန္တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝါသိတုံ၊ ရှက်ခြင်းငှါ။ အာကာလတော၊ အားထုတ်သော ကာလမ။ ပဋ္ဌာယ၊ စံ၍။ ယထာဂုတ္တပရိစ္ဆေဒေ၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော ဝိကပ္ပနာလောက် သော အပိုင်းအခြားသည်။ နိဋ္ဌိတေယေဝ၊ ပြီးသော်သာလျှင်။ ဒုက္ကဋပို= သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ တတော၊ ထိုဝိကပ္ပနာလောက်သော အပိုင်း အခြား ပြီးသည်မှု။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝါယနပယောဂေသု၊ ရက်ခြင်းပယောဂ ထို့၌။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
(၃၅၉) “တစ္ဆေ ဌိတံယေ၀ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗန္တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသောပုဒ်၌။ ဧကဝါရံ၊ တကြိမ်။ အဓိဋ္ဌိတေ၊ အဓိဋ္ဌာန် တင်အပ်သည်ရှိသော်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ ဝီတံ= ရက်ရက်သမျှသည်။ အဓိဋ္ဌိတဂတိကမေဝ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင် အပ်သည်နှင့် တူသော အလားရှိသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပုန၊ တဖန်။ အဓိဋ္ဌာနကိစ္စ၊ သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
အန္တရန္တရာ၊ အကြား အကြား၌။ ဒသာ၊ မြိတ်ဆာတို့ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ ဝိသုံ ဝိသုံ၊ အသီး အသီး။ သပရိစ္ဆေဒံ၊ အပိုင်းအခြားရှိသည်ဖြစ်၍။ ဂီတံ၊ ရက်အပ်သည်။ သစေ ပန ဟောတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။ ပစ္စေကံ၊ အသီး အသီး။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗမေဝ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်သလျှင် ကတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဌဗ္ဗံ၊ ၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုပ်၌။ ကပ္ပိယသုတ္တံ၊ ကပ္ပိယချည်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ အညာတကအပ္ပဂါရှိ တေနာပိ၊ အဆွေမတော်သည် မဖိတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ အကပ္ပိယတန္တ- ဝါယေန၊ မအပ်သော ယက်ကန်းသည်ကို။ `သုတ္တံ၊ ချည်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဝါယာပေန္တော၊ ရက်စေမည်သူကား။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ” ဣတိအာဒိ-ပရိယာယမုခေန၊ ဤသို့အစရှိသော .. ပရိယာယ်ကို အဦးပြုသဖြင့်။ ဝါယာပေန္တဿ၊ ရက်စေသော ရဟန်းအား။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ် မသင့်။
တေ- နေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ မာတိကာဋ္ဌကထာယံ၊ မာတိကာအဋ္ဌကထာ၌။ “ဝါယာပေယျာ”တိ ပဒဿ၊ ဟူသောပုဒ်၏။ “စီဝရံ မေ အစုသော ဝါယထာတိ အကပ္ပိယဝိညတ္တိယာ ဝါယျာယျာ” တိ၊ ဟူ၍။ အတ္တော၊ အနက်ကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝဒန္တော၊ ဆိုသောရဟန်းသည်။ အကပ္ပိယ- တန္တဝါယေန၊ မအပ်သော ယက်ကန်းသည်ကို။ ၀ါယာပေတိ နာမ၊ ရှက် စေသည်မည်၏။ အညထာ၊ တပါးသော အစွမ်းဖြင့် ဆိုသည်ရှိသော်။ န ဝါယာပတိ နာမ၊ ရက်စေသည် မမည်။
၆၄၀။ “အနာပတ္တိ စီဝရံ သိဗ္ဗေတုန္တိအာဒိသု၊ အစရှိသော ပါဠိတို့၌။ ဣမိနာ သိက္ခာပဒေနေဝ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ဖြင့်သာလျှင်။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ် မသင့်။ အကတဝိညတ္တိပစ္စယာ ပန၊ မပြုအပ်သော ဝိညတ်ဟူသော အကြောင်း ကြောင့်ကား။ ဒုက္ကဋ္ဌမေဝ၊ ဒုက္ကဋ်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အကပ္ပိယသုတ္တတာ၊ မအပ်သောချည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ အတ္ထု ဒ္ဒေသိကတာ၊ မိမိကို ရည်ညွှန်းအပ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။ အကပ္ပိယ- တန္တဝါယေန၊ မအပ်သော ယက်ကန်းသည်ကို။ အကပ္ပိယဝိညတ္တိယာ၊ မအပ် သော တောင်းခြင်းဖြင့်။ ဝါယာပနံ၊ ရက်စေခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ တိဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
သုတ္တဝိညတ္တိသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

၇-မဟာပေသကာရသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

၆၄၂။ သတ္တမေ၊ သတ္တမသိက္ခာပုဒ်၌။ “ကိဉ္စိမတ္တံ အနုပဒယျာ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားသည်။ ပယောဂဘေဒဒန်၊ လုံ ့လအထူးကို ပြ ကြောင်းသာတည်း။ ဒါနံ ပန၊ ပေးခြင်းသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ အင်္ဂ၊ အင်္ဂါ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ တဿ၊ ထို အနုပဒဇ္ဇေယျ-ဟူသော ပုဒ်၏။ ဝိဘင်္ဂ၊ ဝိဘင်း၌။ “အန္တမသော ဓမ္မမ္မိ ဘဏတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ သေသံ၊ ကြွင်း သော စကားသည်။ ဥတ္တာနမေ၀၊ ပေါ်သလျှင်ကတည်း။
အညာတကအပ္ပ- ဝါရိတာနံ၊ အဆွေမတော်သောသူ, မဖိတ်သောသူတို့၏။ တန္တဝါ၊ ယက်ကန်းသည်တို့သို့။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်၍။ ဝိကပ္ပံ၊ အထူးစီရင်ခြင်းသို့။ တာပဗ္ဗနတာ၊ ရောက်သောအဖြစ်လည်းကောင်း။ စီဝရ၊ ၏။ အတ္တုဒ္ဒေ သိကထာ၊ မိမိဖို့ ရည်ညွှန်းအပ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။ တဿ အတ္တနော၊ ထိုမိမိ၏။ ၀စေနေန၊ စကားကြောင့်။ သုတ္တဝခုနံ၊ ချည်တိုးပွါး ခြင်းလည်းကောင်း။ စီဝရပဋိလာဘော၊ သင်္ကန်းရခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ စတ္တာရှိ၊ ဤလေးပါးတို့သည်။ ဧတ္ထု၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
မဟာပေသကာရသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီး

၈-အစ္စေကစီဝရသိက္ခာပဒဝတ္ထုနာ

(၃၆၀) ၆၄၆။ အဋ္ဌမ၊ အဋ္ဌမသိက္ခာပုဒ်၌။ ဆွိယံ၊ သီတင်းကျွတ် လဆန်း ခြောက်ရက်နေ့၌။ ဥပ္ပန္နစီဝရဿ၊ ရသော သင်္ကန်းရှိသော ရဟန်း အား။ ဧကာဒသမာရူဏော၊ တဆယ့်တခုမြောက်သော အရှုတ်သည်။ စီဝရ- 'ကာလေ၊ သင်္ကန်းကာလ၌။ ဥဋ္ဌာတိ၊ တက်၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ “ဆဋ္ဌိ- တော ပဋ္ဌာယာ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ ၏။ တေန စ၊ ထိ ဆဋ္ဌိတော ပဋ္ဌာယ အနုပ္ပန္နံ - အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ (ဒာတိ ၌ စပ်)။ ဒသာဟာနာဂထ´ ဟူ၍။ ဂုတ္တတ္တာ ဟောအပ်သည်၏ အဖြစ် ကြောင့်။ ပဉ္စမိတော၊ သီတင်းကျွတ်လဆန်း ငါးရက်နေ့မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ပုဏ္ဏမိတော၊ လပြည့်နေ့မှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဒသသု အထေသု၊ ဆယ်အရုဏ် တို့သည်။ ဥတေသုပိ၊ တက်ကုန်သော်လည်း။ စီဝရံ၊ သည်။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပုဏ္ဏမိယာ၊ လပြည့်နေ့နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ဧကာ ဒသ ဒိဝသာ၊ တရက်တို့ကို။ လန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတ္တကမေဝ= ဤမျှသော သင်္ကန်းကိုသာလျှင်။ ဣမိနာ သိက္ခာပဒေန၊ ဤ အစ္စေကစီဝရသိက္ခာပုဒ်ဖြင့်။ လက္ခံ၊ ရအပ်၏။ ဆဋ္ဌိတော၊ ခြောက်ရက် နေ့မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ဥပ္ပန္နံ၊ ရသော။ သဗ္ဗေစီဝရံ၊ အလုံးစုံသော သင်္ကန်း သည်။ ပဌမကထိနသိက္ခာပဒဝသေနေဝ၊ ပဌမကထိနသိက္ခာပုဒ်၏ အစွမ်းအား ဖြင့်သာလျှင်။ ယာဝ စီဝရကာလံ၊ သင်္ကန်းအခါတိုင်အောင်။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
၆၅၀။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပဌမကထိနာဒိသိက္ခာပဒေဟိ၊ ပဌမကထိန စသော သိက္ခာပုဒ်တို့ဖြင့်။ လဗ္ဘမာနံ၊ ရအပ်သော။ တဿတ စီဝရ၊ ထိုထိုသင်္ကန်း၏။ ပရိဟာရံ၊ အစောင့်အရှောက်ကို ဣဓေဝ= ဤ အစ္စေကစီဝရ သိက္ခာပုဒ်၌သာလျှင်။ ဧကတော၊ တပေါင်းတည်း။ သမ္ပိတာ၊ ပေါင်း၍။ ဒန္တော၊ ပြတော်မူလိုရကား။ “အတိရေကစီဝရာ”တိအဒိ”၊ အစရှိ သော စကားကို။ အာဟ၊ ၏။
“အနတ္ထတေ ကထိနေ ဧကာဒသဒိဝသာဓိ– ကောမာသော၊ အတ္ထတေ ကထိနေ ဧကာဒသဒိဝသာဓိကာ ပဉ္စ မာသာ”တိ= ဟူ၍။ အယမေဝ ပါဌော၊ ဤပါဌ်သည်သာလျှင်။ ပါဠိယာ၊ နှင့်။ သမေတိ၊ ညီ၏။
ကေစိ ပန၊ အချို့ဆရာတို့သည်ကား။ “ဒသဒိဝသာဓိကော- မာသော၊ ဒသဒိဝသာဓိကာ ပဉ္စ မာသတိ= ဟူ၍။ ပါဌေန၊ ပါဌ်သည်။ ဘဝိတဗ္ဗ၊ ဖြစ်စု၏။” ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်။ ကသ္မာ၊ နည်း။ အညထာ၊ ဒသဒိဝသာဓိကော-ဟု အဋ္ဌ ကထာပါဌ် နေသင့်သည်ရှိသော်။ “နဝါဟာနာဂတ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္ထဗ္ဗတော၊ ဟောရာသင့်သောကြောင့်တည်း။
ဧတ္ထု၊ ဤအရာ၌= မာတိကာဋ္ဌကထာယဉ္စ= အဋ္ဌကထာ၌လည်း။ ကာမဉ္ဇူသ‘ဒသာဟပရမံ အတိရေကစီဝရံ ဓာရေတဗ္ဗ” န္တိ ဣမိနာဝ သိဒ္ဓေါ၊ အဋ္ဌပ္ပတ္တိဝသေန ပန အမ္မံ ဝိယ အတ္ထံ ဒာ သိက္ခာပဒံ ဌပိတာန္တိ= ဟူ၍။ ယံ ပါဌ်၊ အကြင်ပါဌ်ကို။ လိခ်ိန္တိ၊ ရေးကုန်၏။ တံ ပါဌ်၊ ထိုပါဌ်သည်။ ပမာဒလိခိတံ၊ မေ့လျော့၍ ရေးသား အပ်သော ပါဌ်တည်း။ “ပဝါရဏမာသဿ ဒုပက္ခပဉ္စမိတော ပဋ္ဌာယ ဥပ္ပန္န စီဝရဿ နိဓာနကာလော ဒဿိတော ဟောတီ” တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောကြောင့်တည်း။
ဣမေမေဝ ပမာဒပါ၊ ဤမေ့လျော့၍ ရေး အပ်သောပါဌ်ကိုပင်လျှင်။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဘဒန္တဗုဒ္ဓဒတ္တာစရိယေန စ၊ အရှင်ဗုဒ္ဓဒတ်ဆရာသည်လည်း။ “ပရိဟာရေကမာသောဝ၊ ဒသာဟပရမော မတော” တိအာဒိ= အစရှိသော ဝိနိစ္ဆယဂါထာကို။ ဝုတ္ထံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဂေဟတဗ္ဗံ၊ ၏။
အစ္စေကစီဝရသဒိသေ အသ္မိံန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ အဓိဋ္ဌိ- တေ၊ အဓိဋ္ဌာန် တင်အပ်ပြီးသော။ ဥပ္ပကာလာကာရာဒိသာဒိသေန၊ ရသော ကာလ, ရသော အခြင်းအရာ အစရှိသည် တူသဖြင့်။ အစ္စေကစီဝရသဒိသေ၊ အစ္စေက သင်္ကန်းနှင့် တူသော။ အညသ္မိံ စီဝရေ၊ တပါးသော သင်္ကန်း၌။ အစ္စေကစီဝရသညာယ၊ အစ္စေကသင်္ကန်း အမှတ်ဖြင့်။ စီဝရကာလံ၊ ကို။ အတိက္ကမေတိ၊ လွန်စေအံ့။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
တေနေဝ၊ ထိုသို့ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်ပြီးသည်ကို လွန်စေခြင်းကြောင့် သာလျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤအနစ္စေကစီဝရတိုက်၌။ ဒုက္ကဋ္ဌ၊ ကိုလည်းကောင်း။ အနာပတ္တိစ၊ ကို လည်းကောင်း။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ ဟိ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း ဟူမူကား။ ဣတရထာ၊ အဓိဋ္ဌာန် မတင်သောသင်္ကန်းကို လွန်စေသည်ရှိသော်။ တီသုပိ ပဒေသု၊ သုံးပုဒ်လုံး တို့၌လည်း။ ပါစိတ်တ္တိယာဝ၊ ပါစိတ်ကို သာလျှင်။ ဝတ္ထုဗ္ဗတော၊ ဟောသင့်သောကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ သင့်စု။ အနစ္စေကစီဝရမ္ပိ၊ အစ္စေက မဟုတ်သော သင်္ကန်းကိုလည်း= စီမံရက္ခာလံ= ကို။ အတိက္ကမယတော၊ လွန်စေသောရဟန်းအား။ အစ္စေကစီဝရန္တိကေ ပီယ၊ အစ္စေက စီဝရဟိုက်၌ကဲ့သို့။ ပါစိတ္တိယမေဝ၊ ပါစိတ်အာပတ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဌဗ္ဗံ၊ ၏။
ဝိကပ္ပနုပဂပစ္ဆိမပ္ပမာဏ၊ ဝိကပ္ပနာလောက်သော သင်္ကန်း တွင် အငယ်ဆုံး ပမာဏရှိသော။ အစ္စေကစီဝရ၊ ၏။ အတ္ထနော(၃၆၁) သန္တကတာ၊ မိမိဥစ္စာ၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ ကတ္တိကတေမာသိပုဏ္ဏမာယ၊ သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့သို့။ ဒသာဟာနာ၀တာယ၊ ဆယ်ရက်ဖြင့် မရောက် မီ။ ဥပ္ပန္နဘာဂေါ၊ ရသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ အနဓိဋ္ဌိတအဝိကပ္ပိတတာ၊ အဓိဋ္ဌာန်မတင် ဝိကပ္ပနာမပြုသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ စီဝရကာလာတိတ္တမော၊ သင်္ကန်းကာလကို လွန်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ စတ္ထာရှိ၊ ဤလေးပါးတို့သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
အစ္စေကစီဝရသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

၉-သာသင်္ကသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

၆၅၂-၃။ နဝမေ၊ နဝမသိက္ခာပုဒ်၌။ (အာဟ၌ စပ်)။ ဧတ္ထ၊ ဤအရပ် ၌။ အန္တရန္တရာ၊ အကြား အကြား၌။ ဃရံ၊ အိမ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ဂါမော၊ ရွာကို။ အန္တရရန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္ထော၊ ၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ “အန္တောဂါမေ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
“ပဌမံ ဈာနံ ဥပသမ္ပဇ္ဇဝိဟရ”တိ ဣမဿ၊ ဟူသော ဥဒ္ဒေသ၏။ ဝိဘင်္ဂ၊ ဝိဘင်း၌။ “ဥပသမ္ပန္တိ၊ ဥပသမ္ပန္နံ-ဟူ၍။ သာနုသာရံ၊ နိဂ္ဂဟိတ်နှင့်တကွ။ ဥဒ္ဓဋ္ဌ၊ ထုတ်အပ်၏။
တံ၊ ထိုဥပသမ္ပန္နံ ဟူထော ပုဒ်ကို။ သန္ဓာယ= ၍။ “ဥပသမ္ပတ္တိ အာဒီသု ဝိယာတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
တဏာပီတိ၊ ဟူသည်ကား။ “ဝုတ္ထဝာန” န္တိ၊ ဝိဘင်္ဂပဒဿပိ။ ဝုတ္ထဝဿာနံ-ဟူသော ပဒဘာဇနီပုဒ်၏ လည်း။
“ဝုတ္ထဝဿာန”န္တိ စ ပဒံ၊ ဟူသော ပုဒ်သည်လည်း။ နိဒ္ဓါရဏေ၊ နိဒ္ဓါရဏအနက်၌။ သာမိဝစနံ၊ ဆဋ္ဌိဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ်တည်း။ ဧတေန စ၊ ဤ ဝုတ္ထဝဿာနံ ဟူသောပုဒ်ဖြင့်လည်း။ အနတ္တတကထိနာန၊ ကထိန်မခင်း ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။ ကထိနမသေပိ၊ ကထိန်လ၌လည်း။ အသမာဒါန- စာရော၊ သင်္ကန်းမယူပဲ လှည့်လည်ရခြင်းကို ။ လဗ္ဘတိ၊ မရကပ်။ ဣတိ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ သိဒ္ဓိ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဣတရထာ၊ ကထိန်မခင်းပဲ သင်္ကန်းကာလ၌ အသမာဒါနစာရကို ရသည်ရှိ သော်။ သိက္ခာပဒဝ၊ ဤ သင်္ကန်း သိက္ခာ ပုဒ်၏ သာလျှင်။ နိရတ္ထကတ္တာ၊ အကျိုးမရှိရာသောကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
“ပရိက္ခေပါရဟဋ္ဌာနတော”တို “ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။´ ဂါမပရိယတ္တေ= ရွာအစွန်း၌။ ဌိတယရူပစာရတော၊ တည်သော အိမ်၏ဥပစာရမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ဧကော လေပါတော၊ `တကျသည်။ ပရိက္ခေပါရဟဋ္ဌာနံ နာမ၊ အရံထိုက်ရာ အရပ်မည်၏။
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂီပိ၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၌လည်း။ “အပရိက္ခိတ္တာ ပဌမလေၚျပါတတော ပဋ္ဌာယာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တန္တိ၊ တံ-ဟူသည် ကား။ တံ ပဌမသေနာသနာဒိ”၊ ထိုရှေးဦးစွာသော ကျောင်းအစရှိသည်ကို။
မဇ္ဈိမနိကာယဋ္ဌကထာယံ ပန၊ မဇ္ဈိမနိကာယ်အဋ္ဌကထာ၌ကား။ဂါမာ= ရွာ၏။ ဥပစာရံ ဣ၀၊ ဥပစာရကိုကဲ့သို့။ ဝိဟာရပိ၊ ကျောင်း၏လည်း။ ဥပစာရံ၊ ဥပစာရကို။ နိဟရိက္ခာ၊ ထုတ်၍။ ဥဘိ လေပါတာနံ၊ ခဲနှစ်ကျတို့၏။ အန္တရာ၊ အကြား၌။ မိနိတဗ္ဗန္တိ၊ တာအပ်၏ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ကောသမ္မိယံ အညတရော ဘိက္ခု ဂိလာနော ဟောတီ” တိ၊ ဟူ၍။ အာဂတတ္တာ၊ လာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ “ကောသမ္မကသမ္မုတိ အနုညာတာ” တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“အယဉ္စ ပစ္ဆိမဒိသံ ဂတော ဟောတီ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ အန္တရရေ၊ ရွာတွင်း၌။ စီဝရံ၊ ကို။ နိက္ခိပ်တျာ၊ ထား၍။ တသ္မိံ ဝိဟာရေ၊ ထိုကျောင်း၌။ ဝသန္တဿ၊ နေသော ရဟန်းအား။ သကလမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ စီ၀ရကာ၊ သင်္ကန်းကာလပတ်လုံး။ ဝသိပုံ၊ နေခြင်းငှါ။ ပိဋတိ၊ အပ်၏။ တတော၊ ထိုနေရာ ကျောင်းမှု။ အညတ္ထ၊ တပါးသော အရပ်သို့။ ဂမနကိစ္စ၊ သွားရန် ကိစ္စသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ဝိဟာရတော၊ ကျောင်းမှ။ ဗဟိ၊ အပ၌။ ဆာရတ္တံ၊ ခြောက် ညဉ့်ပတ်လုံး။ ဝိပ္ပဝါသော၊ ကင်း၍ နေရသည်ကို။ အနုညာတော၊ ခွင့်ပြု အပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။ “သေနာသနံ အာဂန္ဓာ ဂုန္တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ သတ္တမံ အရုဏံ ဥဋ္ဌာပေတု”ထိ ၏။
ဝသိတွာတိ၊ ဟူသည်ကား။ အရုဏံ၊ ကို။ ဥဋ္ဌာပေတွာ၊ တက်စေ၍။
တတ္ထေဝါတိ၊ ဟူသည်ကား။ တသ္မိံညေဝ ဂတဌာနေ၊ ထိုသွားရာ အရပ်က ပင်လျှင်။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ အင်္ဂါနိ၊ အင်္ဂါတို့ကို။ အကာယေမဝ၊ အဋ္ဌကထာ၌ပင်လျှင်။ ဝုတ္ထာနိ၊ ကုန်၏။
သာသင်္ကသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

၁၀-ပရိဏတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

(၃၆၂) ၆၆၀။ ဒသမေ၊ ဒသမသိက္ခာပုဒ်၌။ ရောပိတမာလာဝစ္ဆတောတိ၊ ဟူသောစကားကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သော သူသည်။ နိယမေက္ခာ၊ မှုတ်၍။ ရောပိတံ၊ စိုက်ပျိုးအပ်သော ပန်းပင်ကို။ သန္တာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
အနောစိတံ၊ မဆုတ်သေးသော။ မိလာယဓာနံ၊ ညှိုးနွမ်း သော ပန်းကို။ ဩစိနိက္ခာ၊ ဆွတ်၍။ ယတ္ထ ကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိ တခုခု၌။ ပူဇေတုံ၊ ပူဇော်ခြင်းငှါ။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဌိတံ ဒိသွာတိ၊ ဟူသည်ကား။ သေ- သကံ၊ ကြွင်းသော လှူဖွယ်ဝတ္ထုကို။ ဂဟေတာ၊ ကိုင်၍။ ဌိတံ၊ တည် သည်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ယတ္ထ ဣစ္ဆထ တတ္ထ ဒေထာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ နိယမေက္ခာ၊ မှတ်၍။ အသုကာ၊ ဤအမည်ရှိသော သူအား။ ဒေဟီတိ၊ လူ့လော့ဟူ၍။ ဝုတ္တေပိ၊ ဆိုသော်လည်း။ ဒေါသော၊ အပြစ် သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ကသ္မာ= နည်း။ တုမှာကံ ရုစိယာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္ထတ္ထာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
သံသေ၊ ၌။ ပရိဏတဘာဝေါ၊ ညွတ် သောအဖြစ်လည်းကောင်း။ တံ၊ ထိုညွတ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဉတွာ၊ သိလျက်။ အတ္တနော၊ သို့။ ပရိဏာမနံ၊ ညွတ်စေခြင်းလည်းကောင်း။ ပဋိလာဘော၊ ရခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ င်္အဂါနိ၊ အင်္ဂါတို့တည်း။
ပရိဏတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
တတိယော၊ သော။ ပတ္တဝဂ္ဂေါ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီ။
ဣတိ ဣမိနာ ဝစနတ္ထမေန၊ ဖြင့်။ သမန္တပါသာဒိကာယ၊ သော။ ။ ဝိနယဋ္ဌကထာယ၊ ၏။ ဝိမတိဝိနောဒနိယံ၊ ဝိမတိဝိနောဒနီမည်သော ဋီကာကျမ်း၌။
တိံသကဝဏ္ဏနာနယော၊ နိဿဂ္ဂီသိက္ခာပုဒ်သုံးဆယ်ကို ဖွင့်ရာဖွင့်ကြောင်းဖြစ် သောနည်းသည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။
ပဌမော ဘာဂေါ၊ ပထမအပိုင်းသည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီ။
ဝိမတိဝိနောဒနီဋီကာနိဿယ ပထမပိုင်းပြီးပြီ။