၆ ၂၅။ သစေဒိန္နံ သန္တကံ ဧကေန ပဋိဂ္ဂဟိတံ အဝိဘတ္တံ ဟောတိ။ပ။
ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန န ဝတီ”တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသော ဝါကျ၌။
ပါဌော၊ သတ္တာဟာ- တိက္ကမေ ဒိန္နမ္ပိ အနာပတ္တိ-ဟူသော ပါဌ်သည်။
ဂဠိတော၊ လျော့၏။
ဝါ၊ ကျ၏။
“သစေ ဒိန္နံ သန္တ ကံ ဧကေန ပဋိဂ္ဂဟိတံ အဝိဘတ္တံ ဟောတိ၊ သတ္တာဟတိဣမေ ဒိမိအနာပတ္တိ= ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန နဝတီ”တိ= ဟူ၍။
ဧဝံ၊ 'ဤသို့။
ဧတ္ထု၊ ဤအရာ၌။
ပါဌော၊ ပါဌ်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိသစ္စံ၊ ၏။
အညထာ၊ ရှိတိုင်းသောပါဌ်၏အစွမ်းအားဖြင့် ယူသည်ရှိသော်။
ပနသပ္ပယော- ဂေါပိ၊ ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန ဟု ပန-သဒ္ဒါကိုယှဉ်ခြင်းသည်လည်း= န သံဂစ္ဆတိ= မညီမညွတ်။
“ဂဏ္ဌိပဒေပိ စ ဂဏ္ဌိပုဒ်၌လည်း။
အယမေဝပါဌော၊ ဤ ငါပြင်အပ်သော ပါဌ်ကိုပင်လျှင်။
ဒဿိတော”တိ၊ ပြအပ်၏ဟူ၍။
သာရတ္ထဒီပနိယံ၊ ၌။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ဒိုနမ္ပိ အနာပတ္တိ”တိ၊ ဟူသောစကားကို။
အဝိဘတ္တတ္တာ၊ မဝေဖန်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ပရိဘုဉ္စိတုံ ပန န ဝတီ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
“သတ္တာဟပရမံ သန္နိဓိကာ- ရကံ ပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝစနတော၊ ဆိုခြင်းကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ယေန ပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ တေန ဝိဇ္ဇတတ္တာ”တိ ဣမိနာ= ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဥပသမ္ပန္နော၊ ပဉ္စင်းအား။
ဒါနမ္ပိ၊ ပေးခြင်းကိုလည်း။
သန္ဓာယ၊ ၍။ “ပိဿတီ”တိ ဣဒံ= ဟူသော စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒတိ၊ ၏။
ဥပသမ္ပန္နော၊ ပဉ္စင်းအား။
ဝိဝတ္ထုမှိ၊ ပေးအပ်သော ဝတ္ထု၌။
ပဋိဂ္ဂဟဏသာ၊ အကပ်ခံခြင်း၏။
အဝိဂတတ္တေ၊ မကင်းသောအဖြစ် သည်။
သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။
သကသန္တကတာ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်သည်။
ဝိဂတာဝ၊ ကင်းသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
နိဿဂ္ဂိယံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ `မဖြစ်။
အတ္ထနာဝ၊ မိမိသည်သာလျှင်။
ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထဉ္စ၊ အကပ်ခံအပ်သော အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။
သကသန္တ ကတ္တဉ္စ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်လည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမေဟိ ဒီဟိ ကာရဏေဟေ၀၊ နှစ်ပါးသော အကြောင်းတို့ကြောင့်သာလျှင်။
နိဿဂ္ဂိယံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧကေန၊ အကြောင်းတခုကြောင့်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အနုပသန္နော၊ လူသာမဏေအား။ နိရပေက္ခဒါနေ ပန= မငဲ့မကွက် ပေးရာ၌ကား။
တဘ ယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သကသန္တက, ပဋိဂ္ဂဟဏကိုလည်း။
ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။
ဧတ္ထ၊ ဤ လူသာမဏေအား မငဲ့မကွက် ပေးရာ၌။
ပရိဘောဂေါပိ၊ သုံး ဆောင်သည်လည်း။
ဝဋတိ၊ ၏။
သာပေက္ခဒါနေ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍ ပေးရာ၌။
ဒါနလက္ခဏာဘာဝတေစ၊ ဒါနလက္ခဏာ၏ မရှိခြင်းကြောင့်။
တဒုဘယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သကသန္တက, ပဋိဂ္ဂဟဏကိုလည်း။
န ဝိဇဟတိ၊ မစွန့်။
ပရိဘောဂေါပိ၊ သုံးဆောင်သည်လည်း။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဝိဿဇ္ဇေတီ တိ ဧတသ္မိံဉ္စ ပါဠိပဒေ၊ ဝိဿတိ-ဟူသော ဤပါဠိတော်ပုဒ်၌လည်းဧကသာစိ= တစုံတယောက်သော သူအား။
အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။
အနေပက္ခတာယ၊ မင့် မကွက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဆဒ္ဒနမ္ပိ၊ စွန့်ခြင်းကိုလည်း။
သင်္ဂဟိတန္တိ၊ သင်္ဂြိုဟ် အပ်၏ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အနပေက္ခာ ဒဇ္ဇာတိ ဣဒဉ်စ၊ ဟူသော စကားကိုလည်း။
ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဇဟဏဝိဓိဒဿနတ္ထမေဝ၊ အကပ်ပျက်သော အစီ အရင်ကို ပြခြင်းငှါသာလျှင်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စ္စ။
ပဋိဂ္ဂဟဏေ၊ အကပ် ခံခြင်းသည်။ ဝိဇဟိတေ= ပျက်သည်ရှိသော်။
ပုန၊ တဖန်။
ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ အကပ်ခံ၍။
ပရိဘောဂေါ၊ သုံးဆောင်ခြင်းသည်။
သယမဝ၊ အလိုလိုသာ လျင်း ဝဋ္ဋိ= အပ်လတ္တံ့ ။
တမ္မိဇဟနဉ္စ၊ ထို အကပ်ခံသည်ကို စွန့်ခြင်းသည် လည်း။
ဝတ္ထုနော၊ ဝတ္ထု၏။
သကသန္တကတာပရိစ္စာဂေ၊ မိမိဥစ္စာအဖြစ်ကို မစွန့်သည်ရှိသော်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဧတေန စ၊ ဤ အနပေက္ခော ဒတွာ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ (သိဇ္ဈတိ-၌ စပ်)။
ဝတ္ထုမှိ၊ ဝတ္ထု၌။
အဇ္ဈောဟရဏာပေက္ခာယ၊ မျိုးခြင်းငှါ ငဲ့ကွက်ခြင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်= ဝါ= ရှိလျက်။
ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဿဇ္ဇနံ နာမ၊ အကပ်ခံခြင်းကို စွန့်ခြင်း မည်သည်ကို။
ဝိသုံ၊ အသီး။
န လဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။
ဣတိ အယံ အဓိပ်ပါ- ယော၊ ဤသို့သော အဓိပ်ပါယျသညျ။
သိဇ္ဈတိ၊ ပြီး၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
ဣတရထာ၊ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဘဇ္ဇနကိုလည်း အသီး ရအပ်သည်ရှိသော်။
ပဋိဂ္ဂဟဏေ(၃၅၅) အနပေက္ခော၊ ပဋိဂ္ဂဟဏံ ဝိဿဇ္ဇတာ ပုန ပဋိဂ်ဂဟေၦာ ဘုတီတိ= ဟူ၍။
ဝတ္ထုတ္ထံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
အပ္ပဋိဂ္ဂဟိတတ္ထာတိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဧကသာ၊ ရဟန်းတယောက်၏။
သန္တကံ၊ ဥစ္စာကို။
အက္ခေန၊ တပါးသော ရဟန်းသည်။
ပဋိဂ္ဂဟိတမ္ပိ၊ အကပ်ခံအပ်သော်လည်း။
နိဂ္ဂိယံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒာတိ၊ ၏။