ဝတ္ထုကာမ၀ါရကထာဝဏ္ဏနာ
၂၁၅။ ကေ၀လဉ္စိယန္တိ၊ ကား။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
အယံ ဝါရော၊ ဤဝါရသည်။
ဣတိ၊ သို့။
အဇ္ဈာဟရိတဗ္ဗံ၊ ထုတ်ဆောင်အပ်၏။
“တင်္ခဏေ- ညေဝ ဇာနာတီ”တိ၊ ဟူသောစကားကို။
ပကတိယာ၊ ပြကတေ့ဖြင့်။
ဝစနာနန္တရံ၊ စကား၏ အခြားမဲ့၌။
ဝိဇာနနံ၊ သိခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဧဝံ ပန၊ ဤသို့ကား။
ဝစီဘေဒံ၊ နှုတ်မြွက်ခြင်းကို။
အကတွာ၊ မပြုမူ၍။
“ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဣမန္မာ အာဝါသာ၊ ဤကျောင်းမှ။
ပဌမံ၊ စွာ။
ပက္ခမိဿတိ၊ ဖဲလတ္တံ့။
တံ၊ ထိုရဟန်းကို။
‘အရဟာ’တိ၊ ရဟန္တာတည်းဟု။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ဇာနိဿာမ”တိ၊ သိကုန်အံ့ဟူ၍။
ဝံ၊ သို့။
ကတသင်္ကေတာ၊ ပြုအပ်သော အချိန်းအချက် ရှိသော။
ဝိဟာရာ၊ ကျောင်းမှု။
ပဌမံ၊ စ္စာ။
ပဉ္စမနေန၊ ဖဲသဖြင့်။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ထိုခဏ၌။
အဝိဒိတေပီ၊ မသိသော်လည်း။
နိက္ခန္တမတ္တေပိ၊ ထွက်ခါ မျှ၌လည်း။
ပါရာဇိကံ၊ တည်း။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။
အည- တရော ဘိက္ခု “ ံ “အရဟာတိ” ဇာနန္တ "တိ တရာ အာဝါသာ ပဌမံ ပဏ္ဏာမီ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဂတဝတ္ထုမှိ ဝိယ၊ လာသော ဝတ္ထု၌ကဲ့သို့တည်း။
ဝိညတ္တိပထေထိ၊ ကား။
ကာယဝစီဝိညတ္တီနံ၊ 'ကာယဝိညတ်, ဝစီဝိညတ်တို့ကို။
ဂဟဏယောဂွေ၊ ယူခြင်းငှါ ခံ့သော။
ပဒေသေ၊ အရပ်၌။
တေန၊ ထို ဝိညတ္တိပထေ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
ဝိညတ္တိပထံ၊ ဝိညတ်ကို ယူလောက်သော အရပ်ကို။ အတိက္ကမိက္ခာ= လွန်၍။
ရှိတော၊ တည်သော။
ကောစိ၊ တစုံ တယောက်သော သူသည်။
ဒိဗ္ဗေန စက္ခုနာ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့်။
ကာယဝိကာရံ၊ ကိုယ်၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ဒိဗ္ဗာယ သောတဓာတုယာ၊ ဒိဗ္ဗသောတဉာဏ်ဖြင့်။
ဝစီဘေဒဉ္စ၊ နှုတ်မြွက်ခြင်းကိုလည်း။
သုတာ၊ ၍။
ဇာနာတိ၊ သိအံ့။
န ပါရာဇိကံ၊ အာပတ်မသင့်။
ပါဠိယံ၊ ၌။
“ပဋိဇာ- နန္တာ အာပတ္တိ ပါရာဇိကာ”တိ၊ ဟူသော။
ဣမသ္မိံ" ပဋိဝိဇာနနဝါရေ၊ ဤပဋိဝိဇာနနဝါရ၌။
ယသ္မိ အက္ခရေ ဝါ၊ အကြင် အက္ခရာကိုလည်း။
ဥစ္စာရိတေ၊ ရွှတ်သော်သာလျှင်။
ယသ္မိံ ကာယပယောဂ ဝါ၊ အကြင့် ကာယပယောဂကိုမူလည်း။
ကယေဝ၊ ပြုသော် သာလျှင်။
အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
ပဌမဌာနံ၊ ကို။
သမာပန္နော၊ ဝင်စား၏။
ဣတိအာဒိ- အတ္ထံ၊ ဤသို့အစရှိသော အနက်ကို။
ပရော၊ သူတပါးသည်။
ဝိဇာနာတိ၊ ၏။
တတော၊ ထိုသိသော ပယောဂမှု။
ပုရိမေသု၊ ရှေး၌ ဖြစ်ကုန်သော။
အက္ခ- ရုစ္စာရဏာဒိပ္ပယောဂေသု၊ အက္ခရာရွတ်ခြင်း အစရှိသော ဝစီပယောဂ ကာယ- ပယောဂတို့၌။
ထုလ္လစ္စယံ၊ သို့။
အာပဋိက္ခာ၊ ၍။
ပစ္ဆိမေဝ၊ နောက်ဖြစ် သော။
ပဋိဝိဇာနနပယောဂက္ခဏေ၊ သိစဉ်သော ပယောဂခဏ၌။
ပါရာဇိကံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတတ္ထံ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဧတ္ထု၊ ဤစတုတ္ထပါရာဇိက၌။
ထုလ္လစ္စယသောဝ၊ ထုလ္လစ္စည်း၏သာလျှင်။
သာမန္တတ္တာ၊ အနီးဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။
ဗုဒ္ဓဒတ္ထာစရိယေန၊ ဗုဒ္ဓဒတ်ဆရာသည်။
“ဒုက္ကဋံ ပဌမဝ၊ သမန္တမိတိ ဝဏ္ဏိတံ။
သေသာနံ ပန တိဏ္ဏမ္ပိ၊ ထုလ္လစ္စယမုဒီရိတ ဟူ၍။
ဝိနယ ဝိနိစ္ဆယ၊ ၌။ (ထည့်)
(၂၄၇) ဝုတ္တံ၊ ၏။
အနက်ကား-ဒုက္ကဋံ၊ ကို။
ပဌမ၀၊ ပဌမပါရာဇိက၏သာလျှင်။
သာမန္တမိတိ၊ အနီးဟူ၍။
ဝဏ္ဏိတံ၊ ဖွင့်အပ်၏။
လုလ္လစ္စယံ၊ ကို။
သေသာနံ၊ ကြွင်းကုန်သော။
တိဏ္ဏမ္ပိ၊ သုံးပါးသော ပါရာဇိကတို့၏ လည်း။
သာမန္တံ၊ အနီးဟူ၍။
ဥရိတံ၊ ဆိုအပ်၏။
အယဉ္စ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုလည်း။
“န ပဋိဝိဇာနန္တာ အာပတ္တိ ထုလ္လစ္စာ”တိ၊ ဟူသော။
ဣမိနာ သုတ္တေန၊ ဤပါဠိဖြင့်။
သင်္ဂဟိတော၊ သင်္ဂြိုဟ်အပ်၏။
ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
“ဥဂ္ဂဟပရိပုစ္ဆာဒိဝသေနာ”တိ အာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။
ဈာနသမာဓိအာဒိသဒ္ဒါနံ၊ ဈာနသမာဓိအစရှိသော သဒ္ဒါ တို့၏။
အတ္တေသု၊ အနက်တို့၌။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
အကတပရိစ္စယတ္ထာ၊ ပြုအပ် သော လေ့ကျက်ခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သုတွာ၊ ကြား၍၊
“ဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
ဝဒတီတိ၊ ဆို၏ဟူ၍။
အဇာ- နိက္ခာ၊ မသိမူ၍။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
“အနေနေ၊ ဤရဟန်းသည်။
ဝိသိဋ္ဌော၊ ထူးသော။
ကောစိ၊ တစုံတခုသော။
သမဏဂုဏော၊ ရဟန်း ကျေးဇူးကို။
လဒ္ဓေါ၊ ရအပ်၏။”
ဣတိ၊ သို့။
ပန၊ သူတပါးသည်။
ဉာတေပိ၊ သိသော်လည်း။
ပါရာဇိကမေဝ၊ သာတည်း။
ဣတိ ဒတိ၊ ပြ၏။