သောဝနပ္ပတိကထာဝဏ္ဏနာ
၁၁၀။ ဝနပ္ပတိကထာယံ၊ ၌။
“သန္ဓာရိကတ္တာတိ၊ ဟူသော စကားကို
ဆိဘာ၊ ဖြတ်အပ်ပြီးသော။
ပတိတုံ၊ လှဲခြင်းငှါ။
အာရဒ္ဓဿ၊ အားထုတ် အပ်သော။
ရုက္ခဿ၊ ၏။
သန္ဓာရဏမတ္တေန၊ တည်ခြင်းမျှဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
မရိစဝလိအာဒီဟိ၊ ငြုတ်ကောင်းနွယ်စသည်တို့ဖြင့်။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ဝေဌေတာ၊ ရစ်၍
ရှိတဘာဝေန၊ တည်သော အဖြစ်အားဖြင့်။
န ဝုတ္တံ၊ အပ်။
ဟိ၊ စွ။
တာဒိသေ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော သစ်ပင်ကို။
ဆိန္နေပိ၊ ဖြတ်သော်လည်း။
အရညဋ္ဌကထာယံ၌။
ဝေဌိတဝလ္လိယံ ဝိယ၊ ရစ်သော နွှယ်၌ကဲ့သို့။
အဝဟာရော၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
“ဥက္ကမေဝ တိဋ္ဌတီ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်
သဗ္ဗသော၊ အကြွင်းမဲ့။
ဆိန္နမေဝ၊ ဖြတ်ခြင်းသည်သာလျှင်။
၀တ္ထိအာဒိ နွယ်စသည်တို့နှင့်။
အသမ္ဗုဒ္ဓဿာ၊ မစပ်သော။
ရုက္ခဿ၊ ကို။
ဌာနာ၊ မူ။
စာ၀နံ၊ ရွှေစေခြင်းမည်၏။
ပုဗ္ဗေ ဝိယ၊ ရှေး၌ကဲ့သို့။
အာကာသာဒီသု၊ ကောင်းက အစရှိသည်တို့၌။
ဖုဋ္ဌသကလပဒေသတော၊ ညံ့သော အလုံးစုံသော အရပ်မှု။
မောစနံ၊ လွှတ်စေခြင်းသည်။
နှဲ၊ မဟုတ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဣဓ၊ ဤအရာ၌။
ဌာနာစာဝနံ၊ အရာမှ ရွှေစေခြင်းသည်။
အာဝေဏိကံ၊ အသီးတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။
“ရုက္ခဘာရေန၊ သစ်ပင်၏ ဝန်ဖြင့်။
ကိဥ္စိဒေဝ၊ စိုးစဉ်းသာလျှင်။
ဘဿိဇ္ဇာ၊ လျှော၍။
ဗြိတတ္ထ၊ တည် သောကြောင့်။
ဌာနာစာဝနံ၊ အရာမူ ရွှေ့ခြင်းသည်။
ဟောတိယေဝ၊ ဖြစ် သလျှင်ကတည်း။”
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ရုက္ခေန၊ သစ်ပင်သည်။
ဖုဋ္ဌဿ၊ ထိအပ်သော။
သကလာ၊ သော။
အာကာသပဒေသာ၊ ကောင်းကင်အရပ်ကို။
ပဉ္စဟိ အာကာရေဟိ ၀ါ၊ ငါးပါးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဆဟိ ဝါ အာကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
အနတိက္ကမိတတ္တာ၊ မလွန်သော ကြောင့်တည်း။
ဝါတမုခံ သောစေတီတိ၊ ကား။
ယထာ၊ အကြင် အခြင်း အရာဖြင့်။
ဝါတော၊ လေသည်။
အာဂန္ဓာ၊ လာ၍။
ရုက္ခံ၊ သစ်ပင်ကို။
ပါတေတိ၊ လှဲ၏။
ဧဝံ တထာ၊ ထို အခြင်းအရာဖြင့်။
ဝါတဿ၊ လေ၏။
အာဂမနမဂ္ဂံ၊ လာရာသော ခရီးကို။
ရုဒ္ဓိတာ၊ ပိတ်၍။
ဌိတာနိ၊ တည်ကုန် သော။
သာခါဂုမ္မာဒီနိ၊ သစ်ခက်, ချုံ အစရှိသည်တို့ကို။
ဆိန္ဒိက္ခာ၊ ဖြတ်၍။
အပနေန္တော၊ ပယ်လျက်။
သောဓေတိ၊ သုတ်သင်၏။
မစ္စုကကဏကံ ဝါတိ၊ ကား။
မက္ကူကာနံ၊ ဖားတို့၏။
နဂုံငွေ၊ အမြီးဖြစ်သော။
အဂ္ဂကောဋိယံ၊ အဖျားစွန်း၌။
ဌိတကံ၊ တည်သောဆူးတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဧကေ၊ တို့သည်။
“ပိသမစ္ဆကကံ၊ အဆိပ်ရှိသော ငါးဆူးတည်း။”
ဣတိပိ၊ သို့လည်း။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။