၁၉၃။ အဓိဋ္ဌေမာတိ၊ ကား။
သံဝိဒဟာမ၊ စီရင်ကုန်အံ့။
ဣရိယာပထံ သဏ္ဌပေက္ခာတိ၊ ကား။
ပဓာနာနုရူပံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းခြင်းနှင့်လျော်စွာ။
ကတွာ၊ ပြု၍။
အနာဂတသမ္ဗုဒ္ဓေ ပန အသမ္မေတိ၊ ကား။
“ဘာသိတော၊ ဆိုအပ်သည်။
ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့ ။
ဣတိ၊ သို့။
ပါဌသေသံ၊ ပါဌသေသကို။
ကတွာ၊ ထည့်၍။
အနာဂတသမ္မန္ဓေ၊ အနာဂတ်နှင့်စပ်ခြင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
“ဘာသိတော”တိ၊ ဟူသော။
အတီတဝစနံ၊ အတိတ်ကို ဟော သော သဒ္ဒါသည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
အနာဂတ၀စနေန၊ ဘဝိဿတိ- ဟူသော အနာဂတ်သဒ္ဒါနှင့်။
သမ္ဗုဒ္ဓံ၊ စပ်ခြင်းသို့။
ဥပဂစ္ဆတိ၊ ရောက်အံ့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့သော စောဒနာကြောင့်။
“လက္ခဏံ ပနာ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။
ဤဒိသေ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဌာနေ၊ အရာ၌။
“ဓာတုသမ္မန္ဓေ ပစ္စယာတိ၊ ဓာတုသမ္ဗုဒ္ဓေ ပစ္စယာ ဟူသော။
ဣမိနာ လက္ခဏေန၊ ဤသုတ်ဖြင့်။
ဓာတုတ္ထသမ္ဗုဒ္ဓေ၊ ဓာတ်အနက်နှင့် စပ် သည်။
သတိ၊ သော်။
အယထာကာလဝိဟိတာပိ၊ ကာလအား လျော်စွာ မစီရင်အပ်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။
ပစ္စယာပိ၊ ပစ္စည်းတို့သည်လည်း ။
သာဓဝေါ၊ ပြီးကုန်သည်။
ဘဝန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
သဒ္ဒတ္ထဝိဒူ၊ သဒ္ဒါကျမ်းတတ် ဆရာတို့သည်။
၀ဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။
၄။ “ဝဏ္ဏဝါတိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
၁၉၄။ အဘိနစုပ္ပန္နဝဏ္ဏတာ၊ အသစ်ဖြစ်သော အဆင်းရှိသော အဖြစ်ကို။
ဝုတ္တာ၊ ၏။
“ပသန္နမုခဝဏ္ဏာ” တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
မုခဝဏ္ဏဿာ၊ မျက်နှာအဆင်း၏။
အတိပဏီ- တတာ၊ အလွန်လှပသောအဖြစ်ကို။
ဝုတ္တာ၊ ၏။
“ဝိပ္ပသန္နစ္ဆဝိဝဏ္ဏာ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ပကတိသရီရဝဏ္ဏဝ၊ ပြကတေ့သော ကိုယ် အဆင်း၏သာလျှင်။
ယထာဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။
ဝိပ္ပသန္နတာ၊ ကြည်လင် သော အဖြစ်ကို။
ဝုတ္ထာ၊ ၏။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ စက္ခုနြေ စသည်တို့၏။
ဥပါဒါရူပတ္ထာ၊ ဥပါဒါရုပ် ဖြစ်သောကြောင့်။
နိဿယဝသေ သေ- နေဝ၊ မှီရာ၏ အစွမ်းဖြင့်သာလျှင်။
ပီဏနံ၊ ပြည့်ဖြိုးခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“အဘိနိဝိဋ္ဌာကာသဿ ပရိပုဏ္ဏတ္တာ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ပဉ္စပ္ပသာဒါနံ ၀ိယ၊ ပသာဒငါးခုတို့ကဲ့သို့။
ဟဒယရူပဿာပို၊ ဟဒယရုပ်၏လည်း။
ပရိပုဏ္ဏတာ၊ ပြည့်သောအဖြစ်ကို။
(၂၄၁) ဂုတ္တာ၊ ဆိုအပ်သာလျှင်ကတည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“မနစ္စဋ္ဌာနံ ဣန္ဒြိယာန”န္တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ဥဒ္ဒေသံ ပရိပုစ္ဆ၊ ပါဠိ အဋ္ဌကထာသင်ခြင်းကို။
အနံ- ယုဉ္စန္တာ၊ လုံ့လပြုကုန်၍။
ဣမံ သရသောဘံ၊ ဤ ကိုယ်၏ တင့်တယ် ခြင်းသို့။
နေဝ ပါပုဏိသု၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
သမ္မန္ဓော၊ စပ် အပ်၏။
“ယထာ တ”န္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
တန္တိ၊ တံဟူသည်ကား။
နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။
“စတုစက္က” ဒိ တ္ထု၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ပဝတ္တနဋ္ဌေန၊ ဖြစ်တတ်သော အနက်ကြောင့်။
ဣရိယာပထော၀၊ ကိုသာ လျှင်။
စက္ကန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တော၊ ၏။
၁၉၅။ ဥပလဗ္ဘန္တိတိ၊ ကား။
ဒိဿန္တိ ဉာယန္တိ၊ သိအပ်ကုန်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်
ပစန္တောတိ၊ ကား။
ပီငွေန္တော၊ နှိပ်စက်လျက်။
ဝါ၊ ကား။
ဂေဟာ- ဒီနိ၊ အိမ်စသည်တို့ကို။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
ဍန္တော၊ မီးရှို့လျက်လည်း ကောင်း။
အညေဟိ ဝါ၊ သူတပါးတို့ကိုလည်း။
ပါစေန္တော၊ မီးရှို့စေ လျက်။
ဥဒ္ဓတေတိ၊ ကား။
ဥဒ္ဓစ္စပကတိကေ၊ ပျံ့လွင့်ခြင်း သဘောရှိကုန် သော။
ဥနုဠေတိ၊ ကား။
ဥဂ္ဂတနသဒိသေန၊ စိုက်ထောင်သော ကျူနှင့် တူကုန်သော။
ဥဂ္ဂဟတုစ္ဆမာနေန၊ တက်သော အချီးနှီးသော မာနနှင့်။
သဟိတေ၊ တကွဖြစ်ကုန်သော။
စပလေတိ၊ ကား။
ပတ္တစီဝရမဏ္ဍနာဒိနာ၊ သပိတ်, သင်္ကန်းကို တန်ဆာဆင်ခြင်းအစရှိသော။
စာပဇ္ဇေန၊ လျှပ်ပေါ် သော အဖြစ်နှင့်။
ယုတ္တေ၊ ယှဉ်ကုန်သော။
မုခရေတိ၊ ကား။
ခရဝစနေ၊ ကြမ်းသော စကားရှိကုန်သော။
ပါကတိန္တိယေတိ၊ ကား။
အသံဝုတ္ထာ၊ မစောင့်စည်းသောကြောင့်။
ဂိဟိကာလေ ဝိယ၊ လူတုန်းကာလ၌ကဲ့သို့။
တိယံ၊ ပြကတေ့၌။
ဌိတိန္တိယေ၊ တည်သော ဣန္ဒြေရှိကုန်သော။
“ဣရိယာ ပထသဏ္ဌာပနာဒီနီတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
အာဒိသန္ဓေန၊ ဖြင့်။
ပစ္စယ- ပဋိသေဝန သာမန္တဇပ္ပါနံ၊ ပစ္စည်းကို မှီဝဲခြင်း, ပစ္စည်းအနီးကိုဆိုခြင်းတို့ကို။
ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပရပသလ္လေခဝတ္တိဟိ၊ အလွန်ခေါင်းပါးသော အသက်မွေးခြင်းရှိကုန်သော။
မဟာအရိယဝံသိကေဟိခဲ့၊ မြတ်သော အရိယ- ဝံသရှိကုန်သော။
ဘိက္ခူဟိ၊ တို့သည်။
နိဝုတ္ထသေနာသနာနိ၊ နေသော ကျောင်း တို့သည်။
လောကသမ္မတသေနာသနာနိ နာမ၊ လူတို့ သမုတ် အပ်သော ကျောင်းမည်ကုန်၏။
ပရိပါစေတုန္တိ၊ ကား။
ဝိမှာပန်ဝသေန၊ အံ့အဲစေ သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပရိဏာမေတုံ၊ ညွတ်စေခြင်းငှာ။
“ဘိက္ခာစာရေ ဣမိနာ အသမ္မဇ္ဇမာနေတိ ဣဒံ၊ ဟူသော ပုဒ်ကို။
“ဇနပဒစာရိကံ စရန္တီ”တိ ဟူသော ပါဌ်နှင့်။
သမ္ဗန္ဓိတဗ္ဗံ၊ စပ်အပ်၏။
“ပါဠိ" ဝါစေန္တော"တိအာဒီတိဟိ၊ အစရှိသောပါဌ်တို့နှင့်။
န သန္တိတတ္ထံ၊ မစပ်အပ်။
တာနိ ပန ပဒါနိ၊ ထို “ပါဠိ” ဝါစေန္တော-အစရှိသော ပုဒ်တို့ကိုကား။
အတ္တနော၊ ၏။
နိရန္တရဝါသဋ္ဌာ- နေပိ၊ အမြဲနေရာ အရပ်၌လည်းကောင်း။
ဇနပဒေသုပိ၊ ဇနပုဒ်တို့၌လည်း ကောင်း။
ကတ္တဗ္ဗကိစ္စဒဿနဝသေန၊ ပြုအပ်သော ကိစ္စကို ပြသည်၏အစွမ်း ဖြင့်
ဂုတ္တာနိ၊ ကုန်၏။
တာနိ ၈၊ ထိုပါဠိသင်ခြင်း အစရှိသည်တို့ကိုလည်း
တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ဝတ္ထုသီသေန၊ ဝတ်ကို အရင်းမူသဖြင့်။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
လဘနိမိတ္တံ၊ လာဘ်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
န ကရောန္တိ၊ မပြု ကုန်။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
“တန္တတိအာဒိ၊ တန္တိအစရှိသော စကားကို
အာဟ၊ ၏။
ကသိရေနာတိ၊ ကသိရေန-ဟူသောပုဒ်သည်။
ကိစ္ဆေနာတိ ဣမာဝ၊ ဟူသောပုဒ်၏သာလျှင်။
ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်တည်း။
တဒုဘယမ္ပိ၊ ထို ကို ကသိရေန-ဟူသော သဒ္ဒါနှစ်ခုကိုလည်း။
ပါရမီပူရဏဝါယာမံ၊ ပါရမီဖြည့် သော လုံ့လကို။
သန္ဓါယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
သာဓာရဏပရိက္ခာရဘာဝေနာတိ၊ ကား။
သံဃိကပရိက္ခာရဘာဝေန၊ သံဃိကပရိက္ခရာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။
တထာ- ဘာဝတောထေနေက္ခာတိ၊ ကား။
အဝိဿဇ္ဇိယ အဝေဘၵိယဘာဝတော၊ အဝိဿဋိယ အဝေဘၵိယအဖြစ်မ။
ထေနေတာ၊ ခိုး၍။
ဌာနာစာ၀န၀သေန၊ ဌာနာစာဝန၏အစွမ်းဖြင့်။
န၊ မဟုတ်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
တေန၊ ကြောင့်။
“ကုလသကဒုက္ကဋီ အာပဗ္ဗတီ” တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
“အဘူတ” န္တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ပုဒ်သည်။
“အသန္တ” န္တိ ဣမဿ၊ အသန္တံ-ဟူသောပုဒ်၏။
ကာရဏဝစနံ၊ အကြောင်းစကားတည်း။
အနုပ္ပန္နတ္တာ၊ မဖြစ်သောကြောင့်။
အဝိဇ္ဇမာနံ၊ မရှိသော။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကိတဝ- ဝါတိ၊ ကား။
ကိတဝဿ၊ စဉ်းလဲသော မုဆိုး၏။
သကုဏဂဟဏမိဝ၊ ငှက်တို့ကို ဖမ်းခြင်းကဲ့သို့။
ကေရာဋိကဿာ၊ ကား။
သဌဿ၊ စဉ်းလဲသော။
သမဏောတိ၊ ရဟန်းဟူသော။
ဂေါတ္တမတ္တံ၊ အနွှယ်မှုကို။
အနုဘောန္တိ ဓာရေန္တိ၊ ဆောင် တတ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဂေါတြဘုနော၊ မည်ကုန်၏။
နာမမတ္တ- သမဏာ၊ အမည်မျှဖြင့်သာ ရဟန်းဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဒုဗ္ဗာနပရိစ္ဆေဒန္တိ၊ ကား။
အနန္တဒုက္ခတ္တာ၊ အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခ၏ အဖြစ် ကြောင့်။
“ဒုက္ခ၊ သည်။
ဧတ္တကန္တိ၊ ဤမျှတည်းဟူ၍။
သင်္ချာဝသေန၊ ရေတွက်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပရိစ္ဆိဒ္ဒိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။
သဗ္ဗညုတညာဏေ- နာပိ၊ သဗ္ဗညုတညာဏ်ဖြင့်လည်း။
ဉာတုံ၊ သိခြင်းငှါ။
ဒုက္ကရံ၊ ခဲယဉ်း၏။
ဗုဒ္ဓဉာဏဿ၊ သဗ္ဗညုတညာဏ်၏။
အဝိသယာဘာဝါ၊ အာရုံ မဟုတ်သော တရား၏ မရှိခြင်းကြောင့်။
သရူပဝသေန၊ သရုပ်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဉာတုံ၊ ငှါ။
ဒုက္ကရံ၊ ခဲယဉ်းသည်။
န၊ မဟုတ်။