၄၄၂။ ဣတရေ ပန၊ ဤ ကိုးပါးမှတပါးသော အာပတ်တို့ကိုကား။
ယာဝတတိယကာတိ၊ ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
သမ္ပန္နော၊ စပ်အပ်၏။
ယော ဇနော၊ အကြင် သူသည်။
ဧကသ္မိံ ဒိဝသေ၊ တပါးသော နေ့၌။ အဂန္တာပိ= လာ၍လည်း။
ဂတော၊ သွား၏။
အနန္တရေသု၊ အခြားမဲ့ ဖြစ်ကုန်သော။
ဒီသု ဒိဝသေသု၊ နှစ်ရက်နေ့တို့၌။ အနုပ္ပဋိက္ခာ= မလာမူ၍။
တတိယေ ဒိဝသေ၊ သုံးရက်မြောက်သော နေ့၌။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ လာ၏။
သော ဇနော၊ သည်။
တတိယကော၊ မည်၏။
ယော ပန၊ အကြင် သူသည်ကား= တတိယေပိ= သုံးရက်မြောက်၌လည်း။
အနုပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ မလာမူ၍။
စတုတ္ထ ဝေ ဒိဝသေ၊ လေးရက်မြောက်သော နေ့၌သာလျှင်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ လာ၏။
သော ဗနော၊ ကို။
စတုတ္ထကော စာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စ၊ ၏။
တံ၊ ထိုသူကို။
သန္ဓာယ၊ ရှ်။“ယထာ တတိယေ”တိအာဒိ= ကို။
အာဟ၊ ၏။
“အကာမေန အဝသေနာ ဇာတိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
အပ္ပဋိကမ္မကရဏံ နာမ၊ မကုစားခြင်းမည်သည်ကား။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
အလက္ရွိလက္ခဏံ၊ တည်း။
မဂ်ဖိုလ်ကိုသဂ္ဂမောက္ခာဝရဏဥ၊ နတ်ရွာ, တားမြစ်တတ်သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အာပန္နော၊ အာပတ်သင့်သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
“ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
ပရိဝသိာမီ”တိ၊ ပရိဝါသ်နေအံ့ဟူ၍။
ဝိက္ခိပိတုံ၊ ပစ်ပယ်ခြင်းငှါ။
န လဘတိ၊ မရ။
သံသေန စ၊ သည်လည်း။
အနိစ္ဆာ- ၀၊ အလိုမရှိသော ရဟန်းအားပင်လျှင်။
ပရိဝါသော၊ ပရိဝါသ်ကို။
ဒါတဗ္ဗော၊ ပေးအပ်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ပါဠိယံ၊ ၌။“စိဏ္ဏမာ- နတ္တော ဘိက္ခု။ပ။
အတ္တေတဗ္ဗောတိ ဧတ္ထု၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
ယော ဘိက္ခု၊ သည်။
စိဏ္ဏမာနတ္တော၊ မာနတ်ကျင့်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော ဘိက္ခု၊ ကို။
အဗ္ဗေတဗ္ဗော၊ အဗ္ဘာန်သွင်းအပ်၏။
ဣတိ ဝံ၊ သို့။
ဘိက္ခုသဒ္ဒဒ္ဓယ၊ ဘိက္ခုသဒ္ဒါနှစ်ခု၏။
ယောဇနာ၊ ယှဉ်ခြင်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
တေ စ ဘိက္ခု ဂါရယာတိ၊ ကား။ ဦနဘာဝံ= ယုတ်သော အဖြစ်ကို။ ဥတာ= ဌ်။
အတ္တေန္တိ၊ သွင်းကုန်၏။
ဒုက္ကဋာပဇ္ဇနေန၊ ဒုက္ကဋ်သို့ ရောက်သဖြင့်။
ဂရုဟိတဗ္ဗာ၊ ကဲ့ရဲ့ အပ်ကုန်၏။
သာမီစီတိ၊ ကား။
ဝတ္တံ၊ ဝတ်အကျင့်တည်း ။
သာမန္တပါသာဒိကာယ၊ သော။
ဝိနယဋ္ဌကထာယ၊ ၏။ ဝဏ္ဏနာယံ=အဖွင့်ဖြစ်သော။
ဝိမတိဝိနောဒနိယံ၊ ၌။
တေရသကဝဏ္ဏနာနယော၊ တေရသကကို ဖွင့်သောနည်းသည်။
ဣတိ၊ ဤသို့သော
အစဉ်ဖြင့်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီ။