**၄၊ ပဟာရသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ**
၄၅၁။ စတုတ္ထေ၊ ၌။
ပါဠိယံ၊ ၌။
"ကာယပဋိဗဒ္ဓေန ဝါ"တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ပါသာဏာဒိနိဿဂ္ဂိယပဟာရောပိ၊ ကျောက်ခဲ အစရှိသည်ဖြင့်ပစ်၍ ပုတ်ခတ်ခြင်းကိုလည်း။
သင်္ဂဟိတော၊ ရေတွက်အပ်၏။
၄၅၂။ "ရတ္တစိတ္တော"တိ၊ ဟူသောစကားကို။
ကာယသံသဂ္ဂရာဂေန၊ အားဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
မေထုနရာဂေန၊ မေုထုန်ရာဂဖြင့်။
ပဟရတော၊ ပုတ်ခတ်သော ရဟန်းအား လည်းကောင်း။
ပုရိသာဒီသု၊ ယောက်ျားအစရှိသည်တို့၌။
ပဟရန္တဿ၊ ပုတ်ခတ်သော ရဟန်းအား လည်းကောင်း။
ဒုက္ကဋမေဝ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သာလျှင်တည်း။
မောက္ခာဓိပ္ပါယေန၊ လွတ်စေလိုသဖြင့်။
ဒဏ္ဍကောဋိယာ၊ လှန်ကန်စွန်းဖြင့်။
သပ္ပါဒိံ၊ မြွေအစရှိသည်ကို။
ဃဋ္ဋေတွာ၊ ခတ်၍။
မဏ္ဍူကာဒိံ၊ ဖားအစရှိသည်ကို။
မောစေန္တဿာပိ၊ လွှတ်သောရဟန်းအားလည်း။
အနာပတ္တိ ဧဝ၊ အာပတ်မသင့်သည်သာလျှင်တည်း။
ကုပိတတာ၊ အမျက်ထွက်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။
ဥပသမ္ပန္နဿ၊ ပဉ္စင်းကို။
န မောက္ခာဓိပ္ပါယေန၊ လွတ်စေလိုသည် မဟုတ်ပဲ။
ပဟာရော၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဒွေ၊ တို့သည်။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ပဟာရသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။