“ပဌမစတုက္ကဝဏ္ဏနာ”
၅၇။ အဿာတိ၊ ဟူသော ပုဒ်သည်။
အာချာတပဒံ၊ အာချာတ်ပုဒ်တည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
တဿ၊ ထိုအဿဟူသောပုဒ်၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
ဒေဿ န္တော၊ ၍။
“ဟောတီ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ် ရာ၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ တည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒုတိယ၊ နှစ်ခုမြောက်သော။
အတ္ထဝိကပွေ၊ အနက်ဝိကပ်၌။
“ဟောတိ”တိ၊ ဟူသော။
ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။
သေသော၊ ပါဌသေသတည်း။
၅၈။ “သာဒိယန္တပါ”တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
သာဒိယနံ နာမ၊ သာယာခြင်းမည်သည်ကား။
သေဝေတုကာမတာစိတ္တာ၊ မှီဂဲလိုသည်အဖြစ် တည်းဟူသော စိတ်ကို။
ဥပ္ပါဒနဝတ၊ ဖြစ်စေခြင်းလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“ပဋိသေ၀နစိတ္တသမဂိဿာ” တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ပဋိပက္ခန္တိ၊ ကား။
(၁၄၂) အနိဋ္ဌံ၊ မလိုအပ်သော။
အဟိတံ၊ အစီးအပွားပဲ သော။
“ဘိက္ခု နံ ပစ္စတ္ထိကာ ဘိက္ခု ပစ္စတ္တိကာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တေ၊ တပ္ပုရိသ်အစွမ်း ဖြင့် ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
ဥပရိ၊ အထက်၌။
ဝုစ္စမာနံ၊ ဟောလတ္တံ့ ကုန် သော။
ရာဇပစ္စတ္တိကာဒယောပိ၊ ရန်သူမင်း အစရှိသည်တို့သည်လည်း။
ဣဝဝ၊ ဤ ဘိက္ခု ပစ္စတ္တိက၌သာလျှင်။
ပဝိသန္တိ၊ ဝင်ကုန်ရာ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
တံ နိဝတ္တနတ္ထံ၊ ထို တပ္ပုရိသ်သမာသ်ကို နစ်စေခြင်းငှာ။
“ဘိက္ခု ပစ္စတ္ထိကာ”တိ၊ ဟူ၍။
ရာဇပစ္စတ္ထိကာဒိပဒါနုရူပေန၊ ရာဇပစ္စတ္ထိက အစရှိ သော ပုဒ်နှင့် လျော်သဖြင့်။
အတ္ထော၊ ကို။
ဒဿိတော၊ ၏။
တသ္မိံ ခဏေတိ၊ ကား။
ပဝေသနက္ခဏေ၊ သွင်းသော ခဏ၌။
ဟိ၊ စွ။
အဂ္ဂတာ၊ အဖျားမှ။
ယာဝ မူလာ၊ အရင်းထိ။
ပဝေသနကိရိယာယ၊ သွင်းခြင်း ကြိယာ၏။
ဝတ္တမာနကာလော၊ ဖြစ်ဆဲသောကာလသည်။
ပဝေသနက္ခ- ဏော နာမ၊ မည်၏။
ပဝိဋ္ဌကာလေတိ၊ ကား။
အင်္ဂဇာတ၊ ၏။
ယတ္ထကံ ဌာနံ၊ အကြင်မျှလောက်သော အရပ်သည်။
ပဝေသနာရဟံ၊ သွင်းခြင်းငှာ ထိုက်၏။
တတ္တကံ၊ ထိုမျှလောက်။
အနဝသေသတော၊ အကြွင်းမဲ့အားဖြင့်။
ပပိဋ္ဌကာလေ၊ ဝင်သော အခါ၌။
ပဝေသနကိရိယာယ၊ သွင်းခြင်းကြိယာ ၏။
နိဋ္ဌိတက္ခဏေ၊ ပြီးသော ခဏ၌။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဧဝံ၊ သို့။
ပပိဋ္ဌသ၊ ဝင်သော အင်္ဂါဇာတ်ကို။
ဥဒ္ဓရဏာသမ္ဘဝတော၊ နုတ်ခြင်း မဖြစ် သေးသောကြောင့်။ (ဤတွင်
ဥဒ္ဓရဏရစ္ဆတော-ဟု ပါဌ်ရှိ၏။ နုတ်ခြင်း ငှာ အားထုတ်သည်မှု-ဟုပေး။)
အန္တရာ၊ အကြားဖြစ်သော။
ဌိတကာလ၊ တည်သောကာလ၌။
ဌိတံ၊ တည်သော။
အင်္ဂဇာတံ၊ သည်။
တဿ၊ ထိုခဏအား။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဌိတံ နာမ၊ ဌိတမည်၏။ (ဤတွင် ဝါသဒ္ဒါ ရှိ၏၊ မလို။)
အဋ္ဌကထာယံ ပန၊ ၌ကား။
မာတုဂါမဿ၊ ၏။
သုက္ကဝိဿဋ္ဌိံ၊ သုတ်လွတ်ခြင်းသို့။
ပတွာ၊ ရောက်၍။
သဗ္ဗထာ၊ ခပ်သိမ်း သော အခြင်းအရာဖြင့်။
ဝါယမတော၊ လုံ့လပြုခြင်းမှ။
ဩရမိတာ၊ ဆုတ်နစ်၍။
ဌိတကာလံ၊ တည်သော ကာလကို။
သမ္ဓာယ၊ ၍။
"သုက္ကဝိဿဋ္ဌိသမယေ"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တဒုဘယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသော ခဏကိုလည်း။
ဌိတမေဝါတိ၊ တည်ဆဲဟူ၍။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဥဒ္ဓရဏံ နာမ၊ မည်သည် ကား။
ယာဝ အဂ္ဂံ၊ အဖျားတိုင်အောင်။
နီဟရဏကိရိယာယ၊ နုတ်ခြင်းကြိယာ၏။
ဝတ္တမာနကာလော၊ ဖြစ်ဆဲခဏတည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
"နီဟရဏကာလေ ပဋိသေဝနစိတ္တံ ဥပဋ္ဌပေတီ"တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
စ၊ ဆက်၍ ဆိုဦးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပရေဟိ၊ တို့သည်။
ဥပက္ကမိယမာနဿ၊ လုံ့လပြုအပ်သော။
အင်္ဂဇာတာဒိကာယ စလနဿ၊ အင်္ဂါဇာတ်အစရှိသော ကိုယ်လှုပ်ခြင်း၏။
ဝိဇ္ဇမာနတ္တာ၊ ရှိသောကြောင့်။
သေ၀နစိတ္တေ၊ မှီဝဲလိုသော စိတ်သည်။
ဥပဋ္ဌိတမတ္တေ၊ ဖြစ်ကာမျှ။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ထိုခဏ၌။
စိတ္တဇရူပေန၊ စိတ္တဇဝါယောဓာတ်ရုပ်ကြောင့်။
သဉ္စာယမာနံ၊ ဖြစ်သော။
အင်္ဂဇာတာဒိစလနံ၊ အင်္ဂါဇာတ်စသည် လှုပ်ခြင်းကို။
ဣမိနာ သေ၀နစိတ္တေန၊ ဤမှီဝဲလိုသော စိတ်သည်။
ဥပ္ပါဒိတမေဝ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
အပိစ၊ တနည်းကား။
သေ၀နစိတ္တေ၊ သည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ သော်။
ပရေဟိ၊ တို့သည်။
အနုပက္ကမိယမာနဿာပိ၊ လုံ့လ မပြုအပ်သော်လည်း။
အင်္ဂဇာတစလနံ၊ အင်္ဂါဇာတ်လှုပ်ခြင်းသည်။
ဟောတေဝ၊ ဖြစ်သလျှင်ကတည်း။
တဉ္စ၊ တိုလှုပ်ခြင်းကိုလည်း။
တေန၊ ထိုစိတ် သည်။
ကတံ နာမ၊ ပြုသည်မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ကာယစိတ္တတော၊ ကိုယ်စိတ်ကြောင့်။
သမုဋ္ဌိတံ၊ ဖြစ်သော။
ပါရာဇိကာ- ပတ္တိံ၊ သို့။
သော၊ သည်။
အာပဇ္ဇတိယေဝ၊ ရောက်သလျှင်ကတည်း။
ကိမိဝ၊ ကဲ့သို့နည်း။
ဥဗ္ဘဇာဏုမဏ္ဍလိက- ပါရာဇိကကဲ့သို့တည်း။
ဟိ၊ စွ။
တတ္ထာပိ၊ ဥဗ္ဘဇာဏုမဏ္ဍလိက ပါရာဇိက ၌လည်း။
“အဓက္ခကံ ။ ပ ။ သာဒိယေယျာ”တိ၊ ဟူ၍။
သာဒိယနမတ္တေ ယေဝ၊ သာယာကာမျှ၌သာလျှင်။
အာပတ္တိ၊ ကို။
ဝုတ္တာ၊ ၏။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းယောက်ျား၏။
ကာယသံသဂ္ဂေ ပန၊ ကာယသံသဂ္ဂမျှ၌ကား။
"ကာယ သံသဂ္ဂံ သမာပဇ္ဇေယျာ”တိ၊ ဟူ၍။
အတ္တနော၊ ၏။
ဥပက္ကမဿ၊ လုံ့လကို။
အာပတ္တိနိမိတ္တဘာဝေန၊ အာပတ်၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ပုတ္တတ္ထာ၊ ကြောင့်။
`ဣတ္တိယာ၊ သည်။
ဖုသိယမာနာ၊ ထိအပ်သော ရဟန်းအား ။ (အနာပတ္တိ၌စပ်။)
ကာယသံသဂ္ဂရာဂေ စ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဣတ္ထိယာ၊ ကြောင့်။
သဉ္စနိတ ကာယစလနေ စ၊ ဖြစ်သော ကိုယ်လှုပ်ခြင်းသည် လည်းကောင်း။
ဝိဇ္ဇမာနေပိ၊ ရှိသော်လည်း။
အတ္တနော ပယောဂါဘာဝေန၊ ကြောင့်။
အနာပတ္တိယေဝ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို သာလျှင်။
ဝုတ္တာ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။
“ပဌမသံဃာဒိသေသဝိသယေပိ၊ ပဌမ သံဃာဒိသိသ္မိံအရာ၌လည်း။
ပရေဟိ၊ သူတပါးတို့သည်။
ဗလက္ကာရေန၊ နိုင်ထက်မှု သဖြင့်။
ဟတ္ထာဒီဟိ၊ လက်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ဥပက္ကမိယမာနသာ၊ လုံ့လပြုအပ်သောရဟန်းအား။
မောစနာဒေါစ၊ လွှတ်ခြင်း ၌သာယာခြင်း သည်လည်း။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်အံ့။
တေန စ၊ ထိုသာယာခြင်းဖြင့် လည်း။
အသုစိမှိ၊ သုက်သည်။
မုတ္တေ၊ လွှတ်သည်ရှိသော်။
သံဃာဒိသေသောဝ တည်း။
အမုတ္တေ၊ မလွတ်သည်ရှိသော်။
ထုလ္လစ္စယံ ဝေ၊ သာတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အင်္ဂါရကာသန္တိ၊ ကား။
အင်္ဂါရရာသိ၊ မီးကျီးစုကို။
၀ါ၊ ကား။
အင်္ဂါရပုဏ္ဏာ၀ါဠိ၊ မီးကျီးပြည့်သော တွင်းကို။
ဣတ္ထိယာ၊ သည်။
ဥပက္ကမိယမာ နေ၊ လုံ့လပြုသည်ရှိသော်။
အသာဒိယနံ နာမ၊ မသာယာခြင်းမည်သည်ကား။
သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော သူတို့၏။
(၁၄၃)။ အဝိသယော၊ အရာမဟုတ်။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“ဣမဟ္မီ”တိအာဒိ၊ ကို။
အာဟ၊ ၏။
ဧကာဒသဟိ အဂ္ဂီ ဟီတိ၊ ကား။
ရာဂဒေါသမောဟ ဇာတိဇရာမရဏ သောက ပရိဒေဝ ဒုက္ခ ဒေါမနဿုပါယာသသင်္ခါတေဟိ၊ ရာဂ။ လ။
ဥပါယာသ-ဟု ဆိုအပ်ကုန် သော။
ဧကာဒသဂ္ဂီဟိ၊ တဆယ့်တပါးသော မီးတို့ဖြင့်။
အဿတိ၊ ကား။
အသာဒိယန္တဿ၊ မသာယာသော ရဟန်းအား။
“စတုတ္ထ နီဟရိက္ခာ ဌပေသီ” တိတ္ထိ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
ဧကပုဂ္ဂလဝိသယတာယ၊ တယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်လျှင် အရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဧကောပိ၊ တပါးသာ ဖြစ်သော် လည်း။
အနာပတ္တိဝါရော၊ ကို။
ပဝေသန ပဝိဋ္ဌ ဌိတဥဒ္ဓရဏသင်္ခါတာနံ ဝေသန။လ။ ဥဒ္ဓရဏဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။
စတုန္နံ၊ ကုန်သော။
ပဒါနံ တို့၏။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
“စတုက္က”န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တော၊ ၏။
“ပဌမစတုတ္ထတာ” " ဧတ္ထ ပန၊ ဟူသော ပုဒ်၌ကား။
အနာပတ္တိဝါရေန၊ နှင့်။
သဒ္ဓိ၊ တကွ။
ပုဉ္စ ဝါရာနံ၊ ငါးဝါတို့ကို။
ဂုတ္တနန၊ ဟောအပ်သော နည်းဖြင့်။
ပဉ္စ စတုက္ကာ”တိ၊ ငါးပါးသော “စတုက္ကဟူ၍။
ဝတ္ထု၊ ဆိုသင့်လျက် လည်း။
ဧကမဂ္ဂဝိသယတာယ၊ တခုသောမဂ်လျှင် အရာရှိသည်၏ အဖြစ် ဝုတ္တာ= ကြောင့်။
တေသံ၊ ထိုငါးပါးသော စတုက္ကတို့၏။
ဧကတ္တံ၊ တူသောအဖြစ်သို့။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
ပဌမစတုက္ကတာ၊ ပထမစတုက္ကအဖြစ်ကို။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
“တိဏ္ဏ မဂ္ဂါန ဝသေန တီဏိသုဒ္ဓက စတုက္ကာနီ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။