**၉၊ ဝိကပ္ပနသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ**
၃၇၄။ နဝမေ၊ ၌။
ယောတိ၊ ဟူသည်ကား။
ယေန၊ အကြင်ရဟန်းနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ယဿ၊ အကြင်ရဟန်း၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
သာမံ၊ ကိုယ်တိုင်။
ဝိကပ္ပိတဿ၊ ဝိကပ္ပနာ ပြုအပ်သောသင်္ကန်းကို။
အပစ္စုဒ္ဓါရော၊ ပစ္စုဒ္ဓိုရ်မပြုခြင်း လည်းကောင်း။
ဝိကပ္ပနုပဂစီဝရတာ၊ ဝိကပ္ပနာလောက်သော သင်္ကန်း၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
အဝိဿာသေန၊ အကျွမ်းမဝင်သဖြင့်။
ပရိဘောဂေါ၊ သုံးဆောင်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ဝိကပ္ပနသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။