၁၀-ပဌမသံဃဘေဒသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
(၂၉၅) ၄၁ဝ။ ဒသမေ၊ ၌။
ဗဟူနန္တိ၊ ကား။
ဒုဗ္ဗလတာယ၊ အားနည်း သောကြောင့်။
အရညာဒိသေဝါယ၊ တောစသည်ကို မှီဝဲခြင်းငှါ။
စိတ္တံ၊ ကို။
သမာဟိတံ ကာတုံ၊ တည်ကြည်အောင်ပြုခြင်းငှါ။
သော သူတို့အား။
အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။
အသက္ကောန္တာနံ၊ မတတ်နိုင်
ဒုက္ခဿ၊ ၏။
အနန္တကိရိယာယ၊ အဆုံးကို မပြုနိုင်သောကြောင့်။
တသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ ထိုကိုယ်၏ အဖြစ်၌။
ဗုဒ္ဓဝစနဂ္ဂဟဏဓာရဏာဒိသင်္ခါတံ၊ ဘုရားစကားကိုသင်ခြင်း ဆောင်ခြင်းစသည် ဟုဆိုအပ်သော။
ပဒဗျဉ္စနမေဝ ပရမံ၊ ပုဒ်ဗျည်းသာလျှင် ဖြစ်သော အတိုင်း အရှည်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
မဂ္ဂလာဘော၊ မဂ်ရခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ပဒပရမာ၊ မည်၏။
အဘိသတ္တုဏိက္ခာတိ၊ ကား။
နိပ္မါဒေတွာ၊ ပြီးစေ၍။
ဓမ္မတော၊ မှ။
အပေတံ၊ ကင်းသည်တည်း။
ဥဒ္ဓမ္မံ၊ တရားမှ ကင်းသည်။
“ပဋိက္ခိတ္တမေဝါ”တိ၊ ဟူသော စကားကို။
“န ဘိက္ခဝေ အသေနာသနိကေန ဝဿံ ဥပဂန္တဗ္ဗ” န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝစနတော၊ ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣဒမေဝ ဝစနံ၊ ကိုသာလျှင်။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ပါဠိ- ယမ္ပိ၊ ၌လည်း။
“အဋ္ဌ မာသေ” ”တိအာဒိ၊
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တီဟိ ကောဋီဟီတိ၊ ကား။
တီဟိ၊ ကုန်သော။
အသုဒ္ဓပူလေဟိ၊ မစင်ကြယ်သော မူလတို့ဖြင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤစကား၌။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
စတူသု ကုလေသု၊ အမျိုးလေးပါးတို့၌။
ပတ္တပိဏ္ဍိယာလောပဘောဇနနိဿိတတာယ စ၊ ချက်အပ်သော ပိဏ္ဍိယာလောပဘောဇဉ်ကို မှီသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်း ကောင်း။
မစ္ဆမံသဘောဇနဝိရဟိတဿ၊ ငါး, အမဲ စားခြင်းမှ ကင်းသော။
ကုလဿ စ၊ အမျိုးကိုလည်း။
ဒုလ္လဘတာယ စ၊ ရခဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။
တတ္ထ၊ ထိုအမျိုးလေးပါးတို့၌။
လဒ္ဓေသု၊ ရအပ်ကုန်သော။
ဘတ္ထဗျာ့နေသု၊ ထမင်းဟင်းလျာတို့၌။
မစ္ဆမံသသံသဂ္ဂသင်္ကာယ၊ ငါး အမဲနှင့် ရောယှက်၏ဟု တွေးတောခြင်းမှ။
ဒုန္နိဝါရဏတာယ စ၊ တားမြစ်နိုင်ခဲသော ကြောင့်လည်းကောင်း။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့အား။
သရီရယာပနမ္ပိ၊ ကိုယ်၏ မျှခြင်း သည်လည်း။
န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
မစ္ဆမံသံ၊ ငါးအမဲကို။
သဗ္ဗထာ၊ ခပ်သိမ်းသောအပြားဖြင့်။
အပ္ပဋိက္ခိပိတာ၊ မပယ်မူ၍။
တီဟိ ကောဋီဟိ၊ အစွန်းသုံးပါးတို့ဖြင့်။
အပရိသုဒ္ဓမေဝ၊ မစင် ကြယ်သည်ကိုသာလျှင်။
ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပယ်အပ်၏။
ဟိ၊ စွ။
တံလ၊ ထိုငါး အမဲကို။
ဘဂဝါ၊ သည်။
သဗ္ဗထာ၊ ခပ်သိမ်းသော အပြားဖြင့်။
ယဒိ ပဋိက္ခိပေယျ၊ အကယ်၍ ပယ်ငြားအံ့။
ဓမ္မမာနာပိ၊ ဘုရားရှင် ထင်ရှားရှိစဉ်ကလည်း။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
မစ္ဆာဒိသံသဂ္ဂသကိတံ၊ ငါး, အမဲအစရှိသည်နှင့် ရော၏ဟု တွေးတောအပ်သော။
ဘတ္တံ၊ ဆွမ်းကို။
န ဘုယျံ၊ မ စားကုန်ရာ။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
တစ္ခုလညာဒိ၊ ဆန်စပါးအစရှိသည်ကို။
ပဋိစ္စတေတာ၊ ခံ၍။
နိဒဟိတွာ၊ သိုမှီး၍။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
ပစိတွာ၊ ချက်၍။
ဘုဉ္စိတုံ၊ စားခြင်းငှါလည်းကောင်း။
တဒုပကရဏဘူတံ ဒါ ဒါသိဒါသံ ဥဒုက္ခလမုသ- လာဒိ အဉ္စ၊ ထို ချက်ခြင်း၏အဆောက်အဦဖြစ်သော ကျွန်ကျွန်ထီး ဆုံကျည် ပွေ့ စသော အဆောက်အဦကိုလည်း။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့အား။
ပဏ္ဏာဒိ ဝိယ၊ သပိတ် စသည်ကဲ့သို့။
အဝဿံ၊ မချွတ်။
ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှာလည်းကောင်း။
အနုဇာနိ- တပုံ၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
တိတ္ထိယာနံ ၀ိယ၊ တိတ္ထိတို့ကဲ့သို့။
ဂဟဋ္ဌာဝါသော ဝေ၊ လူတို့နေခြင်းသည်သာလျှင်။
သိယာ၊ ၏။
ဘိက္ခု အာဝါသော၊ ရဟန်းတို့၏ နေခြင်းသည်။
သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
မစ္ဆဗန္ဓနံ၊ ငါးဖမ်းသော ကွန်သည်။
ဇာလံ၊ ဇာလမည်၏။
မိဂဗန္ဓနီ၊ သမင်ထောင်သော ပိုက်သည်။
ဝါဂုရာ၊ မည်၏။
ကပ္ပတီတိ၊ ကား။
တေသံ၊ ထိုဒကာတို့၏။
ဝစနေန၊ ဖြင့်။
သင်္ကာ၊ ယုံမှား ခြင်းသည်။
ယဒိ နိဝတ္တတိ၊ အကယ်၍ နစ်သည်ဖြစ်အံ့။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
တံ ဝစနံ၊ ကို။
လေသကမ္မံ၊ အမြွက်ထောင်ခြင်းကို။
ကာတုံ၊ ငှါ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။
“ယတ္ထ စ နိဗ္ဗမဇိဓောဒ ဟောတိ၊ တံ သဗ္ဗ ကပ္ပတီ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝက္ခတီ၊ ဆိုလတ္တံ့ ။
ပဝတ္ထမံသန္တိ၊ ကား။
အာပဏာဒီသု၊ အိမ်ဈေးအစရှိသည်တို့၌။
ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။
ဝိက္ကာယိတံ၊ ရောင်းအပ်သော။
မတမံသံ၊ လေသော သတ္တဝါ အသားကို။
“ဘိက္ခု နံယေဝ အတ္ထာယ အကတန္တိ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
ဧဝသဒ္ဓေါ၊ ဧဝသဒ္ဓါသည်။
အဋ္ဌာနပ္ပယုတ္တော၊ အဋ္ဌာနပ္ပယုတ်တည်း။
ဘိက္ခူနံ၊ ဟူ၏။
အတ္ထာယ၊ အလို့ငှါ။
အကတမေဝ၊ မပြုအပ်သောအသားသည်သာ လျှင်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မိတတ္တံ့၊ စပ်အပ်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဘိက္ခုနာ့၊ တို့၏လည်းကောင်း။
မင်္ဂလာဒီနာ၊ မင်္ဂလာအစရှိသည်တို့၏ လည်းကောင်း။
မိတာ၊ ရော၍
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဥဘိန္နဲ၊ နှစ်ပါးစုံတို့၏။
အတ္ထာယ၊ ငှါ။ (ထည့်။)
ကတမ္ပိ၊ ပြုအပ်သော ငါး, အမဲသည်လည်း။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။
ယထာဌိဓာ- ဝသေန၊ တည်တိုင်းသော ပါဌ်၏အစွမ်းဖြင့်။
အဝဓာရဏံ၊ အဝဓာရဏကို။
ဂဟေတွာ၊ ဌ်။
“ဝတီ”တိ၊ အပ်၏ဟူ၍။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
န သုန္ဒရံ၊ မကောင်း။
“ဝတ္တ” န္တိ၊ ဣမိနာ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
အာပတ္တိ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ကပ္ပန္တိ၊ ကား။
အသင်္ချေယျကပ္ပံ၊ အသင်္ချေယျကပ်တည်း။
“အာယုကပ္ပ”န္တိပိ၊ အာယုကပ်ဟူ၍လည်း။
ကေစိ၊ တို့သည်။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဟိ၊ စွ။
မဟာကပ္ပ၊ မဟာကပ်၏။
စတုတ္ထဘာဂါ၊ လေးဖို့ တဖို့သည်။
အသင်္ချေယျကပ္ပေါ၊ မည်၏။
တတော၊ ထိုအသင်္ချေယျကပ်မှ။
ဝီသတိမော ဘာဂါ၊ အဖေ့နှစ်ဆယ် တို့၌ တဖွဲဲ့သည်။
(၂၉၆) သံဃဘေဒက၊ သံဃဘေဒက၏။
အာယု- ကမ္မံ၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
အဋ္ဌ- ကထာသု၊ တို့၌။
ကပ္ပဋ္ဌကထာယ၊ တကပ်ပတ်လုံးတည်၏ဟူသော စကားနှင့်။
န သမေတိ၊ မညီ။
“ကသ္မာ၊ နည်း။”
“ကပ္ပဝိနာသေ ဧဝ မုစ္စတိ” တိ အာဒိဝစနတော၊ အစရှိသည်ကို ဆိုခြင်းကြောင့်တည်း။
ဗြဟ္မ ပုညန္တိ၊ ကား။
သေဋ္ဌံ၊ မြတ်သော။
ပုညံ၊ ကောင်းမှုသည်။
“ကပ္ပံ သမ္ဘီ”တိ ဧတ္ထု၊ ဟူ သော ပုဒ်၌
ပဋိသန္ဓေပရမ္ပရာယ၊ ပဋိသန္ဓေအဆက်ဆက်ဖြင့်။
ကပ္ပဋ္ဌတာ၊ ကပ်တည်သောအဖြစ်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
၄၁၁။ လဒ္ဓိနာနာသံဝါသကေနာတိ၊ ကား။
ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တကဘာဝေန၊ ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တက၏ အဖြစ်ဖြင့်။
နိဒ္ဒေသဿ၊ နိဒ္ဒေသ၏။
ဘာဝပ္ပဓာနတ္တာ၊ ဘောဟောပစ္စည်းမရှိသော်လည်း ဘောလျှင် ပြဋ္ဌာန်းခြင်းရှိသောကြောင့်။ ဧဝံ= ဤသို့။
ဝဏ္ဏိယတိ၊ ဖွင့်အပ်၏။ (ထည့်။)
ကမ္မနာနာသံဝါသကေနာတိ၊ ကား။
ဥက္ခိတ္တဘာဝေန၊ ဥက္ခိတ္တဖြစ်ဖြင့်။
ဘေဒါယ ပရက္ကမေယျာတိ၊ ဟူ၍။
ဝိသုံ၊ အသီး။
ဝုတ္ထတ္ထာ၊ ဆိုအပ်သောကြောင့်။
ဘေဒနသံဝတ္တနိကာ၊ ကွဲပြားခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော။
အဓိကရဏ၊ အကြောင်းကို။
သမာဒါယ၊ ယူ၍။
ဂ္ဂဏှနတော၊ လုံ့လပြုသည်မှ။
ပုဗ္ဗေပိ၊ ရှေး၌လည်း။
ပက္ခပရိယေသနာဒိ ဝသေန၊ အပင်းအသင်းကို ရှာခြင်းအစရှိသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
သံဃဘေဒါယ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ။
ပရက္ကမန္တဿ၊ လုံ့လပြုသော ရဟန်းအား။
သမနုဘာ- သနကမ္မံ၊ သမနုဘာသနကံကို။
ကာတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ယောပိ စာယံ သံဃံဘေဒေါ၊ အကြင်သံဃဘေဒသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မန္ဓော၊ ၏။
ကမ္မေနာတိ၊ ကား။
အပလောကနာဒိနာ၊ အပလောကနအစရှိသည်ဖြင့်။
ဥဒ္ဒေသေနာတိ၊ ကား။
ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသေန၊ ပါတိမောက္ခုဒေသဖြင့်။
ဝေါဟာ ရေနာတိ၊ ကား။
တာဟိ တာဟိ ဥပပတ္တိဟိ၊ ထိုထိုဖြစ်ကြောင်းတို့ဖြင့်။
အဓမ္မံ ဓမ္မောတိအာဒိနာ၊ အစရှိသော။
ဝေါဟာရေန၊ ဝေါဟာရဖြင့်
ပရေသံ၊ တို့အား။
ပညာပနေန၊ သိစေသဖြင့်။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
အနုသာဝနာယာတိ၊ ကား။
အတ္တနော၊ ၏။
လဒ္ဓိယာ၊ အယူကို။
ဂဟဏတ္ထမေဝ၊ ယူစေခြင်း ငှါလျှင်။
အနု ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။
ကဏ္ဍမူလေ၊ နားရင်း၌။
မန္တသာဝနာယ၊ အတိုင်အပင်ကို ကြားစေသဖြင့်။
ကထနေန၊ ဆိုသဖြင့်။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
သလာကဂ္ဂါဟေန၊ ကား။
ဝံ၊ ဤသို့။
အနုသာဝနာယ၊ အဖန်တလဲလဲ ကြားခြင်းဖြင့်။
တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။
စိတ္တံ၊ ကို။
ဥပတ္ထမ္ဘေတာ၊ ထောက်ပံ့၍။
အတ္တနော၊ ၏။
ပက္ခေ၊ အပင်းအသင်း၌။
ပရိဋ္ဌဘာဝ၊ ဝင်သောအဖြစ်ကို။
သညာဏတ္တံ၊ မှတ်ခြင်းငှါ။
ဣမံ သလာကံ၊ ဤစာရေးတံ ကို။
ဂဏှထ၊ ယူကုန်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သလာကဂ္ဂါဟေန၊ စာရေးတံကို ယူစေသဖြင့်။
ဧတ္ထ စ၊ ဤစကား၌လည်း။
ကမ္မမေဝ၊ ကံသည်လည်းကောင်း။
ဥဒ္ဒေသော ဝါ၊ ပါတိမောက်သည်လည်းကောင်း။
သံဃဘေဒေ၊ ၌။
ပမာနံ၊ ပြဋ္ဌာန်းသော။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။
ဝေါဟာရာဒယာ ပန၊ ဝေါဟာရအစရှိသည်တို့ကား။
သံဃဘေဒသ၊ ၏။
ပုဗ္ဗဘာဂါ၊ ရှေးအဖို့ တို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
အဗ္ဗုဿိတန္တိ၊ ကား။
အဖွဲ့ဂ္ဃတံ၊ တတ်သည်တည်း။
အစ္ဆေယျာတိ၊ ကား။
ဝိဟရေယျ၊ နေရာ၏။
“လဇ္ဇီ ရက္ခိတီ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝစနတော၊ ကြောင့်။
အာပတ္တိဘန၊ အာပတ်မှကြောက်သောကြောင့်။
အာရောစနံ၊ ပြောဆိုခြင်းသည်။
လဇ္ဇီနံ ဧဝ၊ တို့၏သာလျှင်။
ဘာရော၊ ဝန်တည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“လဗွီဟိ ဘိက္ခု - ဟီတိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
အနာရောစေန္တဿ၊ မဆိုသော။
အလဇ္ဇီဘာပိ၊ အားလည်း။
အာပတ္တိယေဝ၊ အာပတ်သင့်သလျှင်တည်း။
အပ္ပဋိနိသဇ္ဇတော ဒုက္ကန္တိ၊ ကား။
ဝိသုံ ဝိသုံ၊ အသီးအသီး။
ဝဒန္တာနံ၊ ဆိုကုန်သော ရဟန်း တို့၏။
ဂဏနာယ၊ အရေအတွက်ဖြင့်။
ဒုက္ကဋံ၊ ၏။
ပဟောန္တေနာတိ၊ ကား။
ဂန္တု၊ ငှါ
သမတ္ထေန၊ စွမ်းနိုင်သော။
ဣစ္ဆန္တေန၊ အလိုရှိသော။
ဣဘိ အတ္ထော၊ နက်။
အာပတ္တိ ပန၊ ကိုကား။
အခုယောဇနဗန္တရေနေဝ၊ ယူဇနာခဲ့ အတွင်း၌သာလျှင်။
အင်္ဂလာန၊ မနာသောရဟန်း၏။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
၄၁၆။ ဉတ္တိယာဒီဟိ၊ ဉတ်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ဒုက္ကဋာဒိသမ္ဘာဝံ၊ ဒုက္ကဋ် စသည် ဖြစ်သင့်ခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
“သံဃာဒိသေသေန အနာပတ္တိ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
အဿာတိ၊ ကား။
ဒေဝဒတ္ထ၊ ၏။
သိက္ခာပဒ၊ ကို။
အပညတ္တေ၊ မပညတ်မီ။
သမနုဘာသနကမ္မ၀၊ သမနုဘာသနက် ၏သာလျှင်။
အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
“န ဟိ ပညတ္တံ သိက္ခာပဒံ ဝီတိက္ကမန္တာ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။
သိက္ခာပဒံ၊ ကို။
ပညာ- ပေနေ့နေဝ၊ ပညတ်သဖြင့်သာလျှင်။
သမနုဘာသနကမ္မံ၊ ကို။
အနုညာတံ၊ ၏။
“ဥဒ္ဒိဿ အနုညာတတော”တိ၊ ဟူ၍။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရောမန္တက၊ စားမြုံ့ပြန်တတ်သော ရဟန်းအား။
(၂၉၇) ရောမန္တနံ၊ စားမြုံ့ပြန်စိမ့်သည် ကို။
အနုဇာနာမိ၊ ခွင့်ပြု၏။”
ဣတိအာဒိဥဒ္ဒိဿာနုညာတံ၊ ဤသို့အစရှိသော ရှည်၍ ခွင့်ပြုခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ဌ်။
ဝဒတိ၊ ၏။
အနာပတ္တိယန္တိ၊ အနာပတ္တိဝါရေ၊ ၌။
အာပတ္တိ” ရောပေတဗ္ဗောတိ၊ ကား။
သမနုဘာသနာယ၊ ကား။
ကမ္မဝါစာဖြင့်။
ပါစိတ္တိယာပတ္တိ၊ သို့။
ရောပေတဗ္ဗော၊ တင်အပ်၏။
အာ ပတ္တိယေဝ န ဇာတာတိ၊ ကား။
သံဃာဒိသေသာပတ္တိ၊ သည်။
န ဇာတာဧဝ၊ မဖြစ်သည်သာတည်း။
“န ပဋိနိဿဇ္ဇာတိ သညာယ၊ မစွန့်အံ့-ဟူသောသညာ၏။
အဘာဝေန၊ မရှိသဖြင့်။
မုစ္စနတော၊ လွှတ်ခြင်းကြောင့်
သညာဝိမောက္ခံ၊ မည်၏။
သစိတ္တန္တိ၊ ကား။
“ဒု ပဋိနိဿာမိ”တိ ဇာနနစိတ္တေန၊ မစွန့်အံ့ဟု သိသော စိတ်ဖြင့်။
သစိတ္တကံ၊ မည်၏။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဝိသညီ ဝါ၊ မိန်းမောသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။
ဘီတောဝါ၊ ကြောက်သည်ဖြစ်၍လည်း ကောင်း။
ဝိက္ခိတ္တော ဝါ၊ ပျံ့လွှင့်သည် ဖြစ်၍လည်းကောင်း။
“ပဋိနိဿဇ္ဇ- တဗ္ဗန္တိပိ၊ စွန့်အပ်၏ဟူ၍လည်းကောင်း။
ကမ္မံ၊ ကို။
ကရိဿာတီ”တိ ဝါ၊ ပြုလတ္တံ့ ဟူ၍လည်းကောင်း။
န ဇာနာတိ၊ မသိ။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။
ဘေဒါယ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ။
ပရက္ကမနံ၊ လုံ့လပြုခြင်းလည်းကောင်း။
ဓမ္မကမ္မေန၊ ဓမ္မကံဖြင့်။
သမနုဘာသနံ၊ ဆုံးမခြင်း လည်းကောင်း။
ကမ္မဝါစာပရိယောသာနံ၊ ကမ္မဝါစာ ပြီးခြင်းလည်းကောင်း။
“န ပဋိနိဿဇ္ဇာမိ”တိ၊ မစွန့်အံ့ဟူသော။
စိတ္တေန၊ ဖြင့်။
အပ္ပဋိနိဿဇ္ဇနံ၊ မစွန့်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ တို့သည်။
ဧတ္ထု၊ ဤသိက္ခာ ပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ပဌမသံဃဘေဒသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။