၇။ တတုတ္ထရိသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
(၃၂၆) ၅၂၂ -၅၂၄။ သတ္တမေ၊ သတ္တမသိက္ခာပုဒ်၌။
ပါဠိယံ၊ ၌။
ပဂ္ဂါဟိကသာလန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဒုဿာပဏံ၊ ပုဆိုးဆိုင်ကို။
ဟိ၊ စွ။
တံ၊ ထိုပုဆိုးဆိုင်ကို။
ဝါဏိဇကေဟိ၊ ကုန်သည်တို့သည်။
ဒုဿာနိ၊ ပုဆိုးတို့ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဒဿနဋ္ဌာနတာယ၊ ပြရာဖြစ်သောကြောင့်။
“ပဋဂ္ဂါဟိ ကသာလာ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
အဿ စီဝရဿာတိ၊ ဟူသည်ကား။
သာဒိတဗ္ဗေစီဝရ၊ သာယာအပ်သော သင်္ကန်း၏။
“တိစီဝရိကေနာ” တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။
အစိတိစီဝရတေ၊ ခိုးသူလိုသော တိစီ ၀ရိုက်မှ။
အညဿ၊ တပါးသော။
ဝိဟာရာဒီသု၊ ကျောင်းအစရှိသည်တို့၌။
နိဟိတဿ၊ သိုမှီးအပ်သော။
စီဝရဿ၊ သင်္ကန်း၏။
အဘာဝံ၊ မရှိခြင်းကို။
ဒဿေတိ၊ ပြ၏။
အသံ စီဝရံ၊ တပါးသော သင်္ကန်းသည်လည်း ။
ယဒိ ဘဝေယျ၊ အကယ်၍ ရှိသည်ဖြစ်ငြားအံ့။
ဝိညာပေတုံ၊ တောင်း ခြင်းငှါ။
န ဝဇ္ဇေယျ၊ မအပ်ရာ။
တာ၀ကာလိကံ၊ အခိုက်အတန့်။
နိဝါ- သော၊ ဝတ်၍။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
စီဝရံ၊ ကို။
ဂဟေတပ္မံ၊ ယူအပ်၏။
တာဝကာလိကမ္ပိ၊ အခိုက်အတန့်ကိုလည်း= အလဘန္တာ၊ မရသော ရဟန်း အား။
ဘူတဂါမဝိကောပနံ၊ ဘူတဂါကိုဖျက်ဆီးခြင်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
တိဏ ပစ္ဆေဟိ၊ မြက်သစ်ရွက်တို့ဖြင့်။
ဆဒနံ၊ ဖုံးလွှမ်းခြင်းသည်။
ဝဇ္ဇတိ ဝိယ၊ အပ် သကဲ့သို့။
ဝိညာပနမ္ပိ၊ တောင်းခြင်းသည်လည်း။
ဝဇ္ဇတိ ဝ၊ တည်း။
အညေ- နာတိ၊ ဟူသည်ကား။
အစ္ကိုအသဗ္ဗစိဝရေန၊ အလုံးစုံသော သင်္ကန်းကို ခိုးသူမလှသော ရဟန်းသည်။
“ နဋ္ဌာနီ” တိ ပဒဿ၊ ဟူသောပုဒ်၏။
အဓိကာရတာ၊ လိုက်ခြင်းကြောင့်။
“ဒေ သာဒိတဗ္ဗာနီ” တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
၅၂၆။ ပါဠိယာ န သေမတီတိ၊ ဟူသည်ကား။
“အနာပတ္တိ ဉာတ– ကာနံ ပဝါရိတာန” န္တိ၊ ဟူသော။
ဣမာယ ပါဠိယာ၊ ဤပါဠိနှင့်။
န သမေတိ၊ မညီ။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဣပိဿာ၊ ဤပါဠိကို (ထည့်)။
တတုတ္ထရှိဝိညာပနအာပတ္တိပ္ပသင်္ဂေ ဝေ၊ ထိုသင်းပိုင်, ကိုယ်ဝတ်ထက်အလွန် တောင်းခြင်း၌ အာပတ်ကို လျဉ်းပါးရာ၌သာလျှင်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောတော် မူအပ်သောကြောင့်တည်း။
“အညတ္ထာယာတိ န ဝုတ္တ” န္တိ ဣဒ၊ ဟူသော စကားသည်။
အညဿ၊ သူတပါး၏။
အတ္ထာယ၊ အလို့ငှါ။ ကတုတ္ထရိဝိညာပနေ= ထိုသင်းပိုင်,ကိုယ်ဝတ်ထက် အလွန် တောင်းရာ၌။
နိဿဂ္ဂိယံ ပါစိတ္တိယံ၊ နိဿဂ္ဂိပါစိတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။
ဒီပေတိ၊ သိစေ၏။
တဉ္စ ပါစိတ္တိယံ၊ ထိုပါစိတ်သည်လည်း။
ယေသံ၊ အကြင် ခိုးသူလှသော ရဟန်းတို့၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
ဝိညာပေတိ၊ တောင်း၏။
တေသံ ဝါ၊ ထို ခိုးသူလုသော ရဟန်းတို့အားမူလည်း။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဝိညာပကာပ ဝါ၊ တောင်းသော ရဟန်းအားသာလျှင်မူလည်း။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
တေဟိ၊ ခိုးသူလုသော ရဟန်းတို့သည်။
အဝိညပိတတ္တာ၊ မတောင်းအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေသံ၊ ထိုခိုးသူလု သော ရဟန်းတို့အား။
တံ၊ ထိုပါစိတ်အာပတ်သည်၌(ထည့်)။
န သိယာ၊ မဖြစ်သင့်။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဥဒ္ဒိဿာ= ရည်၍။
အဝိညာပိတတ္ထာ၊ မတောင်းအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ။
ဝိညာပကာပိ၊ တောင်းတတ်သော ရဟန်းအားလည်း။
န သိယာ၊ မဖြစ်သင့်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
အညဿ၊ သူတပါး၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
ဝိညာပေန္တဿာပိ၊ တောင်းသော ရဟန်းအားလည်း။
နိယံ ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။
န ဒိဿတိ၊ မထင်။
ပါဠိယံ ပန၊ ၌ကား။
ဣမဿ သိက္ခာပဒဿ၊ ... ဤသိက္ခာပုဒ်၏။
အတ္တနော၊ ၏။
သာဒိယနပဋိဗဒ္ဓတာဝသေန၊ သာယာခြင်းနှင့် စပ်သောအဖြစ်၏ အစွမ်းအား ဖြင့်။
ပဝတ္တတ္ထာ၊ ဖြစ်သည်အဖြစ်ကြောင့်။
“အညာတ္ထာယာ” တိ၊ ဟူ၍။
အနာပတ္တိဝါရေ၊ ၌။
န ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မမူအပ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တဉ္စ၊ ထိုစကားသည်လည်း။
ယုတ္တံ ဝိယ၊ သင့်သကဲ့သို့။
ဒိဿတိ၊ ထင်၏။
ဝီမံသိက္ခာ၊ စုံစမ်း၍။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
တတုတ္တရိစီဝရတာ၊ ထို သင်းပိုင် ကိုယ်ဝတ်ထက် လွန်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။
အစ္ဆိန္နာဒိကာရဏတာ၊ ခိုးသူလုခြင်း စသော အကြောင်း၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
အညာတကဝိညဧတ္တိ၊ အဆွေမတော်ရာ၌ တောင်းခြင်းလည်းကောင်း။
တာယ၊ ထိုတောင်းခြင်း ဖြင့်။
ပဋိလာဘော ရခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ စတ္ထးရှိ၊ ဤ လေးပါးတို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း ။
တတုတ္တရိသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။