Issues
Select Version
arhaငaindāsabha
မြန်မာဘာသာ
Dhammosadha_China
中文
nissaya翻译
简体中文
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā

Padabhājanīyavaṇṇanā

Author: arhaငaindāsabha @ IAPT

(၁၂၇) ယော ဝိယ၊ အကြင်သူကဲ့သို့။ ဒိဿတိ၊ ရှူအပ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ယာဒိသော၊ မည်၏။ ဟံသဒ္ဒတ္ထ၊ ယံသဒ္ဒါ၏ အနက်၌။ ယထာ- သဒ္ဓေါ၊ ယထာသဒ္ဒါသည်။ ဝတ္တတိ၊ ၏။ ဣထိ၊ ကြောင့်။
ယေန ဝါ တေန ဝါ ယုတ္တော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ ယေန တေနာတိ ပဒဒူယေန၊ ယေန-တေန-ဟူသော ပုဒ်နှစ်ခုဖြင့်။ အနိယမတော၊ မမှုတ်သော အားဖြင့်။ သဒ္ဒတ္ထာ၊ ယုံသဒ္ဒါ၏ အနက်ကို။ ဒတော၊ ပြအပ်၏။
ဝါသဓုရုတ္တောတိ၊ ကား။ ဝိပဿနာဓုရဿုတ္တော၊ ဝိပဿနာဓုရနှင့် ယှဉ်၏။
အာ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ယာ ဇာတိ၊ အကြင်ဇာတိသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ယံဇာတိ၊ မည်၏။ ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရ၏။ သောဝ၊ ထို ယံဇာတို့သည်ပင်လျှင်။ သကတ္တေ၊ သကတ်အနက်၌။ ယပစ္စယ ဏအနုဗန်ရှိသော ယပစ္စည်းကို။ ကတွာ၊ ၍။ ယံဇစ္စော၊ မည်၏။
ဝသေန၊ အနွယ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ယေန ဝါ ဂေါတ္တေန၊ အကြင်အနွယ်ဖြ လည်းကောင်း။ တေန ဝါ ဂေါတ္တေန၊ ထိုအနွယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဂါတ္တော ဝါ၊ အကြင် အနွယ်ရှိသည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ထို အနွယ်ရှိသည်လည်းကောင်း။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေ။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗန္ဓေါ၊ စပ်အပ်၏။
သီလေသူတိ၊ ကား။ ပကတီသု၊ သဘော တို့တွင်။
တထာဂေါတ္တော တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ပုဒ်သည်။ “ကိန္တူ” တိ ဣမသ္မိံ“အစ္ဆေ၊ ကိန္တု-ဟူသော ဤသဒ္ဒါ၏ အနက်၌။ ဟောတိ၊ ၏။
ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ နည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဣမသ္မိံ” အတ္ထတိ၊ ကား။ ဣမသ္မိံ ပါရာဇိကဝိသယ၊ ဤပါရာဇိကအရာ၌။
ဧသောတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တေဟ၊ ကုန်သော။ ပကာရေဟိ၊ အပြားတို့ဖြင့်။ မုတ္တော၊ ယှဉ်သော ရဟန်းသည်။
အရိယာယာတိ၊ ကား။ ဥဒ္ဒိဿာ အရိယာ တိဋ္ဌန္တိ၊ ဧသော အရိယာနံယာစ နာတိ၊ ဟူ၍။ ဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တာယ၊ ဟောအပ်သော တောင်းခြင်းဖြင့်။ ယာစတိ၊ တောင်း၏၊ “မေ၊ အား။ ဒေဟိ၊ ပေးပါလော။” ဣတိ၊ သို့။ က ဏာယ၊ အထီးကျန်သော သူတို့၏ တောင်းခြင်းဖြင့်။ န ယာစတိ၊ မတောင်း။
လိင်္ဂသမ္ပဋိစ္ဆနေနာတိ၊ ကား။ “ဘိက္ခုံ စရိဿာမီ”တိ၊ ဆွမ်းခံ သွားအံ့ဟူ၍။ စိတ္တာဘာဝေပိ၊ အကြံမရှိသော်လည်း။ ဘိက္ခုဝေါဟာရနိဿိတပဗ္ဗဇ္ဇလိင်္ဂသာ၊ ရဟန်းဟူသော ဝေါဟာရကို မှီသော ရဟန်းအသွင်ကို။ သစ္ဆနေန၊ ဝန် ခံခြင်းကြောင့်။
ကာဇဘတ္တန္တိ၊ ကား။ ကာဇေဟိ၊ ထမ်းပိုးတို့ဖြင့်။ အာနီတ ဘတ္တံ၊ ဆောင်အပ်သော ဆွမ်းကို။
အဓမ္မိကာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ အဓိသီလသိက္ခာ ဒိဘိက္ခုဂုဏာဘာဝတော၊ အဓိသီလသိက္ခာစသော ရဟန်းဂုဏ်၏ မရှိခြင်း ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “အဘူတာယာ” တိ၊ ဟူ၍ အာဟ၊ ၏။
မယံ၊ တို့သည်။ ဘိက္ခု၊ တို့တည်း။ ဣတိ သို့။ ဝဒန္တာ၊ ဆိုကုန်လျက်။ ပဋိညာ မတ္တေနေဝ၊ ဝန်ခံကာမျှဖြင့် သာလျှင်။ ဘိက္ခူ၊ မည်ကုန်၏။ အတ္ထတော၊ ဖြင့်။ န၊ မမည်ကုန်။ ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
ဣဒဥ၊ ဤအဘူတာယ ပဋိ ညာယ’ဟူသော စကားကိုလည်း။ “မယံ ဘိက္ခု” တိပဋ္ဌိဇာနနာပိ၊ ငါ ရဟန်းဟု ဝန်ခံခြင်း၏လည်း။ သမ္ဘဝတော၊ ရှိသောကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တိ၊ စ္စ။ “မယံ၊ တို့သည်။ ဘိက္ခူတိ၊ ဟူ၍။ အပ္ပဋ္ဌိနန္တာပိ၊ ဝန်မခံကုန်သော် လည်း။ ဘိက္ခုဝေါဟာရနိဿိတဿ'၊ ဘိက္ခုဟူသော ဝေါဟာရကို မှီသော။ လိင်္ဂဘာ၊ အသွင်ကို။ ဂဟဏေန စေဝ၊ ယူခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။ ဘိက္ခုနံ၊ တို့အား။ `ဒိန္နပစ္စယဘာဂဂ္ဂဟဏာဒိနာ စ၊ လှူအပ်သောပစ္စည်း အဖို့ကို ခံခြင်းအစရှိသည်တို့ကြောင့် လည်းကောင်း။ ဘိက္ခု ပဋိညာ ဧဝ နာမ၊ ဘိက္ခုဟု ဝန်ခံသည် မည်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
တထာ ဟိ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ ပုဂ္ဂလပညတ္တိဋ္ဌကထာယံ၊ ပုဂ္ဂလပညတ်အဋ္ဌကထာ ၌။
အဗြဟ္မစာရီ။ပ။ သံဃိကံ လာဘံ ဂဏှန္တော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အနက်ကား-အဗြဟ္မစာရီ ဗြဟ္မစာရိပဋိညောတိ၊ ကား။ သုနိ၀တ္ထေ၊ ကောင်းစွာ ဝက်ကုန်လျက်။ သုံပါဠိတေ၊ ကောင်းစွာ တွံကုန် လျက်။ သူမ္ဘကပတ္ထ၊ တင့်တယ်သော သပိတ်ကို ဆောင်ကုန် လျက်။ ဂါမနိဂမနပဒရာဇဓာနီသု၊ ရွှေနီဂုံး ဇနပုဒ်, မင်းနေပြည် တို့၌။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ စရိက္ခာ၊ ၍။ ဇီဝိကံ၊ အသက်ကို ၁၁။ အာ - ကပွေန္တေ၊ မေးကုန်သော။ အညေ၊ ကုန်သော။ ဗြဟ္မစာရီနော၊ မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကုန်သော ရဟန်းတို့ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ သယမ္ပိ၊ မိမိသည်လည်း။ တာဒိသေန၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော။ ရေန၊ အခြင်းအရာဖြင့်။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ ပဋိပဇ္ဇနတော၊ ကျင့်ခြင်းကြောင့်။ “အဟံ၊ သည်။ ဗြဟ္မစာရီ”တီ၊ မြတ်သောအကျင့် ကို ကျင့်၏ဟူ၍။ ပဋိညံ၊ ဝန်ခံခြင်းကို။ ဒေန္တော ၀ိယ၊ ပေးသကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ၏။
အဟံ၊ သည်။ ဘိက္ခု၊ တည်း။” ဣတိ၊ သို့။ စန္နော၊ ၍။ ဥပေါသထဂ္ဂါဒီနိ၊ ဥပုသ်အိမ် အစရှိသည်တို့သို့။ ပဝိသန္ဓော ပန၊ ဝင်သော သူသည်ကား။ ဗြဟ္မစာရိပဋိညော၊ ဗြဟ္မစာရီဟုဝန် ခံသည်။ ဟောတိ ဧဝ၊ ဖြစ်သလျှင်ကတည်း။ သံဃိကံ လာဘံ၊ သံဃိက လာဘ်ကို။ ဂဏှန္တော၊ ယူသော ရဟန်းသည်။ တထာ၊ ထိုအတူ တည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧဝရူပေဟိ၊ ဤသို့ သဘောရှိကုန်သော။ ဂေါတြဘူ- ပရိယောသာနေဟိ၊ အနွယ်မျှဖြစ်သော ရဟန်းလျှင် အဆုံးရှိကုန်သော။ ဘိက္ခု- ဟိ၊ ရဟန်းတို့နှင့်။ သဒ္ဓိ၊ တက္ခ။ သမ္ဘောဂပရိဘောဂေါ၊ ပစ္စယသမ္ဗော ဓမ္မသမ္ဘောဂသည်။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။ အလဇ္ဇီပရိဘောဂေါဝ၊ အလဇ္ဇီပရိ ဘောဂသည့်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။
သဉ္စိစ္စ အာပတ္တိအာပနာဒိ အလ လက္ခဏံ ပန၊ စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ အာပတ်သင့်ခြင်းအစရှိသော အလဇ္ဇီလက္ခဏာ ကိုကား။ ဥက္ကဋ္ဌာနံ၊ လွန်တဲ့ကုန်သော။ ဘိက္ခု နံ၊ တို့၏။ ဝန၊ ဂုတ္တံ။ ၏။ (၁၂၇)ကသ္မာ၊ နည်း။ သာမဏေရာဒိဌိ၊ သာမဏေအစရှိသည် ၏လည်း။ အလဇ္ဇီဝေါဟာရဒဿနတော၊ အလဇ္ဇီဟူသောခေါ်ဝေါ်မှုကိုပြခြင်း ကြောင့်တည်း။ ဟိ၊ စွ။
အလဇ္ဇီသာမဏေရေဟိ ဟတ္ထကမ္မမ္ပိ န ကာရေး ဟိ န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ သံဃာဒိသည်အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုအပ်၏။
ဝိဟိတပဋိပတ္တိယံ၊ အကြင်အကြင် စီရင်အပ်သော အကျင့်၌။ အတိဋ္ဌနံ၊ မတည် ခြင်းသည်။ သဗ္ဗသာဓာရဏံ၊ အလုံးစုံတို့နှင့် ဆက်ဆံသော။ အလဇ္ဇီလ၊ အလဇ္ဇီလက္ခဏာတည်း။
ဒုဿီလာ၊ ဒုဿီလတို့သည်။ လိဂ္ဂဟဏတော၊ အသွင် ကို ယူသည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ယထာဝိဟိတပဋိပတ္တိယာ၊ စီရင်အပ်သော အပြားရှိ အလဇ္ဇီတို့သာလျှင်တည်း။ ကေ ဝိယ၊ အဘယ်တို့ကဲ့သို့နည်း။ မဟာသံဃိက ဝိနိကာယန္တရှိကာ ပိယ စ၊ မဟာသံဃိကအစရှိသော ဂိုဏ်းတပါးတို့ကဲ့သို့လည်း ကောင်း။ လိင်္ဂတ္ထေနကာဒယော ဝိယ စ၊ လိင်္ဂတ္ထုနကအစရှိသည်တို့ကဲ့သို့လည်း ကောင်းတည်း။
ယာဝ၊ လောက်။ တေသံ၊ ထို ဒုဿီလတို့အား။ ဘိက္ခု ပဋိညာ၊ ရဟန်းဟု ဝန်ခံခြင်းသည်။ အနုဝတ္တတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။ တာဝ၊ လောက်။ ဘိက္ခု ဝေ၊ ဘိက္ခုသာတည်း။ တေဟီ စ၊ ထိုသူတို့နှင့်လည်း။ ပရိဘောဂေါ၊ တကွ သုံးဆောင်ခြင်းသည်။ အလဇ္ဇီပရိဘောဂေါဝ၊ အလဇ္ဇီပရိဘောဂသာ လျှင်တည်း။ တေသဉ္စ၊ ထိုသူတို့အားလည်း။ ဘိက္ခုသံဃသညာယ၊ ရဟန်း သံဃာအမှတ်ဖြင့်။ ဒိ၊ လှူအပ်သော အလှူသည်။ သံသေ၊ ၌။ ဒိန္နံ နာမ၊ လှူသည်မည်သည်၏။ ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။ ဘဂဝတာ၊ သည်။

ဘဝိဿာန္တိ ခေါ ပနာနန္ဒ။ပ။ဧဝဒါမီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

အနက်ကား-အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ လာလတ္တံ့ သော ကာလ၌။ ဂေါတြဘုနော၊ ရဟန်းတို့၏ အနွယ်မျှဖြစ်ကုန် သော။ ဝါ၊ ရဟန်းတို့အနွယ်ကို နှိပ်စက်တတ်ကုန်သော။ ကသာ၀- ကံဏ္ဏာ၊ သင်္ကန်းလည်ရောက်ကုန်သော။ ဒုဿီလာ၊ သီလမရှိကုန်သော။ ပါပဓမ္မာ၊ ယုတ်မာသော အကျင့်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ဘဝိဿန္တိ ခေါ ပန၊ ဖြစ်လာကုန်လတ္တံ့ သတည်း။ တေသု ဒုဿီလေသု၊ ထို ဒုဿီလရဟန်းတို့၌။ သံဃံ၊ ကို။ ဥဒ္ဒိဿာ၊ ရှည်၍။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒဿန္တိ၊ ပေးကုန်လတ္တံ့။ အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ တဒါပိ၊ ထိုအခါ၌ လည်း။ သံဃဂတံ၊ သံဃာ၌ ဖြစ်သော။ ဒက္ခိဏံ၊ အလှူကို။ အသင်္ချေယျံ၊ မရေတွက်နိုင်သောအကျိုးရှိ၏ဟူ၍။ အပ္ပမေယျံ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အကျိုးရှိ၏ဟူ၍။ အဟံ၊ သည်။ ဝဒါမိ၊ ဟော၏။

ဘဂ၀တော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သံဃံ၊ တပည့်သားသံဃာကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ ဒိန္နတ္တာ၊ လှူအပ်သောကြောင့်။ ဒက္ခိဏာ၊ အလှူသည်။ အသင်္ချေယျာ၊ မရေတွက်နိုင်သောအကျိုးရှိသည်။ အပ္ပမေယျာ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အကျိုး ရှိသည်။ ဇာဘာ၊ ဖြစ်၏။
ဒုဿီလာနံ၊ တို့အား။ ဒိန္နတ္တာ၊ လှူသောကြောင့်။ န ဇာတာ၊ မဖြစ်တကား။ ဣတိ စေ၊ ဤသို့ ဆိုငြားအံ့။
န၊ ထိုသို့ မဆိုသင့်။ ကသာ၊ နည်း။ တေသု သံဃံ ဥဒ္ဒိဿာတိ၊ ဟူ၍။ ဂေါတြဘူနံ၊ တို့ကို။ ပဋိ ဂ္ဂါဟကတ္တေန၊ အလှူခံ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပရာမဋ္ဌတ္တာ၊ သုံးသတ်အပ်သောကြောင့် လည်းကောင်း။ ဣတရထာ၊ ဤ ဒုဿီလတို့အား လှူသည်မှ တပါးသောအပြား ဖြင့် ယူအပ်သည်ရှိသော်။ ယေသု ကေသုစိ ဂဟဋ္ဌေသု ဝါ ပဗ္ဗဇိတေသု ဝါ သံဃံ ဥဒ္ဒိဿာ”တိ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗတာပသင်္ဂတော၊ ဟောသင့်သောအဖြစ် ဖြင့် လျဉ်းပါးခြင်းကြောင့်လည်းကောင်းတည်း။ တထာ စ၊ ထို ယေသု ကေ သုစိ-ဟူသောစကားသင့်သည်ရှိသော်။ “တဒါပါဟံ အာနန္ဒာ” တီ၊ ဟူ၍။ ဟေ ဋ္ဌိမကောဋိဒဿနဿ၊ အောက်ဖြစ်သော အပိုင်းအခြားကို ပြခြင်း၏။ ပ ယော ဇနံ၊ အကျိုးသည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ဤတွင် ကသာဟု ရှိသည်၊ မလို။) ဂေါတြဘူနမ္ပိ၊ ဂေါတြဘူတို့၏လည်း။ အဘာဝေ၊ မရှိခဲ့သော်။ သံင်္ဃံ၊ ကို။ ဥဒ္ဒိဿဒါနံ၊ ရှည်၍ လှူသော အလှူသည်။ နတ္ထိ မရှိ။ ဟေဋ္ဌိမကောဋိယာ၊ အောက်ဖြစ်သော အပိုင်းအခြားဖြင့်။ တေ ထိုဂေါတြဘူတို့၌လည်း။ ဒိန္နာ၊ လှူအပ်သော။ သံဃတာ၊ သံဃာ၌ ဖြစ် သော။ ဒက္ခိဏာ၊ အလှူသည်။ အသင်္ချေယျာ၊ မရေတွက်နိုင်သော အကျိုးရှိ တတော။ ထိုဂေါတြဘူရဟန်းတို့ခေတ်မှု။ ပရံ၊ နောက်၌။ သံဃဂတာ၊ သံဃ ၌ဖြစ်သော။ ဒက္ခိဏာ၊ အလှူသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားသည်။ သိတိ၊ ပြီး၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တေပိ၊ ထိုဂေါတြဘူတို့ သည်လည်း။ ပဋိညာယ၊ ဝန်ခံခြင်းဖြင့်။ ဘိက္ခူ ဝေ၊ ရဟန်းတို့ပင်လျှင် တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဗြဟ္မဃောသန္တိ၊ ကား။ ဥတ္တမဃောသံ၊ မြတ်သော အသံကို။ ဝါ၊ ကား။ ဗြဟ္မနော၊ ဗြဟ္မာမင်း၏။ ဃောသသဒိသံ၊ အသံနှင့် တူသော။ ဃောသံ၊ ကို။
ဧဟိ ဘိက္ခူတိ၊ ဟူသောပုဒ်၌။ “ဘိက္ခု”တိ၊ ဘိက္ခုဟူသည်ကား။ သမ္မောဓနံ၊ စိတ်ကို နှိုးကြောင်းတည်း။
သံသာရေ၊ သံသရာ၌။ ဘယက္ခက၊ ဘေးဟု ရှုတတ်သော ယောက်ျား။ တဿ ဘယာ၊ ထိုဘေးကို။ သဗ္ဗသော၊ အကြွင်းမဲ့။ ဝိနာသနတ္ထံ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ။ တိသရဏံ၊ သရဏဂုံသုံးပါးသို့။ ဝါ၊ ကား။ သာသနံ၊ သာသနာသို့။ ဧဟိ၊ ကပ်လှည့်လော့။ မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ “တာဏ”န္တိ၊ စောင့်ရှောက်တတ်၏ဟူ၍။ “လေဏ” န္တိ၊ ပုန်းအောင်းရာဟူ၍။ ပဝိသ၊ ဝင်လော့။ ဥပဂစ္ဆ၊ ကပ်လော့။
ဥပဂန္ဓာပိ၊ ကပ်၍လည်း။ စရဗြဟ္မ စရိယန္တိ၊ ကား။ သာသနဗြဟ္မစရိယံ၊ သာသနာတည်းဟူသောမြတ်သောအကျင့် ကိုလည်းကောင်း။ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယဉ္စ၊ မဂ်တည်းဟူသော မြတ်သော အကျင့်ကို လည်းကောင်း။ စရဿု၊ ကျင့်လော့။
ဘဏ္ဍုတိ၊ ကား။ မုဏ္ဍိတကေသော၊ ရိတ်အပ်သော ဆံရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝါသီတိ၊ ကား။ ဒန္တကဋ္ဌာဒိစ္ဆေဒနဝါသိ၊ တံပူစသည် ဖြတ်သော ပဲခွပ်တည်း။
ဗန္ဓနန္တိ၊ ကား။ ကာယဗန္ဓန၊ ခါးပန်း ကြိုးတည်း။ ယေန၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ယောဂေါ၊ လုံ့လပြုသင့်သော။ သမာဓိ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပညာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ယုတ္တော အားထုတ်အပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ယုတ္ထဂေါ၊ မည်၏။ တဿ၊ ၏။ ဧတေ အဋ္ဌ၊ ထိုရှစ်ပါးတို့သည်။ ပရိက္ခာရာ၊ မည်တုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ သေ သော၊ ပါဌသေသ ထည့်အပ်၏။
သရီရေ၊ ကိုယ်၌။ ပဋိမုတ္တေဟိယေဝ၊ စွပ် အပ်သော ပရိက္ခရာတို့ဖြင့်သာလျှင်။ ဥပလက္ခိတော၊ မှတ်အပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပ ပါဌသေသ၊ ထည့်အပ်၏။
တီဏိ သတာနီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္ထဗ္ဗေ၊ ဆိုလိုလျက်။ ဂါထာဗန္ဓသုခတ္ထံ၊ ဂါထာဖွဲ့ လွှယ်ခြင်းငှါ။ “တီဏိ သတိကန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
(၁၂၉)။ တသ္မာတိ၊ ဟူသောပုဒ်ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်သည်ကို။ ပရာမသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဟိ၊ စွ။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ “အဟံ ခေါ ပန ကပ ဇာနံယေဝ ဝဒါမိ ဇာနာမီ”တိ၊ ပဿံယေဝ ဝဒါမိ “ပဿာမီ” တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ၊ ထို အောက်၌ ဟောအပ်သည်ကို။ ပရာမ သတိ၊ သုံးသပ်၏။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဇာနံ ဇာနန္တေ၊ သိသည်ဖြစ်၍။ ဝဒါမိ၊ ဟော၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဣဟာတိ၊ ကား။ ဣမသ္မိံ သာသနေ၊ ၌။
တိဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ မဟန္တံ၊ များစွာ။
ပစ္စုပဋ္ဌိတံ ဘဝိဿတီတိ၊ ကား။ ထေရာဒီနံ၊ မထေရ်အစရှိသည်တို့သို့။ ဥပ- သင်္ကမနတော၊ ကပ်သည်မှ။ ပုရေတရမေဝ၊ ရှေးဦးစွာသာလျှင်။ တေသု၊ ထိုမထေရ်အစရှိသည်တို့၌။ မေ၊ ငါသည်။ ဟိရောတ္တပ္ပံ၊ ဟိရီဩတ္ထပ္ပကို။ ဥပဋ္ဌိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်။ ယံ - ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ သည်တကား။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကုသလူပသံဟိတန္တိ၊ ကား။ အနဝဇ္ဇဓမ္မနိဿိတံ၊ အပြစ်ကင်း သော တရားကို မှီသော။
အဋ္ဌိကာတိ၊ ကား။ အတ္တာနံ၊ ကို။ တေန ဓမ္မေန၊ ထိုတရားဖြင့်။ အဋ္ဌိကံ ကတွာ၊ အလိုရှိသည်ကို ပြု၍။ ဝါ၊ ကား။ တံ ဓမ္မံ၊ ကို။ “သေ၊ ဤတရားသည်။ မေ မယှံ၊ အတ္ထော၊ အကျိုးတည်း။” ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္ထံ ကတွာ၊ အကျိုးစီးပွားကို ပြု၍။
ဩဘသောတောတိ၊ ကား။ ဓမ္မေ၊ ၌။ နိဟိတသောတော၊ ထားအပ်သော နားရှိသည်ဖြစ်၍။
ဧဝဉှိ တေ ကဿပ သိက္ခိတဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ ဉာဏသောတဉ္စ၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော နားကိုလည်းကောင်း။ ပသာဒသောတဉ္စ၊ ပသာဒနားကိုလည်းကောင်း။ ဩ ဒဟိတွာ၊ ထောင်၍။ “ဓမ္မံ၊ ကို။ သက္ကမေဝ၊ ရိုသေစွာလျှင်။ သုကိဿာမိ၊ နာအံ့။” ဣတိ ဧဝမေဝ၊ ဤသို့သာလျှင်။ တယာ၊ သင်သည်။ သိက္ခိတဗ္ဗ၊ ကျင့်အပ်၏။
သာတသဟဂတာ စ မေ ကာယဂတာသတိတိ၊ ကား။ အသုဘေ သု စေဝ၊ အသုဘတို့၌လည်းကောင်း။ အာနာပါနေ စ၊ အာနာပါန၌လည်း ကောင်း။ ပဌမဇ္ဈာနဝသေန၊ ပဌမဈာန်၏ အစွမ်းဖြင့်။ သုခသမ္ပယုတ္တာ၊ သုခနှင့် ယှဉ်သော။ ကာယဂတာသတိ၊ ကိုယ်၌တည်သော သတိသည်။
ဧတဿဩ၀ါဒဿ၊ ထိုအဆုံးအမကို။ ယံ သက္ကစ္စပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ အကြင် ရှိသေ စာခံယူခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယမေဝ၊ ဤခံယူခြင်းသည် သာလျှင်။ ထေရဿ၊ ကဿပ မထေရ်၏။ ပဗ္ဗဇ္ဇာ စ၊ ရှင်၏အဖြစ်သည် လည်းကောင်း။ ဥပသမ္ပဒါ စ၊ ပဉ္စင်းအဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ အဟောသိ၊ ၏။
ဥဒ္ဓုမာတကပဋိဘာဂါရမ္မဏံ၊ ဥဒ္ဓုမာတက ပဋိဘာဂနိမိတ်လျှင် အာရုံရှိသော။ ဈာနံ၊ သည်။ ဥဒ္ဓုမာတကသညာ၊ မည်၏။
ကသိဏာရမ္မဏံ၊ ကသိုဏ်းလျှင် အာရုံရှိသော။ ရူပါဝစရဇ္ဈာနံ၊ ရူပါဝစရဈာန်သည်။ ရူပသညာ၊ မည်၏။
ဣမေတိ၊ ကား။ သညာသီသေန၊ သညာကို အရင်းပူသဖြင့်။ နိဒ္ဓိဋ္ဌာ၊ ကုန် သော။ ဣမေ ဒွေ ဈာနဓမ္မာ၊ ဤ နှစ်ပါးသော ဈာန်တရားတို့သည်။
ဘဂဝ တာ၊ သည်။ ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သော။ သောပါကော စ၊ သောပါက သာ မဏေသည်လည်း။ “ရူပါဝစရဘာဝေန၊ ရူပါဝစရအဖြစ်ဖြင့်။ ဧကတ္ထာ၊ တူ သော အနက်ရှိ၏။ ဗျဉ္စနမေဝ၊ သဒ္ဒါသာလျှင်။ နာနံ၊ ထူး၏။” ဣတိ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။
အာရဒ္ဓစိတ္တောတိ၊ ကား။ အာရာဓိတစိတ္တော၊ နှစ်သက်တော်မူ သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဂရုဓမ္မပဋိဂ္ဂဟဏာဒိဥပသမ္ပဒါ၊ ဂရုဓမ္မကို ခံခြင်းအစရှိ သည်ဖြင့် ဖြစ်သော ပဉ္စင်းအဖြစ်သည်။ ဥပရှိ၊ အထက်ခန္ဓက၌။ သယမေဝ၊ အလိုလိုပင်လျှင်။ အာဝီ၊ ထင်စွာ။ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။
သဗ္ဗန္တိမေန ပရိယာယေနာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗန္တိမေန၊ အလုံးစုံအောက် ယုတ် သော။ ပရိစ္ဆေဒေန၊ အပိုင်းအခြားဖြင့်။
ဉတ္တိစတုတ္ထာ ကမ္မဝါစာ၊ ဉတ်လျှင် လေးကြိမ်မြောက်သော ကမ္မဝါစာသည်။ ဥပသမ္ပဒါကမ္မဿ၊ ဥပသမ္ပဒါကံ၏။ ကာရဏတ္တာ၊ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်။ ဌာနံ၊ မည်၏။ တဿ ဌာနဿ၊ ထိုအကြောင်းဖြစ်သော ကမ္မဝါစာအား။ အရဟံ အနုစ္ဆဝိကံ၊ လျောက်ပတ်သည် တည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဝတ္ထုဒေါသာဒိဝိနိမုတ္တံ၊ ဝတ္ထုဒေါသအစရှိသည်မှ။ လွှတ်ဒသာ၊ ကမ္မံ၊ ကို။ “ဌာနာရဟ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဝတ္ထာဒိဒေါသယုတ္တဿ၊ ဝတ္ထုစသော ဒေါသနှင့် ယှဉ်သော။ ကမ္မဿ သဘာဝတော၊ သဘောအားဖြင့်။ ကမ္မဝါစာရဟတ္တာဘာဝါ၊ ကမ္မဝါစာ ၏ ထိုက်သောအဖြစ်၏ မရှိခြင်းကြောင့်တည်း။
အထ ဝါ၊ ကား။ ဌာနန္တိ၊ ဟူ၍။ နိဗ္ဗာနပ္ပတ္တိဟေတုတော၊ နိဗ္ဗာန်ရောက်ခြင်း အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်။ သိက္ခတ္တယသင်္ဂဟ၊ သိက္ခာသုံးပါးဖြင့် ရေတွက်အပ်သော။ သာသနံ၊ ကိုး ဝုစ္စတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုသာသနာအား။ အနုစ္ဆိကံ၊ လျော်သော။ ကမ္မံ၊ သည်။ ဌာနာရဟံ၊ မည်၏။
ဟိ၊ ရှု။ ယထာဝိဟိတလက္ခဏေန၊ အကြင်အကြင် စီရင်အပ်သော လက္ခဏာရှိသော။ ကမ္မေန၊ ဖြင့်။ ဥပသမ္ပန္နော၊ ပဉ္စင်းခံသော ရဟန်းသည်။ သကလံ၊ အလုံးစုံသော။ သာသနံ၊ ကို။ သမာဒါယ၊ ကောင်း စွာ ယူ၍။ ပရိပူရေတုံ၊ ဖြည့်ခြင်းငှါ။ အရဟတိ၊ ထိုက်၏။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပရိသုဒ္ဓ၊ စင်ကြယ်သော။ ကမ္မဝါစာပရိယောသာနံ၊ ကမ္မဝါစာအဆုံးရှိသော။ သဗ္ဗ၊ အလုံးစုံသော။ သံဃကိပ္ပံ၊ သည်။ ဌာနာရဟံ နာမ၊ မည်၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “သတ္ထုသာသနာရဟနာတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ သီလာဒိ သကလသာသနပရိပူရဏ၊ သီလအစရှိသော အလုံးစုံသော သာသနာကို ဖြည့်ခြင်းအား။ အနုစ္ဆဝိကေန၊ လျောက်ပတ်သော။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
အယံ ဣမသ္မိံ အတိ၊ ဟူ၍။ ဉတ္တိစတုတ္ထကမ္မေန၊ ဖြင့်။ ဥပသမ္ဗန္နာဝ၊ ပဉ္စင်းဖြစ်သော ရဟန်းကိုသာလျှင်။ သဗ္ဗသိက္ခာပဒေသု၊ တို့၌ ဝုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဧဟိဘိက္ခုပသမ္ပဒါဒီဟိ၊ ဧဟိဘိက္ခူပသမ္ပဒါစသည်တို့ဖြင့်။ ဥပသမ္ပန္နော နံ၊ ပဉ္စင်းဖြစ်ကုန်သော။ သုဒ္ဓသတ္တာနံ၊ စင်ကြယ်ကုန်သောသတ္တဝါတို့အား။ ပဏ္ဏတ္တိဝသိက္ခာပဒဝီတိက္ကမေ၊ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇသိက္ခာပုဒ်ကိုလွန်ကျူးခြင်း၌လည်း။ အဘဗ္ဗတာ ဝါ၊ မထိုက်သော အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ဒေါသာဘာဝေါ (၁၃၀) ဝါ၊ အပြစ်မရှိခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သဒ္ဒတော၊ သဒ္ဒါအား ဖြင့်။ ကိဉ္စာပိ ပညာယတိ၊ အကယ်၍ကား ထင်၏ရှင့်။ တထာပိ၊ ထိုသို့ထင် သော်လည်း။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ တေသမ္ပိ၊ ထို ရဟန်းတို့အား လည်း။ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇသု ဝါ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ မဂ္ဂပ္ပတ္တိတော၊ အံရဟတ္တ မဂ်ဖြစ်သည်မှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ လောကဝဋေသု၊ ကုန်သော။ သုရာပါဏာဒိလ ကေသု ဝါ၊ သုရာပါန-စသော ပေါ့သော သိက္ခပုဒ်တို့၌ လည်းကောင်း။ အသန္နိစ္စာဒိနာ၊ စိတ်မရှိခြင်း အစရှိသည်ဖြင့်။ အာပတ္တိ အာပဋနံ၊ အာပတ် သို့ရောက်ခြင်းသည်။ သိဒ္ဓတိယေဝ၊ ပြီးသလျှင်ကတည်း။
တထာ ဟိ၊ ထို ကြောင့်သာလျှင်။
“ဒ္ဓေ ပုဂ္ဂလာ ။ပ။ ဘိက္ခုနီယော စာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဉတ္တိစတုတ္တေန ကမ္မေန ဥပသမ္ပန္နောတိ၊ ဟူသော။ ဣဒံ ပန၊ ဤ စကားကိုကား သဗ္ဗသိက္ခာပဒဝီတိက္ကမာရဟေ၊ ခပ်သိမ်းသော သိက္ခာပုဒ်ကို လွန်ကျူးခြင်းငှါ ထိုက်ကုန်သော။ သဗ္ဗကာလိကေ စ၊ ခပ်သိမ်းသော ကာလ၌ ရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခု၊ တို့ကို။ ဂဟေတာ၊ ၍။ ယေဘုယျ ဝသေန၊ ယေဘုယျနည်းအစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
နိရုတ္တိဝသေနာတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗစန သေန၊ ဝိဂြိုဟ်၏ အစွမ်းဖြင့်။
အဘိလာပဝသေနာတိ၊ ကား။ ဝေါဟာရ ဝေသန၊ အခေါ်အဝေါ်၏အစွမ်းဖြင့်
ဂုဏဝသေနာတိ၊ ကား။ ဘိက္ခုဝေါ ဟာရနိမိတ္တာနံ၊ ဘိက္ခု ခေါ်ဝေါ်ခြင်း အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ဂုဏာနံ၊ တို့၏။ ဝေသန၊ ဖြင့်။