(၁၂၇) ယော ဝိယ၊ အကြင်သူကဲ့သို့။
ဒိဿတိ၊ ရှူအပ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ယာဒိသော၊ မည်၏။
ဟံသဒ္ဒတ္ထ၊ ယံသဒ္ဒါ၏ အနက်၌။
ယထာ- သဒ္ဓေါ၊ ယထာသဒ္ဒါသည်။
ဝတ္တတိ၊ ၏။
ဣထိ၊ ကြောင့်။
ယေန ဝါ တေန ဝါ ယုတ္တော”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။
ယေန တေနာတိ ပဒဒူယေန၊ ယေန-တေန-ဟူသော ပုဒ်နှစ်ခုဖြင့်။
အနိယမတော၊ မမှုတ်သော အားဖြင့်။
သဒ္ဒတ္ထာ၊ ယုံသဒ္ဒါ၏ အနက်ကို။
ဒတော၊ ပြအပ်၏။
ဝါသဓုရုတ္တောတိ၊ ကား။
ဝိပဿနာဓုရဿုတ္တော၊ ဝိပဿနာဓုရနှင့် ယှဉ်၏။
အာ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။
ယာ ဇာတိ၊ အကြင်ဇာတိသည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ယံဇာတိ၊ မည်၏။
ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရ၏။
သောဝ၊ ထို ယံဇာတို့သည်ပင်လျှင်။
သကတ္တေ၊ သကတ်အနက်၌။
ယပစ္စယ ဏအနုဗန်ရှိသော ယပစ္စည်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
ယံဇစ္စော၊ မည်၏။
ဝသေန၊ အနွယ်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ယေန ဝါ ဂေါတ္တေန၊ အကြင်အနွယ်ဖြ လည်းကောင်း။
တေန ဝါ ဂေါတ္တေန၊ ထိုအနွယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဂါတ္တော ဝါ၊ အကြင် အနွယ်ရှိသည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ထို အနွယ်ရှိသည်လည်းကောင်း။
ဟောတု၊ ဖြစ်စေ။
ဣတိ၊ သို့။
သမ္ဗန္ဓေါ၊ စပ်အပ်၏။
သီလေသူတိ၊ ကား။
ပကတီသု၊ သဘော တို့တွင်။
တထာဂေါတ္တော တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ပုဒ်သည်။
“ကိန္တူ” တိ ဣမသ္မိံ“အစ္ဆေ၊ ကိန္တု-ဟူသော ဤသဒ္ဒါ၏ အနက်၌။
ဟောတိ၊ ၏။
ကိံ၊ အဘယ်သို့။
ဝုတ္တံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ နည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဣမသ္မိံ” အတ္ထတိ၊ ကား။
ဣမသ္မိံ ပါရာဇိကဝိသယ၊ ဤပါရာဇိကအရာ၌။
ဧသောတိ၊ ကား။
ယထာဝုတ္တေဟ၊ ကုန်သော။
ပကာရေဟိ၊ အပြားတို့ဖြင့်။
မုတ္တော၊ ယှဉ်သော ရဟန်းသည်။
အရိယာယာတိ၊ ကား။
ဥဒ္ဒိဿာ အရိယာ တိဋ္ဌန္တိ၊ ဧသော အရိယာနံယာစ နာတိ၊ ဟူ၍။
ဝံ၊ သို့။
ဝုတ္တာယ၊ ဟောအပ်သော တောင်းခြင်းဖြင့်။
ယာစတိ၊ တောင်း၏၊
“မေ၊ အား။
ဒေဟိ၊ ပေးပါလော။”
ဣတိ၊ သို့။
က ဏာယ၊ အထီးကျန်သော သူတို့၏ တောင်းခြင်းဖြင့်။
န ယာစတိ၊ မတောင်း။
လိင်္ဂသမ္ပဋိစ္ဆနေနာတိ၊ ကား။
“ဘိက္ခုံ စရိဿာမီ”တိ၊ ဆွမ်းခံ သွားအံ့ဟူ၍။
စိတ္တာဘာဝေပိ၊ အကြံမရှိသော်လည်း။
ဘိက္ခုဝေါဟာရနိဿိတပဗ္ဗဇ္ဇလိင်္ဂသာ၊ ရဟန်းဟူသော ဝေါဟာရကို မှီသော ရဟန်းအသွင်ကို။
သစ္ဆနေန၊ ဝန် ခံခြင်းကြောင့်။
ကာဇဘတ္တန္တိ၊ ကား။
ကာဇေဟိ၊ ထမ်းပိုးတို့ဖြင့်။
အာနီတ ဘတ္တံ၊ ဆောင်အပ်သော ဆွမ်းကို။
အဓမ္မိကာယာ”တိ၊ ဟူ၍။
အဓိသီလသိက္ခာ ဒိဘိက္ခုဂုဏာဘာဝတော၊ အဓိသီလသိက္ခာစသော ရဟန်းဂုဏ်၏ မရှိခြင်း ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။
“အဘူတာယာ” တိ၊ ဟူ၍
အာဟ၊ ၏။
မယံ၊ တို့သည်။
ဘိက္ခု၊ တို့တည်း။
ဣတိ သို့။
ဝဒန္တာ၊ ဆိုကုန်လျက်။
ပဋိညာ မတ္တေနေဝ၊ ဝန်ခံကာမျှဖြင့် သာလျှင်။
ဘိက္ခူ၊ မည်ကုန်၏။
အတ္ထတော၊ ဖြင့်။
န၊ မမည်ကုန်။
ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
ဣဒဥ၊ ဤအဘူတာယ ပဋိ ညာယ’ဟူသော စကားကိုလည်း။
“မယံ ဘိက္ခု” တိပဋ္ဌိဇာနနာပိ၊ ငါ ရဟန်းဟု ဝန်ခံခြင်း၏လည်း။
သမ္ဘဝတော၊ ရှိသောကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တိ၊ စ္စ။
“မယံ၊ တို့သည်။
ဘိက္ခူတိ၊ ဟူ၍။
အပ္ပဋ္ဌိနန္တာပိ၊ ဝန်မခံကုန်သော် လည်း။
ဘိက္ခုဝေါဟာရနိဿိတဿ'၊ ဘိက္ခုဟူသော ဝေါဟာရကို မှီသော။
လိင်္ဂဘာ၊ အသွင်ကို။
ဂဟဏေန စေဝ၊ ယူခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနံ၊ တို့အား။
`ဒိန္နပစ္စယဘာဂဂ္ဂဟဏာဒိနာ စ၊ လှူအပ်သောပစ္စည်း အဖို့ကို ခံခြင်းအစရှိသည်တို့ကြောင့် လည်းကောင်း။
ဘိက္ခု ပဋိညာ ဧဝ နာမ၊ ဘိက္ခုဟု ဝန်ခံသည် မည်ကုန်သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
တထာ ဟိ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
ပုဂ္ဂလပညတ္တိဋ္ဌကထာယံ၊ ပုဂ္ဂလပညတ်အဋ္ဌကထာ ၌။