၉။ ပရိပါစိတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
၁၉၇။ နဝမေ၊ ၌။
ပါဠိယံ၊ ၌။
"သိက္ခမာနာ။ ပ။ ပဉ္စ ဘောဇနာနိ ဌပေတွာ သဗ္ဗတ္ထ အနာဝတ္တီ"တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။
ဣမိနာ သိက္ခာပဒေန၊ ဖြင့်။
အနာပတ္တိံ၊ ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပဉ္စဟိ သဟဓမ္မိကေဟိ၊ သီတင်းသုံးဖော် ငါးယောက်တို့သည်။
ကတဝိညတ္တိပရိ-ကထာဒီဟိ၊ ပြုအပ်သောဝိညတ် ပရိကထာအစရှိသည်တို့ကြောင့်။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော ပစ္စည်းကို။
ပရိဘုဉ္ဇန္တဿ၊ သုံးဆောင်သော ရဟန်းအား။
ဒုက္ကဋ-မေဝ၊ ဒုက္ကဋ်သာလျှင်တည်း။
ဘိက္ခုနိယာ၊ သည်။
ပရိပါစိတတာ၊ ချက်စေအပ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။
တထာ ဇာနနံ၊ ထို ဘိက္ခုနီပရိပါစိတ-ဟုသိခြင်းလည်းကောင်း။
ဂိဟိသမာရမ္ဘာဘာဝေါ၊ လူတို့ အားထုတ်ခြင်းမရှိခြင်းလည်းကောင်း။
ဘောဇနတာ၊ ဘောဇဉ်ငါးပါးအဖြစ်လည်းကောင်း။
တဿ၊ ၏။
အဇ္ဈောဟရဏံ၊ မျိုခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ ပဉ္စ၊ တို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ပရိပါစိတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။