သံဝိဒါဝဟာရကထာဝဏ္ဏနာ
(၁၉၅) ဝိဓာဝဟာရကထာယံ၊ ၌။
သံဝိဓာယာတိ၊ ကား။
သံဝိဒ ဟိက္ခာ၊ တိုင်ပင်၍။
“တေန နေသံ ဒုက္ကဋ္ဌာပတ္တိယော”တိ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
အာဏတ္တိဝသေန၊ စေသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပါရာဇိကာပတ္တိယာ၊ ၏။
အသမ္ဘဝေ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်။
သတိ၊ သော်။
ဣတိ၊ ဤ ဒုက္ကဋ်သင့်၏ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။
အာဏတ္တာ၊ စေအပ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။
ယထာဏတ္တိဝ- သေန၊ စေခိုင်းတိုင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
သစေ ဟရန္တိ၊ အကယ်၍ ခိုးကုန်အံ့။
တေ၊ ထိုစေတတ်သော ရဟန်းတို့သည်။
အာဏတ္တိက္ခဏေ၊ ခဏ၌ သာလျှင်။
ပါရာဇိကာပတ္တိ”၊ သို့။
အာပတ္တိ၊ ကုန်၏။
ပါဠိယံ၊ ၌။
“သမ္မဟုလာ။ပ။ ပါရာဇိကဿာ”တိ ဧတ္ထာပိ၊ ဟူသောပုဒ်၌လည်း။
အာဏာပကာနံ၊ စေတတ်ကုန်သော ရဟန်းတို့အား။
အာဏတ္တိက္ခဏေယေဝ၊ ၌သာ လျှင်။
အာပတ္တိ၊ တည်း။
အဝဟာရကဿ၊ ခိုးသောသူအား
ဥဒ္ဓါရေ၊ ချီသောအခါ၌
အာပတ္တိ၊ အာပတ်တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗော၊ ၏။
“သမ္ဗလာ။ပ။ ပါရာဇိကန္တိ အာဒီသု၊ အစရှိသည်တို့၌။
မေဝ၊ ဤ အတူလျှင်။
အတ္ထော၊ ကို။
ဂဟေတဗ္ဗော၊ ၏။
သာဟတ္တိကံ ဝါ အာဏတ္တိ ကဿ အာဏတ္တိကံ ဝါ သာဟတ္ထိကဿ အင်္ဂ” န ဟောတီတိ၊ ကား။
ဘို ကာလိကတ္ထာ၊ ကာလပြားသောကြောင့်။
အညမည၊ အချင်းချင်း၏။
အင်္ဂ၊ အင်္ဂါသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တထာ ဟိ၊ ကြောင့်လျှင်။
သဟတ္ထာ၊ မိမိလက်ဖြင့်။
အဝဟရန္တာ၊ ခိုးသော ရဟန်းအား။
ဌာနာစာ၀- နက္ခဏေ၊ နေရာမူ ရွှေစေသော ခဏ၌။
အာပတ္တိ၊ အာပတ်တည်း။
အာဏတ္တိ ယာ၊ စေခြင်းဖြင့်။
အဝဟာန္တဿ၊ ခိုးစေသော ရဟန်းအား။ (ထည့်)
အာဏတ္တိက္ခဏေယေ၀၊ စေသော ခဏ၌ သာလျှင်။
အာပတ္တိ၊ တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဘိန္နကာလိကတ္တာ၊ ပြားသော ကာလရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အာပတ္ထိ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။