၁ ဝ-ကယဝိက္ကယသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
(၃၄၇) ၅၉၃-၅။
ဒသမ၊ ဒသမသိက္ခာပုဒ်၌။
ပါဠိယံ၊ ပါဠိ၌။
ဇာနာဟီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဣဒါနေဝ၊ ယခုကလျှင်။
ဥပဓာရေဟိ၊ စုံစမ်း လော့။
ဣဒံ၊ ဤသင်္ကန်းကို။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
ဆတုံ၊ စွန့်ခြင်းငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
ဣမိနာ”တိ ပဒေန၊ ဣမိနာ’ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ဒိယျမာနံ၊ ပေးသောဝတ္ထုကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတ္တိ ပဒေန၊ ဣမံ-ဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။
ပရေန၊ သူတပါးသည်။
ပဋိဒိယျမာနံ၊ အတုံ့ပေးအပ်သော ဝတ္ထု ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
သေသဉာတကေသု၊ မိဘမှုတပါးသော ဆွေမျိုးတို့၌။
သဒ္ဓါဒေယျဝိနိပါတသမ္ဘဝတော၊ သဒ္ဓါ၍ လှူအပ်သောပစ္စည်းကို ဖျက်ဆီး ခြင်း၏ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်။
တဒဘာဝဋ္ဌာနမြို့၊ ထို သဒ္ဓါဒေယျဝိနိပါတန မဖြစ်သော အရာကိုလည်း။
ဒတုံ၊ ငှါ။“
မာတရံ ပန ပိတရံ ဝါတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။“
န သက္ကာ တံ ပဋိက္ခိပိတု”န္တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
ရူပိယံ၊ ရွှေငွေ့ကို ဘတကာနံ၊ အခစားပေးသော သူတို့အား။
ဒန္နာ၊ ပေး၍။
အာမိကဘူမိယံ၊ အရှင်မရှိသောမြေ၌။ အယောဗီဇသမုဋ္ဌာပနေ= သံမျိုးစေ ့ကို ဖြစ်စေရာ၌။
ဘတိယာ၊ အခဖြင့်။
ခဏန္တာနံ၊ တူးကုန်သော သူတို့၏။
သန္တိကာ၊ အထံမှ။
ဂဟိတဘဏ္ဍကဘာဝေ၊ ယူအပ်သော ဘဏ္ဍာ၏ အဖြစ်သည်။
သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။
ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။
ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝံ တထာ၊ ထို ့အတူ။
ဣဓာပိ၊ ဤထမင်းကိုစား၍ ဤ အဝတ်ကို ဖွတ်လော့”ဟု ဆိုရာ၌လည်း။
ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကေစိ၊ အချို့သော ဆရာတို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဗ်စနံ၊ သည်။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
ဟိ၊ သင့်စွ။
အသာမိကဘူမိ၊ အရှင် မရှိသော မြေကို။
ခဏိတာ၊ တူး၍၊
သမုဋ္ဌာပိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သော။
ယံ အယောဗီဇံ၊ အကြင် သံမျိုးစေ့သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တံ၊ ထိုသံမျိုးစေ့သည်။
ဘတကာနံ၊ အခစားသူတို့၏။
သန္တကံ နာမ၊ ဥစ္စာမည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဒတ္ထဥ၊ ထိုသံမျိုးစေ့အလို့ငှါလည်း။
တေသံ၊ ထိုအခစားသော သူ တို့အား။
ရူပိယံ၊ ကို။
ဒေန္တာ၊ ပေးသော ရဟန်းအား။
ရူပိယသံဝေါဟာ- ရောဝ၊ သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။
ကပ္ပိယဝေါဟာရေန၊ ကပ္ပိယဝတ္ထုဖြင့် ဖလှယ်သောအားဖြင့်။
ရနစ္သလ္လာ- ကာဒီနံ’၊ ဆိုးရေခေါင်အစရှိသည်တို့ကို။
အာဟရာပနေ၊ ဆောင်စေခြင်း၌။
ကယဝိက္ကယော၊ သည်။
ဟောတိ ဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။
တာဒိသံ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော။
ပရဘဏ္ဍဏ္ဍိ၊ ပရဘဏ္ဍာသည်လည်း၊
ဣဓ ဝတ္ထုဓောဝနာ- ဒီသု၊ ဤအဝတ်ဖွပ်ခြင်း အစရှိသည်တို့၌။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
အဋ္ဌကထာပမာဏေနေဝ၊ အဋ္ဌကထာကို ပမာဏမူသဖြင့်သာလျှင်။
တ္ထု၊ ဤဝတ္ထဓောဝန-အစရှိသည်တို့၌။
ပါစိတ္တိယံ၊ ကိုး
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
၅၉၇။ “
ပုညံ ဘဝိဿတီတိ ဒေတီ”တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
သစေ၊ အကယ်၍။
ဘိက္ခု၊ သည်။
အတ္တနော ဘဏ္ဍ၊ မိမိ၏ဘဏ္ဍာ၏။
အပ္ပဋတံ၊ အဖိုးနည်းသည်အဖြစ်ကို။
ဥတာပိ၊ သိလျက်လည်း။
အကထေတွာ၊ မပြော ပဲ။“
ဣဒါနေဝ၊ ယခုကလျှင်။
ဥပပရိက္ခိန္နာ၊ စူးစမ်း၍
ဂဏှ၊ ယူလော့။
ပစ္ဆာ၊ နောင်ခါမှ။
၀ိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံး မသာမယာရှိသည်။
မာ ဟောတိ၊ မဖြစ်သင့်။
”ဣတိ၊ သို့။
ဝဒတိ၊ ဆိုသည်ဖြစ်အံ့။
ဣတရော စ၊ ကုန်သည်သည် လည်း။
အတ္ထနာ ဒိသျမာန၊ မိမိပေးအပ်သော ဘဏ္ဍာ၏။
မဟဂ္ဂုတ်၊ အဖိုးများထိုက်သော အဖြစ်ကို။ အာနန္တော= မသိသည်ဖြစ်၍ “
ဦနံ ဝါ၊ အယုတ်သည်လည်းကောင်း။
အဓိကံ ဝါ၊ အလွန်သည်လည်းကောင်း။
တုမှာ- ကမေဝ၊ ရှင်ပင်ဘုရားတို့အားသာလျှင်။
ဟောတု၊ ဖြစ်စေတော့။”ဣတိ= သို့။
ဒတွာ၊ ပေး၍။
ဂစ္ဆတိ၊ သွားအံ့။
ဘိက္ခုသာ၊ အား။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ် မသင့်။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။
ပရိဗ္ဗာဇကဝတ္ထုဂ္ဂဟဏေ၊ ပရိဗ္ဗာဇက၏ သင်္ကန်းကို ယူရာ၌။
ဥပနန္ဒာ၊ အရှင် ဥပနန်အား။
အနာပတ္တိ ဝိယ၊ အာပတ်မသင့်သကဲ့သို့တည်း။
ဝိပ္ပဋိသာရှိသာ၊ နှလုံး မသာ မယာ ရှိသည်ဖြစ်၍။
ပုန၊ တဖန်။
သကသညာယ၊ မိမိဥစ္စာအမှတ်ဖြင့်။
အာ- ဂတ၊ လာသောသူအား။
ယံ၊ အကြင်ပစ္စည်းကို။
အဓိကံ၊ အလွန်။
ဂဟိတံ၊ ယူအပ်၏။
တံ၊ ထိုပစ္စည်းကို။
ဒါတတ္ထံ၊ ပေးအပ်၏။
ယေန၊ အကြင် ဥစ္စာဖြင့်။ ယံ၊ အကြင် ပစ္စည်းကို။ ပရိဝတ္တေတိ၊ ဖလှယ်၏။ ဥဘိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ တေသံ၊ ထိုပစ္စည်းတို့၏။ ကပ္ပိယဝတ္ထုတာ၊ ကပ္ပိယဝတ္ထု အဖြစ်လည်းကောင်း။ အသဟဓမ္မိကတာ၊ သီတင်းသုံးဖော်မဟုတ်သော အဖြစ် လည်းကောင်း။ ကယဝိက္ကယာနံ၊ ကယဝိက္ကယသို့ ရောက်ခြင်း လည်း ကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။ တ္ထု= ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ကယဝိက္ကယသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
ဒုတိယော၊ သော။
ကောသိယဝဂ္ဂေါ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီ။