နိမိတ္တကမ္မကထာဝတ္ထုနာ
၁၂၀။ နိမိတ္တကမ္မကထာယံ၊ ၌။
အက္ခိနီခဏနာဒိနိမိတ္တကမ္မံ ပန၊ မျက်စိ မှိတ်ခြင်းစသော နိမိတီပြုခြင်းသည်ကား။
လဟုကံ၊ လျင်၏။
ဣတ္တရာလုံ၊ တိုသော ကာလရှိ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်
တင်္ခဏေယေဝ၊ ထိုခဏ၌သာလျှင်။
တံ ဘဏ္ဍ၊ ကို။
အဝရှိတုံ၊ ခိုးခြင်းငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း ။
နိမိတ္တကမ္မာနန္တရမေဝ၊ နိမိတ်ပြုသည်၏ အခြားမဲ့၌သာလျှင်။
ဂဏှိတုံ၊ ယူ ခြင်းငှါ။
အာရဒ္ဓတ္တာ၊ အားထုတ်အပ်သောကြောင့်။
“တေနေဝ နိမိတွေ့န အဝဟရတီ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
တင်္ခဏေယေ၀၊ ထိုခဏ၌သာလျှင်။
အဝဟရိတုံ၊ ခိုးခြင်းငှါ။
ယဒိ န သက္ကာ၊ အကယ်၍ မတတ်ကောင်းသည် ဖြစ်အံ့။
ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မတတ်ကောင်းသည်ရှိသော်။
“ပုရေဘတ္တပ္ပယေ ဂေါဝ ဧသော”တိ၊ ဟူသော။
ဝါဒေါ၊ မဟာသုမ မထေရ်ဝါဒသည်။
ပမာဏဘာသံ၊ ပမာဏအဖြစ်သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤကား။
စောဒနာ၊ တည်း။
နာပတိ၊ မရောက်။
ဟိ၊ စွ။
သင်္ကေတကမ္မံ ဝိယ၊ သင်္ကေတကမ္မကဲ့သို့။
နိမိတ္တကမ္မံ၊ နိမိတ္တကမ္မသည်။
ကာလပရိစ္ဆေဒယုတ္တံ၊ ပိုင်း ခြားအပ်သောကာလနှင့် ယှဉ်သည်။
န၊ မဟုတ်။
ဟိ၊ စွ။
ကာလဝသေန၊ အားဖြင့်။
သင်္ကေတကမ္မံ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကိရိယာဝသေန၊ အမူအရာ၏ အစွမ်းဖြင့်။
နိမိတ္တကမ္မံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
တေသံ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့၏။
ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။
“တံ နိမိတ္တံ။ပ။အနာပတ္တိ”တိ ဣဒံ ပန၊ ဟူသော စကားကိုကား။ နိမိတ္တရကဏတော၊ နိမိတ်ပြုသည်မှ။
(၁၉၆)။ ပုရေ၊ ရှေး၌။ ဂဏှန္တ စေ၀၊ ယူသော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။ နိမိတ္ထကမ္မေ၊ ကို။ ကတေပိ၊ ပြုသော်လည်း။ ဂဏှိတုံ၊ ငှါ။ အနာရှုာ၊ အားမထုတ်မူ၍။ ပစ္ဆာ၊ နောက်မှု။ သယမေဝံ၊ မိမိအလိုလိုသာလျှင်။ ဂဏှန္တဿ စ၊ ၏လည်း ကောင်း။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။