၅-စီဝရပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ
(၃၂၄) ၅၀၈။ ပဉ္စမ၊ ပဉ္စမသိက္ခာပုဒ်၌။
အပညတ္တေ သိက္ခာပဒေတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဂဏမာ၊ ဂိုဏ်းမှ။
ဩဟီယနသိက္ခာပဒေ၊ နောက်ကျန်ရစ်ရာ၌ သိက္ခာပုဒ်ကို။
အပညတ္တေ၊ မပညတ်မီ။
ကောဋ္ဌာသသမ္မတ္တီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ကေသာဒိပဉ္စကောဋ္ဌာသာနံ၊ ဆံအစရှိသော ငါးပါးသော အစုတို့၏။
ကလျာအတာ၊ လှပသော အဖြစ်တည်း။
““ဟတ္ထတလေယေဝ ဒာဟ္မာ”တိ ဣမိ- နာ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
ဟတ္ထတလတော၊ လက်ဝါးပြင်မှာ။
သေသကာယ၊ ကြွင်းသောကိုယ်ကို။
အဒဿနံ၊ မမြင်စေခြင်းကို။
ဒီပေတိ၊ သိစေ၏။
၅၁၀။ ဝိဟတ္ထတာယာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဝိဂတဟတ္ထတာယ၊ လက်ယှက်ရ ခြင်းမှကင်းသောကြောင့်။
အမိဿိတတာယ၊ မယောယှက်ရသည်၏ အဖြစ် ကြောင့်။
အပဋိဿရဏတာယ၊ ကိုးကွယ်ရာမဲ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဣတိ အသံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
တေန၊ ကြောင့်။
“သမဘိတုန္ဓတ္တာ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ဗျာဓိတတ္တာ၊ ကျင်နာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဣတိ အဟံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ပရိဝတ္တေတဗ္ဗံ၊ လှည့်လည်အပ်၏။
ဣတိ၊ ထို ကြောင့်။
ပရိဝတ္တံ၊ မည်၏။
တေဒေဝ၊ ထိုပရိဝတ္တသည်ပင်လျှင်။
ပါရိဝတ္တကံ၊ မည်၏။
ပရိဝတ္တေတာ၊ ဖလယ်၍။
ဒိယျမာနံ၊ ပေးအပ်သော ဝတ္ထုသည်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ပုရိမသိက္ခာပဒေ၊ ရှေး ပုရာဏဓောဝါပနသိက္ခာပုဒ်၌။
ဒ္ဓါဒသဟတ္ထာ ဥပစာရနိယမော၊ တဆယ်နှစ်တောင် ဥပစာမှတ်ခြင်းသည်။
အတ္ထိ ဝိယ၊ ရှိသကဲ့သို့။
ဣဓ၊ ဤစီဝရပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပုဒ်၌။
ဒွါဒသဟတ္ထော ဥပစာရနိယ မော၊ တဆယ် နှစ်တောင် ဥပစာကိုမှတ်ခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
“ဥပစာရံ မုဉ္ဇိတွာ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
အညတြ ပါရိဝတ္တကာတိ၊ ဟူသည် ကား။
ယံ စီဝရံ၊ အကြင်သင်္ကန်းကို။
အန္တမသော၊ အယုတ်သဖြင့်။
ဟရီဋက- ခမ္ပိ၊ သဖန်ခါးတုံးပိုင်းကိုလည်း။
ဒတွာ ဝါ၊ ပေး၍လည်းကောင်း။
“ဒာမီ”တိ၊ ပေးအံ့ဟူ၍။
အာဘောဂံ၊ နှလုံးသွင်းခြင်းကို။
ကတွာ ဝါ၊ ပြု၍လည်းကောင်း။
ပရိဝတ္တကံ၊ ဖလယ်သည်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။
တံ စီဝရံ၊ ကို။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
“တံ အစိတ္တကဘာဝေန န သ - မေတီ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဉာတိဘာဝါဇာနနာဒီသု၊ အဆွေ့ တော်သော အဖြစ်ကို မသိခြင်းအစရှိသည်တို့၌။
အစိတ္တကတာ ၀ိယ၊ အစိတ္တက အဖြစ်ကဲ့သို့။
ဘိက္ခုနီဘာဝါဇာနနာဒိဝသေနာပိ၊ ဘိက္ခုနီအဖြစ်ကို မသိ ခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်း။
အစိတ္တကတံ၊ စိတ်မရှိသော အ ဖြစ်ကို။
ပကာသေတိ၊ ပြ၏။
၅၁၃-၄- တိကဉ္စ၊ သုံးခုအပေါင်းသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
တံ၊ ထို သုံးခုအပေါင်းဟူသည်ကား။
ပါစိတ္တိယဉ္စ၊ ပါစိတ်သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏ ဣတိ= ထို ့ကြောင့်။
တိကပါစိတ္တိယံ၊ မည်၏။
ပါစိတ္တိယတိကံ၊ ပါစိတ် သုံး ခုအပေါင်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
“ ပတ္ထပိကာဒီ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
အနဓိဋ္ဌာနုပဂံ၊ အဓိဋ္ဌာန် မလောက်သည်ကို။
သန္ဓာယ၊ ဌ်။
ဝဒတိ၊ ၏။
“ကော ပန ဝါဒေါ ပတ္တတ္ထဝိကာဒီသူတိဣ- မီနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
မာတိယာ၊ ကြီးသော။
ဘိသိစ္ဆဝိယာပိ၊ ဘုံလျှို လှမ်း၌လည်း။
အနဓိဋ္ဌာနုပဂတ္တာ၊ အဓိဋ္ဌာန်မလောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တာဝ အနာပတ္တိ၊ အာပတ် မသင့်ဖြစ်သေး၏။
ဝိကပ္ပနုပဂပစ္ဆိမပ္ပမာဏဝိရ- ဟိဘတာယ၊ အငယ်ဆုံး ဝိကပ္ပနာလောက်သော ပမာဏမှ ကင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အနဓိဋ္ဌာတဗ္ဗေသု၊ အဓိဋ္ဌာန် မလောက်သောသပိတ်အိတ်အစရှိ သည်တို့၌။
ကိမေဝ ဝတ္တတ္ထံ၊ အဘယ်မှာ ဆိုဖွယ်ရာရှိအံ့နည်း။
ဣတိ၊ သို့ ဒာဘိ၏။
ဝိကပ္ပနုပဂပစ္ဆိမာနိ၊ ငယ်စွာအဆုံး ဝိကပ္ပနာလောက်သော ပမာဏရှိကုန်သော။
ပတ္တတ္ထပိကာဒီနိ ပန၊ သပိတ်အိတ်အစရှိသည်တို့ကိုကား။
ဂဏှိတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။
န ဝဋ္ဋတိ ဧဝ၊ မအပ်သည်သာလျှင်တည်း။
ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ ခံခြင်းသည်။
ကိရိယာ၊ ကိရိယာတည်း။
အပရိဝတ္ထနံ၊ မဖလှယ်ခြင်းသည်။
အကိရိယာ၊ အကိရိယာတည်း။
ဝိကပ္ပနုပဂ-စီဝရတာ၊ ဝိကပ္ပနာလောက် သော သင်္ကန်းအဖြစ်လည်းကောင်း။
ပါရိဝတ္တ ကာဘာဝေါ၊ ဖလှယ်ခြင်း၏ မရှိခြင်းလည်းကောင်း။
အညာတိကာယ၊ အဆု မတော်သော ဘိက္ခုနီ၏။
ဟတ္ထတော၊ လက်မှ။
ဂဟဏံ၊ ခံခြင်း လည်းကောင်း။
ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤ သုံးပါး တို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤ စီဝရပဋိဂ္ဂဟဏ သိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့ တည်း။
စီဝရပဋိဂ္ဂဟဏသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။