**၁၊ ပရိမဏ္ဍလဝဂ္ဂဝဏ္ဏနာ**
(၅၉) ၅၇၆။ သေခိယေသု၊ သေခိယတို့၌။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဝတ္တက္ခန္ဓကေ၊ ဝတ္တက္ခန္ဓက၌။
ဝုတ္တာနိ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။
ဝတ္တာနိ
ဝုတ္တဝတ္တာနိပိ- (ဆဋ္ဌ)
၊ ဝတ်တို့သည်။
သိက္ခိတဗ္ဗတ္တာ၊ ကျင့်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သေခိယာနေဝ၊ သေခိယတို့ပင်လျှင်တည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပါရာဇိကာဒီသု ဝိယ၊ ပါရာဇိကအစရှိသည်တို့မှာကဲ့သို့။
ဧတ္ထ ပါဠိယံ၊ ၌။
ပရိစ္ဆေဒေါ၊ အပိုင်းအခြားကို။
န ကတော၊ မပြုအပ်။
စာရိတ္တနယဒဿနတ္ထဉ္စ၊ စာရိတ္တနည်းကိုပြခြင်းငှာလည်း။
"ယော ပန ဘိက္ခု ဩလမ္ဗေန္တော နိဝါသေယျ ဒုက္ကဋ"န္တိ၊ ဟူ၍။
အဝတွာ၊ မဟောမူ၍။
"သိက္ခာ ကရဏီယာ"တိ၊ ဟူ၍။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော သေခိယတို့၌။
ပါဠိ၊ ပါဠိကို။
အာရောပိတာ၊ တင်အပ်၏။
ပဒဘာဇနေ၊ ပဒဘာဇနီ၌။
"အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿာ"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္တာ ပန၊ ဟောအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ကား။
သဗ္ဗတ္ထ၊ ခပ်သိမ်းသော သေခိယတို့၌။
အနာဒရိယကရဏေ၊ မရိုမသေပြုခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ကဋံ၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
"အဋ္ဌင်္ဂုလမတ္တ"န္တိ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
မတ္တသဒ္ဒေန၊ မတ္တ-သဒ္ဒါဖြင့်။
တတော၊ ထိုလက်ရှစ်သစ်မှ။
ကိဉ္စိ၊ တစိုးတစိ။
အဓိကမ္ပိ၊ လွန်သည်ကိုလည်းကောင်း။
ဦနမ္ပိ၊ ယုတ်သည်ကိုလည်းကောင်း။
သင်္ဂဏှာတိ၊ သင်္ဂြိုလ်၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
နိသိန္နဿ၊ ထိုင်သောရဟန်းအား။
စတုရင်္ဂုလမတ္တမ္ပိ၊ လက်လေးသစ်မျှကိုလည်း။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
နိသိန္နဿ၊ ထိုင်သောရဟန်းအား။
စတုရင်္ဂုလပ္ပမာဏံ၊ လက်လေးသစ်ပမာဏသည်။
ဌိတဿ၊ ရပ်သောရဟန်းအား။
အဋ္ဌင်္ဂုလမေဝ၊ လက်ရှစ်သစ်မျှသာလျှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
နိယမေတုံ၊ မှတ်ခြင်းငှာ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
ကသ္မာ၊ ကား။
ဦနာ-ဓိကတ္တသမ္ဘဝတော၊ အယုတ်အလွန်၏ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်တည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။
သာရုပ္ပံ၊ သင့်တင့်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
အဋ္ဌင်္ဂုလာနုသာရေန၊ လက်ရှစ်သစ်ကိုအစဉ်အောက်မေ့သဖြင့်။
နိဝါသနညေဝ၊ ဝတ်ခြင်းကိုသာလျှင်။
အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
"ယော ပန ဘိက္ခု သုက္ခဇင်္ဃော ဝါ"တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။
ကုရုန္ဒိယံ၊ ကုရုန္ဒီ၌။
"အဇာနန္တဿ အနာပတ္တီ"တိ၊ ဟူသောစကားကို။
အာဒရံ၊ ရိုသေခြင်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဥဂ္ဂဏှန္တဿာပိ၊ သင်သောရဟန်း၏လည်း။
အဇာနနံ၊ မသိခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တေနာပိ၊ ထိုမသိသောရဟန်းသည်လည်း။
နိရန္တရံ၊ မပြတ်။
နိဝါသနပါရုပနဝတ္တံ၊ ဝတ်ခြင်း,ရုံခြင်းအကျင့်ဝတ်ကို။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ သင်အပ်၏။
အသိက္ခတော၊ မသင်သော ရဟန်းအား။
အနာဒရိယမေဝ၊ မရိုသေရာကျသည်သာလျှင်တည်း။
ပရိမဏ္ဍလဂ္ဂဟ-ဏေန၊ ပရိမဏ္ဍလသဒ္ဒါဖြင့်။
ဥက္ခိပိတွာ၊ ပင့်၍။
နိဝါသနမ္ပိ၊ ဝတ်ခြင်းကိုလည်း။
ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပယ်အပ်၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
"ဥက္ခိပိတွာ ဝါ ဩတာ-ရေတွာ ဝါ"တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
သစိတ္တကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
"ဝတ္ထုဝိဇာနနစိတ္တေန၊ ဝတ္ထုကို သိသောစိတ်ဖြင့်။
သစိတ္တကံ၊ သစိတ္တကတည်း။
သာရတ္ထဒီပနိယံ ပန၊ သာရတ္ထဒီပနီ၌ကား။
ဥပတိဿတ္ထေရဝါဒနယေန၊ ဥပတိဿမထေရ်၏ ဝါဒနည်းအားဖြင့်။
လောကဝဇ္ဇတ္တံ၊ လောကဝဇ္ဇအဖြစ်ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
"ဝတ္ထုဝိဇာနန-စိတ္တေန စ၊ ဝတ္ထုကိုသိသောစိတ်ဖြင့် လည်းကောင်း။
ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ္တေန စ၊ ပညတ်တော်ကို သိသောစိတ်ဖြင့် လည်းကောင်း။
သစိတ္တက"န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။
ဝတ္ထုဝိဇာနနံ၊ ဝတ္ထုကိုသိခြင်းကို။
ဝိသုံ၊ အသီး။
န ဝတ္တဗ္ဗံ၊ မဆိုသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနေန၊ ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနဖြင့်။
တဿာပိ၊ ထိုဝတ္ထု ဝိဇာနန၏လည်း။
အန္တောဂဓဘာ-ဝတော၊ အတွင်းဝင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ စွ။
ဣဒံ ဝတ္ထု၊ ဤဝတ္ထုကို။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝီတိက္ကမန္တဿ၊ လွန်ကျူးသောရဟန်းအား။
အာပတ္တိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝိဇာနန္တော၊ သိသည်ရှိသော်။
ပဏ္ဏတ္တိံပိ၊ ပညတ်တော်ကိုလည်း။
ဇာနာတီတိ
ပဏ္ဏတ္တိံ ဝိဇာနာတီတိ- (ဆဋ္ဌ)
၊ သိ၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဧတ္ထ၊ ဤပရိမဏ္ဍလ သိက္ခာပုဒ်၌။
ဥပတိဿတ္ထေရဝါဒေ စ၊ ဥပတိဿ မထေရ်ဝါဒ၌လည်း။
ပဏ္ဏတ္တိံ၊ ပညတ်တော်ကို။
အဇာနိတွာ၊ မသိမူ၍။
အပရိမဏ္ဍလနိ ဝါသနာ-ဒိဝတ္ထုမေဝ၊ အဝန်း မညီမညွတ်ဝတ်ခြင်း အစရှိသော ဝတ္ထုကိုသာလျှင်။
ဇာနန္တဿ၊ သိသောရဟန်းအား။
ပဏ္ဏတ္တိဝီတိက္ကမာနာဒရိယာဘာဝါ၊ ပညတ်တော်ကို လွန်ခြင်း, မရိုသေခြင်း၏ မရှိခြင်းကြောင့်။
သဗ္ဗသေခိယေသု၊ ခပ်သိမ်းသော သေခိယတို့၌။
အနာပတ္တိ ဧဝ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို သာလျှင်။
အဘိမတာ၊ အလိုရှိအပ်၏။
တဉ္စ ဝစနံ၊ ထိုစကား သည်လည်း။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ကောသမ္ဗက္ခန္ဓကေ၊ ကေသမ္ဗက္ခန္ဓက၌။
ဝစ္စကုဋိ-ယံ၊ ဝစ္စကုဋီ၌။
ဥဒကာဝသေသံ၊ သန့်သက်ရေကြွင်းကို။
ဌပေန္တဿ၊ ထားသော ရဟန်းအား။
ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနာဘာဝေပိ၊ ပညတ်တော်ကို သိခြင်းမရှိသော်လည်း။
အာပတ္တိယာ၊ ကို။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သောကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ စွ။
တတ္ထ၊ ထိုကောသမ္ဗက္ခန္ဓက၌။
"တေန ခေါ ပန သမယေန အညတရော ဘိက္ခု အာပတ္တိံ အာပန္နော (၆၀) ဟောတိ။ ပ။ သော အပရေန သမယေန တဿာ အာပတ္တိယာ အနာပတ္တိဒိဋ္ဌိ ဟောတီ"တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
**အနက်ကား**။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အညတရော၊ အမှတ်မရှိသော။
ဘိက္ခု၊ သုတ္တန်ဆောင် ရဟန်းသည်။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။ သော၊ ထိုသုတ္တန်ဆောင် ရဟန်းသည်။
အပရေန သမယေန၊ တပါးသောအခါ၌။
တဿာ အာပတ္တိယာ၊ ထိုအာပတ်၌။
အနာပတ္တိဒိဋ္ဌိ၊ အာပတ်မသင့်ဟု အယူရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။ (ပါဠိ-အနက်)။
အဿ၊ ထိုခန္ဓက၏။
အဋ္ဌကထာယဉ္စ၊ ၌လည်း။
"တွံ၊ သင်သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤသန့်သက် ရေကြွင်းထားရာ၌။
အာ-ပတ္တိဘာဝံ၊ အာပတ်သင့်သော အဖြစ်ကို။
န ဇာနာသိ၊ မသိသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဝိနည်းဓိုရ်က မေးသည်ရှိသော်။
အာမ န ဇာနာမီတိ၊ ဪ-မသိ။
ဣတိ၊ သို့။
အာဟ၊ သုတ္တန်ဆောင် ရဟန်းကဆို၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဟောတု၊ မသိသည်ဖြစ်စေ။
ဧတ္ထ၊ ဤသန့်သက်ရေကြွင်းထားရာ၌။
အာပတ္တိ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ဆိုသည်ရှိသော်။
အာပတ္တိ၊ သည်။
သစေ ဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်ငြားအံ့။
ဒေသေဿာမိ၊ ဒေသနာကြားအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ သုတ္တန်ဆောင် ရဟန်းကဆို၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
သစေ၊ အကယ်၍။
တေ၊ သင်သည်။
အသဉ္စိစ္စ၊ စိတ်မရှိပဲ။
အသတိယာ၊ သတိလျော့သဖြင့်။
ကတံ၊ ပြုမိသည်ဖြစ်အံ့။
အာပတ္တိ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဝိနည်းဓိုရ်ကဆိုသည်ရှိသော်။
သော၊ ထိုသုတ္တန်ဆောင် ရဟန်းသည်။
တဿာ-အာပတ္တိယာ၊ ၌။
အနာပတ္တိဒိဋ္ဌိ၊ အာပတ်မသင့်ဟု အမှတ်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။ (အဋ္ဌကထာအနက်)။
တထာ၊ ထိုအတူ။
"အဓမ္မဝါဒီတိ ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တကေသု အညတရော"တိ စ၊ ဟူ၍လည်း။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
ခန္ဓကဝတ္တာနံ၊ ခန္ဓကဝတ်တို့၏။
သေခိယတ္တာ၊ သေခိယဖြစ်သောကြောင့်။
တတ္ထ၊ ထိုခန္ဓကဝတ်၌။
ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်သော။
နယော၊ နည်းသည်။
ဣမေသံ၊ ဤ သေခိယသိက္ခာပုဒ်တို့နှင့်။
ဣဓ၊ ဤသေခိယ၌။
ဝုတ္တော စ နယော၊ ဟောအပ်သော နည်းသည်လည်း။
တေသံ၊ ထို ခန္ဓကတို့နှင့်။
သာဓာရဏောဝ၊ ဆက်ဆံသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
"အသဉ္စိစ္စ အသတိယာ ကထံ၊ နတ္ထိ အာပတ္တီ"တိ၊ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ဣဓ၊ ဤသေခိယ၌။
ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်သော။
အာပတ္တိနယော၊ ကို။
တတ္ထာပိ၊ ထိုခန္ဓက၌လည်း။
ဒဿိတော၊ ၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဖုဿဒေဝတ္ထေရဝါဒေ ဧဝ၊ ဖုဿ-ဒေဝမထေရ်အယူ၌သာလျှင်။
ဌတွာ၊ တည်၍။
ဝတ္ထုဝိဇာနနစိတ္တေနေဝ၊ ဝတ္ထုကိုသိသောစိတ်ဖြင့်သာလျှင်။
သဗ္ဗသေခိယာနိ၊ ခပ်သိမ်းသော သေခိယတို့သည်။
သစိတ္တကာနိ၊ တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ္တေန၊ ပညတ်တော်ကိုသိသောစိတ်ဖြင့်။
သစိတ္တကာနိ၊ တို့သည်။
န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
ဘိယျောကမျတာယ၊ များသည်ကို အလိုရှိသောကြောင့်။
သူပဗျဉ္ဇနပဋိစ္ဆာဒနံ စ၊ အမဲဟင်းလျာကိုဖုံးလွှမ်းခြင်းနှင့် စပ်သော သိက္ခာပုဒ်လည်းကောင်း။
ဥဇ္ဈာနသညီ၊ ဥဇ္ဈာနသညီသိက္ခာပုဒ်လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒွေ သိက္ခာပဒါနိ၊ နှစ်ပါးသောသိက္ခာပုဒ်တို့သည်။
လောကဝဇ္ဇာနိ၊ တို့တည်း။
အကုသလစိတ္တာနိ၊ အကုသိုလ်စိတ်ရှိကုန်၏။
သေသာနိ၊ ကြွင်းသော သိက္ခာပုဒ်တို့သည်။
ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇာနိ၊ တို့တည်း။
တိစိတ္တာနိ၊ သုံးပါးသော စိတ်ရှိကုန်၏။
တိဝေဒနာနိ စ၊ ဝေဒနာသုံးပါးရှိကုန်သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟဏမေဝ၊ ယူခြင်းသည်သာလျှင်။
ယုတ္တတရံ၊ သင့်မြတ်၏ဟူ၍။
ဒိဿတိ၊ ထင်၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
ဧတ္ထ၊ ဤပရိမဏ္ဍလသိက္ခာပုဒ်၌။
"အသဉ္စိစ္စာတိ ပုရတော ဝါ ပစ္ဆတော ဝါ ဩလမ္ဗေတွာ နိဝါသေဿာမီတိ ဧဝံ အသဉ္စိစ္စာ"တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။
ဝတ္ထုအဇာနနဝသေနေဝ၊ ဝတ္ထုကို မသိသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။
အနာပတ္တိဝဏ္ဏနာ၊ အနာ-ပတ္တိအဖွင့်ကို။
ကတာ၊ ပြုအပ်၏။
ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ္တဝသေန၊ ပညတ်တော်ကို သိသောစိတ်ရှိသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
န ကတာ၊ မပြုအပ်၏။
အပိစ၊ တနည်းကား။
"ယဿ သစိတ္တကပက္ခေ စိတ္တံ အကုသလမေဝ ဟောတိ၊ တံ လောကဝဇ္ဇ"န္တိ၊ ဟူသော။
ဣမိနာ လက္ခဏဝစနေနပိ၊ ဤလက္ခဏာစကားဖြင့်လည်း။
ဧတံ၊ ဤဝတ္ထုဝိဇာနနစိတ်ဖြင့် သစိတ္တကအဖြစ်သည်။
သိဇ္ဈတိ၊ ပြီး၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
ဧတ္ထ၊ ဤလက္ခဏာစကား၌။
ဝတ္ထုဝိဇာနန-စိတ္တဝသေနေဝ၊ ဝတ္ထုကိုသိသောစိတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။
"သစိတ္တက-ပက္ခေ"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတရထာ၊ ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ္တဝသေန၊ ပညတ်တော်ကိုသိသောစိတ်၏အစွမ်းအားဖြင့်။
သဗ္ဗသိက္ခာပဒါနမ္ပိ၊ ခပ်သိမ်းသောသိက္ခာပုဒ်တို့၏လည်း။
သစိတ္တကပက္ခေ၊ သစိတ္တကအဖို့၌။
စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။
အကုသလတ္တ-နိယမေန၊ အကုသိုလ်အဖြစ်မြဲသဖြင့်။
လောကဝဇ္ဇတ္တပ္ပသင်္ဂတော၊ လောကဝဇ္ဇအဖြစ် လျဉ်းပါးခြင်းကြောင့်။
ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇမေဝ၊ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇသည် ပင်လျှင်။
န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။
ဣဒဉ္စ ဝစနံ၊ ဤ ယဿ သစိတ္တကပက္ခေ-အစရှိသော စကားသည်လည်း။
နိရတ္ထကံ၊ အကျိုးမဲ့သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဣမိနာ ဝစနေန၊ ဤစကားဖြင့်။
နိဝတ္တေတဗ္ဗဿ၊ နစ်စေအပ်သော။
သိက္ခာပဒဿ၊ ၏။
အသာဝါ၊ မရှိခြင်းကြောင့်တည်း။
သေခိ-ယေသု၊ တို့၌။
ဝတ္ထုဝိဇာနနသစိတ္တကပက္ခေ
ဝတ္ထုဝိဇာနနစိတ္တေန သစိတ္တကပက္ခေ- (ဆဋ္ဌ)
၊ ဝတ္ထုကိုသိသော စိတ်ရှိသောအဖို့၌။
စိတ္တံ၊ သည်။
ပါဏာတိပါတာဒီသု ဝိယ၊ သူ့အသက်ကိုသတ်ခြင်းအစရှိသည်တို့၌ကဲ့သို့။
အကုသလမေဝါတိ၊ အကုသိုလ် သာလျှင်တည်းဟူ၍။
နိယမော၊ မှတ်ခြင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ယေန နိယမေန၊ အကြင်မှတ်ခြင်းဖြင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤသေခိယ၌။
လောကဝဇ္ဇတာ၊ လောကဝဇ္ဇအဖြစ်သည်။
အာပဇ္ဇေယျ
ပသဇ္ဇေယျ- (ဆဋ္ဌ)
၊ ဖြစ်ရာ၏။
သော နိယမော၊ ထိုမှတ်ခြင်းသည်။
န စ အတ္ထိ၊ ရှိလည်းမရှိ
ဤဝါကျ-ဆဋ္ဌ မပါ။။
"အနာဒရိယံ ပဋိစ္စာ"တိ ဧတံ ပါဠိဝစနဉ္စ၊ အနာဒရိယံ ပဋိစ္စ-ဟူသော ဤပါဠိတော်စကားကိုလည်း။
ဝတ္ထုံ၊ ဝတ္ထုကို။
ဇာနိတွာ၊ သိ၍။
တီဟိ စိတ္တေဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော ကုသိုလ်, အကုသိုလ်, အဗျာကတစိတ်တို့ဖြင့်။
ဝီတိက္ကမ မေဝ၊ လွန်ကျူးခြင်းကိုသာလျှင်။
အနာဒရိယံ-ကတွာ၊ မရိုသေခြင်းပြု၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပဏ္ဏတ္တိံ၊ ပညတ်တော်ကို။
ဇာနိတွာ၊ သိ၍။
အကုသလစိတ္တေနေဝ၊ အကုသိုလ်စိတ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဝီတိက္ကမံ၊ လွန်ကျူးခြင်းကို။
အနာဒရိယံ ကတွာ၊ မရိုသေခြင်းပြု၍။
န ဝုတ္တံ၊ ဟောသည်မဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အညထာ၊ ဤမှတပါးသောအပြားဖြင့် ယူသည်ရှိသော်။
ခန္ဓကပါဠိယာ စ၊ ၏လည်းကောင်း။
အဋ္ဌကထာယ စ၊ ၏လည်းကောင်း။
ပုဗ္ဗာပရဝိရုဇ္ဈနတော
ပုဗ္ဗာပရဉ္စ ဝိရုဇ္ဈနတော- (ဆဋ္ဌ)
၊ ရှေ့နောက်ဆန့်ကျင်ခြင်း ကြောင့်တည်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အမှာကံ၊ ငါတို့၏။
ခန္တိ၊ နှစ်သက်ခြင်းတည်း။
ဝါ၊ ကား။
ယထာ၊ အကြင် အခြင်းအရာဖြင့်။
န ဝိရုဇ္ဈတိ၊ မဆန့်ကျင်။
တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အဓိပ္ပာယော၊ ကို။
ဂဝေသိတဗ္ဗော၊ ရှာအပ်၏။
အနာဒရိယံ၊ မရိုသေခြင်း လည်းကောင်း။
(၆၁) အနာပတ္တိကာရဏာ-ဘာဝေါ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်း၏အကြောင်းမရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။
အပရိမဏ္ဍလနိဝါသနံ၊ အဝန်း မညီမညွတ် ဝတ်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့သည်။
ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့တည်း။
ဧတ္ထ ယထာ၊ ဤပထမပရိမဏ္ဍလသိက္ခာပုဒ်၌ကဲ့သို့။
ဧဝံ တထာ၊ ထိုအတူ။
သဗ္ဗတ္ထ၊ ခပ်သိမ်းသော သေခိယတို့၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့သည်။
တီဏိ၊ သုံးပါးတို့တည်း။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသေခိယသိက္ခာပုဒ်တို့၌။
ဝုတ္တပဋိပက္ခကရဏဝသေန၊ ဟောတော်မူအပ်သည့်ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပြုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
တတိယင်္ဂယောဇနမေဝ၊ တတိယအင်္ဂါကိုယှဉ်ခြင်းသည်သာလျှင်။
ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။
၅၇၇။ ဒုတိယာဒီသု၊ ဒုတိယအစရှိသော သိက္ခာပုဒ်တို့၌။
ဂိဟိပါရု-တန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
သေတပဋပါရုတာဒိ၊ အဝတ်ဖြူကို ရုံခြင်းအစရှိသည်တည်း။
"ဝိဟာရေပီ"တိ၊ ဟူသောစကားကို။
သံဃသန္နိပါတဗုဒ္ဓပဋ္ဌာနာဒိ-ကာလံ၊ သံဃာစုဝေးသောကာလ, ဘုရားဝတ်သောကာလ အစရှိသည်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
၅၇၈။ "ဂဏ္ဌိကံပဋိမုဉ္စိတွာ"တိအာဒိ၊ အစရှိသောစကားသည်။
ပဋိစ္ဆာ-ဒနဝိဓိဒဿနံ၊ ဖုံးလွှမ်းခြင်းအစီအရင်ကိုပြသော စကားတည်း။
"ဂီဝံ ပဋိစ္ဆာ-ဒေတွာ"တိ အာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သဉ္စိစ္စ၊ မဖုံးလွှမ်းလိုသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဂီဝဉ္စ၊ လည်ကိုလည်းကောင်း။
မဏိဗန္ဓနဉ္စ၊ လက်ကောက်ဝတ်ကိုလည်းကောင်း။
အပ္ပဋိစ္ဆာ-ဒေန္တဿ၊ မဖုံးလွှမ်းသော ရဟန်းအား။
အာပတ္တိ၊ အာပတ်သင့်၏။
ဧတ္ထာပိ၊ ဤပါရုပန၌လည်း။
ပရိမဏ္ဍလသိက္ခာပဒဿ၊ ၏။
သာဓာရဏတ္တာ၊ ဆက်ဆံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဇာဏုမဏ္ဍလတော၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းမှ။
ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။
စတုရင်္ဂုလမတ္တံ၊ လက်လေးသစ်မျှလောက်။
ဩတာရေတွာ၊ ချ၍။
အနောလမ္ဗေတွာ၊ တွဲလျား မကျစေမူ၍။
ပရိမဏ္ဍလမေဝ၊ အဝန်းညီစွာသာလျှင်။
ပါရုပိတဗ္ဗံ၊ ရုံအပ်၏။
၅၇၉။ "ဝိဝရိတွာ နိသီဒနတော"တိ၊ ဟူသောစကားကို။
ဝိဟရေ ဝိယ၊ ကျောင်း၌ကဲ့သို့။
ဧကံသပါရုပနံ၊ ပခုံးတတက်၌ လက်ကတော့ ရုံခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
"ဝါသတ္ထာယ ဥပဂတဿာ"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါသာဓိပ္ပါယံ၊ နေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်ကို။
ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။
ဓမ္မဒေသနပရိတ္တဘဏနာဒိအတ္ထာယ၊ တရားဟောခြင်း, ပရိတ်ရွတ်ခြင်း အစရှိသောအကျိုးငှာ။
သုစိရမ္ပိ၊ အလွန်ကြာမြင့်စွာလည်း။
နိသီ-ဒန္တေန၊ ထိုင်သောရဟန်းသည်။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။
အန္တရဃရဝတ္တံ၊ ရွာတွင်း၌ ကျင့်ရာသောဝတ်ကို။
ပူရေန္တေနေဝ၊ ဖြည့်သဖြင့်သာလျှင်။
နိသီဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုင်အပ်၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
နိသီဒနပဋိသံယုတ္တေသု ဧဝ သိက္ခာပဒေသု၊ ထိုင်ခြင်းနှင့် စပ်သော သိက္ခာပုဒ်တို့၌သာလျှင်။
"ဝါသူပဂတဿာ"တိ၊ ဟူ၍။
အနာပတ္တိယာ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းကို။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါသတ္ထာယ၊ နေခြင်းငှာ။
အန္တရဃရံ၊ ရွာတွင်းသို့။
ဥပဂစ္ဆန္တေ-နာပိ၊ ကပ်သောရဟန်းသည်လည်း။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။
သုပ္ပဋိစ္ဆန္နတာဒိံ၊ ကောင်းစွာ ဖုံးလွှမ်းခြင်းအစရှိသည်ကို။
အကောပေန္တေနေဝ၊ မပျက်စေသဖြင့်သာလျှင်။
ဂန္တဗ္ဗံ၊ သွားအပ်၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
"ဝါသူပဂတဿာ"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
"ဥပဂစ္ဆမာနဿာ"တိ၊ ဟူ၍။
န ဝုတ္တံ၊ မဟောအပ်။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။
"ဧကေကသ္မိံ၊ တယောက်ယောက်သော ရဟန်းသည်။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
ဝါသံ ပရိဂ္ဂဟေ၊ နေရာကို သိမ်းဆည်းခြင်းကို။
ကတေ၊ ပြုအပ်သည်ရှိသော်။
တတော၊ ထို့နောက်မှ။
အညေဟိ၊ တပါးသောရဟန်းတို့သည်။
ယထာသုခံ၊ အလိုရှိတိုင်း။
ဂန္တုံ၊ သွားခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏"။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အပရေ ပန၊ တို့သည်ကား။
"ဂေဟသာမိ-ကေဟိ၊ အိမ်ရှင်တို့သည်။
'ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။
တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။
နိဝသိဿထ၊ နေကုန်၏။
တာဝ၊ ထို၍လောက်။
တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့အား။
ဣမံ ဂေဟံ၊ ဤအိမ်ကို။
ဒေမိ၊ လှူပါ၏'။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒိန္နေ၊ လှူအပ်သည်ရှိသော်။
အညေဟိ၊ တပါးကုန်သော။
ဝါသာဓိပ္ပါယေဟိပိ
အဝါသာဓိပ္ပါယေဟိပိ- (ဆဋ္ဌ)
၊ နေလိုသောရဟန်းတို့သည်လည်း။
အန္တရာရာမေ ဝိယ၊ အရံတွင်း၌ကဲ့သို့။
ယထာသုခံ၊ အလိုရှိတိုင်း။
ဂန္တုဉ္စ၊ သွားငှာလည်းကောင်း။
နိသီဒိတုဉ္စ၊ ထိုင်ခြင်းငှာ လည်းကောင်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏"။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံကို။
န ဂဟေတဗ္ဗံ၊ မယူအပ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
တထာဝစနာဘာဝါ စ၊ ထို ကေစိဆရာတို့ ယူသောအပြားဖြင့် ဆိုသောစကား မရှိခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။
ဒါနလက္ခဏာဘာဝါ စ၊ လှူခြင်း လက္ခဏာ၏ မရှိခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။
တာဝတ္တတေန၊ ထိုမျှလောက်ဖြင့်။
ဝိဟာရသင်္ချာနုပဂမနတော စ၊ ကျောင်းဟူသော အရေအတွက်သို့ မရောက်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။
န ဂဟေတဗ္ဗံ၊ မယူအပ်။
ဟိ၊ သင့်စွ။
"ယာဝ၊ အကြင်၍လောက်။
နိသီဒိဿထ၊ နေကုန်၏။
တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။
တုမှာကံ၊ တို့အား။
ဣမံ ဂေဟံ၊ ဤအိမ်ကို။
ဒေမီ"တိ၊ လှူ၏ ဟူ၍။
ဝဒန္တောပိ၊ လှူသော်လည်း။
တာဝကာလိက မေဝ၊ အခိုက်အတန့်သာလျှင်။
ဒေတိ၊ လှူ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဒါနဿ၊ ၏။
ဝတ္ထုပရိစ္စာဂလက္ခဏတ္တာ၊ ဝတ္ထုကိုစွန့်ခြင်းလက္ခဏာ ရှိသောကြောင့်တည်း။
၅၈၂။ "စတုဟတ္ထပ္ပမာဏ"န္တိ၊ ဟူသောစကားကို။
ဝဍ္ဎကီဟတ္ထံ၊ လက်သမားတောင်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
(၆၂) ၅၈၄။ "ဥက္ခိတ္တစီဝရော ဟုတွာ"တိ၊ ဟူသော စကားကို။
ကဋိတော၊ ခါးမှ။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။
ကာယဗန္ဓနာဒိဒဿနဝသေနေဝ၊ ခါးပန်းအစရှိသည်ကို ပြသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။
ဥက္ခိပနံ၊ ပင့်ခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။
စရ-တော၊ လှည့်လည်သော ရဟန်းအား။
ပတ္တဂ္ဂဟဏာဒိမတ္တဿ၊ သပိတ်ကိုကိုင်ခြင်းအစရှိသည်မျှကို။
အနုညာတတ္တာ၊ ခွင့်ပြုအပ်သော ကြောင့်တည်း။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
"နိသိန္နကာလေ ပန ဓမ္မကရဏ"န္တိ အာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
နိသိန္နကာလေ၊ ထိုင်သော ကာလ၌။
ခန္ဓေ၊ ပခုံး၌။
လဂ္ဂပတ္တတ္ထဝိကတော၊ ဆွဲအပ်သော သပိတ်အိပ်မှ။
ဓမ္မကရဏံ၊ ဓမ္မကရိုဏ်ကို။
နီဟရန္တဿ၊ ထုတ်သော ရဟန်းအား။
ကဋိ-တော၊ ခါးမှ။
ဥဒ္ဓမ္ပိ၊ အထက်သည်လည်း။
ဒိဿတိ၊ ထင်၏။
တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
အဒဿေတွာ၊ မပြမူ၍။
နီဟရိတဗ္ဗံ၊ ထုတ်အပ်၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
အာသနေ၊ နေရာ၌။
နိသီဒန္တဿာပိ၊ ထိုင်သောရဟန်းအားလည်း။
ပါရုပိတစီဝရံ၊ ရုံအပ်သော သင်္ကန်းကို။
ကိဉ္စိ၊ စိုးစဉ်း။
ဥက္ခိပိတွာ၊ ပင့်၍။
သင်္ဃာဋိံ၊ ဒုကုဋ်ကို။
ဇင်္ဃပိဏ္ဍေဟိ၊ သလုံးသားတို့မှ။
အနုက္ခိပိတွာဝ၊ မပင့်မူ၍သာလျှင်။
နိသီဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုင်အပ်၏။
ဣမသ္မိညေဝ ပန သိက္ခာပဒေ၊ ဤ န ဥက္ခိတ္တကာယ နိသီဒနသိက္ခာပုဒ်၌သာလျှင်။
"ဝါသူပဂတဿာ"တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
နိသီဒနပဋိသံယုတ္တေသု၊ ထိုင်ခြင်းနှင့် စပ်ကုန်သော။
ဆဋ္ဌအဋ္ဌမေသု၊ ခြောက်ခုမြောက်, ရှစ်ခုမြောက်သော သိက္ခာပုဒ်တို့၌။
အဝုတ္တတ္တာ၊ မဟောအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါသူပဂတေနာပိ၊ နေခြင်းငှာ ကပ်သောရဟန်းသည်လည်း။
သုသံဝုတေန၊ ကောင်းစွာ ဣန္ဒြေကိုစောင့်လျက်။
ဩက္ခိတ္တစက္ခု-နာဝ၊ ချအပ်သော မျက်လွှာရှိသည် ဖြစ်၍သာလျှင်။
နိသီဒိံတဗ္ဗံ၊ နေအပ်၏။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
မာတိကာဋ္ဌကထာယမ္ပိ၊ မာတိကာအဋ္ဌကထာ၌လည်း။
တေသံ၊ ထိုဆဋ္ဌ, အဋ္ဌမသိက္ခာပုဒ်တို့၏။
ဝိသေသံ၊ အထူးကို။
အဝတွာ၊ မဆိုမူ၍။
ဣဓေဝ၊ ဤ န ဥက္ခိတ္တကာယနိသီဒနသိက္ခာပုဒ်၌သာလျှင်။
"ဝါသူပဂတဿ ပန အနာပတ္တီ"တိ၊ အနာပတ္တိ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။
ပရိမဏ္ဍလဝဂ္ဂဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။