မေထုနရာဂေန၊ ဖြင့်။
ဝတ္ထိကောသံ၊ သိုအိမ်သို့။
ပဝေသန္တဿ၊ သွင်းသော ရဟန်းအား။
ထုလ္လစ္စယံ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“ဝတ္ထိကောသံ အပ္ပဝေသန္တော”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
မေထုနရာ ဂေါ စ နာမ၊ မေထုန်ရာဂမည်သည်လည်း။
ကာယသံသဂ္ဂရာဂဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
မောစနဿာဒဉ္စ၊ လွတ်သည်၌ သာယာခြင်းကိုလည်းကောင်း။
မုဉ္ဇိတွာ၊ လွှတ်၍
ဝိသုံ၊ အသီး။
ဒ္ဓယံဒ္ဒယသမာပတ္တိယာ ရာဂေါ၊ နှစ်ယောက် နှစ်ယောက်အကျင့် ၌ တပ်သော ရာဂတည်း။
သော စ၊ ထိုရာဂသည်လည်း။
ပုရိသာဒီသုပ်၊ ယောကျ်ား အစရှိသည်တို့၌လည်း။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
တေန စ၊ ထို မေထုန် ရာဂဖြင့်လည်း။
အပါာင်ကက္ခေတ္တေ၊ ပါရာဇိကခေတ် မဟုတ်သော။
ဂုတ္တိသ ရေပိ၊ မိန်းမကိုယ်၌လည်း။
ဥပက္ကမန္တဿ၊ လုံ့လပြုသော ရဟန်းအား
အသုစိမှိ၊ သုက်သည်။
မုတ္တေပိ၊ လွှတ်သော်လည်း။
သံဃာဒိသေသော၊ သည်
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ခေတ္တာကံ၊ ခေတ်အား လျော်စွာ။
ထုလ္လစ္စဒု- ဓမဝ၊ သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သ္မိံ။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
“အပ္ပဝေသန္တော”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
တီသု၊ ကုန်သော။
မဂ္ဂေသု၊ တို့၌။
ပဝေသနာဓိပ္ပာယေ၊ သွင်းလိုသော အဖြစ်သည်။
အသတိပိ၊ မရှိသော်လည်း။
မေထုနရာဂေန၊ ဖြင့်။
ဗဟိ၊ ၌။
သနံ၊ စေ့ဆော်ခြင်း သည်
သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒာတိ၊ ၏။
တေနဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။
ထုလ္လစ္စယံ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣရထာ၊ မေထုနရာဂဖြင့် အပ၌ စေ့ဆော်ခြင်း မဖြစ်သင့်သည်ရှိသော်။
ပဝေသနာဓိပ္ပာယန၊ သွင်းလို သဖြင့်။
ဗဟိ၊ ၌။
ဆုပန္တဿ၊ တိုသော ရဟန်းအား။
မေထုနဿ၊ ပုဗ္ဗပယောဂတ္တာ၊ ပုဗ္ဗပယောဂ ဖြစ်သောကြောင့်။
ဒုက္ကဋ္ဌမေဝ၊ ကိုသာလျှင်
ဝတ္တတ္ထံ၊ ဆိုသင့်သည်။
သိယာ၊ ၏။
“နိမိတ္တေန နိမိတ္တံ ဆုပတိ၊ ထုလ္လစ္စယ ဣဒဉ္စ၊ ဟူသော စကားကိုလည်း။
“န စ ဘိက္ခဝေ ရတ္တစိတ္တေန။ပ။ထုလ္လစ္စ- ယဿာ” တိ၊ ဟူသော။
စမ္မက္ခန္ဓက၊ စမ္မက္ခန္ဓက၌။
အာဂတဿ၊ လာသော။
ဣမဿ သုတ္တာ၊ ဤပါဠိတော်၏။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
ဧတ္တံ၊ ၏။
တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။
ကေသဉ္စိ၊ အချို့သောဆရာတို့၏။
အညထာပိ၊ တပါးသော အပြားဖြင့်လည်း။
အတ္ထဝိကပ္ပဿ၊ အနက်အထူးကြံခြင်း၏။
ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့ သဖွယ် ဖြစ်သောအကြောင်းကို။
ဒဿေန္တော၊ ၍။
“မဟာအဋ္ဌကထာ ပနာ” တိအာဒိ၊ ကို။
အာဟ၊ ၏။
မုခေနေဝ ဆုပနံ သန္ဓာယာတိ၊ ဩဇီဝှာဒိမုခါဝယဝန၊ နှုတ်ခမ်း လျာ အစရှိသော ခံတွင်းအစိတ်ဖြင့် ဆုပန် ထိခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ဌ်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
သြဠာရိကတ္တာတိ၊ ကား။
အာစာရသ ကာ၊ လွန်ကျူးသော အကျင့်၏။
ထုလ္လစ္စယတ္တာ၊ ရုန့်ရင်းသော အကျင့်ဖြစ်သောကြောင့်။
တံ သန္ဓာယဘာသိတန္တိ၊ ကား။
တံ ယထာဝုတ္ထသုတ္တံ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိသော သုတ်ကို။
ဟိ၊ စွ။
သုတ္တံ၊ ကို။
အဇ္ဈာစာရံ၊ လွန်ကျူးသော အကျင့်ကို။
သန္ဓာယ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။
သန္ဓာယဘာသိတ န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
သုဋ္ဌုသလ္လက္ခေတွာတိ၊ ကား။
ပိဋ္ဌိံ၊ ကျောက်ကုန်းသို့။
အဘိရုဟန္တာနံ၊ တက်သော ရဟန်းတို့အား။
အင်္ဂဇာတေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။
နိမိတ္ထဆုပနဿ၊ နွားမနိမိတ်ကို တို့ခြင်း၏။
သမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်သင့်ခြင်းကိုလည်းကောင်း
မေထုနရာဂီနံ၊ မေထုန်ရာဂရှိသော ရဟန်းတို့အား။
အင်္ဂဇာတေန၊ ဖြင့်။
ဆုပန၀၊ သာလျှင်။
အနုရူပတဉ္စ၊ လျော်သော အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
သုတ္တေ၊ စက္ခန္ဓကပါဠိ၌။
“မုခေနာ” တိ၊ ဟူ၍။
အဝုတ္တတဉ္စ၊ မဟောအပ်သော အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
အဉ္စ နယံ၊ ဤမှတပါးသော နည်းကိုလည်းကောင်း။
ယထာဗလံ၊ အားအလျောက်။
သူဋ္ဌ၊ စာ။
သလ္လက္ခေတာ၊ မှတ်၍။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
“သံဃာဒိသေ− သော”တိ၊ ဟူသော စကားကို။
မနုဿိတ္ထိ၊ လူမကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ပာဝမဂ္ဂ” န္တိ ဣဒံ၊ ဟူသောစကားကို။
စမ္မန္ဓကေ၊ ၌။
နိဒါနဝသေန၊ နိဒါန်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတရမဂ္ဂဒ္ဓယံ ပန၊ ဤ ပဿာဝမဂ်မှ တပါးသော မဂ်နှစ်ခုအပေါင်းကိုကား။
နိမိတ္တမုခေန၊ နိမိတ် အဝဖြင့်။
ဆုပန္တဿ၊ တို့သော ရဟန်းအား။
ဝဏသင်္ခေပန၊ အမ၌ သင်္ဂြိုဟ်သဖြင့်။
ထုလ္လစ္စယမေဝ၊ သာတည်း။
ဝုတ္တနယေနေဝါတိ၊ ကား။
မေထုနရာဂေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။
နိမိတ္တမုခေန၊ နိမိတ်အဝကို။
နာ၊ ကြဉ်၍။
မေထုနရာဂေန၊ ဖြင့်။
မနုဿိတ္ထိယာ ဝါ၊ ၏လည်းကောင်း။
တိရစ္ဆာနဂတိတ္ထိယာ ဝါ၊ ၏လည်းကောင်း၊
(၁၄၆) ပဿာဝမဂ္ဂံ၊ ကို။
ပကတိ မုခေန၊ ပကတိခံတွင်းဖြင့်။
ဆုပန္တဿ၊ အား။
ဒုက္ကဋ္ဌမေဝ၊ သာတည်း။
ကိမိဝ၊ ကဲ့သို့နည်း။
ပကတိမုခေန၊ ဖြင့်။
ပကတိမုခဆုပနေ ဝိယ၊ ပြကတေ့ ခံတွင်း ကို ထိခြင်းကဲ့သို့တည်း။
ဣတရထာ၊ ပကတိခံတွင်းဖြင့် ပဿာဝမဂ်ကို. ထိရာ၌ ထုလ္လစ္စဉ်းဖြစ်သည်ရှိသော်။
တတ္ထာပိ၊ ထိုခံတွင်းချင်း ထိရာ၌လည်း။
ထုလ္လစ္စ- ယေန၊ သည်။
ဘဝိတဗ္ဗ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ထို ထုလ္လစ္စဉ်းဖြစ်ခြင်းသည်လည်း။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ခန္ဓကသုတ္တေပိ၊ ခန္ဓကပါဠိ၌လည်း။
တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
အဝုတ္တတ္တာ၊ မဟာသောကြောင့်တည်း။
ကာယသံသဂ္ဂ- ရာဂေန ဒုက္ကန္တိ၊ ကား။
နိမိတ္တမုခေန ဝါ၊ နိမိတ်အဝဖြင့်လည်းကောင်း။
ပကတိမုခါဒိဣတရကာယေန ၀ါ၊ ပြကတေ့ခံတွင်းစသော တပါးသော ကိုယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ကာယသံသဂ္ဂရာဂေန၊ ဖြင့်။
ဆုပန္တဿ၊ အား။
ဒုက္ကမေဝ၊ တည်း။