Issues
Select Version
arhaငaindāsabha
မြန်မာဘာသာ
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā

၂=အတ္ထင်္ဂတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

Author: arhaငaindāsabha @ IAPT

**၂၊ အတ္ထင်္ဂတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ**

၁၅၃။ ဒုတိ‌ယေ၊ ဒုတိယသိက္ခာပုဒ်၌။ ကောကနုဒန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ပဒုမဝိသေသံ၊ ပဒုမာအထူးတည်း။ တံ၊ ထိုကောကနုဒကြာသည်။ ဗဟုပတ္တံ-ကိရ၊ များသောအထပ်ရှိသတတ်။ ဝဏ္ဏသမ္ပန္နံ၊ အဆင်းနှင့်ပြည့်စုံ၏။
အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤ ပဒုမံ ယထာ ကောကနုဒံ-အစရှိသောဂါထာ၌။ အ‌‌တ္ထော၊ အနက်တည်း။ ကောကနုဒသင်္ခါတံ၊ ကောကနုဒ-ဟုဆိုအပ်သော။ ပဒုမံ၊ ကြာပဒုံကို။ ပဿေယျ ယထာ၊ ရှုသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအတူ။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ အဝီတဂုဏဂန္ဓံ၊ မကင်းသောဂုဏ်ရနံ့ရှိသော။ ဖုလ္လမုခပဒုမံ၊ မျက်နှာတော်တည်းဟူသော ကြာပွင့်ကို။ ပဿ၊ ရှုလေ့။ နိမ္မလေ၊ အညစ်အကြေးကင်းသော။ အန္တလိက္ခေ၊ ကောင်းကင်၌။ အာဒိစ္စံ၊ နေမင်းကို။ ပဿေယျ ဝိယ၊ ရှုသကဲ့သို့။ အတ္တနော၊ ၏။ တေဇသာ၊ တန်ခိုးဖြင့်။ တပန္တံ၊ တောက်ပသော။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့တောက်ပခြင်းကြောင့်သာလျှင်။ ဝိရောစမာနံ၊ တင့်တယ်သော။ အင်္ဂေဟိ၊ ကိုယ်အင်္ဂါတို့မှ။ နိစ္ဆရဏကဇုတိယာ၊ ထွက်သောအရောင်ဖြင့်။ အင်္ဂီရသံ၊ ကိုယ်တော်မှ ထွက်သော ‌ရောင်ခြည်ရှိထသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ပဿ၊ ရှုလော့။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
ရဇော-ဟရဏန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ သရီရေ၊ ကိုယ်၌။ ရဇံ၊ မြူကို။ ပုဉ္ဆတိ၊ သုတ်တတ်၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ပုဉ္ဆနစောဠဿ၊ ခြေသုတ်ပုဆိုး၏။ ရဇော-ဟရဏန္တိ နာမံ၊ ရဇောဟရဏဟူသော အမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဩဘာသ-ဝိဿဇ္ဇနပုဗ္ဗကာ၊ ရောင်ခြည်တော် လွှတ်ခြင်းလျှင် ရှေ့သွားရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘာသိတဂါထာ၊ ဟောတော်မူအပ်သော ဂါထာသည်။ ဩဘာသဂါထာ နာမ၊ မည်၏။
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂါဒီသု ပန၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်အစရှိသည်တို့၌ကား။ "ရာဂေါ ရဇော န စ ပန ရေဏု ဝုစ္စတီ"တိအာဒိ၊ အစရှိသော ဂါထာကို။ ဩဘာသ-ဂါထာ၊ ဩဘာသဂါထာဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ ဧသာ"အဓိစေတသော"တိ ဂါထာ၊ ဤ အဓိစေတသော-ဂါထာကို။ န ဝုတ္တာ၊ မဆိုအပ်။
အယံ၊ ဤ အဓိစေတသော-ဂါထာသည်။ စူဠပန္ထကတ္ထေရဿ၊ စူဠပန်မထေရ်၏။ ဥဒါနဂါထာတိ၊ ဥဒါနဂါထာဟူ၍။ ဥဒါနပါဠိယံ၊ ဥဒါန်းပါဠိ၌။ ဝစနံ၊ စကားသည်။ (ထည့်) နတ္ထိ၊ မရှိ။ အယံ၊ ဤဂါထာသည်။ ဧကုဒါနိယတ္ထေရဿ၊ ဧကုဒါနိယ-မထေရ်၏။ ဥဒါနဂါထာ၊ ဥဒါန်းဂါထာတည်း။ ဣတိ ပန၊ ဤသို့ကား။ တတ္ထ၊ ထိုဥဒါန်းပါဠိ၌။ ဝုတ္တာ၊ ၏။
ဣဓ ပန၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌ကား။ ပါဠိယာ ဧဝ၊ ပါဠိ၌ပင်လျှင်။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အယံ၊ ဤဂါထာသည်။ ထေရဿာပိ၊ စူဠပန်မထေရ်၏လည်း။ ဥဒါနဂါထာ၊ ဥဒါန်းဂါထာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဂဟေ-တဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
ဣဓ၊ ဤ အတ္ထင်္ဂတသိက္ခာပုဒ်၌။ အဂရုဓမ္မေနာပိ၊ ဖြင့်။ (၂၃) ဩဝဒတော၊ ဆုံးမသောရဟန်းအား။ ပါစိတ္တိယမေဝ၊ ပါစိတ်အာပတ်သာလျှင်တည်း။
အတ္ထင်္ဂတသူရိယတာ၊ နေဝင်သောအဖြစ် လည်းကောင်း။ ပရိပုဏ္ဏူပသမ္ပန္နတာ၊ ပြည့်စုံသော ပဉ္စင်းခံခြင်းရှိသော အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဩဝဒနံ၊ ဆုံးမခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမာနိ တီဏိ၊ တို့သည်။ ဧတ္ထ၊ ၌။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
အတ္ထင်္ဂတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။