အနာပတ္တိဘေဒ ဝဏ္ဏနာ
(၁၉၈) ၁၃၁။ တသ္မိံယေဝ အတ္တဘာဝေ နိဗ္ဗတ္တာတိ၊ ကား။
တသ္မိံယေဝ မတသရီရေ၊ ထိုသေသော အကောင်၌လျှင်။
ပေတတ္တဘာဝေန၊ ပြိတ္တာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။
နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်၏။
“ရုက္ခာဒီသု လဂ္ဂိတသာဋကေ ဝတ္တဗ္ဗ မေဝ နတ္ထီ”တိ၊ ဟူသော စကားကို။
မနုဿေဟိ၊ တို့သည်။
အဂေါပိတံ၊ မစောင့်ရှောက်အပ်သည်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုသစ်ပင်စသည် တို့၌ ဆွဲအပ်သော ပုဆိုးကို။
ဒေဝါလယစေတိယရုက္ခာဒီသု၊ နတ်ကွန်း, အဓိက သစ်ပင်အစရှိသည်တို့၌။
နိယုတ္တေဟိ၊ လုံ့လပြုကုန်သော။
ပုရိသေဟိ၊ တို့သည်
ရက္ခိတဂေါပိတံ၊ စောင့်, ထိန်းအပ်သည်။
သစေပန ဟောတိ၊ အံ့။
ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
“ထောကေ။ပ။ဝဋ္ဋ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
အဒိန္နာဒါနာဘာဝံ၊ အဒိန္နာဒါန် မဖြစ်ခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဇိယစ္ဆိတာပါဏိနာ၊ ငတ်မွတ်သော သတ္တဝါသည်။
ခါဒိယမာန မံသဿ၊ ခဲအပ်သောအသားကို။
အစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ လု၍။
ခါဒနံ နာမ၊ စားခြင်းမည်သည်ကား။
ကာရုညဟာနိတော၊ ကရုဏာမှ ယုတ်သောကြောင့် လည်းကောင်း
လောလဘာဝတော စ၊ လျှပ်ပေါ်သောကြောင့် လည်း ကောင်း။
အသာရုပ္ပမေဝ၊ မသင့်တင့်သလျှင်ကတည်း။
ဟိ၊ စွ။
တေနေဝ၊ ကြောင့်လျှင်။
အရိယဝံသိကာ၊ အရိယာဝံသတရားရှိကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အတ္တနော၊ ၏။
ပတ္တေ၊ သပိတ်၌
ဘတ္တံ၊ ဆွမ်းကို။
ခါဒမ္ပိ၊ စားသော် လည်း။
သုနခါဒိ”၊ ခွေးအစရှိသည်ကို။
တစ္ဆေတွာ၊ ခြိမ်း၍။
န ဝါရန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
တိရစ္ဆာနာနံ၊ တိရစ္ဆာန်တို့အား။
အာမိသဒါနေ၊ အာမိသပေးရာ၌။
ကုသလံ ၀ိယ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်သကဲ့သို့။
တေသံ၊ ထိုတိရစ္ဆာန်တို့၏။
အာမိသာ၊ ကို။
အစ္ဆိနေပိ၊ လုရာ၌လည်း။
အကုသလမေဝလ၊ အကုသိုလ်သာတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတတ္ထံ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်
“ပရာနုဒ္ဒယတာယ စ န ဂဟေတဗ္ဗန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့ ။