Issues
Select Version
arhaငaindāsabha
မြန်မာဘာသာ
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā

၂-ဒုတိယအနိယတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

Author: arhaငaindāsabha @ IAPT

၂-ဒုတိယအနိယတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ

၄၅၂။ “န လဘတိ မာတုဂါမေန။ပ။ ကတုန္တိ၊ ဟူ၍။ အဝတွာ၊ မဟောမူ၍။ “ပဋိက္ခိတ္တံ မာတုဂါမေနာ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝုတ္တတ္ထာ၊ ကြောင့်။ “ဧကော”တိ၊ ဧကောဟူသော။ ပစ္စတ္တပဒံ၊ ပထမာဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ် သည်။ ပဋိက္ခိတ္တပဒေန၊ ပဋိက္ခိတ္တဟူသော ပုဒ်နှင့်။ န သမေတိ၊ မညီ။ “ဧကာ”တီ၊ ဟူ၍ ဝတ္တဗ္ဗော= ၏။ ဣတိ၊ သို့။ သာဓေန္တော၊ ပြီးစေ လို၍။ “ဣတရထာ”တိအာဒိ အစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ ၏။
၄၅၃။ ပရိဝဏင်္ဂဏာဒီတိ၊ ကား။ ပရိဝေဏသာ၊ ပရိဝုဏ်၏။ မာဠကံ၊ တံဆောင်းတည်း။
အာဒိသန္ဓေန ဖြင့်။ ပါကာရာဒိပရိက္ခိတ္တံ စေတိယမာင္- ကာဒိ၊ တံတိုင်းစသည် အရံရှိသော စေတီတံဆောင်းအစရှိသည်ကို။ သင်္ဂဏှာတိ၊ သင်္ဂြိုဟ်၏။
အန္တောဂန္တိ၊ ကား။ အပ္ပဋိစ္ဆန္နဋ္ဌာနေ ဝေ၊ မဖုံးလွှမ်းသော အရာ၌သာလျှင်။ ပရိယာပန္နံ၊ အကျုံးဝင်၏။
ဣဓ ပန၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌ ကား။ ဣတ္ထိပိ၊ သည်လည်း။ အနာပတ္တိ၊ ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်အပ်၏။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဓေဝ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌ လျှင်။ ဣတ္ထိ၊ သည်။ အနာပတ္တိ၊ ကို။ ကရောတိ၊ နည်း။ ပုရိမသိက္ခာပဒေ၊ ရှေးသိက္ခာပုဒ်၌။ န ကရောတိ၊ မပြုသနည်း။ ဣတိ အသံ၊ ဤသည်ကား။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။
ဣမဿ သိက္ခာပဒဿ၊ ဤ ဒုတိယအနိယတ သိက္ခာပုဒ်၏။ မေထုနံ၊ ကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ ဒုဠုလ္လဝါစာယ၊ ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အာဂတတ္တာ၊ လာသောကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ စူ။ မေထုနမေဝ၊ ကိုသာ လျှင်။ ဣတ္ထိယော၊ တို့သည်။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်တော၌။ ဒ္ဓါရံ၊ တံခါး ကို။ ဝိဝရိက္ခာ၊ ဖွင့်၍။ နိဗ္ဗူပဂတမှိ၊ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်သော။ ဘိက္ခုမှ ဝိယ၊ ရဟန်း၌ကဲ့သို့။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
ပဋိစ္ဆာဒေန္တိ၊ ဖုံးလွှမ်းကုန်၏။ ဒုဠုလ္လ ပန၊ ရုန့်ရင်းသော စကားကိုကား။ - ပဋိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ မဖုံးလွှမ်းကုန်။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ ဒုလ္လဝါစာသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ “ယာ တာ ဣတ္ထိယော။ပ။ ဥာပေသုန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (၃၀၈) တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဣတ္ထိပိ အနာပတ္တိံကရောတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္ထံ၊ ၏။ “အပဋိစ္ဆန္နဋ္ဌာနတ္တာ၊ မဖုံးလွှမ်းသော နေရာဖြစ်သောကြောင့်။ ဝုတ္ထံ၊ ၏။ ” ဣတိပိ၊ သို့လည်း။ ကာဏံ၊ အကြောင်းကို ၀န္တိ= ကုန်၏။
ကာယေနာပိ၊ ကိုယ်ဖြင့်လည်း။ ဒုဋ္ဌလောဘာသသမ္ဘဝတော၊ ဒုဠုလ္လော- 1 ဘာသဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ ဣမသ္မိံ" သိက္ခာပဒေ၊ ၌။ စက္ခု ရဟော စ၊ မျက်စိ၏ ဆိတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သောတဿ ရဟော စ၊ နား၏ ဆိတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အဓိပွေတာ၊ လိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “အနန္ဒော၊ အဗဓိရော”တိအာဒိ= အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ ၏။
ကေစိ ပန၊ အချို့သော ဆရာတို့သည်ကား။ ဝိဘင်္ဂေ၊ ၌။ နာလံ ကမ္မနိယန္တိ န သက္ကာ ဟောတိ မေထုနံ ဓမ္မံ ပတိသေဝိတုန္တိ၊ ဟူ၍။ ဧတ္တကမေဝ၊ ဤမျှကိုသာလျှင်။ ဝဇ္ဇာ၊ ဟော၍။ န သက္ကာ ဟောတိ ကာယသံသဂ္ဂံ သမာပဇ္ဇိတု န္တိ၊ ဟူ၍။ အဝုတ္တတ္ထာ၊ မဟောအပ်သောကြောင့်။ အပဋိစ္ဆန္နေ၊ မဖုံးလွှမ်းသော။ ဌာနေပိ၊ နေရာ၌လည်း။ ရဟော၊ ဆိတ်ကွယ်ရာ၌။ အညေသံ၊ သူတပါးတို့၏။ အဘာဝံ၊ မရှိခြင်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဧကာယ၊ တယောက် တည်းသော။ ဣတ္ထိယာ= နှင့်။ ကာယသံသဂ္ဂေါပိ၊ ကိုယ်လက်နှီးနှောခြင်း သည်လည်း။ အာပဋ္ဌိတုံ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အန္တောဒါဒသဟတ္ထိ၊ တဆယ် နှစ်တောင်တွင်းဖြစ်သော။ သပ- ့ပစာရေ၊ ကြားလောက်သော ဥပစာရ၌။ ဌိတော၊ တည်သော။ အန္ဓော၊ ကန်းသော။ အဗဓိရောပိ၊ နားမပင်းသော သူသည်လည်း။ ကာယသံသဂ္ဂာ ပိ၊ ကိုယ်လက်နှီးနှောခြင်း၏လည်း။ သဗ္ဗာဝါဘာဝံ၊ ရှိခြင်း, မရှိခြင်းကို။ န ဇာနာတိ= မသိ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ဒုဋ္ဌလေ- ဘာသနသဗ္ဗာဝံ၊ ဒုဋ္ဌလောဘာသနပြုသော အဖြစ်ကို။ အမနသိကၻာပိ၊ နှလုံး မရှင်းမူ၍လည်း။ ကာယသံသဂ္ဂါပတ္တိယာပိ၊ ကာယသံသဂ္ဂအာပတ်ကိုလည်း။ ပရိဟာရာယ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းငှါ။ “အနန္တော အဗဓိရော” တိအာဒိ၊ အနန္တော အဗဓိရောအစရှိသောစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ”ဣတိ၊ ဤသို့။ ၀ဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။
သာရတ္ထဒီပနိယံ၊ သာရတ္ထဒိနီ၌။ “ကာယသံသဂ္ဂဝသေန အနန္နော ဝုတ္တော”တိ၊ ဟူ၍။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ ကို။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ဒုဋ္ဌလောဘာသနသမ္ဘဝံ၊ ဒုဋ္ဌဠောဘာသန ဖြစ်သင့်သည်ကို။ အမနသိကၻာ၊ နှလုံးမသွင်းမူ၍။ ဝုတ္တံ= ၏။ ကာယသံသဂ္ဂဝသေနာပိ၊ ကာယသံသဂ္ဂ၏ အစွမ်းဖြင့်လည်း။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

တေနေဝ၊ ထို ့ကြောင့်သာလျှင်။ တစ္ဆေ= ထို သာရတ္ထဒီပနီ၌သာလျှင်။ “ဣမသ္မိံ” သိက္ခာပဒေ။ပ။ဣဓ အပွေတာ'တိ ဝုတ္တံ၊ တံ န ဂဟေတဗ္ဗန္တိ= ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

(အနက်ကား)“ဣမသ္မိံ” သိက္ခာပဒေ၊ ၌။ သောတဿ၊ နား၏။ ရဟောဧ၀၊ ဆိတ်ကွယ်ခြင်းကိုသာလျှင်။ အဓိပ္ပေတော၊ လိုအပ်၏။ပ။ ကေနစိ ပန၊ အချို့သော ဆရာသည်ကား။ “ဒွေပိ ရဟာ၊ နှစ်ပါးသောဆိတ်ကွယ်ခြင်း တို့ကိုလည်း။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ အဓိပ္ပတာ၊ ကုန်၏။ ’ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

တံ ဝစနံ၊ ကို။ န ဂဟေတဗ္ဗ၊ မယူအပ်။”(ဤသို့ပေး။)

စက္ခု၊။၊ မျက်စိ၏။ ရဟာဘာဝသာဓနတ္ထံ၊ ဆိတ်ကွယ်ခြင်းမရှိသည့်ကို ပြီးစေခြင်းငှ ါ။ “န ဟိ အပဋိစ္ဆန္နေ ဩကာသေ စက္ခု ရဟော သမ္ဘဝတီ” တိအာဒိ၊ သမ္ဘဝတိအစရှိသော။ ယံ ပန ဝစနံ၊ ကိုကား။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်။ ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်း။ (ထည့်)။ အတိဒူရတရေ၊ အလွန်ဝေးရာအရပ်၌။ ဌိတဿ၊ တည်သော သူအား။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ ဩဘာသနမ္ပိ၊ ပြက်ရယ်ပြုခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဟတ္ထဂွါ- ဟာဒီနိပိ၊ လက်ကိုကိုင်ခြင်းအစရှိသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ သလ္လကွေ့တုံ၊ မှတ် ခြင်းငှါ။ အသတ္ထုဏေယျတ္ထာ၊ မတတ်ကောင်းသောကြောင့်တည်း။

တေ နေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ ပါဠိယံ၊ ပါဠိတော်၌။ "စက္ခု ရဟော"တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အဋ္ဌကထာယံ၊ အဋ္ဌကထာ၌။ အပ္ပဋိက္ခိတ္တံ၊ စက္ခုရကို မပယ်အပ်။
ကေဝလဉ္စ၊ သက်သက်လည်း။ အပဋိက္ခိတ္တံ၊ မပယ်အပ်သည်သာ။ န၊ မဟုတ်။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ "အနန္ဓော ဗဓိရော”တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ "အန္ဓောဝါ အဗဓိရောပိ န ကရောတီ”တိ စ၊ ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပိ ရဟာ၊ နှစ်ပါးသော ဆိတ်ခြင်းတို့ကိုလည်း၊ ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ ဂဟေတဗ္ဗာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။
"အန္တောဒါဒသဟတ္ထ”တိ ဣမိနာ၊ အန္တောဒါဒသဟတ္ထ-ဟူသော ဤ ပုဒ်ဖြင့်။ သောတဿ သုဟော၊ နား၏ ဆိတ်ကွယ်ခြင်းကို။ ဒါဒသဟတ္ထေန၊ တဆယ် နှစ်တောင်ဖြင့်။ ပရိစ္ဆိန္နော၊ ပိုင်းခြားအပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
စက္ခုသာ ရဟော ပန၊ မျက်စိဆိတ်ကွယ်ခြင်းကိုကား။ ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။ ဌိတာ၊ တည်သောသူအား။ ကာယဝိကာရာဒယော၊ ကိုယ်၏ ဖောက်ပြန်ခြင်း အစရှိသည်တို့သည်။ န ပညာယန္တိ၊ မထင်ကုန်။ တေန၊ ထိုအရပ်ဖြင့်။ ပရိစ္ဆိဒ္ဓိ- တဗ္ဗော၊ ပိုင်းခြားအပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
ဓိရော ပန စက္ခုမာ- ပီတိ၊ ဟူသောစကားကို။ ဒုဋ္ဌလ္လဝါစာသံယံာဒိသေသံ၊ ဒုဋ္ဌလ္လဝါစာသံဃာ ဒိသိသ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရှည်၍။ ဝုတ္တံ၊ မိန့်အပ်၏။
ဒုဋ္ဌလ္လာပတ္တိ ဝုတ္ထာတိ၊ ဒုဋ္ဌလ္လာပတ္တိ ဝုတ္ထာ ဟူသည်ကား။ ပုရိမသိက္ခပဒေ၊ ရှေးသိက္ခာပုဒ်၌။ ဝုတ္တေ- ဟိ၊ ဟောအပ်သော အာပတ်တို့မှ။ အဓိကဝသေန၊ လွန်သည်၏အစွမ်းဖြင့်။ ဒုဋ္ဌလ္လာပတ္တိ စ၊ ဒုဋ္ဌလ္လအာပတ်ကိုလည်း။ ဝုတ္တာ= ၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဂဟေတဗ္ဗော၊ ၏။ ဒုဋ္ဌလ္လာပတ္ထိ ဧဝံ၊ ကိုသာလျှင်။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤသို့သောအနက်ကိုကား။ န ဂဟေတဗ္ဗော၊ အပ်။ ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်း။ ကာယသံသဂ္ဂာပိ၊ ကာယသံသဂ္ဂကို လည်း။ ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ ဂဟေတဗ္ဗတော၊ ယူအပ်သောကြောင့်တည်း။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ "ပါရာဇိကာပတ္တိဉ္စ၊ (၃ဝ၉) ပရိဟာပေတွာ”တိ၊ ဟူ၍ တ္တကမေဝ၊ ဤမျှကိုသာလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ၏ ဣတရထာ၊ ကာယသံသဂ္ဂကို မယူအပ်သည်ရှိသော်။ "ကာယသံသဂ္ဂဉ္စာတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္ထဗ္ဗံ၊ ဆိုသင့်သည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
“တိသမုဋ္ဌာနန္တိအာဒိ ပန၊ အစရှိသော စကားကိုကား။ ပုရိမသိက္ခာ- ပဒေ၊ ၌။ အာဂတေဟိ၊ လာသောအာပတ်တို့မူ။ အဓိကဿ၊ လှုန်သော။ ဒုဋ္ဌုလ္လဝါစာသံဃာဒိသေသဿ၊ ၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကာယသံသဂ္ဂါဒီနမ္ပိ၊ ကာယသံသဂ္ဂအစရှိသည်တို့ကိုလည်း။ ပုရိမသိက္ခာပဒေ၊ ရှေးသိက္ခပုဒ်၌ပင်လျှင်။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣဓ ပန၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌ကား။ န ဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်။ ဣဘိပိ၊ ဤသို့လည်း။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ ဝီမံသိတာ၊ စုံစမ်း၍။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
ဒုတိယအနိယတသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
အနိယတဝဏ္ဏနာနယော၊ အနိယတသိက္ခာပုဒ်ကို ဖွင့်ကြောင်းဖြစ်သော နည်းသည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။