(၃၂၈) ၅၃၇။ဒသမေ၊ ဒသမသိက္ခာပုဒ်၌။
“အဖွဲ့ နော” တိ၊ ဟူ၍။
ဝတ္တဗ္ဗေ၊ ဆိုအပ်လျက်။
ဟကာရာဂမဉ္စ၊ ဟအက္ခရာလာခြင်းကိုလည်းကောင်း။
နကာရ၊ ဒန္တဇ န အက္ခရာ၏။
ဏကာရဥ၊ မုဒ္ဓ ဏအက္ခရာအဖြစ်ကို လည်းကောင်း။
ကတွာ၊ ၍။
“အာ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တော၊ ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
“အဠ ဧကဒိဝသံ အမှာကန္တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
၅၃၈-၉။ မာတိကာဋ္ဌကထာယံ၊ မာတိကာအဋ္ဌကထာ၌။
“ဣမိနာ စီဝရ-စေတာပန္နေန စီဝရံ စေတာပေက္ခာ ဣဏ္ဏန္နာမံ ဘိက္ခု စီဝရေန အစ္ဆာဒေဟီ တိ ဣဒံ အာဂမနသုဒ္ဓိံ ဒေဿ တုံ ဝုတ္တံ၊ သစေဟိ “ဣဒံ ဣတ္ထနူာမ ဘိက္ခုနော ဒေဟီတိ ပေသေယျ= အာဂမနဿ အသုဒ္ဓတ္ထာ အကပ္ပိယဝတ္ထုအာရဗ္ဘ ဘိက္ခုနာ ကပ္ပိယကာရကောပိ နိဒ္ဓိသိတဗ္ဗော နဘဝေယျာတိ= ဟူ၍။
ယံ ဝစနံ၊ အကြင် စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
၎င်းပါဌ်အနက်ကား၊ “ဣမိနာ= ပ။
အစ္ဆာဒေဟီ”တိ ဣဒံ၊ အစ္ဆာဒေဟိ- ဟူသော စကားကို။
အာဂမနသုဒ္ဓိ၊ လာရှင်း၏ စင်ကြယ်ခြင်းကို။
ဒတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဟိ၊ သင့်စ္စ။
“ဣဒံ၊ ဤသင်္ကန်းဖိုးကို။
ဣတ္ထန္နာမဿ၊ ဤအမည်ရှိသော။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။
ဒေဟီ’တိ၊ လူ့ချေလော့ဟူ၍။ သစေ ပေသေယျ။
အကယ်၍ စေလိုက်သည် ဖြစ်ငြားအံ့။
အာဂမနဿ၊ လာ၎င်း၏။
အသုဒ္ဓတ္ထာ၊ မစင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အကပ္ပိယဝတ္ထု၊ အကပ္ပိယဝတ္ထုကို။ အာရမ္ဘ= အကြောင်းပြု ၍။
ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။
ကပ္ပိယကာရကာပိ၊ ကိုလည်း..နိဒ္ဓိသိ- 'တဗ္ဗော= ညွှန်ပြအပ်သည်။
န ဘဝေယျ၊ မဖြစ်ရာ။ (ဤသို့ပေးလေ)။
တံ ဝစန္တိ၊ ထိုစကားကို။
(ဒဿနတ္ထိ ဝုတ္တံ-မှာ စပ်လေ)။
နိဿဂ္ဂိယဝတ္ထု- ဒုဋ္ဌဝတ္ထုဘူတံ၊ နိဿဂ္ဂိယဝတ္ထု, ဒုက္ကဋ္ဌဝတ္ထုဖြစ်၍ဖြစ်သော။
အပ္ပိယ- စီဝရစေတာယုံ၊ မအပ်သော သင်္ကန်းဖိုးကို။
“အသုကာ”၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်းအား။
ဒေဟိ၊ လူ့ချေလော့။”ဣတိ ဧဝံ= ဤသို့။
အာဂမနသုဒ္ဓိယာ၊ လာရှင်း၏ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။
အသတိ စ၊ မရှိသော် လည်းကောင်း။
သိက္ခာပဒေ၊ သိက္ခာပုဒ်၌။
အာဂတနယေန၊ လာသော နည်းဖြင့်။
ဒူတ- ဝစနေတမန်၊ စကားသည်။
အသုဒ္ဓေ စ၊ မစင်ကြယ်သော်လည်းကောင်း။
သဗ္ဗထာ၊ ခပ်သိမ်းသော အပြားအားဖြင့်။
ပဋိက္ခေပေါ ပယ်ခြင်းကို သာလျှင်ကာ။
တုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
“စီဝရဉ္စ ခေါ မယံ ပဋိဂ္ဂဏှာမ တိ၊ ဟူ၍။
ဝတ္ထု၊ ဆိုခြင်းငှါ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
တံ၊ ထို စီဝရဉ္စ ခေါ စသော စကားကို။
အနုသာရေန၊ အစဉ်လျှောက်သဖြင့်။
ဝေယျာ- ဝစ္စကရဉ္စ၊ ဝေယျာဝစ္စကရကိုလည်း။
နိသိပ္ပံ၊ ညွှန်ခြင်းငှါ။
နဝဋတိ၊ မအပ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
အာဂမနတဝစနာနံ၊ လာခြင်း, တမန်ကလျှောက်ခြင်းတို့၏။
အသုဒ္ဓတ္တာ၊ မစင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ် ကြောင့်တည်း။
ပါဠိယံ၊ ၌။ အာဂတနန ပန= လာသော နည်းဖြင့် ကား။
အာဂမနသုဒ္ဓိယာ၊ လာ၎င်း၏စင်ကြယ်ခြင်းသည်။ သတိ= ရှိသော်။
ဒို့တဝစနေ၊ တမန်စကားသည်။
အသုဒ္ဓေပိ၊ မစင်ကြယ်သော်လည်း။
သိက္ခာ- ပဒေ၊ ၌။
အာဂတနယေန၊ လာသောနည်းဖြင့်။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော စီဝရဉ္စ ခေါ’စသည်ကို ဆိုခြင်း, ဝေယျာဝစ္စကရကို ညွှန်ခြင်းကို။
ကာတုံ၊ ငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှါ။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တေန စ၊ ထိုမာတိကာအဋ္ဌကထာပါဌ်နှင့်။
တဝစနာသုဒ္ဓိယာ၊ တမန်၏ စကား, မစင်ကြယ်ခြင်းသည်။
သတိယာပိ၊ ရှိသော်လည်း။
အာဂမနေ၊ လာရင်းသည်။
သုဒ္ဓေ၊ စင်ကြယ်သည်ရှိသော်။
ဝေယျာဝစ္စကရရွိ၊ ကိုလည်း။
နိဗ္ဗိသိတုံ၊ ညွှန်ခြင်းငှါ။
ဝုတိ ယထာ၊ အပ်သကဲ့သို့။
ဧဝံ ကထာ၊ ထို့အတူ။
အာဂမနာသုဒ္ဓိယံ၊ လာရင်း၏ မစင်ကြယ်ခြင်းသည်။
သတိယမ္ပိ၊ ရှိသော်လည်း။
ဒူတဝစနေ၊ တမန်၏ စကားသည်။
သုဒ္ဓေ၊ စင်ကြယ်သည်ရှိသော်။
ဝေယျာ- ဝစ္စကရံ၊ ကို။
နိသိတုံ၊ ငှါ။
ဝတိ ဧဝ၊ အပ်သည်သာတည်း။
ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ဤသို့သော အနက်သည်။
သိဒ္ဓိါဝ၊ ပြီးသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဥဘယသုဒ္ဓိယံ၊ နှစ်ပါးသော အာဂမန တဝစနတို့၏ စင်ကြယ်ခြင်း တို့၌။
ဝတ္ထုဗ္ဗမေဝ၊ ဆိုဖွယ်သည် ပင်လျှင်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဥဘယာသုဒ္ဓိပက္ခမ၀၊ နှစ်ပါးစုံးတို့၏ မစင်ကြယ်ခြင်း အဖို့ကိုသာလျှင်။
သဒ္ဓာယ၊ ၍။
မာတိကာဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
“ကပ္ပိယကာရကာပိ နိဒ္ဓိသိတဗ္ဗော န ဘဝေယျာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိ တဗ္ဗံ၊ ၏။
ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။
သာရတ္ထဒီပနိယံ၊ ၌။
“အာဂမနဿီ၊ လာရင်း၏။
သုဒ္ဓိယာ ပါ၊ စင်ကြယ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
အသုဒ္ဓိယာ ဝါ၊ မစင်ကြယ် ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝိသေသပ္ပယောဇနံ၊ ထူးသော အကျိုးသည်။
ဒိဿတိ၊ မထင်။
” ဣတိအာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသော။
ယံ ဝစနံ၊ အကြင် စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တံ ဝစနံ၊ ကို။
မာတိကာဋ္ဌကထာဝစနဿ၊ မာတိ- ကာအဋ္ဌကထာစကား၏။
အဓိပ္ပါယံ၊ အဓိပ္ပါယ်ကို။
အသလ္လက္ခေတွာ၊ မမှတ်မူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်းဟူမူကား။
ယထာဝုတ္တနယေန၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။
အာဂမနသုဒ္ဓိအာဒိနာ၊ အာဂမန အစရှိ သည်ဖြင့်။
သပ္ပယောဇနတ္ထာ၊ အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤသာရတ္ထဒီပနီ၌။
“မူလသာမိကေန၊ အရင်းဖြစ်သော ဥစ္စာရှင်သည်။
ကပ္ပိယ ဝေါဟာရဝသေန၊ ကပ္ပိယဝေါဟာရ၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပေသိတဿ၊ စေ လွှတ်သော။
အကပ္ပိယဝေါဟာရဝသေန၊ အကပ္ပိယဝေါဟာရ၏အစွမ်းဖြင့်။
ဝဒတော၊ ဆိုသော။
ဒူတာပိ၊ တမန်အားလည်း။
ကပ္ပိယကာရကော၊ ကို။
နိသိတဗ္ဗော၊ ညွှန်အပ်သည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ခဲ့ရာ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ယော အနိဋ္ဌပ္ပ သဂေါ၊ အကြင်အနိဋ္ဌပ္ပသင်္ဂကို။
ဝုတ္တော၊ ၏။
သော၊ ထို အနိဋ္ဌပ္ပသင်္ဂသည်။
အနီ-- ဋ္ဌပ္ပသင်္ဂေါ ဧဝ၊ အလိုမရှိအပ်သော လျဉ်းပါးခြင်းသည်ပင်လျှင်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အဘိမတတ္တာ၊ အလိုရှိအပ်သောကြောင့်တည်း။
တထာ ဟိ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
သိက္ခာပဒေ ၌ပင်လျှင် “ပဋိဂ္ဂဏှာတု အာယသ္မာ စီဝရေစတာန္တိ၊ ဟူ၍။
အကပ္ပိယဝေါဟာရေန၊ အကပ္ပိယ ဝေါဟာရဖြင့်။
ဝဒတော၊ ဆိုသော။
က၊ တမန်အား။
(၃၂၉) ကပ္ပိ ယေန၊ အပ်သော။
ကမ္မေနနဲ့ အမှုဖြင့်။
ဝေယျာဝစ္စကရော၊ ကို။
နိသိတဗ္ဗော၊ ညွှန်အပ်သည်ကို။
ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။ အာဂမနဿ= လာခြင်း၏။
သုဒ္ဓတ္ထာ၊ စင်ကြယ်သောကြောင့်တည်း။
အာဂမနာပိ၊ လာခြင်း၏လည်း။
အသုဒ္ဓိယံ ပန၊ မစင်ကြယ်ရာ၌ကား။
ကပ္ပိယေန၊ အပ်သော။
ကမ္မေနာပိ၊ အမှုဖြင့်လည်း။
ဝေယျာဝစ္စကရော၊ ကို။
န နိသိတဗ္ဗော ဧဝ၊ မညွှန်အပ်သည်သာတည်း။ ဣတိ= ထို့ကြောင့်။
အာဂမနဿ၊ လာခြင်း၏။
သုဒ္ဓိအသုဒ္ဓိသူ၊ စင်ခြင်း, မစင်ခြင်းတို့၌။
ပယာနံ၊ အကျိုးသည်။
အစ္ဆေဝ၊ ရှိသလျင်ကတည်း။
ကထံ ပန၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဒူတဝစနေန၊ တမန်၏ စကားဖြင့်။
အာဂမနသုဒ္ဓိ၊ ကို။
ဝိညာယတိ၊ သိအပ်သနည်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
စောဒနာ၊ တည်း။
အဟံ၊ ဤအာပနသုဒ္ဓိကို သိခြင်းသည်။
န ဘာရော၊ ဝန်မလေး။
ဟိ၊ သင့်စွ။
တေန၊ တမန်သည်။
အကပ္ပိယဝေါ- ဟာရေန၊ ဖြင့်။
ဝုတ္တေ ဧဝ၊ ဆိုသော်သာလျှင်။
အာဂမနသုဒ္ဓိ၊ ကို။
ဂဝေ- သိတဗ္ဗာ၊ ရှာအပ်၏။
ဣတရထာ၊ ကပ္ပိယဝေါဟာရဖြင့် ဆိုသည်ရှိသော်။
န ဂဝေသိတဗ္ဗာ၊ မရှာအပ်။
တတ္ထ စ၊ ထိုအကပ္ပိယဝေါဟာရဖြင့် ဆိုရာ၌လည်း။ တဿ= ထိုတမန်၏။
ပစနက္ကမေန၊ စ ကား အ စဉ် ဖြင့်။
ပုစ္ဆိက္ခာ စ၊ မေးမြန်း၍လည်းကောင်း။
ယုတ္တိအာဒီဟိ စ၊ ယုတ္တိအစရှိ သည်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝိညာတုံ၊ သိခြင်းငှါ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း ၏။
ဟိ၊ သင့်စ္စ။
ဣမာပိ သိက္ခာပဒေ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌လည်း။
“စီဝရစေတာပ အာဘတ န္တိ၊ ဟူသော။
တဝစနေန၊ တမန်၏ စကားဖြင့်။
စီဝရံ၊ သင်္ကန်းကို။
ကိဏိတာ၊ ဝယ်၍= ဒါတုံ= လှူခြင်းငှါ။
ပေသိတဘာဝေါ၊ စေအပ်သော အဖြစ်ကို။
ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
သဗ္ဗထာ၊ ခပ်သိမ်းသော အပြား ဖြင့်။
အာဂမနသုဒ္ဓိ၊ ကို။
ယဒိ နဝိညာယတိ၊ အကယ်၍ မသိအပ်သည် ဖြစ် ငြားအံ့။
ပဋိက္ခေပေါင်ဝ၊ ပယ်ခြင်းကိုသာလျှင်။
ကတ္တဗ္ဗော၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပါဠိယဉ္စ၊ ၌လည်း။
“စီဝရဉ္စ ခေါ မယံ ပဋိဂ္ဂဏှာမာ” တိ-အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ဒူတဝစန၊ တမန်လျှောက်သော စကား၏။
အကပ္ပိယတ္ထေ၊ မအပ်သော အဖြစ်သည်။
သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။
အာဂမန - သုဒ္ဓိယာ၊ သည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ပဋိပဇ္ဇနဝိဒဿနတ္ထံ၊ ကျင့်အပ်သော အစီအရင်ကို ပြခြင်းငှါ။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ဧသော ခေါပန ဝတ္တဗ္ဗော “တသာ ဒေဟီ' တိက် အာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။
အကပ္ပိယဝတ္ထုသာဒိယနပရိမောစ- နတ္ထိ၊ အကပ္ပိယဝတ္ထုကို သာယာခြင်းမူ လွှတ်စေခြင်းငှါ။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“သညတ္တော” တိ အာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။
“ဧဝံ၊ ဤသို့ သညတ္တော သော မယာ- ဟူ၍။
ဒူတေန၊ တမန်သည်။
ပုန၊ တဖန်။
ဝုတ္တေဧဝ၊ ဆိုသော်သာလျှင်။
စောဒေတုံ၊ တောင်းခြင်းငှါ။
ဝဋတိ၊ ၏။
ဣတရထာ၊ မဆိုသည်ရှိသော်။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။”
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှါ။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“န ဝတ္တဗ္ဗော “ဒေဟိ မေ စီဝရံ ။ပ။
စေတာပေဟိ မေစီဝရ န္တိ ဣဒံ၊ ဟူသောစကားကို။
ဒူတေန၊ တမန်သည်။
အာဘတရူပိယံ၊ ဆောင်အပ်သော ရွှေကို။
ပဋိဂ္ဂ ဟေတုံ၊ ခံခြင်းငှါ။
အတ္ထနာ၊ မိမိသည်။
နိဒ္ဓိဋ္ဌကပ္ပိယကာရကတ္ထာ၊ ညွှန်းအပ် သော ကပ္ပိယကာရက၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဝါ-ကား ပါဌ်ပို။ ဝိနယာလင်္ကာရ၌ မရှိ။)
“ဒေဟိ မေ စီဝရံ။ပ။စေတာပေဟိ မေ စီဝရ န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝဒန္တော၊ ဆိုသော ရဟန်းသည်။
ရူပိယဿ၊ ရွှေငွေ့၏။
သကတ္တာ၊ မိမိဥစ္စာ၏ အဖြစ် ကြောင့်။ (ပကတတ္တာ ရှိကြ၏။
ရူပိယ၊ ဖြင့်။
ပကတတ္တာ၊ ပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။-ပေး)။
တေန ရူပိယေန၊ ထို ရွှေငွေ့ဖြင့်။
ပရိဝတ္တော၊ ဖလယ်၍။
“ဒေဟိ၊ ပေးလော့။
စေတာပေဟိ၊ ဝယ်လော့။
” ဣတိ၊ သို့။
ရူပိယသံဝေါဟာရံ၊ ရွှေငွေ့ဖြင့် ရောင်းဝယ်ခြင်းသို့။
သမာပဇ္ဇန္တော နာမ၊ ရောက်သည်မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
တံ ဒေါသံ၊ ထိုရူပိယသံ– ဝေါဟာရအပြစ်ကို။
ဒူရတော၊ အံဝေးမှု။
ပရိဝဇ္ဇေတုံ၊ ကြဉ်ခြင်းငှါ။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကိသ္မိံ ဝိယ၊ အဘယ်၌ကဲ့သို့နည်းဟူမူရကား။
ရူပိယပဋိဂ္ဂဟဏေန၊ ရွှေ ငွေကို ခံသော ရဟန်းသည်။
သံဃမဇ္ဈေ၊ သံဃာ၏အလယ်၌။
နိဿဋ္ဌရူပိယေ ဝိယ၊ စွန့်အပ်သော ရွှေငွေ့၌ကဲ့သို့တည်း။
ဟိ၊ သင့်စွ။
တတ္ထ၊ ထို ရူပိယပဋိဂ္ဂဟ ရဟန်းသည် စွန့်အပ်သော ရွှေ၌။
“န ဝတ္တဗ္ဗော ဣမံ ဝါပံ ဝါ တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဣဒံ၊ ဤ န ဝတ္ထဗ္ဗော အာဟရာ” ဒေဟိ မေ စီဝရံ။ပ။
စေတာပေဟိ မေ စီဝရန္တိ’ဟူသော စကားကို။
ဝိညတ္တိ – ဒေါသံ၊ ဝိညတ်အပြစ်ကို။
ပရိဝဇ္ဇေတုံ၊ ကြဉ်ခြင်းငှါ။
န ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည် မဟုတ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဣတရထာ၊ ဝိညတ် အပြစ်ကို ကြဉ်ခြင်းငှါ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ (ထည့်)။
“အတ္ထော မေ အာဝုသော
စီဝရေနာ” တိ ပိ၊ ဟူ၍လည်း။
အဝတ္တဗ္ဗတာပသင်္ဂတော၊ မဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်၏ လျဉ်းပါးဖွယ်ရှိခြင်းကြောင့်တည်း။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
တနိဒ္ဒိဋ္ဌေသု၊ တမန်ညှန်းအပ်သော ကပ္ပိယကာရကတို့၌။
ရူပိယသံဝေါဟာရ- သင်္ကာဘာဝတော၊ ရူပိယသံဝေါဟာရဟု တွေးတောဖွယ် မရှိခြင်းကြောင့်။
အညံ့၊ တပါးသေ၁။
ကပ္ပိယကာရကံ၊ ကို။
ဌပေတာပိ၊ ထား၍လည်း။
အာဟရာပေတဗ္ဗန္တိ၊ ဆောင်စေအပ်၏ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တတ္ထာပိ၊ ထို တမန်ညွှန်း ကပ္ပိယကာရက၌လည်း။
“ဒူတေန၊ တမန်သည်။,
ဤပိတရူပိယေန၊ ထားအပ်သော ရွှေငွေ့ဖြင့်။
စေတာပေတာ၊ ဝယ်၍။
စီဝရံ၊ ကို။
အာဟရာပေဟိ၊ ဆောင် ခဲ့လော့။
ဣတိ၊ သို့။
အဝဇ္ဇာ၊ မဆို၍။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
“စီဝရံ၊ အာဟရာပေဟီ”တိ= ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟရာပေတဗ္ဗ၊ ဆောင်စေအပ် ၏။
ဣတိ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့သော အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဂဟေတဗ္ဗော၊ ယူအပ်၏။
“ဌနံ သတီ”တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
“ဌာန”နို နာမံ၊ ဌာနဟူသော အမည်သည်။
ဗြိတိယာ စ၊ ရပ်ခြင်း၏ လည်းကောင်း။
ကာရဏာ စ၊ အကြောင်း၏လည်းကောင်း။
နာမံ၊ အမည်တည်း။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အာသုနေ= နေရာ၌။
နိသီဒနေန၊ ထိုင်ခြင်းကြောင့်။
ဌာနမ္ပိ၊ ရပ်ခြင်းသည်လည်း= ကုပ္ပတိ= ပျက်၏။
အာဂတကာရဏမ္ပိ၊ လာခြင်း၏ အကြောင်းသည်လည်း။
ကုပ္ပတိ၊ ပျက်၏။
တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။
န ဝိညာယတိ၊ မတောင်းအပ်။
ဋ္ဌိတံ၊ ရပ်ခြင်းကို။
အကောပေတာ၊ မပျက်စေမူ၍။
( ဤ တေသံ န ဝိညာယတိ၊ ဌိတံ ပန အကောပေတွာ-ဟူသော ပါဌ်ကား ဝိနယာလင်္ကာရ၌မရှိ အဓိပ္ပါယ် ခံခြင်းအစရှိသည်တို့လည်း မပေါ်)။
အာမိသပဋိဂ္ဂဟဏာဒီသု ပန၊ အာမိသကို ၌ကား။
အဂတကာရဏမေဝ၊ လာခြင်းအကြောင်းကို သာလျှင်။
ဘာတိ၊ ဖျက်၏။
ဌာနံ၊ ရပ်ခြင်းကို။
န ဘဉ္စတိ၊ မဖျက်။
တေန၊ . ထိုကြောင့်။
“အာဂတကာရဏံ ဘဉ္စတီ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ကေစိ ပန၊ အချို့ သော ဆာ တို့သည်ကား။
“အာမိသပဋိဂ္ဂဟဏာဒိနာ၊ အာမိသကို ခံခြင်းအစရှိသည်ဖြင့်။
ဌာနမ္မိ၊ ရပ်ခြင်းကိုလည်း။
ဘဉ္စတိ၊ ဖျက်၏။
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ_ သည်။
အဋ္ဌကထာယ၊ နှင့်။
န သမေတိ၊ မညီး
(၃၃၀) “ယတ စီဝရေမတာပန္န န္တိအာဒိ၊ အစရှိသောစကားသည်။
ယေန အတ္ထနာ၊ အကြင်မိမိသည်။ ဝေယျာဝစ္စကရော= ကို။
..နိဗ္ဗိန္ဒော၊ ညွှန်းအပ်၏။
စီဝရာ့၊ ကိုလည်း။
အနိပ္ဖါဒိတံ၊ မပြီးစေအပ်၏။
တသာ အတ္တနော၊ ထိုမိမိ၏။
ကတ္တပ္ပဝိဓိဒသာနံ၊ ပြုအပ်သော အစီအရင်ကိုပြကြောင်း ဖြစ်သော စကားတည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ဝတ္ထု သာမိကာနံ၊ ဝတ္ထုရှင်တို့အား။
ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
တေ၊ ထိုဝတ္ထုရှင်တို့သည်။
စောဒေတွာ၊ တောင်း၍။
ဒေန္တိ၊ ပေးကုန်အံ့။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
“သာမိကာ စောဒေတာ ဒေန္တီ”တိ၊ ဟူ၍။
အနာပတ္တိယံ၊ အနာပတ္တိဝါရ၌။
ဝုတ္ထတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
တေန စ၊ ထိုသမ္ဘိ- ကာ စောဒေတာ ဒေန္တိ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။
ယော ဘိက္ခု၊ သည်။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ အစောဒေက္ခာ= မတောင်းမူ၍။
ဥပါသကာဒီဟိ၊ ဒကာ- အစရှိသည်တို့ကို။
ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။
ဝတျာ၊ ဆို၍။
စောဒါပေ- တိ၊ တောင်းစေငြားအံ့။
တေသု၊ ထိုဒကာတို့သည်။
သတက္ခတ္ထုသ္မိံ၊ အကြိမ်တရာ လည်း။
စောဒေတွာ၊ တောင်း၍။
စီဝရံ၊ ကို။
ဒါပေန္တေသု၊ ပေးစေအပ်ကုန် သည်ရှိသော်။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်းသည်။
သိဒ္ဓါ၊ ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
သိက္ခာပဒံ၊ ၏။
အနာဏတ္တိကတ္တာ၊ အနာ- ဏတ္တိက၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သောသူသည်။
အနိဋ္ဌိဋ္ဌော၊ မညွှန်းအပ်သော။
အတ္ထနော၊ ၏။
မုခေနေဝ၊ ခံတွင်းဖြင့်သာလျှင်။
ဗျာဝဋဘာဝံ ဝေယျာ- ဝစ္စကရတ္တံ၊ ကြောင့်ကြပြုတတ်သော ဝေယျာဝစ္စကရအဖြစ်သို့။
ပတ္တော၊ ရောက်သော ကပ္ပိယကာရကသည်။
မုခဝေဝဋ္ဌိကော၊ မည်၏။
“အဝိစာ- ရေတုကာမတာယာတိဣမိနာ၊ ဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
ဝိဇ္ဇာမာနမ္ပိ၊ ရှိလျက်လည်း။
ဒါတုံ၊ ပေးခြင်းငှါ။
အနိစ္စန္တာ၊ အလိုမရှိကုန်သောကြောင့်။
အရိယာပိ၊ အရိယာတို့သည်လည်း။
ဝဉ္စနာဓိပ္ပါယံ၊ လှည့်ပတ်လိုသည်ကို။
ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။
ဝေါဟာရတော၊ အခေါ် အဝေါ်အားဖြင့်။
နတ္ထိတိ၊ မရှိဟူ၍။
ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဘေသဇ္ဇက္ခန္ဓကေ၊ မဟာဝါဘေသဇ္ဇ- က္ခန္ဓက၌။
မေဏ္ဍကသေဋ္ဌိဝတ္ထုမှိ၊ မေဏ္ဍကသဌေးဝတ္ထု၌။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူ အပ်သော။
“သန္တိ ဘိက္ခဝေ” တိအာဒိဝစနမေဝ၊ အစရှိသော စကားသည် သာလျှင်။
မေဏ္ဍကသိက္ခာပဒံ နာမ၊ မည်၏။
“ကပ္ပိယကာရကာနံ ဟတ္ထ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
ဒူတေန၊ တမန်သည်။
နိဋ္ဌိဋ္ဌကပ္ပိယကာရကေ၊ ညွှန်းအပ်သော ကပ္ပိယကာရကတို့ကို။
သန္တာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိ ဝါ၊ ညွှန်းအပ်သော ကပ္ပိယကာရကတို့ကို လည်းကောင်း။
အနိဋ္ဌဝါ၊ တစုံတယောက်မျှမညွှန်းအပ်သော ကပ္ပိယကာရကတို့ကိုလည်း ကောင်း။
သန္ဓာယ၊ ၍။
န ဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
“ဧတ္ထ စ စောဒနာယ ပမာဏံ နတ္ထီ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
အာဟရိတူာ၊ ဆောင်၍။
ဒဒန္တေသု၊ လူ့ကုန်သည် ရှိသော်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
သမ္မန္ဓော၊ စာစပ်တည်း။
“ပိဏ္ဍပါတာဒီနံ အတ္ထာယာ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
စီဝရတ္ထာယေဝ၊ သင်္ကန်းအလို့ ငှါသာလျှင်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
“ဒေသဝ နယော”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဝတ္ထုသာမိနာ၊ ဝတ္ထု ရှင်သည်။
နိဋ္ဌကပ္ပိယကာရကဘေဒေသုပိ၊ ညွှန်းအပ်သော ကပ္ပိယကာရကအထူးတို့၌လည်း ကောင်း။
ပိဏ္ဍပါတာဒီနမ္ပိ၊ ဆွမ်းအစရှိသည်တို့၏လည်း။
အတ္ထာယ၊ အကျိုး ငှါ။
ဒိန္နေ စ၊ လှူအပ်သည့်၌ လည်းကောင်း။
ဌာနစာဒနာဒိ၊ ရပ်ခြင်း, တောင်းခြင်းအစရှိသော။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို။
ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။
ဝုတ္တန ယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။
ကာတတ္ထံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
“သံသံ ဝါ။ပ။
အနာမသိက္ခာ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္ထာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
“သံဃ ဝိဟာရတ္ထာယ ဒေမာ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည် ဖြင့်။
အာမသိတာ၊ သုံးသပ်၍။
ဆိုအပ်ကုန်သည် ရှိသော်။
ပဋိက္ခိပိတဗ္ဗမေဝ၊ ပယ်အပ်သည် သာတည်း။
“သံဃော သစ္ဆတီတိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
ဥက္ကဋ္ဌဝသေန၊ ဥက္ကဋ္ဌနည်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဂဏာဒီသုပိ၊ ဂိုဏ်းအစရှိသည်တို့သည်လည်း။
သံဃာ၊ ၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
သန္ဓေသုပိ၊ ခံကုန်သော်လည်း။
ပဋိဂ္ဂဟဏေပိ၊ ခြံခြင်း၌ လည်းကောင်း။
ပရိဘောဂေပိ၊ သုံးဆောင်ခြင်း၌လည်းကောင်း။
ဒုက္ကဋ မေဝ၊ ဒုက္ကဋ်သာလျှင်တည်း။
သာရတ္ထဒီပနိယံ၊ ၌။
“ပဋိဂ္ဂဟဏာ၊ ခံခြင်း၌။
ပါစိတ္တိယန္တိ၊ ပါစိတ်အာပတ်ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
သံဃစေတိယာဒီနံ၊ သံဃာ စေတီအစရှိ သည်တို့၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
ဒုက္ကဋ္ဌဿ၊ ကို။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည် ၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
စောဒေတီတိ၊ ဟူသည်ကား။
တဿ၊ ထိုသံဃာ အား လှူသော ကပ္ပိယဝတ္ထုကို ပယ်သော ရဟန်း၏။
ဒေါသာဘာဝ၊ အပြစ် မရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။
ဉ ှာပိ၊ သိလျက်လည်း။
ကောဓေန ပါ၊ အပျက် ဖြင့် လည်းကောင်း။
လောဘေန ဝါ၊ လောဘဖြင့်လည်းကောင်း။
ဘဏ္ဍဒေယျန္တိ၊ ဘဏ္ဍာစား ပေးအပ်၏ဟူ၍။
စောဒေတိ၊ စောဒနာအံ့။
သောဧဝ ဟိ၊ ထို စောဒနာသော ရဟန်းသည်သာလျှင်။
မုသာဝါဒါဒိပစ္စယာ၊ မုသားဆိုခြင်း စသော အကြောင်းကြောင့်။
ပါစိတ္တိယဒုက္ကဋ္ဌာဒိအာပတ္တိဟိ၊ ပါစိတ် ဒုက္ကဋ် အစရှိသော အာပတ်တို့ဖြင့်။
သာတ္တိကော၊ အာပတ်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဂီဝါတိ သညာယ ပန၊ အစားထိုက်၏ဟူသော အမှတ်ဖြင့်ကား။
ဝဇ္ဇာ၊ ဆို၍။
နိဒ္ဒေါသဘာဝ၊ အပြစ်မရှိသော အဖြစ်ကို။
ဉတွာ၊ သိ၍။
ဝိရမန္တဿ၊ ကြဉ်ရှောင်သော ရဟန်းအား။
အာပတ္တိ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
(၃၃၁) တဠာကံ၊ တဘက်သည်းကန်ကို။
ခေတ္တေ၊ လယ်၌။
ပရိဋ္ဌတ္တာ၊ ဝင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
“န သစ္ဆိတဗ္ဗ” န္တိ၊ မခံအပ်ဟူ၍။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
“စတ္ထာရော ပစ္စယေ သံဃော ပရိဘုဉ္စတူတိ ဒေတိ၊ ဝဋတီ” တိ ဧတ္ထ= ဟူ သောပုဒ်၌ “ဘိက္ခုသံဃာ=ရဟန်း သံဃာအား။
စတုပစ္စယပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ပစ္စည်းလေးပါး သုံးဆောင်ခြင် ငှါ။
တဠာကံ၊ တဖက်ဆည်းကန်ကို။
ဒမ္ပိ၊ လှူပါ၏။”
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။
“ဘိက္ခုသံဃော၊ သည်။
စတ္တာရော ပစ္စယေ၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့ကို။
ပရိဘုဉ္စိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှါ။
တဠာကံ၊ ကို။ ဒမ္မိ= ၏။”
ဣတိ ဝါ၊ သို့လည်းကောင်း။
“ဣတော တဠာ ကတော၊ ဤတဘက်ဆည်းကန်မှ။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
စတ္တာရော ပစ္စယေ၊ တို့ကိုး ဒမ္ပိ၊၏။”
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။
ဝတ္ထုမ္မိ၊ ဆိုခြင်းငှါ လည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဣဒဥ္စ၊ ဤ စတ္ထာရော ပစ္စယေ ပရိဘုဉ္စတူတိ ဒေဟိ= ဝုတိ-ဟူသော စကားကိုလည်း။
သံဃဿ၊ အား။
ပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ငှါ။
ဒိယျမာနညေဝ၊ လူ့အပ်သည့်ကိုသာလျှင်။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပုဂ္ဂလဿ ပန၊ အားကား။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
ဒိန္နံ၊ လှူအပ်သော။
တဠာကခေတ္တာဒိ၊ တဘက်ဆည် ကန်, လယ်အစရှိသည်သည်။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
သုဒ္ဓစိတ္တဿ ပန၊ စင်ကြယ်သော စိတ်ရှိသော ရဟန်းအားကား။
ဥဒကပရိဘောဂတ္ထံ၊ ရေကိုသုံးဆောင်ခြင်းငှါ။
ကူပပေါက္ခရဏီအာဒယော၊ ရေတွင်းရေကန် အစရှိသည်တို့သည်။
ဝဋ္ဋန္တိ၊ အပ်ကုန်၏။
ဟိ၊ စ။
“သံဃာ တဠာကံ အတ္ထိ၊ တံ ကထ” န္တိ အာဒိနာ= အစရှိသည်ဖြင့်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၌။
သံဃဝသေနေဝ၊ သံဃာ၏အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
ဟတ္ထေတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဝသေ၊ အလို၌။
“ဌပထာတိ ဝုတ္တေ” တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
သာမီစိဝသေန၊ အရိုအသေ၏အစွမ်းဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
အဝုတ္တေပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
ဌပေန္တာ၊ ထားသော ရဟန်းအား။
ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
တေန၊ ထို ကြောင့်။
“ဥဒကံ ဝါရေတုံ လဗ္ဘတီ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
သဿကာလေပိ၊ ကောက်ပင်ရှိသော ကာလ၌လည်း။
တာသေတွာ၊ ခြောက်လှန့်၍။
မုဉ္စိတုံ၊ လွှတ်ခြင်းငှါ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
အမုဉ္စတော၊ မလွှတ်သောရဟန်းအား။
ဘဏ္ဍ ဒေယျံ၊ ဘဏ္ဍာစားထိုက်၏။
ပုန ဒေတီတိ၊ ဟူသည်ကား။
အစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ လုယက်၍။
ပုန၊ တဖန်။
ဒေတိ၊ လှူငြားအံ့။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လှူသော်လည်း။
ဝဋတိ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
သမ္ဗုဒ္ဓော၊ စာစပ်တည်း။
ဣမိနာ၊ ဤ ပုန ဒေတိ- ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
“ယေန ကေနစိ၊ အမှတ်မရှိသော။
ဣဿရေန၊ အစိုးရ သောသူသည်။)
ဣဒံ၊ ဤတဘက်ဆည်းကန်ကို။
ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ပရိစ္စတ္တံ၊ စွန့်အပ်၏။
အဿာမိကံ၊ အရှင်မရှိပြီ။”
ဣတိ သညာယ၊ ဤသို့သော အပွတ်ဖြင့်။
အတ္ထနာ ဂဟေတွာ၊ မိမိယူ၍။
ဒိန္နံ၊ လှူအပ်သော တဘက်ဆည်း ကန်သည်။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
” ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ ၏။
ကပ္ပိယဝေါဟာရေပိ၊ ကပ္ပိယဝေါဟာရ၌လည်း။
ဝိနိစ္ဆယံ၊ အဆုံးအဖြတ်ကို။
ဝက္ခာမ၊ ဆိုကုန်အံ့။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
ပါဌသေသော၊ ပါဌသေသတည်း။
ဥဒကဝသေနာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဥဒကပရိဘောဂတ္ထံ၊ ရေအိုးကို သုံး ဆောင်ခြင်းငှါ။
“သုဒ္ဓစိတ္တာနန္တိ ဣဒံ၊ ဟူသောစကားကို။
သတ္ထေန စ၊ မိမိလက်ဖြင့်လည်းကောင်း။
အကပ္ပိယဝေါဟာရေန စ၊ မအပ်သော အပြော အဆိုဖြင့်လည်းကောင်း။
ကရောန္တေ၊ ပြုသောရဟန်းတို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
သသမ္မာဒနတ္ထံ၊ ကောက်ကိုပြည့်စုံစေခြင်းငှါ။
အာဏာပေဿာမိတိ၊ စေအံ့ဟူ၍လည်း။
ဝေ၊ သို့။
အသုဒ္ဓစိတ္တာနန္ဒီ၊ မစင်ကြယ်သော စိတ်ရှိသော ရဟန်းတို့အားလည်း။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင် အကတွာ= မပြုမူ၍။
ကပ္ပိယဝေါဟာ- ရေန၊ ဖြင့်။
အာဏာပေတုံ၊ စေခိုင်းခြင်းငှါ။
ဝဋ္ဋတိ ဧဝ၊ အပ်သည်သာတည်း။ “
ကပ္ပိယကာရကံ ဌပေတုံ န ဝူတီ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသောစကားကို။
သဟတ္ထာဒိနာ၊ မိမိလက် အစရှိသည်ဖြင့်။
ကတတဠာကတ္တာ၊ ပြုအပ်သော တဘက်ဆည်းကန်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
“ကပ္ပိယကာရကဋ္ဌပနံ၊ ကပ္ပိယကာရကကို ထားခြင်းသည်။ (ထည့်)
အသာရုပ္ပံ၊ မလျောက်ပတ်”
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဌပေန္တာ ဝါ၊ ထားသော်လည်းကောင်း။
တံ ပစ္စယံ၊ ထိုထား၍ ဖြစ် သောပစ္စည်းကို။
ပရိဘုဉ္စန္တာပိ ဝါ၊ သုံးဆောင်သော် လည်းကောင်း။
သံဃာ၊ အား။
အာပတ္တိ၊ အာပတ်ကို။
န ဝိညာယတိ၊ မသိအပ်။
ဝါ၊ တနည်းကား။
အဋ္ဌကထာပမာဏေန၊ အဋ္ဌကထာကို ပမာဏမူသဖြင့်။
ဧတ္ထ၊ ကပ္ပိယကာရက ထားရာ၌။
အာပတ္တိ၊ ကို။
ဂဟေတဗ္ဗာ၊ ၏။
လဇ္ဇီနာတိ၊ ဟူသည်ကား။
လဇ္ဇိနာပိ၊ လဇ္ဇီသည်လည်း။
အလဇ္ဇီနား သည်။
ကာရာပိတေသု၊ ပြုစေအပ်သည်တို့၌။
(ထည့်) ပဂေဝ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရှိအံ့နည်း။
မတ္တိကုဒ္ဓရဏာဖီသု၊ မြောက်ကို ထုတ်ခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။
ကာရာပိတေသု၊ ပြုစေအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
နဝသဘောတိ၊ ဟူသည်ကား။
အကတပုဗ္ဗေ၊ မလုပ်ဆောင်ဘူးသော။
ကေဒါရေ၊ လယ်၌။
“ကဟာပဏေ” တိ ဣမိနာ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
ဓဋ္ဌာပနေ၊ စပါးကို ဖြစ်စေရာ၌။
ထိုပယောဂပြုသော သို့။
ဒဿတို့၊ ၏။ ရဟန်းအားသာလျှင်။
အကပ္ပိယံ၊ မအပ်။
ဣတိ၊ အာ တသော - ထိုရဟန်းအား။
ဓဋ္ဌာပနေ စ၊ စပါးကို ဖြစ်စေရာ၌လည်း။
ပယောဂေပိ၊ ပယောဂပြုဆဲ၌လည်း။
ဒုက္ကဋ္ဌမေဝ၊ ဒုက္ကဋ် သာလျှင်တည်း။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။
ကဟာပဋ္ဌာပနေ ဝိယ၊ အသပြာကို ဖြစ်စေရာ၌ကဲ့သို့တည်း။
“ကသထ ဝပထာ”တိ ဝစနေ၊ ထွန်လော့ ပျိုးလော့— ဆိုခြင်း၌။
သဗ္ဗေ-သမ္မိ၊ ခပ်သိမ်းသော ရဟန်းတို့အားလည်း။
အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သည်။
သိယာ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
“အတ္တ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
“ဧတ္တကော နာမ ဘာဂေ”တိ ဝစနံ၊ ဟူသောစကားကို။
ဧတ္ထ၊ ဤလယ်၌။
ဧတ္တ- ကော ကဟာပဏော၊ ဤမျှသော အသပြာကို။
ဒါတဗ္ဗော၊ ပေးအပ်၏။ (ထည့်)။
ဣတိ ဣဒံ၊ ဤအနက်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝဒတိ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စွ။
တထာ ဝုတ္တေပိ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့် အသပြာကို ရည်၍ဧတ္တကော နာမ ဘာဂေါ ဟု ဆိုသော်လည်း။
တဒါ၊ ထိုဆိုသောကာလ၌။
ကဟာပ- ဏာနံ၊ အသပြာတို့၏။
(၃၃၂) အဝိဇ္ဇမာနတ္တာ၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အာယတိ၊ နောင်အခါ၌။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သောပစ္စည်းသည်။
အညေသံ၊ တပါး သော ရဟန်းတို့အား။
ဝစ္စတိ ဧဝ၊ အပ်သည်သာတည်း။
တေန၊ ထို ကြောင့်။
“တဿေ၀ တံ အကပ္ပိယန္တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
တဿ ပန၊ ထို ငတ္တကော နာမ ဘာဂေါ-ဟုဆိုသောရဟန်းအား။
သဗ္ဗပယောဂေသုပိ၊ ခပ်သိမ်းသော ပယောဂတို့၌လည်းကောင်း။
ပရိဘောဂေသုပိ၊ သုံးဆောင်ခြင်း တို့၌လည်းကောင်း။
ဒုက္ကဋံ၊ ဒုက္ကဋ်သင့်၏။
ကေစိ ပန၊ အချို့သော ဆရာ တို့သည်ကား။
“ဓညပရိဘောဂေ ဧဝ၊ စပါးကို သုံးဆောင်ကာမျှဖြင့်သာ လျှင်။
အာပတ္တိ၊ အာပတ်သင့်၏။
ပုဗ္ဗပယာဂေ၊ ရှေးလုံ့လ၌။
န အာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။”
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။ ကသ္မာ= နည်း။
ယေန မိနနရက္ခဏာဒိပယော- ဂေန၊ အကြင် လယ်ကို တာခြင်း, စောင့်ခြင်းအစရှိသော ပယောဂကြောင့်။
ပစ္ဆာ ဓညပရိဘောဂေ၊ နောက်ဖြစ်သော စပါးကို သုံးဆောင်သောကာလ ၌။
အာပတ္တိ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဿ ပယောဂ၊ ထိုပယောဂကို။
ကရဏေ၊ ပြုခြင်း၌။
အနာပတ္တိယာ၊ အာပတ်မသင့်ခြင်း၏။
အယုတ္တတ္တာ၊ မသင့်သောကြောင့်တည်း။
ပရိယာယကထာယ ပန၊ ပရိယာယ်ဆိုခြင်းကြောင့် ကား။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံတို့၌။
အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။
တေနေဝ၊ ထိုကြောင့် သာလျှင်။
ရွှေကေဟိပိ၊ ဤမျှသောအသပြာ, ဤမျှသောစပါးတို့ဖြင့်။
ဣဒဉ္စ ဣဒဉ္စ၊ ဤပစ္စည်း ဤပစ္စည်းကိုလည်း။
အာဟရထ၊ ဆောင်ခဲ့ကုန်လော”။
ဣတိ၊ သို့။
နိယမဝစနေ၊ ပုတ်၍ ဆိုခြင်း၌။
အကပ္ပိယ၊ မအပ်သည်ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကဟာပဏဝိစာဏပိ၊ အသပြာကို စီရင်ရာ၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ ဤ နည်းကဲ့သို့သော နည်းရှိ၏။
“ဝတ္ထု စ ဧဝရူပံ နာမံ သံဝိဇ္ဇတိ၊
ကပ္ပိယကာ- ရကော နတ္တိတိ ဝတ္တဗ္ဗ” န္တိအာဒိဝစနံ၊ စသော စကားသည်။
ဧတ္ထု၊ ဤပရိ ယာယ်အရာ၌။
သာဓကံ၊ သက်သေတည်း။
“ဝနံ ဒမ္မိ။ပ။ ဝရူတီ” တိ တ္ထိ၊ ဟူသော ပုဂံ၌။
နိဝါသနဋ္ဌာနတ္တာ၊ နေရာအရပ်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပုဂ္ဂလပိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်အားလည်း။
သုဒ္ဓစိတ္တေန၊ ဖြင့်။
ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။
ဝဋတိ၊ အပ်၏။
“သိမ် ဒေမာ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝိဟာရ- သီမာဒိသာဓာရဏဝစနေန၊ ဝိဟာရသိမ်အစရှိသည်နှင့် ဆက်ဆံသောစကားဖြင့်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ လျှောက်ဆိုသောကြောင့်။
“ဝတီတိ၊ အပ်၏ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ဝေယျာဝစ္စကရ” န္တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။
ဝုတ္ထပိ၊ ဆိုအပ်သည် ရှိသော်လည်း။
ပုဂ္ဂလပိ၊ အားလည်း။
ဒါသံ၊ ကျွန်ကို။
ဂဟေတုံ၊ ခံခြင်းငှါ။
ဝဋတိ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
“အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ အာရာမိကန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝိသေသေတာ၊ နို့အထူးပြု၍။
အနုညာတတ္တာ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ် ကြောင့်တည်း။
တဉ္စ၊ ထို ဝေယျာဝစ္စကရ-စသော အမည်ဖြင့် ကျွန်ကိုအလှူ ခံခြင်းသည် လည်း။
ပိလိန္ဒဝစ္ဆေန၊ အရှင် ပိလိန္ဒဝစ္ဆမထေရ်သည်။
ဂဟိတ- ပရိဘုတ္အက္ကမေန၊ ယူအပ်သော သုံးဆောင်စဉ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဝဋတိ၊ ၏။
ဂဟဋ္ဌာနံ၊ လူတို့၏။
ဒါသပရိဘောဂက္ကမေန၊ ကျွန်ကို သုံးဆောင်ခြင်း အစဉ် ဖြင့်။
န ဝဋတိ၊ မအပ်။
သန္ဓေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။
ခေတ္တာဒယော၊ လယ်အစရှိသည်တို့သည်။
သံဃဆေဝ၊ အားသာလျှင်။
ဝန္တိ၊ အပ်ကုန်၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ပါဠိယံ၊ ၌။
ပုဂ္ဂလိကဝ သေန၊ ပုဂ္ဂလိက၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဂဟေတုံ၊ ခံခြင်းငှါ။
အနနုညာတတ္တာ၊ ခွင့်မပြုအပ်သောကြောင့်တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
“ဝိဟာရဿ ဒေမာတိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
သံဃိက- ဝိဟာရံ၊ သံဃိကကျောင်းကို။
သန္တာယ၊ ရည်၍။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
“ခေတ္တဝတ္ထု’ ပဋိဂ္ဂဟဏာ ပဋိဝိရတော ဟောတီတိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။
သုတ္တန္တေသု၊ သုတ္တန်တို့၌။
အာဂတပဋိက္ခေပေါ၊ လာသော ပယ်ခြင်းကို။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အာပတ္တိယာပိ၊ အာပတ်၏လည်း။ ဟေတုဘာဝေန= အကြောင်း၏အဖြစ်ဖြင့်။
ကတော၊ ပြုတော်မူအပ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ- ဣတိ၊ သို့။
ဘဂ၀တော၊ ၏။
အဓိပ္ပါယံ၊ အလိုတော်ကို။
ဇာနန္တေ- ဟိ၊ သိကုန်သော။
သင်္ဂတိမဟာထေရေဟိ၊ သင်္ဂါယနာတင် မဟာထေရ် တို့သည်။
ခေတ္တပဋိဂ္ဂဟဏာဒိနိတော၊ လယ်ကို ခံခြင်းစသည်တို့ကို မှီသော။
သဗ္ဗောပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။
အယံ ပါဠိမုတ္တဝိနိစ္ဆယော၊ ဤပါဠိ တော်မူ လွှတ်သော အဆုံးအဖြတ်ကို။
ဝုတ္တော၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေ တဗ္ဗော၊ ၏။
ကပ္ပိယကာရကာ၊ ၏။
နိဒ္ဓိဋ္ဌဘာဝေါ၊ ညွှန်းအပ်သော အဖြစ် လည်းကောင်း။
ဒူတေန၊ တမန်ဖြင့်။
အပ္ပိတတာ၊ ပြီးစေအပ်သော အဖြစ် လည်းကောင်း။
စတုတ္ထရှိ ဝါယာမော၊ ထိုသုံးကြိမ်တောင်းခြင်း ခြောက် ကြိမ်ရပ်ခြင်းထက် အလွန် လုံ့လပြုခြင်းလည်းကောင်း။
တေန၊ ထိုလုံ့လဖြင့်။
ပဋိလာဘော၊ ရခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးပါး တို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။