**၁၀၊ ပထဝီခဏနသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ**
၈၆။ ဒသမေ၊ ဒသမသိက္ခာပုဒ်၌။
အပ္ပပံသုမတ္တိကာယ၊ နည်းသောမြေမှုန့် မြေညက်ရှိသော။
ပထဝိယာ၊ မြေကို။
အနာပတ္တိဝတ္ထုဘာဝေန၊ အနာပတ္တိဝတ္ထုအဖြစ်ဖြင့်။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဥပဍ္ဎပံသုမတ္တိ-ကာယပိ၊ ထက်ဝက်မြေမှုန့် မြေညက်ရှိသော မြေ၌လည်း။
ပါစိတ္တိယမေဝ၊ ပါစိတ်သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဟိ၊ မှန်၏။
ဧတံ၊ ဤထက်ဝက်မြေမှုန့် မြေညက်ရှိသော မြေကို။
ဒုက္ကဋဝတ္ထူတိ၊ ဒုက္ကဋ်ဝတ္ထုဟူ၍။
ဝတ္တုံ၊ ဆိုခြင်းငှာ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဇာတာဇာတဝိမုတ္တာယ၊ ပါစိတ်ဝတ္ထုဖြစ်သော ဇာတပထဝီ, အနာပတ္တိဝတ္ထုဖြစ်သော အဇာတပထဝီမှ လွတ်သော။
တတိယာယ၊ သုံးခုမြောက်သော။
ပထဝိယာ၊ ဒုက္ကဋ်ဝတ္ထုဖြစ်သောမြေ၏။
အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်တည်း။
ဝဋ္ဋတီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဣမသ္မိံ ဌာနေ၊ ဤအရပ်၌။
ပေါက္ခရဏိံ၊ ရေကန်ကို။
ခဏ၊ တူးလော့။
ဣတိ၊ သို့။
ဩကာသဿ၊ အရပ်ကို။
အနိယမိ-တတ္တာ၊ မမှတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
"ဣမံ ဝလ္လိံ ခဏာ"တိ၊ ဟူ၍။
ပထဝီခဏနံ၊ မြေတူးခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဣမိနာဝ သိက္ခာပဒေန၊ ဤပထဝီခဏနသိက္ခာပုဒ်ဖြင့်သာလျှင်။
အာပတ္တိ၊ အာပတ်သင့်၏။
ဘူတဂါမသိက္ခာပဒေန၊ ဖြင့်။
န အာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။
(၁၀) ဥဘယမ္ပိ၊ နှစ်ပါးသော မြေတူးခြင်း နွယ်ဖြတ်ခြင်းကိုလည်း။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တေ ပန၊ ဆိုသော်ကား။
ဒွေပိ ပါစိတ္တိယာ၊ နှစ်ချက်သော ပါစိတ်တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ဥဒကပပ္ပဋကောတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဥဒကေ၊ ရေသည်။
အန္တောဘူမိယံ၊ မြေ၏အတွင်းသို့။
ပဝိဋ္ဌေ၊ ဝင်သည်ရှိသော်။
တဿ၊ ထိုမြေ၏။
ဥပရိဘာဂံ၊ အထက်အဖို့ကို။
ဆာဒေ-တွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။
တနုကပံသု ဝါ၊ ပါးသော မြေမှုန့်စုသည်လည်းကောင်း။
မတ္တိကာ ဝါ၊ မြေညက်သည်လည်းကောင်း။
ပဋလံ ဟုတွာ၊ အပြင်ဖြစ်၍။
ပလဝမာနာ၊ ပေါ်လျက်။
(ပတမာနာ-ဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိကြ၏။
ကျလျက်-ဟုပေး။)
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
တသ္မိံ ဥဒကေ၊ ထိုရေသည်။
သုက္ခေပိ၊ ခြောက်သော်လည်း။
တံ ပဋလံ၊ ထိုအပြင်သည်။
ဝါတေန၊ လေဖြင့်။
စလမာနံ၊ တုန်လှုပ်လျက်။
တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုမြေလွှာအပြင်သည်။
ဥဒကပပ္ပဋကောနာမ၊ မည်၏။
အကတပဗ္ဘာရေတိ၊ ဟူသောစကားကို။
အဝဠဉ္ဇနဋ္ဌာနဒဿနတ္ထံ၊ မသုံးဆောင်ရာအရပ်ကို ပြခြင်းငှါ။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ မှန်၏။
တာဒိသေ ဧဝ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော အရပ်၌သာလျှင်။
ဝမ္မိကဿ၊ တောင်ပို့၏။
သမ္ဘဝေါ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ သိအပ်၏။
မူသိကုက္ကရံ နာမ၊ မည်သည်ကား။
မူသိကာဟိ၊ ကြွက်တို့သည်။
ခနိတွာ၊ တူး၍။
ဗဟိကတ-ပံသုရာသိ၊ အပ၌ပြုအပ်သော မြေမှုန့်စုတည်း။
"အစ္ဆဒန"န္တိ အာဒိဝုတ္တတ္တာ၊ အစ္ဆဒနံ-အစရှိသောစကားကို ဆိုခြင်းကြောင့်။
ဥဇုကံ၊ ဖြောင့်ဖြောင့်။
အာကာသတော၊ ကောင်းကင်မှ။
ပတိတဝဿောဒကေန၊ ကျသော မိုးရေဖြင့်။
ဩဝဋ္ဌမေဝ၊ စွတ်သောမြေသည်သာလျှင်။
ဇာတပထဝီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဆဒနာဒီသု၊ အမိုးအစရှိသည်တို့၌။
ပတိတွာ၊ ကျ၍။
တတော၊ ထိုအမိုးမှ။
ပဝတ္တဥဒကေန၊ စီးသောရေဖြင့်။
တိန္တံ၊ စွတ်သောမြေသည်။
န ဇာတပထဝီ၊ ဇာတပထဝီ မဟုတ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
မဏ္ဍပတ္ထမ္ဘန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
သာခါမဏ္ဍပတ္ထမ္ဘံ၊ သစ်ခက်မိုးသောမဏ္ဍပ်၏တိုင်ကို။
ဥစ္စာလေတွာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဥက္ခိပိတွာ၊ ကြွ၍။
တတောတိ၊ ဟူသည်ကား။
ပုရာဏသေနာသနတော၊ ရှေးကျောင်းဟောင်းမှ။
၈၈။ မဟာမတ္တိကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဘိတ္တိလေပနံ၊ နံရံ၌လိမ်းသောမြေဆိုင်ကို။
ဇာတပထဝိတာ၊ ဇာတပထဝီ၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
တထာ-သညိတာ၊ ထိုဇာတပထဝီဟု အမှတ်ရှိသောအဖြစ်လည်းကောင်း။
ခဏနခဏာ-ပနဉ္စ၊ မိမိတူးခြင်း, သူတပါးကို တူးစေခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။
ပထဝီခဏနသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
ပဌမော၊ သော။
မုသာဝါဒဝဂ္ဂေါ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတော၊ ပြီ။