ပဌမပညတ္တိ နိဒါနဝဏ္ဏနာ
ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။
တံ ပနေတံ။ပ။
နဂရံ ဟောတီတိ အာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။
ရာဇဂဟဿ၊ ရာဇဂြိုဟ်၏။
ယာ အယ် ဝေပုလ္လပ္ပတ္တိ၊ အကြင်ပြန့်ပြောခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းကိုလည်း။
ဝုတ္တာ၊ ၏။
သာ၊ ထိုပြန် ပြောခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းသည်။
တ္တောပိ၊ ဤဝေသာလီ ရာဇဂြိုဟ်၌လည်း။
သမာနာ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒသောတုံ၊ ငှါ။
ဣဒမ္ပိ စ နဂရ န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တေန စ၊ ထို ဣဒမ္ပိ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့်လည်း။
ကေဝလံ၊ သက်။
ရာဇဂဟာဒေယာ ဧဝ၊ ရာဇဂြိုဟ် စသည်တို့သည်သာလျှင်။
န၊ မဟုတ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
“မဟာဝနံ နာမာ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
မဇ္ဈိမဘာဏကသံယုတ္တဘာဏကာနံ၊ မဇ္ဈိမနိကာယ်ဆောင် သံယုတ္တ နိကာယ်ဆောင် ဆရာတို့၏။
မတေန၊ အလိုအားဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဒီဃ- ဘာဏကာ ပန၊ ဒီဃနိကာယ်ဆောင်. ဆရာတို့သည်ကား။
“ဟိမဝန္တေန၊ ဟိမဝန်နှင့်။
ဧကာဗဒ္ဓံ၊ တစပ်တည်း စပ်သည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
ဌိတံ၊ တည် သော တောသည်။
မဟာဝနံ၊ မဟာဝုန်မည်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဟံသဝဋကစ္ဆဒနေနာတိ၊ ကား။
ဟံသဝဋ္ဋကပရိစ္ဆန္နေန၊ ဟင်္သာတောင် မိုး- သဖြင့်။
ဟံသမဏ္ဍလာကာရေန၊ ဟင်္သာဝဲသော သဏ္ဌာန်ဖြင့်။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကာယဝိစ္ဆန္ဒနိယကထန္တိ၊ ကား။
ကရုဗကာယေ၊ ကရင်ကာယ၌။
ဝိရာဂုပ္ပါဒနကထံ၊ တပ်ခြင်းကင်းသည်ကို ဖြစ်စေသော စကားကို။
ဆန္ဒော တိ၊ ကား။
ဒုဗ္ဗလရာဂေါ၊ အားနည်းသော ရာဂတည်း။
ရာဂေ ဂတိ၊ ကား။
ဗလဝရောဂေါ၊ ထူပြောသော ရာဂတည်း။
“ကေသလောံမာဒိ” အန္တိ ဟူ၍။
သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
ဝုတ္တမတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော အနက်ကို။
ပိဘာဂေန၊ ဝေဖန်သော အားဖြင့်။
ဒတုံ၊ ငှါ။
“ယေပိ ဟီ”တို အာဒိ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ပဉ္စပဉ္စပ္ပဘေဒေနာ”တိ ဧတ္ထ၊ တေသံ ပရိယာယာ၊ ထိုပရိယယ်အား ဟူသော ငါးပါး ကုန်သော။
ပဘေဒါ၊ အပြားတို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(၂၀၇) ပဉ္စပစ္စုပ္ပဘေဒေါ၊ မည်၏။
တေန ပဉ္စပဉ္စပ္ပဘေဒေန၊ ထို ငါးပါးအပြားရှိသော။
ဣတိ ဧဓံ၊ သို့။
ဗာဟိရတ္တသမာသဝသေန၊ ဗဟုဗွီဟိ သမည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပရိယာယဝိသသေနတာ၊ ပရိယာယသဒ်ဓါ၏ ဝိသသေနအဖွစျကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ၏။
ဤသုဘာယာတိ၊ ကား။
အသုဘမာတိကာယ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။
သံဝ ဏ္ဏေတဗ္ဗမာတိကံ၊ ဖွင့်အပ်သော မာတိကာကို။
အပက်ေခိတာ၊ ငဲ့၍။
ဣတ္ထိလိင်္ဂေ၊ ဣတ္ထိလိင်၌။
သမိဝစနံ၊ ဆဋ္ဌိဝိဘတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။
“မာတိကံ နိက္ခိပိတာ”တိအာဒိ၊ အရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
တံ ဝိဘဇန္တောတိ၊ ကား။
မာတိကံ၊ ကို။
ဝိဘန္တော၊ ဝေဖန်လို၍။
ဖာတိ- ကမ်ပန်တိ၊ ကား။
နိပ္ပတ္တိကရဏံ၊ ဖြစ်ပွားခြင်းကို ပြုခြင်းသည်။
“ပဉ္စဂံဝိပ္ပဟီနာနို ။ ဟူသောပုဒ်၌။
ကာမစ္ဆန္ဒာဒိ ပဉ္စနီဝရဏင်္ဂဝိဂမေန၊ ကာမစ္ဆန္ဒ အစရှိသော နီဝရဏအင်္ဂါမှ ကင်းသဖြင့်။
ပဉ္စဝိနတာ၊ အင်္ဂါငါးပါးမှ ယုတ်သော အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
အပ္ပနာပုတ္တဝိတက္ကာဒိဌာနင်္ဂါနံ၊ အပ္ပနာသို့ ရောက် သော ဝိတက်အစရှိသော ဈာန်အင်္ဂါတို့၏။
ဥပ္ပတ္တိဝသေန၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
ပဉ္စင်္ဂသမန္နာဂတတာ စ၊ အင်္ဂါငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
“တိဝိဓကလြာဏံ ဒသလက်ခဏ- သမ်ဗုဒ်ဓ န်တိ ဧတ်ထ ပန၊ ဟူသောပုဒျ၌ကား။
ဈာနာ၊ ၏။
အာဒိမဇ္ဈပရိယော- သာနာနံ၊ အစ, အလယ်, အဆုံးတို့၏။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
ဟိဝိဓကလျာဏတာ၊ သုံးပါးပြားသော ကောင်းခြင်းရှိသော အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
တေသံ ယေဝ အာဒိမဇ္ဈပရိယောသာနာနံ၊ တို့၏သာလျှင်။
လက္ခဏဝသေန၊ လက္ခ ဏာ၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဒသလက္ခဏသမ္ဗန္နေတာ စ၊ လက္ခဏာဆယ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံ သော အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
အဋ်ဌကထာယံ ပန၊ ၌ကား။
ဈာနာ၊ ၏။
“ဒသလက္ခဏဝိဘာဝနေနေဝ၊ လက္ခဏာဆယ်ပါးကိုပြသဖြင့်သာလျှင်။
တန္နိယဘူတာ၊ ထိုလက္ခဏာ၏ မှီရာဖြစ်၍ဖြစ်သော။
တိဝိဓကလျာဏ- တာပိ၊ သုံးပါးသော ကလျာဏရှိသော အဖြစ်သည်လည်း။
ပါကဋ္ဌာ၊ ထင်ရှား သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
“တတိမာနီ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တတွာယံ ပါဠိတိ၊ ကား။
တသ္မိံ ဒသလက္ခဏဝိဘာဝန၀ိသယေ၊ ထို ဆယ်ပါးသော လက္ခဏာကို ပြသော အရာ၌။
အယံ၊ ဤသည်လျှင်။
ပါဠိ၊ တည်း။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိတိ၊ ကား။
ဂေါတြဘုပရိယောသာနာယ၊ ဂေါတြဘူ အဆုံးရှိသော။
ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါယ၊ ရှေးအဖို့ဖြစ်သော အကျင့်ဖြင့်။
ဈာနာ၊ ၏။
နီဝရဏာဒိပရိဗန္ဓတော၊ နီဝရဏအစရှိသော ဘေးရန်မှု။
ဝိသုဒ္ဓိ၊ စင်ကြယ် ခြင်းတည်း။
သာယံ ဝိသုဒ္ဓိ၊ သည်။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဥပေက္ခာနု ဗြူဟနာ ဒီနမ္ပိ၊ ဥပေက္ခာကို ပွားစခြင်းအစရှိသည်တို့၏လည်း။
ပစ္စယတ္တေန၊ အကြောင်း ၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ပဓာနာ၊ ပြဋ္ဌာန်း၏။
ပုရိမကာရဏသိဒ္ဓါ စ၊ ရှေးအကြောင်း ဖြင့်လည်း ပြီး၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
“ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိအာဒီ”တိ၊ ဟူ၍
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဥပေက္ခာနုဗြူ ဟနာတိ၊ ကား။
ဝိသောဓေတဗ္ဗတာဒီနံ၊ သုတ်သင်အပ် သော အဖြစ်အစရှိသည်တို့၏။
အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာယ၊ တတွမဇ်ဈတ်တုပက်ေခာကို။
ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိယာ၊ ကိစ္စပြီးသဖြင့်။
အနုမြူဟနာ၊ အဖန်တလဲလဲ ပွားခြင်းတည်း။
သာ ပန၊ ထို ဥပေက္ခာကိုပွားခြင်းသည်ကား။
ပရိဗဒ္ဓဝိသုဒ္ဓိသမကာလဝိဘာဝိနီပိ၊ ဘေးရန်ကို သုတ်သင်သူနှင့်မျှသောကာလ၌ ဖြစ်သော်လည်း။
တဒ္ဓိသုဒ္ဓိယာဝ၊ ထိုဘေးရန်ကို သုတ်သင်ခြင်းကြောင့်သာ လျှင်။
နိပ္ဖန္နာတိ၊ ပွီး၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒီပနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှါ။
သမ္ပဟံသနာ၊ ကား။
တတ္ထ၊ ထိုဈာန်၌။
ဓမ္မာဒီနီ၊ သမ္ပယုတ်တရား အစရှိသည်တို့၏။
အနတိဝတ္တနာဒိသာဓက၊ မလွန်ခြင်းအစရှိသည်ကို ပြီးစေတတ်သော။
ဉာဏဿ၊ ကို။
ကိစ္စနိပ္ပတ္တိ ဝ သေန၊ ကိစ္စပြီးခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပရိယောဒနာ၊ စင်စေခြင်းတည်း။
သာ ပန၊ ထိုသမ်မဟံသနသညျကား။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ကတ္တဗ္ဗဿ၊ သော။
သဗ္ဗကိစ္စသာ၊ ခပ်သိမ်းသော ကိစ္စ၏။
နိပ္ဖတ္တိယာဝ၊ ပြီးသဖြင့်သာလျှင်။
သိဒ္ဓါ နာမ၊ ပြီး သည်မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
“သမ္ပဟံသနာ ပရိယောသာန” န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တီဏိပိ၊ သုံးပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဧတာနိ လက္ခဏာ နိ၊ တို့သည်။
ကေက္ခဏေ၊ တပြိုင်နက်ခဏ၌။
လဗ္ဘမာနာနိပိ၊ ရအပ်ကုန်သော် လည်း။
ပစ္စယပစ္စယုပ္ပတာဒိဝသေန၊ ပစ္စည်း ပစ္စယုပ္ပန်အစရှိသော အစွမ်း ဖြင့်။
ပဝတ္တန္တိ၊ ကုနျ၏။
ဣတိ ဒဿနတ္ထံ၊ ဤသို့ပြခြင်းငှါ။
အာဒိမပရိယော- သာနဘာဝေန၊ အ, အလယ်, အဆုံး၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်၏။
ဈာနဿ၊ ၏။
ဥပ္ပါဒါဒိခဏတ္တယေ၊ ဥပါဒ်အစရှိသောခဏသုံးခု၌။
ယထာက္ကမ္မံ၊ အစဉ်အတိုင်း။
လဗမာနတ္တာ၊ ရအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
န ဝုတ္ထာနိ၊ ကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
“မဇ္ဈိမ သမာဓိနိမိတ္တံ ပဋိပဇ္ဇတီ”တိအာသီသု၊ အစရှိသည်တို့၌။
သမပ္ပဝတ္တော၊ အညီအညွတ်ဖြစ်သော။
အပ္ပနာသမာဓိယေဝ၊ အပ္ပနာသမာဓိသည်သာလျှင်။
မဇ္ဈိမ သမာဓိနိမိတ္တံ နာမ၊ မဇ္ဈိမသမာဓိနိမိတ် မည်၏။
ဟိ၊ စွ။
သော၊ ထိုသမာဓိသည်။
လီနုဒ္ဓစ္စသင်္ခါတာနံ၊ တွန့်ခြင်း ပျံ့လွင့်ခြင်း ဟုဆိုအပ်သော။
ဥဘိ အန္တာနံ၊ နှစ်ဘက်သော အစွမ်းတို့ကို။
အနုမ နေန၊ မကပ်ခြင်းကြောင့်။
မဇ္ဈိမော၊ မည်၏။
သဝိသေသံ၊ အထူးနှင့်တကွ။
စိတ္တဿ၊ ကို။
ဧကတ္တာရမ္မဏေ၊ တခုသော အာရုံ၌။
ဌပနတောဝ၊ ထားတတ်သောကြောင့်သာလျှင်။
သမာဓိ၊ မည်၏။
ဥပရိ၊ ၌။
ဝိသေသာ၊ သုံးတရားအထူးတို့၏။
ကာရဏဘာဝတော၊ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်။
“သမာဓိနိမိတ္တ”န္တိ၊ ဟူ၍လည်း။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုသမာဓိနိမိတ်ကို။
ပဋိပဇ္ဇတိ ပဋိလဗ္ဘတိ၊ ရ၏။
ဣတိ အတ္တော၊ နက်။
(၂၀၈) ဝံ၊ သို့။
ပဋိပန္နောတ္ထာ၊ ကျင့်သောကြောင့်။
မဇ္ဈိမေန၊ အလတ်ဖြစ်သော။
သမာဓိ နိမိတ္တေန၊ ဖြင့်။
တတ္ထ ကေတ္ထာရမ္မဏေ၊ ထိုတခုသော အာရုံဖြစ်သော။
အပ်ပနာဂေါစရေ၊ အပ်ပနာ၏ အာရုံ၌။
ပက္ခန္ဓတိ၊ ပြေးဝင်၏။
ဥပတိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝိသုဒ္ဓဿ၊ စင်သော။
တ စိတ္တသာ၊ ထို စိတ်၏။
ပုန ဝိသောဓတဗ္ဗာဘာဝတော၊ တဖန် သုတ်သင်အပ်သောအဖြစ်၏ မရှိ ခြင်းကြောင့်။
ဝိသောဓန၊ သုတ်သင်ခြင်း၌။
ဗျာပါရံ၊ ကြောင့်ကြကို။
အကရောန္တော၊ မပြုသော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ဝိသုဒ္ဓိ စိတ္တံ၊ စင်သော စိတ်ကို။
အဗ္ဗုပေက္ခတိ နာမ၊ လျစ်လျူရှူသည် မည်၏။
သမထဘာပူပဂမနေန၊ သမထ အဖြစ်သို့ ရောက်သဖြင့်။
သမထပဋိပန္န၊ သမထအကျင့်ကို။
ပုန သမာ– ဓာနေ၊ တဖန် ကောင်းစွာ ထားခြင်း၌။
ဗျာပါရံ၊ ကြောင့်ကြခြင်းကို။
အကရောန္တော၊ မပြုသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သမထပဋိပန္နေ၊ သမထအကျင့်ကို။
အဗ္ဗုပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
သမထပဋိပဘာဝတော ဧဝ၊ သမထကို ကျင့်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။
ကိလေသသံသဂ္ဂ၊ ကိလေသာနှင့် ရောယှက် ခြင်းကို။
ပဟာယ၊ ပယ်၍။
ဧကတ္တေန၊ တခုတည်း၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဥပဋ္ဌိတဿ၊ ထင်သော။
အဿ၊ ထိုဈာန်ကို။
ပုန ဧကတ္တုဋ္ဌာနေ၊ တဖန် တခုတည်း၏အဖြစ် ဖြင့် ထင်စေခြင်း၌။
ဗျာပါရံ၊ ကို။
အကရောန္တော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ဧကတ္ထုပဌာနေ၊ တခုတည်းအဖြစ်ဖြင့် ထင်ခြင်းကို။
အဇ္ဈူပေက္ခတိ၊ ၏။
“တတ္ထ ဇာတာန” န္တိ အာဒီသု၊ အစရှိသည်တို့၌။
ဧဝံ၊ သို့။
ဥပေက္ခာ- နာမ၊ ဥပေက္ခာသည်။
နုဗြူဟိတေ၊ ပွားစေအပ်သော။
တသ္မိံ ဈာနစိတ္တေ၊ ၌။
ဇာတာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
သမာဓိပညာသင်္ခါတာ၊ သမာဓိ, ပညာဟုဆိုအပ်ကုန် သော။
ယေ ပန တေ ယုဂနဒ္ဓဓမ္မာ၊ အကြင် အစုံဖွဲ့သော တရားတို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုဖွဲ့သော တရားတို့ကို။
အညမညံ့၊ အချင်းချင်း။
အနတိဝတ္တနသဘာဝေန၊ မလွန်သော သဘောဖြင့်။
သမ္ပဟံသနာ ဝိသောဓနာ ပရိယောဒပနာ စ၊ ရွှင်စေခြင်း, သုတ်သင်, ဖြူစင်စေခြင်းသည်လည်းကောင်း ။
သဒ္ဓါနံ၊ သဒ္ဓါအစရှိကုန်သော။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ တို့ကို။
ကိလေသေဟိ၊ ထိုမူ။
ဝိမုတ္တတ္တာ၊ လွှတ်သောကြောင့်။
ဝိမုတ္တိရသေန၊ ဝိမုတ္တိသဘောဖြင့်။
ဧကရသတာယ၊ တခုသော သဘောရှိသော အဖြစ်ဖြင့်။
သမ္မဟံသနတာ၊ ရွှင် စေသော အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။
တဒုပဂံ တေသံ အနတိဝတ္တနကောရ- သဘာဝါနံ အနုစ္ဆဝိကံ၊ ထို အနတိဝတ္တနသဘော ဧကာရသသဘော တို့အား လျော်သော။
ယဉေတံ ဝီရိယံ၊ အကြင်ဝီရိယသည်လည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တဘာ တဒုပဂဝီရိယဿ၊ ထို အနတိဝတ္တန ဧကရသတို့နှင့် လျော်သော ဝီရိယကို။
ဝါဟနဋ္ဌေန ပဝတ္တနဋ္ဌေန၊ ဖြစ်စေသော သဘောဖြင့်။
သမ္မဟံသနာ စ၊ ရှင်စေခြင်းသည်လည်းကောင်း။
တသ်မိံ ခဏေ၊ ၌။
ယထာဝုတ္တမ္မာနံ၊ အကြင် အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော တရားတို့ကို။
သာသေဝနဋ္ဌေန၊ မှီဝဲသော သဘော ဖြင့်။
သင်္ဂြိုဟံသနာ စ၊ ရွှင်စေခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ပရိယောဒပနာ၊ ဖြူစင်စေခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ပရိယောဒပနကဿဖြူစင်စေတတ်သော။
ဉာဏဿာ၊ ၏။
ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန၊ ကိစ္စပြီးခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဣဇ္ဈတိ၊ ပြည့် စုံ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒေိတဗ္ဗံ၊ ၏။
“ဧဝံ တိဝိဓတ္တဂတံ စိတ္တ”န္တိ အာဒီနိ၊ အစ ရှိသည်တို့သည်။
တာဝ စိတ္တဿ၊ ကိုသာလျှင်။
ထောမနဝစနာနိ၊ ချီးယိုး သော စကားတို့သည်။
ဝိတက္ကသပ္မန္နန္တ၊ ကား။
ဝိတက္ကင်္ဂေန၊ ဝိတက်အင်္ဂါ ဖြင့်။
သုန္ဒရဘာဝမုပဂတံ၊ ကောင်းသော အဖြစ်သို့ ရောက်သော။
စိတ္တဿအဓိဌာနသမ္ပန္နန္တိ၊ ကား။
တသ္မိံညေ၀ အာရမ္မဏေ၊ ၌သာလျှင်။
စိတ္တ၊ ၏။
နိရန္တရပ္ပဝတ္တိသင်္ခါတေန၊ မပြတ်ဖြစ်ခြင်းဟူသော။
သမာဓိနာ၊ နှင့်။
သမ္ပန္နံ၊ သော။
ဣဒံ၊ ဤ စိတ်တဿ အဓိဋ်ဌာနသ-ဟူသောစကားကို။
ဈာနင်္ဂဝသေန၊ ဈာနင်၏အစွမ်းဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
သမာဓိသမ္ပန္နန္တိ ဣဒံ ပန၊ ဟူသောစကား ကို။
ဣန္ဒိယဝသေန၊ ဣန္ဒြေ၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပဋိကုဇ္ဇတိတိ၊ ကား။
သထုံစတိ၊ တွန့်၏။
ပဋိဝဋ္ဋတီတိ၊ ကား။
ပတိနိဝရူတီ၊ နစ်၏။
နှာရုဒဒ္ဒုလန္တိ၊ ကား။
နဟာရူခဏ္ဍ၊ အကြောပိုင်းကို။
ပယုတ်တဝါ- စန်တိ၊ ကား။
ပစ္စယပရိယေသနေ၊ ပစ္စည်းကိုရှာခြင်း၌။
နိယုတ္တဝါစံ၊ ယှဉ်သော စကားကို။
ဒဏ္ဍဝါဂုရာဟီတိ၊ ကား။
ဒဏ္ဍပဋိဗုဒ္ဓါဟိ၊ ကပ်အိပ်သော တုတ်တံ ရှိကုန်သော။
ဒီယဇာလသင်္ခါတာဟိ၊ ပိုက်ရှည်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။
ဝါဂုံရာဟိ၊ ပိုက်တို့ဖြင့်။
သမဏကုတ္တကောတိ၊ ကား။
ကာသာယနိဝါသနာဒိသမဏကိစ္စကော၊ သင်္ကန်းဝတ်ခြင်းအစရှိသော ရဟန်းကိစ္စရှိသော။
“ဝဂ္ဂုမုဒါတိ”ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒျ၌။
“ဝဂ္ဂုမတာ” တိ၊ ဝတ်ထုမတာဟူ၍။
ဝတ္တဗ္ဗေ၊ ဆိုလိုလျက်။
လောကိယာ၊ လောကီသဒ္ဒါကျမ်းဆရာတို့သည်။
“မုဒါကတိ ဝဂ်ဂပုဒါ၊ ဟူ၍။
ဝေါဟရိသ၊ ခေါ်ဝေါ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
မသောန္တော၊ ပြလို၍။
“ဝဂ္ဂုမတာ” တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
“ဝဂ္ဂူ”တိ၊ ကောင်း၏ဟူ၍။
မတာ၊ သမုတ်အပ်၏။
သုဒ္ဓသမ္မတာ၊ စင်၏ဟု သမုတ်အပ်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
တေန၊ ကြောင့်။
“ပုညသမ္မတာ”၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
သတ္တာနံ၊ တို့၏။
ပါပပုနနေန သောမနေန၊ မကောင်းမှုကို သုတ်သင်တတ်သောကြောင့်။
သာ နဒီ၊ ထိုမြစ်ကို။
ပုညသမ္မတာ၊ ကောင်းမှုဟု သမုတ်အပ်၏။
၁၆၃။ မာရဿ၊ မာရျ၏။
ဓေယျံ ဌာနံ ဝတ္ထု နိဝါသော၊ နေရာတည်း။
မာရဓေယျံ၊ မာရ်၏နေရာ။
သော၊ ထိုမာရ်၏ နေရာဟူသည်။
အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။
တေဘူမကဓမ္မာဧဝ၊ ဘုံသုံးပါး၌ဖြစ်သော တရားတို့သာ တည်း။
ဣဓ ပန၊ ဤအရာ၌ကား။
ပဉ္စကာမဂုဏာ၊ ကာမဂုဏ်ငါးပါးတို့ကို။
အဓိပ္ပတာ၊ လိုအပ်ကုန်၏။
(၂၀၉) တံ မာရဓေယျံ၊ ထိုမာရ်၏ နေရာကို။
“အဟံ သမဏကုတ္တကော၊ ဤရှင်ယောင်သည်။
ယထာသမုပ္ပန္နေ သံဝေဂ- မူလကေန၊ အကြင် အခြင်း အရာဖြင့် ဖြစ်သော သံဝေဂလျှင် မူလ ရှိသော။
သမဏဘာဝူပဂမနေန၊ ရဟန်း အဖြစ်သို့ ရောက်သဖြင့်။
အတိက္ကမိပုံ၊ လွန်ခြင်းငှာ။
န သက္ခိဿတိ၊ မတတ်နိုင်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ သို့။
စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။
အဝေါစ ဆို၏။
“အရဟတ္တပ္ပတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ် သို့ ရောက်သဖြင့်။
တီသု ဘဝေသု၊ ဘုံသုံးပါးတို့၌။
အပ္ပဋိသန္ဓေကတာယ၊ ပဋိသန္ဓေမရှိသဖြင့်။
တံ၊ ထိုမာရှိ၏ နေရာကို။
အတိက္ကမိတုံ၊ လွန်ခြင်းငှာ။
န သက္ခိဿတိ၊ မတတ်နိုင်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ သို့။
စိန္တော၊ ၍။
န အဝေါစ၊ ဆိုသည် မဟုတ်။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဒေဝတာယ၊ နတ်၏။
မရဏေနေဝ၊ သေသဖြင့်သာလျှင်။
သဗ္ဗသတ္တာနံ၊ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့အား။
သံသာရ မောစနလဒ္ဓိကတ္တာ၊ သံသရာမှ လွတ်၏ဟု အယူရှိခြင်းကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ စွ။
သာ ဒေဝတာ၊ ထိုနတ်သည်။
မတာနံ၊ သေသောသူတို့အား။
ကတ္ထစိ၊ တစုံတခုသော ဘုံ၌။
ပဋိသန္ဓေ၊ ပဋိသန္ဓေကို။
န ဣစ္ဆတိ၊ အလိုမရှိ။
ဣမိနာ အတ္ထေန ဧဝမေဝ ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ ကား။
ပရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။
ဣမိနာ ဇီဝိတာ ဝေါရောပနတ္ထန၊ ဤ ဇီဝိတိန္ဒြေမှချခြင်းသဘောသည်။
ဧဝ မေ၀၊ ဤသို့သာလျှင်။
သံသာရမောစနသဘာဝေန၊ သံသရာမှ လွှတ်ခြင်း သဘောရှိသည်။
ဘဝိတဗ္ဗ၊ ဖြစ်ရာ၏။
“အတ္တနာပိ အတ္တာနံ ဇီဝိတာ ဝေါရော- ပေန္တိ၊ အညမညမ္ပိ ဇီဝိတာ ဝေါရောပေဂီတိ၊ ယဟူ၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။
“သဗ္ဗာနိပိ တာနိ ပဉ္စဘိက္ခုသတာနိ ဇီဝိတာ ဝေါရောပေသီ”တိ၊ ဟူသော။
ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။
ယေဘုယျဝသေန၊ ယေဘုယျနည်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်း တို့သည်။
အတ္တနသိ၊ မိမိသည်လည်း။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကိုလည်းကောင်း။
အညမညဥ၊ အချင်းချင်းလည်းကောင်း။
ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။
ဝေါရောပေသုံ၊ ချကုန်၏။
တေ ပုထုဇ္ဇနဘိက္ခု၊ ထိုပုထုဇဉ်ရဟန်းတို့ကို။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
တဒဝသေသေ၊ ထိုမှ ကြွင်းကုန်သော။
ပုထုဇ္ဇနဘိက္ခု စ၊ တို့ကို လည်းကောင်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
အရိယေ စ၊ အံရိယာတို့ကိုလည်းကောင်း
အယံ၊ ဤမိဂလဏ္ဍိကသည်။
ဇီဝိတာ၊ မှ။
ဝေါရောပေသိ၊ ချ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
၁၆၄။ ဧကီဘာဝတောတိ၊ ကား။
ပဝိဝေကတော၊ ဆိတ်ညိမ်ရာအရပ်မှ။
ဥဒ္ဒေသံ ပရိပုစ္ဆံ ဂဏှန္တီတိ၊ ကား။
အတ္တနော အတ္တနော၊ မိမိ မိမိ၏။
အာစရိယာနံ၊ ဆရာတို့၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
ဂဏှန္တိ၊ သင်ကုန်၏။
ဂဟေတာ၊ သင်၍။
အာစရိယေဟိ၊ ဆရာတို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ က်ခ။
ဘဂဝန္တိ၊ ကို။
ဥပဋ္ဌန္တိ၊ ခစားကုန်၏။
တဒါ ပန၊ ထိုအခါ၌ကား။
ဥဒ္ဒေသာဒိဒါယကာ၊ ပါဠိအစရှိသည်ကို ချပ်ကုန်သော ဆရာတို့သည်။
တဒနုဘူတေဟိ၊ ကြဲကြဲ ဖြစ် ကုန်သော။
ဘိက္ခု ဟိ၊ တို့နှင့်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
ဥပဂတာ၊ ကပ်ကုန်၏။
တံ၊ ထိုသို့ကပ်ခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။