Issues
Select Version
arhaငaindāsabha
မြန်မာဘာသာ
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā
Bhikkhuvibhaṅgavaṇṇanā

ဝိနီတဝတ္ထုဝဏ္ဏနာ

Author: arhaငaindāsabha @ IAPT

ဝိနီတဝတ္ထုဝဏ္ဏနာ

ဣဒံ ကိန္တိ၊ ဟူသော ပုစ္ဆာသည်။ ကထေတုကမျတာ ပုစ္ဆာ၊ ဖြေလို၍ သော ပုစ္ဆာတည်း။
“ဣမာ”တိ အာဒိ၊ ဣမာအစရှိသည်သည်။ ဝိဿဇ္ဇနံ၊ အဖြေတည်း။
“အာပတ္တိ” တွံ ဘိက္ခု အာပန္နောတိ အာဒိနာ၊ အစရှိသည် ဖြင့်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝိနီတာနိ ဝိနိစ္ဆနိတာနိ၊ ဆုံးဖြတ်အပ်ကုန်သော။ ဝတ္ထူနိ၊ ဝတ္ထုတို့တည်း။ ဝိနီတဝတ္ထူနိ၊ ဘုရားဆုံးဖြတ်အပ်သော ဝတ္ထုတို့။
တံ ဝတ္ထု၊ ကို။ ဥဒ္ဓိရိက္ခာ၊ ထုတ်၍။ ဒါနတော ဒနတော၊ ပြတတ် သောကြောင့်။ ဥဒ္ဒါနဘူတာ၊ ဥဒါန်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဂါထာ၊ တည်း။ ဥဒ္ဒါနဂါထာ၊ ဥဒ္ဒါနဂါထာ။ သင်္ဂဟဂါထာ၊ အကျဉ်းပေါင်းသော ဂါ ထာ။ ဥဒ္ဒေသဂါထာ၊ အကျဉ်းပြသော ဂါထာ။ ဣတိ၊ သို့။ ဂုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဝတ္ထု ဂါထာတိ၊ ကား။ “တေန ခေါ ပန သမယေန အည တရော ဘိက္ခု”တိ အာဒိကာ၊ အစရှိသော။ ဝိနီတဝတ္ထုပါဠိ ယေဝ၊ ဝိနီတ ဝတ္ထုပါဠိကိုပင်လျှင်။ တေသံ တေသံ ဝိနီတဝတ္ထု နံ၊ တို့ကို။ ဂဏ္ဌိတော၊ ယူသောကြောင့်။ “ဝတ္ထုဂါထာ”တိ၊ ဟူ၍။ (၁၅၄) ဝုတ္တာ၊ ၏။ ဆန္ဒော- ဝိစိတိလက္ခဏေန၊ ဆန်းစစ်သော လက္ခဏာဖြင့်။ န ဝုတ္တာ၊ အပ်။ ဝါ၊ ကား။
ဥဒ္ဒါန ဂါထာနံ၊ ဥဒါန်းဂါထာတို့၏။ ဝတ္ထု၊ တည်း။ ဝတ္ထုဂါထာ၊ ဥဒါန်း ဂါထာတို့၏ ဝတ္ထု၊ (ပုဒ် ရှေ့ နောက် ပြန်သည်။) ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဧတ္ထု၊ ဤပုဒ်၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
ဧတ္ထာတိ၊ ကာ။ ဝိနီတဝတ္ထုသု၊ တို့တွင်။
ဒုတိယာဒီနန္တိ၊ ကား။ ဒုတိယပါရာဇိကာနံ၊ ဒုတိယပါရာဇိက အစရှိသည်တို့၏။
ယံ၊ အကြင်အရုပ်ကို။ ပဿိက္ခာ၊ ကြည့်၍။ စိတ္တကာရာ ဒယော၊ ပန်းချီသမား အစရှိကုန်သော။ သိပ္ပံကာ၊ အတတ်သည် တို့သည်။ စိတ္တကမ္မာဒီနိ၊ ပန်းချီအစရှိသည်တို့ကို။ သိက္ခန္တိ၊ သင်ကုန်၏။ တံ၊ ထိုအရုပ် သည်။ ပဋိစ္ဆန္နကရူပံ၊ ဖုံးလွှမ်းသော အရုပ်မည်၏။ ပဋိမာရူပံ၊ အတုခိုးအပ် သော အရုပ်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
၆၇။ ပုရိမာနိ ဒွေတိ၊ ကား။ ဒေ၊ ကုန်သော။ မက္ကဋ္ဌီဝဇ္ဇီပုတ္တကဝတ္ထုနိ၊ မဒ္ဒီဝတ္ထု, ဝဇ္ဇီပုတ္တကဝတ္ထုတို့သည်။
တာနိပိ၊ ထို နှစ်ပါးသော ဝတ္ထုတို့ ကိုလည်း။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝိနီတဘာဝေန၊ ဆုံးဖြတ်အပ်သောအဖြစ် ကြောင့်။ ဝိနီတဝတ္ထု သု၊ တို့၌။ ပက္ခိတ္တာနိ၊ ထည့်အပ်ကုန်၏။
တတ္ထ၊ ဝတ္ထု၌။ “တဿ ကုက္ကိုခွံ အဟောသီ တိအာဒိ ပန၊ အစရှိသော စကား ကိုကား။ တေသံ၊ ထို ရဟန်းတို့အား။ ပဌမံ၊ စွာ။ ကုက္ကုစ္စံ၊ သည်။ ကိဉ္စာပိ န ဥပ္ပန္နံ၊ အကယ်၍ကား မဖြစ်ရှင့်။ ပန၊ ထိုသို့ မဖြစ်သော်လည်း။ ဘိက္ခူဟိ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ဘဂဝတာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဂရဟိတွာ၊ ကဲ့ရဲ့၍။ ဝုတ္ထဝစနံ၊ ဆိုအပ်သော စကားကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ (ဥပ္ပန္နေနှင့် စပ်။) ပစ္ဆာ၊ ၌။ ဥပ္ပန္နတ္တံ၊ ဖြစ်သောအဖြစ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ဘဂဝတော ဧတမတ္ထ အာရောစေသု" န္တိအာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။ ဘိက္ခူ ဟိ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ အာနန္ဒတ္ထေရေန စ၊ လည်းကောင်း။ ပဌမံ၊ စွာ။ ဘဂဝတော၊ အား။ အာ ရောစိ တေ၊ ကြားအပ်သော်။ ဘဂဝတာ စ၊ သည်လည်း။ တေသံ၊ ထို ရဟန်းတို့၏။ ပါရာဇိကတ္တေ၊ ပါရာဇိကအဖြစ်ကို။ ပကာသိတေ၊ ပြလတ်သော်။ ဘိီတာ၊ ကြောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ တေ၊ ထို ရဟန်းတို့သည်။ သယမ္ပိ၊ မိမိတို့လည်း။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ အတ္တနော၊ ၏။ ကုက္ကုစ္စံ၊ ကို။ ပစ္ဆာ၊ နောက်မူ။ အာရောစေန္တိ ဧဝ၊ ကြားကုန်သလျှင်ကတည်း။
“သစ္စ ကိရုန္တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ပုဋ္ဌာ၊ ပေးအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ “သစ္စ ဘဂဝါတိ၊ ဟူ၍။ ပဋိဇာနနဝသေနာပိ၊ ဝန်ခံသည်၏ အစွမ်းဖြင့်လည်း။ အာရောစေန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘဂဝါပိ၊ သည်လည်း။ “အာပတ္တိ”” န္တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ တေသံ၊ ထို ရဟန်းတို့၏။ ပါရာဇိကတ္တံ၊ ကို။ ဝိနိစ္ဆိနောတိ ဧဝ၊ ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်သာတည်း။
အနုပညတ္တိကထာယံ ပန၊ အနုပညတ် စကား၌ကား။ တံ သဗ္ဗ၊ ထိုအလုံးစုံကို။ အဝတွာ၊ မဆိုမူ၍။ အနုပညတ္တိယာ၊ အား။ အနုဂုဏမေဝ၊ လျော်စွာသာလျှင်။ ကိဉ္စိမတ္တံ၊ စိုးစဉ်းမျှကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣမသ္မိံ၊ ဤအရာ၌လည်း။ တေသံ ဝတ္ထု နံ၊ တို့၏။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝိနီတဘာဝဒဿနတ္ထံ၊ ဆုံးဖြတ်အပ်သော အဖြစ်ကို ပြခြင်းငှာ။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ကေစိ၊ တို့သည်။ ဣမံ အဓိပ္ပာယံ၊ ကို။ အမနသိကရိက္ခာ၊ နှလုံးမထားမူ၍။ “တောနိ ဝတ္ထုနိ၊ တို့သည်။ အညာ- နေဝါ တိ၊ အနုပညတ်မှ တပါးတိသာဟူ၍။” ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ကုသေတိ၊ ကား။ ကုသတိဏာနိ၊ သမန်းမြက်တို့ကို။
ကေသေဟီတိ၊ ကား။ ပနု- ကေသေဟိ၊ လူဆံပင်တို့ဖြင့်။
၆၈။ ဝဏ္ဏပေါက္ခရတာယာတိ ဧတ္ထု၊ ဟူသောပုဒ်၌။ သမိဒ္ဓဉ္စ၊ ပြည့်စုံသော ကိုယ်သည်လည်းကောင်း။ သုန္ဒရာ၊ ကောင်းသောကိုယ်သည် လည်းကောင်း။ ပေါက္ခတ္တံ နာမ၊ မည်၏။ တဿ၊ ထို ကောင်းသောပြည့်စုံသောကိုယ်၏။ ဘာဝေါ၊ အဖြစ်ကို။ “ပေါက္ခရတာ” တိ၊ ဟူ၍။ ရကာရံကတွာ၊ လအက္ခရာကို-ရပြု၍ ဝုတ္တော၊ ၏။ သမိဒ္ဓတာသုန္ဒရတာ၊ ပြည့်စုံသော ကောင်းသော အဖြစ်တည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ပဓံသေတီတိ၊ ကား။ အဘိဘဝိ၊ နှိပ်နင်း၏။
န လိမ္ပတီတိ၊ ကား။ နအလ္လီယတိ၊ မကပ်ငြိ။
၆၉။ ဧဝရူပါ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။ ပရိဝတ္တလိင်္ဂါ၊ ပြန်သော လိင်ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခုနီယော၊ တို့ကို။ အတ္ထတော၊ သဘောအားဖြင့်။ ဧ က တောဥပသမ္ပန္နောပိ၊ ဧကတောဥပသမ္မန္နဖြစ်သော်လည်း။ ဥဘတောသံေဃ၊ ဥဘတောသံဃာ၌။ ဥပသမ္ပန္နာသုယေဝ၊ ပဉ္စင်းခံသော ဘိက္ခုနီတို့၌သာလျှင်။ ဧကတော သင်္ဂယှန္တိ၊ ရေတွက်အပ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဘိက္ခုပသမ္ပဒါယ၊ ရဟန်း ယောက်ျားထံ ပဉ္စင်းခံခြင်း၏။ ဘိက္ခုနီဥပသမ္ပဒတော၊ ဘိက္ခုနီထံ ပဉ္စင်းခံ ခြင်းထက်။ ဥက္ကဋ္ဌတ္တာ၊ မြတ်သောကြောင့်တည်း။
ပါဠိယံ၊ ၌။ “တာဟိ အာပတ္တိဟိ အနာပတ္တိ”နို့၊ ဟူ၍။ ဥပယောဂဝစနံ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်ကို။ ကတာ၊ ၍။ “အနုဇာနာမီ”တိ ပဒေန၊ ဟူသော ပုဒ်နှင့်။ သမ္မိတဗ္ဗံ၊ စပ် အပ်၏။
ဣတ္ထိလိင်္ဂ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ထနာဒိကံ၊ သားမြတ်အစရှိသော။ ဣတ္ထိသဏ္ဌာနံ၊ မိန်းမသဏ္ဌာန်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။
“ပုရိသ။ပ။ ဣတ္ထိသဏ္ဌာနံ ဥပ္ပန္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
တန္နာနန္တရိကတော ပန၊ ထို ဣန္ဒြေနှင့် မကင်း ရာသောကြောင့်။ “ပုရိသိန္ဒိယမ္ပိ၊ ပုရိသိန္ဒြေသည်လည်း။ အန္တရဟိတံ၊ ကွယ် ၏။ ဣတ္ထိန္ဒြိယဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဥပ္ပန္နံ၊ ၏။” ဣဘိ၊ သို့။ ဝုတ္တမေ၀၊ ဆိုအပ် သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဥပရိပိ၊ အထက်၌လည်း။ လိင်္ဂဂ္ဂဟဏေနေဝ၊ လိင်ကို ယူသဖြင့်သာလျှင်။ ဣတ္ထိန္ဒြိယာဒိဂ္ဂဟဏံ၊ ဣတ္ထိခြေစသည်ကို ယူခြင်းကို။ ဝေဒိ တဗ္ဗံ၊ ၏။
တာတိ၊ ကား။ အာပတ္တိယာ၊ တို့ကို။ တာ၊ ထိုတာ-ဟူသော ပုဒ်ကို။ “ဝုဋ္ဌာတု”န္တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပုဒ်နှင့်။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်အပ်၏။ တာဟိ အာပတ္တိဟိ၊ တို့မှ။ (၁၅၅) ဝုဋ္ဌာပေတုံ၊ ထစေခြင်းငှါ။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့ ထစေအပ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့သော စောဒနာကြောင့်။ “တာ သဗ္ဗာပိ ဘိက္ခုနီဟိ ကာတဗ္ဗန္တိအာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
တေန၊ ထို သဗ္ဗာပိ-စသော ပါဌ်ဖြင့်။ ပဋိစ္ဆန္နာယ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ အပ္ပဋိစ္ဆန္နာယ ဂရုကာပတ္တိယာပိ၊ သင်္ဃာဒိသိည့်အာပတ်၌လည်း။ ပက္ခမာနတ္တစရဏာဒိကံ၊ ပက္ခမာနတ်ကျင့်ခြင်း အစရှိသော။ ဝိဝိဓံ၊ အစီရင်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။
ဩက္ကန္တိက ဝိနိစ္ဆယောတိ၊ ကား။ ပသင်္ဂါနုဂုဏ်၊ လျဉ်းပါးသည်အား လျော်စွာ။ ဩတရဏကဝိနိစ္ဆယော၊ သက်သော အဆုံးအဖြတ်တည်း။
အကုသလေနာတိ၊ ကား။ ပရဒါရိကကမ္မာဒိနာ၊ ပရဒါရိကကံ အစရှိသည်ဖြင့်။
ဒုဗ္ဗလကုသလေနာတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တ ဗလဝါကုသလောပဟတ သတ္တိနာ၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော အားကြီးသော အကုသိုလ်သည် သတ်အပ် သော သတ္တိရှိသော။ တတော ဧဝ၊ ထိုသတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာ လျှင်။ ဒုဗ္ဗလဘူတေန၊ အားနည်းသည် ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ကုသလေန၊ ကြောင့်။
ဒုဗ္ဗလအကုသလေနာတိ၊ ကား။ ပုရိသဘာဝုပ္ပါဒက ဗြဟ္မစရိယာဒိ ကုသလောပတသတ္တိနာ၊ ပုရိသသဘောကို ဖြစ်စေတတ်သော မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းအစရှိသော အားကြီးသော ကုသိုလ်သည် သတ်အပ်သော သတ္တိရှိသော။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ သတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ဒုဗ္ဗလဘူတေန၊ အားနည်းသည် ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ပရဒါရိကာဒိအကုသလေန၊ ပရဒါရအစရှိသော အကုသိုလ်ကြောင့်။
သုဂတိယံ၊ သုဂတိဘုံ ၌။ ဘာဝ ဒွယဿ၊ တောနှစ်ခု၏။ ကုသလကမ္မဇတ္တာ၊ ကုသိုလ်ကံကြောင့် ဖြစ်သော ကြောင့်။ အကုသလေနေဝ၊ အကုသိုလ်ကြောင့်သာလျှင်။ ဝိနာသော၊ ပျောက်၏။ ကုသလနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ ဥပတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ဥဘယမ္မီ” တိအာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
ဒုဂ္ဂတိယံ ပန၊ ၌ကား။ အကုသလေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ ဥဘိန္နမ္ပိ၊ ဘောနှစ်ခုတို့၏လည်း ဥပ္ပတ္တိ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဝိနာသော စ၊ ပျောက်ခြင်းသည် လည်း ကောင်း။ ဟောဟိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုဒုဂ္ဂတိဘုံ၌။ ဒုဗ္ဗလဗလဝဘာဝေါဝ၊ အားနည်းအားကြီးသော အဖြစ်သည်သာလျှင်။ ဝိသေသော၊ ထူး၏။
“ဟိ၊ လာလှည့်။ မယံ၊ တို့သည်။ ဂစ္ဆာမ၊ ကုန်အံ့။” ဣတိ၊ သ္မိ။ ဘိက္ခုနိယာ၊ နှင့်။ သဒ္ဓိ၊ က္ခ။ သံဝိဓာယ၊ တိုင်ပင်၍။ ဧကဒ္ဓါနဂမနေ၊ အတူ ခရီးသွားခြင်းကြောင့်။ ပါစိတ္တိယာပတ္တိပရိဟာရတ္ထံ၊ ပါစိတ်အာပတ် သင့်သည်ကို ရှောင်ခြင်းငှါ။ “သံဝိဒဟနံ ပရိမောစေန္ဒာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တေန၊ ထိုသံဝိဒဟနံ ပရိမောစေတွာ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ ဧကဂါမကွေ တ္တေပိ၊ တခုသော ဂါမခေတ်၌လည်း။ ဗဟိဂါမတော၊ ရွာအပမှ။ အန္တရဃရံ၊ ရွာတွင်းသို့။ သံဝိဓာယ၊ တိုင်ပင်၍။ ဂမနမ္ပိ၊ သွားခြင်းသည်လည်း။ အာ ပတ္တိကရမေဝ၊ အာပတ်ကို ပြုသည်သာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿောတိ၊ ၏။
ပရိမောစနဝိဓိ၊ လွှတ်သော အစီအရင်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ၍။ “မ” အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
ဗဟိဂါမေတိ၊ ကား။ ဂါမန္တရေ၊ ရွာတပါး၌။
“ဒုတိယိကာ ဘိက္ခုနီ ပက္ကန္တာဝါ ဟောတီ”တိအာဒိနာ၊ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝုတ္တအနာပတ္တိလက္ခဏံ၊ ဟောအပ်သော အနာပတ္တိလက္ခဏာကိုး။ အနုလော တိ၊ လျော်စေ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ဂါမန္တရ။ပ။ အနာပတ္တိ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကောပေက္ခာတိ၊ ကား။ ပရိစ္စကိတွာ၊ စွန့်၍။
“လဇ္ဇိနိယော။ ပ။။ လဗ္ဘတီ”တိ၊ ကို။ လိင်္ဂပရိဝတ္တနဒုက္ခပီဠိတဿ၊ ကို။ သင်္ဂဟေပိ၊ သည်လည်း။ အသတိ၊ သော်။ ဟီနာယာဝတ္တနမ္ပိ၊ လူထွက်ခြင်းသည်လည်း။ ဘဝေယျ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “အာပဒါသူ”တိ၊ ၍ ဝုတ္တအနာပတ္တိအနုလောမေန၊ ဖြင့် ဝုတ္တံ၊ ၏။
တာယ၊ ၏။ ထိုဘိက္ခုနီသည်။ ဒုတိယိကံ၊ အဖော်ကို ဂဟဘာဝ၊ သာလျှင်။ ဂန္တဗ္ဗံ၊ ၏။
“အလဇ္ဇီနီယော။ပ။ လဗ္ဗတီတိ၊ ဟူသော စကာ ကို။ အလဇ္ဇီနီဟိ၊ အလဇ္ဇီမတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ ဧကကမ္မာဒိသံဝါသေ၊ ဧကကမ္မ စသော သံဝါသည်။ အာပတ္တိသမ္ဘဝတော၊ အာပတ်ဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ ထာ၊ ထိုအလဇ္ဇီပတို့သည်။ အသန္တပက္ခံ၊ မရှိသော အဖို့သို့။ ဘဇန္တိ၊ ဝင်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣမိနာပိ၊ ဤအလဇ္ဇနိယော-စသောပါဌ်ဖြင့် လည်း။ “အလဇ္ဇီနီဟိ သဒ္ဓိ” ပရိဘောဓေါ န ဝဋ္ဋတီတိ၊ ဟူသော။ တံ၊ ဤအဆုံးအဖြတ်ကို။ ဝေဒိတာ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ ပရိဘောဂေါ၊ တကူပေါင်း သုံးဆောင်ခြင်းသည်။
ယဒိ ဝယျ၊ အကယ်၍ အပ်သည်ဖြစ်အံ့။ တာသံ၊ ထိုအလဇ္ဇီမတို့၏။ သင်္ဂါဟိကတ္တာ၊ ထောက်ပံ့တတ်ပေသောကြောင့်။ သင်္ဂါဟိကလတ္တိနိဂဏတာ၊ ထောက်ပံ့တတ်သော လဇ္ဇီမအပေါင်းမှ။ ဂမနေ ဝိဟ၊ သွားခြင်း၌ကဲ့သို့။ တတောပိ၊ ထိုအလဇ္ဇီမတို့ အထံမှလည်း။ ဒုတိယီကံ၊ အဖေါ်ကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ ဂါမန္တရဂမနာဒီသု၊ ဌာတပါးသို့ သွားခြင်း စသည်တို့၌။ အာပတ္တိ ဝေ၊ သည်သာလျှင် သိယာ၊ ၏။
“ဉာတိကာ ။ပ။၀ဒန္တီတိ ဣမိနာ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ အဋ္ဌကထာသု၊ တို့၌။ အနာဂတ- ဘာဝ၊ မလာသော အဖြစ်ကို။ ဒီပေတိ၊ ၏။
တတ္ထာပိ၊ ထို ဆွေမျိုးမရှိသော ကျောင်း၌လည်း။ ဝိဿာသိကဉာတိကဘိက္ခုနိယော၊ အကျွမ်းဝင်သော အဆွေ တော်သော ဘိက္ခုနီတို့ကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ ဘိက္ခုနိဘာဝေ၊ ဘိက္ခုနီအဖြစ် ၌။ အရမန္တဿ၊ မမွေ့လျော်သော။ မာနပကတိက၊ စိတ်သဘော၏။ (ထိက ပစ္စည်းကို သုတ္ထကြံသည်။ အချို့ ပါဌ်၌ မန္တယမာနပကတိကဿ’ဟု ရှိ၏။) အာပဒါဋ္ဌာနသမဝေန၊ ဘေးရန်အရာ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ တံ ဝစနံ၊ ကို။ အပ္ပဋိက္ခိတ္တမ္ပိ၊ မပယ်အပ်သော်လည်း။ တဒညေသံ၊ ထိုမှ ကြွင်းသော ဘိက္ခုနီ တို့အား။ န ဝဋ္ဋတိယေ၀၊ မအပ်သည်သာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဂဟေထပ္မံ၊ ၏။
ဘိက္ခုဘာဝေပီတိ၊ ကား။ (၁၅၆) ဘိက္ခုကာလေပိ၊ ရဟန်းယောက်ျား ဖြစ်သော အခါ၌လည်း။
တံ နိဿာယာတိ၊ ကား။ တံ၊ ထိုရဟန်းကို နိ ယာစရိယံ ကတွာ၊ နိဿရည်းဆရာ ပြု၍။
ဥပဌာ ဂဟေတဗ္ဗာတိ၊ ကား။ ဥပသမ္ပဒါဂဟဏတ္ထံ၊ ပဉ္စင်းအဖြစ်ကို ယူခြင်းငှါ။ ဥပဇ္ဈာ၊ ဥပဇ္ဈာယ်ကို။ ဂဟေတဗ္ဗာ၊ ၏။
“ဝိနယကမ္မန္တိ၊ ဟူ၍ ဝိကပ္ပန္နံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကာတဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ ပုန၊ တဖန်။ ဝိကပ္မေတတ္ထံ၊ ဝိကပ္ပနာပြုအပ်၏။
“ပုန ပဋိဂ္ဂဟ တွာ သတ္တာဟံ ဝတ္ထုတိတိ၊ ဟူသောစကားကို။ “အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခုနီန သဒ္ဓိံ ဘိက္ခု “ ဘိက္ခူနံ သမ် ဘိက္ခုနီဟိ စ ပဋိဂ္ဂဟာပေ တွာ ပရိဘုဉ္စိတုန္တိ၊ ဟူ၍ ဝစနတော၊ ဟောခြင်းကြောင့်။ ပုန၊ တဖန်။ ပဋိစ္စဟေက္ခာ၊ အကပ်ခံ၍ ပရိဘုဉ္စိတုံ၊ ငှါ။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿ နတ္ထိ၊ ငှါ။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“သတ္တမေ ဒိဝသေ”တိ ဣဒဉ္စ၊ ဟူသော စကား ကိုလည်း။ နိဿဂ္ဂိယံ၊ နိဿဂ္ဂိအဖြစ်သို့။ အနာပဇ္ဇိတွာဝ၊ မရောက်မူ၍သာ လျှင်။ ပုနပိ၊ တံဖန်လည်း။ သတ္တာဟံ၊ ခုနှစ်ရက်။ ပရိဘုဉ္စိတုံ၊ ငှါ။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ငှါ။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပကတတ္တောတိ၊ ကား။ အပရိဝတ္တလိင်္ဂေါ၊ လိင်မပြန်သော ရဟန်းသည်။
ရက္ခတီတိ၊ ကား။ တံ၊ ထိုဝတ္ထုသည်။ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဇဟနတော၊ အကပ်ခံခြင်းကို စွန့်သည်မှ။ ရက္ခတိ၊ စောင့်၏။ အဝိဘတ္တတာယ၊ မဝေဖန်သောကြောင့်။ ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ အကပ်ခံခြင်းကို။ န ဝိဇဟတိ၊ မစွန့်။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
သာမံ ဂဟေၻာန နိက္ခိပေယျာတိ၊ ကား။ သဟတ္ထေန၊ မိမိလက်ဖြင့်။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ အကပ်ခံ၍။ နိက္ခိပေယျ၊ ထားရာ၏။
ပရိဘုဉ္စန္တာ အာပတ္တိ တိ၊ ကား။ လိင်္ဂပရိဝတ္တေ၊ လိင်ပြန်ခြင်းသည်။ ဇာတေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ပုန၊ တဖန်။ အပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ အကပ် မခံမူ၍။ ပရိဘုဉ္ဇန္တဿ၊ စားသော ရဟန်း အား။ အာပတ္ထိ၊ ၏။
“ဟီနာယာဝတ္တနေနာ”တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။ ကေစိ၊ တို့သည်။ “ပက တတ္တဿ၊ ပကတိသီလရှိသော။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ သိပ္ပံ၊ ကို။ အပစ္စက္ခာယ၊ မချမူ၍။ “ဂိဟီ ဘဝိဿာမီ’တိ၊ လူထွက်အံ့ဟူ၍။ ဂိဟိလိဂ်ဂ္ဂဟဏံ၊ လူအသွင်ကို ယူခြင်းသည်။ ဟီနာယာဝတ္တနံ၊ မည်၏။” ဣတိ၊ သို့။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်။ ကသ္မာ၊ နည်း။ တတ္တကေန၊ ထို လူအသွင် ကို ယူကာမျှဖြင့်။ ဘိက္ခုဘာဝ၊ ရဟန်းအဖြစ်ကို။ အဝိဇဟနတော၊ မစွန့် ခြင်းကြောင့်တည်း။
အညေ ပန၊ တပါးသော ဆရာတို့သည်ကား။ “ပါရာဇိ ကံ၊ သို့။ အာပန္နဿ၊ ရောက်သော ရဟန်း၏။ ဘိက္ခု ပဋိညံ၊ ရဟန်းဟု ဝန် ခံခြင်းကို။ ပဟာယ၊ ပယ်၍။ ဂိဟိလိင်္ဂဘာပူပဂမနံ၊ လူ၏အသွင်ရှိသော အဖြစ် သို့ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟီနာယာဝတ္တနံ၊ မည်၏။” ဣတိ၊ သို့။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ၊ ထို အန္တေဆရာတို့စကားသည်ကား။ ယုတ္တမေဝ၊ အသင့်လျှင် တည်း။ ဟိ၊ စွ။
ပါရာဇိကံ၊ သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်သော သူသည်။ တံ၊ ထိုပါရာဇိကကို။ ပဋိစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ ယာဝ၊ အကြင်၍လောက်။ ဘိက္ခု ပဋိညော၊ ရဟန်းဟု ဝန်ခံသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တာဝ၊ လောက်။ ဘိက္ခု ဧဝ၊ ရဟန်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဘိက္ခုနမေဝ၊ တို့အားသာလျှင်။ ပါရာဇိကဿ၊ ကို။ ပညတ္တတ္တာ၊ ပညတ်အပ်သောကြောင့် တည်း။
ဟိ၊ စွ။ “ယော ပန ဘိက္ခူ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တထာ ဟိ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ သော၊ ထိုပါရာဇိကရောက်သော သူသည်။ သံဝါသံ၊ ပေါင်းဖေါ်ခြင်းကို။ သာဒိယန္တောပိ၊ သာယာသော်လည်း။ ထေယျသံဝါ သကော၊ ထေယျသံဝါသကသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ သဟသေယျာဒိအာ ပတ္တိဉ္စ၊ သဟသေယျစသော အာပတ်ကိုလည်း။ နု ဇနေတိ၊ မဖြစ်စေ။ အတ္တာနံ၊ မိမိကို။ ဩမသန္တာ၊ ဆဲရေးသော ရမာန်းအား။ ပါစိတ္တိယဉ္စ၊ ကိုလည်း။ ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
ဟိ၊ စွ။ “အသုဒ္ဓေါ ဟောတိ ။ပ။ ဩမသ ဝါဒဿာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (အနက်ကားလွယ်၏။)
ဧကေ ပန၊ အချို့ဆရာတို့ကား။ ပါရာဇိကံ၊ သို့။ အာပန္နာနံ၊ ရောက်သော ရဟန်းတို့၏။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ပဋိဇာနိန္နာ၊ ဝန်ခံ၍။ ဂိဟိလိင်္ဂဂ္ဂ နာမ၊ လူအသွင်ကို ယူခြင်းမည်သည်ကား။ သိက္ခာပစ္စက္ခာနေ၊ သိက္ခာ ချခြင်း၌။ သမေဓာနံ၊ ပေါင်းခြင်းသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ တေနာပိ၊ ထိုလူ့အသွင်ကို ယူခြင်းဖြင့်လည်း။ ပဋိညာယ ဘိက္ခုဘာ၀ဿ၊ ပဋိညာယဘိက္ခု အဖြစ်ကို။ ဝိဇဟနတော၊ စွန့်ခြင်းကြောင့်တည်း။
တေနေဝ၊ ဇကြောင့်သာလျှင်။ ဝိနယဝိနိစ္ဆယာဒီသု၊ ဝိနယဝိနိစ္ဆယအစရှိသည်တို့၌။ ဟီနာယာ ဝတ္တနံ၊ လူထွက်ခြင်းကို။ သိက္ခာပစ္စက္ခာနေ၊ သိက္ခာချခြင်း၌ (၁၅၇) သမာ– ဓာနေတာ၊ ပေါင်း၍။ ဝိသုံ၊ အသီး။ တံ၊ ထို ဟီနာယာဝတ္တနကို။ န ဝုတ္တံ၊ အပ်။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခုနီနံ၊ တို့၏။ ဝိဗ္ဗမိတုကာမတာယ၊ လူထွက် လိုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဂိဟိလိဂ္ဂဟဏံ၊ လူအသွင်ကို ယူခြင်းသည်။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ ဟီနာယာဝတ္တနံ၊ မည်၏။
တာသံ၊ ထိုဘိက္ခုနီတို့အား။ သိက္ခာ- ပစ္စက္ခာနဿာ၊ ၏။ အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ တာသံ၊ ထို ဘိက္ခုနီတို့၏။ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဇဟနာပိ၊ အကပ်ခံခြင်းကို စွန့်ခြင်းကိုလည်း ။ သဗ္ဗသော၊ ခပ်သိမ်းသော အပြားဖြင့်။ ဝပ္ပတ္တာ၊ ဆိုအပ်သောကြောင့် လည်းကောင်းတည်း”။ ဣတိ၊ သို့။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တမ္ပိ၊ ထို ဧကေဆရာတို့ စကားကိုလည်း။ အပ္ပဋိဗာဟိယမေ၀၊ မမြစ်ကောင်းပေသလျှင်ကတည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပါရာဇိကာနံ၊ တို့၏ လည်းကောင်း။ ဘိက္ခုနီနာ၊ တို့၏ လည်းကောင်း။ ဝိစ္ဆမိတုကာမတာယ၊ လူထွက်လိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “ဥပ္ပဗ္ဗဋိဿာမိ” တိ၊ လူထွက်အံ့ဟူ၍။ ဂိဟိလိဂ္ဂဟဏံ၊ လူအသွင်ကို ယူခြင်း ကို။ ဟီနာယာဝတ္တနန္တိ၊ ဟူ၍။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဝိဗ္ဗာတိပိ၊ ဝိဗ္ဗမဟူသည် လည်း။ ဧတသေဝ၊ ဤ ဟိနာယာဝတ္တန၏သာလျှင်။ နာမံ၊ အမည်တည်း။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ ခုဒ္ဒသိက္ခာယ၊ ခုဒ္ဒသိက္ခာ၌။ “အစ္ဆေဒဝိဿဇ္ဇန ဂါဟဝိဗ္ဗမာ” တိ၊ ဟူ၍။ တံ၊ ထို ဟီနာယာဝတ္တနကို။ အဓိဋ္ဌာနဝိဇဟနေ၌။ ဝိဗ္ဗမနာမေန၊ ဝိဥ္စမအမည်ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
အနပေက္ခဝိဿဇ္ဇနေနာတိ၊ ကား။ အညဿ၊ သူတပါးအား။ အဒာဝ၊ မပေးမူ၍သာလျှင်။ အနတ္ထိက၀၊ အလိုမရှိသော ရဟန်း၏လျှင်။ ပဋိဂ္ဂ ဟိတဝတ္ထုနံ၊ အကပ်ခံအပ်သော ဝတ္ထုတို့ကို။ ဗဟိ၊ အပ၌။ ဆဍ္ဍ နေန၊ စွန့် ခြင်းဖြင့်။
ကေစိ၊ တို့သည်။ “ပဋိဂ္ဂဟိတဝတ္ထူသု၊ အကပ်ခံအပ်သောဝတ္ထုတို့၌။ သာပေက္ခဿ၊ ငဲ့ခြင်းရှိသောရဟန်းအား။ ပုရေ ပဋိဂ္ဂဟိတဘာဝတော၊ ရှေး ရှေး နေ့၌ အကပ်ခံအပ်သော အဖြစ်မှ။ ပရိမောစနတ္ထံ၊ လွှတ်ခြင်းငှာ။ တတ္ထ၊ ထိုဝတ္ထု၌။ ပဋိဂ္ဂဟမတ္တဿ၊ အကပ်ခံခြင်းမျှကို။ ဝိဿဇ္ဇနမ္ပိ၊ စွန့်ခြင်းသည် လည်း။ အနပေက္ခဝိဿဇ္ဇန မေဝ၊ မငဲ့မကွက် စွန့်ခြင်းမည်သည်သာတည်း။ ကိမိဝ၊ ကဲ့သို့နည်း။ စီပရာဒိအဓိဋ္ဌာနပစ္စုဒ္ဓါရော ၀ိယ၊ သင်္ကန်းစသည်၌ အဓိဋ္ဌာန်ကို ပစ္စုဒ္ဓိရ်ပြုခြင်းကဲ့သို့တည်း။” ဣဘိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ၏။ တံဝ၊ သည်။ န သုန္ဒရံ၊ မကောင်း။ ကသ္မာ၊ နည်း။ တထာဝစနဘာဝါ၊ ထို အဆို မရှိသောကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ စွ။ စီဝရာဒီသု၊ တို့၌။ အနပေက္ခဝိဘဇ္ဇန်း၊ ငဲ့မကွက် စွန့်ခြင်းဖြင့်။ အဓိဋ္ဌာနဝိဇဟနံ၊ အဓိဋ္ဌာန်ကျခြင်းကို။ ဝါ၊ ဆို၍လည်း။ ဝိသုံ၊ အသီး။ ပစ္စုဒ္ဓါရော စ၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တော ယထေဝ၊ သကဲ့သို့လျှင်။ ဧဝံ၊ တူ။ ဣခာပိ၊ ဤ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိသဇ္ဇန၌လည်း။ ပစ္စုဒ္ဓါရေး၊ ဖြင့်။ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဿဇ္ဇနံ၊ အကပ်ပျက်ခြင်းကို။ ဝတ္ထံ= ဆိုကောင်း၏။ စီဝရ- ဒီသု၊ တို့သည်။ ကာယပဋိဗဒ္ဓေသုပိ၊ ကိုယ်နှင့် စပ်ကုန်သော်လည်း။ ပစ္စုဒ္ဓါ ရေန၊ ဖြင့်။ အဓိဋ္ဌာနံ၊ သည်။ ဝိဂစ္ဆတိ ယထာ၊ ကင်းသကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ တူ။ ဣဓ ပန၊ ဤ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဿဇ္ဇန အရာ၌ကား။ ပဋိဂ္ဂဟိတဝတ္ထုသ္မိံ၊ အကပ်ခံအပ် သော ဝတ္ထု၌။ အနပေက္ခဿာပိ၊ မငဲ့သော်လည်း။ ကာယတော၊ မှ။ ပုတ္တေ၊ လွှတ်သော်သာလျှင်။ တသ္မိံ၊ ထိုဝတ္ထု၌။ ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ သည်။ ဝိဇဟတိ၊ ကင်း၏၊
တထာဟိ၊ ကြောင့်သာလျင်။ “သတက္ခတ္တုပ္ပ ပရိစ္စတု၊ ယာဝ အတ္တနော ဟတ္ထဂတံ ပဋိဂ္ဂဟိတမေဝါတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
အနုပေက္ခဝိဇ္ဇနေနာတိ ဧတ္ထ စ၊ ဟူသောပုဒ်၌လည်း ။ အနပေက္ခတံ၊ မငဲ့သော အဖြစ်ကို။ မုဉ္ဇိတွာ၊ လွှတ်၍၊ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ ဝိသုံ၊ အသီး။ ဝိဿဇ္ဇနဿ၊ စွန့်ခြင်း၏။ အူဘာဝါ၊ မရှိသည် ရှိသော်။ “အန-ပေက္ခာယာ”တိ ဧတ္တကမေဝ၊ အနပေက္ခာယ-ဟူသော စကားမှ ကိုသာလျှင်။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုရာ၏။
ဟိ၊ စွ။ ဧတ္ထ၊ ဤ အကပ်ပျက်ရာ၌။ ပစ္စုဒ္ဓါရ ဝိယ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်၌ကဲ့သို့။ ဝိဿဇ္ဇနဝိဓာနံ၊ စွန့်သော အစီအရင်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ
အပိစ၊ တနည်းသော်ကား။ ပဋိဂ္ဂဟဏမတ္တဝိဿဇ္ဇနေ၊ အကပ်ခံခြင်းမှုကို သည်။ သတိ၊ သော်။ ဖုရေ ပဋိဂ္ဂဟိတော၊ ရှေးနေ့၌ အကပ်ခံအပ်သော အာဟာရောပိ၊ အာဟာရကိုလည်း။ ဘုဉ္စိတုကာမတာ၊ စားလိုသော အဖြစ် သည်။ ဥပ္ပန္နာယ၊ သော်။ ပဋိဂ္ဂဟဏမတ္တံ၊ အကပ်ခံခြင်းမျှကို။ ဝိ ဿ ဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်၍။ ပုန၊ တဖန်။ ပဋိဂ္ဂတာ၊။ ယထာသုခံ၊ အလိုရှိတိုင်း ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗော၊ စားအပ်သည်။ သိယာ၊ ၏။ တထာ စသတိ၊ ထိုသို့ စား အပ်သည်ရှိသော်။ သန္နိဓိကာရကသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်သော။ သဗ္ဗဝိနိစ္ဆယဘေဒါ၊ ခပ်သိမ်းသောအဆုံးအဖြတ်အပြားတို့သည်။ နိရတ္ထကာဧဝ၊ အကျိုးမဲ့တို့သည့်သာလျှင်။ သိယုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။
ဟိ၊ စွ။ တတ္ထ၊ ထိုသန္နိဓိကာရကသိက္ခာပုဒ်၌။
“ဂဏ္ဌိကပတ္တဿ ဝါ ။ပ။ စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ပါစိတ္တိယ” န္တိအာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
တတ္ထ ပန၊ ထို သန္နိဓိသိက္ခာပုဒ်၌ကား။ “ပဋိဂ္ဂဟဏံ အနပေက္ခစိတ္တေန ဝိသဇ္ဇေန္နော ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗန္တိ၊ ဟူ၍။ တ္တေကမေဝ၊ ဤမျှကိုသာလျှင်။ ဝတ္တတ္ထံ၊ ဆိုရာ၏။
ကတ္ထစိ၊ တစုံတခုသော အရာ၌မျှ။ န ဝုတ္တံ၊ ဆိုလည်း မဆို။ ဤဝိသေသု၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။ ဂဏ္ဌိတပတ္တာဒီသု၊ အဖာရှိသော သပိတ်အစရှိသည်တို့၌။ ပဋိဂ္ဂဟဏေ၊ အကပ်ခံခြင်း၌။ အပေက္ခာ၊ ငဲ့ခြင်းသည်။ ကစိပိ၊ တစုံ တယောက်အားလည်း။ နတ္ထိဝ၊ မရှိသလျှင်ကတည်း။ ကသ္မာ၊ နည်း။ တပ္ပဟာနာယ၊ ထို အာမိသကို ပယ်ခြင်း ငှာ။ ဝါယာမတော၊ လုံ့လပြုခြင်းကြောင့်တည်း။ တထာပိ၊ ထိုသို့ လုံ့လပြုသော်လည်း။ တတ္ထ ဂတအာမိသော၊ ထိုသပိတ်၌ တည်သော အာမိသ၌။ ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ အကပ်ခံခြင်း သည်။ နဝိဂစ္ဆတိ၊ မကင်း။
ကသ္မာ၊ နည်း။
ဘိက္ခု၊ ၏။ ပတ္တေ၊ ၌။ ပုန၊ တဖန်။ (၁၅၈) ဘုဉ္စိတုကာမတာပေက္ခာယ၊ စားလိုသောအဖြစ်တည်း ဟူသော င့်ခြင်း၏။ ဝိဇ္ဇမာနတ္တာ၊ ရှိသောကြောင့်။ ပတ္တဂတိကေ၊ သပိတ်၌ တည်သော။ အာဟာရေပိ၊ ၌လည်း။ တဿ၊ ထိုငဲ့ခြင်း၏။ ဝတ္တနတော၊ ဖြစ် ခြင်းကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ စွ။ ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။ အဝိဿဇ္ဇေတာ၊ မစွန့်မူ၍။ တဂ္ဂတိကံ၊ ထိုသပိတ်၌ ရောက်သော။ အာဟာရံ၊ ကို။ ဝိဿတုံ၊ စွန့်ခြင်း ငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ အာဟာရံ၊ ကို။ အဝိဿဇ္ဇေတာပိ၊ မစွန့်ပဲ လည်း။ တဂ္ဂတိကံ၊ ထို အာဟာရ၌တည်သော။ ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ အကပ်ခံခြင်းကို။ ဝိဿဇ္ဇေတုံ၊ ငှာ န သက္ကာ၊ ကောင်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝတ္ထုနော၊ ကို။ ဝိဿဇ္ဇနမေဝ၊ စွန့်ခြင်းသည်သာလျှင်။ အနပေက္ခဝိဿဇ္ဇနံ၊ မည်၏။ ပဋိဂ္ဂဟ ကာ၊ အကပ်ခံခြင်းမျှကို။ ဝိဿဇ္ဇနံ၊ သည်။ န၊ မဟုတ်။ ဣတိ၊ သို့။ ငတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ နိဋ္ဌိ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းသို့။ ဂန္ထဗ္ဗံ၊ ရောက်အပ်၏။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ သန္နိဓိသိက္ခာပဒဿ၊ ၏။ အနာပတ္တိဝါရေ၊ ၌။
“အန္တော သတ္တာဟံ အဓိဋ္ဌတိ ။ပ။ ပရိဘုဉ္စတီတိ၊ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံတို့၌။ ဝတ္ထုဝိဿဇ္ဇနမေဝ၊ ဝတ္ထုစွန့်ခြင်းကို သာလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဧတ္ထ၊ ဤပါဠိ၌။ “အန္တောသတ္တာဟံ အတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဗာဟိရပရိဘောဂ၊ဃ၊ ဗာဟိရ အသုံးအဆောင်အလို့ငှာ။ အဓိဋ္ဌာန ဝစနတော၊ ဆောက်တည်သည်ကို ဟောခြင်းကြောင့်။ ဝတ္ထု၊ ကို။ အဝိဿဇ္ဇောတွာ၊ မစွန့်ပဲလည်း။ ကေ၀လံ၊ သက်သက်။ အန ဇ္ဈောဟရိတုကာမတာယ၊ မမျိုလိုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သုဒ္ဓစိတ္တေန၊ စင်ကြယ်သော စိတ်ဖြင့်။ ဗာဟိရ ပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ဗာဟိရ အသုံးအဆောင်အလို့ငှါ။ နိယမနမ္ပိ၊ မှတ်ခြင်း သည်လည်း။ ဝိသုံ၊ အသီး။ ဧကံ၊ သော။ ပဋိဇ္ဈာဏဝိဇဟဏကာရဏမေဝ၊ အကပ်ပျက်ခြင်းအကြောင်းပင်တည်း။ ဣဒံ၊ ဤစကားကို။ သန္ဓာယ၊ ၍ ပဋိဂ္ဂဟဏမတ္တဝိဿဇ္ဇနံ၊ အကပ်ခံခြင်းမျှကို စွန့်ခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ သိယာ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ သုဂုတ္တမေဝ၊ ကောင်းစွာ ဆိုအပ်သည်သာလျှင်။ သိယာ၊ ၏။ တထာ စ သတိ၊ ထိုသို့ဖြစ်သည်ရှိသော်။ “ပုန၊ တဖန်။ ပဋိစ္စ- ဟေဇ္ဇာ၊ ၍။ ပရိဘုဉ္စဿာမီတိ၊ စားအံ့ဟူ၍။ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဘဇ္ဇနံ၊ အကပ်ခံ ခြင်းကိုစွန့်ခြင်းကို။ ဝတ္ထပ္မံ၊ သည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဗာဟိရပရိ ဘောဂါဓိဋ္ဌာနဿ၊ အပအသုံးအဆောင်ဟု ဆောက်တည်ခြင်းကို။ ဣခ၊ ဤ အရာ၌။ အဓိပ္ပတတ္တာ၊ လိုအပ်သောကြောင့်တည်း။

ဟိ၊ စွ။ သာရတ္ထဒီပနိယံ၊ ၌။ “အနပေက္ခဝိဿဇ္ဇနေနာတိ ဧတ္ထ ပ ။ ဝိဿဇ္ဇနေနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ ပရိဘုဉ္စိတုကာမဝ၊ စားလိုလျက် သာလျှင် ပဋိဂ္ဂဟဏမတ္တ ဝိဿဇ္ဇနမ္ပိ၊ အကပ်ခံခြင်းမျှကို စွန့်ခြင်းကိုလည်း။ ပဋိဂ္ဂဟဏဝိဇဟနကာရဏံ၊ အကပ်ပျက်ခြင်းအကြောင်းဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

အနက်ကား-အနပေက္ခဝိဿဇ္ဇနေနာတိ ဧတ္ထု၊ ဟူသောပုဒ်၌။ အညာ၊ သူတပါးအား။ အဒက္ခာဝ၊ မူပေးမူ၍သာလျှင်။ အနတ္ထိကတာယ၊ အလိုမရှိ သောကြောင့်။ “ဣမိနာ၊ ဤအာဟာရဖြင့်။ ကမ္မံ၊ ပြုဖွယ်သည်။ နတ္တိ၊ မရှိ။ ဣဒါနိ၊ ၌။ န ပရိဘုဉ္ဇိဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္ထု သု ဝါ၊ တို့၌ လည်းကောင်း။ “ပုန၊ တဖန်။ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဘူဋိဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိဂ္ဂဟဏေ ဝါ၊ အကပ်ခံခြင်း၌လည်းကောင်း။ အနပေက္ခဝိဿဇ္ဇနေန၊ မငဲ့မကွက် စွန့်သဖြင့်။ (ဤသို့ ပေးလေ။)

တံ ဝစနံ၊ ထိုသာရတ္ထဒီပနီ စကားကို။ န ဂဟေတဗ္ဗံ၊ မယူအပ်။

ပုရိမမေဝ၊ ရှေးဖြစ်သော။ ဗာဟိရပရိဘောဂါဓိဋ္ဌာန မေဝ၊ အပအသုံးအဆောင်ဟုဆောက် တည်ခြင်းကိုသာလျှင်။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဣဒံ ပန။ ဗာဟိရပရိဘောဂါဓိဋ္ဌာန ကိုကား။ အဋ္ဌကထာသု၊ တို့၌။ “အနပေက္ခဝိဿဇ္ဇနသင်္ခါတေ၊ ဝိဿဇ္ဇေတို တိ ဝုတ္တပါဠိပဒတ္ထ၊ ဝိဿဇ္ဇေတိဟု ဟောအပ်သော ပါဠိပုဒ်အနက်၌။ ဟေတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ ဝိသုံ၊ သီး။
န ဝုတ္တံ၊ အပ်၏။ “နာတိ။ပ။ ဂဏှန္တိ၊ ဟူ ကုန်သော။ ဣမာနိ ပန ပဒါနိ၊ ဤပုဒ်တို့ကိုကား။ “အစ္ဆိဒ္ဒိက္ခာ ဂဏှန္တီ"တိ၊ ဟူသော။ ဣမသ္မိံ ပဒေ၊ ၌။ သင်္ဂဟိတာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အစ္ဆိန္ဒိတွာ ဂဟဏေနာတိ၊ ကား။ အနုပသမ္ပန္နာနံ၊ လူ့,သာမဏတို့၏။ ဗလက္ကာရာဇိနာ၊ နိုင်ထက်ပူခြင်းစသည်ဖြင့်။ အစိန္တိတာ၊ လု၍။ ဂဟဏေန၊ ယူခြင်းကြောင့်။
ဟိ၊ စွ။ ဥပသမ္ပန္နာနံ၊ ပဉ္စင်းတို့၏။ အစ္ဆိန္ဒဝိဘာသဂ္ဂါ ဟေသူ၊ လုယက်ခြင်း, အကျွမ်းဝင်၍ ယူခြင်းတို့၌။ ပဋိဂ္ဂဟဏံ၊ သည်။ န ဝိဇဟတိ၊ ပစ္စန့်။
ဧတ္ထာတိ၊ ကား။ ဘိက္ခုဝိဟာရေ၊ ရဟန်းယောက်ျား ကျောင်း၌။
ဥပရောပကာတိ၊ ကား။ တေန၊ ထိုလိင်ပြန်သောရဟန်းသည်။ ရောပိတာ၊ စိုက်အပ်ကုန်သော။ ရုက္ခဂစ္ဆာ၊ သစ်ပင်ချုံတို့တည်း။
(၁၅၉) တေရသသု သမ္မုတီသူတိ၊ ကား။ ဘတ္တုဒ္ဒေသက ။ပ။ သာမဏေရပေသက သမ္မုတိသင်္ခါတာသု။ ဘတ္တုဒ္ဒေသကသမ္မုတိ။ပ။ သာမဏေရပေသက သမ္မုတိဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ တေရသသု သမ္မုတၱသု၊ တဆယ့်သုံးပါးသော သမုတိတို့တွင်။
ပစ္ဆိမိကာယ၊ ပစ္ဆိမဝါ၌။ သေနာသနဂ္ဂါဟေ၊ ကျောင်းခြံခြင်းသည်။ ပဋိက္ခသာ ရွှေပိ၊ ငြိမ်းသော်လည်းကောင်း။ အပ္ပဋိပ္ပဒေပ၊ မငြိမ်းသော်လည်းကောင်း ။ ကထိနတ္ထာရဿ၊ ကထိန်ခင်းခြင်း၏လည်းကောင်း။ တမ္ဗူလကာနံ၊ ထိုကထိန် ခင်းခြင်းလျှင် မူလရှိကုန်သော။ ပဉ္စာနိသံသာနဉ္စ၊ ငါးပါးသော အာနိသင်တို့၏ လည်းကောင်း။ အဘာဝ၊ မရှိခြင်း၏။ သမာနတ္ထာ၊ တူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထိုပစ္ဆိမဝါ၌။ ဝိဇ္ဇမာနမ္ပိ၊ ရှိသော်လည်း။ သေနာသနဂ္ဂါဟပဋိပ္ပသာဒ္ဓိ”၊ ကျောင်းခံခြင်းမှု ငြိမ်းခြင်းကို။ အဒာ့တာ၊ မပြပူ၍။ တတ္ထ၊ ထိုပစ္ဆိမဝါ၌။ ဘိက္ခူး ဟိ၊ တို့သည်။ ကတ္ထပ္မံ သင်္ဂဟမေဝ၊ ပြုအပ်သော သင်္ဂြိုဟ်ထောက်ပံ့ ခြင်းကိုလျှင်။ ဒတုံ၊ ငှါ။ “သေစေ ပစ္ဆိကာယာ”တိအာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“သော အကုသလဝိပါကေ။ ပ။ ဒါတဗ္ဗန္တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။ ပဋိစ္ဆန္နာယ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ သာဓာရဏာပတ္တိယာ၊ သာဓာရဏအသတ် ဖြင့်။ ပရိဝသန္တာ ဝါ၊ ပရိဝယ်နေဆဲသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း။ အသမာဒိပရိဝါသဿ ဝါ၊ ပရိသည့်မဆောက်တည်သေးသော ရဟန်းအား လည်းကောင်း။ လိဂ်၊ သည်။ ပရိဝတ္တေ၊ ပြန်သည်ရှိသော်။ ပက္ခမာနတ္ထံ၊ ပက္ခမာ နတ်ကို။ စရန္တသာ၊ ကျင့်ခြင်း၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ပက္ခမာနတ္တေ၊ ကို။ အသမာဒိ ဝေ၊ မဆောက်တည်မီသာလျှင်။ ပုန၊ ဖန်။ လိဂ်၊ သည်။ သစေ ပန ပရိဝတ္တတိ၊ အကယ်၍ ပြန်သည်ဖြစ်အံ့။ ပရိဝါသံ၊ ကို။ ဒန္နာ၊ ၍။ ပရိဝုတ္တပရိဝါသာဝ၊ ပရိဝယ်နေပြီးသော ရဟန်းအားသာ လျှင်။ ဆာရတ္တံ မာနတ္တံ၊ ဆာရတ္တမာနတ်ကို။ ဒါတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပရိဝါသဒါနံ နတ္တီတိ၊ ကား။ ဘိက္ခုကာလေ၊ ရဟန်းယောက်ျားဖြစ်သော အခါ၌ အပ္ပဋိစ္ဆန္နဘာဝတော၊ မဖုံးလွှမ်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
နတ္တိ၊ မရှိ။ ဘိက္ခု ကာလေပိ၊ ၌လည်း။ သဉ္စိစ္စ၊ မကြားလိုသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ နာရောစေတီ၊ အကယ်၍ မကြားသည်ဖြစ်အံ့။ အာပတ္တိ၊ သည်။ ပဋိစ္ဆန္နာဝ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာပတ္တိပဋိဘာဝတော၊ အာပတ်ကို ဖုံးလွှမ်းသည့်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပရိဝါသော စ၊ ကိုလည်း။ ဒါတဗ္ဗော၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ပါရာဇိကံ၊ သို့။ အာပန္နာနံ၊ ရောက်ကုန် သော။ ဣတ္ထိပုရိသာနံ၊ တို့အား။ လိင်္ဂေ၊ သည်။ ပရိဝစ္ဆေပိ၊ ပြန်သော် လည်း။ ပါရာဇိကတ္တဿ၊ ပါရာဇိကအဖြစ်ကို။ ဧကသ္မိံ" အတ္တဘာဝေ၊ တခုသော အတ္တဘော၌။ အဝိဇဟနတော၊ မစွန့်ခြင်းကြောင့်။ ပုန၊ ဖန်။ ဥပသမ္မဒါ၊ ပဉ္စင်းအဖြစ်ကို။ န ဒါတဗ္ဗာ၊ မပေးအပ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
တေ နေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ တေသံ၊ ထိုပါရာဇိကရောက်ကုန်သော သူတို့အား။ သီသစ္ဆိန္နပုရိသာဒယော၊ ဦးခေါင်းပြတ်သော ယောက်ျား အစရှိသည်တို့ကို။ နိဒဿိတာ၊ ညွှန်ပြအပ်ကုန်၏။
၇၁။ “တထေဝါ”တိ၊ ဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ “မုစ္စတု ဝါ မာ ဝါ”တိ၊ ဟူသော။ ဣမမတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ အတိဒိသတိ၊ ညွှန်း၏။
“အညေသန္တိ၊ ဟူသော စကားကို။ ပုထုဇ္ဇနေ၊ ပုထုဇဉ်တို့ကို။ သန္ဓါယ၊ ၍ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ တေသံ၊ ထိုပုထုဇဉ်တို့အား။ ဤဒိသေ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဌာနေ၊ အရာ၌ အသာဒိယနံ၊ မသာယာခြင်းသည်။ ဒုက္ကရံ၊ ခဲယဉ်း၏။ သောတာပန္နာဒိအရိ ယာနံ၊ သောတပန်စသော အရိယာတို့အား။ တတ္ထ၊ ထိုအရာ၌။ ဒုက္ကရုတ္တာ ဘာဝါ၊ ခဲယဉ်းသော အဖြစ်မရှိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။ အရိယာ၊ တို့သည်။ ပါရာဇိကာဒိလောကဝဇ္ဇာပတ္တိ၊ ပါရာဇိကအစရှိသော လောကဝဇ္ဇ အာပတ်သို့။ န အာပန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
၇၃။ သုဖုသိတာတိ၊ ကား။ ဥပရိမာယ၊ အထက်၌ ဖြစ်သော။ ဒန္တပဋိ ယာ၊ သွားအစဉ်၌။ ဟေဋ္ဌိမာ ဒန္တပန္တိ၊ အောက်ဖြစ်သော သွားအစဉ်သည်။ အာဟစ္စ၊ ထိ၍။ ဌိတာ၊ တည်၏။ အဝိဝဇ္ဇာ၊ မပွင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
တေန၊ ကြောင့်။ “အန္တောသုခေ ဩကာသော နတ္ထီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
“ဥပ္ပါဠိတေ။ ပ။ ထုလ္လစ္စယန္တိ၊ ဟူသော စကားကို။ နိမိတ္တေန၊ ဖြင့်။ ဗဟိ- နိမိတ္တေ၊ နိမိတ်အပ၌။ ဆုပနတ္တာ၊ တို့သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဗဟိ နိက္ခန္ထဒန္တဝှါသုပိ၊ အပသို့ ထွက်သော သွား, လျှာတို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းလျှင်တည်း။
နိဇ္ဈာမာတဏှိကာ နာမ၊ မည်သည်ကား။ လောမကူပေဟိ၊ မွေးတွင်းထိုမှ။ သမုဋ္ဌိတအဂ္ဂိဇာလာဟိ၊ ဖြစ်သော မီးလျှံတို့ဖြင့်။ ဒဍ္ဎသရီရတာယ၊ လောင်သော ကိုယ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတိဝိယ၊ အလွန်လျှင်။ တသိတရူပါ၊ ရေသိပ်သော သဘောရှိသော ပြိတ္တာတို့တည်း။
အဘိသဇ္ဇေန၊ ဖြင့်။ ခုပ္ပိပါသာသုရာ၊ မွတ်သိပ်ဆာလောင်ခြင်းဖြင့် `ကျင်နာ ကြကုန်သော။ အဋ္ဌိစမ္မာဝသိဋ္ဌာ၊ အရိုး အရေမျှသာ ကြွင်းကုန်သော။ ဘယာ နကသရီရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သော ကိုယ်ရှိကုန်သော။ ပေတိယော၊ ပြိတ္တာမ တို့ကို။ သင်္ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။
ဝိသညံ ကန္နာတိ၊ ကား။ ယထာ၊ အကြင် အခြင်းအရာဖြင့် ပြုသည်ရှိသော်။ သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ (၁၆၀) ကတမ္ပိ ဥပက္ကမံ၊ ပြုအပ်သော လုံ့လကိုလည်း။ န ဇာနာတိ၊ မသိ။ ဧဝံ၊ ဤအခြင်း အရာဖြင့်။ ကတွာ၊ ဌ်။
တေန၊ ထို ဝိသည် ကန္နာ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝိသည်၊ မိန်းမောသည်။ အဟုတွာ၊ မဖြစ်မူ၍။ သာဒိယန္တိ၊ သာယာသော ရဟန်းအား။ ပါရာဇိကမေဝ၊ သာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
ဥပဟ တကာယပ္ပသာဒေါတိ၊ ကား။ ဝါတပိတ္တာဒိဒေါသေဟိ၊ သည်းခြေအစ ရှိသော ဒေါသတို့သည်။ ကာယဝိညာဏာနုပ္ပါဒကဘာဝေန၊ ကာယဝိညာဉ်ကို မဖြစ်စေသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဒူသိတကာယပ္ပသာဒေါ၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော ကာယ ပသားရှိသော သူတည်း။ ဝိနဋ္ဌကာယပ္ပသာဒေါ၊ ပျက်သော ကာယပသာဒ ရှိသည်။ န၊ မဟုတ်။
သီသေ ပစ္ဆေတိ၊ ကား။ မဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ မပါဒနေ၊ မဂ်၌သွင်းခြင်းသည်။ ဇာတေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
အပ္ပဝေသေတုကာမတာယ ဝေ၊ မသွင်းလိုသော အဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။ နိမိတ္တေန၊ ဖြင့်။ နိမိတ္တဆုပနေ၊ နိမိတ်၌ ထိခြင်း၌။ ထုလ္လစ္စယံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ပဝေသေတုကာမာ ပန၊ သွင်းလိုသော ရဟန်းအားကား။ တတ္ထာပိ၊ ထိုနိမိတ်ကို တို့ရာ၌လည်း။ ဒုက္ကဋ္ဌ မေဝ၊ သာတည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ဒုက္ကဋဝ သာမန္တန္တိ၊ ဟူ၍ အာဟ၊ ၏။
၇၄။ သုမနပုပ္ဖပရိယာယေန၊ မုလေးပန်းဟောသဒ္ဒါ၏ ပရိယာယ်ဖြစ်သော။ ဇာတိသဒ္ဒန၊ ဖြင့်။ တန္နိဿယော၊ ထိုမုလေးပန်း၏ မှီရာဖြစ်သော။ ဂုမ္ဗောဝ၊ ချုံကိုသာလျှင်။ အဓိပ္ပေတော၊ လိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ဇာတိပုပ္ဖဂုမ္မာ န န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။
တေန စ၊ ထိုပါဌ်ဖြင့်လည်း။ ဇာတိယာ ဥပလက္ရွိ တံ ဝနံ ဇာတိယာဝန၊ ဟူ၍၊ အလုတ္တသမာသော၊ ဝိဘတ်မကျေသော သမာည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
ဧကရသန္တိ၊ ကား။ ဝီထိစိတ္တေဟိ၊ ဝီထိစိတ်တို့နှင့်။ အသမ္မိဿံ၊ မရောသော။
၇၇။ ဥပ္ပန္နေ ဝတ္ထုမှီတိ၊ ကာဇ၏။ ဣတ္ထီဟိ၊ တို့သည်။ ကတအဇ္ဈာစာရ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ ပြုအပ်သောလွန်ကျူးသောအကျင့်ရှိသော ဝတ္ထုသည်။
ရုက္ခသူစိ ကဏ္ဍကဒါရန္တိ၊ ကား။ ရုက္ခသူစိဒ္ဒါရုံ၊ သစ်ကျည်နှင့် လျှိုသော တံခါးလည်း ကောင်း ကဏ္ဍကဒ္ဒါရုံ၊ ဆူးတံခါးလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကား။ ဝေဠုဝ၊ ဤ ဖွင့်သော အတိုင်းပင်လျှင်။ ပါဌော၊ ပါဌ်ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထိုတံခါးနှစ်ခုတို့ တွင်။ ယံ၊ အကြင်တံခါးကို။ ဥဘောသု ပသု နံပါးနှစ်ဘက်တို့၌။ ရုက္ခထ- မွှေ၊ သစ်တိုင်တို့ကို။ နိခနိက္ခာ၊ စိုက်၍။ တတ္ထ၊ ထိုတိုင်၌။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ ဝိဇ္ဈိက္ခာ၊ ထွင်း၍။ ဒွေ တိဏော ရုက္ခသူစိသော၊ နှစ်ခုသုံးခုသော သစ်ကျည် တို့ကို။ ပဝေသေတာ၊ သွင်း၍။ ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ၊ ထိုတံခါးသည်။ ရုက္ခသူစိဒွါရံနာမ၊ မည်၏။
ပဝေသနနိက္ခမနကာလေ၊ ဝင်, ထွက်သော အခါ၌။ အပနေတာ၊ ပယ်၍။ ထကနကယောဇ္ဇေန၊ ပိတ်ခြင်းငှါ ခန့်သော။ ကကသာခါပဋလေန၊ ဆူးခက်ထပ်ဖြင့်။ ယုတ္တံ၊ ယှဉ်သော။ ဒ္ဓါရံ၊ သည်။ ကကဒ္ဓါရံ နာမ၊ မည်၏။
ဂါမဒ္ဒါရဿ၊ ရွာတံခါးကို။ ပိဓာနတ္ထံ၊ ပိတ်ခြင်း ငှါ။ ပဒရေန ဝါ၊ ပျဉ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကဏ္ဍကသာခါဒီဟိ ဝါ၊ ဆူးခက် စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကတာ၊ ပြုအပ်သော။ ဥဒုက္ခလပါသရဟိတတာ ယ၊ ဆုံငယ် လက်ကောက်ကွင်းမှ ကင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကေန၊ တယောက်တည်းသည်။ သံဝရိတုံ၊ ပိတ်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ ဝိဝရိတုဉ္စ၊ ဖွင့်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ အသတ္ထုဏေယျ၊ မတတ်ကောင်းသော။ ကဝါ ဋ၊ တံခါးရွက်၏။ (ထည့်၊ အချိုပါဌ်ကားရှိပင် ရှိ၏။) ဟေဋ္ဌာ၊ အောက် ၌။ ယေန ယာဒိသေန၊ အကြင်သို့သဘောရှိသော။ ပရိဝတ္တမာနေန၊ လိမ့် သော။ စက္ကေန၊ ဘီးဖြင့်။ တံ ကဝါ၊ ထိုတံခါးရွက်ကို။ သုခထကနံ၊ ပိတ်လွယ် သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တံ တာဒိသံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ (ထည့်။) ဧ စက္ခုံ၊ တခုသော ဘီးကို။ ယောန္တိ၊ ယှဉ်ကုန်၏။ ဝါ၊ တပ်ကုန်၏။ တံ ဒါရုံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “စက္ကလကယုတ္တဒါရ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။ စက္ကမေဝ၊ လှည်းဘီးသည်လျှင်။ သံဝရဏဝိဝရဏတ္ထာယ၊ ပိတ်ခြင်း,ဖွင့်ခြင်းငှါ လာတဗ္ဗဋ္ဌေန ဂဟေတဗ္ဗဋ္ဌေန၊ ယူအပ်သော အနက်ကြောင့်။ စက္ကလကံ၊ မည်၏။ တေန၊ ထိုလှည်းဘီးနှင့်။ ယုတ္တံ၊ ယှဉ်သော။ ကဝါမ္ပိ၊ တံခါးရွက်သည်လည်း။ စက္ကလက္ခံ နာမ၊ မည်၏။ တေန၊ ထို တံခါးရွက်နှင့်။ ယုတ္တံ၊ သော။ ဒွါရံ၊ သည်။ စက္ကလကယုတ္ထဒ္ဓါရံ၊ မည်၏။
မဟာဒါရေသု၊ တံခါးကြီးတို့၌ကား။ တီဏိပိ စက္ကလကာနိ၊ နှစ်ခုသုံးခုသော ဘီးတို့ကိုလည်း ယောဇေန္တိ၊ တပ်ကုန် ၏၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ဖလ ကေသူ”တိအာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
ကိဋ္ဌိကာသူတိ၊ ကား။ ဝေဠုပေသိကာဟိ၊ ဝါးခြမ်းတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကဏ္ဍကသာ ခါဒီဟိ စ၊ ဆူးခက်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကတထကနကေသု၊ ပြုအပ်သော အပိတ်တို့၌။
သံသရဏကိကဒ္ဓါရန္တိ၊ ကား။ စက္ကလကယန္တေန၊ ဘီးတပ်သော ယန္တရားဖြင့်။ သံသရဏကိကာယုတ္တံ၊ ရွှေလျားကောင်းသော ကဲလားနှင့် ယှဉ်သော။ မဟာဒွါရံ၊ တံခါးကြီးသည်။
ဂေါပ္ဖေတွာ၊ ကား အာဝုဏိတွာ၊ သီ၍။ ဝါ၊ ကား။ ရဇ္ဇူဟိ၊ ကြိုးတို့ဖြင့်။ ဂန္တေတာ၊ ဖဲ့၍။ (ဤ၌ ဂဠိတာ ဝါ-ဟု ပါဌ်အချို့ ရှိသည်မလျော်။)
“ဧကံ ဒုဿသာဏိဒ္ဓါရမေဝါ”တိ တ္တေ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ ကိလသာဏိဒ္ဒါရမ္ပိ၊ ဖျာကာအပ်သော တံခါးသည်လည်း။ တဂ္ဂတိကတ္တာ၊ ထိုတင်းတိမ်တံခါးနှင့် အလားတူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သင်္ဂဟံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏၊
“အထ ဘိက္ခု။ ပ။ နိသိန္နော ဟောန္တိအတိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။ ဘိက္ခု နံ၊ တို့၏။ သန္နိဟိတဘာဝ ဒဿနတ္ထံ၊ တည်သောအဖြစ်ကို ပြခြင်းငှါ။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
နိပန္နေပိ၊ လျောင်းသော်လည်း။ အာဘောဂံ၊ နှလုံး သွင်းခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ငှါ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ နိပတ္တိတျာ၊ လျောင်း၍။ နိဒ္ဒါယတ္တေ ပန၊ အိပ်ပျော်သော်ကား။ အသန္တပက္ခ၊ မရှိသော အဖို့၌။ ဌိတတ္တာ၊ တည်သောကြောင့်။ အာဘောဂံ၊ နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
(၁၆၁) ရဟော၊ ဆိတ်ကွယ်ရာဝယ်။ နိသဇ္ဇာ ဝိယ၊ ထိုင်သော သိက္ခာပုဒ်၌ကဲ့သို့။ ဒွါရသံဝရဏံ နာမ၊ တံခါးပိတ်ခြင်းမည်သည်ကို။ မာတုဂါမာနံ၊ တို့၏။ ပဝေသနနိဝါရဏတ္ထံ၊ ဝင်ခြင်းကို တားမြစ်ခြင်းငှါ။ အနုညာတံ၊ ခွင့်ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ “ဘိက္ခုနိ” ဝါ”တိအာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
“နိဏိ အာရောပေတာ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။ ဟေဋ္ဌိမတလသာ၊ အောက်အပြင်၏။ သဒ္ဒါရဗန္ဓတ္တာ၊ တံခါးဖွဲ့နှင့် တကွ ဖြစ်သောကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
စတူသု ဒိသာသု၊ အရပ် လေးမျက်နှာတို့၌။ ပရိက္ခိတ္တဿ၊ ရံအပ်သော။ ကုဿ၊ နံရံ၏။ ဧကာဗုဒ္ဓတာယ၊ တစပ်တည်း စပ်သောကြောင့်။ “ကကုကေ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ပစ္ဆိမာနံ ဘာရော တိ ဟူသော စကားကို။ ပါဠိယာ၊ အစဉ်သဖြင့်။ အာဂစ္ဆန္တေ၊ လာသော ရဟန်းတို့ကို။ သင်္ချာယ၊ ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ယေန ကေနစိ ပရိက္ခိတ္တေ”ဝ စွ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ ပရိက္ခေပ၊ အရံ၏။ ဥဗ္ဗေဓတာ၊ အစောက်အား ဖြင့်။ ပမာဏံ၊ ပမာဏသည်။ သဟသေယျပွဲဟောနကေ၊ သဟသေယျလောက် သောကျောင်း၌။ ဝုတ္တသဒိသမေဝ၊ ဆိုအပ်သည်နှင့် အတူတည်း။
မဟာပရိဝဏန္တိ၊ ကား။ မဟန္တံ၊ ကျယ်သော။ အင်္ဂဏံ၊ အပြင်တည်း။ တေန စ၊ ထို မဟာပရိဝေကံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့်လည်း။ ဗဟုဇနသဉ္စာရံ၊ များစွာ သော သူတို့ လှည့်လည်ရာကို။ ဒ ေဿတိ၊ ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “မဟာဗောဓိက တိအာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။
အရူဏေ ဥဂ္ဂတေ ဝုဋ္ဌာဟတိ၊ အနာပတ္တီတိ၊ ကား အနာပတ္တိခေတ္တဘူတာယ၊ အာပတ်ခေတ် မဟုတ်သော။ ရတ္တိယာ၊ ၌။ သုဒ္ဓ စိတ္တေန၊ စင်ကြယ်သောစိတ်ဖြင့်။ နိပန္နတ္တာ၊ အိပ်သောကြောင့်။ အနာပတ္တိ အာပတ်မသင့်။ (ထည့်)
ပပုဂ္ဂိုတာ ပုန သုပတိ၊ အာပတ္တိတိ၊ ကား။ အရှေ့ထိ အရွက်သည်။ ဥဂ္ဂတေ၊ တက်သည်ရှိသော်။ ပဗုဇ္ဈိတွာ၊ နိုး၍။ အထဂ္ဂမ အာရုံတက်ခြင်းကို။ ဉတွာ ဝါ၊ သိ၍လည်းကောင်း။ အဉတာ ဝါ၊ မပူ၌ လည်းကောင်း။ အနုဋ္ဌဟိတာ၊ မထမူ၍။ သဿိတသန္တာနေနေ၊ လျောင်းသော အစဉ်ဖြင့်။ သုပတိ၊ အိပ်အံ့။ ဥဋ္ဌဟိတွာ၊ ထ၍။ ကတ္တဗ္ဗာ၊ သော ။ ဒါနသံဝရ ဏာဒိနော၊ တံခါးပိတ်ခြင်း အစရှိသည်ကို။ အကတတ္တာ၊ မပြုသောကြောင့်။ အကိရိယသမုဋ္ဌာနာ၊ အကိရိယသမုဋ္ဌာန်ဖြစ်သော။ အာပတ္တိ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ အနာပတ္တိခေတ္တေ၊ အာပတ်၏ ခေတ် မဟုတ်သော ညဉ့်၌။ ကတနိပဗ္ဗနကိရိယာယ၊ ပြုအပ်သော အိပ်ခြင်းကြိယာ၏။ အနင်္ဂတ္တာ၊ အင်္ဂါမဟုတ်သောကြောင့်တည်း။
ဟိ၊ အယံ အာပတ္တိ၊ ဤ ဒိဝါသေယျ အာပတ်သည်။ ဤဒိသေ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဌာနေ၊ အရာ၌။ အကိရိယာ၊ အကိရိယာတည်း။ ဒိဝါ၊ နေ့၌။ အသံဝရိတွာ၊ မပိတ်မူ၍။ နိပက္ခဏေ၊ အိပ်သော ခဏ၌။ ကိရိယာ ကိရိယာ၊ ပြုခြင်း မပြုခြင်းကြောင့် သင့်၏။ အစိတ္တကာ၊ စိတ်မရှိသော်လည်း သင့်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
ပုရာရုဏာ၊ အရုဏ် မတက်မီ။ ပဗုဇ္ဈိတွာပိ၊ နိုး၍လည်း။ ။ ယာဝ အရုဏုဂ္ဂမနာ၊ အရုဏ်တက်သည်တိုင် အောင်။ သယန္တဿာပိ၊ အိပ်သော ရဟန်းအားလည်း။ ပုရိမနေန၊ ဖြင့်။ အာပတ္တိယေဝ၊ အာပတ်ပတ်သင့်သလျှင်ကတည်း။”
“အရုဏ ။ပ။ အာပတ္တိ ယေဝါ တိတ္ထိ၊ ဟူသောပုဒ်၌။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ တဿ၊ ထို ရဟန်းအား။ အာပတ္တိ၊ အာပယ်သင့်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤကား။ စောဒနာ၊ တည်း။
ဝုစ္စတေ၊ အဖြေကိုဆိုအံ့။ “ဒိဝါ အာပဇ္ဇတိ၊ နော ရတ္တိန္တိ၊ ဟူ၍ ဝုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့် ရတ္တိယံ၊ ၌။ န တာဝ အာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်သေး။
“အနာဒရိယဒုက္ကဋာ မုစ္စတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တဒုက္ကဋီ ပန၊ ဆိုအပ်သော ဒုက္ကဋ်သည်ကား။ အနာရ ဒုက္ကဋတ္တာ၊ အနာဒရိယ ဒုက္ကဋ်ဖြစ်သောကြောင့်။ ဒီဝါသယနဒုက္ကဋ္ဌမဝ၊ ဒိဝါ သယန ဒုက္ကဋ်သည်ပင်လျှင်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဧဝံ၊ တူ။ အရုဂ္ဂမန ပန် အရုဏ်တက်သော အခ ၌ကား။ အစိတ္တကံ၊ စိတ်မရှိသော။ အကိရိယသမု ဋ္ဌာနံ၊ အကိရိယသမုဋ္ဌာန်ရှိသော။ အာပတ္တိ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဒွါရံ၊ ကို။ သံဝရိက္ခာ၊ ပိတ်၍။ “အရူဏေ၊ သည်။ ဥဂ္ဂတေ၊ တက်လတ်သော်။ ဥဋ္ဌဟိဿာမီ” တိ၊ ထအံ့ဟု။ သစေနိပဗ္ဗတိ၊ အကယ်၍ အိပ်အံ့။ ဒွါရေစ၊ ကိုလည်း။ အ ညေဟိ၊ တပါး သော သူတို့သည်။ အရုဏုဂ္ဂမနကာလေ၊ အရုဏ်တက်သောအခါ၌။ ဝိဝဋ္ဋ တာ၊ အား။ အနာပတ္တိယေ၀၊ အာပတ်မသင့်သလျှင် သော ပိ၊ ဖွင့်သော်လည်း။ ကတည်း။ ဒွါရပိဒဟနဿ၊ တံခါးပိတ်ခြင်း၏။ ရတ္တိဒိဝါဘာဂေသု၊ နေ့အဖို့ ညဉ့်အဖို့တို့၌။ ဝိသေသာဘာဝါ၊ အထူး မရှိခြင်းကြောင့်တည်း။
အာပတ္တိ အာပဇ္ဇနာဝ၊ အာပတ်သင့်ခြင်း၏သာလျှင်။ ကာလဝိသေသော၊ ကာလိ အထူးကို။ ဣစ္ဆိတဗ္ဗော၊ လိုအပ်၏။ တပ္ပရိဟာရသာ၊ ထို အာပတ်ကို မြစ်ခြင်း ၏။ ကာလဝိသေသော၊ ကို။ ဣစ္ဆိတဗ္ဗော၊ အပ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဂဟေတတ္ထံ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ “ဒါရံ အသံဝရိက္ခာ ရတ္တိံ နိပတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဒိဝါ၊ နေ့၌။ သံဝရိက္ခာ၊ ပိတ်၍။ နိပန္နာ၊ အိပ်သောရဟန်းအား။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သောသူသည်။ ဒွါရေ၊ ကို။ ဝိဝဋေပိ၊ ဖွင့်သော်လည်း။ အနာပတ္တိယေဝ၊ အာပတ်မသင့်သလျှင်ကတည်း။
အတ္တနာပိ၊ မိမိသည်လည်း။ အနုဋ္ဌတာဝ၊ မထ၍သာလျှင်။ ပစ္စယေ၊ သည်။ သတိ၊ သေ။ ဝိဝဋေပိ၊ ဖွင့်သော်လည်း။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ဣတိ၊ သို့။ ၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ယထာပရိစ္ဆေဒမေဝ စ ဥဋ္ဌာတိတိ၊ ကား။ အရှုဏေ၊ သည်။ ဥဂ္ဂတေယေဝ၊ တက်သော်သာလျှင်။ ဥဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
“အာပတ္တိယေဝါတိ၊ ဟူသောစကား ကို။ မူလာပတ္တိယေဝ၊ မူလအာပတ်ကိုသာလျှင်။ သန္ဓာယ၊ ၍၊ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အနာဒရိယအာတ္တိ ပန၊ အနာဒရိယဒုက္ကဋ်သည်ကား။ ဥဋ္ဌိတဿာပိ၊ ထသော် လည်း။ ထိုရဟန်းအား။ ဟောတေဝ၊ ဖြစ်သလျှင်ကတည်း။ (၁၆၂) တာ ကသ္မာ၊ နည်း။ “ဒုက္ကဋာ န မုစ္စတီတိ၊ ဟူ၏။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ဆိုသောကြောင့် တည်း။ ဒုက္ကဋာ န မုစ္စတီတိ စ၊ ဟူသော ပုဒ်၌လည်း။ ပုရာရုဏာ၊ အရုဏ် မတက်မီ။ ဥဋ္ဌဟိက္ခာ၊ ထ၍။ မူလာပတ္တိယာ၊ မူလအာပတ်မှ။ မုတ္တောပိ၊ လွှတ်သော်လည်း။ အနာဒရိယဒုက္ကဋာ၊ မှ။ န မုစ္စတိ၊ မလွှတ်။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
“နိဒ္ဒါဝသေန နိပတီ”တိ၊ ဟူသော စကားကို။ ဝေါဟာရ ဝသေန၊ အခေါ်အဝေါ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။ ပါဒါနံ၊ ခြေတို့၏။ ဘူမိတော၊ မြေမှ။ အမောစိတတ္တာ၊ မလွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ နိပန္နော နာမ၊ အိပ်သည်မည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တေနေဝ၊ ကြောင့်လျှင်။ အနာပတ္တိ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ၏။
အပဿာယ သုပန္တာတိ၊ ကား။ ။ ကဋိဋ္ဌိတော၊ ခါးရိုးမှ။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။ ပိဋ္ဌိကဏုကေ၊ ကျောက်ကုန်းရိုး၌။ အပ္ပမတ္တကမ္မိ၊ အနည်းငယ်လည်း ဖြစ်သော။ ပဒေသံ၊ အရပ်ကို။ ဘူမိ၊ မြေကို။ အဖုသာပေကွာ၊ မထိစေမူ၍။ ထမ္ဘာဒိံ”၊ တိုင် အစရှိသည်ကို။ အပဿာယ၊ မှီ၍။ သုပန္တဿ၊ အိပ်သော ရဟန်းအား။
ကဋိဋ္ဌိ ပန၊ ခါးရိုးကိုကား။ ဘူမိံ၊ မြေကို။ ဖုသာပေန္တဿ၊ ထိစေသောရဟန်းအား။ သယနံ နာမ၊ အိပ်ခြင်းမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ၊ စွ။ သေယျာ၊ အိပ်ခြင်းသည်။ ပိဋ္ဌိပသာရဏလက္ခဏာ၊ ကျောက်ကို ဆန့်ခြင်းလက္ခဏာရှိ၏။
ဒီယဝန္ဒနာဒီသုပ်၊ အလျားပြပ်စပ် ဝပ်၍ ရှိခိုးခြင်း အစရှိသည်တို့၌လည်း၊ တိရိယံ၊ ဖီလာ။ ပိဋ္ဌိကဏ္ဍကာနံ၊ ကျောက်ကုန်းရိုးတို့ကို။ ပသာရှိတတ္တာ၊ ဆန့်သည်၏အဖြစ် ကြောင့်။ နိပဇ္ဇနမေဝ၊ အိပ်ခြင်းပင်တည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အာပတ္တိ၊ ကို။ ပရိဟရိတဗ္ဗာဝ၊ ရှောင်အပ်သလျှင်ကတည်း။ ကသ္မာ၊ နည်း။ “ပါဒမူလေ နိပဋိတိအာဒီသု၊ အစရှိသည်တို့၌။ နိပဇ္ဇနသောဝ၊ ဝပ်ခြင်းကိုသာလျှင်။ “ဝန္ဒာ ”တိ၊ ရှိခိုးခြင်းဟူ၍လည်း။ ဝုတ္ထတ္တာ၊ ဆိုသောကြောင့်တည်း။
ပတနက္ခဏေ၊ လည်းသောခဏ၌။ အဝိသယတ္တာ စ၊ မစွမ်းနိုင်သောကြောင့် လည်းကောင်း။ ဝိသယေ၊ စွမ်းနိုင်သည်။ ဇာတ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ သဟသာ၊ အဆောတလျင်။ ဝုဋ္ဌိတတ္တာ စ၊ ထသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
တာပိ၊ ထို မိန်းမော သော ရဟန်းအားလည်း။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ်မသင့်။ ယာ၊ အကြင်ရဟန်း အား။ ဝိသညိတာယ၊ မိန်းမောသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဉ္စာပိ၊ ၌လည်း။ အဝိသယော၊ မစွမ်းနိုင်သည်သာတည်း။ တာ၊ ထိုရဟန်းအား ပတနက္ခဏေ ဝိယ၊ လည်းသောခဏ၌ကဲ့သို့။ အနာပတ္တိယေဝ၊ အာပတ် မသင့်သည်သာတည်း။
“တစ္ဆေ၀ သယတိ န ဝုဋ္ဌာတီ”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝိသယပိ၊ စွမ်းနိုင်ရာ၌လည်း။ အကရဏံ၊ မပြုခြင်းကို။ ဒတိ၊ ၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင် “တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ အာပတ္တိ” တိ၊ အာပတ်သင့်၏ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဧကဘင်္ဂေနာတိ၊ ကား။ ဥဘော ပါဒေ၊ ခြေနှစ်ချောင်းတို့ကို။ ဘူမိတော၊ မြေမှ။ အမောစေတာဝ၊ မလွှတ်မူ၍သာလျှင်။ ဗကပသော သရီရံ၊ ကိုယ်ကို။ ဘဉ္စိတျာ၊ စောင်း၍။ နိပန္နော၊ လျောင်း၏။
မဟာအဋ္ဌကထာ နံပါးတဖက်၌။ ပန၊ ၌ကား။ မဟာပဒုမတ္ထရန၊ သည်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗုဒ္ဓော၊ စပ်အပ်၏။ ပါဌ်ဖြင့်။ “အယံ၊ ဤအယူသည်။ မဟာအဋ္ဌကထာယ တေန၊ ထိုပါဌ်ဖြင့်။ လိခိတမဟာပဒုမတ္ထရဝါဒေါ၊ ရေးအပ်သော မဟာပဒုမထေရ်၏ ဝါဒ တည်း။” ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ သုပန္တဿာပိ၊ အိပ်သော ရဟန်းအားလည်း။ အဝိသယတ္ထံ၊ မစွမ်းနိုင်သော အဖြစ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ မဟာပဒုမတ္ထရေနံ၊ သည်။ “အဝိသယတ္တာ ပနီ အာပတ္တိ န ဒိဿတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။
အာစရိယာ န၊ တို့သည် ကား။ သုပန္တဿ၊ အိပ်သော ရဟန်းအား။ ဝိသညတ္တာဘာဝေန၊ မိန်း မောသော အဖြစ်၏ မရှိသဖြင့်။ ဝိသယတ္တာ၊ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနာပတ္တိ၊ ကို။ န ကထယန္တိ၊ မဆိုကုန်။
ဝိသညတ္ထေ၊ မိန်းမောသော အဖြစ် သည်။ သတိ၊ သော်။ အနာပတ္တိ ယေဝ၊ အနာပတ္တိသာတည်း။
ဒွေ ပန ဇနာ တိအာဒိပိ၊ အစရှိသော စကားသည်လည်း။ မဟာအဋ္ဌကထာယမေဝ၊ ၌သာ လျှင်။ ဝစနံ၊ တည်း။ တဒေဝ၊ ထိုစကားသည်သာလျှင်။ ပစ္စာ ဝုတ္တတ္တာ၊ နောက်ဆိုသောကြောင့်။ ပမာဏံ၊ ပမာဏတည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤနောက် စကား၌။ ယက္ခဟိတဂ္ဂဟဏေနေဝ၊ ဘီလူးဖမ်းသည်ကို ယူသဖြင့်သာလျှင်။ ဝိသညီဘူ တောပိ၊ မိန်းမောသော ရဟန်းကိုလည်း။ သင်္ဂဟိတော၊ ယူအပ်၏။
ဧကဘင်္ဂေန၊ နံပါးတဘက်ဖြင့်။ နိပန္နော ပန၊ လျောင်းသောရဟန်းသည်ကား။ အနိပန္နတ္တာ၊ လျောင်းရာ မကျသောကြောင့်။ အာပတ္တိတော၊ မှ။ မုစ္စတိ- ယေဝ၊ လွတ်သလျှင်ကတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
၇ဂ။ အပဒေတိ၊ ကား။ အာအာသေ၊ ကောင်းကင်၌။
ပဒန္တိ၊ ကား။ ပဒဝတ္ထံ၊ ခြေရာကို။
တေန ဧတဒဂ္ဂန္တိ၊ ကား။ ဧသော၊ ဤဥပါလိသည်။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏။
ယဒိဒန္တိ၊ ကား။ ယော အယံ၊ အကြင်ဥပါလိသည်။
သေ သံ၊ ကြွင်းသော စကားသည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သလျှင်တည်း ။
သမန္တပါသာဒိကာယ၊ သမန္တပါသာဒိကအမည်ရှိသော။ ဝိနယဋ္ဌကထာယ၊ ဝိနည်းအဋ္ဌကထာ၏။ ဝဏ္ဏနာယံ၊ အဖွင့်ဖြစ်သော။ ဝိမတိဝိနောဒနိယံ၊
ပဌမပါရာဇိက ဝဏ္ဏနာနယော၊ ပဌမပါရာဇိကအဖွင့်-နည်း သည်။ ဣတိ= ဤသို့သော အစဉ်ဖြင့်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီ။