(၃၁၀) ၄၅၉။
သမိတာဝိနာတိ၊ သမိတာဝိနာဟူသည်ကား။
သမိ- တပါပေန၊ ငြိမ်းစေအပ်သော မကောင်းမှုရှိတော်မူသော။
ဂေါတမက- စေတိယံ နာမ၊ မည်သည်ကား။
ဂေါတမကယက္ခသာ၊ ဂေါတမကဘီလူး၏။
စေတိယဋ္ဌာနေ၊ စေတီအရပ်၌။
ကတပိဟာရော၊ ပြုအပ်သော ကျောင်းကို။
ဝုစ္စတိ၊ ဆို၏။
၄၆၁။ “နဝမံ ဝါ ဒသမံ ဝါ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ပုဒ်သည်။
ဘုမ္မ– တ္တေ၊ သတ္တမီအနက်၌။
ဥပယောဂဝစနံ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ်တည်း။ (တနည်းကား)
"နဝမံ ဝါ ဒသမံ ၀ါတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ဥပယော- ဂဓနံ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်သည်။ ဘုမ္မတ္ထ= ၌။
ဟောတိ၊ ၏။
သစေ ဘဝေ- ယျာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ကစိ၊ တစုံတယောက်သော သူ၏။
ကင်္ခါ၊ ယုံ များခြင်းသည်။
သစေ ဘဝေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။
ဝုတ္တသဒိသန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
"နဝမံ ဝါ ဒသမံဝါတိ၊ ဟူ၍၊
ဝုတ္တဒိဝသပရိစ္ဆေဒသဒိသံ၊ ရှင်အာနန္ဒာ လျှောက်အပ်သော နေ့အပိုင်းအခြားနှင့်။
“ဝုတ္တဒိဝသ မေဝါတိပိ၊ ဟူ၍လည်း။
လိခ်ိန္တိ၊ ရေးသားကုန်၏။
"ဓာရေတု”န္တိ စ္ဆေ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။
"အာဟတိ၊ ဟူ၍။
ပါဌသေသော၊ ကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ တူစွာ။
၄၆၃။ သူစိယာ ပဋိသာမနန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
သူစိဃရေ၊ အပ်ကျည် ၌။
သံဂေါပနံ၊ လုံခြုံစေခြင်းတည်း။
ဣဒဥ္စ၊ ဤ သူစိယာ ပဋိသာမနံ- ဟူသော စကားကိုလည်း။
သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံသော။
သူစိကမ္မဿ၊ အပ်အမှု၏။
ပရိနိဋ္ဌိတဘာဝဒဿနတ္ထိ၊ ပြီးဆုံးသော အဖြစ်ကို ပြခြင်းငှါ။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဧတေန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
နဋ္ဌစီဝရံ၊ ပျောက်သော သင်္ကန်းကို။
“ဧတေသမ္ပိ” တိ ပဒေန၊ ဖြင့်။
နဋ္ဌစီဝရာဒီနိ၊ ပျက်စီးသော သင်္ကန်းအစရှိသည်တို့ကို။
ပရာမသတိ၊ သုံးသပ်၏။
တေန၊ ထို နိဋ္ဌိတစီဝရသ္မိံ-ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
စီဝရပလိဗောဓာဘာဝံ၊ သင်္ကန်း၌ ကြောင့်ကြခြင်း၏ မရှိခြင်းကို။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဒုတိယဿ ပလိဗောဓာတိ၊ ဟူသည်ကား။
အာဝါသပလိဗောဓ၊ ကျောင်း၌ ကြောင့်ကြခြင်း၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤ ပထမကထိန- သိက္ခာပုဒ်၌။
နိဋ္ဌိတစီဝရသ္မိံ, ဥဗ္ဗတသ္မိံ ကထိနေတိ၊ ဟူကုန်သော။
ဒွီဟ ပဒေဟိ၊ နှစ်ခုသော ပုဒ်တို့ဖြင့်။
ဒိန္နံ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
ပလိဗောဓာနံ၊ တို့၏။
အဘာဝဒဿနေန၊ မရှိခြင်းကို တိုက်ရိုက် ပြသဖြင့်။
အတ္ထတကထိ- နာ၊ ခင်းအပ်သော ကထိန်ရှိသော ရဟန်းအား။
ပဉ္စမာသဒ္ဒန္တရေ၊ ငါး လအတွင်း၌။ ၊
ယာဝ၊ အကြင်၍လောက်။
စီဝရပလိဗောဓ အာဝါသပလိဗော- မေသု၊ တို့တွင်။
အညတရံ၊ တပါးပါးသည်။
န ဥပစိတိ၊ မပြတ်သေး။
တာဝ၊ ထို၍လောက်။
အတိရေကစီဝရံ၊ ကို။
ဓာရေတုံ၊ ငှါ။
ပဋတိ၊ အပ်၏ဟူ၍၊
ဒီပေတိ၊ သိစေ၏။
အဿ၊ ထိုကထိန်နုတ်ခြင်း မာတိကာ အား။
ပက္ကမနံ၊ ကျောင်းမှ ဖဲခြင်းဟူသော။
အန္တော၊ အပိုင်းအခြား သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ပက္ကမနန္တိကာ၊ ကာမည်၏။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
သေသာပိ၊ ကြွင်းသောမာတိကာတို့ကိုလည်း။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။
ဧတ္ထု၊ ဤမာတိကာရှစ်ပါး၌။
ဝိတ္ထာရော ပန၊ ကိုကား။
အာဂတ- ဋ္ဌာနေ၊ လာရာဖြစ်သော မဟာဝဂ် ကထိနက္ခန္ဓက၌။
အာဝိ၊ ထင်စွာ။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
“ဒသာဟပရမံ ကာလ” န္တိ ဧတ္ထု၊ ဟူသောပုဒ်၌။
ဥပယောဂဝစနံ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်သည်။
အစ္စန္တသံယောဂ၊ ၌။
ဟောတိ၊ ၏။
"ဣဒ္ဓိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ပ။ဒသာဟပရမဘာပေါတိ ဣဒံ၊ ဟူသော အဋ္ဌကထာစကားသည်။
ဒသာဟပရမတာပဒဿ၊ ဒသာဟပရမတာပုဒ်၏။
အတ္ထမတ္ထဒနံ၊ အနက် မျှကို ပြကြောင်းတည်း။
ဒသာဟပရမဘာဝေါ၊ ဆယ်ရက် အတိုင်းအရှည် ရှိသော အဖြစ်တည်း။
ဣတိ ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသို့သော အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတ္ထု၊ ဤ ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ-အစရှိသောပါဌ်၌။
ယောဇနာ၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
"အယမက္ကော”တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စထားကို။
ဒသာဟ- ပရမပဒဿဝ၊ သာလျှင်။
အဓိပ္ပတတ္ထဒဿနဝသေန၊ အလိုရှိအပ်သော အနက်ကို ပြသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထို အယမတ္တော- စသောပါဌ်၌။
ဧတ္ထကော ကာလောတိ၊ ဟူသည်ကား။
“ဒသာဟပရမတာ” တိ၊ ဟူ၍
ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
ယော ကာလေ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
တေကော၊ ဤမျှသော။
သော ကာလော၊ သည်။
ဣတိအယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ခေါမန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ခေါမသုတ္တေဟိ၊ ခေါမချဉ်တို့ဖြင့်။
ဝါယိတံ၊ ရက်အပ်သော။
ခေါမပစီဝရံ၊ ခေါမပုဆိုး, ခေါမသင်္ကန်းတည်း။
တံ၊ ထို ခေါမသင်္ကန်းသည်။
ဝါကမယံ၊ လျှော်ဖြင့် ပြီး၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ကပ္ပါသသုတ္တေဟ၊ ဝါချည်တို့ဖြင့်။
ဝါယိတံ၊ ရှက်အပ် သော သင်္ကန်းသည်။
ကပ္ပါသိကံ၊ မည့်၏။
သေသာနိပိ၊ ကြွင်းသော သင်္ကန်း တို့သည်လည်း။
ဧဝံ၊ ဤအတူတည်း။
ကမ္မလန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဠကာဒီနံ၊ သိုးအရှိကုန်သော သတ္တဝါတို့၏။
လောမမယသုတ္တေန၊ အမွေးဖြင့်ပြီးသော ချည်ဖြင့်။
ဝါယိတပဋ၊ ရှက်အပ်သော သင်္ကန်းတည်း။
ဘဂန္တိ၊ ဟူသည် ကား။
ခေါမသုတ္တာဒီနိ၊ ခေါမချည်အစရှိကုန်သော။
သဗ္ဗာနိ ဝါ၊ အလုံးစုံတို့ကို လည်းကောင်း။
ဧကစ္စာနိ ဝါ၊ အချို့တို့ကိုလည်းကောင်း။မိသောၻာ= ရော၍။
ဝါယိတံ စီဝရံ၊ ရက်အပ်သောသင်္ကန်းတည်း။
ဘင်္ဂမှို၊ ဘင်္ဂသင်္ကန်းသည်လည်း။
ဝါကမယမေဝ၊ လျှော်ဖြင့်ပြီးသော သင်္ကန်းပင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကေစိ၊ အချို့သော ဆရာတို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
ဒုကူလံ၊ ဘွဲ့ဖြူသင်္ကန်း လည်းကောင်း။
ပတ္တုတ္ထံ၊ ပတ္တူဏ္ဏတိုင်း၌ဖြစ်သော သင်္ကန်းလည်းကောင်း။
သောမာရပန္နံ၊ သောမာရတိုင်း၌ဖြစ်သော သင်္ကန်းလည်းကောင်း။
စီနတ္ထံ၊ စိန့်တိုင်း၌ဖြစ်သော သင်္ကန်းလည်းကောင်း။
ဣဒ္ဓိဇံ၊ တန်ခိုးဖြင့်ပြီးသော သင်္ကန်း လည်းကောင်း။
ဒေဝဒိန္နံ၊ နတ်လှူသော သင်္ကန်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ ပန ဆ စီဝရာနို၊ ဤခြောက်ထည်သော သင်္ကန်းတို့သည်ကား။
(၃၁၁) ဧတေသညဝ၊ ထို ခေါမ-စသော သင်္ကန်းတို့အားသာလျှင်။
အနုလောမာနိ၊ လျော်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝိသုံ၊ အသီး။
န ဝုတ္တာနိ၊ မဆိုအပ်ကုန်။
ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချ်အံ့။
ဒုကူလံ၊ သည်။
ဝါကမယတ္တာ၊ လျှော်ဖြင့် ပြီးသော ကြောင့်။
သာဏ၊ သာဏသင်္ကန်းအား။
အနုလောမံ၊ လျော်၏။
"ပစ္စုတ္ထံ၊ ပတ္ထုဏ္ဏသင်္ကန်းကို။
` ကောသေယျဝိသေသော”တိ၊ ပိုးသင်္ကန်းအထူးဟူ၍။
အဘိဓာနကောသေ၊ အဘိဓာနကောသကျမ်း၌။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
သောမာရဒေသ စ၊ သောမာရအရပ်၌လည်းကောင်း။
စီနဒေသ စီ၊ စိန့်တိုင်း၌လည်းကောင်း။
ဇာတဝတ္ထာနိ၊ ဖြစ်သော သင်္ကန်းတို့သည်။
သောမာရစီနပဋာနိ၊ မည်ကုန်၏။
တီဏိ၊ သုံးပါးကုန်သော။
ပတ္ထုဏ္ဏာဒီနိ၊ ပစ္စုဏ္ဏအစရှိသည်တို့သည်။
ပါဏကေဟိ၊ ပိုးတို့သည်။
ကတသုတ္ထမယတ္တာ၊ ပြုအပ်သော ချည်ဖြင့် ပြီးသည်၏အဖြစ် ကြောင့်။
ကောသေယျ၊ ကောသေယျသင်္ကန်းအား။
အနုလောမာနိ၊ လျော်ကုန်၏။
ဣဒ္ဓိဇန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဧဟိဘိက္ခု နံ၊ ဧဟိဘိက္ခုရဟန်းတို့အား။
ပုညိဒ္ဓိယာ၊ ကောင်းမှုတန်ခိုးကြောင့်။
နိဗ္ဗတ္တစီဝရံ၊ ဖြစ်သောသင်္ကန်းတည်း။
တဉ္စ၊ ထိုဣဒ္ဓိဗသင်္ကန်းသည်လည်းကောင်း။ (ထည့်)
ကပ္ပရုက္ခေ၊ ပဒေသာပင် ၌။
နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်သော။
ဒေဝဒိန္နဉ္စ၊ ဒေဝဒိန္နသင်္ကန်းသည်လည်းကောင်း။
ခေါမာဖီနံ၊ ခေါမစသည်တို့တွင်။
အညတရံ၊ တထည်ထည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ= ထို့ကြောင့်။
တာနိ၊ ထိုနှစ်ထည်သော သင်္ကန်းတို့သည်။ (ထည့်)
သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တေသံ= ထိုခြောက်ထည်သော သင်္ကန်းတို့အား။
အနုလောမာနိ၊ လျော်ကုန်၏။
မနုဿာနံ၊ လူတို့၏။
ပကတိဝိဒတ္ထိ၊ ပြကတေ့ အထာကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
"ဝိဒတ္ထိယော”တိအာဒိ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣမိနာ၊ ဤ ဂျေ ဝိဒတ္ထိယော-စသောပါဌ်ဖြင့်။
ဒီဃတော်၊ အလျားမှု။
ခုကီဟတ္ထပ္ပမာဏံ၊ လက်သမားတောင် တတောင်ပမာဏရှိသော။
ဝိတ္ထာရတော၊ အနံအားဖြင့်။
တတော၊ ထိုအတောင်မှ။
ဥပပ္ပမာဏံ၊ ထက်ဝက်ပမာဏ ရှိသော သင်္ကန်းသည်။
ဝိကပ္ပနုပဂန္တိ၊ ဝိကပ္ပနာ လောက်၏ဟူ၍။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဟိ တဒမိနာ ယုတ္တံ၊ ထို ရှေးစကားသည် ဤနောက်စကားကြောင့် သင့်လေစွ။ တထာ= ထို ငါဆိုအပ်သော အခြင်းအရာဖြင့်။
"သုဂတဝိဒတ္ထိ နာမဣဒါနိ။ပ။
ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
ကုဋိကာရသိက္ခာပဒဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သုဂတဂုံလေန၊ ဘုရားလက်သစ်တော်ဖြင့်။
ဒွါဒသင်္ဂုလာ၊ တဆယ် နှစ်သစ်သည်။
သုဂတဝိဒတ္ထိ၊ မည်၏။
၀ခုကီဟတ္ထေန၊ လက်သမားတောင်ဖြင့်။
ဒိယခုာ ဟတ္ထော၊ တတောင်ထွာတည်း။
ဣတိ ဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားသည်။
သိဒ္ဓံ၊ ပြီး၏။
ဧဝဉ္စ ကတွာ၊ ဤသို့သော အကြောင်းကြောင့်။“သုဂတဂုံလေန= ဘုရားလက်သစ်တော်ဖြင့်။
အဋ္ဌင်္ဂုလံ၊ လက်ရှစ်သစ်သည်။
၀ခုကီဟတ္ထပ္ပမာဏံ၊ လက်သမားတောင်ပမာဏတည်း။”
ဣတိ၊ သို့။
အာဂတဋ္ဌာနေဟိ စ၊ လာသောအရာတို့နှင့်လည်း။
သမေတိ၊ ညီ၏။
“တံအတိက္ကမယတော”တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ပုဒ်နှစ်ခုအပေါင်း၌။
"တ" န္တိ ပဒေန၊ တံ-ဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
စီဝရံ ဝါ၊ သင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း။
ကာလံ ဝါ၊ အခါကိုလည်းကောင်း။
ပရာမသတိ၊ သုံးသပ်၏။
တဿ ယော အရုဏောတိ၊ ဟူသည်ကား။
စီဝရုပ္ပါဒဒိဝသ၊ သင်္ကန်းရသော နေ့၏။
အတိက္ကန္တော၊ လွန်ပြီးသော။
ယော အရှုဏော၊ အကြင်အရုဏ်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
စီဝရုပ္ပါဒဒိဝသေန သဒ္ဓိန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
စီဝရုပ္ပါဒဒိဝသဿ၊ ၏။
အာဒိဘူတေန၊ အစဖြစ်၍ဖြစ်သော။
အတိက္ကန္တအရူဏေန၊ လွန်သောအရုဏ် နှင့်။
သဒ္ဓိ၊ တကွ။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
စ သစ္စံ၊ မွန်၏။
ဘဂဝတာ၊ ဘုရားသခင်သည်။
ဣဒံ“ဒသာဟပရမန္တိ ပဒံ၊ ဤဒသာဟပရမံ–, ဟူသော ပုဒ်ကို။
ဝှာ၊ မာတိကာ၌ ဟောပြီး၍။
ပုန၊ တဖန်။
"ဧကာ- ဒသ အရုဏုဂ္ဂမန”တိ၊ ဟူ၍၊
ဝုတ္တတ္ထာ၊ ပဒဘာဇနီ၌ ဟောတော်မူပြန် သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပုဗ္ဗာပရသံသန္ဓေနတ္ထံ၊ ရှေး နောက် နှီးနှောခြင်းငှါ။
သဒ္ဒတော၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်။
အာဂမမာနမ္ပိ၊ လာသောအနက် ကိုလည်း။
“စီဝရုပ္ပါဒါဒိဝသေန သဒ္ဓိ”န္တိ၊ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုအပ်၏။
ဟိ၊ သင့်စ္စ။
"ဒသမေ အရုဏေ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တေ ဧဝ၊ ဟောသော်သာလျှင်။
ဒသာဟပရမန၊ ဒသာဟပရမသဒ္ဒါနှင့်။
သဒ္ဓိ၊ ကူ။
သမေတိ၊ ညီ၏။
ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။
ဒိဝသပရိယောသာနဿ၊ နေ့အဆုံး၏။ အဝဓိဘူတအနာဂတဒိဝသေန= အပိုင်းအခြားဖြစ်သော … လာလတ္တံ့သော နေ့ဖြင့်။
ဒိဝသံ၊ နေ့သည်။
အတိက္ကန္တံ နာမ၊ လွန်သည်မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒိဝသဿ၊ ၏။
အာဒိဘူတာရုဏဝသေန၊ အစဖြစ်၍ဖြစ်သော အရုဏ်၏ အစွမ်းဖြင့်။
အတိက္ကန္တံ နာမ၊ လွန်သည်မည်သည်
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကသ္မာ၊ အဘယ် ့ကြောင့်နည်းဟူမူကား။
ပရိဝါသာဒီသု၊ ပရိဝါသ်အစရှိသည်တို့၌။
တထာ၊ ထိုပရိဝါသို့ဟူသော နေ့နှင့်တကွ ရေတွက်သော အခြင်းအရာဖြင့်။
အဂ္ဂဟဏတော၊ မယူခြင်းကြောင့်တည်း။
ဣဓ ပန၊ ဤ ပထမကထိနသိက္ခာ ပုဒ်၌ကား။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
ဒိဝသဿာ၊ ၏။
အာဒိအန္တပရိစ္ဆေဒဒသာန- သေန၊ အစအဆုံးဖြစ်သောအပိုင်းအခြားကို ပြသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
"ကောဒသေ အရုဏုဂ္ဂမနေ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
ဒိဝသာ၊ ၏။
အာဒိဘူတံ၊ အစဖြစ်၍ ဖြစ်သေားတံဒိဝသ နိဿိတမ္ပိ= ထိုသင်္ကန်းဖြစ်သော နေ့ကို မှီသည်လည်းဖြစ်သော။
အရုဏံ၊ ကို။
ဂဟေတာ၊ ၍။
"ကောဒသေ အရုဏုဂ္ဂမနေ နိဿဂ္ဂိယံ ဟောတီ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
ဧတ္ထဝစနေ၊ ၌၊
သူရိယုဂ္ဂမနဿ၊ နေထွက်ခြင်း၏။
ပုရေစရော၊ ရွှေသွားဖြစ်သော။
၀ဓုနရတ္တော၊ ပွါးသော အနီရှိသော။
ပဘာဝိသေသော၊ အရောင်အထူးကို။
အရုဏောတိ၊ ဟူ၍။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
ဝစနီယောတိ ဧသော သဒ္ဓေါ၊ ဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။
သံဃာပေက္ခော၊ သံဃာတို့ကို ငဲ့သော သဒ္ဒါတည်း။
ဝစနဘေဒေါတိ၊ ဟူသည်ကား။ “•
"ဉတ္တိယံ ဒ္ဓေ အာပတ္တိယော သရတိ”တိအာဒိနာ၊ စသည်ဖြင့်။
ဝတ္ထံ၊ ၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
(၃၁၂) ၄၆၈။ “န ဣဓ သညာ ဒုက္ခတီ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသောဤ စကားကို။
ဝေမတိကဉ္စ၊ ယုံမှားရှိသည်ကိုလည်းကောင်း။
အနတိက္ကန္တသညဉ္စ ဆယ်ရက်မလွန်သေးဟူသော အမှုတ်ကိုလည်းကောင်း။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ယောပိ ဧဝံသည်် တဿာပီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ယော ဘိက္ခု၊ သည်။
အနတိက္ကန္တသညီ၊ မလွန်ဟု အမှတ်ရှိ၏။
ဝေမတိကော၊ ဝါးယုံမှားမူလည်းရှိ၏။
တာပိ ဘိက္ခုနော၊ အားလည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကားအနက်။
အနဋ္ဌတော၊ မပျောက်သည်မှု။
အဝိလုတ္ထသာ၊ မလုယက်ခြင်း၏။
ဝိသေ သံ၊ အထူးကို။
"ပသယှာဝဟာရဝသေနာ”တိ၊ ဟူ၍
အာဟ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်။
ထေယျာဝဟာရဝသေန၊ ခိုး၍ယူခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
ဂဟိတံ၊ ယူအပ်သော သင်္ကန်းသည်။
ဣဓ၊ ဤအရာ၌။
နဋ္ဌံ၊ မည်၏။
“အနာပတ္တိ အညေန ကတံ ပဋိလဘိန္နာ” တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကား ကို။
နိသီဒနသန္တိတံ၊ နိသီဒိုင်အခင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စူ။
ယေန၊ အကြင် ရဟန်းသည်။
ပုရာဏသန္တတဿ၊ အခင်းဟောင်း ၏။
သမန္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။
သုဂတဝိဒတ္ထိ၊ ဘုရားရှင် အတူာတော်ကို။
အနာဒိယိတွာ၊ မယူပဲ။
နဝံ၊ အသစ်ဖြစ်သော။
နိသီဒနသန္တိတံ၊ နိသီဒိုင်အခင်း ကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
တံ သန္တတံ၊ ထိုအခင်းသည်။
နိဿဂ္ဂိယမ္ပိ၊ စွန့်အပ်သည်ဖြစ်သော်လည်း။
တတော၊ ထိုအခင်းရှင် ရဟန်း အလံမှု။
ပဋိလဘိတွာ၊ ရ၍။
ပရိဘုဉ္စန္တာ၊ သုံးဆောင်သော။
အညဿ၊ တပါးသော ရဟန်းအား။
အနာပတ္တိကရံ၊ အာပတ်မသင့်သည့်ကို ပြုတတ်၏။
ဣတိ အတ္ထဿ၊ ဤသို့သော အနက်၏။
သိဇ္ဈနတော၊ ပြီးခြင်းကြောင့်။
အယံ အတ္ထော၊ သည်။
သဗ္ဗနိဿဂ္ဂိယေသုပ်၊ တို့၌လည်း။
သိဇ္ဈတိ၊ ၏။
၄၆၉။ တိစီဝရံ အဓိဋ္ဌာတုန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
သင်္ဃာဋိအာဒိနာမေန၊ ဒုကုဋ်စဘော အမည်ဖြင့်။
အဓိဋ္ဌာတုံ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းငှါ။
န ဝိကပွေတုန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
ဣမိနာ နာမေန၊ ဤ ဒုကုဋ်စသော အမည်ဖြင့်။
န ပိက- ပွေတုံ၊ ဝိကပ္ပနာ မပြုခြင်းငှါ။
ဧတေန၊ ဤ န ဝိကပွေတုံ ဟူသော ပါဌ် ဖြင့်။
ဝိကပ္ပိတတိစီဝရော၊ သင်္ကန်းသုံးထည်ကို ဝိကပ္ပနာပြုသော ရဟန်းသည်။
တေစီဝရိကော၊ တိစီဝရိက်ဆောင်မည့်သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
တသ္မိံ၊ ထိုဝိကပ္ပနာပြုအပ်သော သင်္ကန်းသုံးထည်၌။
အဓိ- ဋ္ဌိတစီဝရေဝိယ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်သော သင်္ကန်းသုံးထည်၌ကဲ့သို့
အဝိပ္ပဝါ- သာဒိနာ၊ ညဉ့်မကင်းခြင်းစသည်ဖြင့်။
ကတ္ထဒ္ဓိဝိဓိ၊ ပြုသင့်သော အစီရင်ကို။
နု ကာတဗ္ဗော၊ မပြုအပ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဝိကပ္ပနေ၊ ဝိကပ္ပနာ ၌။
ဒေါသောတိ၊ အပြစ်ရှိ၏ဟူ၍။
န ဒတိ၊ မပြ။
တတော ပရန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
"စတုမာသတော၊ မိုးလေးလမှ။
ပရံ၊ နောက်၌။
ဝိကပ္ပတွာ၊ ဝိကပ္ပနာပြု၍။
ပရိဘုဉ္စိတုံ၊ ငှါ။
အနုညာတံ၊ ၏။”
ဣတိ၊ သို့။
ကေစိ၊ အချို့ ဆရာတို့သည်။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အညေပန၊ တပါးသော သော ဆရာတို့သည်ကား။ “
ဝိကပ္ပန္နော၊ ၍။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။
အာဂါ- မိဝဿာနံ၊ လာလတ္တံ့ သော မိုးလသည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
တာဝ၊ ထို၍လောက်။
ဌပေတုမေဝ၊ ထားခြင်းငှါသာလျှင်
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အပရေ ပန၊ တပါးသော ဆရာတို့သည်ကား။ “
ဝိကပ္ပနေ၊ ၌။
န ဒေါသော၊ အပြစ်မရှိ။
တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
ဝိကပ္ပိတံ၊ ဝိကပ္ပနာ ပြုအပ်သော သင်္ကန်းကို။
ပရိက္ခာရာဒိနာန၊ ပရိက္ခာရစေ စသောအမည် ဖြင့်။
အဓိဋ္ဌဟိတာ၊ ၍။
ပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ ၏။”
ဣတိ၊ ဝဒန္တိ= ကုန်၏။
မုဋ္ဌိပဉ္စကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
မုဋ္ဌိယာ၊ လက်ဆုပ်ဖြင့်။
ဥပလက္ခိတံ၊ မှုတ် အပ်သော။
ပဉ္စကံ၊ ငါးတောင်တည်း။
ဂ္ဂိပဉ္စကံ၊ လက်ဆုပ်ဖြင့် မှတ်အပ် သော ငါးတောင်။
စတုဟတ္ထိ၊ လေးတောင်တို့ကို။
မိနိတာ၊ တောင်ပြီး၍။
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သော။
ဟတ္ထံ၊ အတောင်ကို။
မုသ္မိံ ကတွာ၊ ဆုပ်သည် ကို ပြု၍ မိနိတတ္ထံ၊ တောင်အပ်၏။
ဣတိ အဓိပ္ပါယော၊ ... ဤကား အဓိပ္ပါယ်တည်း။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။
မုဋ္ဌိဟတ္ထာနံ၊ ဆုပ်အပ်သော အတောင်တို့၏။
ပဉ္စကံ၊ ငါးခုအပေါင်းသည်။
မုဋ္ဌိပဉ္စကံ၊ မည်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပဋပိ ဟတ္ထိ၊ ငါးတောင်တို့ကိုလည်း။
မုဋ္ဌိ ကတွာဝ၊ ဆုပ်သည် ကို ပြု၍သာလျှင်။
မိနိတဗ္ဗာ၊ တောင်အပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန် ၏။ “
မုဋ္ဌိတ္တိကန္တိ ဧတ္ထောပိ၊ ဟူသောပုဒ်၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်း ကဲ့သို့သော နည်းရှိ၏။
ဒို့ဟတ္ထေန၊ နှစ်တောင်သာရှိသော။
အန္တရဝါသကန၊ သင်းပိုင်ဖြင့်။
တိမဏ္ဍလံ၊ ပဆစ်ဒူးဝန်းနှစ်ဘက်ဟုဆိုအပ်သော အဝန်းသုံးပါး ကို။
ပဋိစ္ဆာဒေတုံ၊ ဖုံးလွှမ်းခြင်းငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
"ပါရူပနာ” အတိအာဒိ၊ စသော စကားကို။
အာဟ၊ ၏။
အတိရေကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
သုဂတစီဝရပ္ပမာဏတော၊ ဘုရားရှင် သင်္ကန်း တော်ပမာဏမှ။
အဓိကံ၊ လွန်သော။
ဦနကန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
မုဂ္ဂိပဉ္စ- ကာဒိတော၊ မုဋ္ဌိပဉ္စကစသည်အောက်
ဦနကံ၊ ယုတ်သော။
တေန၊ ထိုဂုတ္တပ္ပမာဏ- တော ပန အတိရေကံ-စသော ပါဌ်ဖြင့်။
တေသု၊ ထိုပမာဏထက်ကြီးသော သင်္ကန်း, ပမာဏအောက်ငယ်သော သင်္ကန်းတို့၌၊
တိစီဝရာဓိဋ္ဌာနံ၊ တိစီဝရိက်
အဓိဋ္ဌာန်သည်။
န ရူဟတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒသောတိ၊ ၏။
ဣမံ သံဃာဋိ ပစ္စုဒ္ဓရာပီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဣမံ သင်္ဃဋီအဓိဋ္ဌာနံ၊ ဤဒုကုဋ်အဓိဋ္ဌာန်ကို။
ဥက္ခိပါမိ၊ ပစ်ပါ၏။
ပရိစ္စဇာမိ၊ စွန့်ပါ၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အနက်။
ကာယဝိကာရံ ကရောန္တေနာတိ၊ ဟူသည် ကား။
ယဏ္ဏေန၊ လက်ဖြင့်။
စီဝရံ၊ ကို။
ပရာမသန္တေန၊ သုံးသပ်သဖြင့်။
ဝါ၊ ကား။
စာလေန္တေန၊ လှုပ်စေသဖြင့်။
ဝါစာယ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗ ဧတ္ထ၊ ၌။
ကာယေနပိ၊ ကိုယ်ဖြင့်လည်း။
စာလေတွာ၊ လှုပ်စေ၍။
ဝါစမ္ပိ၊ နှုတ်ကိုလည်း။
ဘိန္တိတာ၊ မြွက်၍။
ကာယဝါစာဟိ၊ ကိုယ်, နှုတ်တို့ဖြင့်။
အဓိဋ္ဌာနမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
သင်္ဂဟိတန္တိ၊ သင်္ဂြိုဟ်အပ်၏ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ကာယေန`အဖုသိက္ခာတိ= ဌ်။
ဝုတ္ထတ္ထာ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဒုဝိဓန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
အဟတ္ထပါသဟတ္ထပါသဝသေန၊ ဟတ္ထပါသအတွင်း မတည်သည် ဟတ္ထပါသ် တွင်း တည်သည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဒုဝိဓံ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထို နှစ်ပါးတို့တွင်။
အခုတေယျဟတ္တော၊ နှစ်တောင်ထွာကို။
ဟတ္ထပါသော နာမ၊ မည်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏
ဒါဒသဟတ္ထန္တိ၊ !တဆယ် နှစ်တောင်ဟူ၍။
ကေစိ၊ တို့သည်။
(၃၁၃) ၀ဒန်တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝနံ၊ သည်
ဣဓ၊ ဤ သင်္ကန်းအဓိဋ္ဌာန်တင်ရာ၌။
န သမေတိ၊ မညီ။
သာမန္တဝိဟာရေတိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
ဌပိတဋ္ဌာနံ၊ ထားရာ အရပ်ကို။
သည်လက်ခဏယောဂ္ဂေ၊ မှုတ်နိုင်လောက်သော အရပ်၌။
ဌိတံ၊ တည်သည်ကို။
သန္ဓာယ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တတော၊ ထို သာမန္တဝိဟာရထက်။
ဒူရေ၊ ဝေးရာအရပ်၌။
ဌိတမ္ပိ၊ တည်သော သင်္ကန်းကိုလည်း။
သလ္လက္ခေန္တေန၊ မှတ်သဖြင့်။
အဓိဋ္ဌာဗ္ဗမေဝ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်သာလျှင်ကတည်း။
တဿာပိ စီဝရဿ၊ ထိုဝေးရာ၌ တည် သော သင်္ကန်း၏လည်း။
ဌပိတဘာ၀သလ္လက္ခဏမေဝ၊ ထားအပ်သော အဖြစ်ကို သိခြင်းသည်သာလျှင်။
ပမာဏံ၊ ပမာဏတည်း။
ဟိ၊ သင့်စွ။
သဗ္ဗထာ၊ ခပ်သိမ်း သော အခြင်းအရာဖြင့်။
ဌာနံ၊ အရပ်ကို။
သလ္လင်္ကေတုံ၊ မှတ်ခြင်းငှါ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်းး၊
ဧကသ္မိံ ဝိဟာရေ၊ တခုသောကျောင်း၌။
ဌပေတွာ၊ ထား၍
တတော၊ ထိုထားရာ ကျောင်းမှ။
အညသ္မိံ၊ တပါး ကျောင်း၌။
ဌပိတန္တိ၊ ထား၏ဟူ၍။
အဓိဋ္ဌာတုံ၊ ငှါ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။
တထာပိ၊ ထိုသို့ နေရာအမှတ် လွဲသော်လည်း။
အဓိဋ္ဌာနေ၊ ၌။
န ဒေါသော၊ အပြစ်မရှိ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
အဋ္ဌကထာယ၊ နှင့်။
န သမေတိ၊ မညီ။
ဝီမံသိတဗ္ဗံ၊ စုံစမ်းအပ်၏။
အဓိဋ္ဌဟိတာ ဌပိတဝတ္တေဟီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ပရိက္ခာရစာဠ- နာမေန၊ ပရိက္ခာရစောအမည်ဖြင့်။
အဓိဋ္ဌဟိတွာ၊ ၍။
ဌပိတဝတ္တေဟိ၊ ထား အပ်သော ဖျင်အဝတ်တို့ဖြင့်။
တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “
ဣမံ ပစ္စုဒ္ဓရာမီ ပဒေန၊ ဟူသောပုဒ်ဖြင့်။
ပရိက္ခာရစောဠဿ၊ ၏။
ပစ္စုဒ္ဓါရံ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်ကိုး
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဧတေန စ၊ ထို သစေ အဓိဋ္ဌဟိတွာဌပိတဝတ္ထုဟိ’စသောပါ ဖြင့်လည်း။
တေစီဝရိကဓုတင်္ဂ၊ တိစီဝရိက်ဓုတင်ကို။
ပရိဟရန္တေန၊ ဆောင် သော ရဟန်းသည်။
ပံသုကူလာဒိဝသေန၊ ပံ့သုံကူစသည်တို့၏ အစွမ်းအား ဖြင့်။
လဒ္ဓံ၊ ရအပ်သော။
ဝတ္ထု၊ ကို။
ဒသာဟန္တရေ၊ ဆယ်ရက်အတွင်း၌။
ကတွာ၊ ချုပ်သည်ကို ပြု၍။
ရဇိတွာ၊ ဆိုး၍။
ဖါရုပိတုံ၊ ရှုံ့ခြင်းငှါ။
အသက္ကောန္တေန၊ မတတ်နိုင်သည်ရှိသော်။ (အန္တပစ္စည်း လက္ခဏအနက်၌ သက်၏။)
ပရိက္ခာရစောဠဝသေန၊ ဖြင့်
အဓိဋ္ဌာဝ၊ ၍သာလျှင်။
ဒသာဟံ၊ ကို။
အတိက္ကာမေတတ္ထံ၊ လွန်စေအပ်၏။
ဣတရထာ၊ အဓိဋ္ဌာန် မတင်ပဲ လွန်သည်ရှိသော်။
နိဂ္ဂိယံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
တေနေ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
ရဇိတကာလတော ပန။ပ။
ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂ၊ ၌။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပုန အဓိဋ္ဌာ- တဗ္ဗာနီ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
သင်္ဃာဋိအာဒိတိစီဝရနာမေန၊ ဒုကုဋ် စသော တိစီဝရိက်အမည်ဖြင့်။
အဓိဋ္ဌဟိတွာ၊ ၍။
ပရိဘုဉ္စိတုကာမ၊ သုံး ဆောင်လိုသော ရဟန်း၏။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတရဿ ပန၊ ပရိက္ခာရစောဠတင်၍ ဆောင်လိုသော ရဟန်းအား။
ပုရိမာဋ္ဌာနမေ၀၊ ရှေးကအဓိဋ္ဌာန်သည်သာလျှင်။
အလံ၊ သင့်ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပုန အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗန္တိ ဣမိနာ၊ ဟူဓသောပါဌ်ဖြင့်။
ကပ္ပဗိန္ဒုပိ၊ ကိုလည်း။
ဒါတဗ္ဗ၊ ထိုးအပ်၏
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ဗုဒ္ဓသီမာယံ၊ ဗဒ္ဓသိမ်၌။
အဝိပ္ပဝါသသီမာယ၊ အဝိပ္ပဝါသသိမ်ကို။
သမ္မုတိသမ္ဘဝတော၊ သမုတ်ခြင်း သဘောရှိသောကြောင့်။
တတ္ထ၊ ထိုဗုဒ္ဓ သိမ်၌။
ဒုပ္ပရိဟာရတာ၊ ဆောင်နိုင်ခဲသောအဖြစ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
အဗုဒ္ဓသီမာယံ ဒုပ္ပရိဟာရ န္တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
အတိရိတ္တပ္ပမာဏာယ၊ ပမာဏထက် လွန်လတ်သော်။
ဆေဒနကံ၊ ဖြတ် ခြင်း ဝိနည်းကံရှိသော။
ပါစိတ္တိယံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ “
အနတိရိတ္တပ္ပမာဏာ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
တတော ပရံ ပစ္စုဒ္ဓိရှိတာ ဝိကတဗ္ဗာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဝဿိကမာသတော၊ မိုးလမှ။
ပရံ၊ နောက် ၌။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ ကို။
ပစ္စုဒ္ဓိရှိတာ၊ ချ၍။
ဝိကပ္ပေတဗ္ဗာ၊ ၏။
ဣမိနာ၊ ဤ တတော ပရံ ပစ္စုဒ္ဓိရိက္ခာ ဝိကပွေတဗ္ဗာ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
စတုန္နံ ဝဿိက၊ မာသာနံ= မိုးလေးလတို့၏။
ဥပရိ၊ အထက်၌။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ သည်။
တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝိညာယတိ၊ ၏ ။
ကသ္မာ၊ ဟူမူကား။
အသတော အသန္တာ၊ အဓိဋ္ဌာန် ထင်ရှားမရှိသော သင်္ကန်း၏။
ပစ္စုဒ္ဓရာယောဂါ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်နှင့် မယှဉ်ခြင်းကြောင့်တည်း။
မာတိကာဋ္ဌကထာယံ၊ ´ မာတိကာအဋ္ဌကထာ၌။ “
ဝဿိကသာဋိကာ။
ဝိဇဟတီတိ၊ ဟူ၍။
ယဉ္စ ဝစနံ၊၊ အကြင်စကားကို လည်း။
ဝုတ္ထံ၊ ၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
သမန္တပါသာဒိကာယံ၊ ၌။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပရိဝါရဋ္ဌကထာယံ၊ ပရိဝါအဋ္ဌကထာ၌။
“အတ္ထာပတ္တိ ဟေမန္တေ အာပဇ္ဇတိ၊ နော ဂိ”တိ ဧတ္ထု၊ နော ဂိမှေ-ဟူသော ပါဠိတော်၌။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။“
ကတ္တိကပုဏ္ဏမာသိယာ၊ တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်၏။
ပစ္ဆိမေ၊ နောက် ဖြစ်သော။
ပါဋိပဒဒိဝသေ၊ အထွက်တရက်နေ့၌။
ဝိကပွေတာ၊ ၍။
ဌပိတံ၊ ထားအပ်သော။
ဝဿိကသာဋိကံ၊ မိုးရေခံ သင်္ကန်းကို။
နိဝါသေန္တော၊ ဝတ်သော ရဟန်းသည်။
ဟေမန္တေ၊ ဆောင်းလ၌။
အာပတိ၊ ရောက်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကုရုန္ဒိယံ ပန၊ ကု၌ကား။
ကတ္တိကပုဏ္ဏမဒိဝသေ၊ တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့၌။
အပစ္စုဒ္ဓိရှိတာ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်မပြုသောကြောင့်။
ဟေမန္တေ၊ ဆောင်းလ၌။
အာပတိ၊ ရောက်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တမ္ပိ၊ ထိုစကားသည်လည်း။
သုဝုတ္တံ၊ ကောင်းစွာ ဆိုအပ်သော စကားပင် တည်း။
ဟိ၊ သင့်စွ။
စတုမာသံ အဓိဋ္ဌာတုံ တတော ပရံ(၃၁၄)ဝိကပွေတု န္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။”
တတ္ထ၊ ထို မဟာအဋ္ဌကထာ, ကုန္ဒီအဋ္ဌကထာတို့တွင်။
မဟာအဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
နိဝါသနပစ္စယာ၊ ဆောင်းလ၌ မိုးရေခံကို ဝတ်ခြင်း ကြောင့်။
ဒုက္ကဋီ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ကုရုန္ဒဋ္ဌကထာယံ ပန၊ ၌ကား။
အပစ္စုဒ္ဓရဏ- ပစ္စယခ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ် မပြုခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ဒုက္ကဋ်၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏
တသ္မာ၊ ထို ့ကြောင့်။
ကုရုဒ္ဒိယံ၊ ၌။
ဝုတ္ထနယေနာပိ၊ ဆိုအပ်သော နည်းဖြင့်လည်း။
ဝဿိကသာဋိကာ၊ သည်။
ဝဿာနမာသာတိက္ကမေပိ၊ မိုးလကို လွန်သော်လည်း။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ ကို
ဝိဇဟတိ၊ မစ္စန့်။
ဣတိ၊ သို့။
ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏။
အဓိဋ္ဌာနဝိဇဟနေသု၊ အဓိဋ္ဌာန်ကို စွန့်ခြင်းတို့တွင်။
ဝဿာန- မာသအာဗာဓာနံ၊ မိုး, အမာတို့၏။
ဝိဂမေန၊ ကင်းသဖြင့်။
ဝိဇဟနံ၊ စွန့်ခြင်းကို။
မာတိကာဋ္ဌကထာယမ္ပိ၊ ၌လည်း။
န ဥဒ္ဓဂ္ဂံ န ဥဒ္ဓရှိတတ္ထံ၊ မထုတ် သင့်။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သမန္တပါသာဒိကာယံ၊ ၌။
အာဂတနယေန၊ လာသော နည်းဖြင့်။
ယာဝ ပစ္စုဒ္ဓါရာ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်ပြုသည်တိုင်အောင်။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ သည်။
တိဋ္ဌတိ၊ ၏
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
နဟာနတ္ထာယ၊ ရေချိုးခြင်းငှါ။
အနုညာတက္ကာ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
“ဝဏ္ဏဘေဒမတ္တရတ္တာပိ စေသာ ဝတီ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။“
ဒွေ ပန န ဝဋ္ဋန္တီ ဣမိနာ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
သင်္ဃာတို့အာဒီသု ဝိယ၊ ဒုကုဋ် စသည်တို့၌ကဲ့သို့။
ဒုတိယေ၊ နှစ်ထည်မြောက်သော မိုးရေခံ၌။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ သည်။
န ရူဟတိ၊ မရောက်။
အတိရေကစီဝရံ၊ သည်။
ဟောတိ။၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
မဟာပစ္စရိယံ၊ မဟာပစ္စရိတ်၌။
စီဝရဝသေန၊ သင်္ကန်း၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပရိဘောဂကိစ္စ၊ သုံးဆောင်ခြင်းကိစ္စ၏။
အဘာဝံ၊ မရှိခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ရှည်၍။
အနာပတ္တိ၊ ဘေသဇ္ဇ နဝကမ္မ မာတာပိတု-အစရှိ သည်အလို့ငှါ ထားအပ်သည်ကို အဓိဋ္ဌာန်မတင်ရာ၌ အာပတ် မသင့်ခြင်းကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။
သေနာသနပရိက္ခာရတ္ထာယ၊ ကျောင်း ပရိက္ခရာအလို့ငှါ။
ဒိန္နပစ္စတ္ထရဏေ ဝိယ၊ လူ့အပ်သော အိပ်ရာခင်း၌ကဲ့သို့ တည်း။
ယံ ပန၊ အကြင် အိပ်ရာခင်းကိုကား။
ပစ္စတ္ထရဏမ္ပိ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုအဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်၏-ဟု ဆိုသော အိပ်ရာခင်းကို။
နဝသု စီဝရေသု၊ သင်္ကန်းကိုးထည်တို့၌။
ဂဟိတတ္ထာ၊ ယူအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ -
သေနာသနတ္ထာယေဝ၊ ကျောင်းအလို ့ငှာ သာလျှင်။
ဒိန္တိ၊ လှူအပ်၏ဟူ၍။
နိယမိတံ၊ မှတ်အပ်သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အတ္တနော၊ ၏။
နာမန၊ ပစ္စတ္ထရဏအမည်ဖြင့်။
အဓိဋ္ဌိက္ခာ၊ ၍။
နိဒဟိက္ခာ၊ သိုမှီး၍။
ပရိက္ခာစောင္ငံ ၀ိယ၊ ပရိက္ခာရစာကဲ့သို့။ ယထာ တထာ အကြင်အခြင်းအရာ, ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
ပိနိယုဇ္ဇိတဗ္ဗမဝ၊ ညဥ့်ကင်းရာ သလျှင်ကတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏
ပါဝါရော ကောဇဝေါတိ၊ ဟူ၍။
ဣမေသည်် ပစ္စတ္ထရဏာဒီနံ၊ ဤ အိပ်ရာခင်း အစရှိသည်တို့ကိုလည်း။ လောကေပိ= လူ၌လည်း။
ဝေါဟရဏတော၊ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကြောင့်။ သေ- နာသနပရိက္ခာရတ္ထာယ= ကျောင်း, ပရိက္ခရာအလို ့ငှါ။
ဒိန္နပစ္စတ္ထရဏတော၊ လှူအပ်သော အိပ်ရာခင်းမှ။
ဝိသုံ ဂဟဏံ၊ အသီးယူခြင်းကို။
ကတံ၊ ပြု အပ်၏။
“ဟိနာယာဝတ္တနေနာ”တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
အန္တိမဝတ္ထု၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။
အာပဇ္ဇိတွာ၊ ရောက်၍။
ဘိက္ခု ပဋိညာယ၊ ရဟန်းဟု ဝန်ခံသဖြင့်။ ဌိတ စေဝ= တည်သော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။
တိတ္ထိယ- ပန္တကဿာ စ၊ တိတ္ထိယပက္ကန္တက၏လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနိယာ စ၊ ရဟန်း မိန်းမ၏လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုဘာဝေ၊ ရဟန်း၏အဖြစ်၌။
နိရပေက္ခတာယ၊ ခြင်းကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဂိဟိလိင်္ဂ တိတ္တိယလိင်္ဂဂ္ဂဟဏံ၊ လူ၏အသွင်, တိတ္ထိယအသွင်ကို ယူခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“သိပ္ပံ၊ သိက္ခာကို။
အပစ္စက္ခာယ၊ မချပဲ။
ဂိဟိဘာဝူပဂမနံ၊ လူ၏အဖြစ်သို့ ရောက် ခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ရှည်၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ကေစိ၊ အချို့သော သာရတ္ထဒီပနီဆရာတို့သည်။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
န ယုတ္တံ၊ မသင့်။
ကသ္မာ၊ ဟူမူကား။
တဒါပိ၊ ထိုသိက္ခာမချပဲ လူဝတ်လဲသော ကာလ၌လည်း။
အား၊ ထိုရဟန်း၏။
ဥပသမ္ပန္နတ္ထာ စ၊ ပဉ္စင်း၏ အဖြစ် ကြောင့်လည်းကောင်း။
စီ၀ရဿ၊ သင်္ကန်း၏။
တဿ သန္တကတ္တာဝိဇဟန တော၊ ထိုရဟန်း၏ ဥစ္စာအဖြစ်ကို မစ္စန့်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။
န သုတ္တံ၊ မသင့်။
“ပမာဏစီဝရာ” တိ၊ ဟူ၍။
ပစ္ဆိမပ္ပမာဏ၊ အငယ်ဆုံး ပမာဏကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“ဒေ စီဝရာနိ ပါရူပန္တာ”တိ ဝစနံ၊ ဟူသောစကားကို။
ဂါမပ္ပဝေသ၊ ရွာတွင်းသို့ ဝင်ရာ၌။
ဒိဂုဏ် ကတွာ၊ နှစ်ထပ်ပြု၍။
သင်္ဃာဋိယော၊ ဒုကုဋ်သင်္ကန်းတို့ကို။
ပါရူပနံ၊ ရုံခြင်း ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“သေ နယော”တိ ဣမိနာ၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။
ပမာဏယုတ္တေသု၊ ပမာဏရှိသောသင်္ကန်းတို့၌။
ယတ္ထ ကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိသော အရပ်၌။
ဆိပ္ပံ၊ ပေါက်သည်ရှိသော်။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ ကို။
ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။
ဣတိအသိအတ္ထံ၊ ဤသို့အစရှိသောအနက်ကို။
သင်္ဂဏှာတိ၊ သင်္ဂြိုဟ်၏။
အညံ ပစ္ဆိမပ္ပမာဏံ နာမ နတ္ထိတိ၊ ဟူသည်ကား။
သုတ္တေ၊ ပါဠိတော်၌။
အာဂတံ၊ လာသော ပမာဏသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ အဓိပ္ပါယော၊ ဤ ကား အဓိပ္ပါယ်။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
တမေဝ၊ ထို အညီ ပစ္ဆိမပ္ပမဏံ နာမ နတ္ထိ-ဟူသော စကားကိုသာလျှင်။
ဝိဘာဝေတုံ၊ ထင်စွာ ပြခြင်းငှာ။
“ယဉှ”တိအာဒိ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
သင်္ဃာဋိအာဒီနံ၊ ဒုကုဋ်အစရှိသော သင်္ကန်း တို့၏။
ပုဂ္ဂိပဉ္စကာဒိဋ္ဌိပ္ပမာဏ၊ မုဂ္ဂိပဉ္စက အစရှိသော ယုတ်သော ပမာဏ၏။
သုတ္တေ၊ ပါဠိတော်၌။
အနာဂတတ္တာ၊ မလာသည်၏ အဖြစ် ကြောင့်၊
တံ၊ ထိုအန္ဓကအဋ္ဌကထာ၌ ဆိုသော စကားသည်။
န သမေတိ၊ မညီ။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
“မဟန္တံ ဝါ ခုဒ္ဒကံ ကရောတီ”တိ ဧတ္ထိ၊ ဟူသော စကား၌။
အတိ- မဟန္တိ၊ အလွန်ကြီးသော။
စီဝရံ၊ ကို။
ပုဂ္ဂိပဉ္စကာဒိပစ္ဆိမပ္ပမာဏယုတ္တံ၊ မုဋ္ဌိ- ပဉ္စက-စသော အငယ်ဆုံးပမာဏနှင့် ယှဉ်သည်ကို။
ကတွာ၊ ၍။
သမန္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။
ဆန္ဒနေနာပိ၊ ဖြတ်သဖြင့်လည်း။
ဝိစ္ဆန္နနကာလေ၊ ဖြတ် သော ကာလ၌။
ဆိမာနဋ္ဌာနံ၊ ပြက်ရာ အရပ်သည်။
(၃၁၅) ဆိဒ္ဒသင်္ချံန၊ အပေါက်ဟူသော အရေအတွက်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ ကို။
န ဝိဇဟတိ ဧ၀၊ မစ္စန့်သလျှင်ကတည်း။
ဣတိ အဓိပ္ပါယော၊ သည်။
သိမ္မတိ၊ ပြီး၏။ “
ယက္ခာ န ဘိဇ္ဇတိ ဝစနေန စ၊ ဟူသော ရှေးစကားနှင့်လည်း။
သမေတိ၊ ညီ၏။
ပရိက္ခာရစောဠံ ပန၊ ကိုကား။
ဝိကပ္ပနုပဂပစ္ဆိမပ္ပမာဏတော၊ အငယ်ဆုံး ဝိကပ္ပနာလောက်သော ပမာဏ အောက်။
ဦနံ ကတွာ၊ ယုတ်သည်ကို ပြု၍။
ဆိန္နဲ၊ ဖြတ်အပ်သည်ရှိသော်။
အဓိဋ္ဌာနံ၊ ကို။
ဝိဇဟတိ၊ စွန့်၏။
ကသ္မာ၊ နည်းဟူမူကား။
အဓိဋ္ဌာနဿ၊ အဓိဋ္ဌာန်၏။
အနိဿယတ္တာ၊ မှီရာ မဟုတ်သောကြောင့်တည်း။
တာနိ၊ ထိုအပိုင်းအပိုင်းသော သင်္ကန်းတို့ကို။
ပုန၊ တဖန်။
ဗုဒ္ဓါနိ ယဋ္ဌိတာနိ၊ စပ်အပ်ကုန်သည်ရှိသော်။
အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗမေဝ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်သလျှင်ကတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။ “
ဝဿိကသာဋိက- စီဝရေ၊ မိုးရေခံသင်္ကန်းကို။
ဒွိဓာ ဆိန္နေ၊ နှစ်ပိုင်း ဖြတ်အပ်သည်ရှိသော်။
ဧကေကံ ခဏ္ဍ၊ တပိုင်းတပိုင်းသည်။
ပစ္ဆိမပ္ပမာဏံ၊ ပစ္ဆိမပမာဏကို။
ယဒိပိ ပဟောတိ၊ အကယ်၏မူလည်း လောက်သည် ဖြစ်ငြားအံ့။
ဧကသ္မိံယေဝ ခဏေ၊ တခုသော အပိုင်း၌သာလျှင်
အဓိဋ္ဌာနံ၊ သည်။
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ “
ဂျေ ပန န ဝဇ္ဇီတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တတ္ထာ၊ ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဣတရေ၊ ဤမှတပါးသော အပိုင်း၌။
န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
နိသီဒနကဏ္ဍပ္ပဋိစ္ဆာ- ဒီသုပိ၊ နိသီဒိုင်, အမာလွှမ်းစသည်တို့၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်း ကဲ့သို့သော နည်းရှိ၏။”
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
သမ္ဗုခေ၊ မျက်မှောက်၌။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သည်တည်း။
သမ္မုခါ၊ မျက် မှောက်၌ ဖြစ်သည်။
ဣတိ ဣဒံ၊ ဤသမ္မုခါဟူသော ပုဒ်သည်။ ပစ္စတ္ထဝစနံ= ပထမာဝိဘတ်ရှိသော ပုဒ်တည်း။
တဉ္စ၊ ထိုသမ္မုခါဟူသော ပုဒ်သည်လည်း။ ဝိကပ္ပနဝိသေသနံ=ဝိကပ္ပနာဟူသော ပုဒ်၏ ဝိသေသနည်း။
တသ္မာ၊ ထို ကြောင့်။ “
"သမ္မုခေ”တိ ပဒံ၊ သမ္ဗု ခေဟူသော ပုဒ်ကို။ .
ဘုမ္မတ္တေ၊ သတ္တမီ အနက်၌၊
နိဿက္ကဝစနံ၊ ပဉ္စမီဝိဘတ်ကို။
ကၻာသိ၊ ပြု၍လည်း၊
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အဘိမုခေ၊ ရှေးရှုအရပ်၌။
ဣတိ အယုံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း
အထဝါ၊ တနည်းကား။
သမ္မုခေန အတ္တနော ဝါစာယ ဧ ဝ၊ မိမိနှုတ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဝိကပ္ပနာ၊ ဝိကပ္ပနာပြုခြင်းတည်း။
သမ္မုခါဝိကပ္ပနာ၊ မိမိနှုတ်ဖြင့် ဝိကပ္ပနာပြုခြင်း။
ပရပ္ပုခေန၊ သူတပါးနှုတ်ဖြင့် ဝိကပ္ပနာ၊ ဝိကပ္ပနာပြုခြင်းတည်း။
ပရမ္မုခါဝိကပ္ပနာ၊ သူတပါးနှုတ်ဖြင့် ဝိကပ္ပနာပြု– ခြင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ကရဏတ္ထနာပိ၊ ကရိုဏ်းအနက်ဖြင့်လည်း။
အတ္ထော၊ သမ္မုခါ, ပရမ္မုခါဟူသော ပုဒ်၏ အနက်ကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
အယေဝ အတ္တော၊ ဤအနက်သည်သာလျှင်။
ပါဠိယာ၊ နှင့်။
သမေတိ၊ ညီ၏။
သန္နိဟိတာသန္နိဟိတဘ၀န္တိ၊ ဟူသည်ကား။
အာသဘာဝံ၊ နီးသော အဖြစ်, ဝေးသောအဖြစ်ကို။
ဧတ္တာဝတာ နိမေတုံ ဝဋ္ဋတီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဧတ္တကေနေဝ၊ ဤသို့ ဝိကပ္ပနာ ပြုကာမျှဖြင့်သာလျှင်
ဝိကပ္ပနာကိစ္စ၊ ဝိကပ္ပနာကိစ္စ၏။
နိဋ္ဌိတတ္တာ၊ ပြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အတိရေကစီဝရံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဒသာဟာတိက္ကမေ၊ ဆယ် ရက် လွန်ခြင်းကြောင့်။
နိဿဂ္ဂိယံ၊ ကို။
န ဇနေတိ၊ မဖြစ်စေ။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
ပရိဘုဉ္စိတုံ ။ပ။ နူထီ'တိ ဣဒံ၊ ဟူ သော စကားကို။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ (ပိကပွေတာ၊ ဝိကပ္ပနာပြု၍။)
စ္စုဒ္ဓရဏံ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်ပြုပဲ။
ဝါ၊ ဝိကပ္ပနာမပြုပဲ။
ပရိဘုဉ္စနေ၊ ဆုံးဆောင်ခြင်း ကြောင့်။
ပါစိတ္တိယဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
အဓိဋ္ဌာနေ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်း၌။
ဒုက္ကာ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ပရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။
ဝိဿဇ္ဇနေ၊ စွန့် ၊ခြင်း၌။
ဒုက္ကဋာ၊ ကိုလည်းကောင်း။
သင်္ချာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ပရိဘောဂါဒဟောပိ ဝဇ္ဇီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ပရိဘောဂဝိဇ္ဇနအဓိဋ္ဌာ နာနိပိ၊ သုံးဆောင်ခြင်း, စွန့်ခြင်း, အဓိဋ္ဌာန်တင်ခြင်းတို့သည်လည်း။
ဝစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။
အပိသန္ဓေန၊ အပိသဒ္ဒါဖြင့်။
နိမေထုမ္မိ၊ သိုမှီးခြင်းငှါလည်း။
ဝဋတိ၊ ၏
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဧတေန၊ ဤ ပရိဘောဂါဒယောပိ ဝန္တိ-ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
ပစ္စုဒ္ဓါရေ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်ကို။
ကတေပိ၊ ပြုအပ်သော် လည်း။
စီဝရံ၊ သည်။
ဝိကပ္ပိတစီဝရမေဝ၊ ဝိကပ္ပနာပြုအပ်သော သင်္ကန်း ပင်လျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
အတိရေစီဝရံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တံ ပန၊ ထိုသင်္ကန်းကိုကား။
တိစီဝာဒိနာမေန၊ တီစီဝရိက်စသော အမည်ဖြင့်။
အဓိဋ္ဌတုကာမေန၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်လိုသော ရဟန်းသည်။
အဓိဋ္ဌတတ္ထံ၊ ၏။
ဣတရေန၊ အဓိဋ္ဌာန်မတင်လိုသော ရဟန်းသည်။
ဝိကပ္ထစီဝရမေ၊ ဝိကပ္ပနာပြုအပ်သော သင်္ကန်းကိုသာလျှင်။
ကာ၊ ၍။
ရိဘုဉ္ဇိတဗ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေတိ၊ ၏။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။
ယံ ဝိကပ္ပိတ- စီဝရံ၊ အကြင်ဒိပ္ပနာပြုအပ်သော သင်္ကန်းသည်။
အတ္ထိ၊ ၏၊
တံယာဝ၊ ထိုဝိကပ္ပနာ ပြုအပ်သော သင်္ကန်းကို။
အပရိဘောဂကာလာ၊ မသုံးဆောင်သေး- သော ကာလပတ်လုံး။
အပ္ပစ္စုဒ္ဓရာပေတာဝ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ် မပြုမူ၍သာလျှင်။
နိဒဟိတဗ္ဗံ၊ သိုမှီးအပ်၏။
ပရိဘောဂကာလေ၊ သုံးဆောင်အပ်သော ကာလ သို့။
သမ္မုတ္ထ ပန၊ ရောက်သော်ကား။
ပစ္စုဒ္ဓရာပေတွာ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်ပြုစေ၍။
အဓိဋ္ဌဟိတာ၊ အဓိဌာန်တင်၍။
ပရိဘုဉ္စိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဟိ၊ သင့်စ္စ။
တတော၊ ထို သုံးဆောင်အပ်သော ကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ (တတော ပရေ-ဟူ၍ လည်း ပါဌ်ရှိ၏၊ ထို ဝိကပ္ပနာနောက်၌’ဟုပေးလေ။)ယဒိ
ပစ္စုဒ္ဓရာယျ၊ အကယ်၍ ပစ္စုဒ္ဓိရ်ပြုစေငြားအံ့။
ပစ္စုဒ္ဓါရေနေဝ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဝိကပ္ပနာယ၊ ဝိကပ္ပနာ၏။
ဝိဂတတ္ထာ၊ ကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အတိ ရေကစီဝရံ နာမ= မည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။ (ဣတိ၊ ထို ့ကြောင့်။)
ဒသာဟာတိက္ကမေ၊ ဆယ်ရက်ကို လွန်သည်ရှိသော်။
နိဿဂ္ဂိယံ၊ စွန့်အပ်၏။
တသ္မာ၊ ထို ့ကြောင့်။
ယံ၊ အကြင်သင်္ကန်းကို။
အပရိဘုဉ္ဇိတာ၀၊ မသုံး ဆောင်ပဲသာလျှင်။
ဌပေတတ္ထံ၊ ထားလို၏။
တဒေဝ၊ ထို ထားလိုသော သင်္ကန်းကိုသာလျှင်။
ပိကတတ္ထံ၊ ဝိကပ္ပနာပြုအပ်၏။
ပစ္စုဒ္ဓါရေ၊ ဝိကပ္ပနာ ပြန်ခြင်းကို။
ကတေ၊ ပြုအပ်သည်ရှိသော်။
အန္တောဒသာဟေယေဝ၊ ဆယ် ရက် အတွင်း၌သာလျှင်။
အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗံ၊ ၏။
အဋ္ဌကထာယံ၊ ၌
“တတော ပဘုတိ ပရိဘောဂါဒယေပိ ဝ’တိအာဒိ၊ အစရှိသော။
ယဉ္စ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကိုလည်း။
ဂုတ္တံ၊ ၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်
ပါဠိယာ၊ ပါဠိတော် နှင့်။
န သမေတိ၊ မညီ။” (ဤ၌ ဝိရုဒ္ဓတိ’ဟူ၍လည်း ရှိ၏ ဆန့်ကျင်၏- ပေး။)
ဣတိ၊ သို့။
၀ဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
တေသံ၊ ထို ကေစိဆရာတို့၏။
မတိမတ္တမေ၀၊ အလိုမျှသာတည်း။
(၃၁၆) ဟိ၊ စ္စ။
ပါဠိယံ၊ ၌ “
"အန္တောဒသာဟံ. အဓိဋ္ဌတိ ပိကတီ”တိ စ၊ ဟူ၍လည်း ကောင်း။ “
သာမံစီဝရံ ဝိကပွော အပစ္စုဒ္ဓါရဏံ ပရိဘုဉေယျ၊ ပါစိတ္တိ- ယန္တိ စ= ဟူ၍လည်းကောင်း။“
အနာပတ္တိ ဝိာသန္တော သော ဝါ ရွှေတိ၊ တသာ ဝါ ပရိဘုဉ္စတီ”တိ စ= ဟူ၍လည်းကောင်း။
သာမညတော၊ သာမညအားဖြင့်။
ဝုတ္တတ္တာ စ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။
အဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ “
ဣမံ စီဝရံ၊ ကို။
ပစ္စုဒ္ဓိရာမိ၊ စွန့်၏။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ “
ဝိကပ္ပနံ၊ ကို။
ပစ္စုဒ္ဓရာမိ၊ စွန့်၏။
ဣတိ ၀ါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။
ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ပစ္စုဒ္ဓါရုံ= ပစ္စုဒ္ဓိရ်ကို။
အဒတွာ၊ မပြမူ၍။ “
မယ့် သန္တကံ ပရိဘုဉ္စ ဝါ ဝိဘဇ္ဇ ဝါတိ ဧ၀'၊ ပိဗ္ဗေဟိ-ဟူ၍သာလျှင်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
သန္တကတ္တံ၊ ဥစ္စာအဖြစ်ကို။
အမောစေတာဝ၊ မလွှတ်စေမူ၍သာ
လျှင်။
ပရိဘောဂါဒိဝသေနေဝ၊ သုံးဆောင်းခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်း အားဖြင့်သာလျှင်။
ပစ္စုဒ္ဓါရ၊ ကို။
ဂုတ္တတ္တာ စ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ် ကြောင့်လည်းကောင်း။
တတော ပဘုတိ ပရိဘောဂါဒယောပိ ဝဇ္ဇီတိ၊ ဟူ၍
အဓိဋ္ဌာနံ၊ ကို။
ဝိနာပိ၊ ကင်း၍လည်း။
ဝိသုံ၊ အသီး။
ပရိဘော- ဂဏာ စ၊ သုံဆောင်းခြင်းကို လည်းကောင်း။
နိဒဟနဿ၊ သိုမှီးခြင်း ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္ထာ စ= ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြေင့်လည်းကောင်း။
ဝိကပ္ပနာနန္တရေမဝ၊ ဝိကပ္ပနာ၏ အခြားမဲ့၌ သာလျှင်။
ပစ္စုဒ္ဓရာပေက္ခာ၊ ပစ္စုတ္ထိုရ်ပြုစေ၍။
အနဓိဋ္ဌဟိတွာ ၀၊ အဓိဋ္ဌာန်မတင်ပဲသာလျှင်။
တိစီဝရ ဝိရဟိတံ၊ အမည်ဖြင့် အဓိဋ္ဌာန်တင်သော သင်္ကန်းသုံးထည်မှ ကင်းသော။ ဝိကပ္ပနာရဟံ= ဝိကပ္ပနာထိုက်သော။
စီဝရံ၊ ကို။
ပရိဘုဉ္စိတုဉ္စ၊ သုံးဆောင် ခြင်းငှါလည်းကောင်း။
နိဒဟိတုာ့၊ သိုမှီးခြင်းငှါလည်းကောင်း။
ပါက္ကံ၊ အသီးသော။
ဣဒံ ဝိနယကမ္မံ၊ ဤဝိနည်းကံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ခါယတိ၊ ထင်၏။
အပိစ၊ တနည်းကား။
ဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သော။
ပုတ္တာနံ၊ သပိတ်တို့ကို။
ဓိကတုဉ္စ၊ ဝိကပ္ပနာပြုခြင်းငှါ လည်းကောင်း။
ပစ္စုဒ္ဓါရေတုဉ္စ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ် ပြုခြင်းငှါ လည်းကောင်း။
ဂုတ္တတ္တာ၊ ဆိုအပ် သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပစ္စုဒ္ဓါရေ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်သည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
တေသံ၊ ထိုသပိတ်တို့၏။
အတိရေကပတ္တတာ၊ အတိရေကသပိတ်၏ အဖြစ်ကို။
န ဒဿိတာ၊ မပြအပ်။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤသို့သော အနက်သည်။
သိဇ္ဈတိ၊ ပြီး၏။
ကသ္မာ၊ နည်းဟူမူကား။
တေသု၊ ထိုသပိတ်တို့တွင်။
တလုံးသော ကာဝ၊ သပိတ်ကိုသာလျှင်။
အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗတော၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်အပ်သော ကြောင့်တည်း။
တသ္မာ၊ ထို ့ကြောင့်။
အဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
အာဂတ- နယေနေဝ၊ လာသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပညတ္တိကောဝိဒေါ န ဟောတီတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဧဝံ၊ သို့။
ပိကပ္ပိတေ၊ ဝိကပ္ပနာပြုအပ်ပြီးသည်ရှိသော်။ “
အနန္တရမေဝ၊ အခြားမဲ့၌သာလျှင်။
ဝံ၊ သို့။
ပစ္စုဒ္ဓရိတဗ္ဗန္တိ၊ ပစ္စုဒ္ဓိရ်ပြုအပ်၏ဟူ၍။
ဝိနယကမ္မံ၊ ဝိနည်းကံကို။
န ဇာနာတိ၊ မသိ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
န ဇာနာတိ ပစ္စုဒ္ဓရိတုန္တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
ဣမိနာပိ၊ ဤ န ဇာနာတိ ပစ္စုဒ္ဓိရှိတုံ-ဟူသော ပါဌ် ဖြင့်လည်း။ “
ဝိကပ္ပနာနန္တရမေဝ၊ ဝိကပ္ပနာ၏ အခြားမဲ့၌သာလျင်း ပစ္စုဒ္ဓါ ရော= ပစ္စုဒ္ဓိရ်ကို။
ကာတဗ္ဗောတိ၊ ပြုအပ်၏ဟူ၍။
ဧတံ သန္နိဋ္ဌာနံ၊ ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အဝိသေသေန ဝုတ္တဝစနန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
တိစီဝရာဒီနံ၊ တိစီဝရိက် စသည်တို့နှင့်။
သာဓါရဏဝစနေန၊ ဆက်ဆံသော စကားဖြင့်။
ဝုတ္တဝစနံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော ဝိကပ္ပတိ-သဒ္ဒါသည်။
ပန၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
တ္ထု၊ ဤ အရာ၌။ “
ဝိရုဒ္ဓံ ဝိယ ဒိးထတီတိ ဝင်္ကျာ၊ ဝိရုဒ္ဓံ ပိယ ဒိတိဟု ဆိုပြီး ၍။
တံ ဝိရောဓာသင်္က”၊ ထို ဆန့်ကျင်၏ဟု တွေးတောခြင်းကို။
နိဝတ္တေတုံ၊ နစ်စေခြင်းငှါ။ “
တိစီဝရသင်္ခေပန။ပ။
ဝိကပ္ပနာယ ဩကာသော ဒိန္နော ဟောတီတိ၊ ဟူ၍။
ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။
အဓိဋ္ဌိတိ ပိကပွေတီ”တိ၊ ဟူ၍။
သာမညတော၊ သာမည အားဖြင့်။
ဝုတ္တေပိ၊ ဟောတော်မူသော်လည်း။
တိစီဝရမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ဝိကပ္ပတိ၊ ၀ိကပ္ပနာပြု၏။
ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်သည်။
န သိန္နီတိ၊ မပြီး။
ကသ္မာ၊ နည်းဟူမူကား။ “
တိစီဝရံ အဓိဋ္ဌာတုံ န ဝိကပ္တုန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝိသေသဇ္ဇာ၊ အထူးပြု၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သောကြောင့် တည်း။
ပန၊ လိုအပ်သော အနက်ကို ဆိုအံ့။
ယံ အဓိဋ္ဌာတတ္ထံ၊ အကြင် အဓိဋ္ဌာန်တင်သင့်သော သင်္ကန်းသည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုအဓိဋ္ဌာန်တင်သင့် သော သင်္ကန်းကို။
အဓိဋ္ဌာတိ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်၏။
တိစီဝရပိရဟိတံ၊ တိစီဝရိုက် မှ ကင်းသာ။
ယံ ဝိကတဗ္ဗ၊ အကြင် ဝိကပ္ပနာပြုသင့်သော သင်္ကန်း သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုဝိကပ္ပနာပြုသင့်သော သင်္ကန်းကို။ ဝိကပ္ပတိ= ဝိကပ္ပနာပြု၏။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧဝ၊ ဤ အဓိဋ္ဌတိ ဝိကပ္ပတိ-ဟူ သောပါဠိ၌။
အတ္ထော၊ သည်။
သိဇ္ဈတိ၊ ပြီး၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤ တိစီဝရံ အဓိဋ္ဌာတုံ န ဝိကပွေတုံ-ဟူသောပါဠိ အဓိဋ္ဌတိ ဝိကပ္ပတိ ဟူသော ပါဠိ၌။
ပုဗ္ဗာပရဝိရောဓော၊ ရွှေ့နောက် ဆန့်ကျင်ခြင်းသည်။
န ဒိဿတိ၊ မထင်။
ကသ္မာ၊ နည်း။။
သာမညဝစန၊ ဝိကပ္ပတိ-ဟူသောသာမညစကား ၏။
ဝုတ္တာဝသေသေယေဝ၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်သင့်သည်မှုကြွင်းသောသင်္ကန်း၌ သာ လျှင်။
အဝတိဋ္ဌနတာ၊ တည်ခြင်းကြောင့်တည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤအဓိဋ္ဌတိ ဝိကပ္ပတိပုဒ်ကိုဖွင့်ရာ၌။
တိစီဝရာပိ၊ ၏လည်း။
ဝိကပ္ပနပိမိ”၊ ဝိကပ္ပနာအစီအရင်ကို
ဒသောတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။ “
တိစီဝရံ တိစီဝရသင်္ခေပေနာ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော။
ယံ ဝစနံ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ၏
တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။
တိစီဝရသင်္ခေပေန၊ တိစီဝရိက် အသွင်ဖြင့်။
ပရိဟရိယမနေသု၊ ဆောင်အပ်သော သင်္ကန်းသုံးထည်တို့တွင် ၊
ဧကမ္ပိ၊ တထည်ကိုလည်း။
ပစ္စုဒ္ဓရိက္ခာ၊ ၍။
ဝိကပ္ပေတုံ၊ ငှါ၊
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
တိစီဝရတော၊ တိစီဝရိက်မှု။
ဧကံ ဝါ၊ တထည်ကိုလည်းကောင်း။ သကလမေဝ ဝါ= အလုံးစုံကိုပင်လည်းကောင်း။
အပနေတာ၊ ပယ်၍။
အပရံ၊ တပါးသော။
တိစီဝရံ၊ ကို။
တိစီဝရခေန၊ တိစီဝရိုက်အသွင် ဖြင့်။
ပရိဟရိတုကာမ ဝါ၊ ဆောင်လိုသော ရဟန်းအားလည်းကောင်း၊
တိစီဝရာဓိဋ္ဌာနံ၊ တိစီဝရိက်အဓိဋ္ဌာန်ကို
မုဉ္ဇိတွာ၊ လွှတ်၍။
ပရိက္ခာရောဠ- ဝသေနေဝ၊ ပရိက္ခာရစောဠအစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။
သဗ္ဗစိဝရံ၊ အလုံးစုံ သော သင်္ကန်းကိုး (၃၁၇) ပရိဘုဉ္စိတုကာမ ဝါ= သုံးဆောင်လိုသော ရဟန်းအား လည်းကောင်း။
ပုရိမံ၊ ရှေးဖြစ်သော။
အဓိဋ္ဌိတတိစီဝရံ၊ အဓိဌာန်တင်အပ်သော တိစီဝရိက်ကို။
ပစ္စုရှိတာ၊ ၍
ဝိကပွေတုံ၊ ငှါ။
ဝဋတီတိ၊ ဟူ၍။
ဧဝံ အဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့သော အလိုဖြင့်။ “တိစီဝရေ ဧကေန စီဝရေန ဝိပ္ပဝသိတုကာမော ဟောတီတိအာဒိ=?အစရှိသောစကား ကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ ဣမိနာ ပကာန၊ ဤသို့သော အပြားအားဖြင့်။
ဧတံ၊ ဤစကားသည်။
ပါဠိယာ၊ နှင့်။
သဒ္ဓိ၊ တကွ။
သမေတိ၊ ညီ၏။
အထ၊ ထိုသို့မဟုတ်။
ပုနပိ၊ တဖန် လည်း။
တဒေဝ၊ ထိုဘီဒီ ရိုက်ကိုသာလျှင်။
တိစီဝရာဓိဋ္ဌာနေန၊ တိစီဝရိုက် အဓိဋ္ဌာန်ဖြင့်။
အဓိဋ္ဌာတုကာမော၊ အဓိဋ္ဌာန်တင်လိုသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ် လျက်။
ဝိပ္ပဝါသသုခတ္တံ၊ ညဉ့်ကင်းရသဖြင့် ချမ်းသာခြင်းငှါ။
ပစ္စုဒ္ဓရိက္ခာ၊ ၍။
ဝိကပွေတု'၊ ဝိကပ္ပနာပြုလေလော။
ဣတိ ဣမိနာ ဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့ သောအလိုဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။
တံ ဝစနံ၊ ထိုတိစီဝရေ ဧကေန စီဝရေန ဝိပ္ပဝသိတုကာမော ဟောတိ-စသော စကား သည်။ “
ကိစီဝရံအဓိဋ္ဌာတုံ န ဝိကပ္ပန္တိ ဣမိနာ ဝစနေန၊ ဟူသော ဤပါဠိနှင့်။
န သတိ၊ မညီ။
ဟိ၊ သင့်စွ။
သေသစီ၀ရာနိ ဝိယ၊ ကြွင်းသော သင်္ကန်းတို့ကိုကဲ့သို့။
တိစီဝရမ္ဘီ၊ ကိုလည်း။
ပစ္စုဒ္ဓရိတွာ၊ ၍။
ဝိကပွေတဗ္ဗ၊ ဝိကပ္ပနာပြုအပ်သည်။
ယဒိ သိယာ၊ အကယ်၍ ဖြစ်ငြားအံ့။
“တိစီဝရံ အဓိဋ္ဌာတုံ န ဝိကပေ့တုန္တိ၊ ဟူသော၊
ဣဒံ ဝစနမေဝ၊ ဤ ပါဠိတော်ပင်လျှင်။
နိရတ္ထကံ၊ အကျိုးမဲ့သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ခဲ့ရာ၏။
ကသ္မာ၊ နည်း။
သေသစီဝရေဟိ၊ ကြွင်းသော သင်္ကန်းတို့မှ၊
တိစီဝရဿ၊ ၏။
ဝိသေသာဘာဝါ၊ အထူးမရှိ သော ကြောင့် တည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “
ဝိကပ္မေတု” ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။
တိစီဝရဇိရဟိတမေဝ၊ တိစီ ပရိုက်မှ ကင်းသော သင်္ကန်းကိုသာလျှင်။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
တိစီဝရံ ပန၊ ကိုကား။
ဝိကတုံ၊ ငှါ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။
တေနေဝ၊ ထို ့ကြောင့်သာလျှင်။ ဒုတိယ- ကထိနသိက္ခာပဒဿ= ၏။ အနာပတ္တိဝါရေ= ၌။
“ဝိကပ္ပတီ”တိ ဣဒံ၊ ကို။
န ဝုတ္တံ၊ မဟောအပ်။
ဝီမံသိတာ၊ စုံစမ်း၍= ယထာ= အကြင် အခြင်း အရာဖြင့် ဂယှမာနေ= ယူအပ်သည်ရှိသော်။
ပါဠိယာ၊ နှင့်။
သဒ္ဓိ၊ တကူ။
န ဝိရုဒ္ဓတိ၊ မဆန့်ကျင်။
တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။
အဓိ ပ္ပါယော၊ ကို။
ဂဟေတဗ္ဗော၊ ၏။
“တုယှံ ဒေမီ”တိအာဒီသု၊ အစရှိသည်တို့၌။
ပရိစ္စတ္တတ္ထာ၊ စွန့်အပ်ပြီးသည် ၏အဖြစ်ကြောင့်။
မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
အသမ္ပဋိစ္ဆန္တေပို၊ မခံသော်လည်း။
သမ္ပဒါနဘူတဿေပ၊ သမ္ပဒါန်ဖြစ်၍ဖြစ်သော ရဟန်း၏သာလျှင်။
သန္တကံ၊ ဥစ္စာသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုသမ္ပဒါန်ဖြစ်သောရဟန်းသည်။
ဣတ္ထိ- တက္ခဏေ၊ အလိုရှိသော ခဏ၌။
ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။
လဘတိ၊ ရှိ၏။
“ဣတ္ထန္ဓာမာ”တိ ပဒံ၊ ဟူသောပုဒ်ကို။
ပရမ္ဗုခေ၊ မျက်ကွယ်၌။
ဌိတံ၊ တည်သော ရဟန်းကို။
သန္တာယ၊ ၍။
ဝဒတိ၊ ၏။
“ယ ပန ရူတီ”တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
ဥဘောဟိပိ၊ ပေးသူ ယူသူ နှစ်ဦးတို့သည် လည်း။
ပရိစ္စတ္တတာယ၊ စွန့်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အသာမိကတံ၊ အရှင်မရှိသော အဖြစ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
“တံ န ယုဇ္ဇတီ” တိ ဣဒံ၊ ဟူသော စကားကို။
အန္တောဒသာဟေ ဧo၊ ဆယ်ရက်တွင်း၌သာလျှင်။
ဝိဿာသဂ္ဂဟဏံ၊ အကျွမ်းဝင်၍ ယူခြင်းကို။
သန္ဓာယ၊ ဌ်။
အနာပတ္တိဝါရ၊ တဿ ဝါ ဝိဿာသန္တော ပရိဘုဉ္စတိ-ဟူ သော အနာပတ္တိဝါရ၏။
အာဂတတ္တာ၊ လာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်း ကောင်း။
ဣဓ၊ ဤအရာ၌။
နိဿဂ္ဂိယစီဝရ၊ စွန့်အပ်သော သင်္ကန်း၏။
ကပ္ပိယဘာဝကရဏတ္ထံ၊ အပ်သောအဖြစ်ကို ပြုခြင်းငှါ။
လေသေန၊ အမြွက် ထောင်သဖြင့်။
ဂဟိတတ္တာ စ၊ ယူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
ဝုတ္တံ၏။
ကေစိ ပန၊ တို့သည်ကား။
“ပရေဟိ၊ သူတပါးတို့သည်။
သဘာဂေန၊ သဘောအားဖြင့်။
အစ္ဆိန္နေ စ၊ လုယက်သော်လည်းကောင်း။
ဝိဿာသဂ္ဂဟိတေ၊ အကျွမ်းဝင်၍ ယူသော်လည်းကောင်း။
ပုန၊ တဖန်။
လဒ္ဓေ၊ ရအပ်သည် ရှိသော်။
ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။
န ဒိဿတိ၊ မထင်။
” ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
အနဓိဋ္ဌာနေနာတိ၊ ဟူသည်ကား။ ကာယဝါစာဟိ= ကိုယ်,နှုတ်တို့ ဖြင့်။
ကတ္တဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်သော အဓိဋ္ဌာန်ကို။
အကရဏေန၊ မပြုခြင်းကြောင့်။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။
စီဝရဿ၊ ၏။
အတ္တနော၊ ၏။
သန္တကထာ၊ ဥစ္စာ၏အဖြစ်လည်းကောင်း။
ဇာတိပမာဏယုတ္တတာ၊ ဇတ်ပမာဏ . တို့နှင့် ယှဉ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။
ဆိန္နပလိဗောဓဘာဝေါ၊ ပလိဗောဓ- ပြတ်သော အဖြစ်လည်းကောင်း။
အတိရေကစီဝရတာ၊ အဓိဋ္ဌာန်မတင်, ဝိပ္ပနာမပြုသောသင်္ကန်းအဖြစ်လည်းကောင်း။
ဒသာဟာတိက္ကမော၊ ဆယ်ရက်ကို လွန်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဣမာနိ ပဉ္စ၊ ဤငါးပါးတို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤ သိက္ခာပုဒ်၌။
အင်္ဂါနိ၊ အင်္ဂါတို့တည်း။
ပဌမသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။