ဝိနီတဝတ္ထုဝဏ္ဏနာ
(၁၉၉) ၁၃၅။ ဝိနီတဝတ္ထု သု၊ ဝိနီတဝတ္ထုတို့၌။
နိရုတ္တိယေဝ၊ သဒ္ဒါ သည်ပင်လျှင်။
တံတံအတ္ထဂ္ဂဟဏာ၊ ထိုထိုအနက်ကိုယူခြင်း၏။
ဥပါယတာယ၊ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်။
ပထော၊ အကြောင်းတည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
နိရုတ္တိပထော၊ မည်၏။
တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။
“ဝေါဟာရ၀စနမတ္တေ” တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
“ယထာကမ္မံ ဂတော”တိ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
တတော ပေတတ္တဘာဝတော၊ ထိုပြိတ္တာကိုယ်၏ အဖြစ်မှ။
မတဘာဝံ၊ သေ သော အဖြစ်ကို။
ဒဿေတိ၊ ၏။
အမ္ဘူဏေတိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။
အာသန္န- မရဏတာယ၊ သေခြင်းနီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သရှိရဿ၊ ကိုယ်၏။
ဥသ္မာ- သင်္ခတံ၊ အငွေ့နှင့်ပြည့်စုံသော အဖြစ်ကို။
ဒဿတိ၊ ၏။
တေနေဝ၊ ကြောင့် သာလျှင်။
“အလ္လသရီရေ”တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ၏။
အလ္လဘာဝတော၊ စိုသော အဖြစ်မှ။
ဘိန္နတ္တာ၊ ပျက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ကုဏပဘာဝံ၊ ပုပ်သော အဖြစ်သို့။
ဥပဂတမ္ပိ၊ ရောက်သော အကောင်သည်လည်း။
ဘိန္နမေဝ၊ ပျက် သလျှင်ကတည်း။
ဝိသဘာဂသရီရေတိ၊ ကား။
ဣတ္ထိသရီရေ၊ မာတုဂါမ ကိုယ်၌။
“သီသေ ဝါ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားကို။
အက္ခကေ၊ ညှပ်ရိုးမှ အောက်ဖြစ်သော။
ဥက္ကဇာဏုမဏ္ဍလေ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းမှ အထက်ဖြစ်သော။
ပဒေသေ၊ အရပ်၌။
စိတ္တဝိကာရပ္ပတ္တိံ၊ စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်သည် ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ ၏။
ယတ္ထ ကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိ တခုခုသောအင်္ဂါ၌။
အနာမသန္တေန၊ မသုံးသပ်သဖြင့်။
ကတံ၊ ပြုမူကား။
သုကတမေဝ၊ ကောင်းစွာ ပြုခြင်းတည်း။
ဟိ၊ စွ။
မတသရီရမ္ပိ၊ သေသော အကောင်ကိုလည်း။
ယေန ကေနစိ အာကာရေန၊ အမှတ်မရှိသော အခြင်းအရာဖြင့်။
သဉ္စိစ္စ၊ စေ့ဆော် ၍။
ဖုသန္တာ၊ ထိသော ရဟန်းအား။
အနာမာသဒုက္ကဋမေဝ၊ အနာမာသ ဒုက္ကဋ်သာတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တံ ဝစနံ၊ သည်။
ယုတ္တ မေဝ၊ သင့်သလျှင်ကတည်း။
ဟိ၊ စွ။
အပါရာဇိကဝတ္ထုကေပီ၊ ပါရာဇိကဝတ္ထု၊ မဟုတ်ပဲလျက်လည်း။
ဣတ္ထိရှုပေ၊ မိန်းမရှုပ်၌။
ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်သော။
ဒုက္ကဋံ၊ သည်။
'ပါရာဇိကဝတ္ထု ဘူတေ၊ ပါရာဇိကဝတ္ထုဖြစ်သော။
မတိတ္ထိသရီရေ၊ သေသောမိန်းမကိုယ်၌။
န နိဝတ္တတိ၊ မနစ်။